ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΦΦΑΣ, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 5422/2022, 10/3/2023

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΦΦΑΣ, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 5422/2022, 10/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B22 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΣΑΒΒΙΔΗ, Προσ. Ε. Δ Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 5422/2022 ΜΕΤΑΞΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑ ΑΡΧΗ και ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑΦΦΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Παναγή Για τον Κατηγορούμενο: αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατ' ισχυρισμόν χρησιμοποίηση, κατά την οδήγηση, τηλεφώνου με το χέρι, από τον κατηγορούμενο, την 01.07.2022 στη Λεωφ. Βύρωνος, στη Λευκωσία, οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης, εναντίον του. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε, το επίδικο όχημα, δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα, ώστε τα χέρια του πέραν από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος του, δηλαδή χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με το χέρι[1]. Με την άρνηση της κατηγορίας, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή, προς απόδειξη της υπόθεσης της, παρουσίασε, ως μάρτυρα κατηγορίας, τον Αστ. 3565 Γιώργο Χατζηστάθη [ΜΚ1] ενώ από την πλευρά της υπεράσπισης, αφότου το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο τελευταίος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, χωρίς να παρουσιάσει άλλους μάρτυρες υπεράσπισης. Συνολικά κατατέθηκαν 3 Τεκμήρια. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο, θεωρώ, ότι δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό, αφού, όπως θα διαφανεί πιο κάτω, τα γεγονότα που συνιστούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ των μερών, καθιστούν τη παράθεση και αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας αχρείαστη, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του αδικήματος ως αυτό περιέχεται στο σχετικό άρθρο[2] του οικείου νόμου. Αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Αρχικά σημειώνω ότι αποτελεί κοινό και αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα και ώρα, ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος και ο οποίος κινείτο στη συμβολή Λόρδου Βύρωνος -Γλάδστωνος, με κατεύθυνση προς τη Λεωφ. Γρίβα Διγενή. Επίσης, δεν αμφισβητήθηκε ούτε ότι ο ΜΚ1, κατά την επίδικη μέρα, εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο προς τον κατηγορούμενο, για το αδίκημα της χρήσης τηλεφώνου με το χέρι, κατά την οδήγηση. Κατά συνεπεία τα ανωτέρω, καθίστανται πλέον ευρήματα Δικαστηρίου. Και προχωρώ. Η υπό σύγκρουση εκδοχές των μερών είναι οι εξής: Σύμφωνα με τον ΜΚ1, ενώ βρίσκονταν, μαζί με άλλον αστυφύλακά, σταματημένοι, με το υπηρεσιακό όχημα, στα φώτα τροχαίας της συμβολής Λόρδου Βύρωνος - Γλάδστωνος, με κατεύθυνση προς το κέντρο της Λευκωσίας, είδαν τον κατηγορούμενο, τη στιγμή που εξέρχετο από την οδό Γλάδστωνος με κατεύθυνση προς Στρόβολο - Λεωφ. Γρίβα Διγενή, να περνά από μπροστά τους, σε απόσταση 10 -15 μέτρων και να κρατά το κινητό του τηλέφωνο με το αριστερό του χέρι μπροστά από το στόμα του. Αμέσως μετά που ο φωτεινός σηματοδότης, για την πορεία τους, έγινε πράσινος, έκαναν επαναστροφή και ακολούθησαν το όχημα του κατηγορούμενου, το οποίο είχε σταματήσει σε φώτα τροχαίας. Όταν βρέθηκαν παράλληλα, στη δεξιά του πλευρά και αφού ο κατηγορούμενος τους είδε, κατέβασε γρήγορα το κινητό του τηλέφωνο. Θέση δε του κατηγορούμενου, είναι ότι, την επίδικη ημέρα, ναι μεν μιλούσε, σε ανοικτή ακρόαση, με κάποιο φίλο του, αλλά τα χέρια του ήταν στο τιμόνι, καθ' όλη την διάρκεια, και το κινητό του τηλέφωνο βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού. Η πιο πάνω αναφερομένη, ναι μεν, συνοπτική αλλά πλήρως περιεκτική εκδοχή των δύο μερών, καλύπτει και τις βασικές θέσεις των μαρτύρων για το επίδικο υπό αμφισβήτηση ζήτημα της παρούσας υπόθεσης. Επομένως, ζητούμενο στην υπό εξέταση υπόθεση είναι ο τρόπος δράσης του κατηγορούμενου, κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι εάν όντως χρησιμοποιούσε, κατά την οδήγηση, το κινητό του τηλέφωνο με το χέρι. Και προχωρώ ευθύς αμέσως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας Εξαρχής, λοιπόν, σημειώνω ότι αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 σε αντιδιαστολή με αυτή του κατηγορούμενου. Σε ότι αφορά τη μαρτυρία του ΜΚ1, τούτη ήταν σαφής, αταλάντευτη, χωρίς υπεκφυγές και δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του από τον κατηγορούμενο. Παρέμεινε σταθερός στην αρχική του θέση, ως προς το σημείο που βρισκόταν, όταν αντιλήφθηκε, για πρώτη φορά, τον κατηγορούμενο να κρατά το κινητό του τηλέφωνο και με λεπτομέρεια περιέγραψε τόσο την απόσταση που είχε από τον κατηγορούμενο αλλά και την δυνατότητα του να τον δει από τη θέση στην οποία βρισκόταν. Από τη πρώτη στιγμή κατέγραψε στο Τεκμήριο 1, με πλήρη λεπτομέρεια, τα γεγονότα, ως τούτα διαδραματίστηκαν και κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός, χωρίς περαιτέρω να παρουσιάζεται οποιαδήποτε υπερβολή στη μαρτυρία του. Επομένως η μαρτυρία του ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή, στο σύνολο της. Στην αντίπερα όχθη, ο κατηγορούμενος, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, κρίνω ότι δεν ήρθε στο δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Ενώ η θέση του ήταν ότι το κινητό του τηλέφωνο βρισκόταν συνεχώς, από τη στιγμή που έφυγε από το γραφείο του, επί της μαξιλάρας, στη θέση του συνοδηγού, στη συνέχεια, με σκοπό να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του ΜΚ1, επικαλέστηκε, γενικά και αόριστα τις τότε καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν τη δεδομένη στιγμή, προβαίνοντας σε δικά του αναιτιολόγητα συμπεράσματα, καθώς και ότι, εκείνο που είδε ο ΜΚ1 πιθανόν να μην ήταν το κινητό του τηλέφωνο αλλά κάτι άλλο. Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, κρίνω ορθό να παραθέσω αυτούσια, από τα πρακτικά της διαδικασίας, τη σχετική στιχομυθία: «Ε. .. αλλά ήθελα να ρωτήσω, είσαστε σίγουροι ότι τζείνο που είδετε ήταν κινητό[3] ή μπορεί να ήταν κάποιο spotlight του αυτοκινήτου ανοικτό ή οτιδήποτε; Α. Είμαι σίγουρος. Ναι, είμαι σίγουρος. Ε. Αφού ήταν σούρουπο, πώς; Αν μιλάς στο κινητό, δεν νομίζω ούτε φως να ανάβει, ούτε κάτι τζαι αν είχατε τζαι μιαν απόσταση, νομίζω δεν μπορείς να δεις ή τζαι αν ήταν ήλιος, νομίζω η θέση που είχα το αυτοκίνητο μου, αν ήταν σούρουπο, ο ήλιος θα αντανακλούσε σίγουρα στο τζάμι μου, άρα δεν είχε chance να βλέπατε οτιδήποτε[4]. Α. Είμαι βέβαιος τι είδα, κρατούσατε το κινητό τηλέφωνο με το αριστερό σας χέρι, μπροστά από το στόμα σας. .». Ποιος λοιπόν ο λόγος, εάν όντως ο κατηγορούμενος το μόνο που κρατούσε, τη δεδομένη στιγμή, ήταν το τιμόνι του οχήματος του, εντέλει, να θέτει εν αμφιβόλω την αντίληψη του ΜΚ1, ως προς το εάν όντως αυτό που είδε να κρατά ο κατηγορούμενος, με το χέρι, ήταν κινητό τηλέφωνο ή κάτι άλλο. Από τη στιγμή λοιπόν που ο κατηγορούμενος, μέσω της υποβολής του - η οποία εξέφραζε, ουσιαστικά και τη θέση του, αποδέχεται ότι, πιθανόν, αυτό που είδε ο ΜΚ1 να μην ήταν κινητό τηλέφωνο αλλά κάτι άλλο, καταρρίπτει τον ίδιο τον ισχυρισμό του ότι το μόνο που κρατούσε, τη δεδομένη στιγμή, ήταν το τιμόνι του οχήματος του. Επομένως η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Στη βάση, λοιπόν, της πιο πάνω αξιολόγησης του Δικαστηρίου, προχωρώ ευθύς αμέσως να παραθέσω τη σχετική επί του ζητήματος νομολογία. Στην υπόθεση Αχιλλέας Θεοδότου ν. Αστυνομίας