ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Γ.Κ, Αρ. Yπόθεσης: 600/2020, 9/1/2023

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Γ.Κ, Αρ. Yπόθεσης: 600/2020, 9/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ EΝΩΠΙΟΝ: M.Iεροκηπιώτου, Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 600/2020 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν Γ.Κ Κατηγορούμενος Ημερομηνία : 9/1/2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα αρχή: κα.Στ. Ναθαναήλ Για Κατηγορούμενο : κ. Α.Παπάμιχαηλ Κατηγορούμενος: παρών AΠΟΦΑΣΗ Το Οικογενειακό Δικαστήριο, με την κατάρρευση του γάμου της παραπονούμενης με τον πρώην σύζυγό της, κατηγορούμενο, εξέδωσε διατάγματα επικοινωνίας του κατηγορούμενου με τα δύο ανήλικα τέκνα του Χ και Α ηλικίας κατα τον ουσιώδη χρόνο 8 και 6 ½ χρονών περίπου αντίστοιχα. Οι σχέσεις των διαδίκων με τα ανήλικα τέκνα απασχόλησαν και απασχολούν τα Δικαστήρια. Παρα τις παραινέσεις των εκάστοτε Δικαστηρίων[1] ουδέν έχει γίνει προς εξομάλυνση των σχέσων των γονεών μεταξύ τους. Για ό,τι αφορά την παρούσα υπόθεση σημειώνεται ότι αρχικά εκδόθηκε το πρώτο Προσωρινό Διάταγμα στην Αίτηση Οικογενειακού Δικαστηρίου Αρ.342/2018 ημερομηνίας 6/7/2018, Τεκμήριο 1 που προέβλεπε μεταξύ άλλων τις μέρες και ώρες επικοινωνίας του κατηγορούμενου με τα ανήλικα τέκνα του καθώς και τη διάρκεια των θερινών διακοπών για τον κάθε γονέα. Ο τόπος παράδοσης και παραλαβής θα ήταν ο εκάστοτε τόπος διαμονής της παραπονούμενης μητέρας. Ακολούθως το εν λόγω διάταγμα ακυρώθηκε απο το διάταγμα ημερομηνίας 20/11/2018, Τεκμήριο 2 με το οποίο ρυθμίστηκε μεταξύ άλλων η επικοινωνία του κατηγορούμενου με τα ανήλικα τέκνα του σε συγκεκριμένες μέρες και ώρες και το δικαίωμα διανυκτέρευσης των ανήλικων στον ίδιο. Τα πιο πάνω Διατάγματα εκδόθηκαν εξ συμφώνου απο την παραπονούμενη μητέρα και τον κατηγορούμενο πατέρα. Τα διατάγματα έπαυσαν να ισχύουν όταν εκδόθηκε το τελικό διάταγμα ημερομηνίας 25/10/2019, Τεκμήριο 3 με το οποίο ανατίθετο η φύλαξη και φροντίδα των τέκνων στην μητέρα και καθοριζόταν ως τόπος διαμονής τους ο εκάστοτε τόπος διαμονής της μητέρας. Το 10 Διάταγμα αφορούν οι Κατηγορίες 53-55 (ημερομηνίες 29/7/2018, 12/6/2018 και 26/8/2018).Το 2ο Διάταγμα αφορούν οι Κατηγορίες 2-52 και 56-61(ημερομηνίες απο 8/1/2019-15/7/2019) και το 3ο Διάταγμα αφορά μόνο η 1η κατηγορία, για την περίοδο απο 31/10/19-22/11/

1. Κάθε κατηγορία αφορά μία ημερομηνία κατ'ισχυρισμόν παρακοής πλήν της 1ης κατηγορίας που αφορά συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι Λεπτομέρειες κάθε κατηγορίας αφορούν τις ημερομηνίας κατα τις οποίες η μητέρα στερήθηκε την επικοινωνία με τα παιδιά της. Κατά τη θέση της παραπονούμενης, τα εν λόγω διατάγματα δεν έμελλε να τηρηθούν, γι' αυτό και η ίδια προχώρησε σε καταγγελίες στην Αστυνομία. Αποτέλεσμα τούτου είναι το παρόν κατηγορητήριο, στο οποίο περιλαμβάνονται 61 κατηγορίες[2] ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές κατά παράβαση του άρθρου 137 του Κεφ.
2. Η Κατηγορία 38 αναστάληκε κατα τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Βασικός μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ήταν η παραπονούμενη, μητέρα των ανήλικων τέκνων, Ε.Ζ (Μ.Κ1). Επίσης μαρτυρία για το περιστατικό ημερομηνίας 21/02/2019, που αφορά η κατηγορία με αριθμό 61, έδωσε η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου που φοιτούσαν τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, Γ.Κ (Μ.Κ 2). Ακολούθως ,κατέθεσε ενόρκως ο κατηγορούμενος. Κατατέθηκαν αρκετά τεκμήρια στα οποία θα γίνεται αναφορά όπου κριθεί σκόπιμο. Οι εν λόγω κατηγορίες απο άποψη μαρτυρίας που ακούστηκε εκ πλευράς κατηγορούσας αρχής και ειδικότερα η μαρτυρία της παραπονούμενης, κατηγοριοποιούνται ως εξής: Η 1η καταγγελία της παραπονούμενης, ημερομηνίας 28/08/2018, Τεκμήριο 4 αφορά τις Κατηγορίες με αριθμούς 53 - 55 και τις ημερομηνίες δηλαδή από 29/07/2018 μέχρι 26/8/
3. Η καταγγελία ημερομηνίας 01/02/2019, Τεκμήριο 5 αφορά τις Κατηγορίες 56-
4. Η καταγγελία Τεκμήριο 6, ημερομηνίας 21/02/2019 αφορά την κατηγορία αριθμός
5. Η καταγγελία ημερομηνίας 21/11/2019, Τεκμήριο 7 αφορά την 1η κατηγορία και την περίοδο μεταξύ 31/10/2019 μέχρι 22/11/
6. Τέλος η καταγγελία ημερομηνίας 19/07/2019, Τεκμήριο 8, αφορά τις κατηγορίες 2 ‑ 52 και την περίοδο από 25/03/2019 μέχρι και 15/07/
7. Η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου συνίστατο κυρίως στους εξής πυλώνες: Τα παιδιά δεν ήθελαν να ακολουθήσουν την παραπονούμενη λόγω της δικής της κακής συμπεριφοράς. Για κάποιες ημερομηνίες υπήρχαν πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας των διαδίκων με τα παιδιά τους και/ή άλλες συμφωνίες, ενώ σαν άλλη Υπεράσπιση προβλήθηκε το γεγονός ασάφειας του διατάγματος ημερομηνίας 20/11/2018, Τεκμήριο
8. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, προβλήθηκε η Υπεράσπιση ότι πολλές από τις ημερομηνίες, που περιλαμβάνονται ως κατηγορίες παρακοής στο κατηγορητήριο, αποτέλεσαν αντικείμενο αιτήσεων παρακοής στο Οικογενειακό Δικαστήριο και προς τούτο κατατέθηκαν οι σχετικές αιτήσεις Τεκμήριο 9, ημερομηνίας 23/04/2019, 21/03/2019 και 27/08/
9. Η βασική θέση της παραπονούμενης είναι ότι τα διατάγματα δεν έχουν εκτελεστεί λόγω της αρνητικής στάσης του κατηγορούμενου και προσπάθειάς του να ματαιώσει κάθε ενέργεια της , όσον αφορά την επικοινωνία της με τα παιδιά. Πιο κάτω παρατίθενται συνοπτικά κάποια γεγονότα απο τις κατάθεσεις της. Περαιτέρω αναφορά σε γεγονότα θα γίνει όπου κριθεί σκόπιμο. Η παραπονούμενη στην κατάθεση της Τεκμήριο 4 ανέφερε πως ο κατηγορούμενος δεν τις παρέδωσε τα παιδιά σε διάφορες ημερομηνίες ισχυριζόμενος ασάφεια και κενό στο Διάταγμα, Τεκμήριο 1 κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην παραγματικότητα. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 21/2/2019, Τεκμήριο 6 αναφέρθηκε στο περιστατικό που έλαβε χώρα την ίδια μέρα, όπου ο κατηγορούμενος πήρε τα παιδιά απο το σχολείο στις 930 π.μ χωρίς τη γραπτή έγκριση της ενώ ουδέποτε τα επέστρεψε στο σχολείο για να τα παραλάβει η ίδια στις 1:05 μμ. Στην καταγγελία της, Τεκμήριο 7, που αφορά την περίοδο της 1ης Κατηγορίας, 31/10/2019 μέχρι 22/11/2019, αναφέρει σε αυτήν , πως για την εν λόγω περίοδο αφορούσε το 3ο Διάταγμα, ημερομηνίας 25/10/2019, με το οποίο ανατίθετο η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων στην ίδια και καθορίζετο ως τόπος διαμονής τους ο εκάστοτε τόπος διαμονής της. Στις 31/10, όπως αναφέρει, έγινε η επίδοση στον κατηγορούμενο του τελικού διατάγματος και ενώ ο ίδιος υποσχέθηκε πως θα συμμορφωνόταν σε διάφορες ημερομηνίες, ήτοι στις 08/11, 14/11, 23/11/2019, αυτός δεν έχει συμμορφωθεί, αντίθετα όπως η ίδια αναφέρει προκαλεί μεγάλη συναισθηματική φόρτιση τόσο στην ίδια, όσο και στα παιδιά τους, τα οποία επιδεικνύουν επιθετική συμπεριφορά, σπρώχνοντας, κοροϊδεύοντας και κλοτσώντας την ίδια. Κατά την ίδια η πρόθεσή του να μην συμμορφωθεί με το διάταγμα αποδεικνύεται από το γεγονός ότι εξέφρασε την πρόθεση να διοργανώσει πάρτυ γενεθλίων για το ανήλικο τέκνο τους Χ στο σπίτι του. Η παραπονούμενη στην καταγγελία της 19/07/2019, Τεκμήριο 8 που αφορά τις ημερομηνίες από 25/03/2019 μέχρι και τις 15/07/2019 αναφέρει πως παρά τις πρόνοιες του διατάγματος είτε να παραλαμβάνει τα παιδιά από το σχολείο στις 1:05 είτε να της παραδίδονται τα παιδιά το απόγευμα γύρω στις 7:30 αυτό δεν έγινε σε καμία περίπτωση. Ο κατηγορούμενος στις 25/03/2019 δεν της επέτρεψε ολωσδιόλου να δει τα παιδιά της, ενώ, όπως κατέθεσε, οποιαδήποτε επικοινωνία γινόταν πάντα σε ανοικτή ακρόαση και υπό την επίβλεψη του ιδίου. Αξιοσημείωτο, όπως δήλωσε, ήταν ότι στις 27/03 δεν είδε καθόλου τα παιδιά της μέχρι και τις 03/
10. Τα παιδιά δεν παρουσιάστηκαν στο σχολείο, το ίδιο και στις 04/04, το ίδιο στις 08/04, το ίδιο και στις 16/04, το ίδιο και στις 17/04, το ίδιο και στις 18/
11. Στις 18/04 ο κατηγορούμενος της ανέφερε πως αν ήθελε να τα συναντήσει, να πάει να τα βρει η ίδια. Περαιτέρω για τις 06/05/2019 δήλωσε ότι ενώ μετέβηκε να παραλάβει τα τέκνα της απο το σχολείο παρών ήταν και ο πατέρας, ο οποίος και τα παρέλαβε, με αποτέλεσμα η ίδια να αποχωρήσει ώστε να μην προκληθεί φασαρία και πρόβλημα στα παιδιά της. Την 08/05 τα παιδιά δεν πήγαν σχολείο. Την 22/05 ενώ η ίδια έπρεπε να παραλάβει τα τέκνα της από το σχολείο, βρισκόταν ο ίδιος ο κατηγορούμενος και τα παρέλαβε. Το ίδιο συνέβηκε στις 10, 12 και 13/06/
12. Περαιτέρω τις ημερομηνίες 28/06 και 01/07/2019 που με βάση το διάταγμα τα παιδιά θα ήταν με τον πατέρα, η ίδια εκείνες τις μέρες δεν κατόρθωσε να επικοινωνήσει με τα παιδιά της. Την 15/07/2019 που τα παιδιά θα έπρεπε να παραδοθούν σύμφωνα με το διάταγμα στην ίδια, μετά από παρέμβαση του Γραφείου Ευημερίας συνάντησε τα παιδιά της η ώρα 10:20 στο cafe με την ονομασία Mikel που βρίσκεται στην Αγλαντζιά στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο οποίος η ώρα 11 π.μ πήρε τα παιδιά και έφυγε και έκτοτε, δηλαδή από τις 15/07 μέχρι τις 19/07, ημερομηνία της κατάθεσής της, δεν έχει δει τα παιδιά. Τα πιο πάνω αφορούν συνοπτική παράθεση γεγονότων για τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 έως 52 του κατηγορητηρίου, ενώ για όσες δεν γίνεται ρητή αναφορά σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρος, τα παιδιά είτε δεν παραδόθηκαν στην ίδια είτε δεν κατόρθωσε να τα παραλάβει από το σχολείο και είτε δεν επικοινώνησε με οποιονδήποτε τρόπο μαζί τους. Κατά την αντεξέταση της παραπονούμενης κατατέθηκε το Τεκμήριο 11, ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ του κατηγορούμενου με λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας με αναφορά σε πιλοτικά προγράμματα ημερομηνιών 28/3/19-1/4/2019,8/4/2019-12/4/2019,12/4/2019-13/4/2019, Εισηγήσεις Ε.Ζ για την 1/5/2019, εισηγήσεις Ε.Ζ για την περίοδο από 27/5/2019-31/5/2019, Ενδεικτικό πρόγραμμα επικοινωνίας 6/6/19-10/6/2019, ενδεικτικό πρόγραμμα επικοινωνίας 14/6/2019-17/6/2019, ενδεικτικό πρόγραμμα επικοινωνίας 27/6/19-1/7/19,ενδεικτικό πρόγραμμα επικοινωνίας 9/7/19-10/7/
13. Επίσης κατατέθηκε Τεκμήριο 13 οι σημειώσεις από το ημερολόγιο που τηρούσε η παραπονούμενη για την περίοδο από 20/2/2019-10/7/2019 αναφορικά με την τήρηση των Διαταγμάτων, καθώς και ηλεκτρονικά μηνύματα από την ίδια, Τεκμήριο 14 που αποτελούν την απάντηση στις εισηγήσεις για τα πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας. Η θέση της μάρτυρος ήταν πως τα πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας δεν ετηρήθηκαν και ότι αυτά δεν αναιρούσαν σε καμία περίπτωση την ισχύ των διαταγμάτων του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η Μ.Κ 2, υιοθέτησε την ανακριτική της κατάθεση, Τεκμήριο
14. Σε αυτήν ανέφερε ότι είναι η βοηθός διευθύντρια σε ένα απο τα Δημοτικά Σχολεία Αγλαντζιάς και δασκάλα. Δίδασκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στη Γ4 του σχολείου, στην οποία φοιτά ένα από τα ανήλικα τέκνα της παραπονούμενης. Η μητέρα των παιδιών της παρέδωσε το διάταγμα, ημερομηνίας 20/11/
15. Στις 21/02/2019, ο πατέρας και νύν κατηγορούμενος βρισκόταν στο γραφείο της γραμματείας του σχολείου, γύρω στις 09:15, λέγοντας ότι υπέγραψε την άδεια εξόδου των παιδιών του από το σχολείο. Η ίδια του είπε ότι χρειαζόταν να πάρει την έγκριση από τη μητέρα και πως θα έπρεπε να περιμένουν μέχρι να την αποστείλει με τηλεομοιότυπο, αλλά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι έχει αυτό το δικαίωμα. Υποσχέθηκε ότι θα τα επέστρεφε τις δύο τελευταίες περιόδους. Η ώρα 09:25 πήρε τα παιδιά και έφυγε σύμφωνα με τα λεγόμενα της. Η μάρτυρας του ζήτησε να φωνάξουν απο τη διεύθυνση του σχολείου στα παιδιά να έρθουν, εφόσον ο ίδιος δεν έχει δικαίωμα να τα παίρνει από τον χώρο του σχολείου, αλλά ο ανήλικος Χ πήγε χωρίς ειδοποίηση και έγκριση από το σχολείο, κρατώντας την τσάντα του και το σακάκι του και ο πατέρας του τον ειδοποίησε να πάει γρήγορα και να ειδοποιήσει και την αδερφή του, η οποία όμως ήδη ερχόταν με όλα της τα πράγματα. Ο πατέρας δεν επέστρεψε τα παιδιά στο σχολείο τις δύο τελευταίες περιόδους όπως της είχε υποσχεθεί. Η παραπονούμενη ενημερώθηκε γύρω στις 09:30 για το περιστατικό αυτό και είπε ότι θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Στις 22/02/2019 ο πατέρας ενημέρωσε τηλεφωνικά το πρωί ότι τα παιδιά θα απουσίαζαν απο το σχολείο γιατί ήταν τρομοκρατημένα. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια έδωσε μαρτυρία και υιοθέτησε τις ανακριτικές του καταθέσεις. Στην ανακριτική του κατάθεση, ημερομηνίας 07/09/2018,Τεκμήριο 21 ανέφερε ότι στις 29/07/2018 τα παιδιά παραδόθησαν με καθυστέρηση, λόγω του ότι αυτά έκλαιγαν και δεν ήθελαν να πάνε στη μητέρα τους. Όσον αφορά την ημερομηνία 12/08/2018, το διάταγμα είχε κενό στο ότι καθόριζε το διάταγμα λήξης του δικαιώματος επικοινωνίας του ενός, Κυριακή πρωί και το δικαίωμα έναρξης του δικαιώματος του άλλου, Δευτέρα πρωί. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι είχαν συνεννοηθεί με την παραπονούμενη ότι θα της παρέδιδε τα ανήλικα τη Δευτέρα, πράγμα το οποίο και έπραξε. Στην ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 22, που αφορά τις ημερομηνίες 08/01/2019, 17/01/2019, 22/01/2019, 30/01/2019 και 21/2/2019, ανέφερε ότι για τις πιο πάνω ημερομηνίες πλην της 21/02/2019, πράγματι δεν παραδόθησαν στη μητέρα σύμφωνα με το διάταγμα, λόγω της απροθυμίας των ιδίων η οποία είχε ως γενεσιουργό αιτία τη βίαιη και αψυχολόγητη στάση της μητέρας προς αυτά. Αναφορικά με την ημερομηνία 21/02/2019 ανέφερε ότι κατά τις 09:30 παρέλαβε τα παιδιά για να τα πάρει σε μια τελετή, κάτι που ήταν σε γνώση τόσο της μητέρας όσο και του σχολείου και τα επέστρεψε στο σχολείο στις 12:55 για να τα παραλάβει η μητέρα από την είσοδο του σχολείου. Πλην όμως ότι μέχρι τις 13:15 η παραπονούμενη ήταν άφαντη. Ακολούθως, στην ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 23, ημερομηνίας 31/10/2019, ανέφερε ότι στις 31/10/2019 παρά τις πολύωρες προσπάθειες του σχολείου, αλλά και της μητέρας, τα παιδιά δεν ήθελαν να την ακολουθήσουν και παραδόθηκαν στον ίδιο, για να τα παραλάβει. Ο ίδιος βρισκόταν εκτός του χώρου του σχολείου και εκτός του οπτικού πεδίου των παιδιών. Επίσης, ανέφερε ότι στις 08/11/2019 έγινε εκ νέου τρίωρη προσπάθεια με λειτουργούς, αστυνομικούς και τη μητέρα, για να πείσουν τα παιδιά να την ακολουθήσουν, αλλά και αυτή η προσπάθεια κατέληξε στο η μητέρα να σέρνει τα παιδιά δια της βίας στο πάτωμα χώρου στάθμευσης και ο γιος τους να αναγκάζεται να τραβά τη μητέρα από τα μαλλιά για να σώσει την αδερφή του, και την ίδια μέρα του παραδόθηκαν τα παιδιά για να τα παραλάβει. Στην ανακριτική του κατάθεση, ημερομηνίας 06/12/2019, Τεκμήριο 24, ανέφερε ότι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους δεν ευσταθούν οι εναντίον του κατηγορίες, είναι ότι υπάρχει η απροθυμία των παιδιών να ακολουθήσουν τη μητέρα. Περαιτέρω, για τις ημερομηνίες 28/03/2019, 29/03/2019, 30/03/2019, 31/03/2019, 01/04/2019, 08/04/2019, 09/04/2019, 12/04/2019 και 13/04/2019 ισχυρίστηκε πως υπήρχαν σε ισχύ πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας μεταξύ των διαδίκων. Επίσης για τις ημερομηνίες 06/05/2019, 07/05/2019, 08/05/2019, 24/05/2019, 27/05/2019 ‑ 21/05/2019, 06/06/2019 ‑ 10/06/2019, 14/06/2019 ‑ 17/06/2019, 27/06/2019 ‑ 01/07/2019 και 09/07/2019 ‑ 10/07/2019 δήλωσε πως υπήρχαν σε ισχύ διαφορετικές συμφωνίες για την επικοινωνία των διαδίκων με τα ανήλικα τέκνα. Περαιτέρω για την ημερομηνία 25/03/2019, ανέφερε ότι τα ίδια τα παιδιά ενημέρωσαν την παραπονούμενη ότι δεν ήθελαν με τίποτε να την ακολουθήσουν. Για τις 27/03/2019 τα παιδιά και πάλι δεν ήθελαν να ακολουθήσουν τη μητέρα, λόγω της συμπεριφοράς της, τα οποία έκλαιγαν τις προηγούμενες μέρες με λυγμούς. Για τις 03/04/2019 και 04/04/2019, ισχυρίστηκε ότι υπήρχε συμφωνημένο με το Γραφείο Ευημερίας άλλο πρόγραμμα επικοινωνίας, που δεν προνοούσε παράδοση των παιδιών στην παραπονούμενη. Για την περίοδο 08/04/2019, ο ίδιος δεν θυμάται εάν τα παιδιά πήγαν σχολείο, πλην όμως την περίοδο 05/04/2019 ‑ 10/04/2019 τα παιδιά είχαν υποστεί έντονη ψυχολογική βία από τη μητέρα, η οποία καυγάδιζε μαζί τους ενοχοποιώντας τον ίδιο για όλα. Για τις 11/04/2019 η μητέρα ήταν ενήμερη από τα παιδιά ότι δεν θα πήγαιναν σε αυτήν, λόγω της άσχημης ψυχολογικής τους κατάστασης. Στις 15/04/2019 πάλι τα παιδιά ήταν αρνητικά να ακολουθήσουν τη μητέρα παρά τις πιέσεις που είχε εξασκήσει η ίδια στα παιδιά. Γύρω στις 12:40 ο ίδιος έφτασε στο σχολείο και πήρε τηλέφωνο, αφού άκουγε κλάματα, για να ρωτήσει εάν αυτά που έκλαιγαν ήταν τα παιδιά του. Γύρω στις 12:50 άνοιξε η πόρτα και είδε τα παιδιά του να κλαίνε. Αυτά δεν ηρεμούσαν και κατόπιν ο ίδιος πήρε τα παιδιά. Στις 16/04/2019, λόγω της ψυχικής αναστάτωσης των παιδιών, αυτά ήταν αρνητικά να βγουν από το σπίτι. Ο ίδιος ενημέρωσε την ίδια και το σχολείο, καθώς και το Γραφείο Ευημερίας για την κατάσταση και τους κάλεσε όπως του δώσουν καθοδήγηση για το τι πρέπει να κάνει. Η λειτουργός Ζ, του είπε να μείνουν τα παιδιά στο σπίτι για να ηρεμήσουν. Η κατάσταση ήταν η ίδια και στις 17/04/
16. Για τις 18/04/2019 τα παιδιά δεν απουσίαζαν από το σχολείο. Για την περίοδο από 22/04/2019 μέχρι και τις 26/04/2019 τα παιδιά είχαν πολλές τηλεφωνικές επικοινωνίες με τη μητέρα τους, καθώς επίσης στις 24/04/2019 είχαν από τις 11:30 μέχρι τις 13:00 κοινή συνάντηση στο Mikel Αγλαντζιάς, σύμφωνα με το πρόγραμμα και την εισήγηση του Γραφείου Ευημερίας. Σε αυτήν τη συνάντηση τα παιδιά εξέφρασαν την απροθυμία να ακολουθήσουν τη μητέρα. Στις 25/04/2019, σε επικοινωνία που είχε η παραπονούμενη με τα παιδιά, η ίδια δήλωσε ότι δεν ήταν ενήμερη για το πρόγραμμα των παιδιών, ενώ στις 26/04/2019 είχε καβγά με τα παιδιά. Η παραπονούμενη όπως ισχυρίστηκε επισκέφθηκε την ίδια μέρα τον χώρο όπου διέμενε ο ίδιος με τα παιδιά, τα οποία δεν τον άφηναν να ανοίξει την πόρτα. Την 01/05/2019, βάσει του Διατάγματος, τα παιδιά έπρεπε να είναι με τον ίδιο. Την 06/05/2019 υπήρχε email της Ζ, με το οποίο εισηγείται πως εάν τα παιδιά δεν ακολουθήσουν τη μητέρα τους, να πάνε με τον πατέρα τους. Για την περίοδο από 09/04/2019 ‑ 13/05/2019 ισχυρίστηκε πως η παραπονούμενη ήταν ενήμερη από τα ίδια τα παιδιά ότι δεν ήθελαν να έχουν επικοινωνία μαζί της. Το ίδιο και για τις 14/05/
17. Για τις 18/05/2019 με βάση το διάταγμα τα παιδιά είχαν επικοινωνία με τον ίδιο. Το Γραφείο Ευημερίας και η παραπονούμενη γνώριζαν ότι θα έλειπε στο εξωτερικό και ο ίδιος επικοινώνησε με τη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, Ζ και έλαβε γραπτές οδηγίες, η οποία του ανέφερε ότι στην περίπτωση που τα παιδιά δεν θέλουν να μείνουν με τη μητέρα, τότε ο ίδιος έχει κάθε δικαίωμα να τα αφήσει σε κατάλληλο χώρο και να μείνουν με τα άτομα τα οποία νοιώθουν ασφαλή. Για την περίοδο από 22/05/2019 ‑ 30/05/2019 τα παιδιά ήταν απρόθυμα να ακολουθήσουν τη μητέρα. Ενώ για την περίοδο 24/05/2019 ‑ 30/05/2019 υπήρχε συμφωνημένο πιλοτικό πρόγραμμα επικοινωνίας των παιδιών, από το Γραφείο Ευημερίας. Την 03/06/2019 και την 05/06/2019 δεν παρεμπόδισε την παραλαβή των παιδιών, απλά η μητέρα απέτυχε να τα παραλάβει και ο ίδιος δεν είχε άλλη επιλογή από του να τα πάρει μαζί του. Από τις 06/06/2019 μέχρι και τις 17/06/2019 υπήρχαν κατα τη θέση του και πάλι συμφωνημένα γραπτά πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας. Για την περίοδο από 19/06/2019 μέχρι και την 21/06/2019 η παραπονούμενη ήταν ενημερωμένη για την απροθυμία των παιδιών να την ακολουθήσουν. Για την περίοδο από 28/06/2019 μέχρι και 12/07/2019 υπήρχε πιλοτικό πρόγραμμα από το Γραφείο Ευημερίας. Στις 15/07/2019 είχαν επίσης συμφωνήσει με την παραπονούμενη να βρεθούν στο Mikel Αγλαντζιάς στις 10:00, πράγμα το οποίο έγινε και όταν δεν κατάφερε η ίδια να πάρει τα παιδιά, αυτή έφυγε από τον χώρο αφήνοντας τον ίδιο μόνο του με αυτά. Ο κατηγορούμενος κατά την προφορική του μαρτυρία υιοθέτησε επιπλέον Γραπτή Δήλωση, Έγγραφο Α. Με αυτήν ουσιαστικά υιοθέτησε τις ανακριτικές του καταθέσεις, Τεκμήριο 21-
18. Περαιτέρω σε σχέση με τις Κατηγορίες 54 και 55 ημερομηνίες 12/8/2018 και 26/8/2018 κατέθεσε το Τεκμήριο 29 , στο οποίο σύμφωνα με τις θέσεις του οι διάδικοι με γραπτά μηνύματα συμφώνησαν διαφορετικά για την παράδοση των ανηλίκων κατά τις πιο πάνω ημερομηνίες. Για την υποστήριξη των θέσεων του όσον αφορά την αρνητική στάση των παιδιών προς τη μητέρα και τη τεράστια ψυχολογική κακοποίηση που υπέστησαν από την ίδια ο κατηγορούμενος κατέθεσε τις σημειώσεις του από το ηλεκτρονικό του ημερολόγιο, Τεκμήριο 33 . Αναφορικά με το περιστατικό ημερομηνίας 30/1/2019, Κατηγορία 60 ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι τα ανήλικα κακοποιήθηκαν από τη μητέρα και ακολούθως απέστειλαν επιστολή στην Επίτροπο Προστασίας του Παιδιού ημερομηνίας 5/5/2019, Τεκμήριο
19. Αναφορικά με τις Κατηγορίες 3-5 ,για τις ημερομηνίες 27/3/19-29/3/2019 και τις ημερομηνίες 2-15/4/2019, Κατηγορίες 6-11 κατέθεσε ηλεκτρονικά μηνύματα , Τεκμήρια 36 και 37 απο τα οποία προκύπτουν οι προσπάθειες του να πείσει τα παιδιά του να ακολουθήσουν τη μητέρα. Το Τεκμήριο 38 αποτελεί τον ηχογραφημένο διάλογο που είχε με τα παιδιά του την 15/4/2019 και το σπαραγμό αυτών από τη συμπεριφορά της μητέρας. Περαιτέρω κατατέθηκε το Τεκμήριο 39 που είναι γραπτά μηνύματα που αντάλλαξαν με την παραπονούμενη συμφωνα με τις θέσεις του κατηγορούμενου που δεικνύουν την ψυχολογική κατάσταση των ανήλικων αναφορικά με τις ημερομηνίες 16-26/4/2019 και το γεγονός ότι δεν ήθελαν να πηγαίνουν σχολείο. Στις 29/5/2019 με βάση το Τεκμήριο 42 διαφαίνεται όπως ισχυρίζεται ότι η παραπονούμενη συναντήθηκε με τα παιδιά στο MacDonald's παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν τηρούνταν τα πιλοτικά προγράμματα. Για τις ημερομηνίες 30/5/2019- 21/6/19 Κατηγορίες 34-45 προκύπτει ότι οι προσπάθειες επικοινωνίας εκ μέρους του προς υποβοήθηση της παραπονούμενης συνεχίζονταν κανονικά ενώ η παραπονούμενη δεν εμφανιζόταν στις συναντήσεις τους, Τεκμήριο
20. Σχετικά με την εφαρμογή των πιλοτικών προγραμμάτων και τις συναντήσεις ενημέρωνε το Γραφείο Ευημερίας με σχετικά ηλεκτρονικά μηνύματα, Τεκμήριο
21. Για τις ημερομηνίες 28/6/2019-15/7/2019 ισχυρίστηκε πως συνέχιζε αδιάλειπτα τις προσπάθειες για να βοηθήσει την επικοινωνία της παραπονούμενης αλλά οι συμπεριφορές της , την έκαιγαν. Σχετικά είναι τα γραπτά μηνύματα, Τεκμήριο
22. Το ίδιο και για την ημερομηνία 15/7/2019 κατα την οποία πίεζε τα παιδιά και πάλιν να συναντηθούν με την παραπονούμενη γεγονός που πυροδότησε μια ανευ προηγουμένου έκρηξη εναντίον του απο τα ίδια. Περαιτέρω, κατατέθηκε από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου το Τεκμήριο 20, που είναι η κατάθεση του Α/Λοχία 2279, ημερομηνίας 04/12/
23. Σύμφωνα με αυτήν, την 31/10/2019, λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας ζήτησε την παρουσία της Αστυνομίας στο Δημοτικό όπου φοιτούν τα παιδιά, καθότι ήταν εκεί η παραπονούμενη, ώστε να τη βοηθήσουν να παραλάβει τα ανήλικα τέκνα της, στη βάση του δικαστικού διατάγματος με το οποίο διατάσσετο η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων στη μητέρα. Όπως του ανέφερε η λειτουργός, υπήρχε πιθανότητα ο πατέρας των παιδιών να μεταβεί στο σημείο και να υπάρξουν θέματα ασφάλειας. Περί η ώρα 11:45 π.μ μετέβηκε στο σχολείο, όπου είδε τα δύο παιδιά να αποχωρούν από το σχολείο ήρεμα, τραβώντας τις σχολικές τους βαλίτσες και αφού εξήλθαν του σχολείου, αποχώρησαν με τον πατέρα, ο οποίος τους περίμενε. Στη συνέχεια ο ίδιος συναντήθηκε με τη λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, η οποία του ανέφερε ότι ο πατέρας μετέβηκε στο σχολείο όπου και ενημερώθηκε για την ύπαρξη του διατάγματος, αυτός δεν αντέδρασε και συμφώνησε όπως τα παιδιά τα παραλάβει η μητέρα και το μόνο που ήθελε ήταν να παραμείνει στο σημείο ο ίδιος ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί βία στα παιδιά. Παρόλες τις προσπάθειες του Γραφείου Ευημερίας και της μητέρας τα παιδιά αρνούνταν να ακολουθήσουν τη μητέρα και έτσι η ίδια συγκατατέθηκε όπως τα παιδιά αποχωρήσουν με τον πατέρα τους. Επίσης, σύμφωνα με το Γραφείο Ευημερίας, ο πατέρας εισήλθε στο σχολείο για να καθησυχάσει τα παιδιά και τους ανέφερε να ακολουθήσουν τη μητέρα. Προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας έχοντας κατα το νού τις αρχές της νομολογίας επι του θέματος. H παραπονούμενη μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Ανέφερε με λεπτομέρεια όλες τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για να γίνει κατορθωτή η εκτέλεση των διαταγμάτων. Έδωσε την εντύπωση στο Δικαστήριο μητέρας η οποία έχει έγνοια, αγωνία, αγάπη και στοργή για τα ανήλικα τέκνα με τα οποία δεν επικοινωνεί ούτε βλέπει ουσιαστικά από τον Μάρτιο του
24. Στα λεγόμενα της δεν εντόπισα οποιαδήποτε υπερβολή και/ή αναλήθεια. Επίσης όλες τις ενέργειες δεν παρέμπουν σε μια αδιάφορη μάνα ή σε μια μάνα που κακοποιούσε σωματικά, ψυχικά, λεκτικά και/ή αλλως πως τα ανήλικα τέκνα της ή σε μάνα που έχει άλλες προτεραιότητες ή ασχολείται με δραστηριότητες που δε συνάδουν με το μητρικό ρόλο αλλά μια μάνα που αδημονεί να ζήσει τουλάχιστον φυσιολογικά με τα παιδιά της. Άλλωστε οι θέσεις της υπεράσπισης ότι η μάνα κακοποιούσε ψυχολογικά και σωματικά τα ανήλικα τέκνα δεν τεκμηριώθηκαν με όποιοδήποτε βάσιμο τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου. Απο την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν διαπιστώθηκε οτι συντρέχει οποιασδήποτε μορφής άγριας συμπεριφοράς ή συμπεριφορά εκφοβισμού από τη μητέρα προς τα ανήλικα. Επειδή το αναφέρει ο κατηγορούμενος ως τέτοιο δε σημαίνει και ταυτόχρονα ότι ευσταθεί. Το Τεκμήριο 35, το γράμμα των ανήλικων στην Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού δεν αποδεικνύει τις θέσεις της υπεράσπισης. Αν τα πράγματα είχαν έτσι τότε ο πρώτος που θα αναλάμβανε δράση ήταν ο κατηγορούμενος μεσα από διαδικασίες και κατά δευτερον η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού. Τα όσα προέβαλε σχετικά ο κατηγορούμενος παρέμειναν στη σφαίρα των απλών ισχυρισμών. Παραπέμπω στην απόφαση Γ.Δ ν.Α.Δ[3] στην οποία προβλήθηκαν παρόμοιοι αν όχι σοβαρότεροι ισχυρισμοί σε σχέση με σοβαρή ψυχική διαταραχή που επεδείκνυε μητέρα στα ανήλικα τέκνα της, οι οποίοι και απορρίφθηκαν ως ατεκμηρίωτοι. Περαιτέρω η παραπονούμενη έδωσε την εντύπωση ότι δεν σταμάτησε να προσπαθεί να επικοινωνεί με τα παιδιά της ή να προσπαθεί να τα συναντήσει έστω και για λίγο, ακόμα και με την εξεφρασμένη από τα ίδια αρνητική θέση να τη συναντήσουν ή ακόμα και την ανεξήγητα επιθετική στάση εναντίον της και/ή την άρνηση τους να επικοινωνήσουν μαζί της με οποιοδήποτε τρόπο. Ακόμη σχετικά με τη μαρτυρία της παραπονούμενης θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν δίστασε να αποδεχθεί την ύπαρξη πιλοτικών προγραμμάτων για κάποιες από τις ημερομηνίες του κατηγορητηρίου πλήν όμως όπως δήλωσε ρητά δεν εφαρμόστηκαν σε καμία περίπτωση στην πράξη ούτε και ακυρώνουν και/ή αντικαθιστούν την ισχύ των διαταγμάτων. Η μάρτυρας παραδέχτηκε ότι κάποιες από τις ημερομηνίες των κατηγορίων αποτέλεσαν το αντικείμενο αίτησης παρακοής στο Οικογενειακό Δικαστήριο πλην όμως εξήγησε πως τούτες αποσύρθηκαν κατόπιν της έκδοσης τελικού διατάγματος στις 25/10/2019 με βάση την για πολλοστή φορά δηλωμένη πρόθεση του κατηγορούμενου να συμμορφωθεί με το τελικό διάταγμα κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε. Η παραπονούμενη κατηγορείται από την υπεράσπιση ότι καλούσε σε αρκετές περιπτώσεις την Αστυνομία ήτοι για παράδειγμα στις 31/10/19 για να μεσολαβήσουν για την εκτέλεση του διατάγματος γεγονός το οποίο προκάλεσε τον εκφοβισμό των ανήλικων τέκνων. H παραπονούμενη δήλωσε πως την 31/10/2019 επιδόθηκε στον κατηγορούμενο παρουσία της Αστυνομίας το Διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου με το οποίο της ανατίθετο η φύλαξη και φροντίδα των παιδιών .Δεν βρίσκω μεμπτο τον τρόπο που ενήργησε η παραπονούμενη αντίθετα η παραμονή του κατηγορούμενου εκείνη την ώρα που η μητέρα θα παραλαμβανε τα τέκνα έχοντας λάβει γνώση του διατάγματος κρίνεται άκρως προβληματική. Όπως έχει διαφανεί απο τη μαρτυρία της παραπονούμενης και γίνεται αποδεκτό είναι πως οι όποιες προσπάθειες της παραπονούμενης για εκτέλεση των προηγούμενων διαταγμάτων δεν είχαν τελεσφορήσει και ο μόνος τρόπος που κάποτε τα παιδιά παραδίδονταν έστω με καθυστέρηση κάποιας ώρας ήταν μετα από παρέμβαση της Αστυνομίας προς τον ίδιο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Η ΜΚ2 αναφέρθηκε στο περιστατικό που έλαβε χώρα την 21/2/2019 οπόταν και ο κατηγορούμενος γύρω στις 9:30 πήρε τα παιδιά από το σχολείο για να παρακολουθήσουν μια τελετή χωρίς τούτο να γίνεται αποδεκτό από το σχολείο εφόσον απαιτείτο κατά τη θέση της η έγκριση από τη μητέρα. Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο κατηγορούμενος πήρε τα παιδιά στις 21/2/2019 αλλά μόνο ότι ο ίδιος το έπραξε έχοντας κάθε δικαίωμα προς τούτο. Κρίνω πως η μάρτυρας κατέθεσε τα γεγονότα όπως έγιναν και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Ο λόγος είναι ότι κατά βάση προτάσει τη σθεναρή αντίσταση και άρνηση των παιδιών να επικοινωνήσουν με τη μητέρα τους ή να διαμείνουν με την ίδια παρα τις πάμπολλες προσπάθειες που ο ίδιος έχει καταβάλει. Έτσι όμως είχαν και έχουν τα πράγματα; Προφανώς και όχι. Αν ήταν πράγματι έτσι γιατί κάθε φορά παρευρισκόταν ο ίδιος στο σχολείο να παραλαβεί τα τέκνα τη μέρα που θα τα παραλάμβανε η μητέρα, γιατί όλες οι κλήσεις των παιδιών με τη μητέρα γίνονταν παρουσία του ιδίου, γιατί οι όποιες συναντήσεις να γίνοντουσαν υπο την «διακριτική» παρουσία του ιδίου, γιατί κάθε φορά εμφανιζόνταν ως ο από μηχανής θεός που άκουγε το «σπαραγμό» των παιδιών του να τα σώσει από το «τέρας» μάνα. Γιατί ουδεμία φορά τα παιδιά δεν ήταν έτοιμα με τα πράγματα τους για να διαμείνουν με τη μητέρα τους από το Μάρτιο του 2019, γιατί ηχογράφησε τα παιδιά του την ώρα που δήθεν αυτά σπάραζαν ότι δεν ήθελαν να επικοινωνήσουν με τη μητέρα τους. Ποιός γονέας που ενεθάρρυνε ουσιαστικά την καλή σχέση των ανηλικών με τον άλλο γονέα θα ηχογραφούσε τα παιδιά του την ώρα που έκλαιγαν και φέρονταν εναντίον της μητέρας τους. Τα πιο πάνω αποτελούν ρητορικά ερωτήματα που δε χρήζουν απάντησης. Καμία ουσιαστική προσπάθεια ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε. Η μόνιμη του θέση ήταν πως κάθε προσπάθεια του ήταν άκαρπη είτε διότι έφταιγε η παραπονούμενη, είτε διότι δεν ήθελαν τα παιδιά έιτε διότι υπήρχαν άλλες συμφωνίες ή προγράμματα. Κατά την κρίση μου καμία από τις πιο πάνω θέσεις δεν ισχύει. Υπήρχαν φορές που τα ανήλικα ήθελαν τη μητέρα ειδικά η ανήλικη Α το έδειξε σε μερικές περιπτώσεις πλην όμως η παρουσία του πατέρα σε όποια συνάντηση διακανονίζετο μετέτρεπε την κατάσταση αρνητικά και σε βάρος της παραπονούμενης όπως η συνάντηση σε παγωταρία ή η συνάντηση σε καφετέρια. Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι πρόκειτα για ανήλικα τα οποία διαμένουν μόνο με τον πατέρα από το Μάρτιο του 2019 οπότε βρίσκονται φυσιολογικά υπο τον έλεγχο του ιδίου. Περαιτέρω δε γίνεται αποδεκτό πως υπήρχαν συμφωνίες για άλλη διεύθετηση μεταξύ των μερών. Αντίθετα τα γραπτά μηνύματα που παρουσίασε ο κατηγορούμενος δεικνύουν την καθόλου ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των μερών για άλλη διευθέτηση και την κάκιστη σχέση μεταξύ τους. Τα πιλοτικά προγράμματα δεν τηρήθηκαν σε καμία περίπτωση όποτε και αν συμφωνήθηκαν. Οπότε γιατί ο ίδιος ο κατηγορούμενος να εγείρει το ζήτημα ότι υπήρχαν σε ισχύ προγράμματα για κάποιες ημερομηνίες στο κατηγορητήριο όταν ο ίδιος στην κατάθεση του Τεκμήριο 23 αναφέρει πως «τα πιλοτικά προγράμματα παρά τις προσπάθειες που έγιναν δεν εφαρμόστηκαν» Τουναντίον από τα γραπτά μηνύματα που παρουσίασε ο ίδιος καταδεικνύεται η ίδια η αντίδραση του και απροθυμία να εκτελεί τα εκάστοτε διατάγματα του Δικαστηρίου εφευρίσκοντας όπως «την κάκιστη ψυχολογία των παιδιών» ώστε να μην πάνε σχολείο, «την ασθένεια» των παιδιών για να μην πάνε σχολείο, ότι δεν θα ασκήσει βία στα παιδιά του για να τα πείσει να ακολουθήσουν το διάταγμα, ότι το διάταγμα έχει κενό στην ώρα που λήγει το δικαίωμα επικοινωνίας του ένος γονέα με τον άλλο, ότι 30/1/19 ήταν αργία και ότι δεν είχε υποχρέωση να παραδώσει τα παιδιά σύμφωνα με το διάταγμα. Ακόμη ότι την 21/2/2019 πήρε μεν τα παιδιά από το σχολείο αλλά τα επέστρεψε και μέχρι η ώρα 13:15μμ η παραπονούμενη δεν ήταν εκεί για να τα παραλάβει τη στιγμή που η ίδια ανέφερε ότι βρισκόταν στο σχολείο για να τα παραλάβει αλλά και όταν η ΜΚ2 στην κατάθεση της δήλωσε ότι τα παιδιά δεν επιστράφηκαν στο σχολείο τις δυο τελευταίες σχολικές περιόδους παρα την υπόσχεση του ιδίου. Κατά την κρίση μου τα πιο πάνω αποτελούν τεχνάσματα ή προφάσεις εκ μέρους του κατηγορούμενου ώστε να μην παραλαμβάνει τα παιδιά από το σχολείο η μητέρα και/ή να μην τα παραδίδει ο ίδιος στο σχολείο ή στον τόπο διαμονής της μητέρας ανάλογα με τις πρόνοιες του κάθε διατάγματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πραγματικής αντίληψης του κατηγορούμενου σε σχέση με την υποχρέωση συμμόρφωσης του με το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι το γραπτό μήνυμα του ημερομηνίας 12/7/2018, Τεκμήριο 52 στο οποίο αναφέρει ότι δεν τον ενδιαφέρει τι προβλέπει το διάταγμα, το οποίο όπως δήλωσε κατόπιν μπάζει απο παντού αλλά θα κάνει αυτό που έχουν συμφωνήσει για την παράδοση των παιδιών. Ζητήματα βεβαίως που ακόμα και όταν συμφωνούνταν απο την παραπονούμενη σε μια προσπάθεια σταδιακής εκτέλεσης του διατάγματος ουδέποτε υλοποιούνταν απο τον κατηγορούμενο. Καταληκτικά δεν αποδέχομαι τις θέσεις του κατηγορούμενου όπως αυτές τέθηκαν στις ανακριτικές του καταθέσεις αλλά και προφορικά στο Δικαστήριο. Με βάση την αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία καταλήγω ότι για όλες τις ημερομηνίες πλην των 30/1/2019(Κατηγορία 60) και 1/5/2019 (Κατηγορία 19) τα έκαστοτε σε ισχύ διατάγματα δεν τηρήθηκαν. Για τις πιο πάνω ημερομηνίες που ήταν σχολικές αργίες και ημέρα Τετάρτη, το Διάταγμα δεν προνοούσε παράδοση των παιδιών ώρα 7:30π.μ στην παραπονούμενη αλλά παράδοση αυτών στο σχολείο. Απο το Μάρτιο του 2019 τα ανήλικα βρίσκονται ουσιαστικά υπο τον έλεγχο του κατηγορούμενου ο οποίος ανέλαβε τη φύλαξη και φροντίδα τους παρα τα εκάστοτε σε ισχύ διατάγματα. Για την ημερομηνία 12/6/18 το Διάταγμα ήταν σαφές και ρητό. Το δικαίωμα επικοινωνίας του κατηγορούμενου με τα ανήλικα τέκνα έληγε στις 10π.μ. Ως εκ τούτου τα ανήλικα θα έπρεπε να παραδοθούν στην παραπονούμενη αμέσως μετά τη λήξη του δικαιώματος επικοινωνίας του κατηγορούμενου. Για τις ημερομηνίες 18/1/2019(Κατηγορία 58) και την 29/7/2018(Κατηγορία 53) τα ανήλικα παραδόθηκαν στην παραπονούμενη με μιάμιση ώρα περίπου καθυστέρηση. Τέλος για τις ημερομηνίες που αφορούν οι Κατηγορίες 4,5,9,21,22,30,31,32-35,37,39,42,47,51 καταλήγω ότι έγιναν εισηγήσεις απο το Γραφείο Ευημερίας για την εφαρμογή πιλοτικών προγραμμάτων επικοινωνίας και/ή συμφωνήθηκαν πιλοτικά προγράμματα επικοινωνίας παραπονούμενης και κατηγορούμενου με τα ανήλικα τέκνα , πλήν όμως τούτα δεν εφαρμόστηκαν. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 12 που δεικνύει ότι οι διάδικοι συζητήσουν και αντάλλασαν μεταξύ τους ηλεκτρονικά μηνύματα χωρίς ποτε όμως να καταλήγουν σε εφαρμογή των συμφωνηθέντων αλλά και το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου, Τεκμήριο 23 όπως εκτέθηκε πιο πάνω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Οι Κατηγορίες θα εξεταστούν συνολικά, εφόσον στις πλείστες περιπτώσεις οι υπερασπίσεις είναι κοινές. Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα περάν της πράξης παρακοής του διατάγματος θα πρέπει να αποδειχθεί και το ηθελημένο αυτής. Για τις κατηγορίες που αφορούν 30/1/2019 και 1/5/2019 με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν παραβιάστηκαν οι πρόνοιες του διατάγματος εφόσον δεν προβλέπετο η παράδοση των παιδιών στην μητέρα. Οι εν λόγω ημερομηνίες αφορούν ημέρα Τετάρτη που με βάση το Διάταγμα, Τεκμήριο 2, τα παιδιά θα έπρεπε να παραδοθούν η ώρα 730 το πρωί στο σχολείο, όμως ήταν σχολική αργία. Δεν προονοείται ότι σε τέτοια περίπτωση τα παιδιά θα παραδίδοντο στη μητέρα το πρωί όπως η ίδια κατήγγειλε στην Αστυνομία και κατέθεσε προφορικά στο Δικαστήριο. Συνεπώς για τις δύο αυτές κατηγορίες ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να βρεθεί ένοχος παρακοής καθ'οτι δεν πληρείται η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος γι'αυτό αθωώνεται και απαλλάσσεται απο αυτές. Το ζητούμενο για τις υπόλοιπες Κατηγορίες είναι κατα πόσο η μη συμμόρφωση με τα εκάστοτε εν ισχύ διατάγματα υπήρξε μη θελημένη λόγω της αρνητικής στάσης των ανηλίκων. Το ζήτημα της μη θελημένης συμμόρφωσης λόγω της αρνητικής στάσης των ανήλικων και το βάρος απόδειξης εξετάστηκε πρόσφατα στην υπόθεση Γ.Κ ν Ε.Ζ, Εφ.ΔΟΔ Αρ.8/2021 ημερομηνίας 13/5/2021 τα λεχθέντα της οποίας υιοθετήθηκαν στην πρόσφατη απόφαση Α.Θ ν ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ.51/22 ημερομηνίας 18/10/22 ως εξής : «Είναι γεγονός, συνεχίζει το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι όταν προκύπτει ζήτημα σοβαρής και σθεναρής άρνησης του τέκνου να συμμορφωθεί σε δικαστική απόφαση, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι ούτε το δικαστήριο, ούτε ο υπόχρεος της επικοινωνίας γονέας, έχουν δικαίωμα να το πειθαναγκάσουν να την υποστεί, διότι αυτό θα ήταν τελικά αντίθετο στο συμφέρον του (ό.π. 117, ΑΠ 429/2002 ΕλλΔνη 2002, 1622, ΑΠ 499/1994 ΕλλΔνη 1995, 141 και ΝοΒ 1195, 555). Συμπλήρωσε αναφέροντας, πολύ ορθά, ότι «η πίεση που μπορεί να υποστεί το παιδί δεν πρέπει να υπερβαίνει το όριο της επιτρεπτής επέμβασης στην προσωπική του σφαίρα .το παιδί δεν μπορεί να είναι παιδί-βαλίτσα ή παιδί-πακέτο, το οποίο μπορεί να παραλαμβάνεται, να παραδίδεται, να «αρπάζεται», να «επιστρέφεται», σαν να ήταν αντικείμενο και όχι πρόσωπο». Σημείωσε όμως παράλληλα την νομολογιακή αρχή ότι όταν ένα τέτοιας φύσεως διάταγμα δεν εκτελείται συνεπεία της αρνητικής στάσης και συμπεριφοράς του ίδιου του ανήλικου, το δικαστήριο «οφείλει να ενδιατρίψει και να διαπιστώσει τα αίτια μιας τέτοιας στάσης και απόφασης και κατά πόσο η άρνηση του ανήλικου μορφώθηκε εξ ιδίων ή ήταν αποτέλεσμα επηρεασμού από τον εφεσείοντα» (Ιακώβου ν. Γεωργίου, Έφεση ΔΟΔ 4/14, ημερ. 2.6.2017). Σε σχέση με την ευχέρεια με την οποία ένας ανήλικος που έχει ακόμα ατελή την ψυχοπνευματική ανάπτυξη και την προσωπικότητα του υπό διαμόρφωση, μπορεί να επηρεαστεί από τους γονείς και τις συνεπακόλουθες υποχρεώσεις τους ώστε να αποφεύγεται ο σχηματισμός εχθρότητας του παιδιού προς τον άλλο γονέα κατά τρόπο που να αντιβαίνει προς το συμφέρον του, το πρωτόδικο δικαστήριο παρέπεμψε στο ακόλουθο χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση του Αρείου Πάγου ΑΠ 1910/2005: «Πρέπει δε να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη ότι ο ανήλικος, που έχει ακόμα ατελή την ψυχοπνευματική ανάπτυξη και την προσωπικότητα του υπό διαμόρφωση, υπόκειται ευχερώς σε επιδράσεις και υποβολές των γονέων ή άλλων, οι οποίες, έστω και χωρίς επίγνωση γενόμενες, οδηγούν ασφαλώς στο σχηματισμό της μονομερούς διαμόρφωσης και προτίμησης προς τον ένα από τους γονείς, οπότε η προτίμηση του δεν εξυπηρετεί πάντοτε και το αληθές συμφέρον του. Η διάσπαση εξ άλλου της οικογενειακής συνοχής κλονίζει σοβαρώς την ψυχική ισορροπία του τέκνου που αισθάνεται ανασφάλεια και επιζητεί στήριγμα. Οι μεταξύ των συζύγων δημιουργούμενες έντονες αντιθέσεις ενίοτε αποκλείουν κάθε συνεννόηση μεταξύ τους, αλλά και σε σχέση με τα τέκνα τους, τα οποία όχι σπανίως χρησιμοποιούνται ως όργανα για την άσκηση παντοειδών πιέσεων και την ικανοποίηση εκδικητικών διαθέσεων. Έτσι, υπό το κράτος της κατάστασης αυτής ο γονέας που αναλαμβάνει τη γονική μέριμνα ή την επιμέλεια έχει, κατά την επιλογή του νόμου, πρόσθετα καθήκοντα και αυξημένη την ευθύνη της αντιμετώπισης των ως άνω ειδικών περιστάσεων κατά προέχοντα λόγο και αυτό προϋποθέτει την εξασφάλιση στο τέκνο κατάλληλων συνθηκών προσαρμογής.» Συνεπώς η αρνητική στάση των παιδιών, συνέχισε, ορθά, το δικαστήριο, δεν οδηγεί άνευ ετέρου και στην απαλλαγή του πατέρα, αλλά θεώρησε ότι είχε την υποχρέωση να αναζητήσει τους λόγους για τους οποίους τα παιδιά αντιδρούν, ώστε να διαφανεί κατά πόσον αυτοί οφείλονται σε υπαίτιες, επί σκοπώ ενέργειες του πατέρα. Υπέδειξε περαιτέρω ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, η υποχρέωση για συμμόρφωση προς το διάταγμα απαιτεί θετική ενέργεια χωρίς να αρκεί μια μηχανιστική συμπεριφορά. Επιβάλλεται η θετική ενθάρρυνση και προτροπή του ώστε να υπάρχει πραγματική συμμόρφωση προς το διάταγμα. Παρέπεμψε σχετικά στο ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου