← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ ν. ROCK AMOUR ESTATES COMPANY LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2398/22, 25/10/2022

ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ ν. ROCK AMOUR ESTATES COMPANY LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2398/22, 25/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2022:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2398/22 ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ Καθ' ου η Αίτηση/Παραπονούμενος v.

  1. ROCK AMOUR ESTATES COMPANY LTD, H.E. 6633
  2. Θ.Μ, Α.Δ.Τ. [.]
  3. Α.Τ., Α.Δ.Τ. [.] Αιτητές/Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου, 2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τoυς Αιτητές 1-3/Κατηγορούμενους: κ. Ηράκλης Κυριακίδης για Ηράκλης Ν. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση/Παραπονούμενο: κα. Α. Παπαευσταθίου για Μιχάλης Κυριακίδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση ημερ. 10.10.22) Εισαγωγή - Ιστορικό Υπόθεσης: Για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης του σκεπτικού της απόφασης του Δικαστηρίου που παρατίθεται στο τέλος, κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί, όσο το δυνατό πιο σύντομα και περιεκτικά γίνεται, το ιστορικό των γεγονότων που -φαίνεται- να οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης (στο εξής «η αίτηση ημερ. 10.10.22»). Την 01.08.2022 καταχωρήθηκε στο Ε.Δ. Αμμοχώστου η ιδιωτική ποινική υπόθεση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με την οποία καταλογίζονται στους Κατηγορούμενους-Αιτητές 1 έως 3 αντιστοίχως, ότι διέπραξαν τα αδικήματα τα οποία πραγματεύονται οι σχετικές κατηγορίες και αφορούν, αδικήματα λειτουργίας, καθώς και ανοχής και επίτρεψης λειτουργίας και διατήρησης επαγγελματικού υποστατικού, ήτοι της ξενοδοχειακής μονάδας με την επωνυμία «Chrysomare» και κολυμβητικής δεξαμενής άνευ άδειας της Δημόσιας Αρχής -εν προκειμένω του παραπονούμενου. Την ίδια ημέρα, καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση (στο εξής «η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 01/08/2022») από τον παραπονούμενο επιδιώκοντας εξασφάλιση ενδιάμεσου διατάγματος εναντίον των κατηγορουμένων προς αναστολή της λειτουργίας, χρήσης και εμπορικής εκμετάλλευσης της ξενοδοχειακής μονάδας «Chrysomare» το οποίο βρίσκεται εντός των τεμαχίων που αναφέρονται στην εν λόγω αίτηση ημερ. 01/08/
  4. Η αίτηση ημερ. 01/08/2022 ορίστηκε αρχικά στις 02.08.22, οπότε και εξετάζοντας την αίτηση το Δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε τότε της εν λόγω αίτησης, θεωρώντας ότι δεν συνέτρεχαν κατ' επείγοντες λόγοι που να δικαιολογούσαν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, όρισε την εν λόγω αίτηση στις 03/08/2022 με οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση. Στις 03.08.2022, ο δικηγόρος Κ.Μ., εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και ανέφερε πως έχει λάβει γνώση περί της ύπαρξης της αίτησης, και επιθυμεί, (αρχικά ανέφερε), να εμφανιστεί για την Καθ'ης η αίτηση 1 επί της αίτησης ημερ. 01.08.22 οπότε και ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση. Σε σχέση, ανέφερε ο εν λόγω δικηγόρος, με τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 στην αίτηση 01.08.22, θα ξεκαθαρίσει το κατά πόσο θα τους εκπροσωπήσει, όταν τους επιδοθεί η αίτηση. Δόθηκαν συνακόλουθα οδηγίες όπως ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, καταχωρηθεί μέχρι τις 11.08.22 και μέχρι τότε να επιδοθεί η αίτηση στους Καθ'ων η αίτηση 2 και
  5. Στις 04.08.22 η πλευρά του παραπονούμενου, απέστειλε με ηλεκτρ. Μήνυμα, την αίτηση ημερ. 01/08/2022 καθώς και το κατηγορητήριο της παρούσας στον κ. Κ.Μ. καθώς είχε γνώση περί της ύπαρξης της ενδιάμεσης αίτησης 01.08.22, δεν είχε δε γνώση για το περιεχόμενο της όπως ο ίδιος ανέφερε, προκειμένου να ετοιμάσει την ένσταση του. Στις 11.08.22, ημερομηνία που και πάλι ο κ. Κ.Μ., εμφανίστηκε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην αίτηση 01.08.22, δήλωσε ότι ενημέρωσε την Καθ' ης η Αίτηση 1 για τις οδηγίες που δόθηκαν στις 03.08.22, αλλά σε ό,τι αφορά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, δεν ξεκαθαρίστηκε από τους ίδιους κατά πόσο θα του αναθέσουν την εκπροσώπηση τους, μιας και δεν έχουν λάβει ακόμη την αίτηση ημερ. 01.08.
  6. Επί της ουσίας της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 01.08.22 ο κ. Κ.Μ. τοποθετήθηκε εκτενώς, παρέθεσε με λεπτομέρεια στο Δικαστήριο πληροφορίες που αφορούν τόσο το στάδιο των αιτήσεων της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 στις διάφορες υπηρεσίες και Δημόσιες Αρχές, όσο και ως προς άλλα διαβήματα που έγιναν εκ μέρους της σε προηγούμενο στάδιο και άπτονταν των ζητημάτων που πραγματεύεται η ενδιάμεση αίτηση. Σημειωτέον δε, ότι οι λεπτομερείς αναφορές στις οποίες προέβηκε ο κ. Κ.Μ. σε σχέση με την ουσία της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 01.08.22 είναι διότι όπως διαφαίνεται μέσα από τα τεκμήρια 7,8,9, 10, 11, 30, 36,42, 61, 63, 64, 65 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 01.08.22 ήταν ένας εκ των εξουσιοδοτημένων δικηγόρων της Αιτήτριας 1 που παρευρέθηκαν σε συνεδρία του Δημοτικου Συμβουλίου του παραπονουμένο, σε σχέση με τα όσα πραγματεύεται η ποινική υπόθεση εναντίον των Αιτητών αλλά και η συνακόλοθη αίτηση του παραπονουμένου ημερ. 01.08.
  7. Εν πάση περιπτώσει. Κατά τις 11.08.22, η πλευρά του παραπονουμένου, αφού προέβαλε κάποιους ισχυρισμούς σε σχέση με το γεγονός ότι δεν επιδόθηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή η ενδιάμεση αίτηση στους κατηγορούμενους 2 και 3, επιφύλαξε το δικαίωμα της να αιτηθεί υποκατάστατη επίδοση εν ευθέτω χρόνο εάν και πάλι δεν καθίστατο εφικτή η επίδοση. Στις 18.08.22 όπου ορίστηκε εκ νέου η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 01.08.22, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ο δικηγόρος κ. Ηράκλης Κυριακίδης για την Καθ'ης η Αίτηση 1 προσκομίζοντας γραπτή εξουσιοδότηση της τελευταίας, για περιορισμένο σκοπό και με οδηγίες όπως αμφισβητήσει την επίδοση της ενδιάμεσης αίτησης (που έγινε στον κ. Κ.Μ. μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας), όπερ και έπραξε. Ο κ. Κυριακίδης ερωτώμενος περαιτέρω, από το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της διαδικασίας εκείνη την ημέρα, κατά πόσο εμφανίζεται εκ μέρους του κ. Κ.Μ., απάντησε πως δεν εμφανίζεται εκ μέρους οποιουδήποτε, είναι ο μόνος εξουσιοδοτημένος δικηγόρος από την Καθ' ης η αίτηση 1 να εμφανιστεί για τον παραπάνω σκοπό, καθώς και ότι επικοινώνησε προηγουμένως με τον κ. Κ.Μ. ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως δεν καταχώρησε στο Δικαστήριο εξουσιοδότηση της Καθ' ης αίτηση 1 τις προηγούμενες δικασίμους σε σχέση με την εμφάνιση του. Το Δικαστήριο, ενόψει της σύγχυσης που προκλήθηκε, κάλεσε την ίδια ημέρα τον κ. Κ.Μ. να εμφανιστεί ενώπιον του, όπερ και έγινε, όπου αναφέρθηκε από τον τελευταίο πως δεν είχε εξουσιοδότηση εν τέλει να εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση
  8. Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση στις 19.08.22 προκειμένου να ξεκαθαριστεί το θέμα της εκπροσώπησης της Καθ' ης η αίτηση 1 από τον κ. Κ.Μ. με οδηγίες όπως ο Καθ' ου η αίτηση 2 στην αίτηση ημερ. 01.08.22 - διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1- παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Στις 19.08.22, ο Καθ' ου η αίτηση 2, παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο καθότι απουσίαζε εκτός πόλης όπως ανέφερε ο κ. Κ.Μ.. Το ζήτημα εκπροσώπησης ή μη της Καθ' ης η αίτηση 1 από τον κ. Κ.Μ. έληξε με τον τρόπο που διατυπώνεται στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται σκόπιμο να σχολιαστεί και επιφυλάχθηκε απόφαση ως προς το νομότυπο της επίδοσης που προηγήθηκε στην Καθ΄ ης η αίτηση 1, κατόπιν του αιτήματος που υπέβαλε ο κ. Κυριακίδης στις 18.08.22 και τις θέσεις των μερών που υποβλήθηκαν προηγουμένως επί του θέματος στο Δικαστήριο. Στις 29.08.22 το Δικαστήριο υπό την προηγούμενη σύνθεση του, εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση, σύμφωνα με την οποία έκρινε ότι η επίδοση της ενδιάμεσης αίτησης στην Καθ' ης η αίτηση 1 με τον τρόπο που έγινε δεν ήταν σύμφωνη με το Νόμο και διέταξε συνακόλουθα εκ νέου επίδοση της εν λόγω αίτησης. Ως εκ τούτου η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 01.08.22 ορίστηκε για έλεγχο επίδοσης στις 2.9.
  9. Η επίδοση σε σχέση με τους κατηγορούμενους 2 και 3 εξακολουθούσε να εκκρεμεί. Σε κατοπινό στάδιο της 29.08.22 και μετά τις οδηγίες που δόθηκαν παραπάνω, ο παραπονούμενος, καταχώρησε γραπτή αίτηση υποκατάστατης επίδοσης του κατηγορητηρίου καθώς και της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 01.08.22 στους κατηγορούμενους 2 και 3 (στο εξής «η αίτηση ημερ. 29.8.22») και περαιτέρω, φαίνεται, να υπέβαλε προφορικό αίτημα και για την Καθ΄ ης η αίτηση 1, επικαλούμενος τους ίδιους λόγους που αναφέρονταν στο γραπτό αίτημα του. Νομική βάση του εν λόγω αιτήματος αποτέλεσαν τα άρθρα 46

(1)(α) και 46(1Α) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  1. Στην αίτηση ημερ. 29.08.22 ζητείτο διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρεπόταν η υποκατάστατη επίδοση του Κατηγορητηρίου και της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 01.08.22 στον δε κατηγορούμενο 2 μέσω των δικηγορικών γραφείων Κωστάκης Μουτσουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και ΗΡΑΚΛΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ή δια δημοσιεύσεως σε δύο ημερήσιες ελληνόφωνες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας και στην κατηγορούμενη 3 δια της αποστολής των εν λόγω εγγράφων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και συγκεκριμένα στην ηλεκτρονική διεύθυνση [..], διεύθυνση η οποία της άνηκε και με την οποία ως δήλωναν στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση υπήρχε μαζί της πρόσφατη επικοινωνία, ή δια θυροκολλήσεως των προς επίδοση εγγράφων στη διεύθυνση εργασίας της ή/και άφεσης αυτών στην υπεύθυνη του χώρου υποδοχής της εργασίας της στην διεύθυνση που αναφέρεται στο αιτητικό της αίτησης 29.08.
  2. Προς επίρρωση της θέσης τους, επισύναψαν αντίγραφα των σημειωμάτων του ιδιώτη επιδότη που επιχείρησε ανεπιτυχώς να επιδώσει σε προηγούμενες ημέρες, τα πιο πάνω έγγραφα καθώς και άλλα υποστηρικτικά τεκμήρια που στόχευαν να καταδείξουν ότι οι κατηγορούμενοι, θα λάμβαναν επαρκή γνώση της διαδικασίας που αντιμετωπίζουν σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης τους. Το Δικαστήριο μελετώντας την αίτηση προχώρησε αυθημερόν και βασιζόμενο στις πρόνοιες του άρθρου 46(1Α) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155[1] στην έκδοση του διατάγματος (στο εξής «το Διάταγμα ημερ. 29.08.22») κατά τους τρόπους που ζητείτο να γίνει η εν λόγω υποκατάστατη επίδοση, πλην της επίδοσης στο γραφείο Κωστάκης Μουτσουρης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και όρισε την υπόθεση για έλεγχο της επίδοσης στις 07.09.
  3. Η προηγούμενη δοθείσα ημερ. 02.09.22 ακυρώθηκε. Στις 02.09.22 με βάση σχετικές Ένορκες Δηλώσεις που καταχωρίστηκαν στο φάκελο του Δικαστηρίου, φαίνεται να επιτεύχθηκε επίδοση με βάση το διάταγμα ημερ. 29.08.22, σε όλους τους κατηγορούμενους, καθ' όλους τους τρόπους που προνοούσε το εν λόγω Διάταγμα. Στις 07.09.22, για τους κατηγορούμενους εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ο δικηγόρος Λούκας Περικλέους εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου ΗΡΑΚΛΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. όπου αιτήθηκε αναβολή της ακρόασης της αίτησης ημερ. 01.08.22, κατ' επίκληση του γεγονότος ότι η πλευρά των κατηγορουμένων έχει καταχωρήσει την υπ' αριθμό αίτηση 139/22- στο Ανώτατο Δικαστήριο, για άδεια καταχώρησης αίτησης τύπου Certiorari επιζητώντας την ακύρωση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 29.8.22 (στο εξής «η υπ' αριθμό αίτηση 139/22 στο Α.Δ.») Προς τον παραπάνω σκοπό, αιτήθηκε περαιτέρω χρόνο για την καταχώρηση της ένστασης των Κατηγορουμένων στην αίτηση ημερ. 01.08.22, οπότε και το αίτημα του εγκρίθηκε και η εν λόγω αίτηση ορίστηκε στις 20.09.22 για ακρόαση με παράλληλες οδηγίες για καταχώρηση ένστασης εντός συγκεκριμένου χρόνου. Εν τω μεταξύ, στις 15.09.22 που ήταν ορισμένη η υπ' αριθμό αίτηση 139/22 στο Α.Δ., ο αδελφός Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου που επιλήφθηκε της υπ' αρ. 139/22 αίτησης, έδωσε οδηγίες προς το παρόν Δικαστήριο όπως ανασταλεί πάσα περαιτέρω διαδικασία μέχρι την πλήρη εκδίκαση της εν λόγω αίτησης. Το σχετικό πρακτικό με τις οδηγίες του αδελφού Δικαστηρίου κοινοποιήθηκε στις 19/09/2022 στον Πρωτοκολλητή του Ποινικού Τμήματος του Ε.Δ. Αμμοχώστου, συνεπώς στις 20.09.22, ημερομηνία κατά την οποία επιλήφθηκε της υπόθεσης το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση του, (ημερομηνία που η αίτηση 01/08/22 ήταν ορισμένη για ακρόαση), παρουσία των δικηγόρων των διαδίκων πάσα περαιτέρω διαδικασία αναστάλθηκε ως οι σχετικές οδηγίες που λήφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Δόθηκαν οδηγίες στον δικηγόρο των κατηγορουμένων στα πλαίσια συζήτησης των παραπάνω εξελίξεων όπως ευθύς αμέσως λάβουν απόφαση στην αίτηση με αρ. 139/22, ενημερώσουν το Δικαστήριο προκειμένου να δοθούν ανάλογες οδηγίες λαμβανομένου υπόψιν ότι το κατηγορητήριο ήτο ορισμένο για σκοπούς απάντησης στις 10.10.22 και δεν υπήρχε σαφής ένδειξη ως προς το αποτέλεσμα της αίτησης τους μέχρι τότε. Στις 05.10.22 η αίτηση υπ' αρ. 139/22 απορρίφθηκε για τους λόγους που εκεί εξηγούνται και οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα, ενημέρωσαν την επόμενη ημέρα το παρόν Δικαστήριο για την παραπάνω εξέλιξη. Στις 10.10.22, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η κυρίως υπόθεση για απάντηση καθώς και η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 01.08.22 για οδηγίες, ως απόρροια της απόρριψης της αίτησης υπ' αρ. 139/22 και ενεργοποίησης της διαδικασίας, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο ο κ. Λούκας Περικλέους, δικηγόρος από το γραφείο που εκπροσωπεί τους Κατηγορουμένους, επαναλαμβάνοντας πως η εξουσιοδότηση που έχουν σε σχέση με την εμφάνιση τους, είναι για σκοπούς αμφισβήτησης της διαδικασίας. Σχετικά με τούτο, οι δύο θέσεις ανέπτυξαν τις διιστάμενες θέσεις τους, πλην όμως δεν κρίνεται σκόπιμο να γίνει επανάληψη, εφόσον ότι λέχθηκε καταγράφηκε στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Η πλευρά των κατηγορουμένων καταχώρησε την 10.10.22 την υπό κρίση δια κλήσεως αίτηση, για την οποία το Δικαστήριο έδωσε σχετικές οδηγίες όπως δοθεί στην άλλη πλευρά αμέσως ώστε να τύχει χειρισμού αυθημερόν. Σε κατοπινό στάδιο, η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση ζήτησε για διάφορους λόγους όπως η αίτηση απορριφθεί χωρίς να εξεταστεί η ουσία της, με κύριο το λόγο ότι πρόκειται για ανυπόστατη αίτηση, επικαλούμενη όλα τα γεγονότα τα οποία περιγράφονται λεπτομερώς πιο πάνω και αφορούν προηγούμενες δηλώσεις τον κατηγορουμένων δια των συνηγόρων τους, αλλά και των νομικών διαβημάτων που λήφθηκαν από τους κατηγορούμενους, εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν. Κρίθηκε σκόπιμο όπως δοθούν οδηγίες για καταχώρηση ένστασης από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση και η αίτηση οδηγηθεί σε ακρόαση, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του αποκρυσταλλωμένες τις θέσεις των δύο πλευρών, όπερ και έγινε. Η υπό κρίση Αίτηση ημερομηνίας 10.10.2022 που καταχώρησαν οι Κατηγορούμενοι 1-3 και η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση ημερ. 13/10/2022: Οι Αιτητές 1-3 ζητούν από το Δικαστήριο: Α. Διάταγμα και/ή άδεια για ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) της ενδιάμεσης ex tempore απόφασης ημερομηνίας 29.08.2022 και/ή του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 που εκδόθηκε μονομερώς στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης, δια του οποίου διατάχθηκε η υποκατάστατη επίδοσης του κατηγορητηρίου, των ενδιάμεσων αιτήσεων ημερ. 01.08.22 και 29.08.22 και του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 στους Αιτητές ΑΑ. Διαζευτικά, Διάταγμα και/ή άδεια για ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) της ενδιάμεσης ex tempore απόφασης ημερομηνίας 29.08.2022 και/ή του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 που εκδόθηκε μονομερώς στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης, δια του οποίου διατάχθηκε η υποκατάστατη επίδοσης, της ενδιάμεσης αίτησης ημερ 01.08.22 στους Αιτητές (Β) Διάταγμα και/ή άδεια για ακύρωση και/ή παραμερισμό (set aside) της ενδιάμεσης ex tempore απόφασης ημερομηνίας 29.08.2022 και/ή του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 που εκδόθηκε μονομερώς στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεσης, δια του οποίου διατάχθηκε η υποκατάστατη επίδοσης του κατηγορητηρίου, των ενδιάμεσων αιτήσεων ημερ. 01.08.22 και 29.08.22 και του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 στην Αιτήτρια 1 (Γ) Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή οδηγίες που το Δικαστήριο θα κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις (Δ) Έξοδα και ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης Η αίτηση βασίζεται, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.5 Θ,1,27,9, Δ.5Α, Δ.25 Θ,5-6, Δ.39, Δ.48 θ1,2,3,8
(4),9 και 11, Δ.51, Δ.57 θ2, Δ.59, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 29, 30 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρο 9, στον περί της προστασίας των Φυσικών Προσώπων έναντι της Eπεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα από Αρμόδιες Αρχές για σκοπούς Πρόληψης, Διερεύνησης Ανίχνευσης ή Δίωξης Ποινικών Αδικημάτων ή της Εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη Κυκλοφορία των δεδομένων αυτών Νόμου του 2019 (44(Ι)/2019), στον περί της προστασίας των Φυσικών Προσώπων έναντι της μΕπεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, και της ελεύθερης Κυκλοφορίας των δεδομένων αυτών Νόμου του 2018 (125(Ι)/2019) 5(α) και 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30, στη νομολογία, στο Δίκαιο της επιείκιας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Σ. Αδάμου (στο εξής «η Ένορκη Δήλωση Αδάμου») δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Από μελέτη του περιεχομένου της αίτησης προκύπτει πως μέσω της Ένορκης Δήλωσης Αδάμου οι Αιτητές παραπονούνται ότι: (α) Λανθασμένα η αίτηση ημερ 29.08.22 του παραπονουμένου, βασίστηκε στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο αντί στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αφ' ης στιγμής η ενδιάμεση αίτηση του παραπονουμένου ημερ. 01.08.2022 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων διέπεται μεταξύ άλλων, από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (β) Το Δικαστήριο παρά το ότι ο παραπονούμενος δεν ζήτησε υποκατάστατη επίδοση σε σχέση με την Αιτήτρια 1, το διάταγμα ημερ. 29.08.22 εκδόθηκε και σε ό,τι αφορά αυτήν και ενόσω είχε προηγουμένως διατάξει επίδοση σε όλους τους κατηγορούμενους και όρισε την υπόθεση για έλεγχο επίδοσης στις 02.09.22 με προηγούμενες οδηγίες του (γ) Το Διάταγμα ημερ. 29.08.22 εκδόθηκε αντικανονικά, παράτυπα, έκδηλα εσφαλμένα, υπό νομική πλάνη, χωρίς να πληρούνται οι προυποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση, καθ' υπέρβαση εξουσίας και κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης (δ) Δεν πληρείτο η «αυστηρή» (κατά τα λόγια Αδάμου) προϋπόθεση του άρθρου 46(1Α) του Κεφ. 155 και αφορά το κατά πόσο ήθελε φανεί ότι η επίδοση είναι αδύνατη εφόσον αναφέρεται ότι οι προσπάθειες επίδοσης από μέρους του ιδιώτη επιδότη ήταν ολιγάριθμες και η μη επίδοση κατά αυτές τις ολιγάριθμες φορές ήταν δικαιολογημένη εφόσον οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ήταν αναμενόμενο (όπως ο ίδιος ο δικηγόρος αναφέρει) να απουσιάζουν κάποιες ημέρες κατά τη θερινή περίοδο (ε) Δεν ήταν λογικό το δικαστήριο να διατάξει ως μέσο υποκατάστατης επιδόσεως, την επίδοση των υπό αναφορά εγγράφων στο δικηγορικό γραφείο ΗΡΑΚΛΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε εφόσον η εξουσιοδότηση των τελευταίων από τους Αιτητές ήταν για περιορισμένο σκοπό και δεν εκπροσωπούν τους Αιτητές κατά γενικότερο ή συνολικό τρόπο στην ποινική διαδικασία που αντιμετωπίζουν (ζ) Η υποκατάστατη επίδοση δια δημοσιεύσεων των υπό αναφορά εγγράφων σε ελληνόφωνες εφημερίδες εξέθεσε τα προσωπικά δεδομένα όλων των αιτητών κατά παράβαση της συναφούς νομοθεσίας και ήταν μέτρο δυσανάλογο του όποιου επιδιωκόμενου σκοπού. (η) Η ενδιάμεση αίτηση του παραπονουμένου ημερ. 01.08.22 δεν αποτελεί «κλήση» εν τη έννοια του άρθρου 44 και 45 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου αλλά διαφορετικό έγγραφο (θ) Τυχόν αποτυχία της υπό κρίση αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές, αφού εάν αφεθεί οποιαδήποτε διαδικασία να προχωρήσει ερήμην τους, δίχως να τους έχουν επιδοθεί τα εναρκτήρια μέσα, θα αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης τους. (ι) Το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη σύμφυτη εξουσία του να παραμερίσει το εν λόγω Διάταγμα. (Ο λόγος αυτός σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στην αμέσως επόμενη παράγραφο της Ένορκης Δήλωσης Αδάμου -παρ.28- ο ομνύοντας αναφέρει πως αποτελεί επιτακτική υποχρέωση του Δικαστηρίου με βάση τη Διαταγή 48 Θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να παραμερίσει τη μονομερώς εκδοθείσα διαταγή του για υποκατάστατη επίδοση). Το υπόλοιπο μέρος του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του κ. Αδάμου στην ουσία αποτελεί λεπτομερή νομική επιχειρηματολογία, προς υποστήριξη των λόγων που αναφέρονται πιο πάνω, βάσει των οποίων πρέπει- κατά την άποψη του ομνύοντα- το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.08.22 να ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί. Οι θέσεις του παραπονούμενου μέσω της Ένστασης ημερ. 13/10/2022 και της Ένορκης Δήλωσης που την συνοδεύει: Ο παραπονούμενος με 15 λόγους ένστασης, ζητά την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Η Ένσταση ημερ. 13/10/202 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της δικηγόρου κας. Μαρίας Καππαή (στο εξής «η Ένορκη Δήλωση Καππαή»), η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον παραπονούμενο. Στην εν λόγω ένσταση, καθώς και την Ένορκη Δήλωση η οποία την υποστηρίζει, οι 2 πρώτοι λόγοι διατυπώνονται υπό τη μορφή προδικαστικών ενστάσεων και αναφέρουν επί της ουσίας στο σύνολο τους, τα ακόλουθα:
  1. Η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου ή/και ανυπόστατη ή/και αλυσιτελής κι πρέπει να απορριφθεί ως τέτοια ενόψει του ότι το παρόν Δικαστήριο δεν κέκτηται εξουσίας ή/και δεν έχει δικαιοδοσία να ακυρώσει και/ή να παραμερίσει την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 29.08.22 και/ή το Διάταγμα ημερομηνίας 29.08.22
  2. Η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου ή/και ανυπόστατη ή/και αλυσιτελής ή/και απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί ως τέτοια ενόψει του ότι οι δηλώσεις ή/και η συμπεριφορά ή/και οι παραστάσεις των δικηγόρων των Αιτητών έθεσαν του αιτητές υπό την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να μην δικαιούνται ή/και να νομιμοποιούνται
  3. Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη
  4. Η ενδιάμεση απόφαση και/ή το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 29.08.22 εκδόθηκαν ορθά και νομότυπα τόσο με βάση τις πρόνοιες του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, όσο και με βάση τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και/ή την πρακτική που ακολουθείται
  5. Η ενδιάμεση απόφαση και/ή το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 29.08.22 εκδόθηκαν ορθά και νομότυπα τόσο στη βάση ικανοποιητικών λόγων που αναλύθηκαν στην αίτηση που προηγήθηκε αλλά και με βάση τα όσα λέχθηκαν προφορικά.
  6. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί μη προσπάθειας επίδοσης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα εφόσον δεν ποσοτικοποιείται το τι εστί «αδύνατη» επίδοση.
  7. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών περί ενέργειας του Δικαστηρίου καθ' υπέρβαση των εξουσιών του είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι, αόριστοι και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα
  8. Η επίδοση των Δικαστικών Εγγράφων έγινε νομότυπα με βάση το Διάταγμα ημερ. 29.08.
  10. Δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε προυποθέσεις ακύρωσης και/ή παραμερισμού του Διατάγματος ημερ. 29.08.22
  11. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε ενώ προηγουμένως λήφθηκε άλλο διαδικαστικό διάβημα
  12. Ο σκοπός της επίδοσης που δεν είναι άλλος από το να λάβουν γνώση όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα έχει επιτευχθεί εφόσον οι Αιτητές έλαβαν νομική συμβουλή και έδωσαν οδηγίες σε δικηγόρο να παραστεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
  13. Οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν αιτήματα παραμερισμού του διατάγματος ημερ. 29.08.22 εφόσον έλαβαν γνώση αποτελεσματικά και τους επιδόθηκαν τα Δικαστικά έγγραφα μέσω του εν λόγω διατάγματος καθώς επίσης ουδεμία δυσμένεια τους προκλήθηκε, τουναντίον έλαβαν πλήρη γνώση περί της διαδικασίας εναντίον τους
  14. Δεν έχουν υποστεί οποιαδήποτε βλάβη από την επίδοση που διενεργήθηκε
  15. Ενδεχόμενη έγκρισης της αίτησης θα προκαλέσει αχρείαστη καθυστέρηση στην εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 01.08.22 και θα προκαλέσει αδικία και ανεπανόρθωτη βλάβη σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση.
  16. Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε κακόπιστα και/ή καταχρηστικά και με σκοπό τον εκτροχιασμό της υπόθεσης και την πρόκληση καθυστέρησης στην δικαστική διαδικασία. Η θέση του Δικαστηρίου: Το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση του, στις 20.10.22 που καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, έθεσε εξ αρχής το ερώτημα προς τους δικηγόρους των διαδίκων κατά πόσο δύναται, ελλείψει ρητής νομοθετικής διάταξης, το Ποινικό Δικαστήριο να παραμερίζει προηγούμενα διατάγματα ή αποφάσεις του. Η πλευρά των αιτητών υποστήριξε πως το ζήτημα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της Διαταγής 48
(8)
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή υπό το ευρύτερο φάσμα της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, για όλους τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω. Η δε πλευρά του παραπονουμένου, ζήτησε, όπως προαναφέρεται, από το δικαστήριο όπως απορρίψει το αίτημα των Αιτητών για παραμερισμό του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 29.08.22, χωρίς το τελευταίο να υπεισέρθει στην ουσία της εξέτασης της αίτησης των Αιτητών καθότι πρόκειται για ανυπόστατο αίτημα και δεν έχει το παρόν δικαστήριο δικαιοδοσία, να παραμερίσει προηγούμενη διαταγή του, διαδικασία και δικαιοδοσία η οποία ανήκει στο Ανώτατο Δικαστήριο το οποίο έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδίδει προνομιακά εντάλματα. Εν πάσει περιπτώσει αναφέρει ο παραπονούμενος, οι Αιτητές έχουν ασκήσει το παραπάνω δικαίωμα τους με την καταχώρηση της υπ' αριθμό αίτηση 139/22 στο Α.Δ., επιζητώντας άδεια για καταχώρηση αίτησης certiorari, η οποία έχει απορριφθεί και ως εκ των ανωτέρω η παρούσα αίτηση είναι ανυπόστατη και/ή αλυσιτελής. Η θέση αυτή του παραπονουμένου θα πρέπει να εξεταστεί κατά προτεραιότητα εφόσον τυχόν αποδοχή της, καθιστά και την κατάληξη του αιτήματος των Αιτητών μοιραία, χωρίς να πρέπει να εξεταστεί ο,τιδηποτε άλλο. Καταρχάς αποτελεί κοινό έδαφος γεγονότων πως το διάταγμα ημερομηνίας 29.08.22 εκδόθηκε από το Δικαστήριο αποκλειστικά και μόνο στη βάση των προνοιών του άρθρου 46(1Α) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  1. Επιπρόσθετα μη αμφισβητούμενο ζήτημα αποτελεί και το γεγονός ότι πριν αλλά και κατά τον χρόνο έκδοσης του Διατάγματος ημερ. 29.08.22, εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους της Αιτήτριας 1 χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη πλην όμως χωρίς να προσκομίσει σχετική εξουσιοδότηση της Αιτήτριας 1 η οποία εν πάση περιπτώσει δεν του ζητήθηκε από το Δικαστήριο, ότι του αποστάληκε με ηλεκτρονική αλληλογραφία η αίτηση ημερ. 01.08.22 στις 4.08.22 αλλά και το κατηγορητήριο της παρούσας, ο δε Αιτητής 2 ενημερώθηκε από τον πρώτο δικηγόρο ως προς τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημερ. 11.08.22 να παρευρεθεί στο Δικαστήριο και δεν παρευρέθηκε. Ούτε και μετέπειτα. Επίσης μη αμφισβητούμενα γεγονότα είναι ότι ο πρώτος δικηγόρος της Αιτήτριας 1 ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση επί της αίτησης ημερ. 01.08.22, ότι το Δικαστήριο μετά την απόσυρση του πρώτου δικηγόρου ζήτησε όπως όλα τα σχετικά δικαστικά έγγραφα επιδοθούν εκ νέου στην Αιτήτρια 1 (πριν εκδώσει το Διάταγμα ημερ. 29.08.22), ότι οι Αιτητές 2 και 3 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν αξιωματούχοι της Αιτήτριας 1, ότι οι Αιτητές καταχώρησαν την υπ' αριθμό αίτηση 139/22 στο Α.Δ. επιζητώντας την ίδια θεραπεία με την παρούσα αίτηση και ότι η υπ' αριθμό αίτηση 139/22 του Α.Δ. απορρίφθηκε στις 05/10/
  2. Μεταξύ των αμφισβητούμενων γεγονότων, το οποίο έχει τη σημασία του, είναι το ότι οι δικηγόροι που εκπροσωπούν πλέον τους Αιτητές, έχουν θέσει τους Αιτητές στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δια των προηγούμενων δηλώσεων τους, γεγονός το οποίο οφείλω να διαπιστώσω πως δεν ευσταθεί. Οι προηγούμενες δηλώσεις των δικηγόρων των Αιτητών στο Δικαστήριο, ήταν υπό τις περιστάσεις σαφείς. Επανειλημμένα δηλώθηκε εκ μέρους τους πως η εμφάνιση τους αφορά τον περιορισμένο σκοπό αμφισβήτησης της επίδοσης που αρχικώς διενεργήθηκε στις 04.08.22 μέσω του προηγούμενου δικηγόρου που εμφανίστηκε για την Αιτήτρια
  3. Στον αντίποδα δε, αξίζει βέβαια να διαπιστωθεί περαιτέρω πως με την παρούσα αίτηση δεν ζητείται παραμερισμός της επίδοσης που διενεργήθηκε μέσω του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 για υποκατάστατη επίδοση αλλά η έκδοση του εν λόγω διατάγματος αυτή καθαυτή, της οποίας ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός. Είναι πασιφανές από απλή μελέτη των προνοιών του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 πως ακόμα και μετά την προσθήκη του άρθρου 46(1Α) στον παραπάνω Νόμο, δεν περιέχεται καμία σχετική πρόνοια για παραμερισμό της διαδικασίας που διενεργείται με βάση το άρθρο 46(1Α). Υπενθυμίζεται ότι αν και κατά τη διαδικασία έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον των κατηγορουμένων (όπως η αίτηση ημερ. 01.08.22) το Δικαστήριο ασκεί πολιτική δικαιοδοσία κατ΄ εφαρμογή τόσο του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, όσο και του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  4. Τούτο βέβαια, δεν εξαλείφει το γεγονός πως η γενεσιουργός υπόθεση (στα πλαίσια της οποίας καταχωρίστηκε εν προκειμένω η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 01.08.22) αφορά ιδιωτική ποινική δίωξη στην οποία δεν επιτρέπεται η εμπλοκή της διαδικασίας με θέματα επίδοσης που ανάγονται καθαρά στο αστικό δίκαιο. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ CARHERINE LOUISE BARZYK κ.α., ECLI:CY:AD:2016:D205, Αίτηση Αρ. 44/2016, 15/4/2016, ECLI:CY:AD:2016:D
  5. Είναι γι' αυτό άλλωστε τον λόγο που στην αίτηση του παραπονουμένου για έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, νομική βάση αποτελούν τα άρθρα 46 και 46 (1Α) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και όχι για παράδειγμα η Διαταγή 5 ή 5Α και η Διαταγή 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διαταγές οι οποίες εν πάση περιπτώσει είναι άσχετες με το παραπάνω αίτημα. H δε μάλιστα διάταξη του άρθρου 46 (1Α) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου προβλέπει τη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος επίδοσης με άλλο τρόπο, κατόπιν προφορικού αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής εάν ήθελε φανεί στο Δικαστήριο πως η επίδοση είναι αδύνατη για οποιοδήποτε λόγο. Είναι γι' αυτό τον λόγο που η εισήγηση των δικηγόρων των αιτητών στην παρούσα σε ό,τι έχει να κάνει με το κατά πόσο εφαρμόζονται οι πρόνοιες της Δ.48.8
(4)που αφορούν τη δυνατότητα παραμερισμού μονομερώς εκδοθέντων αποφάσεων, δεν θα απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο, το οποίο κρίνει ότι σε κάθε περίπτωση το αίτημα των αιτητών δεν είναι υπό το πρίσμα της όποιας Διαταγής των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που θα εξεταστεί, αλλά υπό το πρίσμα της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου εάν ήθελε ασκηθεί. Οι λόγοι προφανείς. Προσπαθώ να εξηγήσω με λεπτομέρεια στη συνέχεια. Το κατά πόσο ένα κατηγορητήριο έχει επιδοθεί δεόντως πρέπει να αποδειχθεί στο Δικαστήριο σε βάση των προνοιών του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ. 155 (Πολιτική Αίτηση Αρ. 56/14, Αναφορικά με την αίτηση του Σταύρου Μαυροσάββα, ημερομηνίας 16.5.2014). Περαιτέρω, στις Πολιτικές Αιτήσεις Αρ. 39/2015 & 38/2015 ημερομηνίας 17.03.2015 αναφέρθηκαν από τον τότε Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ τα ακόλουθα σχετικά: ''Η εκκρεμούσα υπόθεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αφορά ποινική δίωξη, έστω και αν είναι ιδιωτικής φύσεως. Δεν έχει, δηλαδή, καταχωρηθεί από τον Γενικό Εισαγγελέα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ιδιωτική ποινική δίωξη μπορεί να μετατρέπεται σε αστική διαδικασία ζητώντας παραμερισμό της επίδοσης ώστε να ακολουθούν αιτήματα για προνομιακά εντάλματα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Άλλος είναι ο σκοπός της ποινικής δίωξης, η οποία θα πρέπει με ταχύτητα να διεκπεραιώνεται ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου. Ολόκληρο το Κεφ. 155, ακόμη και μετά την προσθήκη του άρθρου 46(1Α), δεν περιέχει καμιά πρόνοια για παραμερισμό επίδοσης. Η ορθόδοξη διαδικασία σε σχέση με επίδοση σε ποινική υπόθεση είναι ότι η επίδοση ελέγχεται από το ίδιο το Δικαστήριο όταν κατατεθεί το επιδοτήριο. Αν τη βρει νόμιμη, και ο κατηγορούμενος είναι παρά ταύτα απών, εκδίδεται ένταλμα σύλληψης. Αν η επίδοση δεν ικανοποιήσει, διατάσσεται νέα επίδοση ή επανακλήτευση, (Γ.Μ. Πική: «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο», 2η έκδ. σελ. 137). [...] Όπως οι συνήγοροι πληροφόρησαν το Δικαστήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτή είναι τώρα ορισμένη για ακρόαση στις 25.5.2015 και εκεί μπορούν να εγερθούν οι όποιες θέσεις μπορούν βάσιμα και νόμιμα να προβληθούν δυνάμει του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155. Αυτό είναι και το μόνο πλαίσιο εντός του οποίου δύναται να εκδικάζεται μια ποινική υπόθεση. Οτιδήποτε άλλο αποτελεί κατάχρηση της όλης διαδικασίας και ανεπίτρεπτη παρεμπόδιση του δικαστικού έργου.'' (η υπογράμμιση και έμφαση δική μου) Η δε θέση των Αιτητών ότι η ενδιάμεση αίτηση δεν αποτελεί «κλήση» εν τη έννοια των άρθρων 44 και 45 του Κεφ. 155, με όλο τον σεβασμό δεν με βρίσκει επίσης σύμφωνη. Εξηγώ: τα άρθρα 44 και 45 του Κεφ. 155 αφορούν την ευρύτερη έννοια της κλήσης ως ουσιαστικού του ρήματος «κλητεύω». Κλήσης δηλαδή ενός προσώπου, να παραστεί στο Δικαστήριο και δεν αφορούν τα εν λόγω άρθρα αυστηρή και κατά περιορισμένο τρόπο, ερμηνευτική διάταξη του τι αποτελεί «κλήση» Δικαστηρίου εν τη έννοια του άρθρου 46(1Α) του Κεφ. 155. Η όποια ερμηνεία της «κλήσης» κατά το άρθρο 46
(1)του Κεφ. 155, θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με τον σκοπό του νομοθέτη όταν ενέταξε τις πρόνοιες του άρθρου 46(1Α) για υποκατάστατη επίδοση, η οποία δεν ήταν άλλη από την διευκόλυνση της διαδικασίας αλλά και την αποφυγή περιπτώσεων όπου πολλές ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις δεν προωθούνταν καθότι η επίδοση των Δικαστικών εγγράφων ήταν για διάφορους λόγους δύσκολη. Επομένως «κλήση» κατά τα πιο πάνω άρθρα του σχετικού νόμου, δύναται να αποτελεί οποιοδήποτε σχετικό με την ποινική διαδικασία έγγραφο, το οποίο καλεί το πρόσωπο στο οποίο επιδίδεται, να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε συγκεκριμένη ημέρα, ώρα και για συγκεκριμένο σκοπό. Τα όσα δε αναφέρθηκαν από τον αδελφό Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση του ημερ. 05/10/22 στα πλαίσια της εξέτασης της υπ΄ αριθμό αίτησης 139/2022 των Αιτητών και μνημονεύονται στην Γραπτή Αγόρευση των τελευταίων, οι οποίοι αναφέρουν αυτολεξεί πως «εφαλτήριο προώθησης της επίδικης αίτησης, ήτο το περιεχόμενο» της απόφασης στην αίτηση υπ' αριθμό 139/2022, έχω την εντύπωση πως έχουν τύχει παρερμηνείας από τους Αιτητές. Αυτό που ουσιαστικά αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση είναι ότι ακόμη και μετά την μονομερή έκδοση υποκατάστατου διατάγματος, το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε το εν λόγω μονομερές διάταγμα, δεν απαλλάσεται από την εγγενή του υποχρέωση να εξετάσει την ορθότητα και εγκυρότητα της επίδοσης, ακούοντας αργότερα για το ζήτημα αυτό, εάν του ζητηθεί και την άλλη πλευρά.[1] Με άλλα λόγια, η επίδοση δικαστικών εγγράφων μέσω υποκατάστατης επίδοσης, δεν συνεπάγεται απαλλαγή του δικαστηρίου που εξέδωσε το Διάταγμα να ελέγξει κατά πόσο πράγματι, η επίδοση που έγινε δυνάμει του υποκατάστατου διαγματος, έγινε εντός του πλαισίου του εν λόγω διατάγματος και κατά τους τρόπους ή/και χρόνους ή/και ότι άλλο δυνατό να προνοούσε το εν λόγω Διάταγμα. Με όλο το σεβασμό, η ερμηνεία που οι Αιτητές αποδίδουν στα όσα αναφέρθηκαν από το αδελφό Δικαστήριο, στην απόφαση της αίτησης τους με αρ. 139/22, ότι δηλαδή το δικαστήριο που εξέδωσε μονομερώς το Διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, έχει εγγενή υποχρέωση ασκώντας τη σύμφυτη εξουσία του, να το παραμερίσει, είναι λανθασμένη. Τυχόν αποδοχή της θέσης τους θα σήμαινε ανεπίτρεπτη επέκταση της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, εφόσον ουσιαστικά ο λόγος για τον οποίο ζητείται ο παραμερισμός του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 είναι ότι κατά την άποψη τους αυτό εκδόθηκε εκτός του πλαισίου του σχετικού νόμου, παράτυπα, αντικανονικά, έκδηλα εσφαλμένα και υπό πλάνη νόμου. Τέτοιοι λόγοι ανάγονται ενδεχομένως, εκεί και όπου οι περιστάσεις το επιτρέπουν, στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προς έκδοση προνομιακών ενταλμάτων εφόσον διαπιστώνονται τέτοιες παρατυπίες, αντικανονικότητες και έκδηλα εσφαλμένες αποφάσεις ή διατάγματα κατωτέρων Δικαστηρίων λαμβάνοντας υπόψη την απουσία τέτοιας δυνατότητας από το Δικαστήριο που ασκεί Ποινική Δικαιοδοσία και εκδικάζει συνοπτικά.. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤOY DMITRI CHICHIKASHVILI, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 6/2015, 29/1/2015, Όσο δικαιολογημένοι και να φαίνονταν οι λόγοι τους οποίους ένας Κατηγορούμενος ενδεχομένως να προωθεί αίτημα προς παραμερισμό ενός διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, στην απουσία σχετικής εξουσίας και δυνατότητας από το παρόν Δικαστήριο, το ζήτημα δεν μπορεί να προχωρήσει. Το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για το οποίο επιδιώκεται ο παραμερισμός ή ακύρωση του δεν μπορεί να το αναθεωρήσει. Ούτε και η σύμφυτη εξουσία, την οποία οι Αιτητές επικαλούνται μεταξύ άλλων είναι δυνατή ώστε να οδηγήσει σε αναθεώρηση προηγούμενης διαταγής του Δικαστηρίου, εφόσον όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί η συμφυής (ή σύμφυτη) εξουσία του Δικαστηρίου δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιείται ad libitum ώστε να δημιουργεί, στην απουσία σχετικών δικονομικών κανονισμών, μηχανισμούς για να δώσει διέξοδο. Εμπεδοκλής κ.α. (Αρ.3)
(2009)1 Α.Α.Δ. 529. Οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου συναρτώνται με τη διασφάλιση του χαρακτήρα του Δικαστηρίου, ως φορέας απονομής δικαιοσύνης. Απόλυτα σχετικά ως προς τούτο τα όσα έχουν λεχθεί στην απόφαση Μαυρογένη ν. Βουλής των Αντιπροσώπων και άλλων
(1996)1Α Α.Α.Δ. 49 και παρατίθενται πιο κάτω: «4. Οι συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου συναρτώνται με τη διασφάλιση του χαρακτήρα του ως του φορέα απονομής της δικαιοσύνης - (βλ. Bremer Vulkan v. South India Shipping [1981] 1 All E.R. 289,295 (απόφαση του Λόρδου Diplock) και Corby DC v. Hoist & Co. Ltd. [1985] 1 All E.R. 321). Αποτελούν (οι συμφυείς εξουσίες) τους εφεδρικούς κανόνες για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας του δικαστηρίου και την εκπλήρωση της αποστολής του να απονέμει το δίκαιο εις πάντας σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. Ακόμα παρέχεται εξουσία να περιστέλλει κατάχρηση των διαδικασιών, όπου η χρήση τους δεν προάγει τους σκοπούς για τους οποίους παρέχονται - (βλ. Αίτηση Α.Μ. Αρχιεπισκόπων Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου (Αρ.2),
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 και Αίτηση Περέλλα Τζεννάρο (Αρ.1),
(1993)1 Α.Α.Δ. 356). Η εξουσία του δικαστηρίου να ρυθμίζει τη διαδικασία ενώπιον του, αναγόμενη στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου, δεν αποτελεί μέσο, ούτε παρέχει ευχέρεια απόκλισης ή παράκαμψης των δικονομικών κανόνων. Η διεξαγωγή της δίκης σύμφωνα με τους θεσμοθετημένους κανόνες αποτελεί το πρωταρχικό καθήκον του δικαστηρίου.» (η υπογράμμιση και έμφαση δική μου). Συμπερασματικά, έχοντας κατά νου τα πιο πάνω κρίνω υπό τις περιστάσεις πως το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία ή δικαιοδοσία ή δυνατότητα να προχωρήσει σε εξέταση οποιουδήποτε αιτήματος για τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερ. 29.08.22 αφού σε αντίθετη περίπτωση τέτοια ενέργεια θα καθιστούσε το παρόν Δικαστήριο Εφετείο του εαυτού του αλλά και διάψευση και ακύρωση των όσων έχει ήδη αποφασίσει. Όπως έχει λεχθεί στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λοϊζίδη ν Περατικού κ.α Πολιτική Αίτηση Αρ. 32/2019, ημερομηνίας 17.04.19: «Επί της ουσίας η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμιου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μία απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στην συνέχεια ένα άλλο ομοβάθμιο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο». Το Δικαστήριο (με την προηγούμενη σύνθεση του) έχοντας εξετάσει τα όσα τέθηκαν ενώπιον του έκρινε εύλογο, ορθό και δίκαιο να εγκρίνει την αίτηση ημερ. 29.08.22, με το διάταγμα του Δικαστηρίου να έχει εκτελεστεί και να έχει επιτευχθεί η επίδοση των δικαστικών εγγράφων κατά τους τρόπους που εκεί προνοούνται. Ακύρωση του εν λόγω Διατάγματος από το παρόν Δικαστήριο στο στάδιο αυτό και στη βάση των όσων έχουν προηγηθεί, θα ισοδυναμούσε με επέμβαση στην προηγουμένως ασκηθείσα διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αφού το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει στην ακύρωση του Διατάγματος χωρίς κατάληξη επί του κατά πόσον αυτό είχε ορθά ή όχι εκδοθεί αρχικώς. Ως εκ των ανωτέρω, παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης των λοιπών λόγων που αναφέρονται στην αίτηση των Αιτητών. Η όποια διαφωνία των αιτητών σε σχέση με την απόφαση/Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 29.08.22, ιδίως ως προς την ορθότητα της, κρίνω ότι δύναται να γίνει στο στάδιο της έφεσης, αν και εφόσον τέτοια θα είναι η δικονομική επιλογή του επηρεαζόμενου μέρους, αναλόγως της έκβασης της υπόθεσης. Το μοναδικό ζήτημα που δύναται να εξετάσει το παρόν Δικαστήριο σε συνέχεια της πιο πάνω κατάληξης είναι αν η επίδοση στους Αιτητές διενεργήθηκε με τους καθορισμένους τρόπους που προνούνται στο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.08.
  1. Ενόψει του γεγονότος ότι αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι στις 02.09.22 δημοσιεύθηκαν σε 2 ελληνόφωνες εφημερίδες τα δικαστικά έγγραφα τα οποία πραγματεύτηκε το διάταγμα ημερ. 29.8.22 καθώς επίσης ότι οι δικηγόροι των Αιτητών πράγματι στις 31.08.22 ήταν παραλήπτες των πιστών αντιγράφων της αίτησης ημερ. 01.08.22 μετά των τεκμηρίων της, του Κατηγορητηρίου (Ποινικού Εντύπου 9) όσο και του Διατάγματος ημερομηνίας 29.08.22 και της αίτησης στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε, προχωρώντας μάλιστα σε δύο διαφορετικά νομικά διαβήματα δεν μένει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από το να θεωρήσει ότι σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 έχει διενεργηθεί έγκυρη προς αυτούς επίδοση των εν λόγω εγγράφων. Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά την Αιτήτρια 3, για την οποία τα εν λόγω έγγραφα αφέθησαν στην υπεύθυνη του χώρου εργασίας της την 01.09.22 αλλά επίσης αποστάλθηκαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε διεύθυνση την οποία πράγματι φαίνεται να χρησιμοποιεί για την αλληλογραφίας της με τον παραπονούμενο, στις 31.08.
  2. Μετά την εν λόγω παραλαβή, παρομοίως η Αιτήτρια 3 διόρισε τους δικηγόρους που την εκπροσωπούν συνεπώς συμπεραίνω πως έχει λάβει πλήρη γνώση της διαδικασίας την οποία αντιμετωπίζει. Κρίνω περαιτέτω, για ό,τι τούτο έχει σημασία πως ουδείς δυσμενής επηρεασμός έχει προκύψει προς οποιοδήποτε δικαίωμα των Αιτητών, αφού ουδεν περαιτέρω διάβημα λήφθηκε από μέρους του παραπονουμένου ή από μέρους του Δικαστηρίου, οι ίδιοι δε άμεσα προχώρησαν σε διορισμό δικηγόρου προς διασφάλιση των συμφερόντων τους. Από τούδε και στο εξής, είναι στην κρίση τους κατά πόσο θα εκπροσωπηθούν στη διαδικασία που εκκρεμεί εναντίον τους. Τέλος, σε σχέση με το παράπονο των Αιτητών ότι το παρόν Δικαστήριο διέταξε στις 17/10/22 όπως οι αιτητές παρευρίσκονται σήμερα ενώπιον του θα αρκεστώ να αναφέρω κλείνοντας πως ένας κατηγορούμενος δεν έχει μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να παρευρίσκεται στην δικαστική διαδικασία. Η εμφάνιση ενός κατηγορούμενου σε ποινική διαδικασία (εκτός και αν αυτός απαλλαγεί της υποχρέωσης αυτής) δεν γίνεται μόνο για σκοπούς απάντησης (plea) αλλά αφορά το σύνολο της διαδικασίας είτε σε σχέση με προδικαστικά θέματα είτε θέματα ουσίας. Η διαφορά με οποιαδήποτε άλλη περίπτωση στην οποία ένας κατηγορούμενος παραπονείται ότι δεν παρευρέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου διότι η επίδοση που προηγουμένως διενεργήθηκε δεν έφερε εις γνώση του την εναντίον του διαδικασία είναι ότι εδώ, οι Αιτητές παραπονούνται όχι για την επίδοση αυτή καθαυτή, ούτε και αναφέρουν ότι δε γνωρίζουν τα περί της ενώπιον τους διαδικασίας, αλλά ότι το μέσο δια του οποίου επιτεύχθηκε η επίδοση, ήτοι το Διάταγμα ημερ. 29.8.22 πάσχει νομικά. Διευκρινίζεται ωστόσο προς αποφυγή παρερμηνειών των πιο πάνω ότι το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι το δικαίωμα των Αιτητών σε νομική εκπροσώπηση κατοχυρώνεται ανεξαρτήτως της φυσικής του παρουσίας στην διαδικασία ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ LIAO , Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:D499, Αίτηση Αρ. 132/2019, 29/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:D
  3. (Υπ.) .......................................... E. Μιντή, Πρ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Απόσπασμα της απόφασης ημερ. 05/10/22 στην υπ' αριθμό αίτηση 139/22 το οποίο μνημομεύουν οι Αιτητές: «Εάν το Δικαστήριο προχωρήσει στη μονομερή έκδοση τέτοιου υποκαταστατου διατάγματος, δεν απαλλάσεται από την εγγενή υποχρέωση του να εξετάσει την εγκυρότητα και ορθότητα της επίδοσης, ακούοντας αργότερα για το ζήτημα τούτο, εάν του ζητηθεί, και την άλλη πλευρά. Δεν θα πρόκειται να καταστεί τοιουτοτρόπως Εφετείο για τον εαυτό του όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών. Όταν το Δικαστήριο επιστρέφει σε ένα διάταγμα το οποίο, αποκλίνοντας από τη φυσική δικαιοσύνη, έδωσε μονομερώς, δενπράττει τούτο υπό την έννοια ενός επανελέγχου εφετειακής φύσεως, αλλά για να αναθεωρήσει τα πράγματα αφού ακούσει και την άλλη πλευρά προς αποκατάσταση της θεμελιακής αρχής της φυσικής δικαιοσύνης audi alteram partem (δικαίωμα ακρόασης και της άλλης πλευράς). Αυτή την έννοια έχει λ.χ. η διαδικασία όταν μονομερή διατάγματα ορίζονται επιστρεπτέα ή όταν ένας διάδικος ζητά από το Δικαστήριο να ασκήσει τις εξουσίες του με βάση τη Δ.48 κ8
(4), αναφορικά με διατάγματα που εκδίδονται μονομερώς. Δεν έχει σημασία ότι δεν προβλέπεται εξουσία για παραμερισμό του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μονομερώς, εξουσια που παρέχεται ρητώς από την Πολιτική Δικονομία. Είναι εξ' αυτού, ανεξάρτητα από τις δικονομικές πρόνοιες, που ενεργοποιείται η συνυφασμένη με τη δικαϊκή λειτουργία του Δικαστηρίου 9σύμφυτη) εξουσία του να εξετάσει το ζήτημα της καλής ή κακής επίδοσης, με βάση το διαταγμα για υποκατάστατη επίδοση, υπό το πρίσμα του προαναφερθέντος κανόνα φυσικής δικαιοσύνης, ενεργώντας ως «δικαστήριο δικαιοσύνης» (court of law)» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.