← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΜΑΣΟΥΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 8567/17, 28/2/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΜΑΣΟΥΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 8567/17, 28/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8567/17 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΜΑΣΟΥΡΗ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 28/2/23 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Θεμιστοκλέους Για Κατηγορούμενο: κ. Πόλεος Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Οι Κατηγορίες Eναντίον του Κατηγορούμενου, συνεχίζουν να εκκρεμούν μετά τη σχετική του κλήση σε απολογία επί αυτών και μετά από απαλλαγή του στις υπόλοιπες Κατηγορίες, οι Κατηγορίες 1-6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, 33, 36, 39, 42, 45, 48 και

  1. Συγκεκριμένα κατηγορείται για:
  2. Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος και συγκεκριμένα ότι κατά το 2008 στην Αθηαίνου, συνομώτησε με κάποιον Σ. Σκούρο για διάπραξη πλαστογραφίας (Κατηγορία 1)
  3. Πλαστογραφία εγγράφου και συγκεκριμένα για κατάρτιση πλαστού εγγράφου εμφανιζομένου ως τιμολόγιο της εταιρείας «Ο Ήφαιστος Λτδ» που αφορούσε αφορά ενός δίσκου καλλιέργειας ποκαλάμης στο όνομα του Κατηγορουμένου για το ποσό €15,719.13 και σχετικής απόδειξης εξόφλησης του εν λόγω τιμολογίου (Κατηγορίες 2 και 3)
  4. Πλαστογραφία εγγράφου και συγκεκριμένα εγγράφου που εμφανιζόταν ως αίτηση για επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου το 2007, ενώ γνώριζε ότι τα πιο πάνω δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 4)
  5. Κυκλοφορία των εγγράφων που αναφέρονται στις Κατηγορίες 2-4 (Κατηγορία 5)
  6. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις δηλαδή εξασφάλιση από τον ΚΟΑΠ (Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών) του χρηματικού ποσού των €5,467.52 ως επιδότηση για αγορά γεωργικού μηχανήματος αφού παρουσίασε τα πλαστά έγγραφα που περιγράφονται στις Κατηγορίες 2-4, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 6)
  7. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €2,200 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2007, αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 9)
  8. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €2,853 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2008 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 12)
  9. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €2,900 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2009 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 15)
  10. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €3,100 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2010 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 18)
  11. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €3,338 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2011 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 21)
  12. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €3,973 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2012 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 24)
  13. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €4,886 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2013 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 27)
  14. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €2,853 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2007 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 30)
  15. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €5,384 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2008 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 33)
  16. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €5,472 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2009 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 36)
  17. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €5,846 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2010 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 39)
  18. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €6,395 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2011 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 42)
  19. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €7,158 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2012 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 45)
  20. Εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ειδικότερα ποσού €9,221 ως επιδότηση για καλλιέργεια τεμαχίου για το έτος 2013 αφού παρουσίασε πλαστή αίτηση επιδότησης, ενώ γνώριζε ότι δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα (Κατηγορία 48)
  21. Αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και συγκεκριμένα του ποσού των €72,129.52 ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων που περιγράφονται στις Κατηγορίες 1-48 (Κατηγορία 49) Πρόκειται, ως προκύπτει και από το περιεχόμενό τους, για Κατηγορίες που σχετίζονται με διάφορες επιδοτήσεις που λάμβανε κατά διάφορες χρονικές περιόδους από τον ΚΟΑΠ ο Κατηγορούμενος, στα πλαίσια σχετικών αιτήσεων που υπέβαλλε και η υπόθεση προέκυψε μετά από καταγγελία του πρώην φίλου του, παραπονούμενου. Β. Μαρτυρία Έδωσαν μαρτυρία 8 μάρτυρες Κατηγορίας και ο Κατηγορούμενος αλλά και κατατέθηκαν δεκάδες Τεκμήρια. Όσο το δυνατότερο συνοπτικά, γιατί η μαρτυρία ήταν εκτενής και πρέπει να παρατεθεί στο βαθμό που να διευκολύνει τόσο την αντίληψη για την ουσία της διαφοράς αλλά και το Δικαστήριο στη σύνταξη της απόφασης, έχει ως ακολούθως: Μ.Κ.
  22. Λοχ. Π. Γιάγκου ΤΑΕ Λ/σιας Ο Αναπληρωτής Λοχίας Παναγιώτης Γιάγκου, ΤΑΕ Λευκωσίας, έλαβε κατάθεση από τον παραπονούμενο Αλί Αζερί γύρω στο 20:
  23. Σε αυτήν (Τεκμήρια 1-2) ημερ. 23/6/2014, ο παραπονούμενος ( Μ.Κ.6.) , ο οποίος και την υιοθέτησε αναφέρει τα ακόλουθα: -Κατάγεται από την Ομορφίτα και ασχολείται με την γεωργοκτηνοτροφία από το 1988 και καλλιεργεί χωράφια ανάμεσα στις περιοχές Ομορφίτας, Καϊμακλί και Μιας Μηλιάς. Τα χωράφια αυτά βρίσκονται στη νεκρή ζώνη προς τα βόρεια και είναι περίπου σύνολο 1000 δεκάρια. Από τα δεκάρια αυτά κάποια ανήκουν σε Τουρκοκύπριους, κάποια στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία και κάποια σε Ελληνοκύπριους. Από τα 1000 αυτά δεκάρια τα 336 ανήκουν στην εκκλησία. Από το 2006 αποτάθηκε στην εκκλησία και ενοικίασε επίσημα τα 336 δεκάρια της με ετήσιο ενοίκιο 3.500 ευρώ. Καταβάλλει στο γραφείο του ορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων το συγκεκριμένο ποσό ως ενοίκιο. -Το 1995 κάποιος Ελληνοκύπριος από το Καϊμακλί, ο Κατηγορούμενος, ήρθε κοντά του και ήθελε να ανοίξει ένα πηγάδι σε τεμάχιο από αυτά που εκείνος ενοικίαζε και εκείνος δέχθηκε. Καλλιεργεί χωράφια στη νεκρή ζώνη προς τη "νότια πλευρά" και ήθελε νερό από το συγκεκριμένο πηγάδι. Εκ μέρους του παραπονούμενου δεν υπήρχε πρόβλημα. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος άνοιξε το πηγάδι και το ένωσε με ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο λάμβανε από παλαιό παρατηρητήριο των Ηνωμένων Εθνών και χρησιμοποιούσε το πηγάδι για 10 έτη χωρίς να πληρώνει κανέναν. Το 2007, ο Κατηγορούμενος αγόρασε από το Ηνωμένο Βασίλειο ένα γεωργικό μηχάνημα (πολύδισκο) και το έφερε στην Κύπρο. Όταν είδε τον πολύδισκο ο Κατηγορούμενος τον παρακάλεσε να του τον δανείζει για να τον χρησιμοποιεί και εκείνος δέχτηκε. Για 2, 3 έτη χρησιμοποιούσε το μηχάνημα με την άδειά του. Σε κάποιαν ημερομηνία πήρε χωρίς την άδειά του το γεωργικό μηχάνημα στην Αθηαίνου και το επέστρεψε. Όταν του το επέστρεψε ήταν φρεσκομπογιατισμένο και πάνω στον σκελετό του υπήρχε μια ταμπέλα στα ελληνικά. Ρώτησε τον Κατηγορούμενο τι ήταν αυτό και η απάντησή του ήταν ότι άλλαξε την ταμπέλα που είχε πάνω το γεωργικό μηχάνημα και τοποθέτησε την ταμπέλα του εργοστασίου γεωργικού μηχανήματος στην Αθηένου. Ως εξήγησε το έπραξε για να λάβει επιχορήγηση από τον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών, επειδή όταν κάποιος αγρότης αγοράσει μηχάνημα του παραχωρούν επιχορήγηση. Δεν του απάντησε ποια πόσα έλαβε ως επιχορήγηση. - Το 2012 ο γιος του παραπονούμενου είχε υποβληθεί σε εγχείρηση και ο ίδιος ο παραπονούμενος δεν μπορούσε να καλλιεργήσει τα χωράφια και πρότεινε στον Κατηγορούμενο να καλλιεργήσει ένα μέρος του τεμαχίου με αριθμό 559, αλλά ο ίδιος του ζήτησε να μην σπείρει πέραν των 200 μέτρων από τα σύνορα και ο Κατηγορούμενος συμφώνησε. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος έσπειρε ολόκληρο το χωράφι και σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι έσπειρε σε όλο το χωράφι γιατί δεν του ανέφερε οτιδήποτε ο στρατός. Ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι θα του επέτρεπε να σπείρει για το συγκεκριμένο έτος, αλλά τον επόμενο χρόνο θα έσπερνε ο ίδιος. - Πριν αρχίσει το θέρος επανέλαβε στον Κατηγορούμενο ότι θα έσπερνε ο ίδιος αφού ο γιος του ήταν καλύτερα, αλλά ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι λόγω του ότι το συγκεκριμένο έτος ήταν ξηρασία ήθελε να σπείρει και το επόμενο έτος, κάτι το οποίο ο παραπονούμενος δεν αποδέχθηκε και ο Κατηγορούμενος απείλησε ότι θα κινείτο εναντίον του και της εκκλησίας δικαστικώς, όπως και έπραξε. - Μετά από δικαστικές διαδικασίες, το 2013 ο παραπονούμενος έσπειρε στο εν λόγω χωράφι και όταν είδε από μακριά ο Κατηγορούμενος τον γιο του παραπονούμενου να σπέρνει, παρ' ολίγον να συγκρουστεί μαζί του με το τρακτέρ και τον έδιωξαν τα Ηνωμένα Έθνη. Όταν ακολούθως ο ίδιος ο παραπονούμενος μετέβηκε στο τεμάχιο 559 τριακόσιες σκάλες ήταν σπαρμένες από τον Κατηγορούμενο. Γι' αυτό μετέβηκε στον ΚΟΑΠ για να δει τι γίνεται και του ανέφεραν ότι τα χωράφια του δηλώνονται στον ΚΟΑΠ από τον Κατηγορούμενο. Ο ίδιος έπαθε μεγάλη ζημιά, αφού έμαθε ότι ο Κατηγορούμενος λαμβάνει επιχορήγηση δηλώνοντας τα χωράφια του ιδίου. Μ.Κ.
  24. Λοχ. Γ. Κασίνης Ο Μ.Κ.
  25. Λοχίας 1016 ‑ Γ. Κασίνης, υπηρετούσε το 2016 στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Κατάθεσε ως Τεκμήρια κατάθεση κι έκθεσή του σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης, όπου και καταγράφεται το παράπονο του ΜΚ6, καθώς και καταγράφονται αποτελέσματα εξετάσεων του, σύμφωνα με τα οποία:
  26. Ο Κατηγορούμενος έλαβε για τα έτη 2004 έως 2014 επιδότηση ύψους 1.081.034,19 για γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες από τον ΚΟΑΠ.
  27. Για το έτος 2014 ο Κατηγορούμενος αιτήθηκε επιδότηση για 53,3 εκτάρια γης, η μητέρα του Κατηγορούμενου για 329,1 εκτάρια γης, ο παραπονούμενος για 358,6 εκτάρια γης και όπως φαίνεται από το μηχανογραφημένο σύστημα του ΚΟΑΠ για το τεμάχιο 161#1 και 178 υπήρξε διπλή αίτηση από τους παραπονούμενο και μητέρα του Κατηγορούμενου, ενώ για το τεμάχιο 559#3 υπήρξε διπλή αίτηση από τον παραπονούμενο και τον Κατηγορούμενο.
  28. Σύμφωνα με έντυπο του ΚΟΑΠ για τα τεμάχια γης με αριθμούς D178, C178 και D80, για τα οποία αιτείται για το 2014 επιδότηση ο παραπονούμενος, ο Κατηγορούμενος αιτείτο επιδότηση για τα έτη 2010 έως
  29. Η τελική έγκριση ή απόρριψη των αιτήσεων αναμενόταν να εκδοθεί τον Νοέμβριο του 2014 και θα ακολουθείτο διαδικασία επίλυσης διπλοαιτούμενων τεμαχίων του ΚΟΑΠ επί του θέματος. Ο παραπονούμενος δεν υπέβαλε αιτήματα για επιδότηση πριν το
  30. Περαιτέρω στην κατάθεσή του Τεκμήριο 7 αναφέρεται σε ανακριτικές του ενέργειες σε σχέση με την πιο πάνω αναφερόμενη επιδότηση που έλαβε ο Κατηγορούμενος για γεωργικό μηχάνημα, που σύμφωνα με τον παραπονούμενο αυτό έλαβε χώρα με χρήση του δικού του αγροτικού μηχανήματος (λήψη καταθέσεων και συλλογή διάφορων τεκμηρίων). Κατάθεσε επίσης μεταλλική πινακίδα ως Τεκμήριο 8 που αναγράφει Ο Ήφαιστος, Εργοστάσιο Γεωργικών Μηχανημάτων Βιομηχανική Περιοχή Αθηαίνου, τύπος 8D442 με σειριακό αριθμό
  31. Έγινε παραδεκτό ότι λήφθηκαν στις 08/06/2016 φωτογραφίες από γεωργικό μηχάνημα, από τις οποίες 7 επισυνάπτονται στο Τεκμήριο
  32. Ο Μ.Κ.2 έλαβε και καταθέσεις από τον Κατηγορούμενο, καθώς και κάποιους χάρτες που παρέλαβε από τον Μητροπολίτη Βόστρων Τιμόθεο Μαργαρίτη (Μ.Κ.7). Σε τοπογραφικό σχέδιο, Τεκμήριο 15, o Μ.Κ.
  33. υπέδειξε τα τεμάχια 559 και 161 κι ανέφερε ότι βρίσκονται στη νεκρή ζώνη με μέρη τους να βρίσκονται στα βόρεια και νότια αντίστοιχα της γραμμής, η οποία τη διαχωρίζει. Πρόκειται για την περιοχή ΣΟΠΑΖ στο Καϊμακλί και δρόμο που ελέγχουν τα Ηνωμένα Έθνη. Καταθέσεις Κατηγορούμενου Σε διάφορες καταθέσεις του (Τεκμήριο 10, 11 και 12) αναφέρει ο Κατηγορούμενος τα ακόλουθα: Τεκμήριο 10 (Κατάθεση 7/6/16 ): Αγόρασε, σύμφωνα με σχετικό τιμολόγιο και απόδειξη, στις 26/10/08 από τον Στέλιο Σκούρο, ιδιοκτήτη του εργοστασίου Ήφαιστος στην Αθηαίνου, ένα μηχάνημα, δίσκων 2 σειρών για καλλιέργεια. Την απόδειξη και τα τιμολόγια αγοράς του μηχανήματος τα παρουσίασε στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών. Δεν θυμάται αν πλήρωσε με μετρητά ή επιταγή το εν λόγω μηχάνημα. Το μηχάνημα ήταν χρώματος πρασίνου και είχε μεγάλο τελάρο και δύο σειρές δίσκους των
  34. Το μηχάνημα είχε αριθμό, τον οποίο κατέγραψε υπάλληλος του ΚΟΑΠ. Ο ίδιος δεν έχει στην κατοχή του τα πρωτότυπα έγγραφα αγοράς του μηχανήματος. Ο ίδιος δεν έχει σχέση με τα μηχανήματα του παραπονούμενου. Το μηχάνημα το κατείχε για 5 έτη, από το 2008 μέχρι το
  35. Ως αναφέρει περαιτέρω δεν είχε στην κατοχή του τον εν λόγω δίσκο και όταν ρωτήθηκε αν ξέρει που βρίσκεται απάντησε «Δεν θέλω να απαντήσω» Τεκμήριο 11 (Κατάθεση 15/10/16): Αναγνωρίζει τους φακέλους για εκταρικές επιδοτήσεις που έλαβε για έτη από το 2003 ‑ 2004 μέχρι το
  36. Τεκμήριο 12 (Κατάθεσή του ημερομηνίας 16/10/2016): Ο Κατηγορούμενος αναγνωρίζει την ταμπέλα ως ταμπέλα του εργοστασίου «Ήφαιστος» Τεκμήριο 8 αλλά δεν γνωρίζει εάν έχει σχέση με την υπόθεση που ανακρίνεται γιατί ως αναφέρει «οι αριθμοί εν μου λαλούν τίποτε γιατί σαν ποτούτες τις ταπέλλες έχουν όλα τα επιδοτούμενα μηχανήματά μου», αλλά αναγνωρίζει το τιμολόγιο και την απόδειξη του εργοστασίου «Ήφαιστος». Μ.Κ.
  37. Σ. Σωκράτους Ο Μ.Κ.3, Σωκράτης Σωκράτους, εργάζεται στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών ως προϊστάμενος στο Τμήμα Άμεσων Πληρωμών και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 18, στην οποία αναφέρεται σε σχέση με τον παραπονούμενο ότι υπέβαλε αίτηση στον ΚΟΑΠ για εκταρική επιδότηση για τεμάχιο γης στη νεκρή ζώνη δηλώνοντας διεύθυνση στη Λευκωσία, η οποία και θα εξεταζόταν από τον Οργανισμό. Στις 26/05/2014 ο παραπονούμενος προσήλθε στα γραφεία του ΚΟΑΠ και δήλωσε άλλη διεύθυνση στην κατεχόμενη Κύπρο. Υιοθέτησε επίσης ο εν λόγω μάρτυρας το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 19, ημερομηνίας 25/06/
  38. Απ' ό, τι φαίνεται στην εν λόγω κατάθεση 3 τεμάχια που περιέχονται στην αίτηση του παραπονούμενου περιέχονται και σε άλλες αιτήσεις, της μητέρας του Κατηγορούμενου και του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τα μηχανογραφημένα στοιχεία του ΚΟΑΠ ο παραπονούμενος ουδέποτε πριν το 2014 δεν υπέβαλε αίτηση επιδότησης και αιτήσεις υποβάλλει για αρκετά χρόνια ο Κατηγορούμενος, έχοντας λάβει από το 2004 μέχρι το 2014 συνολικές επιδοτήσεις 1.081.034,19 ευρώ. Ως εξήγησε στο Δικαστήριο για να λάβει κάποιος επιχορήγηση έπρεπε να είναι νόμιμος κάτοχος των τεμαχίων. Ως ανέφερε για τα συγκεκριμένα τεμάχια δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο έγινε επιτόπιος ή τηλεσκοπικός έλεγχος, αλλά πιστεύει ότι για να κριθούν τα εν λόγω τεμάχια ως επιλέξιμα ήταν σε καλή γεωργική κατάσταση και διενεργείτο επί αυτών γεωργική δραστηριότητα. Στο Τεκμήριο 20, κατάθεση όπου παρατίθενται κριτήρια για τις εκταρικές επιδοτήσεις δυνάμει σχετικού Εγχειριδίου Επιδοτήσεων για το έτος 2014 αναφέρεται ότι: «Νομιμότητα Χρήσης: Ένα τεμάχιο θεωρείται από τον ΚΟΑΠ ότι νομιμοποιείται να αποτελέσει αντικείμενο αιτήματος αγροτικής επιδότησης εφόσον για το εν λόγω τεμάχιο ο αιτητής είναι ιδιοκτήτης του τεμαχίου που αποδεικνύεται με προσκόμιση σχετικού τίτλου ιδιοκτησίας από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωροταξίας. Εναλλακτικά ο αιτητής εφόσον κατέχει νόμιμο διαχειριστήριο (ενοικιαστήριο έγγραφο ή άλλο έγγραφο παραχώρησης του τεμαχίου από το νόμιμο ιδιοκτήτη του) έγγραφο για το εν λόγω τεμάχιο τότε θεωρείται ότι ο αιτητής ικανοποιεί το κριτήριο νομιμότητας χρήσης του εν λόγω τεμαχίου. Η πιο πάνω πρόνοια, συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στο εγχειρίδιο εφαρμογής Ενιαίας Αίτησης Εκταρικών Επιδοτήσεων το έτος 2014 ώστε ο Οργανισμός να έχει δικαίωμα να διενεργεί έλεγχο νομιμότητας σε όλα τα τεμάχια κάποιων αιτητών και να απορρίψει για επιδότηση τα τεμάχια εκείνα που στερούνται νόμιμης κατοχής (όπως αυτή περιγράφεται πιο πάνω). Πρακτικά το τι εφαρμόζεται από τον ΚΟΑΠ, στα τόσα χρόνια λειτουργίας του είναι το κάθε τεμάχιο το οποίο δεν είναι αντικείμενο αιτήματος από δεύτερο αιτητή θεωρείται δικαιούμενο επιδοτήσης ( εφόσον ικανοποιεί και τις υπόλοιπες απαιτήσεις και όρους επιλεξιμότητας). στην περίπτωση που κάποιο τεμάχιο αποτελεί αντικείμενο αιτήματος και από δεύτερο ή τρίτο αιτητή τότε ζητείται από όλους τους διεκδικητές του τεμαχίου όπως προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία νόμιμης κατοχής του τεμαχίου. Όποιος από αυτούς προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία κατοχής θεωρείται και ο δικαιούχος του τεμαχίου ενώ οι υπόλοιποι τιμωρούνται...» Αργότερα, ανέφερε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως προς τη νόμιμη κατοχή, ο Οργανισμός δεν διενεργούσε παλαιότερα έλεγχο και μόνο όταν οι εν λόγω εκτάσεις αποτελούσαν αντικείμενο αιτήματος πέραν από ενός Αιτητή, ο ΚΟΑΠ διενεργούσε έλεγχο νόμιμης κατοχής. Το 2014 ζητήθηκε από όλους τους Αιτητές να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία νόμιμης κατοχής και ο Οργανισμός αφού ο παραπονούμενος προσκόμισε διάφορα έγγραφα και η Μαρούλλα Μασουρή μία απόδειξη πληρωμής στο Πατριαρχείο χωρίς οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, αποφάνθηκε ότι οι εν λόγω εκτάσεις ήταν στη νόμιμη κατοχή του παραπονούμενου. Σε σχέση με την αγορά του γεωργικού μηχανήματος και την επιδότηση που δόθηκε από τον ΚΟΑΠ αναφέρθηκε σε περιορισμούς που υπήρχαν στον δικό τους έλεγχο σε σχέση με την πληρωμή που καταβλήθηκε, εφόσον ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που κατασκεύασε το μηχάνημα είχε αποβιώσει. Ο ΚΟΑΠ δεν προχώρησε σε διεκδικήσεις επιστροφής των ποσών εφόσον δεν υπήρχε ''ενισχυτική μαρτυρία'' για τα έτη 2009 έως
  39. Προέβηκε επίσης σε αναφορά σε σχέση με άλλες δικαστικές διαδικασίες στο Διοικητικό Δικαστήριο, καθώς και σε αγωγή εναντίον του ΚΟΑΠ. Σύμφωνα με πληροφόρηση που έλαβε από το έτος 2006 έως το 2014 μέρος του τεμαχίου 161 και του 559 ενοικιαζόταν για τις γεωργικές περιόδους Σεπτεμβρίου έως Αυγούστου αποκλειστικά στον παραπονούμενο. Πριν το έτος 2013 δεν γινόταν διαχωρισμός των τεμαχίων 559 και 161, αφού μοναδικός αιτητής επί αυτών ήταν ο Κατηγορούμενος. Μ.Κ.
  40. Θ. Μαλέκκος Ο Μ.Κ.4, Θ. Μαλέκκος, υπηρετεί στον Κυπριακό Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών και κατάθεσε ως Τεκμήριο 24 πίνακα με τον οποίο φαίνονται οι αιτήσεις και οι επιχορηγήσεις για τα έτη 2005 έως 2015 για τα τεμάχια 559 και 161 ανά έτος. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα για να γίνουν πληρωμές επί επιδοτήσεων έγιναν πάρα πολλές έρευνες. Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 23, αναφέρεται σε στοιχεία του μηχανογραφημένου συστήματος του ΚΟΑΠ και με βάση τις εκτάσεις των τεμαχίων 559 και 161 και του μέρους αυτού που φερόταν ψευδώς να καλλιεργούσε ο Κατηγορούμενος, τα ποσά επιδότησης που έλαβε για τα εν λόγω μέρη ήταν για το 2007, 2.200 ευρώ, για το 2008, 2.853 ευρώ, για το 2009, 2.900 ευρώ, για το 2010, 3,100 ευρώ, για το 2011, 3.338 ευρώ, για το 2012, 3.793 ευρώ και για το 2013, 4.886 ευρώ. Επίσης, ο ίδιος ο M.K.4., όπως φαίνεται από την κατάθεσή του, παρείχε σχετικούς φακέλους που αφορούσαν τις επιδοτήσεις των εν λόγω τεμαχίων προς την Αστυνομία. M.K.5 Σ.Παπαστυλιανού Ο Μ.Κ.
  41. Σ. Παπαστυλιανού υπηρετεί στο Υπουργείο Γεωργίας και κατάθεσε το Τεκμήριο 26 στο Δικαστήριο που αφορούσε επιτόπια έρευνα που έγινε το 2008, όπου βρέθηκαν στις 30/12/2008 στην κατοχή του Κατηγορούμενου διάφορα γεωργικά μηχανήματα, μεταξύ των οποίων και δίσκοι καλλιέργειας ποκαλάμης με δύο σειρές με σειριακό αριθμό
  42. Δεν γνωρίζει αν το μηχάνημα ήταν καινούριο και δεν ήταν ανάγκη να είναι. M.Κ.
  43. παραπονούμενος Ali Azeri Ο Μ.Κ.6., παραπονούμενος, γεννήθηκε στην Ομορφίτα το
  44. Δηλώνει περήφανος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και ασχολείται με την κτηνοτροφία. Από το 1972 μέχρι το 2008 εργαζόταν στις Βρετανικές Βάσεις και γνωρίζει τον Κατηγορούμενο τουλάχιστον 30 χρόνια. Τα χωριά τους ήταν κοντά και γνωρίζονταν οι οικογένειές τους (Καϊμακλί και Ομορφίτα). Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του (βλέπε ανωτέρω). Περαιτέρω ανέφερε ότι το 2012 ο γιος του είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στο τυφλό και τα ζώα του γεννούσαν εκείνην την εποχή και γι' αυτό του πρότεινε ο Κατηγορούμενος να σπείρει εκείνος τα χωράφια για εκείνον και είχαν συμφωνήσει για σπορά 200 μέτρων γιατί δεν θα δεχόταν ο τουρκικός στρατός περισσότερο. Το 2006 αποτάθηκε στην εκκλησία για να ενοικιάζει επίσημα τα τεμάχια 559 και
  45. Μετέβηκε εκεί με τον Κατηγορούμενο και ο Μητροπολίτης Βόστρων, Μ.Κ.
  46. Ενοικίασε τα τμήματα των τεμαχίων που βρίσκονταν στα βόρεια του δρόμου στον παραπονούμενο και το νότιο μέρος αυτών στον Κατηγορούμενο. Όταν το 2006 ενοικίασαν τα τεμάχια και ζήτησε ο ίδιος από τον Κατηγορούμενο να τον βοηθήσει για να υποβάλει και ο ίδιος αίτηση, ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι δεν καλυπτόταν το βόρειο μέρος από τα σχέδια πληρωμής λόγω του ότι ο παραπονούμενος ήταν Τουρκοκύπριος και διέμενε στις κατεχόμενες περιοχές. Το 2014 αιτήθηκε επιδότηση αναφέροντας ότι διαμένει στο βόρειο (κατεχόμενο) μέρος της Δημοκρατίας. Μεταξύ του ιδίου και του Κατηγορούμενου δεν υπήρχε συμφωνία για να επιδοτείται για τα ακίνητα ο Κατηγορούμενος. Πριν το 2012 ο Κατηγορούμενος δεν πέρασε ποτέ στο βόρειο μέρος του δρόμου. Κατατέθηκαν από τον Μ.Κ.6 ενοικιαστήρια έγγραφα (Τεκμήρια 28 έως 34) και αποδείξεις, Τεκμήριο
  47. Επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 26 τιμολόγιο, ημερομηνίας 29/06/2007, σε σχέση με αγορά πολύδισκου από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο, ως ανέφερε ο ίδιος, πλήρωσε 6.000 λίρες. Για τη χρήση του εν λόγω μηχανήματος ο Κατηγορούμενος δεν τον είχε πληρώσει κάποιο ποσό γιατί ήταν φίλος του. Το εν λόγω μηχάνημα ήταν πορτοκαλί και όταν του το επέστρεψε ο Κατηγορούμενος ήταν χρώματος κόκκινο (παντζιάρι). Όπως του αναφέρθηκε είχε τοποθετηθεί η αυθεντική πινακίδα στο μηχάνημα και τοποθετήθηκε άλλη και αυτό έγινε, κατά τον Κατηγορούμενο, για να ληφθεί επιχορήγηση. Ο ίδιος δεν έδωσε ποτέ άδεια για να μεταφερθεί το μηχάνημα στην Αθηένου. Το εν λόγω μηχάνημα, μετά από 6 μήνες στην κατοχή της Αστυνομίας, επιστράφηκε στον ίδιο. Ο ίδιος αναγνώρισε την πινακίδα, Τεκμήριο
  48. Το 2012 επειδή ο γιος του Μεχμέτ είχε υποβληθεί σε εγχείρηση και ο ίδιος δεν μπορούσε να σπέρνει τα χωράφια πρότεινε στον Κατηγορούμενο να σπέρνει μέχρι τα 200 μέτρα στο τεμάχιο 559 και ο τελευταίος χωρίς να τον ρωτήσει έσπειρε ολόκληρα τα ακίνητα. Στη συνέχεια πήρε τα λεφτά της επιχορήγησης ο Κατηγορούμενος και τον πήρε ο παραπονούμενος στη Βατυλή για να αγοράσει μηχάνημα. Το 2012 υπήρξε διαφωνία, η οποία προέκυψε μετά που ο Κατηγορούμενος ζήτησε από τον παραπονούμενο να ξανασπείρει τα χωράφια και μετά από δικαστικές διαδικασίες, τον Δεκέμβριο του 2013, μετέβηκε στο σημείο για να σπείρουν τα χωράφια με τον γιο του και ο Κατηγορούμενος με το όχημά του παρ' ολίγον να συγκρουστεί με το όχημα που οδηγούσε ο γιος του παραπονούμενου. Τον Κατηγορούμενο τον έδιωξε από το σημείο πρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι την πινακίδα σε φωτογραφία την τοποθέτησε ο ίδιος, μετά που έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, όταν θα το έφερε στις ελεύθερες περιοχές για σκοπούς ερευνών. Περίπου παρέλαβε το μηχάνημα 6 μήνες από τότε που το παρήγγειλε (29/6/07). Το μηχάνημα ουσιαστικά το χρησιμοποιούσε παράλληλα με εκείνον ο Κατηγορούμενος για 2-3 χρόνια. Το τοποθετούσε σε ένα παλιό σιδηρόδρομο. Δίπλα από το παρατηρητήριο των Ηνωμένων Εθνών ο ίδιος είχε αποθήκη, όπου έβαζε και ο Κατηγορούμενος τα εργαλεία του. Ο ίδιος πλήρωνε μετρητά τα ενοίκια. Υπήρξαν φορές που έπαιρνε τα μετρητά ο Κατηγορούμενος κι εξέδιδε εκείνος επιταγή. Το ενοίκιο αυξήθηκε σταδιακά. Η αύξηση έγινε όταν κατέστη δυνατόν να γίνει μέτρηση του βόρειου μέρους του τεμαχίου (336 δεκάρια στο βόρειο μέρος και περίπου 260 δεκάριο το νότιο μέρος). Μέχρι το 2008 δεν είχε κοντέψει στο βόρειο τμήμα του τεμαχίου γιατί υπήρχαν διαταγές στον κατοχικό στρατό για σύλληψη όποιου έμπαινε. Το ενοίκιο αυξήθηκε όταν κατέστη σαφές πόσο κομμάτι τύγχανε εκμετάλλευσης και δεν κατεχόταν από το στρατό. Δεν θυμάται τη συνάντησή του στις 1/7/10 με το Μ.Κ
  49. Πάντα πήγαιναν με τον Κατηγορούμενο σε εκείνον . Το 2006 του είχε πει κάποιος αξιωματούχος των Η.Ε. ότι θα ενοικιάζει τα χωράφια από την Εκκλησία, γιατί υπήρχε εκ μέρους του πρόθεση για συμφωνία και τότε μετέβηκαν κατόπιν δικής του παράκλησης στον Μ.Κ.
  50. . Ο ίδιος μετέβηκε στον ΚΟΑΠ όταν κινήθηκε δικαστικώς εναντίον του ο Κατηγορούμενος κι έκοψε το δρόμο στο γιο του. Αναφέρθηκε σε μια οδύσσεια διαδικασιών με δικηγόρους και Αστυνομία και ουσιαστικά παραπονέθηκε για περιφρόνησή του. Περίμενε από τον Κατηγορούμενο, επειδή ήταν φίλος του ότι θα του έλεγε ότι δηλώθηκαν και τα ακίνητα που εκείνος καλλιεργούσε για σκοπούς επιδότησης και ότι θα τον καλούσε να έρθουν σε μία συμφωνία. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος ενοικίαζε τα συγκεκριμένα ακίνητα από το 1978, ο ίδιος απάντησε ότι μέχρι το 2008 δεν επιτρεπόταν σε Ε/Κ να περάσει από το νότιο μέρος του δρόμου στο βόρειο μέρος και αυτό άλλαξε. Δεν δέχθηκε ότι μεσολάβησε ο Κατηγορούμενος για να ενοικιάσει ο ίδιος τα ακίνητα 559 και
  51. Απλώς τον μετέφερε στον ιδιοκτήτη του τεμαχίου και αν δεν το έκανε ο Κατηγορούμενος θα τον έπαιρνε στον ιδιοκτήτη ο αξιωματικός των Η.Ε. που τον είχε ενημερώσει. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος εισηγήθηκε τον ίδιο ως ενοικιαστή γιατί είχε πρόβλημα να εισέλθει λόγω κατοχικού στρατού ο Κατηγορούμενος στο μέρος βορείως του δρόμου των Η.Ε., ο Μ.Κ.
  52. απάντησε ότι θα ευχόταν να είχε εισηγηθεί κάποιον άλλον για να μην είχε ο ίδιος αυτό το βάρος. Το φυλάκιο του τουρκικού στρατού βρίσκεται δίπλα από τα τεμάχια 559 και
  53. Ο ίδιος έχει προωθήσει 1-2 αγωγές εναντίον του Κατηγορούμενου. Αναφέρθηκε σε συναλλαγές του με τον Κατηγορούμενο και είπε ότι αν υπάρχουν λεφτά που χρωστά στον Κατηγορούμενο είναι διατεθειμένος να τα πληρώσει. Πώλησε δύο φορές μέσω του Κατηγορούμενου κριθάρι. Ο Κατηγορούμενος του έφερε και σπόρους. Αναγνώρισε τον εαυτό του σε έντυπο (που χαρακτηρίστηκε ως εφημερίδα με τίτλο «DIYALOG») ημερ. 24/8/16, όπου φαίνεται και ο ίδιος να κρατά μία πινακίδα. Το μηχάνημα ήταν στην κατοχή της Αστυνομίας για περίπου 6 μήνες. Τοποθέτησε ο ίδιος την ταμπέλα πριν την μεταφέρει στην Αστυνομία στις ελεύθερες περιοχές. Το 2014 καλλιέργησε ο ίδιος τα κτήματα 559 και 161 και αιτήθηκε εκταρικές επιδοτήσεις όπως και το
  54. To 2015 προέβηκε για εκείνον σε αίτηση μία ελληνοκύπρια σε δήλωση (Ε. Ξιούρουππα) γιατί δημιουργήθηκε κάποιο ζήτημα ότι επωφελούνται Τ/Κ από τα κτήματα της Εκκλησίας. Καλλιεργητής ήταν ο ίδιος. Υπέδειξε την κα Ξιούρουππα ως καλλιεργήτρια για το 2015, γιατί άλλαξαν οι συνθήκες και του είπαν ότι δεν δικαιούται επιδοτήσεις γιατί διαμένει στα κατεχόμενα και γι' αυτό το λόγο έδωσε εξουσιοδότηση στην κα Ξιούρουππα. Στην περιοχή καλλιεργούν ουσιαστικά διάφορα πρόσωπα με άδεια των Ηνωμένων Εθνών και ο Κατηγορούμενος είχε άδεια για μόνο μία συγκεκριμένη έκταση. Επανεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το ενοικιαστήριο των ακινήτων μετά το 2015 είναι στο όνομα της κας Ελένης Ξιούρουππα. M.K.
  55. Mητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος Μαργαρίτης Στην κατάθεσή του, Τεκμήριο 40, ο Μητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος αναφέρει τα ακόλουθα: Αναγνωρίζει ενοικιαστήρια έγγραφα διάφορων ημερομηνιών με τον παραπονούμενο, εκ των οποίων ως αναφέρει προηγήθηκε σύσταση και παράκληση του Κατηγορούμενου με έγκριση του Υπουργείου Εξωτερικών και διευκρινίζει ότι μέχρι το 2013 ‑ 2014 ενοικίαζε στον παραπονούμενο το βόρειο μέρος των τεμαχίων 559 και
  56. Οι ανανεώσεις του ενοικιαστηρίου εγγράφου γίνονταν είτε με κατάρτιση νέου, είτε με σημείωση επί τελευταίου ενοικιαστηρίου. Από το 2006 ‑ 2012 παραπονούμενος και Κατηγορούμενος έρχονταν μαζί για την ανανέωση του συμβολαίου και πολλές φορές ο Κατηγορούμενος έδινε επιταγή για το ποσό που αφορούσε και τους δύο και λάμβανε μετρητά από τον παραπονούμενο. Το ενοίκιο ξεκίνησε από 600 λίρες Κύπρου το 2006 και έφτασε τις 3.600 ευρώ μέχρι το
  57. Το βόρειο μέρος του τεμαχίου είναι 335,4 δεκάρια έκταση και το νότιο μέρος του τεμαχίου είναι 256,
  58. Τον Σεπτέμβριο του 2012 ο Κατηγορούμενος απαίτησε να ενοικιάζεται σε εκείνον το νότιο και βόρειο μέρος, αλλά η Μητρόπολη ποτέ δεν ενοικίασε το βόρειο μέρος των τεμαχίων 559 και 161 σε εκείνον και ούτε μπορούσε να γίνει δεκτή η εκβιαστική του πρόταση να ακυρωθεί το συμβόλαιο με τον παραπονούμενο. Καταχωρήθηκε εναντίον τους αγωγή. Κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι είδε το όνομά του Κατηγορούμενου στην Εξαρχία γιατί κατέβαλε 50 Λ.Κ. για να καλλιεργεί έκταση της Ιεράς Μητρόπολης στην περιοχή Καϊμακλίου, της οποίας μεγάλο μέρος βρισκόταν μέσα στη νεκρά ζώνη. Ο ίδιος επικοινώνησε μαζί με τον Κατηγορούμενο για μια επιταγή που δεν έχει εξοφληθεί και όταν συναντήθηκαν το 2006 για πρώτη φορά του ανέφερε ότι πρέπει να γίνει ένα συμβόλαιο για την περιοχή την οποία εκείνος καλλιεργούσε, διότι μέχρι το 2006 δεν υπήρχε συμβόλαιο και η κατάσταση ήταν μετέωρη. Ο ίδιος τελικά συναίνεσε, καθότι μεσολάβησαν και τα Ηνωμένα Έθνη και τότε άρχισε η συνεργασία τους η οποία ήταν ομαλή. Τον παραπονούμενο τον γνώρισε όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά με τον Κατηγορούμενο και αφού του είπε ότι θα ήθελε να γνωρίζει ποιος καλλιεργούσε τα χωράφια πέραν της πράσινης γραμμής και βάσει ενός χάρτη που υπήρχε τα τεμάχια 161 και 559 χωρίζονταν σε δύο μέρη και του προτάθηκε από τον Κατηγορούμενο να συμπεριλάβει ένα Τουρκοκύπριο κι αφού υπήρξε και επικοινωνία με το Υπουργείο Εξωτερικών του έφερε ο Κατηγορούμενος και του σύστησε τον παραπονούμενο. Η ενοικίαση με τον παραπονούμενο ξεκίνησε το ίδιο έτος με τον Κατηγορούμενο. Κατατέθηκαν ως Τεκμήρια τοπογραφικά σχέδια και ενοικιαστήρια έγγραφα. Αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε ότι από το 1978 ‑ 2006 ο Κατηγορούμενος καλλιεργούσε τα κτήματα, δηλαδή πριν να συναντηθούν και πριν να υπάρξει ο διαχωρισμός. Όλη η συνεννόηση με τον Κατηγορούμενο και τον παραπονούμενο ήταν ως επί το πλείστον προφορική. Την έκταση των ακινήτων την πληροφορήθηκε από τον ΚΟΑΠ και στη συνέχεια παραπονούμενος και Κατηγορούμενος πλήρωναν ανάλογα της έκτασης που καλλιεργούσαν, με τον παραπονούμενο να πληρώνει περισσότερα απ' ό,τι ο Κατηγορούμενος. Δεν υπήρξε αναφορά σε ζήτημα ασφαλίστρων του Οργανισμού Αγροτικών Ασφαλίσεων. Μεταξύ Κατηγορούμενου και παραπονούμενου υπήρχε φιλικό πνεύμα και αντιλήφθηκε ότι μεταξύ τους τελούσαν σε κάποιου είδους συνεργασία. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου εξέδιδε επιταγές ο Κατηγορούμενος και για τους δύο. Του έδινε μετρητά ο παραπονούμενος και ο Μ.Κ.7 εξέδιδε απόδειξη στον Κατηγορούμενο για ολόκληρο το ποσό. Δέχτηκε ότι σε παλαιότερες αποδείξεις του 1978 δεν γινόταν αναφορά σε διαχωρισμό των ακινήτων. Το 2015 ενοικίασε τα κτήματα 161 και 559 στην κυρία Ξιούρουπα κατόπιν κατηγοριών εναντίον του ότι συνεργαζόταν με Τουρκοκύπριους κατά του συμφέροντος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά από κατηγορίες σε ραδιοφωνική εκπομπή ότι "ήταν προδότης των συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας". Μ.Κ.8 Λοχ. 837 Γ.Χρυσάνθου Μαρτυρία έδωσε επίσης ο Λοχ. 837 Γ. Χρυσάνθου, ο οποίος και ανέφερε ότι εξέτασε διάφορες υπογραφές σε φακέλους αιτήσεων (οι οποίοι επίσης κατατέθηκαν ως Τεκμήριο) και οι υπογραφές αυτές φαίνεται να έγιναν από τον Κατηγορούμενο, κάτι το οποίο δεν αμφισβητεί άλλωστε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου. Δεν εξέτασε, ως δέχθηκε κατά την αντεξέτασή του τους φακέλους των ετών 2012-
  59. Κατηγορούμενος Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως, μετά από την κλήση του σε απολογία σε συγκεκριμένες Κατηγορίες. Είναι γεωργοκτηνοτρόφος και ασκεί το επάγγελμα αυτό από το 1977 στην περιοχή Αγλαντζιάς - Καϊμακλίου, Βόρειου Πόλου. Τα περισσότερα κτήματα εκεί είναι εντός της νεκρής ζώνης. Γνωρίζει τον Στέλιο Σκούρο ο οποίος ανέλαβε την επιχείρηση του πεθερού του, κατασκευαστή γεωργικών μηχανημάτων. Ο Στέλιος Σκούρος δεν ζει σήμερα. Όλα τα μηχανήματά του που έχει αγοράσει στην Κύπρο είναι από την εταιρεία "ΗΦΑΙΣΤΟΣ" (του Σκούρου) εκτός από μηχανήματα που φέρνει από το εξωτερικό. Αναγνώρισε τιμολόγιο της εταιρείας "ΗΦΑΙΣΤΟΣ", αντίγραφο του οποίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 46 (ημερομηνίας 20/10/2008). Κατατέθηκε επίσης αντίγραφο επιταγής 15/1/2009 (Τεκμήριο 47) που ως ανέφερε ότι αντιστοιχούσε για το μηχάνημα αφού πλήρωσε και 1.700 ευρώ σε μετρητά. Το μηχάνημα ελέγχθηκε από δύο πρόσωπα από το Τελωνείο κατόπιν καταγγελίας που έγινε ότι το αγόρασε από τις κατεχόμενες περιοχές. Σε σχέση με την Ιερά Μονή Αγίου Χρυσοστόμου ανέφερε ότι αυτή υπαγόταν στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και ενοικιάζει κτήματα της Μονής διά μέσω του γραφείου που έχει στη Λευκωσία από το 1977 εντός της νεκρής ζώνης βορείως του Καϊμακλίου. Τα ενοικιάζει από το
  60. Τα ακίνητα διαχωρίζονταν λόγω της κατάστασης της τουρκικής εισβολής. Υπάρχουν πλησίον των ακινήτων φυλάκια του τουρκικού στρατού μέχρι και σε απόσταση 10 μέτρων. Ο ίδιος καλλιεργούσε, έσπερνε και θέριζε τα χωράφια. Ο ίδιος επέμενε στην καλλιέργεια των χωραφιών όπως και άλλοι γεωργοί για να μην χαθεί η νεκρή ζώνη. Γνωρίζει τον Μητροπολίτη Βόστρων Τιμόθεο. Παλαιότερα πλήρωνε σε γραφείο στη Μητρόπολη της Λήδρας και το 2016 που ανέλαβε ο Βόστρων Τιμόθεος του ζήτησε να συνταχθούν ενοικιαστήρια έγγραφα. Ο ίδιος καταρχήν αρνήθηκε γιατί θα υπήρχε αύξηση ενοικίου αλλά στο τέλος δέχτηκε. Γνωρίζει τον παραπονούμενο ο οποίος καλλιεργούσε και ο ίδιος χωράφια εντός της νεκρής ζώνης μαζί με έναν γιο του και κάποιους άλλους Τουρκοκύπριους (λαχανικά και αγκινάρες). Τον γνωρίζει γύρω στα 30 χρόνια. Το 2006 υπήρχε μεγάλη ένταση εντός της νεκρής ζώνης. Οι Τούρκοι ήθελαν να επέμβουν για καλλιέργεια σε κτήματα, παρουσιάζοντας ενοικιαστήρια από το ψευδοκράτος, μεταξύ των οποίων και ήταν και ο παραπονούμενος και ο ίδιος κατάγγειλε την υπόθεση στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στις αρχές Οκτωβρίου υπήρχε μεγάλη ένταση και ο ίδιος αρνείτο να εισέλθει για καλλιέργεια κοντά στα φυλάκια των Τούρκων και τον κάλεσαν από το Υπουργείο Εξωτερικών και ο ίδιος εισηγήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών να χρησιμοποιήσει τον παραπονούμενο ως ενοικιαστή και όταν το ανέφερε στον Μητροπολίτη Βόστρων επικοινώνησε με το Υπουργείο Εξωτερικών γραπτώς και του απάντησαν να χρησιμοποιηθεί ως γεωργός ο παραπονούμενος βόρεια του δρόμου των Ηνωμένων Εθνών. Υπήρχε συντονιστής κάποιος πρόεδρος των γεωργών που πραγματευόταν με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών. Κατατέθηκαν διάφορες επιστολές ως Τεκμήριο 48 καθώς και κάποια αποκόμματα εφημερίδων (Τεκμήριο 49). Τον παραπονούμενο ο ίδιος τον σύστησε στον Μητροπολίτη Βόστρων το
  61. Έκανε συμφωνία με τον παραπονούμενο να καλλιεργεί τα κτήματα, να πληρωνεί το ενοίκιο και ο ίδιος να τα εγγράφει στον ΚΟΑΠ. Του πρότεινε επίσης να πληρώνει το ασφάλιστρο και σε περίπτωση ανομβρίας να δικαιούται την επιδότηση για την ανομβρία και ο παραπονούμενος αρνήθηκε. Το συμφέρον του παραπονούμενου θα ήταν ότι θα καλλιεργούσε το 50% των κτημάτων που καλλιεργούσε ο Κατηγορούμενος από το
  62. Τη σπορά από τα κτήματα που καλλιεργούσε ο Azeri συμφωνήθηκε να την πουλά στην Επιτροπή Σιτηρών που ήταν πιο ψηλές οι τιμές από τα κατεχόμενα, κάτι το οποίο συνέφερε τον παραπονούμενο. Τα κτήματα παλαιότερα δεν ήταν χωρισμένα σε αριθμούς 559 και 161, αυτό όμως έγινε μεταγενέστερα με τα ενοικιαστήρια έγγραφα. Ο παραπονούμενος γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος ζητούσε και λάμβανε επιδοτήσεις κάτι που είχε αναφερθεί και πολλές φορές στο γραφείο του Μητροπολίτη Βόστρων. Το 2012 ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι δεν τον συμφέρει πλέον η διευθέτηση και πλήρωσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος το ενοίκιο €7.
  63. Το 2013 εμφανίστηκε πάλι και ο Μητροπολίτης Βόστρων συνέταξε ενοικιαστήριο με εκείνον και τότε ξεκίνησε μια δικαστική διαμάχη με τον Μητροπολίτη Βόστρων. Κατατέθηκε απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία κατά τον Κατηγορούμενο δεν δικαιούτο επιδοτήσεις ο παραπονούμενος από τον ΚΟΑΠ. Παρουσίασε επίσης απόδειξη που του δόθηκε από τον Μητροπολίτη Βόστρων για €7.000 ευρώ για τα ενοίκια των κτημάτων για το έτος 2012‑
  64. Από το 2015 τα κτήματα βορείως του δρόμου τα καλλιεργεί ο Ali Azeri και εισπράττει την επιδότηση από τον ΚΟΑΠ κάποια Μαρία Ελένη Ξιούρουπα. Ο ίδιος δεν έκλεβε ρεύμα αλλά λάμβανε ρεύμα με συγκατάθεση των Ηνωμένων Εθνών και προς απόδειξη τούτου παρουσίασε κάποια παλαιότερα έγγραφα. Στη νεκρή ζώνη έχει στην κατοχή του κάποιες αποθήκες, όπως και ο παραπονούμενος, σε απόσταση περίπου 50 μέτρων μεταξύ τους. Ο ίδιος αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 που έχει την επιγραφή της εταιρείας "ΗΦΑΙΣΤΟΣ". Η εν λόγω πινακίδα βρισκόταν πάνω στους δίσκους καλλιέργειας. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το εν λόγω μηχάνημα βρίσκεται στη φάρμα του γιατί την προηγούμενη μέρα είχε προβεί σε καλλιέργεια. Αναγνώρισε το μηχάνημα του παραπονούμενου και την πινακίδα. Δεν δέχθηκε ότι ήταν το μηχάνημα για το οποίο ο ίδιος πλήρωσε και έλαβε επιδότηση. Προθυμοποιήθηκε για να τηλεφωνήσει για να ζητήσει να του βγάλουν φωτογραφία και να την παρουσιάσει σε σχέση με το μηχάνημα (δεν προέβηκε όμως σε οτιδήποτε στην πράξη). Το μηχάνημα που αγόρασε ήταν χρώματος πρασίνου και ήρθαν δύο άτομα από το Τελωνείο για να το ελέγξουν. Δεν είναι εύκολο να μεταφερθεί μηχάνημα από το Καϊμακλί στην Αθηαίνου και χρειάζεται τρέιλερ ή τράκτορ για να το μεταφέρει. Το μηχάνημα του παραπονούμενου ήταν παλαιό, του 1990 και θα φαινόταν γιατί φθείρονται οι δίσκοι και δεν μπορούσε να παρουσιαστεί ως καινούργιο με μια απλή αλλαγή χρώματος. Όταν ρωτήθηκε από τον αστυνομικό αν είχε στην κατοχή του τον δίσκο δεν ήθελε να απαντήσει γιατί αισθανόταν πίεση και δεν το θεώρησε τόσο σοβαρό για να του πει πού βρισκόταν. Το μηχάνημα όμως βρισκόταν στη φάρμα. Για το μηχάνημα έλαβε επιδότηση γύρω στις €5.
  65. Δεν θυμόταν όμως για να το αναφέρει στον αστυνομικό γιατί μπορούσε να ήταν ένα σετ μηχανημάτων. Εξήγησε ότι ο λόγος που στην κατάθεσή του ανέφερε ότι δεν ήθελε να αναφέρει κάτι ήταν γιατί έτσι ήθελε και από τη στιγμή που είχε τα Τεκμήρια αλλά δεν τα κατείχε τη στιγμή της ανάκρισης δεν μπορούσε να απαντήσει. Ο ίδιος έβαζε την ταμπέλα του «ΗΦΑΙΣΤΟΥ» πάνω στο μηχάνημα του παραπονούμενου για να εισέρχεται στη νεκρή ζώνη. Το μηχάνημα το αγόρασε από το εργοστάσιο "ΗΦΑΙΣΤΟΣ" και το μετέφερε με τρέιλερ. Πλήρωσε μεταγενέστερα το τιμολόγιο που εκδόθηκε εφόσον είχε 6 μήνες να το πράξει. Δεν δέχθηκε ότι το τιμολόγιο και η απόδειξη από το εργοστάσιο "ΗΦΑΙΣΤΟΣ" ήταν πλαστά. Τα τεμάχια 559 και 161 χωρίζονταν από δρόμο, στον οποίο περνούν τα Ηνωμένα Έθνη. Ο λόγος που πήρε τον παραπονούμενο στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ήταν γιατί υπήρχε μεγάλη ένταση και δεν μπορούσε να εισέρχεται Ελληνοκύπριος στη νεκρά ζώνη βόρεια του δρόμου προς τα φυλάκια των Τούρκων και ο ίδιος φοβόταν για την ασφάλειά του γιατί είχε 5 ανήλικα παιδιά. Ήταν με υπόδειξη του Υπουργείου Εξωτερικών που το έπραξε. Είχε προβεί ο ίδιος σε προφορική συμφωνία με τον παραπονούμενο. Η συμφωνία με τον παραπονούμενο ήταν να πληρώνει το ενοίκιο, ο ίδιος να του πουλά το κριθάρι στις ελεύθερες περιοχές στην Επιτροπή Σιτηρών και να εγγράφει ο ίδιος το εν λόγω τεμάχιο στον ΚΟΑΠ (εννοεί για σκοπούς επιδότησης). Ο παραπονούμενος δεν ήθελε να πληρώνει το ασφάλιστρο για να γινόταν αποκοπή του ασφαλίστρου από τον ΚΟΑΠ. Η συνεννόησή τους έγινε στα ελληνικά τα οποία ο παραπονούμενος ομιλεί απταίστως και με τον οποίο είχαν μεταβεί μαζί με έκθεση στην Θεσσαλονίκη. Κατ' εκείνον ο παραπονούμενος γνώριζε για την ύπαρξη κονδυλίων από τον ΚΟΑΠ. Τα χωράφια που ενοικίαζε ο παραπονούμενος τα καλλιεργούσε ο ίδιος με τον γιο του. Το 2012 αποσύρθηκε ο παραπονούμενος με τη δικαιολογία ότι δεν τον σύμφερε γιατί είχε αρρωστήσει ο γιος του. Το ενοίκιο το 2012 ‑ 2013 το πλήρωσε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος και για τους δύο τους. Καλλιέργησε εκείνος το τεμάχιο τότε. Η ένταξη του παραπονούμενου στον ΚΟΑΠ έγινε «όταν ήταν οι κουμμουνιστές στην εξουσία το 2014». Το 2014 εγγράφηκαν στη μητέρα του τα κτήματα για επιδοτήσεις, λόγο διαφορών που υπήρχαν με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Το 2014 ενοικιάστηκαν από άλλο πρόσωπο τα κτήματα που ενοικιάζονταν στον παραπονούμενο. Σήμερα τα τεμάχια τα καλλιεργεί στα νότια ο ίδιος και στα βόρεια ο γιος του παραπονούμενου. Ο ίδιος τα καλλιεργεί μέσω άλλου ο οποίος τα ενοικιάζει εκείνος από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τα παραχωρεί στον ίδιο για καλλιέργεια γιατί φοβάται να μπει ο ενοικιαστής στη νεκρά ζώνη. Το πρόσωπο που δηλώνεται ως καλλιεργητής των κτημάτων που κατέχει ο παραπονούμενους είναι ενδιάμεσο πρόσωπο για να μην κατηγορείται ο ΜΚ7 ότι ενοικιάζει τα κτήματα της Εκκλησίας σε Τούρκο καλλιεργητή. Ήταν φίλοι με τον παραπονούμενο. Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι θα έπρεπε να δηλώνει στον ΚΟΑΠ ότι μέρος των τεμαχίων για των οποίων λάμβανε επιδοτήσεις, καλλιεργούνταν από άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με την κατάθεση του παραπονούμενου εκείνος τα έβαλε τόσο με την Αστυνομία όσο και με διάφορους δικηγόρους τους οποίους άλλαζε. Η στάση του παραπονούμενου ήταν εκδικητική. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: «Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Έχω πάντα κατά νουν ότι «..η μαρτυρία, είτε άμεση, είτε περιστατική, αξιολογείται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας προσέγγισης και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό που θα έτεινε να εκτρέψει την αξιολόγηση από την ορθή της διάσταση» (Θεόδωρος Κώστας Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 215/2012 6/4/2015). Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε ολικώς, είτε μερικώς. (Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207) Στο σύγγραμμα των Τ.Ηλιάδη και Ν.Γ.Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», σελ. 355, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση του περιεχομένου εγγράφων: «Τόσο στην περίπτωση κατάθεσης πρωτότυπου εγγράφου όσο και στην περίπτωση κατάθεσης αντιγράφου του, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια, στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να αξιολογεί το περιεχόμενο του και αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης να το δεχθεί ολόκληρο ή μέρος του, αναλόγως και του βαθμού στον οποίο το θέμα αποτελεί επίδικο γεγονός (Federal Bank of Lebanon (SAL) ν Σιακόλα
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422)» (σελ. 355) Στο ίδιο σύγγραμμα, στη σελ. 337-338 αναφέρονται τα ακόλουθα:: «Φωτογραφίες, βιντεοσκοπήσεις, ηχογραφήσεις, καθώς και τα δημιουργήματα άλλων αντίστοιχων λειτουργιών, μπορούν να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία, είτε για την αλήθεια του περιεχομένου τους (R v Senat
(1968)52 Cr App R 282), είτε ως πρωτογενής μαρτυρία προς απόδειξη του γεγονότος γενέσεως τους (Έπαρχος Λεμεσού v Γιωργαλλά
(2003)2 ΑΑΔ 298), ή ακόμα - όπως θα δούμε και πιο κάτω - ως περιγραφική της σκηνής του εγκλήματος υπό τύπον αναπαράστασης ή ανασυγκρότησης (Σταυρινού v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 706). Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ φωτογραφιών, βινετεοσκοπήσεων και ηχογραφήσεων αφού και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, καταγράφονται γεγονότα, όπως το τι είναι που απεικονίζει μια φωτογραφία, τι είναι που έχει λεχθεί σε μια συνομιλία και τι έχει καταγραφεί σε μια βιντεοταινία. Το Δικαστήριο που βλέπει και ακούει μια τέτοια μαρτυρία, δέχεται τη θέση του μάρτυρα που στην πραγματικότητα άκουσε, είδε ή διάβασε τι συνέβη έτσι που η μαρτυρία που προσφέρεται να καθίσταται πραγματική μαρτυρία. Η φωτογραφία αναπαράγει με μηχανικά και χημικά μέσα μια εικόνα που οράται με γυμνό μάτι, ενώ η ηχογράφηση, περιέχει το αποτέλεσμα της λειτουργίας συσκευής που συλλαμβάνει και καταγράφει συνομιλίες (Έπαρχος Λεμεσού v Γιωργαλλά
(2003)2 ΑΑΔ 298). Το Δικαστήριο μπορεί να έχει δικαστική γνώση, με βάση την αρχή ότι το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, την οποίαν αποκομίζει από «καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες» (βλ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη «Το Δικαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014 σελ. 257). Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος τους, τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα των απαντήσεών τους, το περιεχόμενό αυτών και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών και υπό το φως του έγγραφου μαρτυρικού υλικού. Μ.Κ.
  1. - Μ.Κ.
  2. Αστυνομικοί που συμμετείχαν στη διερεύνηση της υπόθεσης Ο Μ.Κ.
  3. ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας που αναφέρθηκε στις ανακριτικές του ενέργειες, ουσιαστικά χωρίς αμφισβήτηση και μπορεί να γίνει πιστευτή η μαρτυρία του ως προς ανακριτικές ενέργειες τις οποίες διεκπεραίωσε. Το ίδιο ισχύει και για το Μ.Κ.2.. Βεβαίως σε διάφορα σημεία διατυπώνει τη γνώμη του, η οποία δεν λαμβάνεται υπόψη, καθότι η διαπίστωση η μη ποινικών αδικημάτων κλπ. είναι έργο του Δικαστηρίου και όχι του ανακριτή της υπόθεσης. Ως προς όμως τις ανακριτικές του ενέργειες και το ότι έλαβαν και πότε έλαβαν χώρα δεν έχω λόγο να μην θεωρήσω αληθή τα όσα ανέφερε. Η μαρτυρία του Μ.Κ.8 δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά και μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μ.Κ.
  4. - Μ.Κ.
  5. Υπάλληλοι του ΚΟΑΓ Σωκράτους και Μαλέκος Όσον αφορά το Μ.Κ.3 επίσης επρόκειτο για ανεξάρτητο μάρτυρα. Κρατώ από τη μαρτυρία του ότι αιτείτο ο Κατηγορούμενος επιδοτήσεις για το τεμάχια 559 και 161 και ότι τις λάμβανε ως του αποδίδεται στις σχετικές Κατηγορίες για τα έτη 2007-
  6. Ως ανέφερε επίσης, ο ΚΟΑΠ δεν προχώρησε σε διεκδικήσεις επιστροφής ποσών, γιατί ως κρίθηκε δεν υπήρχε «ενισχυτική» (αντιλαμβανομαι ο όρος ενισχυτική χρησιμοποιήθηκε με την έννοια του ικανοποιητική). Ο Μ.Κ.
  7. Μαλέκκος αναφέρθηκε στην επιδότηση καθώς και σε έρευνες που έλαβαν χώρα για να γίνουν οι πληρωμές των επιδοτήσεων. Και αυτός κρίνεται ως αξιόπιστος, χωρίς βέβαια να κρίνονται και να σχολιάζονται οιεσδήποτε πολιτικές τοποθετήσεις που διατύπωσε, γιατί δεν αφορούν το Δικαστήριο. Συγκρατώ μεταξύ άλλων, εκτός από τις γραπτές αναφορές του και την ακόλουθη, που δείχνει τα κριτήρια με τα οποία γίνονταν οι πληρωμές: «Εν πάρα πολλά απλά τα πράγματα. Έχουμε ένα τεμάχιο, εμείς πληρώνουμε τον αιτητή του τεμαχίου και ελέγχουμε εάν το τεμάχιο είναι καλλιεργημένο.». Συγκρατώ επίσης σε σχέση με τη μαρτυρία που δόθηκε για τις επιδοτήσεις τα όσα αναφέρονται στο Τεκμ.20 (βλ. σελ.10-11 ανωτέρω) στις πιο πάνω σε σχέση με το τι ίσχυε για επιδοτήσεις πριν το
  8. Μ.Κ.
  9. Παπαστυλιανού - Υπουργείο Γεωργίας Έρχομαι στο Μ.Κ.5.. Και αυτός θεωρώ ότι μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστος μάρτυρας και να προβώ από τη μαρτυρία του σε εύρημα ότι προέβηκε σε σχετική επιτόπια έρευνα για γεωργικά μηχανήματα που παρουσιάστηκαν από τον Κατηγορούμενο τα οποία επιδοτήθηκαν. Επισημαίνω από τη μαρτυρία του ότι δε ανακλήθηκε ουδέποτε η πληρωμή των εν λόγω ποσών και δεν αξιώθηκε η επιστροφή τους. Μ.Κ.
  10. Μητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος Ο Μ.Κ.
  11. μου έκανε πολύ καλή, εξαιρετική θα έλεγα εντύπωση για την ευθύτητά με την οποίαν απευθύνθηκε προς το Δικαστήριο. Ήταν εμφανές ότι δεν είχε κάποιο συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης, είτε προς όφελος του ενός είτε του άλλου μέρους. Δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση και δεν προέκυψε κάτι από την αντεξέτασή του που να δείχνει ότι δεν μπορεί να γίνει πιστευτός από το Δικαστήριο. Μ.Κ.
  12. Παραπονούμενος Αν και γενικά ήταν σταθερή η εκδοχή του παραπονούμενου, θεωρώ ότι ότι σε μεγάλο βαθμό δεν ήταν ειλικρινής. Έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι οι καταγγελίες του εναντίον του Κατηγορούμενου, είναι εμποτισμένες από την πικρία που δημιουργήθηκε όταν δημιουργήθηκαν οικονομικές διαφορές μεταξύ τους και υπήρξε διάρρηξη των σχέσεών τους -ήταν κοινός τόπος αμφοτέρων ότι, ασχέτως των όποιων λόγων, οι σχέσεις τους διαρρήχθηκαν περί το 2013-. Μέχρι τότε -αν και δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου «περήφανος πολίτης της Δημοκρατίας»-δεν έδειχνε να έχει κάποιο πρόβλημα από τις ενέργειες του Κατηγορούμενου εναντίον της Δημοκρατίας, ιδίως από το ότι ο τελευταίος χρησιμοποίησε το μηχάνημά του ιδίου για να λάβει ψευδώς επιχορήγηση, αφού τον συνόδευσε μετά για να αγοράσει μηχάνημα από το κατεχόμενο χωριό Βατυλή με τα λεφτά της επιχορήγησης κι αφού συνεργαζόταν και μαζί του -του άφησε μάλιστα κατά τα λεγόμενά του και το μέρος των ακινήτων για να το καλλιεργεί όταν κάποια χρονιά είχε ένα πρόβλημα ο γιος του- . Ως διαφάνηκε δε, ακόμα και μετά που ο ίδιος δεν λαμβανει επιχορήγηση, δηλώνει καλλιέργειες άλλο πρόσωπο (κάποια Ξιούρουππα) και τις λαμβάνει, ενώ καλλιεργεί τα χωράφια ο ίδιος -και δική του αναφορά και του Κατηγορούμενου-. Το καθοριστικό για την κρίση μου ότι δεν ήταν ειλικρινής για τις σχέσεις και τις συμφωνίες του με τον Κατηγορούμενο, είναι ότι διαφάνηκε ότι δεν είπε την αλήθεια σε σχέση με την έναρξη ενοικίασης των ακινήτων που αφορούν οι επιδοτήσεις από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Ισχυρίστηκε ότι κατάληξε να το ενοικιάσει μετά από εισήγηση από αξιωματικό των Η.Ε.. Προκύπτει όμως από τη μαρτυρία του Μ.Κ.7, τον οποίον, ως έχω αναφέρει θεωρώ ως πλήρως αξιόπιστο μάρτυρα ότι αυτός που σύστησε στο Πατριαρχείο ως ενοικιαστή τον παραπονούμενο Μ.Κ.
  13. ήταν ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ενοικίαζε -κατά τον Μ.Κ.7 καλλιεργούσε κιόλας τα ακίνητα και στο βόρειο μέρος τους- με ενημέρωση και του τότε ΥΠΕΞ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το εν λόγω ψέμα του παραπονούμενου, θεωρώ ότι ανάγεται στη ρίζα της σχέσης των Κατηγορούμενου - παραπονούμενου και στα συμφωνηθέντα μεταξύ τους σε σχέση με την καλλιέργεια των ακινήτων και είναι καθοριστικό για την κρίση της αξιοπιστίας του. Θα αναφερθώ πιο κάτω και στον Κατηγορούμενο, αλλά με βάση τη γενικότερη συμπεριφορά και στάση του Κατηγορούμενου, δεν μπορώ να θεωρήσω ότι άδολα και χωρίς ίδιο συμφέρον - το οποίο θεωρώ ότι ήταν η επιχορήγηση του ΚΟΑΓ- εξήυρε ο Κατηγορούμενος τον παραπονούμενο και τον σύστησε στο Πατριαρχείο. Όταν δε, όπως και αναλύω και πιο κάτω, δόθηκε μελλοντικά η ευκαιρία στον Κατηγορούμενο να καλλιεργεί στα βόρεια της γραμμής των Ηνωμένων Εθνών- που από ό,τι φαίνεται εμποδιζόταν το 2006 και σύστησε τον παραπονούμενο- (όπως ανέφερε άλλωστε ο παραπονούμενος και δεν έτυχε επί τούτου ουσιαστικής αμφισβήτησης, για έτος που δεν μπορούσε ο ίδιος ο παραπονούμενος να προβαίνει στην καλλιέργεια) επιχείρησε -εκτός από το να αρκείται να λαμβάνει επιδότηση για εκείνα από τον ΚΟΑΠ- να γίνει εκείνος ο ενοικιαστής και των μερών των ακινήτων στο βόρειο μέρος σε σχέση με το δρόμο των Ηνωμένων Εθνών και να τα καλλιεργεί και προς όφελός του (βλ. μαρτυρία του Μ.Κ.7), αποκλείοντας τον παραπονούμενο,. Ούτε μπορώ να θεωρήσω πιστευτό ότι αυτόματα η αντίδρασή του παραπονούμενου, θα ήταν αν απευθυνόταν στον ΚΟΑΠ, για να δει αν λαμβάνει επιχορηγήσεις ο Κατηγορούμενος όταν διαρρήχθηκαν οι σχέσεις τους. Προκύπτει λογικά ότι η προσπάθεια λήψης επιχορήγησης από τον παραπονούμενο για πρώτη φορά μετά από τόσα έτη, όπως και η καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου και για τις εκταρικές επιδοτήσεις και για την επιδότηση του γεωργικού μηχανήματος, ήταν μία αντίδραση ενάντια τον Κατηγορούμενο, γιατί δοκίμασε ο τελευταίος να περιέλθουν οι καλλιέργειες στο βόρειο τμήμα των τεμαχίων στο δικό του έλεγχο. Εδώ σημειώνω με έμφαση: οι καταγγελίες του παραπονούμενου εναντίον του Κατηγορούμενου προέκυψαν μόνον όταν διαρρήχθηκαν οι σχέσεις τους το 2013-
  14. Όμως, όσον αφορά ειδικά τον ισχυρισμό του ότι ο Κατηγορούμενος παρουσίασε μηχάνημα που ο ίδιος εξασφάλισε για να λάβει επιχορήγηση (σχετικές οι Κατηγορίες 1 -6), κρίνεται ο Μ.Κ.
  15. ως ειλικρινής, παρά το ότι εμφανέστατα το περιστατικό καταγγέλθηκε για να πλήξει τον Κατηγορούμενο, με τον οποίον οι σχέσεις του παραπονούμενου μετατραπεί σε εχθρικές και ανταγωνιστικές. Ως εξηγώ πιο κάτω, το ότι βρέθηκε η πινακίδα του μηχανήματος στην κατοχή του παραπονούμενου Μ.Κ.6., σε συνδυασμό με τις αντιφάσεις και τις καθόλου πειστικές αλλά και ελλιπείς εξηγήσεις που έδωσε ο Κατηγορούμενος, με οδηγούν στο να πιστέψω ότι σε σχέση με την επιδότηση του μηχανήματος, όλοι οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί που διατύπωσε ο Μ.Κ.6 ήταν αληθείς - αν και το αν ήταν χωρίς προηγούμενη έγκριση και γνώση του Μ.Κ.
  16. που έγιναν οι ενέργειες του Κατηγορούμενου, δηλαδή η μεταφορά του μηχανήματος στην Αθηαίνου και η χρήση του για λήψη επιχορήγησης, είναι κάτι για το οποίο αμφιβάλλω-. Κατηγορούμενος Ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια του. Είπε μέρος της αλήθειας (στο βαθμό που αρκετά λεγόμενά του επιβεβαιώνονται από το Μ.Κ.7.) ως προς τη συναλλακτική του σχέση με τον παραπονούμενο. Γίνεται πιστευτός μερικώς για το ότι ήταν ο ίδιος που σύστησε τον παραπονούμενο στο Μ.Κ.
  17. Σε συνδυασμό πάντως με τη γενικότερη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στάση του (βλ, πιο κάτω), δεν πιστεύω ότι το έπραξε για εθνικούς λόγους, όπως περίπου άφησε να νοηθεί δίνοντας κατάθεση, αλλά για να έχει και ο ίδιος χρηματικό όφελος, που ως διαφάνηκε ήταν το να λαμβάνει σχετικές επιχορηγήσεις από τον Κ.Ο.Α.Π. Όσον αφορά τη χρήση του γεωργικού μηχανήματος για λήψη επιχορήγησης, πολλά από τα οποία ανέφερε είτε δεν στέκουν στη βάσανο της λογικής, είτε βρίσκονται σε αντίφαση με τις όσες εξηγήσεις επέλεξε να δώσει δίνοντας κατάθεση στην Αστυνομία όταν ήταν υπό έρευνα. Πιο συγκεκριμένα: - Στην κατάθεσή του Τεκμήριο
  18. αναφέρει ότι το μηχάνημα το είχε στην κατοχή του μέχρι το
  19. Αρνείται δε επί αυτής να αναφέρει που είναι το μηχάνημα, όχι τηρώντας κάποιο δικαίωμα σιωπής, αλλά αναφέροντας στον αστυνομικό ότι «δεν θέλει να απαντήσει». Ενώπιον του Δικαστηρίου όμως ανέφερε ότι το μηχάνημα το είχε στην κατοχή του ακόμα, δηλ. το 2022 όταν έδινε μαρτυρία! Η εξήγησή του δε, ότι δεν απάντησε σχετικά όταν ρωτήθηκε από τον αστυνομικό αν είχε στην κατοχή του τον δίσκο, ήταν ότι δεν ήθελε να απαντήσει γιατί αισθανόταν πίεση και δεν το θεώρησε τόσο σοβαρό για να του πει πού βρισκόταν. Καθόλου δεν πείθει αυτή η εξήγηση. Θα ήταν λογικό, όσο και εάν το βάρος απόδειξης βέβαια δεν ήταν στον ίδιο, ότι εάν είχε στην κατοχή του μηχάνημα αγορασθέν από το εργοστάσιο «ΗΦΑΙΣΤΟΣ», θα το παρουσίαζε εφόσον διεξαγόταν εναντίον του σχετική έρευνα. - Προθυμοποιήθηκε, επιτηδευμένα και πολύ προσποιητά θα έλεγα και πάντα φραστικά, χωρίς να το πράξει, να «του βγάλουν φωτογραφίες για να τις παρουσιάσει στο Δικαστήριο». Το λογικό θα ήταν όμως να το είχε ήδη πράξει και θεωρώ ότι επρόκειτο για προπέτασμα καπνού εκ μέρους του και για μια ανέξοδη φραστική «εισήγηση» που ποτέ δεν υλοποιήθηκε. - Όσον δε αφορά το πως βρέθηκε η πινακίδα στην κατοχή του παραπονούμενου, ανέφερε ο Κατηγορούμενος ότι ο ίδιος την τοποθέτησε στο μηχάνημά του παραπονούμενου για να εισέρχεται στις ελεύθερες περιοχές, ισχυρισμός ο οποίος ούτε αυτός είναι πειστικός. Δεν παραλείπω μάλιστα να σημειώσω επί τούτου ότι όταν του υποδείχθηκε η εν λόγω πινακίδα στην Αστυνομία απάντησε «οι αριθμοί εν μου λαλούν τίποτε γιατί σαν ποτούτες τις ταπέλλες έχουν όλα τα επιδοτούμενα μηχανήματά μου». Θα αναμενόταν τότε να δήλωνε στην Αστυνομία ότι δεν είχε την πινακίδα ή ότι την τοποθέτησε στο μηχάνημα του παραπονούμενου για τους λόγους που ανέφερε, ακόμη κι αν δεν θυμόταν τον ακριβή αριθμό -που θεωρώ ότι λογικά θα έπρεπε να τον θυμόταν-. Ο λόγος που δεν έδειξε ποτέ το μηχάνημα σε κάποιον, θεωρώ ότι είναι αυτός που ο παραπονούμενος ανέφερε: όχι ότι δεν έχει στην κατοχή του κάποιο μηχάνημα, αλλά με τη βοήθεια του παραπονούμενου απέκτησε άλλο μηχάνημα με την κρατική επιχορήγηση που έλαβε μεταβαίνοντας μαζί στην κατεχόμενη Βατυλή. Το ότι βρέθηκε η ταμπέλα του εργοστασίου ΗΦΑΙΣΤΟΣ, αν όχι πάνω στο μηχάνημα -αφού ως ανέφερε ο παραπονούμενος αντεξεταζόμενος σε σχέση με τις φωτογραφίες του μηχανήματος εκείνος την τοποθέτησε στο μηχάνημα για σκοπούς φωτογράφισης- στην κατοχή του παραπονούμενου, επιβεβαιώνει σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα στοιχεία το αληθές της καταγγελίας του εναντίον του Κατηγορούμενου. Δ. ΕΥΡΗΜΑΤΑ -ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΚΡΕΜΟΥΣΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Με βάση την αξιόπιστη ενώπιόν μου μαρτυρία, προχωρώ στο να εξετάσω κατά πόσον έχουν αποδειχθεί οι Λεπτομέρειες των Κατηγοριών. Έχω προβεί σε κατηγοριοποίηση των Κατηγοριών ανάλογα με το ζήτημα που αφορούν και συγκεκριμένα σε διαχωρισμό των Κατηγοριών που αφορούν την επιδότηση για αγορά γεωργικού μηχανήματος (Κατηγορία 1-6) και των Κατηγοριών που αφορούν στις επιδοτήσεις (Κατηγορίες 9, 12, 15... 48) Όσον αφορά την Κατηγορία 49, είναι παράγωγη των άλλων Κατηγοριών και μόνο εάν κάποια εξ΄ αυτών αποδειχθεί, θα μπορέσει στη συνέχεια να θεμελιωθεί και η συγκεκριμένη Κατηγορία.
  20. Κατηγορίες 9, 12,15, 18, 21, 24, 27, 30, 33, 36, 39, 42, 45, 48 που αφορούν στις επιδοτήσεις που λήφθηκαν από τον ΚΟΑΓ για την καλλιέργεια των τεμαχίων Όλες οι πιο πάνω Κατηγορίες αφορούν στο αδίκημα της της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Όπως και εάν είναι διατυπωμένες ως έχουν παραμείνει, αφού συναρτούνταν στο Κατηγορητήριο με ισχυριζόμενη πλαστογραφία για την οποίαν απαλλάχθηκε για λόγους που εξηγούνται σε απόφασή μου ημερ. 30/5/22 επί του Εκ Πρώτης Όψεως, ήταν σαφές προς τον Κατηγορούμενο ότι αυτό για το οποίο κατηγορείτο ήταν ότι με το περιεχόμενο των αιτήσεών του προέβη σε ψευδείς παραστάσεις για εξασφάλιση των επιχορηγήσεων. Ήταν σαφής ο ισχυρισμός του παραπονούμενου εναντίον του αλλά και σαφώς οριοθετημένο το αντικείμενο της έρευνας και της δίωξής του, ότι δήλωνε τεμάχια που δεν βρίσκονταν νόμιμα στην κατοχή του για να λαμβλανει για αυτά εκταρικές επιδοτήσεις για τα συγκεκριμένα έτη. Όσον αφορά στο αδίκημα της εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, σε σχετική του ανάλυση στα πλαίσια της υπόθεσης 23395/14, απόφαση ημερ. 28/2/19, Αστ. Διευθυντής Λ/σου ν. Κανάρη κ.α., ο συνάδελφος Φυλακτού, Α., Ε.Δ. ανέφερε τα πιο κάτω: « Αναφορικά με το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, σχετικά είναι τα άρθρα 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  21. «Άρθρο 297:- Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.» «Άρθρο 298:-
(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.
(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα που ορίζεται στο εδάφιο
(1)του παρόντος άρθρου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων». Από το λεκτικό των άρθρων 297 και 298 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι: « Η ψευδής παράσταση δηλ. παράσταση γεγονότος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα. Εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής ή να μην πιστεύει ότι είναι αληθινή. Η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης. Με τη ψευδή παράσταση δηλ. ως αποτέλεσμα αυτής ο Κατηγορούμενος να εξασφαλίζει ή να αποκτά από άλλο πρόσωπο οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Όσον αφορά την πρόθεση ή τον σκοπό της καταδολίευσης το στοιχείο αυτό δεν είναι πάντοτε δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Στην υπόθεση R. v. Williams
(1836)7 C. AND P. σελ. 354, έχει λεχθεί ότι όπου ο κατήγορος αποδεικνύει την ψευδή παράσταση και τη γνώση του Κατηγορούμενου περί του ψευδούς, αυτό αποτελεί εκ πρώτης όψης μαρτυρία της πρόθεσης καταδολίευσης, αλλά δεν είναι αρκετό αν τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Αν όμως η ψευδής παράσταση έγινε με ειλικρινή πεποίθηση ότι ήταν αληθινή, τότε αυτό δείχνει την έλλειψη της ύπαρξης πρόθεσης καταδολίευσης (βλ. Police v. Petrou alias Yiatros
(1971)12 J.S.C. 1524). Στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.861 σε σχέση με το συστατικό στοιχείο της ψευδούς παράστασης και της πρόθεσης καταδολίευσης λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ψευδές της παράστασης, όπως και της πρόθεσης καταδολίευσης, που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις ανάγεται στην ίδια την εξ αρχής βέβαια πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους να μην εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίδει, όπως ήταν και η αποδιδόμενη στο κατηγορητήριο στον Εφεσείοντα πρόθεση. Και τούτο διότι, για να θυμηθούμε το χαρακτηριστικότατο τρόπο που το έθεσε ο Bowen, L.J. (Edgington ν Fitzmaurice
(1885)29 Ch.D. 459, 483), "The state of a man´s mind is as much a fact as the state of his digestion". Το ψευδώς παριστάμενο γεγονός είναι λοιπόν η ίδια η υποκειμενική πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους κατά το χρόνο της παράστασης και όχι η εκ των υστέρων ένοχη συμπεριφορά του. Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή, περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη». Από τα όσα έχουν λεχθεί ανωτέρω σε σχέση με τα υπό αναφορά αδικήματα, συνάγεται ότι για να στοιχειοθετηθούν αυτά πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αδικοπραγών προβαίνει σε ψευδή παράσταση, το ψευδές της οποίας γνωρίζει κατά το χρόνο που κάνει την παράσταση και περαιτέρω ότι τον ίδιο χρόνο το κάνει αυτό με σκοπό καταδολίευσης. Κατά συνέπεια κρίσιμος χρόνος για να κριθεί τόσο η γνώση του αδικοπραγούντος για το ψευδές της παράστασης όσο και η απαιτούμενη πρόθεση καταδολίευσης είναι ο χρόνος που αυτός κάνει την εν λόγω παράσταση. Όσον αφορά το στοιχείο της ψευδούς παράστασης αυτή δεν είναι ανάγκη να είναι με λέξεις. Είναι αρκετή ακόμη και συμπεριφορά και πράξεις χωρίς προφορική επικοινωνία από τα οποία συνάγεται τέτοια παράσταση. Περαιτέρω η παράσταση αυτή πρέπει να αφορά γεγονός του παρελθόντος ή του παρόντος δηλ. παράσταση ότι ένα γεγονός υπάρχει ή υπήρξε. Μια απλή έκθεση γνώμης ή υπόσχεση ή παράσταση ότι θα εκπληρωθεί κάποια πράξη στο μέλλον δεν είναι ικανοποιητική για στοιχειοθέτηση ψευδούς παράστασης. Δήλωση πρόθεσης για μελλοντική συμπεριφορά, είτε πρόκειται για παράσταση υπαρκτού γεγονότος είτε όχι, επίσης δεν αποτελεί ψευδή παράσταση. Περαιτέρω, υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά για την οποία δεν υπάρχει πρόθεση τήρησης της, δεν αποτελεί από μόνη της ψευδή παράσταση. Αν όμως παράσταση για υπάρχοντα γεγονότα συνοδεύεται και από υπόσχεση ότι ο Κατηγορούμενος θα πράξει κάτι στο μέλλον τότε είναι αρκετή για απόδειξη του στοιχείου αυτού. Ψευδής παράσταση μπορεί επίσης να υπάρχει όταν δίδεται υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά σε συνδυασμό με ψευδή παράσταση ότι αυτός που υπόσχεται έχει την εξουσία να κάνει το υποσχεθέν. Πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι η απόσπαση έγινε γιατί η ψευδής παράσταση επενέργησε στο μυαλό του παραπονούμενου ο οποίος επειδή είτε εν όλο είτε εν μέρη στηριζόμενος στην ψευδή παράσταση παρακινήθηκε να δώσει τα χρήματα ή την περιουσία. Με άλλα λόγια η απόσπαση πρέπει να είναι αποτέλεσμα της ψευδούς παράστασης. (Για τα πιο πάνω βλ. Archbold 35th ed. σελ. 758-780, Russel on Crime Τόμος 2, σελ. 1171 - 1184, Police v. Kyzas
(1982)1 J.S.C. 202 και Police v. Petrou
(1971)12 J.S.C. 1524, όπου γίνεται αναφορά στη σχετική αγγλική νομολογία). Όσον αφορά την πρόθεση ή τον σκοπό της καταδολίευσης το στοιχείο αυτό δεν είναι πάντοτε δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Η έννοια της πρόθεσης καταδολίευσης σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold σελ. 775 ανωτέρω όπως έχει δοθεί στα πλαίσια του αγγλικού Forgery Act 1913 στην υπόθεση Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R. 124 και μπορεί να ισχύσει και για το υπό εξέταση αδίκημα έχει ως εξής: «'intend to defraud' means an intend to practice a fraud on someone and would therefore include an intend to deprive another person of a right, or to cause him to act in any way to his detriment or prejudice, or contrary to what would otherwise be his duty, notwithstanding that there was no intention to cause pecuniary or economic loss». Στην προκείμενη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος ελέγχεται για ψευδείς παραστάσεις σε σχέση με τη λήψη κρατικών εκταρικών επιχορηγήσεων για γεωργικές καλλιέργειες, δηλαδή για λήψη ωφελημάτων στα πλαίσια διοικητικών πράξεων, σχέσεων δηλαδή που ανάγονται στον τομέα του διοικητικού δικαίου. Μάλιστα εδώ δεν παραλείπω να σημειώσω ότι ως τέθηκε κι ενώπιον του Δικαστηρίου -και δεν έτυχε αμφισβήτησης από την Κατηγορούσα Αρχή- από τον Κατηγορούμενο σε σχέση με τη λήψη επιχορήγησης από τον ΚΟΑΠ προς τον παραπονούμενο και όχι από τη μητέρα του, καταχωρήθηκε προσφυγή με επιτυχία (Τεκμήριο 50) και ως αναγράφεται στη σελ. 19 αυτής, η σχετική επιχορήγηση από τον ΚΟΑΠ είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Οι εν λόγω εκταρικές επιδοτήσεις ήταν πράξεις του Κυπριακού Οργανισμού Αγροτικών Πληρωμών, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, οι οποίες και είχαν εκδοθεί στη βάση του Περί Οργανισμού Αγροτικών Νόμου του 2003 (64(I)/2003) -σημειώνω εδώ ότι ο εν λόγω Νόμος καταργήθηκε από τον Ν. 214(Ι)/20 αλλά στη βάση του άρθρου 59 του εν λόγω καταργητικού Νόμου πράξεις που εκδόθηκαν βάσει του προηγούμενου καταργούμενου Νόμου εξακολουθούν να έχουν νομική ισχύ. Οι εν λόγω πράξεις ουδέποτε ανακλήθηκαν ή ακυρώθηκαν. Είναι γνωστή η αρχή του τεκμηρίου νομιμότητας των διοικητικών πράξεων, αρχή η οποία εκτείνεται και πέραν του διοικητικού δικαίου, τόσο στον τομέα του αστικού δικαίου, όσο και στον τομέα του ποινικού δικαίου. Στην κυπριακή έννομη τάξη, σύμφωνα με την υφιστάμενη νομολογία, δεν φαίνεται να υπάρχει ο θεσμός του παρεμπίπτοντος ελέγχου της νομιμότητας μίας διοικητικής πράξης σε άλλη δικαστική διαδικασία. Στο ελληνικό δίκαιο αντιθέτως, φαίνεται να υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Στο «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου» Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου, 15η έκδοση, ενημέρωση 2017, σελ. 100, καταγράφεται η δυνατότητα, παρά το τεκμήριο νομιμότητας, παρεμπίπτοντος ελέγχου της νομιμότητας μίας διοικητικής πράξης για ένα δικαστήριο αποζημιώσεως, ενώ στη σελ. 101, για ποινικές υποθέσεις αναφέρεται: «Και τα ποινικά δικαστήρια πρέπει να εξετάζουν τη νομιμότητα της ατομικής πράξης προκειμένου να επιβάλουν ποινή προς εκείνον προς τον οποίον απευθύνεται η πράξη, λόγω παράβασης της συμπεριφοράς την οποίαν αυτή καθορίζει». Αυτά όμως δεν εφαρμόζονται στη δική μας έννομη τάξη όπου διαχρονικά φαίνεται να υιοθετείται διαφορετική προσέγγιση. Για την εφαρμογή του τεκμηρίου της νομιμότητας - από όπου συνάγεται και ο αποκλεισμός του παρεμπίπτοντος ελέγχου της νομιμότητας μίας διοικητικής πράξης-, στην Ποινική Υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ν. Μάριος Μελίδης, Αρ. Υπόθεσης: 22381/13, 12/7/2016, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: « Σημειώνω επίσης την αρχή δικαίου ότι οι διοικητικές πράξεις φέρουν το τεκμήριο της νομιμότητας, δηλαδή τεκμαίρονται νόμιμες και μέχρι την ακύρωση τους από το Ανώτατο Δικαστήριο ή την αναστολή τους με βάση τη0ν ειδική διαδικασία που προβλέπουν οι κανονισμοί του Ανωτάτου Δικαστηρίου παραμένουν ισχυρές και παράγουν έννομα αποτελέσματα. (βλ. σχ. Αντέννα Λίμιτεδ ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 1079 και Sigma Radio T.V. Ltd. v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 408). Στην παρούσα υπόθεση, ο Διευθυντής, αποφάσισε, για τους δικούς του λόγους, να επιβάλει, υποχρέωση στον Κατηγορούμενο, δυνάμει των άρθρων 5
(2)και 20
(3)του Νόμου, ως ήταν τα εν λόγω άρθρα κατά την 14/9/12, να προσκομίσει συγκεκριμένα στοιχεία εντος καθορισμένης προθεσμίας. Η εξουσία για απαίτηση τέτοιων στοιχείων από τον Διευθυντή, προκύπτει επίσης και από τις πρόνοιες του αρ.27 του Νόμου[1]. Παράλειψη συμμόρφωσης του Κατηγορούμενου με την υποχρέωση που ο Διευθυντής αποφάσισε να του επιβάλει, συνιστά ποινικό αδίκημα δυνάμει του αρ. 50
(1)του Νόμου[2], συνέπειες για τις οποίες μάλιστα ο Διευθυντής ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο. Την απόφαση του αυτή, ο Διευθυντής, την κοινοποίησε στον Κατηγορούμενο, όπως άλλωστε είναι και υποχρέωση του, μέσω της επιστολής Τ.1 Η εν λόγω επιστολή, ετοιμάστηκε και υπογράφηκε από τη Μ. Χατζηευαγγέλου, Λειτουργό του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, στη θέση Αρχιφοροθέτη, το όνομα της οποίας αναγράφεται επί της επιστολής. Μνεία επίσης στην επιστολή γίνεται και στο γεγονός ότι είναι εκ μέρους του Διευθυντή που η Μ. Χατζηευαγγέλου εξέδωσε και απέστειλε την εν λόγω ειδοποίηση. Αν ο Κατηγορούμενος αισθανόταν ότι εσφαλμένα ο Διευθυντής αποφάσισε να του επιβάλει την εν λόγω υποχρέωση, μπορούσε, αν επιθυμούσε, να αμφισβητήσει την εγκυρότητα ή τη νομιμότητα της απόφασης αυτής, μέσω της ορθής διαδικασίας που δεν είναι η παρούσα διαδικασία, κάτι το οποίο όμως δεν έπραξε. Η ποινική διαδικασία, δεν μπορεί να αποτελέσει το δικαιοδοτικό πλαίσιο, εντός του οποίου, τέτοια αμφισβήτηση της απόφασης του Διευθυντή, μπορεί να εξεταστεί. Με γνώμονα τις προαναφερόμενες νομολογιακές αρχές αναφορικά με το τεκμήριο της νομιμότητας διοικητικών πράξεων και τον περιορισμό της δυνατότητας του ποινικού Δικαστηρίου να επισέλθει σε θέματα που άπτονται της αποκλειστικής σφαίρας του διοικητικού δικαίου, οι επί του προκειμένου εισηγήσεις της υπεράσπισης, στο βαθμό και στην έκταση που στρέφονται κατά της ορθότητας, της νομιμότητας και εγκυρότητας της απόφασης του Διευθυντή να απαιτήσει από τον Κατηγορούμενο τα στοιχεία που απαίτησε κρίνονται αβάσιμες και ως τέτοιες απορρίπτονται. (βλ. επίσης Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & Αλλοι ν Γενικού Εισαγγελέα 1991
(1)Α.Α.Δ. 225, Ιωαννου κ.α ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 493, Ηλία ν Συμβουλίου Βελτιώσεως Ξυλοφάγου 1994
(2)Α.Α.Δ. 137, Χριστοδούλου ν Έπαρχου Λεμεσού 2000
(2)Α.Α.Δ. 128 και Κυριακίδης κ.α ν Εφόρου Φ.Π.Α 1999
(2)Α.Α.Δ 75).» Στην Ποινική Υπόθεση 25243/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Olga Dubrovska κ.α., ημερ. 24/9/2012, επίσης αναφέρθηκε ότι: « Ο συνήγορος υπεράσπισης αμφισβήτησε τη νομιμότητα της εν λόγω απόφασης, με παραπομπή στο Τεκμήριο 17 και την απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου για τη μη έκδοση του διαζυγίου. Η απόφαση της Διευθύντριας αποτελεί διοικητική πράξη και η αμφισβήτηση της νομιμότητας της μπορεί να γίνει μόνο σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος με προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, μέχρι την ακύρωση μίας διοικητικής πράξης αυτή παραμένει ισχυρή και παράγει έννομα αποτελέσματα. Επομένως, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ασχοληθεί με τη νομιμότητα της εν λόγω απόφασης, και εφόσον αυτή εξακολουθεί να ισχύει, αυτή είναι δεσμευτική. Ως εκ τούτου, με βάση την απόφαση της Διευθύντριας ημερ. 19.11.2007, Τεκμήριο 14 14, με την οποία η άδεια παραμονής της 1ης κατηγορούμενης έχει ακυρωθεί, η 1η κατηγορούμενη έκτοτε διαμένει παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.» Οι δύο αποφάσεις πιο πάνω βεβαίως αφορούν σε μη έλεγχο της νομιμότητας μίας διοικητικής πράξης όταν αυτή αμφισβητείται από έναν Κατηγορούμενο. Κάτι αντίστοιχο πρέπει όμως να ισχύει και όταν η νομιμότητα μίας διοικητικής πράξης αμφισβητείται, με τον τρόπο που προωθείται η υπόθεση, από την Κατηγορούσα Αρχή. Η λήψη των επιδοτήσεων για τα έτη μέχρι το 2013, πρέπει να θεωρηθεί νόμιμη με βάση την αρχή της νομιμότητας. Με βάση τη μαρτυρία των Μ.Κ.
  1. - Μ.Κ.4 , ως έχει αναλυθεί και πιο πάνω σε σχέση με τις άλλες επιχορηγήσεις, δεν έχουν ποτέ ακυρωθεί ή ανακληθεί ή να ζητηθεί η επιστροφή των χορηγιών. Συνεπώς, αυτές θεωρούνται όλες έγκυρες, περιβεβλημένες με το τεκμήριο της νομιμότητας, πρόκειται για δικαιώματα που χορηγήθηκαν στον Κατηγορούμενο από τη διοίκηση και οποιαδήποτε ενέργεια σχετίζεται με αυτές τις διοικητικές πράξεις ή προηγήθηκε αυτών για να οδηγήσει στην έκδοσή τους, πρέπει να θεωρείται κατά το τεκμήριο της νομιμότητας επίσης νόμιμη. Έχω εδώ υπόψη μου και τα αναφερθέντα σε αίτηση για ένταλμα Certiorari για ακύρωση δικαστικού εντάλματος έρευνας. Από το σεβαστό κ. Ναθαναήλ Σ., τότε Δικαστή Α.Δ. και μετέπειτα Πρόεδρό του, τα οποία παραθέτω. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Αίτηση των Αντώνης Ανδρέου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. κ.α. Πολ. Αίτηση 126/2015, απόφαση ημερ. 30/11/15 είχε ζητηθεί κι εξασφαλιστεί ένταλμα έρευνας βασιζόμενο σε όρκο ερευνώντος αστυνομικού σε σχέση με διαδικασία προσφορών, όπου διατυπωνόταν κρίση του αστυφύλακα σε σχέση με γνωμάτευση από ερευνώμενο δικηγορικού γραφείου για κάποια διαδικασία δημόσιων προσφορών. Ανέφερε το Δικαστήριο ότι: « Είναι οφειλόμενη εδώ η πρόσθετη παρατήρηση ότι οι διαφορετικές νομικές γνωματεύσεις επί της αξιολόγησης μιας προσφοράς δεν είναι δυνατόν να μπορούν να συνδεθούν με οποιοδήποτε τρόπο με εύλογη αιτία διάπραξης ποινικών αδικημάτων. Η διαδικασία προσφορών, η αξιολόγηση τους εν μέσω πολλών εγγράφων, τεχνικών όρων και προδιαγραφών και η κατακύρωση τους είναι από μόνα τους ένα περίπλοκο θέμα που συχνά διχάζουν τις αναθέτουσες αρχές, την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, αλλά και το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο σε πρώτο, αλλά και σε δεύτερο βαθμό. Η δεύτερη γνωμάτευση του γραφείου Φράγκου (εάν μπορούσε καν να δοθεί εφόσον νομικός σύμβουλος του ΣΑΛ ήταν ο αιτητής 2 και εγείρονται ερωτηματικά ως προς το ποιος ή ποιοι τη ζήτησαν που ουδόλως αναφέρεται στον όρκο), δεν σήμαινε ότι αυτή ήταν και η ορθή ώστε να γίνεται λόγος στην ένορκη δήλωση Μανώλη περί «λανθασμένης και παραπλανητικής γνωμάτευσης» του αιτητή
  2. Αυτό αυθεντικά θα μπορούσε να το αποφασίσει μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο σε διαδικασία προσφυγής. Οι αναφορές λοιπόν αυτές στον όρκο έδιδαν αρνητικές εντυπώσεις και προδιέθεταν το Δικαστήριο ανάλογα, το οποίο όμως όφειλε να τις αναλογιστεί ως προς τη σημασία τους κατά την εξέταση του όρκου προς έκδοση του εντάλματος. Και εδώ και πάλι εμπλέκεται το ζήτημα που αναφέρθηκε πριν ως προς την ταυτόχρονη λήψη του όρκου και της έκδοσης του εντάλματος. Είναι πρόδηλο ότι δεν είχε το χρόνο το Δικαστήριο να αναλογιστεί οτιδήποτε. Αυτά αφορούν ευθέως στη νομιμότητα της έκδοσης και όχι στην ορθότητα της κρίσης του Δικαστηρίου.» (η υπογράμμιση στο πιο πάνω κείμενο έγινε από εμένα) Είναι δεδομένη η αρχή της ισότητας των όπλων. Δεν θα μπορούσε λοιπόν θεωρώ με επιτυχία να προβάλλει η Κατηγορούσα Αρχή σε υποθέσεις ποινικού δικαίου ότι η νομιμότητα διοικητικών πράξεων -οι οποίες και εμπερικλείουν και ενσωματώνουν οιαδήποτε προηγηθείσα διεργασία που οδήγησε στην έκδοσή τους και άρα και την ίδια την αίτηση που οδήγησε σε αυτές- εμποδίζει έναν Κατηγορούμενο να αμφισβητεί τη νομιμότητα μίας πράξης, αλλά από την άλλη να μπορεί να αμφισβητεί η ίδια -με τον τρόπο που ενεργεί και προωθεί την υπόθεσή της- τη νομιμότητα διοικητικής πράξης (ισχυριζόμενη ότι αυτή βασίστηκε σε ψευδείς παραστάσεις -και άρα τις επισφραγίζει με την έκδοσή της-). Σε κάθε περίπτωση, ειδικά για τις εκταρικές επιδοτήσεις, ουδεμία ψευδής παράσταση υπήρξε προς τον ΚΟΑΠ ως συνάγεται από την ίδια τη μαρτυρία των Μ.Κ.3 - Μ.Κ.
  3. Αυτοί διευκρίνισαν ότι δεν γινόταν και έλεγχος της νομιμότητας της κατοχής από ένα αιτητή και ότι αυτό το οποίο αρκούσε για τον ΚΟΑΠ ήταν αν υπάρχει καλλιέργεια από κάποιο πρόσωπο. Οτιδήποτε άλλο λοιπόν δεν απαιτείτο και ήταν αδιάφορο για τον ΚΟΑΠ. Υπενθυμίζω ότι στο Εγχειρίδιο του ΚΟΑΠ (βλ. Τεκμ. 20) τέτοια πρόνοια για νομιμότητα κατοχής εισήχθηκε το 2014 και δεν ίσχυε προηγουμένως. Και να μην ίσχυε δηλαδή το Τεκμήριο της νομιμότητας, εφόσον για τον ΚΟΑΠ δεν απαιτείτο και απόδειξη κάποιος νόμιμης κατοχής, δεν υπήρξε κάποια παράσταση εκ μέρους του Κατηγορούμενου η οποία να ήταν ψευδής κι ο ΚΟΑΠ να παραπλανήθηκε από εκείνον. Οπότε οι σχετικές με τις γεωργικές επιδοτήσεις Κατηγορίες, σε κάθε περίπτωση δεν θα στοιχειοθετούνταν.
  4. Κατηγορίες 1-6 που αφορούν την επίδότηση για την αγορά του γεωργικού μηχανήματος, Κατηγορία 49 Ως προς τις Κατηγορίες 1-5, ως προς το τιμολόγιο και η απόδειξη του εργοστασίου ΗΦΑΙΣΤΟΣ , δεν έχω μαρτυρία ότι κατασκευάστηκαν από κάποιο πρόσωπο άλλο από πρόσωπο του εργοστασίου ΗΦΑΙΣΤΟΣ και ότι δεν είναι αυθεντικά. Όσον αφορά στο αδίκημα της πλαστογραφίας, σε σχετική ανάλυση του άρθρου 333 του Π.Κ., Κεφ. 154, η συνάδελφος Γ. Πετάση, Α.Ε.Δ. τότε Ε.Δ., στην ποιν. Υπόθεση 285/2017, Aστ. Διευθυντή Λ/σιας ν. Ηροδότου κ.α., ημερ. 21/7/17, αναφέρει τα πιο κάτω: « Το άρθρο 333 καθορίζει τους τρόπους με τους οποίους δύναται να καταρτιστεί ένα πλαστό έγγραφο. Το άρθρο 333(α) αναφέρει ότι καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος καταρτίζει έγγραφο που εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα. Αναφορικά με το πότε ένα έγγραφο θεωρείται πλαστό κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Arcbold 2002 par. 22-8, σε σχέση με την ιστορία του αδικήματος της πλαστογραφίας στο κοινοδίκαιο: «The concept of forgery and the rationale of the offence were summarised in paragraphs 41 to 43 of the Law Commission report: "By the middle of the nineteenth century it was established that for the purpose of the law of forgery the fact that determined whether a document was false was not that it contained lies, but that it told a lie about itself. It was in R. v. Windsor
(1865)10 Cox 118, 123 that Blackburn J. said: 'Forgery is the false making of an instrument purporting to be that which it is not, it is not the making of an instrument which purports to be what it really is, but which contains false statements. Telling a lie does not become a forgery because it is reduced into writing.' This test was applied in the Court of Appeal in R. v. Dodge and Harris [1972] 1 Q.B. 416. ... As we have said ... the primary reason for retaining a law of forgery is to penalise the making of documents which, because of the spurious air of authenticity given to them are likely to lead to their acceptance as true statements of the facts related in them. We do not think that there is any need for the extension of forgery to cover falsehoods that are reduced to writing. ... The essential feature of a false instrument in relation to forgery is that it is an instrument which `tells a lie about itself' in the sense that it purports to be made by a person who did not make it (or altered by a person who did not alter it) or otherwise purports to be made or altered in circumstances in which it was not made or altered."» (υπογραμμίσεις δικές μου) Σχετικό με το ίδιο θέμα και δη τα κριτήρια προκειμένου ένα έγγραφο να θεωρηθεί πλαστό, χαρακτηριστικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice & Evidence 2003 στη σελίδα 357, Par. B6.2.: «Falsification, False Statements and False Instruments B6.2 The concept of falsity, as applied to documents or instruments, is not always the same as that of falsity in statements. A lie is a false statement, but documents containing lies or false statements are not always regarded as false instruments. As far as offences under the Forgery and Counterfeiting Act 1981 are concerned, an instrument is only false if it purports to be something it is not, or if it 'tells a lie about its own authorship, origins or history. Conversely, such an instrument might be false in one or more of those respects, despite being a true and accurate statement of the matters with which it deals (as where an exact copy of a genuine document purports to be the original).» Πρέπει δε να λεχθεί ότι η ίδια ερμηνεία σε σχέση με το θέμα αυτό δίδεται και από τη δική μας νομολογία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Georghiou v. The Republic
(1984)2 CLR 65 σελ. 91: «No forgery is committed unless the document tells a lie about itself. This proposition is generally sound in law and is reflected in the definition of "forgery" in R. v. Ritson [1869] L.R. 1 C.L.R. 200, defining the crime as the fraudulent making of an instrument which purports to be that which it is not». (υπογράμμιση δική μου) Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε και την υπόθεση Τσιέλεπος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.
  1. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι το καθοριστικό στοιχείο για να θεωρείται ένα έγγραφο πλαστό δεν είναι το γεγονός ότι περιέχει ψέματα αλλά ότι λέει ψέματα για τον εαυτό του." Στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει ότι το τιμολόγιο και η απόδειξη πληρωμής του «ΗΦΑΙΣΤΟΣ» ήταν έγγραφα πλαστά εν τη ανωτέρω εννοία. Δεν περιέχουν ψέματα για τον εαυτό τους ως τιμολόγια και ως απόδειξη. Το περιεχόμενό τους όντως δεν ήταν αληθές. Η εν λόγω αγορά του μηχανήματος, με συνολική αξιολόγηση και αποτίμηση της μαρτυρίας, βρίσκω ότι ουδέποτε έλαβε χώρα. Όμως δεν έχει στοιχειοθετηθεί πλαστογραφία εν τη εννοία του Νόμου και άρα ούτε συνωμοσία για αυτήν ή κυκλοφορία πλαστού εγγράφου. Ως προς τις Κατηγορίες 1-5, ο Κατηγορούμενος αθώωνεται και απαλλάσεται. Έρχομαι στην Κατηγορία 6, δηλαδή την Κατηγορία της εξασφάλισης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, που είχαν να κάνουν με παρουσίαση ως αληθινής μιας αγοράς ενός γεωργικού μηχανήματος που δεν είχε λάβει χώρα στην πραγματικότητα (θεωρώ ότι παρά τη διατύπωση της Κατηγορίας με διαφορετικό τρόπο στο Κατηγορητήριο ότι ήταν σαφές για τον Κατηγορούμενο το τι αντιμετώπιζε ως ψευδή παράσταση και δεν παραπλανήθηκε με οιοδήποτε τρόπο από τη λεκτική διατύπωση της Κατηγορίας) προς λήψη συγκεκριμένης επιχορήγησης. Βρίσκω από την αξιολόγηση στην οποίαν έχω προβεί πιο πάνω ότι ο Κατηγορούμενος όντως δεν προέβηκε στη συγκεκριμένη αγορά. Από την άλλη όμως, κι εδώ, για παρόμοιους με τις άλλες Κατηγορίες για τις γεωργικές επιδοτήσεις λόγους, η λήψη της επιχορήγησης, πρέπει να θεωρηθεί νόμιμη με βάση το τεκμήριο της νομιμότητας. Δεν είχα μαρτυρία ότι έχει ακυρωθεί ή ανακληθεί η εν λόγω επιδότηση. Συνεπώς, θεωρείται έγκυρη και νόμιμη, πρόκειται για ένα δικαίωμα - ωφέλημα που χορηγήθηκε στον Κατηγορούμενο από τη διοίκηση και οποιαδήποτε ενέργεια σχετίζεται με αυτή τη διοκητική πράξη ή προηγήθηκε αυτής για να οδηγήσει σε αυτήν, θεωρείται επίσης νόμιμη. Οπότε, εμποδίζομαι να προβώ σε διαπίστωση ότι η επιδότηση, η οποία θεωρείται έγκυρη και νόμιμη, είναι προϊόν κάποιας παράνομης ενέργειας εκ μέρους του παραπονούμενου και συγκεκριμένα προϊόν ψευδών παραστάσεων ως η Κατηγορία
  2. Με βάση τα πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στην Κατηγορία
  3. Τέλος έρχομαι στην Κατηγορία
  4. Έχοντας πλέον αποφανθεί ότι ο Κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί και να απαλλαχθεί στις σχετιζόμενες με την Κατηγορία 49, Κατηγορίες 1-48 που του αποδίδονται ως παράνομες δραστηριότητες των εσόδων των οποίων υπήρξε νομιμοποίηση, δεν μπορεί παρά να απαλλαγεί και σε αυτήν την Κατηγορία
(49). Κατάληξη Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες εκ των Κατηγοριών που εκκρεμούν εναντίον του. ........ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.