ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ ΦΙΛΗΣ, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 12424/2020, 20/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Π. ΣΑΒΒΙΔΗ, Προσ. Ε. Δ ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 12424/2020 ΜΕΤΑΞΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ ΦΙΛΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για κατηγορούσα Αρχή: κα Παναγή Για κατηγορούμενο: κος Α. Χρίστου μαζί με Α. Ανδρέου Κατηγορούμενος Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ [εκ πρώτης όψεως υπόθεση] Η άρνηση του κατηγορούμενου στη κατηγορία της παράλειψης επιβάτη μηχανοκίνητου οχήματος, των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2 και Ν3, να προσδεθεί με ζώνη ασφαλείας[1], οδήγησε στην ακρόαση της παρούσας υπόθεσης. Η κατηγορούσα αρχή, για να αποδείξει την υπόθεση της, παρουσίασε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα την Αστ.3883 Δέσποινα Παύλου [ΜΚ1] και τον Ανωτ. Υπαστυνόμο 1714, Κούμεττο Κούμεττου [ΜΚ2]. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ήταν η θέση, της πλευράς της υπεράσπισης, ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, στηριζόμενη στην μη στοιχειοθέτηση της κατηγορίας λόγω απουσίας ενός εκ των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και ως εκ τούτου η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί από αυτό το στάδιο, θέση η οποία βρήκε αντίθετη την Κατηγορούσα αρχή, αγορεύοντας επί του σημείου. Σε αδρές γραμμές, εκείνο που στην ουσία επικαλέστηκε η πλευρά της υπεράσπισης είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν παρουσίασε οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία για την κατηγορία του οχήματος που επέβαινε ο κατηγορούμενος, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να προχωρήσει την υπόθεση εναντίον του. Εκ των ανωτέρω λοιπόν, κρίνω ορθό, στο στάδιο αυτό και προτού προχωρήσω με τα περαιτέρω, να παραθέσω τόσο τα συστατικά στοιχεία του υπό κρίση αδικήματος όσο και τη νομική πτυχή των ζητημάτων που εδώ ενδιαφέρουν, χωρίς να παρίσταται ανάγκη περαιτέρω εντρυφήσεως, ως εκ των άνω εγειρόμενων θεμάτων. Σύμφωνα με το άρθρο15
(1)του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου [Ν. 174/1986] - ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΕ ΟΧΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Μ1, Ν1, Ν2 ΚΑΙ Ν3 - προνοούνται τα ακόλουθα «Οι επιβαίνοντες σε οχήματα των κατηγοριών M1, N1, N2 και N3, τα οποία είναι σε χρήση, χρησιμοποιούν τα συστήματα ασφάλειας που είναι εγκαταστημένα στα οχήματα και που καθορίζονται στον παρόντα Νόμο..» Στο άρθρο 2 του ίδιου Νόμου αναφέρεται ότι «σύστημα ασφάλειας» οχήματος «. περιλαμβάνει τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήματα συγκράτησης ή και συστήματα συγκράτησης για παιδιά», ενώ ως «μηχανοκίνητο όχημα» ερμηνεύεται ως «.το όχημα με κινητήρα των κατηγοριών Μ1, Μ2, Μ3 και Ν1, Ν2 και Ν3, όπως αυτές ορίζονται στο Δέκατο Πέμπτο Παράρτημα των περί Έγκρισης Τύπου Οχημάτων (Κατηγορίες Μ, Ν και Ο), των Κατασκευαστικών Στοιχείων, Συστημάτων και Χωριστών Τεχνικών Μονάδων τους, Κανονισμών, τα οποία προορίζονται για οδική κυκλοφορία, έχουν τουλάχιστο τέσσερις τροχούς και αναπτύσσουν εκ κατασκευής, μέγιστη ταχύτητα άνω των 25 km/h..» Είναι προφανές, λοιπόν, από τις πιο πάνω πρόνοιες, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος το οποίο αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, είναι τα ακόλουθα: · το όχημα στο οποίο επιβαίνει πρόσωπο να είναι κατηγορίας Μ1 ή Ν1 ή Ν2 ή Ν3, · το εν λόγω όχημα να βρίσκεται σε χρήση και · ο επιβαίνων να μην χρησιμοποιεί το σύστημα ασφάλειας του οχήματος του και δη (με βάση το άρθρο 2) να μην είναι προσδεδεμένος με ζώνη ασφάλειας. Στη βάση των προνοιών του περί Έγκρισης Τύπου Οχημάτων [κατηγορίας Μ, Ν και Ο] των κατασκευαστικών Στοιχείων, Συστημάτων και Χωριστών Τεχνικών Μονάδων τους, Κανονισμός 13 [15ου Παραρτήματος] της Κ.Δ.Π 285/05, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 116(Ι)/2018, τα οχήματα κατηγορίας Μ1, Ν1, Ν2 και Μ3, αναλύονται ως ακολούθως: - Μ1 είναι τα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για τη μεταφορά προσώπων και περιλαμβάνοντα το πολύ οκτώ θέσεις καθημένων πέραν του καθίσματος του οδηγού. - Ν1 είναι τα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχοντα μέγιστη μάζα που δεν υπερβαίνει τους 3.5 τόνους. - Ν2 είναι τα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχοντα μέγιστη μάζα άνω των 3.5 και έως 12 τόνους, και - Ν3 είναι τα οχήματα τα οποία έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχοντα μέγιστη μάζα άνω των 12 τόνων. Εν σχέσει τώρα με το ζήτημα του εκ πρώτης όψεως, οι αρχές που καθορίζουν το αίτημα της υπεράσπισης, με βάση το άρθρο 74 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου [Κεφ. 155], είναι αποκρυσταλλωμένες από τη νομολογία. Σχετίζεται με το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο περάτωσης της υπόθεσης της, που είναι διακριτό από το βάρος που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Σύμφωνα, λοιπόν, με την Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, δικαιολογείται η διακοπή της δίκης, μετά το πέρας της κατηγορίας και αθώωση του κατηγορουμένου, όταν: (α) Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος και, (β) Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Wiseman and Another ν. Borneman and Others
(1969)3 All E.R 275, 277, όπου λέχθηκε ότι «.It is, I think, not entirely irrelevant to have in mind that it is very unusual for there to be a judicial determination of the question whether there is a prima facie case. Every public officer who has to decide whether to prosecute or raise proceedings ought first to decide whether there is a prima facie case but no one supposes that justice requires that he should first seek the comments of the accused or the defendant on the material before him. So there is nothing inherently unjust in reaching such decision in the absence of the other party». Εξαρχής, λοιπόν, σημειώνω ότι αποτελεί κρίση μου ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί το συστατικό στοιχείο του αδικήματος, που αφορά στην κατηγορία του οχήματος που επέβαινε ο κατηγορούμενος και επομένως η υπόθεση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, από το στάδιο αυτό. Και εξηγώ ευθύς αμέσως. Μοναδική, σχετική, μαρτυρία, επί αυτού του συστατικού στοιχείου του αδικήματος, που τέθηκε ενώπιον μου ήταν η γενική αναφορά του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος επέβαινε επί οχήματος «Volvo Saloon». Το τι είναι η κατασκευαστική εταιρεία ενός οχήματος και το τι ενδεχομένως εννοούσε ο ΜΚ1 με την λέξη «saloon» δεν αποτελεί δικαστική γνώση. Τέτοιες εκφράσεις γενικής φύσεως δεν μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για εξαγωγή σχετικού ευρήματος. Ούτε μεταβάλει την πιο πάνω κρίση μου το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση ο συνήγορος υπεράσπισης προωθούσε την υπερασπιστική γραμμή, ότι ο κατηγορούμενος ήταν προσδεδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Εξάλλου, το κατά πόσον ένα όχημα είναι εφοδιασμένο ή όχι με ζώνες ασφαλείας, δεν συνιστά τη χρήση τους υποχρεωτική παρά μόνον εάν εμπίπτει στη κατηγορία Μ1, Ν1, Ν2 και Ν3. Αυτό ήταν που όφειλε η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει, δηλαδή να παρουσιάσει μαρτυρία που να ενέτασσε το όχημα που επέβαινε ο κατηγορούμενος σε μια από αυτές τις τέσσερις κατηγορίες οχημάτων, με βάση το άρθρο 15
(1)του οικείου Νόμου, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Στο απόγειο, λοιπόν, της αποδεικτικής αξίας της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, η κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να αποσείσει το σχετικό βάρος και επομένως ο κατηγορούμενος δικαιούται να αθωωθεί και να απαλλαχθεί από αυτό το στάδιο. Υπό το φως, λοιπόν, των πιο πάνω, καταλήγω, χωρίς ενδοιασμό, ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και επομένως ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτήν. [Υπ.] Π. Σαββίδης, Προσ. Ε. Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. άρθρα 2, 12, 15
(1), 17
(2)και 18 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 108(Ι)/01, 61(Ι)/05, 5(Ι)/07, τις Κ.Δ.Π 449/01,482/01,312/07 και του Κανονισμού 13 [ΔΕΚΑΤΟΥ ΠΕΜΠΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ] της Κ.Δ.Π 285/05, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.116(Ι)/18. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο