Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. NIKOY ΖΥΜΑΡΑ, Αρ. Υπόθεσης: 24101/18, 15/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 24101/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσία εναντίον NIKOY ΖΥΜΑΡΑ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 15/2/23 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Μιχαήλ Για Κατηγορούμενο : κ. Χ.Καζαντζής με κ. Γ. Καζαντζή Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Εισαγωγικά Ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης εναντίον επιδότη στις 23/3/18, ο οποίος είχε μεταβεί στην οικία του για να του επιδώσει κλήση για τροχαία υπόθεση, κατά παράβαση των άρθρων 29 και 234 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154[1] Β. Μαρτυρία Πριν παραθέσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου, έγινε παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του το Τεκμήριο 1 έντυπο ιατρικής εξέτασης. Καταγράφεται επί αυτού ότι στις 23/3/17 παραπέμφθηκε ο Μ.Κ.
- επιδότης Κ. Ποταμός για εξέταση από τον Αστ. 2850 Α. Ιωάννου, εισήχθηκε στις 17:58 στο Τμήμα Ατυχημάτων κι Επειγόντων Περιστατικών στη Λευκωσία κι εξετάστηκε από ιατρικό λειτουργό, ο οποίος διαπιστώνει ότι ο Μ.Κ.
- ανέφερε επίθεση με κάκωση από άλλο άτομο στο αριστερό οπίσθιο ημιθωράκιο (παρασπονδυλικά ΑΡ) και ότι η κλινική εξέταση ήταν φυσιολογική και καταλήγει «Επισκοπικώς ουδέν». Μαρτυρία έδωσαν 3 μάρτυρες Κατηγορίας, ενώ μετά την κλήση του σε απολογία έδωσε μαρτυρία ενόρκως και ο Κατηγορούμενος. M.Κ.
- Στην κατάθεσή του Τεκμήριο 2, ο Α/122 Κ. Κώστα του Αστ. Σταθμού Ομορφίτας, ανέφερε ότι στις 23/3/18, ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία, επισκέφθηκε το αστυνομικό σταθμό ο Κ.Ποταμός (Μ.Κ.2.), ο οποίος ανέφερε ότι στις 16:50 μετέβηκε στην οικία του παραπονούμενου για επίδοση κλήσης δικαστηρίου κι ενώ ήταν στην οικία του ο (Κατηγορούμενος) Ν. Ζυμαράς του συστήθηκε και του επέδωσε κλήση. Ο Ζυμαράς αρνήθηκε να την παραλάβει και ο Ποταμός άφησε την κλήση και γύρισε να φύγει. Τότε ο Ζυμαράς ήρθε από πίσω του χτυπώντας τον στην πλάτη με το χέρι του και του έβαλε την κλήση εντός του πουκαμίσου του. Του έδωσε έντυπο για ιατρική εξέταση κι επίσης αφαίρεσε το πουκάμισό του κι εκείνος είδε στην αριστερή πάνω πλευρά της ωμοπλάτης του ερυθρότητα και συγκεκριμένα μια παλάμη χεριού αποτυπωμένη στην πλάτη του Ποταμού. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι είχε το κινητό του τηλέφωνο αλλά δεν φωτογράφισε τον παραπονούμενο. Επρόκειτο για ξεκάθαρη ερυθρότητα που ώσπου περνούσε η ώρα ήξερε ότι δεν θα ήταν εκεί. Ήταν χρονοβόρο να έφερνε φωτογράφο από το Τμήμα Ανίχνευσης Εγκλημάτων για μια απλή επίθεση. Ο ίδιος δεν ήταν εξουσιοδοτημένος φωτογράφος της Αστυνομίας και δεν είχε δικαίωμα να φωτογραφίσει. Δεν σκέφθηκε να πει στον παραπονούμενο να του δώσει το δικό του κινητό για να φωτογραφίσει. Δεν θυμάται όμως μετά από 4 χρόνια από το συμβάν τι είχε σκεφτεί. Η διαδικασία είναι να δίνεται έντυπο για ιατρική εξέταση. Ο ίδιος δεν γνωρίζει προσωπικά τον Κατηγορούμενο. Δεν θυμάται τι έγινε με την κλήση στην οποίαν έγινε αναφορά από τον παραπονούμενο. Θυμάται μόνο ότι ήρθε ένας άνθρωπος, του δόθηκε ιατρικό έντυπο κι έφυγε για να πάει στο γιατρό. Ο ίδιος δεν ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Όταν του υποδείχθηκε η ώρα 17: 20 που συμπληρώθηκε το ιατρικό έντυπο -σε σχέση με την ώρα που ο ίδιος αναφέρει στην κατάθεσή του ότι προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό ο παραπονούμενος-, ανέφερε ότι πρέπει να έκανε λάθος στη δική του αναφορά για τις ώρες. Δεν θυμάται πότε ακριβώς συνέταξε τη δική του κατάθεση. Εκ παραδρομής δεν έγραψε ημερομηνία. Έχει ξαναδεί ερυθρότητα σε άλλες περιπτώσεις. Το έντυπο το συμπλήρωσε άλλος αστυφύλακας και το έδωσε ο ίδιος. Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.
- είναι δικαστικός επιδότης. Σύμφωνα με κατάθεσή του, Τεκμήριο 3, ημερ. 24/3/2018 την οποίαν κι υιοθέτησε, στις 23/3/18 κι ενώ μετέβηκε στην οικία όπου ένοικος είναι ο Κατηγορούμενος για να του επιδώσει δικαστική κλήση, προχώρησε προς την πλευρινή είσοδο της οικίας (είχε ξαναμεταβεί εκεί 2 μήνες πριν για να επιδώσει δικαστική κλήση στον αδελφό του Κατηγορούμενου) και σταμάτησε στην άκρη του δρόμου, είδε όχημα να φτάνει εκεί από το οποίο κατέβηκαν 3 άτομα και πρόσεξε τον Κατηγορούμενο. Τον ρώτησε ο Κατηγορούμενος τι ήθελε εκεί και ο ίδιος του απάντησε ότι ήταν δικαστικός επιδότης κι είχε μία κλήση να του επιδώσει. Τότε ο Κατηγορούμενος τον ρώτησε τι γράφει η κλήση κι εκείνος του απάντησε ότι δεν ήξερε ακριβώς, δεν την διάβασε και πρέπει να είναι κλήση σχετική με τροχαίο παράπτωμα. Τον κάλεσε να υπογράψει για παραλαβή της κλήσης και του έδειξε το σημείο κάτω από τη φράση «Ο λαβών» στο έντυπο Ένορκη Δήλωση Επίδοσης. Ο Κατηγορούμενος του είπε «Δεν σου υπογράφω τίποτε, να φύεις που δαμέ.». Του απάντησε ευγενικά ο ίδιος «Κύριε Νίκο, σας επιδίδω δικαστική κλήση» και του την άφησε στο περιτοίχισμα και άρχισε να κινείται στο σημείο που βρισκόταν το αυτοκίνητό του. Τότε άρχισε o Κατηγορούμενος να φωνάζει «που με ξέρεις ρε, δεν είμαι εγώ τούτος που γράφει δαμέ. Να πιάσεις την κλήση σου τζιαι να φύεις που δαμέ.». Τότε ο Μ.Κ.1 συνέχισε να προχωρεί προς το όχημά του κι έτρεξε πίσω από τον παραπονούμενο κι ένιωσε δυνατό πόνο στην αριστερή ωμοπλάτη του από δυνατό χτύπημα που δέχθηκε. Ακολούθως γύρισε το σώμα του κι αμέσως, βίαια άρπαξε με το χέρι του ο Κατηγορούμενος το πουκάμισο του παραπονούμενου από το γιακά στο ύψος του τελευταίου πάνω κουμπιού του υποκαμίσου του και το τράβηξε βίαια κι αμέσως με το άλλο χέρι τοποθέτησε τη δικαστική κλήση όπως ήταν κουλουριασμένη μέσα από την παλάμη του, μέσα στο πουκάμισό του και φώναξε «πιας την κλήση σου τζιαι φύε που δαμέ. Παλιάνθρωποι δικαστικοί επιδότες. Είσαι ένας παλιάνθρωπος.» Τότε άκουσε τη συνοδό του Κατηγορούμενου να του φωνάζει «παρέτα ρε ίντα μπου κάμνεις.». Εκείνος μη νιώθοντας καλά ψυχολογικά και σωματικά, στη συνέχεια μπήκε στο αυτοκίνητο και πήγε στον αστυνομικό σταθμό Ομορφίτας. Στη συνέχεια ανέφερε στον επί καθήκοντι αστυνομικό ότι θέλει να κάνει καταγγελία γιατί δέχθηκε επίθεση κατά την ώρα που εκτελούσε τα καθήκοντα της δικαστικής επίδοσης και σήκωσε το πουκάμισο πάνω κι από μέσα έπεσε η κουλουριασμένη κλήση (που δεν την μετακίνησε από την ώρα που εισήλθε εντός του πουκαμίσου) πάνω στο γραφείο του και του εξήγησε πως βρέθηκε εκεί. Ακολούθως γύρισε και του έδειξε την πλάτη του στο σημείο που πονούσε από το χτύπημα και του ανέφερε ότι φέρει ερυθρότητα και σημάδια της παλάμης στην πλάτη του. Του είπε ότι πρέπει να επισκεφθεί τις Πρώτες Βοήθειες και του ετοίμασε το συνοδευτικό έντυπο. Ρώτησε τον αστυνομικό αν πρέπει να επισκεφθεί τις Πρώτες Βοήθειες και του ετοίμασε το συνοδευτικό έντυπο. Τότε διερωτήθηκε προς τον Αστυνομικό αν θα έφευγαν τα σημάδια στην πλάτη μέχρι να τον δει ο γιατρό. Εκείνος του είπε ότι δεν θα έφευγαν και να επέστρεφε την επόμενη μέρα στις 19:00 για κατάθεση γιατί μπορεί να αργούσε να τέλειωνε με το Νοσοκομείο. Η ώρα ήταν 17:25 και ξεκίνησε για το νοσοκομείο. Έφτασε στις 17:45 στις Α' Βοήθειες, έκανε εγγραφή πλήρωσε και τον κάλεσαν σύντομα για προέλεγχο οι νοσοκόμοι των Α' Βοηθειών, όπου του έλαβαν την πίεση, τους έδειξε την πλάτη και του είπαν ότι φέρει σημάδια αλλά θα τον εξέταζε γιατρός και να τις έδειχνε στο γιατρό. Όταν τους ρώτησε αν δεν θα έφευγαν τα σημάδια μέχρι να τον εξέταζε ο γιατρός του απάντησαν ότι δεν θα έφευγαν. Η ώρα ήταν 19:20 και αφού η γιατρός συμπλήρωσε το παραπεμπτικό της Αστυνομίας, του είπε ότι χαίρει άκρας υγείας. Την καληνύχτισε κι έφυγε με το χαρτί στο χέρι και την απορία, πως για 2 λεπτά εξέταση και 1 λεπτό συμπλήρωμα του χαρτιού έπρεπε να περιμένει 1:30 ώρα, στερώντας το κρεβάτι από άτομα που το είχαν ανάγκη και παρά τις διαβεβαιώσεις που έλαβε από την Αστυνομία και τους νοσοκόμους, τα σημάδια έσβησαν. Ο ίδιος παραδίδει την κλήση που του έβαλε στο πουκάμισό του ο Κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι είχε εκείνη την ημέρα το κινητό του τηλέφωνο, από αυτά που βγάζουν και φωτογραφίες. Ο ίδιος δεν είδε το κοκκίνισμα στην πλάτη του. Δεν σκέφτηκε να φωτογραφίσει την παλάμη στην πλάτη του, εφόσον τον διαβεβαίωσε ο αστυνομικός ότι αυτή δεν θα έσβηνε. Δεν του πρότεινε ο αστυνομικός να βγάλει κάποια φωτογραφία, αλλά του είπε ότι την είδε και θα έδινε μαρτυρία αν χρειαζόταν. Περπατούσε μαζί και μιλούσε με τον Κατηγορούμενο. Ήταν φιλικότατος ο τελευταίος. Το συμβάν έγινε εντελώς ξαφνικά και δεν το περίμενε καν. Προχώρησαν μαζί μέσα στην αυλή. Δεν έβγαλε την κλήση μέσα από το πουκάμισο, γιατί ξαφνιάστηκε έντονα. Ένιωσε ξαφνικά ένα χτύπημα στην πλάτη, γύρισε και δεν ήξερε τι να έκανε από το σοκ και πήγε στον αστυνομικό σταθμό όπως ήταν. Έβγαλε το πουκάμισο και θυμάται και το ύφος του αστυνομικού (Μ.Κ.1.) που έμεινε να τον βλέπει να ανοίγει το πουκάμισο και να πέφτει και η κλήση. Την κλήση την άφησε στον αστυνομικό σταθμό. Δεν γνωρίζει τι έγινε με την επίδοση. Είναι υπάλληλος της εταιρείας που επιδίδει έγγραφα σε ποινικές υποθέσεις. Την επόμενη έδωσε κατάθεση στον εξεταστή της υπόθεσης. Από ό,τι θυμάται, αμυδρά, είπε ο αστυνομικός ότι θα έβαζε την κλήση στο φάκελο. Εκείνος άφησε την κλήση στο γραφείο. Δεν θυμάται να είδε τους νοσοκόμους στο νοσοκομείο να γράφουν κάπου κάτι σε σχέση με το κοκκίνισμα στην πλάτη του. Ήταν ευγενικός ο Κατηγορούμενος και ξαφνιάστηκε πολύ που τον χτύπησε. Δεν το περίμενε. Ήρθε σιγά σιγά και τον χτύπησε, χωρίς καν να έχει την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Δεν γνώριζε από προηγουμένως τον Κατηγορούμενο. Όλα όσα έγιναν τα είδε μόνο μια κυρία που ήταν παρούσα. Στον σταθμό προσήλθε στις 17:00 μέχρι και τις 17:20 όταν και έδωσε τα στοιχεία του για να συμπληρωθεί το ιατρικό έντυπο και τότε έφυγε. Μ.Κ.
- Αστυφύλακας 272, Νταβίντ Νταβιντιάν Υιοθέτησε περιεχόμενο κατάθεσής του στο οποίο και καταγράφει τις ανακριτικές του ενέργειες, στις οποίες περιέχονται η λήψη καταθέσεων από παραπονούμενο και Κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι πριν να ανακρίνει τον Κατηγορούμενο είχε υπόψη του την κατάθεση του παραπονούμενου, καθώς και του συναδέλφου του Μ.Κ.
- Δέχθηκε ότι θα έπρεπε να ξεκαθαρίσει το ζήτημα με την ώρα 17:50 που καταγραφόταν ως ώρα προσέλευσης του παραπονούμενου στον Αστυνομικό Σταθμό, αλλά δεν ήταν κάτι που είχε προσέξει. Δέχθηκε επίσης ότι έκανε λάθος και ότι θα έπρεπε να καλέσει και το πρόσωπο το οποίο ανέφερε ο παραπονούμενος στην κατάθεσή του ως παρών στο επεισόδιο για να δώσει κατάθεση, όπως και να έπαιρνε και κατάθεση από το άλλο πρόσωπο το οποίο ο κατηγορούμενος ανέφερε στην κατάθεσή του, Αθηνούλα Ζυμαρά. Δέχθηκε επίσης ότι έκανε λάθος που δεν ζήτησε για να έχει ως Τεκμήριο την κλήση που ο παραπονούμενος ισχυριζόταν ότι τοποθέτησε ο Κατηγορούμενος μέσα στο πουκάμισό του. Ανάμεσα στα υπόλοιπα Τεκμήρια κατατέθηκε και κατάθεση του Κατηγορούμενου, ημερομηνίας 5/4/2017 (Τεκμήριο 5). Εκεί αναφέρει ότι στις 23/3/18 μετέβηκε στην οικία της μητέρας του. Μόλις έφθασε εκεί στην πίσω πλευρά της οικίας συνάντησε έναν κύριο στην αυλή του σπιτιού ο οποίος ανέφερε ότι είναι δικαστικός επιδότης και πήγε να του παραδώσει μια κλήση. Τον ρώτησε τι ήταν το έντυπο και ο επιδότης του απάντησε ότι ήταν μια κλήση και δεν ήξερε τι αφορούσε. Ακολούθως πέταξε την κλήση χάμω μέσα στο σπίτι του. Εκείνος πήρε την κλήση από το πάτωμα και την έβαλε με ήρεμο τρόπο στην τσέπη του πουκαμίσου του χωρίς να τον χτυπήσει. Ακολούθως ο επιδότης ανέφερε ότι θα μετέβαινε στην Αστυνομία κι έφυγε. Κατά τη διάρκεια του όλου συμβάντος παρούσα ήταν η φίλη του και η μητέρα του. Κατηγορούμενος Ο Κατηγορούμενος έδωσε μαρτυρία ενόρκως. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του. Δεν παρέλαβε την κλήση και δεν ήθελε να την υπογράψει γιατί δεν γνώριζε τι ήταν. Ο λόγος που τοποθέτησε την κλήση μέσα στη τσέπη του πουκαμίσου του παραπονούμενου ήταν γιατί o τελευταίος του την έριξε χάμω. Δεν έβαλε την κλήση μέσα στο πουκάμισο του παραπονούμενου, αφού αυτό ήταν κλειστό. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο παραπονούμενος του πέταξε στο έδαφος την κλήση γιατί ο ίδιος δεν την υπέγραφε. Την ώρα που του έδωσε ο παραπονούμενος την κλήση γελούσε ως σαν να τον κορόιδευε. Τότε ο ίδιος με ήρεμο τρόπο πήρε την κλήση και την τοποθέτησε στην τσέπη του πουκαμίσου του παραπονούμενου. Ο ίδιος δεν έχει περιτοίχισμα στο σπίτι. Η συνοδός του δεν γνωρίζει καλά ελληνικά και δεν θα μπορούσε να πει «παραίτα ρε ήντα που κάμνεις». Ο ίδιος είπε στον παραπονούμενο αφού ο παραπονούμενος δεν γνώριζε ποιο θέμα αφορούσε η κλήση ότι ο ίδιος δεν την υπέγραφε. Πήρε την κλήση στα χέρια του, την είδε, δεν έγραφε κάτι και είπε στον παραπονούμενο να την πάρει πίσω και να του τη φέρει πίσω όταν θα μάθει. Η κλήση έγραφε απλώς ότι επρόκειτο για τροχαίο αδίκημα αλλά δεν έγραφε πού, απλώς ρώτησε πού έπρεπε να πάει και ο παραπονούμενος του είπε ότι μπορεί να ήταν στη Λάρνακα. Ο ίδιος δεν καταλάβαινε και καλύτερα να την έπαιρνε ο επιδότης σε κάποιον ο οποίος καταλάβαινε για να του εξηγούσε εκείνος. Ο ίδιος ξαναπήγε σε Δικαστήριο για τροχαία αδικήματα. Την κλήση τη διάβασε. Κατηγορείτο ότι δεν είχε άδεια κυκλοφορίας αλλά δεν του έγραφε τον τόπο. Γ. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα - Κατάληξη Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: «Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Έχω πάντα κατά νουν ότι «..η μαρτυρία, είτε άμεση, είτε περιστατική, αξιολογείται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας προσέγγισης και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό που θα έτεινε να εκτρέψει την αξιολόγηση από την ορθή της διάσταση» (Θεόδωρος Κώστας Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 215/2012 6/4/2015). Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε ολικώς, είτε μερικώς. (Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207) Το Δικαστήριο μπορεί να έχει δικαστική γνώση την οποίαν αποκομίζει από «καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες» (βλ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη «Το Δικαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014 σελ. 257). Τέλος, έχω πάντα κατά νουν ότι σε μία ποινική υπόθεση το επίπεδο απόδειξης είναι υψηλότατο. Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος τους, τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα των απαντήσεών τους, το περιεχόμενό αυτών και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών και υπό το φως του έγγραφου μαρτυρικού υλικού. Ξεκινώ από το Μ.Κ.1.. Ο Μ.Κ.
- μου έκανε γενικά καλή εντύπωση και τον κρίνω ως ειλικρινή. Ως προς την ώρα που καταγράφει στην κατάθεσή του ότι προσήλθε ο παραπονούμενος για να δώσει κατάθεση, ήταν εμφανές ότι επρόκειτο περί γραμματικού λάθους, χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Είναι άλλωστε παραδεκτός ο χρόνος κατά τον οποίο ήταν στο Νοσοκομείο για εξέταση ο παραπονούμενος. Ήταν λογικό ο Μ.Κ.
- να μην θυμάται πράγματα εκτός καταθεσής του όπως το εάν του παρουσίασε την κλήση ο παραπονούμενος -αυτήν που κατ' ισχυρισμό του παραπονούμενου, ο Κατηγορούμενος την έβαλε μέσα στο πουκάμισό του-, μετά από την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος. Ήταν όμως σαφές και δεν θεωρώ ότι καταρρίφθηκε με οιοδήποτε τρόπο από την αντεξέτασή του ο ισχυρισμός του ότι ότι είδε μία παλάμη στην πλάτη του παραπονούμενου. Εξήγησε δε γιατί δεν προέβηκε σε φωτογράφισή του ο ίδιος με το κινητό του και γιατί δεν θεώρησε αναγκαίο να καλέσει φωτογράφο της Αστυνομίας, που χωρίς να κρίνεται αν αυτό έπρεπε ή όχι να λάβει χώρα στα πλαίσια της διερεύνησης, η ευθύτητα με την οποίαν απάντησε επί τούτου, ενισχύει την αξιοπιστία του. Δεν εντοπίζω κάποιο κίνητρο στο να καταγράψει στην κατάθεσή του ότι είδε κάποια παλάμη χωρίς αυτό να ευσταθεί. Γίνεται πιστευτή στο σύνολό της η μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.
- παραπονούμενος θεωρώ ότι σε πολλά σημεία δεν είπε την αλήθεια και υπερέβαλε σκοπίμως στην κατάθεσή του. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι ανησυχούσε ότι θα έφευγε το σημάδι από την παλάμη στην πλάτη του. Γιατί να είχε την ανησυχία αυτή, αφού δεν μπορούσε να το είχε δει -ήταν στην πλάτη του- και να έχει σχετική άποψη. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι τον διαβεβαίωσε ο Μ.Κ.
- ότι δεν θα έφευγε το κοκκίνισμα στην πλάτη του, ενώ ο Μ.Κ.1., τον οποίον έχω κρίνει ως αξιόπιστο, είπε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι τον έστειλε στο νοσοκομείο άμεσα γιατί είχε έγνοια ότι θα έφευγε το σημάδι. Είναι για μένα προφανές, ότι οι εν λόγω αναφορές περί των ανησυχιών του και των διαβεβαιώσεων άλλων ότι δεν θα έφευγε το κοκκίνισμα δεν ήταν αληθείς. Επίσης τον διαψεύδει ο Μ.Κ.
- ως προς το ότι του έλεγε ότι δεν θα έφευγε το κοκκίνισμα, αναφέροντας ότι μερίμνησε να τον στείλει άμεσα για εξέταση γιατί είχε έγνοια ότι θα έφευγε. Εντοπίζω επίσης κάποια αντίφαση στο ότι ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι ξαφνιάστηκε όταν τον χτύπησε στην πλάτη ο παραπονούμενος ο οποίος ήταν πολύ ευγενικός, ενώ στην κατάθεσή του αναφέρει ότι είχε αρχίσει να του φωνάζει. Γίνεται όμως πιστευτός ως προς το χτύπημα, εφόσον αυτό προκύπτει από το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε ορατό κοκκίνισμα στην πλάτη του Κατηγορούμενου, βάσει και της αξιόπιστης μαρτυρίας του Μ.Κ.
- Ένας μάρτυρας άλλωστε, ως πιο πάνω παρέθεσα, σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές, μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς. Ο Μ.Κ.
- πολλά δεν θυμόταν. Επί της ουσίας όμως, οι ανακριτικές του ενέργειες και δη η λήψη των καταθέσεων δεν αμφισβητήθηκε. Καταγράφεται η παραδοχή του ότι έπρεπε να προβεί σε κάποιες ενέργειες. Όντως δεν έλαβε καταθέσεις από άλλα άτομα που αναφέρονταν ως παριστάμενα. Επίσης δεν παρουσίασε, ως θα αναμενόταν λογικά, την κλήση που , η οποία θα ήταν λογικό να φυλασσόταν ως Τεκμήριο σε σχέση με την υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την εκδοχή του. Από τη μία ισχυριζόταν ότι δεν καταλάβαινε τι έγραφε η κλήση, από την άλλη όμως ισχυριζόταν ότι του εξήγησε ότι πρόκειται για τροχαίο και δέχθηκε ότι είδε την κλήση και ότι είχε μάλιστα ξανά υπόθεση και άρα δεν μπορεί να μην αντιλαμβανόταν περί τίνος επρόκειτο ως ισχυρίστηκε. Δίνοντας μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοροποίησε την εκδοχή του ότι η κλήση δεν έγραφε το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η υπόθεση ήταν ορισμένη και ότι είπε στον επιδότη παραπονούμενο ότι να έπαιρνε πίσω την κλήση και όταν μάθαινε τον τόπο να τον ενημέρωνε. Δεν είπε δηλαδή ότι δεν αντιλαμβανόταν περί ποιου θέματος ήταν η δικαστική κλήση, αλλά ότι ήθελε διευκρίνιση περί του τόπου που θα παρουσιαζόταν. Ούτε και συνάδει με τη λογική, ο παραπονούμενος επιδότης, μπροστά σε μία συμπεριφορά που παρουσιάζει ο Κατηγορούμενος ως μία άρνηση παραλαβής μιας κλήσης, να καταλήγει σε αστυνομικό σταθμό και μετά στο νοσοκομείο για εξέταση και να σπαταλά τόσο προσωπικό κι επαγγελματικό του χρόνο; Για να πετύχει τι; Η ψευδής εκδοχή του παραπονούμενου περί ευγενικής συμπεριφοράς του και ήρεμου διπλώματος της κλήσης και απλά τοποθέτησης στην τσέπη του παραπονούμενου, επιβεβαιώνει, σε συνδυασμό με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και τη μερικώς -ως προς το αληθές του χτυπήματος- αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.2., ότι το χτύπημα του παραπονούμενου, στην πλάτη από τον Κατηγορούμενο, έλαβε όντως χώρα. Ασχέτως των όποιων παραλείψεων στο ανακριτικό έργο, μπορώ με βάση τη μαρτυρία ενώπιόν μου να προβώ σε εύρημα ότι ο Κατηγορούμενος χτύπησε με την παλάμη του τον παραπονούμενο, δικαστικό επιδότη κατά την προσπάθεια επίδοσης σε εκείνον δικαστικής κλήσης, στην πλάτη προκαλώντας του κοκκίνισμα που διήρκεσε για κάποια ώρα. Όσο κι εάν ο παραπονούμενος δεν με έπεισε ότι ήταν ειλικρινής σε πολλούς από τους ισχυρισμούς του, μπορεί όπως προανέφερα να γίνει πιστευτός ως προς το ότι τον χτύπησε στην πλάτη ο Κατηγορούμενος, μέσα από την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι υπήρχε παλάμη στην πλάτη του. Εφόσον δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά η αναφορά του ότι πριν να προσέλθει στον αστυνομικό σταθμό βρισκόταν για επίδοση στον Κατηγορούμενο, δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση ότι το κοκκίνισμα σε σχήμα παλάμης που σχηματίστηκε στην πλάτη του παραπονούμενου ως διαπιστώθηκε από το Μ.Κ.
- και το οποίο είχε εξαφανιστεί μετά από λίγες ώρες, προήλθε από τον Κατηγορούμενο και ότι ο σχετικός ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι αυτό έλαβε χώρα ήταν αληθής. Σε σχέση με το αδίκημα της επίθεσης, αυτή διαπράττεται, όταν κατηγορούμενος, παράνομα (unlawfully), προκαλεί σε άλλο πρόσωπο φόβο άσκησης άμεσης βίας (assault) ή όπου ασκεί παράνομα βία σε άλλο πρόσωπο (battery) (βλ. Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574, 579). Μια επιπόλαια εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα, είναι αρκετή για για στοιχειοθέτηση του αδικήματος της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης (Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56). Έχοντας χρησιμοποιήσει βία εναντίον του παραπονούμενου ο Κατηγορούμενος χτυπώντας τον στην πλάτη και προκαλώντας κοκκίνισμα, στοιχειοθετείται το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης του αρ. 243 Π.Κ.. Βρίσκεται λοιπόν ένοχος ο Κατηγορούμενος 1 στην Κατηγορία
- ........ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής [1] «
- Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο