ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 10908/2020, 1/2/2023

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 10908/2020, 1/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Π. ΣΑΒΒΙΔΗ, Προσ. Ε. Δ ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 10908/2020 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ν. ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ημερομηνία: 01 Φεβρουαρίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για κατηγορούσα αρχή: κα Χρ. Θεμιστοκλέους Για κατηγορούμενο: αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορίας που τον θέλει σε συγκεκριμένη ώρα και μέρα να εισέρχεται εντός συμβολής που ελέγχεται από φώτα τροχαίας ενώ το φως στη πορεία του ήταν κόκκινο, δηλαδή κατά παράβαση σήματος τροχαίας, ως οι σχετικοί Κανονισμοί[1] προνοούν (στο εξής ο «Κανονισμός»). Κατά συνέπεια, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της, κάλεσε δύο μάρτυρες και συγκεκριμένα τον [ΜΚ1] Αστυφύλακα 1725 Κυριάκο Κουρσάρη και τον [ΜΚ2] Αλέξη Αυγουστή, Εκτελεστικό Μηχανικό του Τμήματος Δημοσίων Έργων, ενώ, αφότου το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως χωρίς να παρουσιάσει άλλους μάρτυρες υπεράσπισης. Συνολικά κατατέθηκαν 5 Τεκμήρια. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, είτε στη βάση εγκριθέντων παραδεκτών γεγονότων, είτε λόγω μη αμφισβήτησης θέσεων που προωθήθηκαν, προέκυψε ότι τα πιο κάτω γεγονότα αποτελούν στην ουσία κοινό τόπο μεταξύ των μερών. Τα παραθέτω: Στις 20.2.2020 στη συμβολή της Λεωφ. Στροβόλου και Αρχ. Κυπριανού, στη Λευκωσία, της Επαρχίας Λευκωσίας, η οποία ελεγχόταν από φωτεινούς σηματοδότες, ο κατηγορούμενος, οδήγησε το συγκεκριμένο μηχανοκίνητο όχημα, με αριστερόστροφη πορεία, προερχόμενος από τη Λεωφ. Στροβόλου, προς την Αρχ. Κυπριανού, δηλαδή εισήλθε εντός της συμβολής ενώ ο φωτεινός σηματοδότης στην πορεία του ήταν κόκκινο. Δεν αμφισβητήθηκε ότι οι φωτεινοί σηματοδότες αποτελούν σήμα τροχαίας, εν τη έννοια του κανονισμού και ότι τούτοι τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο, ότι ο τελευταίος, ενημερώθηκε από τον ΜΚ1 ότι θα εκδίδετο σχετικό εξώδικο πρόστιμο το οποίο θα μπορούσε να παραλάβει από την πύλη της παλιάς Αστυνομικής Διεύθυνσης Λευκωσίας, πλην όμως ως δήλωσε στον πρώτον, δεν σκόπευε να πράξει τούτο[2]. Τα πιο πάνω κοινώς αποδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Αν και αρχικά ο κατηγορούμενος προώθησε τη θέση ότι αδικαιολογήτως οι φωτεινοί σηματοδότες που έλεγχαν την εν προκειμένω συμβολή απαγόρευαν την συνεχή είσοδο σε αυτήν στα οχήματα που σκοπούσαν να κατευθυνθούν αριστερά στην οδό Αρχ. Κυπριανού, και τούτο στη βάση διαφόρων θεωρήσεων και/ή μελετών που απασχόλησαν νομικούς κύκλους στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής[3], προωθώντας και την επιπρόσθετη συναφή θέση ότι, για τον λόγο αυτό θα έπρεπε να αθωωθεί, καθότι η εκεί τοποθέτηση του συγκεκριμένου σήματος τροχαίας αποτελούσε στην ουσία παράβαση συνταγματικού του δικαιώματος, ακολούθως εγκατέλειψε την συγκεκριμένη υπερασπιστική γραμμή, αποδεχόμενος ότι, στη βάση των προνοιών του κανονισμού έχει διαπράξει το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείτε πλην όμως προέβαλε παράπονο, εν είδει υπεράσπισης, ότι δεν εκδόθηκε σε αυτόν νομότυπα εξώδικο πρόστιμο ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να αποφύγει την ποινική δίωξη.. Παρά την ανωτέρω εξελικτική πορεία των πραγμάτων, για σκοπούς πληρότητας, κρίνω ορθό, να σημειώσω ότι η πιο πάνω αρχική διαφωνία του κατηγορούμενου εν σχέση με την τοποθέτηση του υπό συζήτηση σήματος τροχαίας από την αρμόδια αρχή, δεν μπορεί να έχει τη δυναμική που αυτός θέλει να της αποδώσει, στην παρούσα υπόθεση, αφού το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ελέγξει, είτε την ορθότητα του Νόμου με τον οποίο θεσπίστηκε η εξουσία μιας αρμόδιας αρχής να καθορίζει και να τοποθετεί σήματα τροχαίας, ούτε και να ερμηνεύει νόμους έξω από το γράμμα τους και μόνον στη βάση της όποιας υποκειμενικής αντίληψης του. Τουναντίον, το Δικαστήριο εξετάζει την κάθε ενώπιον του υπόθεση στην βάση πάντα των προνοιών του Νόμου που περιβάλει τα περιστατικά της. Δεν είναι δηλαδή θέμα για το Δικαστήριο να κρίνει αν ορθά ή εσφαλμένα ρυθμίστηκε με φώτα τροχαίας η είσοδός στη συμβολή των οχημάτων που με αριστερόστροφη πορεία σκοπεύουν να κατευθυνθούν στην οδό Αρχ. Κυπριανού. Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, εφόσον ο κατηγορούμενος, όπως ανέφερα και πιο πάνω, δέχεται ότι έστριψε αριστερά προς Αρχ. Κυπριανού, ενώ ο φανός ήταν κόκκινός και δεν αμφισβητεί ότι γνώριζε ότι η ένδειξη αυτή συνιστούσε, στην προκειμένη περίπτωση, απαγόρευση μιας τέτοιας ενέργειας, παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος. Όσον αφορά δε τη θέση του κατηγορούμενου, ότι αφού δεν του επιδόθηκε σχετικό εξώδικο έχασε την ευκαιρία να το πληρώσει προηγουμένως και συνεπώς θα πρέπει να αθωωθεί, σημειώνω ότι το ζήτημα επιλύεται στην απόφαση ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΧΙΛΛΕΑ Η. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ποινική Έφεση Αρ. 730, 27.01.2003, όπου αναφέρθηκε ότι «.Ο σκοπός της εξώδικης ρύθμισης είναι η προσφορά ευκαιρίας στον αδικοπραγούντα να απαλλαχθεί από οποιαδήποτε ενοχή για το αδίκημα διά της πληρωμής εξώδικου προστίμου Βλ. Λάρης Βραχίμης ν. Αστυνομίας