ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. ΑΡΤΕΜΙΟΥ, ΠΙΕΡΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 15182/2022, 29/3/2023

ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. ΑΡΤΕΜΙΟΥ, ΠΙΕΡΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 15182/2022, 29/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΣΑΒΒΙΔΗ, Προσ. Ε. Δ. ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 15182/2022 ΜΕΤΑΞΥ ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ν. ΑΡΤΕΜΙΟΥ, ΠΙΕΡΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε, ΗΕ 240436 ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ Ημερομηνία: 29 Μαρτίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για κατηγορούσα αρχή: κα Ε. Κωνσταντίνου για Έλλη Μιχαήλ Για κατηγορούμενη: κ. Μ. Αριστοδήμου για Αρτεμίου, Πιερή & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατ' ισχυρισμόν στάθμευση του οχήματος, ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης εταιρείας [στο εξής η «κατηγορούμενη»], κατά μήκος διπλής κίτρινης γραμμής, επί της οδού Καταλάνου, εντός τον δημοτικών ορίων Αγλαντζιάς, οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης εναντίον της. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε την κατηγορία και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε μια μάρτυρα και συγκεκριμένα την τροχονόμο του Δήμου Αγλαντζιάς, η οποία εξέδωσε το σχετικό εξώδικο [ΜΚ1], ενώ από την πλευρά της υπεράσπισης, αφότου το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης, κατέθεσε, ένας εκ των διευθυντών αυτής και πρόσωπο το οποίο, την επίδικη ημέρα, είχε υπό τον έλεγχο και κατοχή του το αναφερόμενο όχημα [στο εξής ο ΜΥ1]. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο, θεωρώ, ότι δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό, αφού, όπως θα διαφανεί πιο κάτω, τα γεγονότα που συνιστούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ των μερών, καθιστούν τη παράθεση και αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας αχρείαστη, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του αδικήματος[1]. Αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει, κατωτέρω, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Για σκοπούς περιορισμού των επίδικων ζητημάτων, η Υπεράσπιση προχώρησε στα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ήτοι ότι (α) η οδός Ν. Καταλάνου, βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς, (β) το επίδικο όχημα είναι ιδιοκτησίας της κατηγορούμενης εταιρείας και (γ) την ρηθείσα ημέρα και ώρα, το εν λόγω όχημα ήταν σταθμευμένο επί της επίδικης οδού. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε από τη πλευρά της υπεράσπισης, ότι η διπλή κίτρινη γραμμή που υπάρχει επί της οδού Ν. Καταλάνου, έχει τοποθετηθεί από την αρμόδια αρχή. καθώς επίσης και το ότι η ΜΚ1 κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν τροχονόμος στον Δήμο Αγλαντζιάς και είχε εξουσία να εκδίδει εξώδικα πρόστιμα εν σχέσει με αδικήματα που αφορούν τους σχετικούς κανονισμούς, εξώδικο το οποίο εξέδωσε στην παρούσα περίπτωση, για το αδίκημα της στάθμευσης επί διπλής κίτρινης γραμμής. Κατά συνεπεία, τα ανωτέρω παραδεκτά και μη αμφισβητηθέντα γεγονότα καθίστανται, πλέον, ευρήματα Δικαστηρίου. Σε αδρές γραμμές, εκείνο που στην ουσία αποτέλεσε τη διαφωνία των μερών ήταν, σύμφωνα με την ΜΚ1, ότι το όχημα της κατηγορούμενης εταιρείας ήταν σταθμευμένο επί διπλής κίτρινης γραμμής στην πιο πάνω οδό, ενώ η θέση του ΜΥ1 ήταν ότι, στο σημείο που στάθμευσε το όχημα της κατηγορούμενης, στην επίδικη οδό, δεν υπήρχε οποιαδήποτε σήμανση διπλής κίτρινης γραμμής. Η πιο πάνω αναφερομένη συνοπτική, πλην όμως, πλήρως περιεκτική εκδοχή των δύο μερών καλύπτει και τις βασικές θέσεις των μαρτύρων για το επίδικο ζήτημα της παρούσας υπόθεσης. Και προχωρώ ευθύς αμέσως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Εξαρχής, λοιπόν, σημειώνω ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1, ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα, ενόψει και του περιορισμένου των γεγονότων αυτών. Και αυτό γιατί, επι αυτής της εντελώς περιορισμένης πτυχής της μαρτυρίας της, και δη του σημείου που ήταν σταθμευμένο το επίδικο όχημα, την ρηθείσα ημέρα, η μαρτυρία της ΜΚ1 παρουσιάζει ουσιώδεις ασάφειες και αντιφάσεις, σε τέτοιο βαθμό που την καθιστούν ακροσφαλές υπόβαθρό για εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων. Και εξηγώ. Η ΜΚ1, με σκοπό να υποδείξει στο Δικαστήριο το σημείο όπου κατ' ισχυρισμόν βρισκόταν σταθμευμένο το επίδικο όχημα της κατηγορούμενης, τον επίδικο χρόνο, παρουσίασε σχετικό χάρτη της περιοχής Αγλαντζιάς [βλ. Τεκμήριο 1], επί του οποίου και τοποθέτησε με την ένδειξη «Χ», το σημείο της κατ' ισχυρισμό στάθμευσής του. Το σημείο αυτό, βρίσκεται στη μέση, περίπου, του 3ου οικοπέδου εκ δεξιών της επίδικης οδού - τεμάχιο

1. Ωστόσο, κατά την δια ζώσης μαρτυρία της, περιγράφοντας το σημείο όπου εντόπισε το επίδικο όχημα, φαίνεται να το τοποθετεί σε εντελώς διαφορετικό σημείο, τόσο εν σχέσει με την ένδειξη «Χ» [βλ. Τεκμήριο 1] όσον και μεταξύ της αρχικής και τελικής προφορικής, σχετικής, της θέσης. Εν προκειμένω, κρίνω ορθό να παραθέσω αυτούσια την σχετική περικοπή από τα πρακτικά της διαδικασίας: « Α. .Το αυτοκίνητο ήταν ακριβώς απέναντι από την πολυκατοικία, μόλις μπεις στον δρόμο της Καταλάνου, υπάρχει μια πολυκατοικία στα αριστερά, ακριβώς απέναντι[2]. Μετά ναι υπάρχει μια άλλη πολυκατοικία, η οποία ο Δήμος εκεί δεν έχει διπλές κίτρινες γραμμές, διότι υπάρχουν ένοικοι εκεί τζαι με γνωρίζουν τζαι εμένα προσωπικά που τους χαιρετώ κάθε πρωί, ο Δήμος τους άφησε εκεί 2 χώρους στάθμευσης που σταθμεύουν οι άνθρωποι, διότι είναι ένοικοι της πολυκατοικίας τζαι μετά εν η Τράπεζα Κύπρου που έχουμε διπλή κίτρινη γραμμή, όπου έγιναν τζαι τα ατυχήματα, διότι υπάρχει τζαι ένα στρίψιμο στη συγκεκριμένη περιοχή τζιαμε, τζαι τζιαμέ που έκαμα τζαι την καταγγελία εγώ, λίγο πιο κάτω ήταν το αυτοκίνητο, δηλαδή στο πρώτο στρίψιμο μόλις μπεις της Καταλάνου. .». Επομένως, ενώ τοποθέτησε στο Τεκμήριο 1, το όχημα της κατηγορούμενης σε σημείο αρκετά μετά που κάποιος εισέρχεται επί της εν λόγω οδού και συγκεκριμένα στη μέση, περίπου, του 3ου οικοπέδου εκ δεξιών, στην συνέχεια, προφορικά, το τοποθετεί ακριβώς απέναντι, από την πολυκατοικία που βρίσκεται αριστερά, μόλις εισέλθεις στην οδό Καταλάνου [κατά λογική ακολουθία κοντά στο τεμάχιο 5623 και 712], ενώ, μετέπειτα, το τοποθετεί κοντά στο πρώτο στρίψιμο, της εν λόγω οδού, το οποίο, από το Τεκμήριο 1, φαίνεται να βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση, από τα άλλα δύο σημεία που ανέφερε, ήτοι κοντά στο Τεμάχιο
2. Περαιτέρω και ενώ της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4, φωτογραφία που απεικονίζει συγκεκριμένο σημείο στην εν λόγω οδό - και αφού αναγνώρισε το εν λόγω σημείο, αρχικά αρνήθηκε ότι ήταν σ' εκείνο το σημείο που ήταν σταθμευμένο το επίδικο όχημα, λέγοντας συναφώς ότι το σημείο το οποίο ήταν σταθμευμένο δεν απεικονίζεται επί της ρηθείσας φωτογραφίας, ενώ ακολούθως τοποθέτησε τούτο στην άκρια του Τεκμηρίου 4 με την ένδειξη «Χ». Στην βάση των ανωτέρω, η μαρτυρία της ΜΚ1, επί του μοναδικού αυτού υπό αμφισβήτηση επίδικου ζητήματος αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για να μπορει το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα, για το που ακριβώς ήταν σταθμευμένο το όχημα της κατηγορούμενης και έπειτα να εξεταστεί εάν επί του σημείου εκείνου, παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι όντως υπήρχε διπλή κίτρινη γραμμή. Και τούτον, ενόψει και της αποδοχής της ΜΚ1, ότι σε κάποια σημεία της οδού Καταλάνου η διπλή κίτρινη γραμμή έχει σβηστεί για σκοπούς εξυπηρέτησης ενοίκων των εκεί πολυκατοικιών. Ενόψει των ανωτέρω, λοιπόν, κρίνω ότι τούτα δικαιολογούν πλήρως την ήδη εκφρασθείσα γνώμη μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας της ΜΚ1, την οποία προφανώς και δεν αποδέχομαι. Όσον αφορά τώρα την κατηγορούμενη, σημειώνω ότι, σε μια ποινική υπόθεση, ο εκάστοτε Κατηγορούμενος δεν υπέχει οποιασδήποτε υποχρέωσης να αποδείξει την αθωότητά του[3]. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη μου την πιο πάνω μαρτυρία της ΜΚ1, που επ' αυτής βασίστηκαν και οι οποιεσδήποτε ελπίδες της Κατηγορούσας Αρχής για καταδίκη της Κατηγορούμενης, αυτό που στην πραγματικότητα μένει να εξεταστεί, είναι το κατά πόσο, ο ΜΥ1, ως το πρόσωπο που είχε στην κατοχή και έλεγχο του, το επίδικο όχημα, προώθησε, μέσω της δια ζώσης μαρτυρία του οποιουσδήποτε ενοχοποιητικούς ή έστω εναντίον των συμφερόντων της κατηγορούμενης, ισχυρισμούς, ώστε τούτοι, είτε μεμονωμένα, είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, να μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος ενοχής της, στην κατηγορία που αντιμετωπίζει στη παρούσα ποινική υπόθεση. Όπως και να ιδωθεί, λοιπόν, η μαρτυρία που παρουσιάστηκε για την κατηγορούμενη, είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, τούτη δεν θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για κρίση περί ενοχής της στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Για όλους του πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή της κατηγορούμενης στο υπό κρίση αδίκημα και επομένως η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία. (Υπ.) Π. Σαββίδης, Προσ. Ε. Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. σχ. Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας [2008] 2 ΑΑΔ 486, 534-535, Ιωάννου ν. Αληφαντή Π.Ε 163/17, ημερ. 07.10.2019, Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας