Δημοκρατία ν. BADUR, Ποιν. Υπόθεση: 8297/22, 9/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2023:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Χ. B. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8297/22 Δημοκρατία ν. [ ] BADUR Κατηγορουμένου 9 Φεβρουαρίου 2023 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Όλγα Σοφοκλέους, για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την Κατηγορία 1 για κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α, ήτοι ενός πιστολιού χωρίς άδεια, κατά παράβαση άρθρων του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Ν.113(Ι)/14, καθώς και την Κατηγορία 2 για κατοχή 10 φυσιγγίων χωρίς άδεια κατά παράβαση άρθρων του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54. Μεταξύ άλλων αποτέλεσαν παραδεκτά γεγονότα το ότι το επίμαχο (έμφορτο) πιστόλι με τον γεμιστήρα και τα εντός αυτού 10 φυσίγγια είχαν εντοπιστεί, μαζί με ναρκωτικά και με άλλο πιστόλι, στις 6.2.22 κατόπιν σχετικής πληροφορίας, παρακολούθησης τρίτου προσώπου, ανακοπής του και εν συνεχεία αστυνομικής έρευνας ντεποζίτου σε εκτροφείο πτηνών («το εκτροφείο») στην αγροτική περιοχή Αγροκηπιάς. Είναι επίσης παραδεκτό ότι απομονώθηκε γενετικό υλικό (DNA) από δύο σημεία, ήτοι αφενός από τον μοχλό οπλίσεως του πιστολιού και αφετέρου από το πάνω μέρος του γεμιστήρα και το πρώτο φυσίγγιο (κοινό επίχρισμα). Από άλλα αντικείμενα τα οποία ανευρέθηκαν στο ίδιο ντεπόζιτο απομονώθηκε επίσης γενετικό υλικό το οποίο ταυτίστηκε με γενετικό υλικό δύο άλλων προσώπων. Όταν ο Κατηγορούμενος συνελήφθη στις 31.3.22 ανακρινόμενος προφορικά αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση, πράγμα που επανέλαβε και στη γραπτή ανακριτική κατάθεση του ημερομηνίας 3.4.22, στην οποία όμως προέβαλε πως κάποια μέρα, την οποία δεν μπορούσε να προσδιορίσει, κατά την οποία ο Μ.Υ.2 είχε έρθει στο σπίτι του, έπεσε μια σφαίρα από την τσέπη εκείνου και (ο Κατηγορούμενος) την έπιασε και τού την έδωσε. Κατά την ακροαματική διαδικασία η Κατηγορούσα Αρχή προώθησε την εκδοχή ότι ο Κατηγορούμενος συνδέεται με την κατοχή μέσω γενετικού υλικού επί των επίδικων αντικειμένων ενώ η Υπεράσπιση αμφισβήτησε αφενός ότι το πιστόλι είναι πυροβόλο όπλο Κατηγορίας Α και αφετέρου ότι αυτό ή τα επίδικα φυσίγγια περιήλθαν οποτεδήποτε στην κατοχή του Κατηγορουμένου. Μαρτυρία Η ακροαματική διαδικασία άρχισε με την παράθεση παραδεκτών γεγονότων ως το Έγγραφο Α και συνεχίστηκε αφενός με την παρουσίαση οκτώ μαρτύρων από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής (εκ των οποίων οι πέντε τελευταίοι προσεφέρθησαν για αντεξέταση) και αφετέρου δύο εκ μέρους της Υπεράσπισης, ο πρώτος εκ των οποίων ήταν ο Κατηγορούμενος. Στο πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 έως 6 η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου, ένα βιβλιάριο με 114 φωτογραφίες το επίδικο πιστόλι, ο γεμιστήρας, τα έξι πλήρη φυσίγγια και τα τέσσερα τα οποία είχαν πυροβοληθεί για σκοπούς εξετάσεων, με τους τέσσερις κάλυκες, οι οποίοι προέκυψαν. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο δρ Καριόλου, διευθυντής του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής (Ε.ΔΙ.Γ.), ο οποίος παρουσίασε το βιογραφικό του ως Έγγραφο Β, τις δύο εκθέσεις του ως Έγγραφα Γ και Δ, τα ηλεκτροφερογράμματα ως Τεκμήριο 7 και τη στατιστική εκτίμηση ως Τεκμήριο 8. Περαιτέρω εξήγησε ότι έγιναν επτά δειγματοληψίες από το επίδικο πιστόλι και τον γεμιστήρα, ως αυτός είχε παραδοθεί, δηλαδή πλήρης φυσιγγίων. Μεταξύ αυτών των δειγματοληψιών ήταν (
- i)το επίχρισμα από τον μοχλό οπλίσεως και (
- ii)το επίχρισμα από το πάνω μέρος του γεμιστήρα και από το πρώτο φυσίγγιο (κοινό επίχρισμα). Εξηγώντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων του παρέπεμψε στα καταγραφέντα συμπεράσματα του λέγοντας ειδικότερα: - Ότι από τον μοχλό οπλίσεως απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού γενετικού υλικού και ότι ο Κατηγορούμενος με τον Μ.Υ.2 δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες μέρους αυτού (Συμπέρασμα υπ' αρ.31 στο Έγγραφο Γ). - Ότι από το πάνω μέρος του έμφορτου γεμιστήρα απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ότι ο κύριος δότης αυτού είναι ο Κατηγορούμενος, αν και ως είχε υποδειχθεί, για σκοπούς παρουσίας σε δικαστήριο απαιτείτο όπως ληφθούν εκ νέου τα παρειακά επιχρίσματα του (Συμπέρασμα υπ' αρ.32 στο Έγγραφο Γ). - Ότι και με βάση τα νέα παρειακά επιχρίσματα ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού το οποίο είχε ληφθεί από τον μοχλό οπλίσεως (Συμπέρασμα υπ' αρ.1 στο 'Έγγραφο Δ). - Ότι και με βάση τα νέα παρειακά επιχρίσματα διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μεικτού γενετικού υλικού το οποίο είχε ληφθεί από το πάνω μέρος του έμφορτου γεμιστήρα (Συμπέρασμα υπ' αρ.2 στο 'Έγγραφο Δ). Στη συνέχεια ο δρ Καριόλου εξήγησε ότι η επιφάνεια ενός φυσιγγίου είναι λεία και μη πορώδης με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να εναποτεθεί γενετικό υλικό σε αυτή αλλά και εξαιρετικά εύκολο να απαλειφθεί τέτοιο υλικό. Ακολούθως παρουσίασε ως Τεκμήριο 7 τα ηλεκτροφερογράμματα (γενετικά προφίλ) τόσο για τις προαναφερθείσες δύο δειγματοληψίες όσο και για τα παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορουμένου και του Μ.Υ.2, εξηγώντας τις έννοιες «κορυφές», «αλλήλια», «μονάδες φθορισμού», «ύψος κορυφής», καθώς και τα ίδια τα παραχθέντα ηλεκτροφερογράμματα. Συγκρίνοντας τις δειγματοληψίες με το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου υπέδειξε: (α) Ότι σε σχέση με το υλικό από τον μοχλό στην αρχική εξέταση απουσιάζουν πέντε από τα 28 αλλήλια του Κατηγορουμένου και παρατηρούνται 17 ξένα αλλήλια ενώ στην επαναληπτική εξέταση απουσιάζουν τέσσερα από τα 28 αλλήλια του Κατηγορουμένου και υπήρχαν 24 ξένα αλλήλια, εξ ου και το συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης ο ίδιος. (β) Ότι σε σχέση με το υλικό από τον γεμιστήρα στην αρχική εξέταση υπήρχαν 28 στα 28 αλλήλια του Κατηγορούμενου (δηλαδή όλα), όπως και στην επαναληπτική εξέταση ενώ και στις δύο εξετάσεις παρατηρήθηκαν τέσσερα αλλήλια που δεν ανήκαν στον Κατηγορούμενο. Ο δρ Καριόλου εξέφρασε την άποψη πως, στην περίπτωση φυσιγγίου, ο μεταγενέστερος χρήστης ή κάτοχος, ακόμα και κακός δότης να είναι, θα απαλείψει το γενετικό υλικό του προηγούμενου με αποτέλεσμα είτε να εντοπίζεται ένα πολύ μερικό γενετικό προφίλ ή καθόλου γενετικό προφίλ του πρώτου ατόμου που το κρατούσε και το έδωσε στο δεύτερο άτομο. Εάν το δεύτερο άτομο είναι καλός δότης τότε υπό τις ίδιες ως άνω συνθήκες θα εναπέθετε το δικό του γενετικό υλικό. Εξήγησε δε πως επειδή ο γεμιστήρας διαθέτει ελατήριο, το άτομο το οποίο τοποθετεί φυσίγγια σε γεμιστήρα αναγκαστικά πιέζει τα φυσίγγια εξασκώντας πίεση, οπότε το τελευταίο το οποίο τοποθετεί (δηλαδή το πρώτο που βλέπει κάποιος μετά) είναι αυτό που δέχεται τη μεγαλύτερη πίεση (ΣΗΜ: Το χρησιμοποιηθέν ρήμα είναι «εξασκήσει» και όχι «εξάξει», όπως εκ παραδρομής έχει καταγραφεί στα Πρακτικά, σελ.17, γρ.15η). Προσέθεσε πως το ύψος των αλληλίων (κορυφές τους) χρησιμοποιείται για τη σύγκριση με άλλα ασύμβατα αλλήλια και καταδεικνύει τον κύριο δότη, δηλαδή αυτόν που άφησε την κύρια συνεισφορά. Ειδικά εδώ, το υλικό από τον γεμιστήρα είναι ένα εξαιρετικά καλό προφίλ και είναι πανομοιότυπο με το γενετικό προφίλ του Κατηγορούμενου. Είναι για αυτό τον λόγο που ο δρ Καριόλου αποκλείει, ως είπε, και την έμμεση (ή δευτερεύουσα) μεταφορά ενώ τα τέσσερα ξένα αλλήλια θα μπορούσαν ακόμα και να αγνοηθούν (λόγω της εξαιρετικά μικρής ποσότητας τους) αν και δεν τα αγνόησαν εξαιτίας των 100 μονάδων φθορισμού εξ ου και η αναφορά σε μεικτό γενετικό υλικό, τη σημασία του οποίου θα κρίνει το δικαστήριο, ως είπε. Ο δρ Καριόλου παρουσίασε ως Τεκμήριο 8 και Στατιστική Εκτίμηση του Λόγου Πιθανοφάνειας και εξήγησε ότι χρησιμοποιώντας τον Λόγο των Πιθανοτήτων και τις συχνότητες των αλληλίων στον ελληνοκυπριακό πληθυσμό προς μελέτη της αναλογίας των πιθανοτήτων το μεικτό γενετικό υλικό να προέκυψε κάτω από δύο διαφορετικές θέσεις αλληλοαποκλειόμενες, σε κάθε μια από τις περιπτώσεις των πιο πάνω δειγματοληψιών, προκύπτει: (α) Για το μεικτό γενετικό προφίλ από τον μοχλό οπλίσεως ότι είναι 450 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα το οποίο προέρχεται από τον Κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα. (β) Για το μεικτό γενετικό προφίλ από τον γεμιστήρα ότι είναι 26.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα το οποίο προέρχεται από τον Κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο, παρά από δύο άγνωστα άτομα. Αντεξεταζόμενος ο δρ Καριόλου επανέλαβε ότι στη δειγματοληψία από τον γεμιστήρα και το φυσίγγιο υπάρχει ένα πλήρες, πολύ καλό και εξαιρετικής ποιότητας γενετικό προφίλ του Κατηγορουμένου. Περαιτέρω είπε ότι αφενός στο υλικό από τον μοχλό συνεισέφεραν τρία άτομα εκ των οποίων ο ένας είναι ο Κατηγορούμενος ενώ ο Μ.Υ.2 δεν μπορεί να αποκλειστεί και υπάρχει και τρίτο άγνωστο άτομο, αλλά δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος και αφετέρου ότι στη δειγματοληψία από τον γεμιστήρα υπάρχει πλήρης ταύτιση (28 στα 28 αλλήλια) του Κατηγορούμενου. Για την τελευταία είπε πως λαμβάνοντας υπόψιν τα ηλεκτροφερογράμματα θα μπορούσε άνετα να αναφερθεί και σε κύρια συνεισφορά του Κατηγορούμενου πλην όμως λόγω των ξένων αλληλίων το χειρίστηκε ως μεικτό υλικό, εξ ου και εκτίμησε τον λόγο της πιθανοφάνειας. Αναφερόμενος στους τρόπους μεταφοράς γενετικού υλικού εξήγησε τα περί άμεσης και έμμεσης μεταφοράς. Σε σχέση με την έμμεση τόνισε την υπεροχή που έχει πάντοτε το άτομο το οποίο άγγιξε κάποιο αντικείμενο εν συγκρίσει με άλλο άτομο που δεν άγγιξε. Ως προς τον χρόνο εναπόθεσης είπε πως οι εξετάσεις γενετικού υλικού δεν μπορούν να προσφέρουν κάποιο στοιχείο από μόνες τους πλην όμως τόνισε ότι έχει τεράστια σημασία το ότι η δειγματοληψία από τον γεμιστήρα έγινε από σημείο του οποίου η επιφάνεια δεν είναι μεγάλη, δεν έρχεται εύκολα σε επαφή με άτομα ή αντικείμενα και είναι προστατευμένο σημείο. Ήταν η θέση του πως πιο δύσκολα μεταφέρεται γενετικό υλικό σε λεία επιφάνεια από ό,τι σε μια πορώδη επιφάνεια. Για τη διάρκεια παραμονής υλικού σε επιφάνεια είπε ότι αυτή η διάρκεια εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες αναφέροντας την αρχή ότι εάν δεν υπάρχουν περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις (π.χ. θερμότητα, υγρασία κ.λπ.) τότε ένα γενετικό υλικό δυνατόν να παραμείνει εσαεί επί του αντικειμένου. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπήρξε έμμεση μεταφορά γενετικού υλικού από το φυσίγγιο στον γεμιστήρα και διευκρίνισε ότι σε καμμιά δειγματοληψία δεν εντοπίστηκε αμυλάση (σάλιο). Κατόπιν σχετικής υποβολής για (έμμεση) μεταφορά υλικού του Κατηγορούμενου στα δύο πιο πάνω σημεία ο μάρτυς χαρακτήρισε τη θέση ως πολύ γενική και ειδικά ως προς τον γεμιστήρα κατέθεσε την άποψη του ότι εκεί η εναπόθεση ήταν άμεση προσθέτοντας ότι αν ήταν ο Μ.Υ.2 ο οποίος έβαλε το φυσίγγιο θα έπρεπε να παρατηρηθεί το δικό του γενετικό προφίλ και στον γεμιστήρα (όπως εντοπίστηκε και στη χειρολαβή). Ως Μ.Κ.2 κλήθηκε ο Ξ.Β. μέλος της Υ.ΚΑ.Ν. ο οποίος αρχικά υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση του ως Έγγραφο Ε. Σε αυτήν αναφέρεται στη μετάβαση του με άλλους αστυφύλακες στις 6.2.22 στο εκτροφείο (όπου είχε εντοπιστεί το ντεπόζιτο) και προσθέτει ότι, σύντομα μετά την άφιξη τους, λοχίας της Υ.ΚΑ.Ν. Αρχηγείου έφερε εκεί τον συλληφθέντα Μ.Υ.2 και στην παρουσία του ο Μ.Κ.2 άνοιξε το ντεπόζιτο στο οποίο είδαν δύο συσκευασίες με κάνναβη, τρεις αθλητικές τσάντες και διάφορα σακούλια, οπότε προχώρησαν στο άνοιγμα και στην παραλαβή όλων των αντικειμένων τα οποία καταγράφει αναλυτικά στην κατάθεση του, υποδεικνύοντας τα στον Μ.Υ.2 και φωτογραφίζοντας τα (Τεκμήριο 2). Προφορικά ο Μ.Κ.2 περιέγραψε τη διάταξη των αποθηκών του εκτροφείου υποδεικνύοντας τη μια δίπλα από την οποία ευρίσκετο το ντεπόζιτο (φωτογραφίες 10, 19), καθώς και το επίδικο πιστόλι στην κατάσταση που είχε ανευρεθεί (φωτογραφίες 45 έως 48). Αντεξεταζόμενος είπε πως δεν γνώριζε ποιος ήταν υπεύθυνος του εκτροφείου ή αν καταδικάστηκε ο Μ.Υ.2 σε άλλη υπόθεση για τα ανευρεθέντα όπλα και ναρκωτικά και υπέδειξε τον τρόπο με τον οποίο είχε αφαιρέσει επιτόπου τον γεμιστήρα διαπιστώνοντας τότε ότι το επίδικο πιστόλι ήταν έμφορτο. Ως Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Π.Α. αρχιαστυφύλακας στην ΥΠ.ΕΓ.Ε. και συγκεκριμένα στο Εργαστήριο Εξέτασης Όπλων, Πυρομαχικών κ.λπ. όπου και υπηρετεί ως ειδικός για την αναγνώριση όπλων και πυρομαχικών. Ο Μ.Κ.3 αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά και εμπειρικά του προσόντα, κατέθεσε το βιογραφικό του ως Έγγραφο ΣΤ και τη σχετική έκθεση του ως Έγγραφο Ζ. Στην έκθεση του περιγράφει τα δύο πιστόλια, τη ζητηθείσα εξέταση και τα αποτελέσματα της. Σε σχέση με το επίδικο ήταν η κατάληξη του ότι αρχικά είχε κατασκευαστεί ως αθλητικό πιστόλι πλην όμως μετά από τροποποίηση στην κάννη για να πυροβολεί πλήρη φυσίγγια (και όχι αβολίδωτα) κατέστη «πυροβόλο όπλο». Ο ίδιος ο Μ.Κ.3 πυροβολώντας με αυτό τέσσερα από τα ανευρεθέντα φυσίγγια διαπίστωσε ότι αυτό είναι σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Προφορικά εξήγησε τις διαφορές αθλητικού πιστολιού με πυροβόλο όπλο, αναγνώρισε τα τεκμήρια όπως τα είχε συσκευάσει, και περιέγραψε τη διαδικασία πυροβολισμού ενός κανονικού φυσιγγίου και ενός αβολίδωτου, καταθέτοντας φωτογραφία στομίου σε αβολίδωτο φυσίγγιο ως Τεκμήριο 9 και φωτογραφίες κανονικής κάννης ως Τεκμήριο 10. Για τον ίδιο, το κρίσιμο στοιχείο, πέραν άλλων παρατηρήσεων του, ήταν ότι με τους πυροβολισμούς φυσιγγίων είχε παραχθεί πρακτικό αποτέλεσμα, δηλαδή είχαν εκτοξευθεί οι βολίδες των φυσιγγίων τα οποία είχε πυροβολήσει. Προχωρώντας ο Μ.Κ.3 περιέγραψε τη διαδικασία βάσει της οποίας γεμίζει ένας γεμιστήρας, αναφερόμενος στην ύπαρξη ελατηρίου το οποίο συσπειρώνεται προς τα κάτω και στο ότι απαιτείται περισσότερη δύναμη για να τοποθετηθεί το τελευταίο φυσίγγιο (δηλαδή αυτό το οποίο φαίνεται πρώτο στο πάνω μέρος του γεμιστήρα). Αντεξεταζόμενος είπε μεταξύ άλλων ότι η σημαντικότερη αλλαγή για τη μετατροπή από αθλητικό σε πυροβόλο είναι η αλλαγή της κάννης για να αντέχει και να δέχεται πλήρη φυσίγγια. Περαιτέρω απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με τον βαλλιστικό έλεγχο και συγκεκριμένα τις συνθήκες, τον χώρο, τον χρόνο, τις καταγραφές και τα ευρήματα που έγιναν. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος πυροβόλησε ανά δύο τα φυσίγγια, στη μια περίπτωση με «βολή κατά βολή» και στην άλλη με «βολή κατά ριπή», οπότε διαπίστωσε ότι ήταν δυνατή και η βολή κατά ριπάς από το συγκεκριμένο. Δήλωσε πως δεν μπορούσε να εξακριβώσει ή εκτιμήσει τον χρόνο κατά τον οποίο έγινε η μετατροπή από αθλητικό σε πυροβόλο. Αρνήθηκε την υποβολή ότι το επίδικο είναι αθλητικό, χωρίς δυνατότητα να πυροβολήσει σφαίρες, προσθέτοντας ότι μόνο βολίδες δύναται πλέον να πυροβολήσει και όχι αβολίδωτα, τα οποία τώρα δεν μπορούν να τοποθετηθούν στη θαλάμη. Ούτε δέχθηκε ότι πυροβόλησε τα τέσσερα φυσίγγια από άλλο όπλο. Ως Μ.Κ.4 προσφέρθηκε ο Χ.Κ. Λοχίας του Τ.Α.Ε. Αντεξεταζόμενος είπε πως ήταν το πρόσωπο που έλαβε τα δακτυλικά αποτυπώματα του Κατηγορούμενου στις 3.4.22 για τα οποία δεν γνώριζε αν είχε παραληφθεί η έκθεση και ποιο ήταν το αποτέλεσμα της εργαστηριακής εξέτασης. Ήταν επίσης παρών όταν άλλος συνάδελφος του έλαβε την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 1). Ως Μ.Κ.5 προσφέρθηκε ο Μ.Μ. Αστυφύλακας της Υ.ΚΑ.Ν. Αντεξεταζόμενος είπε πως ήταν μεταξύ των παρόντων κατά την έρευνα στο εκτροφείο και αυτός ο οποίος είχε λάβει τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.2 που τα είχε εντοπίσει. Αναγνώρισε το πιστόλι, Τεκμήριο 3, ως αυτό το οποίο είχε φωτογραφίσει στη φωτογραφία 44 εξηγώντας ότι η εν λόγω φωτογραφία απεικονίζει τα πράγματα όπως τα είχαν εντοπίσει. Ως Μ.Κ.6 προσφέρθηκε ο Ι.Ι. αστυφύλακας της Υ.ΚΑ.Ν. Αντεξεταζόμενος είπε μεταξύ άλλων ότι ο ίδιος ενεπλάκη στη διερεύνηση της υπόθεσης σε σχέση με τον Μ.Υ.2, για τον οποίο είπε ότι είχε συνδεθεί επιστημονικά και ότι προέβη σε παραδοχή στο δικαστήριο. Ως Μ.Κ.7 προσφέρθηκε ο Γ.Γ. επίσης Λοχίας. Αντεξεταζόμενος είπε ότι είχε πάει στη φάρμα («εκτροφείο») αλλά όχι στο σημείο που ήταν το ντεπόζιτο, ότι όταν εισήλθε στον χώρο βρήκε τον ιδιοκτήτη της φάρμας (τον Γ.Θ.) και σε κοντινό σημείο τον εργοδοτούμενο στη φάρμα πατέρα του Μ.Υ.2, τον οποίο (πατέρα) και συνέλαβε βάσει εντάλματος. Προσέθεσε ότι τον Μ.Υ.2 τον κατηγόρησαν για παράνομη κατοχή όπλων και ναρκωτικών που είχαν βρεθεί στο ντεπόζιτο εντός της φάρμας και ότι εκείνος προέβη σε παραδοχή. Ως Μ.Κ.8 προσφέρθηκε η Μ.Π. Αναπληρώτρια Λοχίας της Υ.ΚΑ.Ν. και εξετάστρια στην υπόθεση σε σχέση με τον Μ.Υ.2. Αντεξεταζόμενη είπε ότι η υπόθεση του αφορούσε κατηγορίες για ναρκωτικά, όπλα, εκρηκτικές ύλες, ότι εκείνη ολοκληρώθηκε με παραδοχή του Μ.Υ.2 και καταδίκη του σε φυλάκιση και ότι ένα από τα όπλα εκείνης είναι το επίδικο και στην παρούσα υπόθεση. Σχετικά με το θέμα δηλώθηκαν και παραδεκτά γεγονότα, ως παρατίθενται κατωτέρω. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Κατηγορούμενος. Ανακρινόμενος ο Κατηγορούμενος και αφού ενημερώθηκε για τα διερευνώμενα αδικήματα, είχε πει ότι δεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη, προσθέτοντας ότι διέμενε με τη συμβία του και το βρέφος τους στη Λακατάμια και ότι αναλάμβανε εργοληπτικές εργασίες με τον θείο του. Σε σχέση με τον Μ.Υ.2 είπε ότι είναι Κούρδος, ότι εργαζόταν σε καφετέρια, στην οποία πήγαινε και ο ίδιος (ο Κατηγορούμενος) μερικές φορές για καφέ, ότι είναι φίλοι και διατηρούν οικογενειακές σχέσεις, ότι επισκέπτονταν ο ένας τον άλλον κατ' οίκον και ότι έμπαιναν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου. Ερωτώμενος αν γνώριζε πού διέμενε ο Μ.Υ.2 και με πόσους, απάντησε ότι εκείνος μένει με τον πατέρα του και ότι τους είχε επισκεφθεί, αλλά δεν γνώριζε να πει το όνομα της περιοχής, όπως δεν γνώριζε και πού ευρίσκεται η περιοχή Αγροκηπιάς - Μαλούντας. Σε ερωτήσεις σχετικές με αθλητικό πιστόλι είπε πως δεν είχε οποιαδήποτε άδεια, ότι δεν κατείχε ή χρησιμοποίησε οποτεδήποτε τέτοιο πιστόλι και ούτε γνώριζε για πιστόλι μάρκας BLOW. Όταν ερωτήθηκε για ναρκωτικά, είπε πως παλιά έκανε χρήση, αλλά δεν είναι εξαρτημένος. Στην ερώτηση υπ' αρ. 26 ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων και απάντησε ότι πιστόλι δεν είχε δει αλλά μια μέρα, που δεν θυμόταν ακριβώς πότε, όταν τον είχε επισκεφθεί στο σπίτι του ο Μ.Υ.2, είχε πέσει από την τσέπη εκείνου μια σφαίρα και (ο Κατηγορούμενος) την έπιασε και του την έδωσε. Στις υπόλοιπες ερωτήσεις είπε πως δεν γνώριζε πώς βρέθηκε το DNA του στα τεκμήρια, τι διαμετρήματος ήταν η σφαίρα, σε ποιον ανήκει ο χώρος στον οποίον βρέθηκαν τα τεκμήρια, καθώς και ότι δεν είχε ρωτήσει οτιδήποτε τον Μ.Υ.2, όταν του έπεσε η σφαίρα. Προφορικά υιοθέτησε την κατάθεση του δηλαδή το Τεκμήριο 1 και τις καταγραφείσες εκεί δηλώσεις του, τις οποίες και επεξήγησε όπως το ότι με τον Μ.Υ.2 είναι φίλοι, αντάλλασσαν επισκέψεις και έμπαιναν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου. Αντεξεταζόμενος είπε ότι τον Μ.Υ.2 τον γνώρισε περίπου προ εξαμήνου διότι είναι και οι δύο Κούρδοι και ότι είχε δει και τον πατέρα εκείνου από κοντά. Δήλωσε πως δεν πήγε ποτέ στο εκτροφείο. Για την αναφορά του στην κατάθεση σε περιστατικό όπου έπεσε σφαίρα από την τσέπη του Μ.Υ.2 και πιάνοντας την ο ίδιος την επέστρεψε στον Μ.Υ.2 είπε πως αν διαβαστεί σωστά η θέση του είναι πως δεν γνώριζε ότι είναι σφαίρα. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο S.H.H. για τον οποίο είχε ήδη δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι στις 15.7.22 είχε καταδικαστεί βάσει παραδοχής, μεταξύ άλλων, για την κατοχή των επίδικων στην παρούσα, πιστολιού και 10 φυσιγγίων. Στην κυρίως εξέταση του επιβεβαίωσε τα πιο πάνω παραδεκτά και αναγνώρισε το πιστόλι και τον γεμιστήρα ως τα αντικείμενα για τα οποία είχε τιμωρηθεί (Τεκμήρια 3 και 4). Προσέθεσε ότι αυτά ήταν στη δική του κατοχή, ότι ποτέ δεν είχε δώσει άδεια σε άλλον και ότι ήταν μόνο στη δική του φύλαξη. Το μοναδικό περιστατικό το οποίο ενθυμείτο ήταν το ότι ο ίδιος (ο Μ.Υ.2) είχε επισκεφθεί τον Κατηγορούμενο στην οικία του (επ' ευκαιρία της γέννησης του παιδιού του) και εκεί του έπεσε μια σφαίρα χαμαί, την οποία ακολούθως έπιασε ο Κατηγορούμενος και του την παρέδωσε στο χέρι. Ειδικά για το επίδικο πιστόλι συμφώνησε πως το είχε σχεδόν πάντοτε μαζί του. Για τη σχέση του με τον Κατηγορούμενο είπε πως ήταν φίλοι, έβγαιναν μαζί και εκείνος επισκέπτετο συνεχώς την καφετερία του (Μ.Υ.2). Αντεξεταζόμενος είπε ότι είναι Κούρδος εκ Συρίας, ότι έφτασε στην Κύπρο περί το 2000 σε ηλικία 4-5 ετών, ότι αργότερα εργαζόμενος ως μηχανικός, εξοικονόμησε χρήματα και άνοιξαν την καφετερία με κάποιο συνέταιρο. Για τα επίδικα, πιστόλι και γεμιστήρα, είπε ότι τα είχε αγοράσει για σκοπούς προφύλαξης του προ ενός έτους περίπου από κάποιον τον οποίο δεν θέλησε να αποκαλύψει. Επανέλαβε ότι τις πιο πολλές φορές είχε μαζί του το πιστόλι αλλά την ημέρα που ανεκόπη από την Αστυνομία δεν το είχε. Για τη γνωριμία του με τον Κατηγορούμενο προσέθεσε ότι τον είχε γνωρίσει λίγους μήνες πριν τη σύλληψη του, ότι έγιναν φίλοι λόγω της γλώσσας που μιλούν και των κοινών χώρων στους οποίους σύχναζαν, ότι ανέπτυξαν πολύ καλή φιλική-αδελφική σχέση, ότι εκείνος επισκέπτετο την καφετερία του, ότι έβγαιναν μαζί και ότι έπιναν τα ποτά τους. Όταν του αναγνώστηκαν κάποια μετριαστικά στοιχεία τα οποία στην παρουσία του και εκ μέρους του είχαν τεθεί από τον συνήγορο του στη δική του υπόθεση, ο Μ.Υ.2 συμφώνησε ότι τα ναρκωτικά δεν ήταν δικά του αλλά επανέλαβε ότι το πιστόλι ήταν δικό του διότι φοβόταν για τη ζωή του. Δέχθηκε ότι μέχρι και τρεις εβδομάδες προ της μαρτυρίας του συνευρίσκετο με τον Κατηγορούμενο και στις Φυλακές. Αρνήθηκε ότι εμφανίστηκε στην παρούσα υπό καθεστώς φόβου και με σκοπό να υπερασπιστεί τον Κατηγορούμενο. Επέμεινε ότι υπήρξε το περιστατικό με την πτώση της μιας σφαίρας χαμαί καθώς και ότι ο ίδιος ήταν που τοποθέτησε το τελευταίο φυσίγγιο μέσα στον γεμιστήρα (Τεκμήριο 4). Αξιολόγηση Μαρτυρίας-Ευρήματα Παρακολουθήσαμε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και εξετάσαμε κάθε προσαχθείσα μαρτυρία. Είμαστε σε θέση να προβούμε στην αναγκαία αξιολόγηση και εξαγωγή των απαραίτητων ευρημάτων και συμπερασμάτων στη βάση των καθιερωμένων αρχών. Προτού προχωρήσουμε όμως, και έχοντας υπόψιν ότι τα παραδεκτά γεγονότα υπερισχύουν οποιασδήποτε μαρτυρίας, κρίνουμε ορθότερο όπως παραθέσουμε το μέρος των παραδεκτών που καλύπτει το στάδιο μέχρι τον εντοπισμό των αντικειμένων εντός του ντεποζίτου, τα οποία και έχουν ως εξής: «1. Στις 4.2.22 λήφθηκε πληροφορία στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (ΥΚΑΝ) ότι τρίτο πρόσωπο, γνωστό στην Υ.ΚΑ.Ν., ασχολείται με την εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία, ο συγκεκριμένος αποκρύπτει τα ναρκωτικά σε αγροτική περιοχή στην Μαλούντα όπου υπάρχει εκτροφείο κοτόπουλων όπου εργάζεται ο πατέρας του. Επίσης η πληροφορία ανάφερε ότι ο συγκεκριμένος συνεργάζεται με άλλο πρόσωπο στην καφετέρια με την επωνυμία «........» που βρίσκεται στην Λεωφ. ......... στη Λακατάμια. 2. Στις 6.2.22 και περί ώρα 1200 μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση τόσο την αναφερόμενη περιοχή καθώς επίσης και το τρίτο αυτό πρόσωπο, το οποίο εντόπισαν στην καφετέρια του, από την οποία θεάθηκε να αποχωρεί στις 17:30, με κατεύθυνση τον δρόμο Λευκωσίας - Παλαιχωρίου και ακολούθως προς Αγροκηπιά. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 17:50 το πρόσωπο αυτό κατέβηκε από το όχημα του και κινήθηκε πεζός, όπου θεάθηκε να προσεγγίζει ένα πλαστικό ντεπόζιτο. Εκεί άνοιξε το κάλυμμα του ντεποζίτου και το περιεργαζόταν. Ακολούθως αφού έμεινε εκεί μερικά λεπτά, έπιασε κάτι μέσα από το ντεπόζιτο ωστόσο δεν διακρινόταν τι ήταν αυτό. Στη συνέχεια και περί ώρα 18:00, αφού εισήλθε εντός του αυτοκινήτου του, αναχώρησε από την ίδια κατεύθυνση που ήρθε έχοντας κλειστά τα φώτα του οχήματος του. 3. Το συγκεκριμένο άτομο αφού εξήλθε του χωματόδρομου με το όχημα του άναψε τα φώτα και συνέχισε με κατεύθυνση γειτονικά χωριά. Στην περιοχή Κοτσιάτη, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. με την χρήση φάρου, του έκαναν σήμα να σταματήσει, ωστόσο όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας, αυτός ανέπτυξε ταχύτητα προσπερνώντας επικίνδυνα το προπορευόμενο του όχημα, μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Τα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. συνέχισαν να τον ακολουθούν, όπου μετά το γήπεδο της Μ.Ε.Α.Π. Πέρα Χωρίου και στην προσπάθεια του να εισέλθει σε παρακείμενο οικόπεδο, το όχημά του ακινητοποιήθηκε. Το άτομο αυτό εξήλθε του οχήματος του και επιχείρησε να εγκαταλείψει το σημείο πεζός. Ανακόπηκε από μέλος της Υ.ΚΑ.Ν. κι έγιναν οι δέουσες ενέργειες για έρευνα του υπόπτου και σύλληψή του. 4. Ταυτόχρονα, μέλος της ΥΚΑΝ έλαβε οδηγίες όπως προβεί σε έλεγχο του ντεποζίτου. Κατά τον έλεγχο, διαπιστώθηκε ότι εντός του ντεποζίτου υπήρχαν διάφορα νάιλον σακούλια χρώματος καφέ και μπλε με άγνωστο περιεχόμενο, δύο συσκευασίες με διαφανή νάιλον σακούλια που περιείχαν κάνναβη και τρεις κλειστές αθλητικές τσάντες. Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν περί τα 3 κιλά και 300 γραμμάρια κάνναβης και δύο κιλά και 695 γραμμάρια κοκαϊνης, δύο έμφορτα πιστόλια, αριθμός σφαιρών καθώς και τρεις ζυγαριές ακριβείας. 5. Η λήψη όλων των τεκμηρίων στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, έγινε σωστά και νομότυπα και η διακίνησή τους από τη στιγμή λήψης τους από την Αστυνομία, μέχρι και την κατάθεσή τους στο Δικαστήριο, έγινε νομότυπα, χωρίς να σπάσει η αλυσίδα διακίνησης και χωρίς να γίνει οποιαδήποτε παρέμβαση πάνω σε αυτά, πέραν από τις νόμιμες επιστημονικές εξετάσεις. Στο πιο πάνω μέρος των γεγονότων αφορά και η μαρτυρία του Μ.Κ.2 και των Μ.Κ.5 έως Μ.Κ.8. Βασικά πρόκειται για μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. τα οποία, υπό την υπηρεσιακή τους ιδιότητα, έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της όλης υπόθεσης. Ούτε έχει υποβληθεί ούτε και έχουμε οποιαδήποτε ένδειξη ότι κάποιος από αυτούς είχε οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο ή πρόθεση να παραποιήσει γεγονότα ή να παραπλανήσει ή ψευδομαρτυρήσει στο δικαστήριο. Αντιθέτως, αυτό το οποίο διαπιστώσαμε για όλους είναι ότι εντίμως, πειστικά, άμεσα και τεκμηριωμένα παρέθεσαν ενώπιον μας τα όσα γνώριζαν σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης. Είναι ενδεικτικό πως όπου αγνοούσαν ή δεν ενθυμούντο κάτι το δήλωναν ευθαρσώς, χωρίς και πάλι οποιαδήποτε διάθεση συμπλήρωσης τέτοιων σημείων είτε με εικασίες είτε με κατασκευή μαρτυρίας. Θα προσθέταμε προς επίρρωσιν τούτων πως δεν είναι τυχαίο το ότι ούτε και εκ μέρους της Υπεράσπισης αφέθηκε οποιοδήποτε ψήγμα κριτικής για τη μαρτυρία τους. Ως εκ τούτου, δεχόμαστε τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Το πρώτο το οποίο πρέπει να σημειωθεί, ως συμπέρασμα, είναι ότι στις 6.2.22 η Υ.ΚΑ.Ν., στη βάση πληροφορίας, παρακολουθούσε τόσο τον χώρο στον οποίο ευρίσκετο το ντεπόζιτο όσο και το αναφερόμενο (στα παραδεκτά) «τρίτο πρόσωπο». Το δεύτερο σημειωτέο συμπέρασμα είναι πως το τρίτο αυτό πρόσωπο είχε θεαθεί να φεύγει από την καφετέρια του στη Λακατάμια, να φτάνει στο εκτροφείο και κατευθυνόμενο στο ντεπόζιτο να παίρνει κάτι από μέσα και να εγκαταλείπει το μέρος οπότε και ανεκόπη από άλλα μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. τα οποία προχώρησαν στη σύλληψη του. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι ο Μ.Υ.2, τον οποίον και κατονομάζει ο Μ.Κ.2 ως το πρόσωπο το οποίο, ευρισκόμενο πλέον υπό σύλληψη, μετέφεραν μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. περί τις 19:50' της ίδιας μέρας στο εκτροφείο, όταν ο Μ.Κ.2 ήταν ήδη εκεί. Σημειώνεται ότι ο Μ.Κ.2 είχε φτάσει, με τρεις άλλους αστυφύλακες, περί τα 20 λεπτά προηγουμένως στο εκτροφείο, είχε ήδη συναντήσει τον διενεργούντα την παρακολούθηση του χώρου αστυφύλακα, από τον οποίον και είχε ενημερωθεί, σε γενικές γραμμές, για το τι υπήρχε στο ντεπόζιτο (δύο συσκευασίες με κάνναβη, τρεις αθλητικές τσάντες, διάφορα πλαστικά σακούλια). Ο Μ.Κ.2 είναι ο αστυφύλακας ο οποίος, παραλαμβάνοντας τον συλληφθέντα Μ.Υ.2 και τα προηγουμένως ανευρεθέντα στη δική του κατοχή (άσπρη σκόνη, κινητό και €700) προχώρησε και στην έρευνα του ντεποζίτου, το οποίο τού είχε υποδείξει ο προαναφερθείς παρατηρητής της Υ.ΚΑ.Ν. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως ο λεπτομερής κατάλογος των ανευρεθέντων περιέχεται στη γραπτή κατάθεση του Μ.Κ.2, ήτοι στο Έγγραφο Ε και δεν κρίνουμε αναγκαία την επανάληψη του εδώ. Η ουσία είναι πως μεταξύ αυτών, ως έχει δηλωθεί και στα παραδεκτά γεγονότα, εντοπίστηκαν (
- i)δύο έμφορτα πιστόλια, (
- ii)αριθμός σφαιρών, (iii) 2.695 γρ. κοκαΐνης, (
- iv)3.300 γρ. κάνναβης και (
- v)τρεις ζυγαριές ακριβείας. Τόσον ο Μ.Κ.2 όσον και ο Μ.Κ.5 επιβεβαιώνουν ότι κατά την έρευνα και τον εντοπισμό όλων των αντικειμένων ο Μ.Κ.5 λάμβανε φωτογραφίες καθ' υπόδειξη του Μ.Κ.2. Δεν αμφισβητείται ότι πρόκειται για τις υπ' αρ.16 έως 56 φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 οι οποίες απεικονίζουν το ντεπόζιτο και τα αντικείμενα που ευρίσκοντο εντός αυτού, την κατάσταση στην οποία εντοπίστηκαν, καθώς και κατά την εξαγωγή, την υπόδειξη τους στον παριστάμενο Μ.Υ.2 και την κατακράτηση τους ως τεκμηρίων. Οι φωτογραφίες υπ' αρ.1 έως 15 απεικονίζουν το εκτροφείο με τα υποστατικά του ενώ οι υπ' αρ.57 έως 114 απεικονίζουν τα ίδια πιο πάνω τεκμήρια αλλά ευρισκόμενα πλέον στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Περαιτέρω, από τα παραδεκτά γεγονότα προκύπτει ότι ο πατέρας του Μ.Υ.2 εργάζετο στο εκτροφείο, το οποίο γεγονός συνάδει με το αναφερθέν από τον Μ.Κ.7 ότι πράγματι εκεί εντόπισε τον πατέρα οπότε και προχώρησε στη σύλληψη του βάσει εντάλματος. Ο Μ.Κ.7 δεν ερωτήθηκε και ούτε προκύπτει από οπουδήποτε αλλού η ημερομηνία της προαναφερθείσας σύλληψης του πατέρα. Γεγονός παραμένει πως όταν έφτασε στο εκτροφείο ο Μ.Κ.7 συνάντησε εκεί πρώτα τον ιδιοκτήτη του, δηλαδή τον εργοδότη από τον οποίο και ζήτησε να φωνάξει τον εργοδοτούμενο εκεί πατέρα του Μ.Υ.2. Είναι πάντως παραδεκτό γεγονός ότι από διάφορα αντικείμενα τα οποία εντοπίστηκαν στο ντεπόζιτο, δηλαδή τα τεκμήρια της αρχικής υπόθεσης απομονώθηκε γενετικό υλικό. Μεταξύ άλλων και από το επίδικο στην παρούσα υπόθεση πιστόλι (Τεκμήριο 3) και το πάνω μέρος του έμφορτου γεμιστήρα (Τεκμήρια 4 έως 6). Από πλευράς μαρτυρίας δεν αμφισβητείται ότι ο δρ Καριόλου είχε στις 23.2.22 ετοιμάσει την αρχική έκθεση του με τα αποτελέσματα επιστημονικής εξέτασης τεκμηρίων, ήτοι το Έγγραφο «Γ», στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα προαναφερθέντα συμπεράσματα 31 και 32 σε σχέση με τον Κατηγορούμενο στην παρούσα. Είναι δε παραδεκτό ότι γενετικό υλικό από τεκμήρια άλλα, δηλαδή εκτός των επίδικων εδώ πιστολιού, γεμιστήρα και φυσιγγίων (Τεκμήρια 3 έως 6) ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό δύο άλλων προσώπων, καθώς και ότι στις 29.3.22 εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον τόσο του Κατηγορούμενου στην παρούσα όσο και των πιο πάνω δύο άλλων προσώπων. Προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας πως το ένα από τα άλλα αυτά δύο πρόσωπα ήταν ο καταθέσας στην παρούσα ως Μ.Υ.2 φίλος του Κατηγορούμενου, για τον οποίο προχώρησε και ολοκληρώθηκε ξεχωριστή υπόθεση. Όπως πειστικά εξήγησε η Μ.Κ.8, εξετάστρια της υπόθεσης εκείνης, η υπόθεση για τον Μ.Υ.2 περιείχε κατηγορίες για ναρκωτικά, όπλα, εκρηκτικές ύλες και ολοκληρώθηκε με παραδοχή ενώπιον Κακουργοδικείου και επιβολή ποινής φυλάκισης. Είναι δε παραδεκτό γεγονός ότι η ποινή για τον Μ.Υ.2 είχε επιβληθεί στις 15.7.22 και ότι μεταξύ των αδικημάτων για τα οποία τιμωρήθηκε είναι και η κατοχή των επίδικων στην παρούσα, ήτοι του πιστολιού BLOW και των 10 φυσιγγίων, Τεκμηρίων 3 έως 6, στην παρούσα. Πρόκειται για αντικείμενα, τα οποία με αναφορά στη δική του υπόθεση, αναγνώρισε ενώπιον μας ο Μ.Υ.2. Διευκρινίζουμε ότι, βάσει του ενώπιον μας παραδεκτού γεγονότος, στις κατηγορίες τις οποίες ο Μ.Υ.2 είχε παραδεχθεί, για κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου, το ενώπιον μας πιστόλι (Τεκμήριο 3) είχε περιγραφεί ως «πυροβόλο όπλο Κατηγορίας Β» (ενώ ενώπιον μας υπήρξε τροποποίηση της σχετικής κατηγορίας ούτως ώστε να αναφέρεται πλέον ως «πυροβόλο όπλο Κατηγορίας Α»). Παραδεκτό γεγονός αποτελεί και το ότι όταν στις 31.3.22 συνελήφθη ο Κατηγορούμενος, μετά την επίστηση απάντησε «οκ» και ότι ανακρινόμενος προφορικά αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην παρούσα υπόθεση. Στις 3.4.22 ο Μ.Κ.4 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, στην παρουσία του δικηγόρου του και με τη βοήθεια διερμηνέως, το ελληνικό κείμενο της οποίας κατατέθηκε στο πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων ως Τεκμήριο 1. Αποτελεί δε επίσης παραδεκτό γεγονός ότι όλες οι μεταφράσεις σε σχέση με την παρούσα είναι πιστές μεταφράσεις των πρωτότυπων κειμένων χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση. Μαρτυρία Εμπειρογνωμόνων - Μ.Κ.1 και Μ.Κ.3 Ο Μ.Κ.1 δρ Καριόλου, όπως και ο Μ.Κ.3 κ. Ανδρέου κλήθηκαν ως εμπειρογνώμονες μάρτυρες, ο πρώτος σε θέματα γενετικής και ο δεύτερος σε ζητήματα αναγνώρισης πυροβόλων και πυρομαχικών. Οι αρχές με βάση τις οποίες αξιολογείται η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων είναι πολύ καλά γνωστές και δεν θεωρούμε ότι απαιτείται εξαντλητική παράθεσή τους. Αρκεί να λεχθεί πως όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Μελικίδης ν. Παπαγεωργίου
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.832 για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, επιστημονικές πληροφορίες, ούτως ώστε το δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας αυτές τις πληροφορίες στα αποδειχθέντα ενώπιόν του γεγονότα, να σχηματίσει τη δική του κρίση. (Βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.2298). Το διαφοροποιητικό στοιχείο σε σχέση με άλλους, συνήθεις μάρτυρες, είναι πως οι εμπειρογνώμονες δύνανται να αναφέρουν τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από γεγονότα και περαιτέρω, τη γνώμη τους, για θέματα όμως τα οποία άπτονται της ειδικότητας ή της εμπειρίας τους (βλ. "Το Δίκαιο της Απόδειξης", Ηλιάδης και Σάντης, 2014, σελ. 573). Αυτό όμως σε καμμιά περίπτωση δεν αποδυναμώνει την υποχρέωση στοιχειοθέτησης των γεγονότων επί των οποίων ο κάθε εμπειρογνώμονας στηρίζεται, του υποβάθρου δηλαδή στο οποίο βασίζει τα συμπεράσματά του. Εάν ο εμπειρογνώμονας αντλεί τη γνώση του όχι από διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει μετά από δική του έρευνα αλλά από πληροφόρηση την οποία του έδωσαν άλλοι, τότε είναι πιθανόν να μην είναι στέρεη η δική του γνώμη και να απορριφθεί (Παύλου ν. Ανδρέου
(2014)1(Α) Α.Α.Δ.693). Ένα άλλο ουσιωδέστατο χαρακτηριστικό της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, είναι πως δεν επιτρέπεται να καταθέτουν για το ύστατο ή έσχατο συμπέρασμα ή ερώτημα της υπόθεσης (ultimate issue), για το οποίο είναι αρμόδιο και καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο. Όπως αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραμμα "Το Δίκαιο της Απόδειξης" (σελ.603), ο μάρτυς καλείται για να καταθέσει και όχι για να εκδικάσει την υπόθεση. Ο εμπειρογνώμονας θα πρέπει μόνο να παραθέτει τα συμπεράσματά του, αντικειμενικά και αμερόληπτα, για θέματα της ειδικότητάς του, βοηθώντας το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Εάν τυχόν παρεισφρήσει μαρτυρία για το ύστατο ερώτημα, τότε αυτή θα πρέπει να απορριφθεί, εκτός αν κριθεί πως πρόκειται για περίπτωση στην οποία κάτι τέτοιο ήταν αναπόφευκτο λόγω της φύσης της υπόθεσης (Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.390). Στην περίπτωση που αμφισβητείται η εμπειρογνωμοσύνη κάποιου μάρτυρα το κρίσιμο ερώτημα είναι εν πρώτοις το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο συγκεκριμένος ως εμπειρογνώμονας (βλ. Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.438) και κατά δεύτερον το κατά πόσον έχει τα απαιτούμενα προσόντα να κριθεί ως εμπειρογνώμονας, ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητα του δικαστηρίου κατ' ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.934). Όπως καθοδηγητικά τέθηκε το θέμα στην υπόθεση Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.162/14, ημερ. 2.5.17: «Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Aστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ.316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd
(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis
(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ.110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. ν Clarke
(2013)EWCA, Crim.162).» Α. Αξιολόγηση κ. Ανδρέου (Μ.Κ.3) Στην παρούσα περίπτωση είναι γεγονός ότι κατά την κυρίως εξέταση του Μ.Κ.3 ο κ. Χατζηπαναγιώτου δήλωσε ρητώς ότι «αμφισβητείται» η εμπειρογνωμοσύνη του εν λόγω μάρτυρος. Εξίσου γεγονός όμως είναι και το ότι κατά την αντεξέταση και παρά την υποβολή κάποιων διευκρινιστικών ερωτήσεων εισαγωγικά, εντούτοις δεν υπήρξαν υποβολές ότι ο Μ.Κ.3 δεν διαθέτει τα προσόντα να καταθέσει για το ζήτημα για το οποίο κλήθηκε. Ούτε και στην αγόρευση εκ μέρους του Κατηγορούμενου εντοπίζεται κάποια ιδιαίτερη ενασχόληση με το ζήτημα των προσόντων του Μ.Κ.3. Το μόνο το οποίο παρατηρείται είναι (στη σελ.9) η εισήγηση ότι στη βάση των γνώσεων του ο Μ.Κ.3 στην παρούσα «κατατάσσει» το πιστόλι στην κατηγορία «Α» ενώ το ίδιο όπλο στην αρχική υπόθεση Κακουργοδικείου υπ' αρ.5./22 «κατατάσσεται» στην κατηγορία «Β», οπότε ο κ. Χατζηπαναγιώτου διερωτάται πώς μπορεί το παρόν δικαστήριο να στηριχθεί στην εμπειρογνωμοσύνη του Μ.Κ.3 αφού το ίδιο όπλο εδώ κατατάσσεται σε μια κατηγορία ενώ στην αρχική υπόθεση σε άλλη κατηγορία όπλων. Μέσα από τα πιο πάνω ερωτήματα γίνεται κατανοητό πως η Υπεράσπιση υπονοεί ότι ο Μ.Κ.3 είναι υπεύθυνος για το ότι στο κατηγορητήριο της αρχικής υπόθεσης γινόταν αναφορά σε όπλο κατηγορίας «Β». Πλην όμως δεν υπάρχει τέτοιο υπόβαθρο ενώπιον μας. Ο ίδιος δε ο Μ.Κ.3 εξήγησε - και αυτό φαίνεται και στην έκθεση του, Έγγραφο Ζ - πως καταλήγει σε συμπεράσματα χωρίς όμως να εισηγείται κατηγορία στην οποία κατατάσσεται κάποιο πυροβόλο όπλο. Έπεται ότι κάποιος άλλο, αποφασίζει την κατηγορία όπλου η οποία θα καταγραφεί στο κατηγορητήριο, (πράγμα το οποίο άλλωστε ίσχυσε και για την παρούσα μέχρι την τροποποίηση κατηγορητηρίου). Στην πιο πάνω αρχική υπόθεση, ως προκύπτει εδώ από τα παραδεκτά γεγονότα, υπήρξε παραδοχή ενοχής από τον Μ.Υ.2 και πάντως, ακόμα και ακρόαση να είχε διεξαχθεί τα όποια ευρήματα ή πορεία στην υπόθεση, δεν θα μπορούσαν να επηρεάζουν τα ευρήματα του παρόντος δικαστηρίου. (Βλ. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου (ΣΑΠΑ) ν. Envitec A.E., Ποιν. Έφ.100/20, ημερ. 15.6.22). Κατά συνέπειαν, μη γνωρίζοντας το ιστορικό της σύνταξης του πρώτου κατηγορητηρίου και τα γεγονότα που οδήγησαν αρχικά σε διαφορετικό χαρακτηρισμό του όπλου, ασφαλώς δεν μπορούμε να αποδώσουμε μια τέτοια πορεία σε εσφαλμένη ή ανακόλουθη κρίση του Μ.Κ.3, ιδιαίτερα όταν ο ίδιος δεν περιέλαβε στην έκθεση του τέτοια κατάταξη και ούτε προκύπτει να εξέφρασε οπουδήποτε αλλού άποψη για το θέμα της νομικής κατάταξης σε κατηγορία όπλου. Ούτως ή άλλως οι αιτιάσεις της Υπεράσπισης δεν φαίνεται να στοχεύουν άμεσα τα προσόντα του Μ.Κ.3 αλλά τη βαρύτητα που θα έπρεπε κατά την Υπεράσπιση να αποδοθεί στα συμπεράσματα του (θέμα το οποίο απασχολεί κατωτέρω). Ανεξαρτήτως όμως της στόχευσης του επιχειρήματος, οφείλουμε να πούμε πως καθηκόντως έχουμε εξετάσει επιμελώς τόσο το αναντίλεκτο βιογραφικό όσο και τα αναφερθέντα από τον Μ.Κ.3 σχετικά με την εκπαίδευση και εμπειρία του. Στη βάση δε της ενώπιον μας μαρτυρίας τονίζουμε πως πρόκειται για πρόσωπο το οποίο υπηρετεί στην Αστυνομία από το 1998 και το οποίο από το 2011 τοποθετήθηκε στην ΥΠ.ΕΓ.Ε. με θέση στο Εργαστήριο Εξέτασης Όπλων και Πυρομαχικών. Το βιογραφικό του αποκαλύπτει ότι έκτοτε είχε εννέα εκπαιδεύσεις για ζητήματα βαλλιστικής και αναγνώρισης όπλων-πυρομαχικών, εκ των οποίων τουλάχιστον οι πέντε ήταν πολυήμερες. Μεταξύ άλλων απέκτησε την ειδικότητα αναγνώρισης όπλων και πυρομαχικών και κατέστη μέλος του The Charter Society of Forensic Science της Αγγλίας. Εξίσου ουσιώδες και αναντίλεκτο είναι το ότι κατά τη διάρκεια της 12ετούς αυτής υπηρεσίας του ο Μ.Κ.3 εξέτασε εκατοντάδες τεκμήρια σχετιζόμενα με πυροβόλα όπλα και πυρομαχικά. Πρόκειται για αναφερθείσα ενώπιον μας εμπειρία, της οποίας αδιάσειστες αποδείξεις είχαμε την ευκαιρία να επιβεβαιώσουμε κατά την αντεξέταση του, όταν αναλόγως των αναγκών ήταν πάντοτε σε θέση να εξηγήσει τη λογική των πραγμάτων, να αναφερθεί σε διάφορες περιστάσεις-περιστατικά και να παρουσιάζει υλικό, το οποίο κατεδείκνυε πρόσωπο το οποίο ασχολήθηκε για εκτενές χρονικό διάστημα με τα θέματα τέτοιας ειδικότητας. Στη βάση λοιπόν όλων των στοιχείων που έχουμε ενώπιον μας δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία περί του ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο και έχει εκπαιδευθεί και έχει ασχοληθεί επισταμένα, με αποτέλεσμα να υπερπληροί τα προσόντα ως προς το να εκφέρει την άποψη του για το ζητούμενο. Ειδικότερα δεχόμαστε ότι είναι σε θέση να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας εν σχέσει με το επίδικο πιστόλι, γεμιστήρα και φυσίγγια, τα χαρακτηριστικά τους, τις ιδιότητες τους και το κατά πόσον ήταν σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Όσον αφορά την ουσία της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 θα πρέπει κατ' αρχάς να πούμε ότι δεν αμφισβητείται ότι στις 9.2.22, δηλαδή πολύ λίγες μέρες μετά τον εντοπισμό τους, αυτός παρέλαβε από την εξετάστρια (Μ.Κ.8) τα δύο πιστόλια, τους γεμιστήρες τους και τα φυσίγγια τα οποία υπήρχαν στον καθένα. Ας σημειωθεί ότι τα συμπεράσματα του σε σχέση με το άλλο (ημιαυτόματο) πιστόλι που είχε εντοπιστεί στο ντεπόζιτο δεν έχουν αμφισβητηθεί και είναι ακριβώς ως έχουν καταγραφεί στην έκθεση του, Έγγραφο Ζ. Αλλά και σε σχέση με το επίδικο στην παρούσα πιστόλι δεν έχουν αμφισβητηθεί οι διαπιστώσεις του Μ.Κ.3 βάσει του αρχικού μακροσκοπικού ελέγχου, ήτοι της προκαταρκτικής εξωτερικής παρατήρησης. Συνάγεται λοιπόν ότι το Τεκμήριο 3 είναι ένα αυτόματο πιστόλι, μάρκας BLOW RK, μοντέλο TRZ 914 02, τουρκικής κατασκευής, του οποίου ο αριθμός κατασκευής ήταν σβησμένος εξ ολοκλήρου. Είχε παραδοθεί στον Μ.Κ.3 με τον γεμιστήρα του ο οποίος περιείχε 10 πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου διαμετρήματος 7,65Χ17SR χιλιοστών. Διευκρινίζουμε πως ούτε για τα 10 αυτά φυσίγγια υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση ότι είναι πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου, υπό την έννοια ότι περιείχαν βολίδες και δεν ήταν αβολίδωτα. Ακολούθησε βέβαια και περαιτέρω οπτική εξέταση, καθώς και εργαστηριακές δοκιμές, ως αναφέρεται κατωτέρω. Επί του παρόντος σημειώνουμε πως το τι αμφισβητείται είναι ακριβώς η δυνατότητα του εν λόγω πιστολιού να πυροβολεί πλήρη φυσίγγια και δη αυτά με τα οποία εντοπίστηκε. Η εισήγηση της Υπεράσπισης είναι πως το πιστόλι αυτό κατασκευάστηκε ως αθλητικό πιστόλι και παρέμεινε έτσι, με άλλα λόγια ότι δύναται να πυροβολεί μόνο αβολίδωτα φυσίγγια. Στο σημείο αυτό εντοπίζεται ακριβώς η διαφορετική γνώμη την οποία εξέφρασε ο Μ.Κ.3. Δέχεται μεν ότι το εν λόγω πιστόλι κατασκευάστηκε αρχικά ως αθλητικό πιστόλι (κρότου/αερίων) για να πυροβολεί αβολίδωτα φυσίγγια διαμετρήματος 9Χ22 χιλιοστών, πλην όμως υποστήριξε πως αργότερα υπήρξε τροποποίηση του διά αντικαταστάσεως της κάννης του ούτως ώστε να μπορεί να πυροβολεί πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 7,65Χ17SR χιλιοστών, καθιστώντας το έτσι πυροβόλο όπλο. Ας σημειωθεί πως το επιγραφόμενο στο Τεκμήριο 3 αρκτικόλεξο «Ρ.Α.Κ.» αναλύεται ακριβώς σε «Pistol Automatic Knal», ήτοι «Αυτόματο Πιστόλι Κρότου», άρα αβολίδωτου. Βέβαια, τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.3 για τα χαρακτηριστικά των αθλητικών σε αντιπαραβολή με τα πυροβόλα πιστόλια, σε καμμιά περίπτωση δεν τέθηκαν εν αμφιβόλω από πλευράς Κατηγορούμενου. Ο δε Μ.Κ.3 περιγραφικότατα, παραστατικά, λεπτομερώς, άμεσα και πειστικά παρέθεσε όλα αυτά τα ειδοποιά στοιχεία, τα οποία διακρίνουν το ένα είδος από το άλλο. Δεχόμαστε λοιπόν από τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 ότι: (
- i)Τα αθλητικά πιστόλια (κρότου-αερίων) κατασκευάζονται για να πυροδοτούν και όχι για να πυροβολούν. Συγκεκριμένα κατασκευάζονται για να πυροδοτούν αβολίδωτα φυσίγγια και όχι για να πυροβολούν πλήρη φυσίγγια. Τα δε αβολίδωτα είναι τα φυσίγγια τα οποία στο στόμιο τους δεν φέρουν βολίδα (βλήμα), όπως όντως έφεραν τα 10 φυσίγγια τα οποία ευρίσκοντο στον γεμιστήρα του επίδικου πιστολιού κατά τον εντοπισμό του. (
- ii)Τα αθλητικά πιστόλια φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός κανονικού πυροβόλου όπλου με βασική διαφορά το ότι στην κάννη τους πρώτον δεν υπάρχουν ραβδώσεις και δεύτερον εντός αυτής υπάρχει φραγή, ήτοι διάφραγμα (μικρό έλασμα, μέταλλο) το οποίο αποκλείει τον πυροβολισμό πλήρους φυσιγγίου μέσω της (κάννης). Κατά τα άλλα, τα αθλητικά με τα πυροβόλα, φέρουν το ίδιο σχήμα, μέγεθος και βάρος. (iii) Τα αποκαλούμενα «αθλητικά πιστόλια» κατασκευάζονται για σκοπούς χρήσης σε κινηματογραφικές ταινίες, χρήσης από αφέτες αθλητικών αγώνων ή χρήσης κατά την εκπαίδευση σκύλων για θέματα κροτοφοβίας. (
- iv)Τα μέταλλα των αθλητικών πιστολιών δεν έχουν τις ίδιες αντοχές όπως αυτά των πυροβόλων πιστολιών. Πολλές φορές γίνονται διάφορες τροποποιήσεις με κυριότερη την αντικατάσταση της υφιστάμενης κάννης με άλλη κατασκευασμένη από σκληρότερα μέταλλα, ούτως ώστε να πυροβολούν πλέον πλήρη φυσίγγια. (
- v)Τα πλήρη φυσίγγια αποτελούνται από τον κάλυκα και τη βολίδα η οποία βρίσκεται στο στόμιο τους. Στο εσωτερικό μέρος του κάλυκα τους υπάρχει πυρίτιδα και στο εξωτερικό πίσω μέρος του (βάση) υπάρχει το καψύλιο. Όταν το πλήρες φυσίγγιο τοποθετηθεί στη θαλάμη της κάννης και ακολούθως κάποιος πατήσει τη σκανδάλη (πυροβολήσει) τότε ο επικρουστήρας κτυπά στο καψύλιο, αυτό εκρήγνυται δημιουργώντας φλόγα η οποία αναφλέγει την υπάρχουσα πυρίτιδα, με αποτέλεσμα τα δημιουργούμενα αέρια, που είναι μεγάλων ταχυτήτων, να σπρώχνουν τη βολίδα εκτός κάννης. (
- vi)Τα αβολίδωτα φυσίγγια αποτελούνται από τον κάλυκα με το καψύλιο του, κάποια ποσότητα πυρίτιδας εσωτερικά και στο στόμιο αντί βολίδας υπάρχει πλαστικό το οποίο συγκρατεί την πυρίτιδα, με την πυροδότηση της οποίας (μέσω κρούσης του καψυλίου) παράγεται μόνο κρότος και λάμψη ή φεύγουν από το στόμιο της κάννης αέρια (εξ ου και η ονομασία κρότου-αερίων). Τέτοια αβολίδωτα υπέδειξε ο Μ.Κ.3 σε φωτογραφία από συλλογή του δικού τους Εργαστηρίου (Τεκμήριο 9). Επιστρέφοντας στα γεγονότα της παρούσας θα πρέπει να σημειωθεί πως μετά τον μακροσκοπικό έλεγχο ο Μ.Κ.3 προχώρησε και σε περαιτέρω οπτική εξέταση. Είναι σε αυτό το στάδιο κατά το οποίο ελέγχοντας την κάννη εσωτερικά διαπίστωσε (
- i)Ότι ήταν ανοικτή, δηλαδή δεν υπήρχε εντός αυτής διάφραγμα, ήτοι το μεταλλικό έλασμα (Τεκμήριο 10), το οποίο να εμποδίζει τον πυροβολισμό (
- ii)Ότι έφερε ραβδώσεις, πράγμα που συνάδει με δυνατότητα πυροβολισμού σε αντίθεση με τη λειότητα κάννης αθλητικού πιστολιού (iii) Οι μηχανισμοί όπλισης-πυροδότησης λειτουργούσαν. Τα όσα ανωτέρω ανέφερε ο Μ.Κ.3 αφορούν αντικείμενο που ευρίσκεται ενώπιον μας ως Τεκμήριο 3 και μπορούν να διαπιστωθούν και από εμάς με απλή παρατήρηση (βλ. Γιάγκου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ.29/19, ημερ. 17.9.19). Εκλαμβάνουμε πως αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο δεν αμφισβητήθηκε ο Μ.Κ.3 κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τα χαρακτηριστικά αυτά, τα οποία είχε διαπιστώσει σε ένα περαιτέρω στάδιο οπτικής εξέτασης. Η ουσία όμως του πράγματος είναι ότι οι διαπιστώσεις του αυτές τον οδήγησαν ακριβώς στην κρίση ότι το συγκεκριμένο είχε μετατραπεί σε πυροβόλο και απολύτως δικαιολογημένα προχώρησε ακόμα περαιτέρω την εξέταση του για να επιβεβαιώσει τόσον αυτό όσο και το κατά πόσον το πιστόλι ευρίσκετο σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Η περαιτέρω αυτή εξέταση είναι ο πυροβολισμός με το επίδικο πιστόλι πλήρων φυσιγγίων στον ειδικό χώρο (κλειστό δωμάτιο) του Εργαστηρίου της ΥΠ.ΕΓ.Ε. πλησίον του Αρχηγείου. Πρόκειται για τις καταγραφόμενες ως «δοκιμές» πυροβολισμών στην έκθεση του Μ.Κ.3, [Έγγραφο Ζ, §2(γ)]. Δεν παραγνωρίζουμε ότι από πλευράς Κατηγορουμένου με διάφορες θέσεις αμφισβητήθηκε η διενέργεια των εν λόγω δοκιμών. Κατά την αντεξέταση υπεβλήθη πως ακόμα και αν έγιναν δοκιμές τότε τα φυσίγγια πυροβολήθηκαν από άλλο όπλο και κατά την αγόρευση διατηρήθηκε η θέση ότι δεν υπάρχει καμμιά άλλη μαρτυρία (π.χ. έγγραφο), η οποία να επιβεβαιώνει τις επιμέρους ενέργειες του Μ.Κ.3 για τις δοκιμές. Δεν συμφωνούμε όμως με τις θέσεις αυτές και τα ερωτηματικά εκ μέρους της υπεράσπισης, για λόγους οι οποίοι διαφαίνονται κατωτέρω. Κατ' αρχάς δεν εντοπίζουμε και ούτε μας έχει υποδειχθεί λόγος ή κίνητρο εξαιτίας των οποίων θα ήταν διατεθειμένος ο Μ.Κ.3 να παραπλανήσει το δικαστήριο για ένα τέτοιο θέμα. Παρότι υπηρεσιακά ενταγμένος και υπηρετών στην Αστυνομική Δύναμη ο Μ.Κ.3 μας έδωσε την εικόνα αμερόληπτου και αντικειμενικού μάρτυρα, αποστασιοποιημένου από την όποια έκβαση της υπόθεσης. Ούτε βεβαίως του υπεδείχθη ή υπεβλήθη οποιοδήποτε δικό του συμφέρον εξαρτώμενο από το αποτέλεσμα της έκθεσης του. Αυτό που έχουμε αντιληφθεί είναι πως είναι επαγγελματίας στον τομέα του, προσεκτικότατος και επιμελέστατος στην εργασία του. Σε καμμιά περίπτωση λοιπόν δεν δεχόμαστε ότι είναι πρόσωπο το οποίο θα έθετε τον εαυτό του σε τέτοια θέση, δηλαδή είτε να πει ψευδώς ότι προέβη σε δοκιμές είτε να προέβη σε αυτές με άλλο όπλο και να παριστάνει αργότερα ενώπιον μας ότι αυτές έγιναν με το επίδικο. Κατά δεύτερο λόγο ο Μ.Κ.3 παρέλαβε τα τεκμήρια στις 9.2.22 και εντός δύο ημερών, στις 11.2.22 ολοκλήρωσε τις όποιες εξετάσεις του συντάσσοντας και την έκθεση του, Έγγραφο Ζ, δηλαδή σε περίοδο κατά την οποία δεν έχει φανεί να γνώριζε ο Μ.Κ.3 κάποια εμπλοκή του Κατηγορούμενου. Για τον οποίο εκδόθηκε ένταλμα πολύ αργότερα (29.3.22) και ασφαλώς δεν υπάρχει και οποιαδήποτε ένδειξη ότι τον γνώριζε ο Μ.Κ.3 ή είχε οποιονδήποτε άλλο λόγο να ψευδομαρτυρήσει για το ένα όπλο της αρχικής υπόθεσης ούτως ώστε να τον εμπλέξει. Ούτε βεβαίως συμφωνούμε ότι εγείρεται βάσιμα κάποια αμφιβολία για τον τρόπο δράσης του Μ.Κ.3 από τη μη καταγραφή της κάθε λεπτομέρειας όσον αφορά τα διάφορα βήματα του στη διαδικασία βαλλιστικών εξετάσεων ή τις ώρες και τα λεπτά που έγινε το κάθε τι. Ως ζήτημα λογικής δεν απαιτείται από κανένα εμπειρογνώμονα τέτοια κινηματογραφική καταγραφή της μεθόδου εργασίας του. Εκτός εάν αυτό απαιτείται από τις περιστάσεις και το ζήτημα της υπόθεσης αλλά δεν θεωρούμε ότι η παρούσα είναι μια τέτοια περίπτωση. Ούτως ή άλλως όμως για το θέμα της καταγραφής θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως επιμέρους στοιχεία, δευτερεύοντα, υπήρχαν καταγραμμένα σε σημειώσεις του Μ.Κ.3, τις οποίες και πρότεινε να αναγνώσει χωρίς εν τέλει να του ζητηθεί κατά την αντεξέταση (π.χ. για το ότι μετά την αλλαγή κάννης στο επίδικο δεν μπορεί πλέον να τοποθετηθεί στη θαλάμη αβολίδωτο φυσίγγιο). Το ουσιωδέστερο βέβαια είναι πως για οτιδήποτε ερωτήθηκε ο Μ.Κ.3 ήταν σε άριστη θέση και έδωσε σαφείς, πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Όπως ήδη αναφέραμε ήταν σε θέση να περιγράψει παραστατικά το κάθε τμήμα της δικής του εργασίας και όπου απαιτείτο, να το υποστηρίξει με άλλο υλικό κατά τρόπο που δεν μας άφησε οποιαδήποτε αμφιβολία περί του ότι βίωσε τις ενέργειες τις οποίες περιέγραψε ενώπιον μας, όπως ακριβώς τις περιέγραψε. Ειδικότερα δεχόμαστε ότι πυροβόλησε πλήρη φυσίγγια μέσα από το επίδικο στην παρούσα πιστόλι κατά τον τρόπο τον οποίο κατέγραψε στην έκθεση του, εκτενώς εξήγησε προφορικά και συνοψίζεται κατωτέρω. Όπως εξήγησε ο Μ.Κ.3, είχε ήδη διαπιστώσει ότι λειτουργούσαν αφενός ο μηχανισμός όπλισης και πυροδότησης και αφετέρου ο μοχλός ασφάλειας βολής στις τρεις στάσεις ήτοι (α) στην ασφαλή, (β) στη βολή κατά βολή (ημιαυτόματη) και (γ) στη βολή κατά ριπάς (αυτόματη). Η πρώτη είναι αυτή κατά την οποία η σκανδάλη ασφαλίζει και δεν κινείται, η δεύτερη αυτή κατά την οποία πατώντας τη σκανδάλη πυροβολείται ένα φυσίγγιο κάθε φορά (απαιτείται ξεχωριστό πάτημα για κάθε πυροβολισμό) και η τρίτη αυτή κατά την οποία το πιστόλι βάλλει κατά ριπάς, δηλαδή για όσο είναι πατημένη η σκανδάλη συνεχίζει να πυροβολεί μέχρι εξαντλήσεως των φυσιγγίων (χωρίς να απαιτείται άλλο πάτημα). Ήταν καθόλα λογική και πειστική η θέση του ότι, επειδή τέτοια τροποποιηθέντα αθλητικά πιστόλια είναι εκ των πραγμάτων ανέλεγκτα από τον κατασκευαστή τους ενώ και τα μέταλλα τους δεν είναι από σκληρό ατσάλι, θεωρούνται επικίνδυνα, οπότε πάντοτε στις δοκιμές χρησιμοποιείται «σταθερή βάση». Πρόκειται για τη βάση που φαίνεται στο Τεκμήριο 11 επί ειδικής θέσης (μέγγενης) της οποίας τοποθετείται το πιστόλι και ακολούθως από κάποια απόσταση ασφαλείας (περίπου 2 μέτρων), με τη βοήθεια σχοινιού και αφού επιλεγεί η ανάλογη στάση στον μοχλό ασφαλείας, τότε ο εξεταστής πυροβολεί μέσα σε δεξαμενή με νερό, ήτοι στην αποκαλούμενη «βληματοδόχο» (σύστημα bullet recovery). Αυτό το οποίο ήταν σαφές είναι το ότι η σταθερή αυτή βάση δίδει την ευχέρεια στον εξεταστή να πυροβολήσει χωρίς να αγγίζει με τα χέρια του το πιστόλι και τούτο για λόγους δικής του προφύλαξης. Δεν θεωρούμε ότι η τηρούμενη απόσταση λίγων μέτρων και η μεσολάβηση σχοινιού για το πάτημα της σκανδάλης επηρεάζει ή αναιρεί οτιδήποτε από τη διαδικασία πυροβολισμών που έγινε. Αναφέραμε ήδη ότι ο Μ.Κ.3 είχε στην κατοχή του τον γεμιστήρα εντός του οποίου υπήρχαν τα 10 ανευρεθέντα πλήρη φυσίγγια. Προσθέτουμε ότι εξήγησε λεπτομερώς και τον τρόπο τοποθέτησης και αφαίρεσης του γεμιστήρα από το πιστόλι, ήτοι διά μέσου κομβίου στην αριστερή πλευρά της χειρολαβής. Κυρίως όμως εξήγησε, επίσης πολύ παραστατικά, τον τρόπο τοποθέτησης των φυσιγγίων στον γεμιστήρα. Ας σημειωθεί πως είναι χωρητικότητας 10 φυσιγγίων συν ένα στη θαλάμη. Κάποια από όσα είπε επιβεβαιώνονται και πάλι από την απλή παρατήρηση του γεμιστήρα που έχουμε ενώπιον μας ως Τεκμήριο 4. Όπως βέβαια επιβεβαιώνεται τόσο το μικρό μέγεθος και επιφάνεια του κάθε φυσιγγίου όσο και η οπή (άνοιγμα) για την τοποθέτηση των φυσιγγίων στον γεμιστήρα. Για να δοθεί η εικόνα σημειώνουμε ότι η οπή αυτή έχει μήκος 2,5εκ. και πλάτος 0,5εκ. Η ουσία είναι πως εσωτερικά ο γεμιστήρας φέρει ελατήριο και ανυψωτήρα. Κατά τη γέμιση ο χρήστης πιέζει μέσω του τοποθετούμενου φυσιγγίου το ελατήριο το οποίο συσπειρώνεται προς τα κάτω κάθε φορά που κάποιος τοποθετεί ένα φυσίγγιο και αυτή η πίεση που απαιτείται αυξάνεται προοδευτικά με αποτέλεσμα κατά την τοποθέτηση του τελευταίου στη σειρά φυσιγγίου (10ου) να απαιτείται (συγκριτικά με τα πρώτα) περισσότερη δύναμη για να μπει διότι το ελατήριο θα έχει ήδη συσπειρωθεί προς τα κάτω, σχεδόν εντελώς. Μια ένδειξη για την απαιτούμενη πίεση αποκτά οποιοσδήποτε επιχειρήσει να πιέσει το ελατήριο αυτό προς τα κάτω (με κάποιο μοχλό). Το επόμενο το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι ο Μ.Κ.3 θέλησε να δοκιμάσει το πιστόλι τόσο στην ημιαυτόματη όσο και στην αυτόματη στάση βολής, πράγμα το οποίο και έπραξε. Αυτό που έχει σημασία είναι πως ο Μ.Κ.3 πήρε τέσσερα φυσίγγια και τα πυροβόλησε ανά δύο σε κάθε στάση, ήτοι δύο σε βολή κατά βολή και δύο σε βολή κατά ριπή. Στην πρώτη περίπτωση πάτησε δύο φορές τη σκανδάλη οπότε κάθε φορά πυροβολήθηκε ένα φυσίγγιο και στη δεύτερη πατώντας τη σκανδάλη μια φορά και κρατώντας την πατημένη πυροβολήθηκαν και τα δύο φυσίγγια (ριπή). Το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής είναι ότι τα τέσσερα πυροβοληθέντα φυσίγγια μετατράπηκαν σε τέσσερις κάλυκες, τους οποίους το πιστόλι απέβαλε στον χώρο του δωματίου και σε τέσσερις βολίδες, τις οποίες μάζεψαν από το νερό και που όλα μαζί έχουν παρουσιαστεί ως Τεκμήριο 6 ενώπιον μας. Τα υπόλοιπα έξι πλήρη αλλά αχρησιμοποίητα φυσίγγια αποτελούν το Τεκμήριο 5. Η επιτυχία των πυροβολισμών αναμφίβολα αφενός κατέδειξε ότι το πιστόλι, τα φυσίγγια και ο γεμιστήρας ήταν όλα σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση και αφετέρου επιβεβαίωσε ότι η τοποθέτηση νέας κάννης από σκληρότερα μέταλλα ήταν επιτυχής. Τα δύο αυτά στοιχεία καθιστούν ακλόνητο το συμπέρασμα του Μ.Κ.3 ότι το επίδικο πιστόλι Τεκμήριο 3 συνιστούσε πλέον ένα αυτόματο πυροβόλο όπλο δυνάμενο να πυροβολήσει μόνο πλήρη φυσίγγια και όχι αβολίδωτα τα οποία μπορούσε όταν κατασκευάστηκε («Cal.9mm P.A.K.PAK»). Ο Μ.Κ.3 δεν ήταν σε θέση να πει πού και πότε έγινε η αντικατάσταση της κάννης. Αυτό όμως το οποίο έχει σημασία είναι η επιβεβαίωση λόγω γνώσεων και πείρας του ότι πρόσωπα τα οποία έχουν γνώσεις για όπλα, δύνανται πολύ εύκολα να προχωρήσουν στην τροποποίηση αυτή. Είναι ενδεικτικό αυτό που εξήγησε ο Μ.Κ.3 ότι η νέα κάννη δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κομμάτι μέταλλο από το οποίο με κατάλληλο μηχάνημα (π.χ. με τόρνο) αφαιρείται το εσωτερικό του, μετατρέποντας το σε κάννη είτε με ραβδώσεις είτε χωρίς. Σε σχέση με τον επικρουστήρα επίσης ήταν λογική και τεκμηριωμένη η εξήγηση του ότι δεν συνιστά πρόβλημα καθότι ο διενεργών την τροποποίηση κατασκευάζει την κάννη με τρόπο που ο επικρουστήρας να μπορεί να κτυπά (κρούει) το καψύλιο του πλήρους φυσιγγίου που θα τοποθετείται στην κάννη. Εδώ εντίμως ο Μ.Κ.3 δέχθηκε πως επειδή δεν είχε αποσυναρμολογήσει το πιστόλι δεν είχε τη δυνατότητα να ελέγξει τον επικρουστήρα και αν υπήρξε τροποποίηση του. Όμως έχει απόλυτο δίκαιο ότι από τη στιγμή που το πιστόλι πυροβόλησε πλήρη φυσίγγια έπεται πως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με τον επικρουστήρα του (τον οποίο και υπέδειξε μέσω οπής από την πλευρά του κλείστρου στο Τεκμήριο 3). Εν κατακλείδι, σε σχέση με τον Μ.Κ.3, θα πρέπει να πούμε ότι επιτέλεσε στο έπακρο τον ρόλο ενός αντικειμενικού εμπειρογνώμονα, παραθέτοντας το αναγκαίο υπόβαθρο και πείθοντας μας με την ανάλογη τεκμηρίωση ότι είναι απολύτως ορθά τα συμπεράσματα του, τα οποία και αποδεχόμαστε ως καταγράφονται στην έκθεση του και ως αναλύθηκαν πιο πριν. Ειδικότερα δεχόμαστε (
- i)Ότι το Τεκμήριο 3 (πιστόλι) αρχικά είχε κατασκευαστεί ως αθλητικό για να πυροβολεί αβολίδωτα φυσίγγια, (
- ii)Ότι αργότερα και σε άγνωστο χρόνο πριν τον εντοπισμό του στις 6.2.22 στο εν λόγω πιστόλι έγινε τροποποίηση διά αντικαταστάσεως της κάννης του, με αποτέλεσμα να δύναται πλέον να πυροβολεί πλήρη φυσίγγια, καθιστάμενο έτσι πυροβόλο όπλο, (iii) Τόσο το πιστόλι, όσο και ο γεμιστήρας με τα φυσίγγια ευρίσκοντο σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση κατά τον εντοπισμό τους στο ντεπόζιτο, (
- iv)Ότι το εν λόγω πιστόλι είναι αυτόματο βραχύκαννο πυροβόλο όπλο κεντρικής επίκρουσης. Θα πρέπει να προσθέσουμε πως τα πιο πάνω συμπεράσματα συνάδουν αφενός με το γεγονός ότι το επίδικο πιστόλι εντοπίστηκε με τον γεμιστήρα του να περιέχει πλήρη φυσίγγια και θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο, αν όχι παράλογο, να εξακολουθούσε να ήταν αθλητικό πιστόλι και να συνοδευόταν από πλήρη φυσίγγια και αφετέρου με τη δήλωση στο στάδιο των αγορεύσεων εκ μέρους της Υπεράσπισης ότι η περίπτωση αφορά ένα αθλητικό όπλο το οποίο «σε κάποιο στάδιο έγινε κανονικό όπλο». Β. Αξιολόγηση δρος Καριόλου (Μ.Κ.1) Ερχόμενοι στη μαρτυρία του δρος Καριόλου (Μ.Κ.1) σημειώνουμε κατ' αρχάς ότι τα δικά του ακαδημαϊκά προσόντα και η πολυετής εμπειρία του, ως τα παρέθεσε στο Έγγραφο Β, δεν έχουν αμφισβητηθεί και γίνονται δεκτά. Εξ αυτών συνοπτικά επισημαίνουμε πως μετά τις σπουδές του στη μοριακή βιολογία και τη λήψη διδακτορικού τίτλου, από το 1991 έως σήμερα κατέχει μεταξύ άλλων τη θέση διευθυντού στο Ε.ΔΙ.Γ, το οποίο διεξάγει εξετάσεις DNA σε αστυνομικά τεκμήρια από το 1995 μέχρι σήμερα ενώ από το 2012 ο ίδιος είναι και καθηγητής στη Μεταπτυχιακή Σχολή του ΙΝΓΚ. Στη βάση των πιο πάνω κρίνουμε ότι ασφαλώς ο δρ Καριόλου είναι εμπειρογνώμονας στο ζήτημα για το οποίο έχει κληθεί και δικαιωματικά εξέφρασε γνώμη για το κατά πόσον εντοπίστηκε DNA συγκεκριμένων προσώπων επί οποιωνδήποτε τεκμηρίων της υπόθεσης. Οφείλουμε εξαρχής να αναφέρουμε ότι ως μάρτυρας στην παρούσα υπόθεση ο δρ Καριόλου υπήρξε κατά την κρίση μας εξαιρετικός και εκπλήρωσε τα καθήκοντά του απέναντι στο Δικαστήριο κατά τρόπο απολύτως ορθό και με αξιοθαύμαστο επαγγελματισμό. Εφοδίασε το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του παρέχοντας τη δυνατότητα διαμόρφωσης της δικής μας ανεξάρτητης κρίσης με την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα τα οποία αποδεικνύονται από τη μαρτυρία. Η επιστημονικότητα του λόγου του, η ακρίβεια με την οποία αιτιολογούσε το κάθε σημείο στις απαντήσεις του, καθώς και η αντικειμενική παράθεση όλων των στοιχείων και δεδομένων που κατείχε τον καθιστούν πλήρως ανεξάρτητο και αξιόπιστο εμπειρογνώμονα. Ο δρ Καριόλου αρχικά εξήγησε κατά τρόπο λεπτομερή τα κύρια χαρακτηριστικά του γενετικού υλικού (DNA) και του τρόπου που αυτό χρησιμοποιείται για την ταύτιση, όπου απαιτείται. Πλήρης αναφορά περιέχεται σε κάθε μια από τις δύο του εκθέσεις, Έγγραφα Γ και Δ, η οποία (αναφορά) επίσης δεν αμφισβητείται και γίνεται δεκτή. Συνοπτικά, δύναται να λεχθεί πως το κυριότερο χαρακτηριστικό των περισσοτέρων ανθρωπίνων κυττάρων είναι ότι περιέχουν πυρήνα και εντός αυτού εντοπίζεται ένα οξύ που συντομογραφείται με τα αρχικά «DNA» ή καλείται «γενετικό υλικό». Με τη χρήση χημικών βάσεων παράγεται η διπλή έλικα του γενετικού αυτού υλικού το οποίο οργανώνεται στα 46 χρωμοσώματα τα οποία κληροδοτούνται από τους γονείς στα παιδιά. Το γενετικό υλικό από διάφορα κύτταρα του ιδίου ατόμου είναι πανομοιότυπο, ενώ διαφέρει μεταξύ ατόμων (εκτός αν πρόκειται για μονοζυγωτικούς δίδυμους). Οι διαφορές οφείλονται στους "πολυμορφισμούς" του DNA οι οποίοι είναι χαρακτηριστικοί για κάθε άτομο και κληρονομούνται. Χρησιμοποιώντας μεθόδους της μοριακής γενετικής και συγκεκριμένους πολυμορφικούς δείκτες είναι πλέον δυνατή η μελέτη του γενετικού προφίλ του DNA οποιουδήποτε ανθρώπου ή βιολογικού υλικού με σκοπό τη διαπίστωση ταύτισης ή όχι, εν σχέσει με άλλο γενετικό προφίλ. Στο Ε.ΔΙ.Γ οι αναλύσεις και οι τυποποιήσεις απομονωθέντος DNA γίνονται με τη χρήση της αντίδρασης πολυμεράσης («PCR») σε περιοχές του ανθρώπινου DNA, οι οποίες παρουσιάζουν μικρές διαδοχικές επαναλήψεις («STRs»). Στις αναλύσεις αυτές εξακριβώνεται το μήκος των αλληλόμορφων γονιδίων, το οποίο είναι ανάλογο του αριθμού των επαναλήψεων που μελετούνται. Οι επαναλήψεις αυτές εκφράζονται ως αριθμοί (π.χ. 11,14 σε ετερόζυγη θέση ή 11,11 σε ομόζυγη θέση). Σε φυσιολογικές καταστάσεις κάθε δείγμα DNA με μονό γενετικό προφίλ, για κάθε χρωμοσωμική θέση έχει πάντοτε δύο αλλήλια (ένα από πατέρα και ένα από μητέρα), τα οποία καθορίζουν τον γονότυπο. Οι δε γονοτυποι στις διάφορες χρωμοσωμικές θέσεις καθορίζουν το γενετικό προφίλ του DNA. Ένα τέτοιο προφίλ από DNA, το οποίο εντοπίστηκε σε τεκμήριο, δύναται να συγκριθεί με το γενετικό προφίλ του DNA κάποιου (ερευνώμενου) ατόμου με σκοπό να καταδειχθεί κατά πόσον ταυτίζονται ή όχι. Ένα δείγμα γενετικού υλικού δυνατόν να παρουσιάζει μονό ή μεικτό γενετικό προφίλ. Το μονό δείχνει DNA από μια πηγή ενώ το μεικτό καταδεικνύει την ύπαρξη DNA από δύο ή περισσότερες πηγές (πιο πολλά από δύο αλλήλια). Κάποτε η αντίδραση PCR μπορεί να μην δώσει αποτέλεσμα για όλες τις 16 θέσεις που μελετούνται οπότε θα δώσει έτσι ένα μερικό γενετικό προφίλ. Εάν όμως δώσει για όλες τότε λαμβάνεται ένα πλήρες γενετικό προφίλ. Το μερικό δεν επηρεάζει τη σύγκριση για σκοπούς ταύτισης πλην όμως φυσικά επηρεάζει τη στατιστική εκτίμηση της συχνότητας του. Σε ένα μεικτό γενετικό προφίλ δυνατόν να παρατηρηθεί κύρια και μικρή συνεισφορά (ήτοι μεγαλύτερη και μικρότερη ποσότητα). Εάν πρόκειται για περίπτωση μεικτού προφίλ με κύρια συνεισφορά τότε δυνατόν να γίνει σύγκριση της με άλλα προφίλ και είναι δυνατό να αγνοηθεί η μικρή, ακριβώς λόγω της μειωμένης ποσότητας της έναντι της κύριας. Με την ολοκλήρωση των αναλύσεων, στην περίπτωση είτε μονού προφίλ είτε μεικτού στο οποίο όμως υπάρχει κύρια συνεισφορά, η τυχόν ταύτιση δύο γενετικών προφίλ καταδεικνύει ότι το απομονωθέν από τεκμήριο προέρχεται από την ίδια πηγή με το συγκρινόμενο δείγμα (π.χ. υπόπτου). Η δε στατιστική εκτίμηση για την Τυχαία Πιθανότητα Ταύτισης, η οποία γίνεται μετά αποσκοπεί στο να δείξει το πόσον πιθανόν είναι κάποιο άλλο, τυχαίο άτομο στον πληθυσμό, να έχει ακριβώς το ίδιο γενετικό προφίλ με το άτομο το οποίο εξετάζεται. Εάν όμως υπάρχει μεικτό προφίλ χωρίς κύρια συνεισφορά τότε μελετάται, βάσει του Λόγου των Πιθανοτήτων, η πιθανότητα κάποιος ή κάποιοι να είναι δότες μέρους του μεικτού DNA. Διευκρινίζεται ότι για τις δύο πιο πάνω διαφορετικές στατιστικές εκτιμήσεις (οι οποίες δεν πρέπει να συγκρίνονται μεταξύ τους), δηλαδή της Τυχαίας Πιθανότητας Ταύτισης αφενός και του Λόγου των Πιθανοτήτων αφετέρου, απαιτείται να είναι γνωστές οι συχνότητες με τις οποίες εμφανίζονται σε κάποιο πληθυσμό της γης τα αλλήλια κάθε διαφορετικής μελετώμενης χρωματοσωμικής θέσης διότι τα αλλήλια είναι μεν τα ίδια αλλά υπάρχουν μικρές διαφορές στις συχνότητες τους οι οποίες και πάλι δεν είναι ικανές συνήθως να διαφοροποιήσουν την τελική, γενική εικόνα σπανιότητας ενός προφίλ το οποίο λαμβάνεται (από STRs) σε πολλές χρωμοσωμικές θέσεις του DNA. Το Ε.ΔΙ.Γ, χρησιμοποιεί συχνότητες Ελλήνων Κυπρίων και για αυτό όταν εμπλέκονται άτομα άλλης καταγωγής διορθώνει τη γενική τιμή «θ» (=0,01) χρησιμοποιώντας τιμή θ=0,05 που θεωρείται εξαιρετικά συντηρητική στατιστική εκτίμηση (χαμηλότερη τιμή αφού ακόμα και για πολύ μικρούς και απομονωμένους πληθυσμούς η τιμή δύναται να είναι θ=0,03), πράγμα το οποίο διορθώνει οποιεσδήποτε πιθανές διαφορές μεταξύ πληθυσμών της γης. Όταν απομονωθεί DNA από κάποιο τεκμήριο στη συνέχεια μελετάται και διαπιστώνεται το γενετικό προφίλ του οπότε ακολούθως μελετάται η βιολογική συσχέτιση με το DNA υπόπτων ατόμων. Η μελέτη αυτή ενδέχεται να δώσει τα εξής αποτελέσματα: 1) Ο ύποπτος να αποκλείεται από δότης. 2) Να μην μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα. 3) Να μην μπορεί να αποκλειστεί ο ύποπτος από δότης. 4) Να ταυτίζονται τα γενετικά προφίλ, περίπτωση που δυνατόν να καλύπτει και μονό γενετικό προφίλ αλλά και μεικτό, το οποίο όμως παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. 5) Ο ύποπτος να είναι δότης ή και δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού, δηλαδή η πηγή του μεικτού υλικού περιλαμβάνει και το DNA του υπόπτου. Για να αποδοθεί η στατιστική εκτίμηση συσχετισμού (του προφίλ DNA ατόμου με το προφίλ DNA από αντικείμενο), χρησιμοποιείται ο Λόγος των Πιθανοτήτων («αναλογία δύο πιθανοτήτων»). Επιστρέφοντας στα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης σημειώνουμε ότι δεν αμφισβητείται ότι το Ε.ΔΙ.Γ παρέλαβε στις 7.2.22 και στις 8.2.22 τα 14 αντικείμενα, τα οποία ο Μ.Κ.2 είχε εντοπίσει στο ντεπόζιτο, ως καταγράφει στην κατάθεση του (Έγγραφο Ε), καθώς και τα παρειακά επιχρίσματα του Μ.Υ.2 και ενός άλλου προσώπου. Επί των 14 αυτών αντικειμένων το Ε.ΔΙ.Γ προέβη συνολικά σε 91 δειγματοληψίες επιχρισμάτων. Οι επτά από αυτές αφορούσαν το πιστόλι BLOW και τον γεμιστήρα του με τα 10 φυσίγγια, ήτοι τα Τεκμήρια 3 έως 6 στην παρούσα (τα φυσίγγια ως ήταν πριν τις δοκιμές). Η εισήγηση ότι μόνον έξι δειγματοληψίες είχε αναφέρει προφορικά ο δρ Καριόλου δεν ευσταθεί και η εντύπωση αυτή οφείλεται μάλλον στο ότι όταν ερωτήθηκε από ποια «σημεία» πήρε τις δειγματοληψίες, ο δρ Καριόλου είχε απαριθμήσει έξι τέτοια σημεία, το δε τελευταίο από αυτά το περιέγραψε ως «τα εννέα υπόλοιπα φυσίγγια» για τα οποία όμως δεν του ζητήθηκε να διευκρινίσει πόσες δειγματοληψίες είχε λάβει από αυτά. Με άλλα λόγια δεν απαρίθμησε σε οποιοδήποτε στάδιο τις ίδιες τις δειγματοληψίες για τις οποίες είχε διευκρινίσει (σε περισσότερες από μια φορές) ότι είχαν γίνει από διαφορετικά σημεία επί των τεκμηρίων. Εν πάση περιπτώσει το ουσιώδες είναι ότι δεν αμφισβητείται πως, σε σχέση με τα τεκμήρια της παρούσας, μόνο σε τρεις δειγματοληψίες η ποσότητα-ποιότητα του DNA ήταν ικανοποιητική και επέτρεπε περαιτέρω διερεύνηση-σύγκριση σε μοριακό επίπεδο. Πράγμα στο οποίο και προχώρησε ο δρ Καριόλου και εξίσου αναμφισβήτητο παρέμεινε το ότι κατέληξε, στη βάση των γενετικών εξετάσεων του, στα συμπεράσματα υπ' αρ.30, 31 και 32 του Εγγράφου «Γ» και όταν πιο μετά παρέλαβε ξανά το DNA του Κατηγορούμενου, στα συμπεράσματα υπ' αρ.1 και 2 του Εγγράφου Δ (που ταυτίζονται με τα υπ' αρ.31, 32 της πρώτης έκθεσης). Διευκρινίζεται ότι το Ε.ΔΙ.Γ ενημέρωσε πως θα απαιτείτο να ληφθούν εκ νέου τα παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορουμένου για σκοπούς παρουσίασης της υπόθεσης σε δικαστήριο. Πράγμα το οποίο επετεύχθη στις 4.4.22, μετά τη σύλληψη του Κατηγορούμενου, οπότε και έγιναν ξανά οι γενετικές εξετάσεις και δη οι συγκρίσεις, με ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα, ως προκύπτει από τη δεύτερη έκθεση του δρος Καριόλου, Έγγραφο Δ (όσον αφορά την παρουσία αλληλίων στις 16 χρωμοσωμικές θέσεις). Όπως έχει ήδη λεχθεί, το πρωταρχικό βήμα είναι η τυποποίηση του DNA, η οποία και δίδει το γενετικό προφίλ του κάθε δείγματος, το οποίο προφίλ απεικονίζεται με το ηλεκτροφερόγραμμα. Τέτοια ηλεκτροφερογράμματα περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 7. Λεπτομερής επεξήγηση της φύσης τους περιέχεται στη δεύτερη σελίδα του εν λόγω τεκμηρίου ενώ υπήρξε και ολοκληρωμένη προφορική επεξήγηση από τον δρα Καριόλου, την οποία δεχόμαστε. Δεν αμφισβητείται οτιδήποτε από την τυποποίηση, η οποία έγινε με τη χρήση της μεθόδου PCR και του συστήματος PowerPlex ESX-17 Fast. Ο δε δρ Καριόλου υπήρξε εξαιρετικά αναλυτικός και επεξηγηματικός για τη μέθοδο και τα αποτελέσματα, ως αυτά αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 7. Στο εν λόγω Τεκμήριο 7 αποτυπώνονται οι αρχικές καθώς και οι επαναληπτικές τυποποιήσεις για το DNA από τον μοχλό οπλίσεως (σελ.3, 5), από το πάνω μέρος του γεμιστήρα (σελ.7, 9) και από τα παρειακά επιχρίσματα των Μ.Υ.2 και Κατηγορούμενου (σελ.11, 13). Σε κάθε μια από τις προαναφερθείσες τυποποιήσεις και με εξαίρεση την πρώτη θέση (Α=αμελογενίνη για το φύλο), αποτυπώνονται οι 16 χρωμοσωμικές θέσεις οι οποίες έχουν εξεταστεί (π.χ. D3S1358, TH01. κ.λπ.) ενώ στο κάτω μέρος αυτών φαίνονται τα αλλήλια τα οποία έχουν εντοπιστεί (άλλως «κορυφές»). Το ύψος του κάθε αλληλίου (ή κορυφής) μετράται σε μονάδες φθορισμού, είναι ευθέως ανάλογο της ποσότητας που υπάρχει στο εξεταζόμενο δείγμα και αναγράφεται εντός τετραγωνισμένου πλαισίου κάτω από τον αριθμό αλληλίου (π.χ. 15/769). Διευκρινίζεται πως στην περίπτωση επαναληπτικών εξετάσεων, όπου δηλαδή γίνεται μια νέα διαφορετική αντίδραση (PCR), είναι αδύνατον να παρατηρηθεί και στις δύο το ίδιο ύψος αλληλίων. Αυτό βέβαια το οποίο έχει σημασία είναι η σύγκριση των τυποποιήσεων από τα τεκμήρια με τις τυποποιήσεις του DNA των εξεταζόμενων προσώπων και εδώ η κατάσταση που προέκυψε δύναται να αποδοθεί σχηματικά ως εξής: Δειγματοληψία 687-9.3 Μοχλός Οπλίσεως Αλλήλια Κατηγορουμένου Ξένα Αλλήλια 1η Εξέταση 23 από τα 28 αλλήλια του 17 ξένα 2η Εξέταση 24 από τα 28 αλλήλια του 24 ξένα Δειγματοληψία 687-9.4 Γεμιστήρας και 1ο φυσίγγιο Αλλήλια Κατηγορουμένου Ξένα Αλλήλια 1η Εξέταση 28 από τα 28 αλλήλια του 4 ξένα αλλήλια 2η Εξέταση 28 από τα 28 αλλήλια του 4 ξένα αλλήλια Τονίζεται ξανά ότι δεν έχει αμφισβητηθεί οτιδήποτε από τα πιο πάνω αποτελέσματα της διενεργηθείσας ανάλυσης αλλά και της σύγκρισης μεταξύ των τυποποιήσεων, τα οποία καθίστανται και δικά μας ευρύματα. Ούτε βέβαια αμφισβητήθηκε η λειτουργία του συστήματος PowerPlex ESX-17 Fast, όπως ούτε και ο άμεμπτος χειρισμός και ανάλυση των αποτελεσμάτων που διενήργησε ο δρ Καριόλου. Είναι για αυτό που θεωρούμε ότι καταλήγει να είναι θεωρητικού περιεχομένου το παράπονο που εξέφρασε η Υπεράσπιση για το ότι εκ των πραγμάτων χρησιμοποιήθηκε κατά τις γενετικές εξετάσεις όλο το γενετικό υλικό το οποίο είχε απομονωθεί από τα τεκμήρια, αφού δεν εγείρεται και ούτε υπάρχει θέμα σφάλματος στις τυποποιήσεις που έγιναν. Ούτε βέβαια ευσταθεί και η άλλη μομφή που αφέθηκε εναντίον του δρος Καριόλου περί του ότι ετοίμασε τα ηλεκτροφερογράμματα λόγω εντολών της Κατηγορούσας Αρχής. Είχε ήδη εξηγήσει στις εκθέσεις του πως το τελικό αποτέλεσα του διαχωρισμού των προϊόντων της αντίδρασης PCR είναι ακριβώς ο προσδιορισμός των γενετικών προφίλ και ότι αυτά απεικονίζονται με τα ηλεκτροφερογράμματα (Έγγραφα Γ, Δ, σελ.3). Είναι δε αυτονόητο πως αυτοί οι προσδιορισμοί προηγούνται και είναι ούτως ή άλλως βασικότατο στάδιο στην όλη διεργασία του ως εμπειρογνώμονα γενετιστή αφού, όπως εξήγησε ο δρ Καριόλου, η στόχευση στις 16 χρωμοσωμικές θέσεις, γίνεται ακριβώς για να λάβουν κάποια γενετικά δεδομένα, (τα αλλήλια) και να παραχθεί η οπτική απεικόνιση η οποία φαίνεται στο Τεκμήριο 7. Η ουσία είναι πως πρόκειται για μια εικόνα του DNA, το οποίο είχε εντοπιστεί, κάτι ανάλογο με μια φωτογραφία (οπτική απεικόνιση), χωρίς να περιέχεται στο εν λόγω τεκμήριο κάποιο συμπέρασμα του γενετιστή. Αντιθέτως, όπως και ο ίδιος ανέφερε (στην επανεξέταση), είναι βάσει των γενετικών προφίλ, τα οποία αποδίδονται στο Τεκμήριο 7, που ετοίμασε τις δύο εκθέσεις του. Δεν τίθεται λοιπόν οποιοδήποτε ζήτημα ακόμα και αν αργότερα του είχε ζητηθεί να παρουσιάσει τις απεικονίσεις αυτές προς εξήγηση και στοιχειοθέτηση των όσων υποστήριξε στις εκθέσεις. Αναφέραμε ήδη πως εν τέλει, σε σχέση με τα τεκμήρια της παρούσας, μόνο σε τρεις δειγματοληψίες η ποσότητα-ποιότητα του DNA ήταν ικανοποιητική και επέτρεπε την περαιτέρω διερεύνηση-σύγκριση στο μοριακό επίπεδο. Πέραν των δύο, που έχουμε προαναφέρει, ήταν αξιοποιήσιμη και η δειγματοληψία από τη χειρολαβή του πιστολιού (Τεκμήριο 3). Όπως και σε σχέση με τις άλλες δύο έτσι και σε σχέση με αυτή ο δρ Καριόλου κατέληξε σε κάποια συμπεράσματα μετά τις τυποποιήσεις και συγκρίσεις. Παρότι δε, δεν είναι ευθέως σχετική, εντούτοις επειδή εμπλέκεται στην επιχειρηματολογία της Υπεράσπισης θεωρούμε ορθότερο να συμπεριλάβουμε και αυτή παραθέτοντας συνολικά τα συμπεράσματα του δρος Καριόλου, τα οποία έχουν ως εξής: 1. Αρ.687-9.2 - Συμπέρασμα υπ' αρ.30 Λήφθηκε επίχρισμα από τη χειρολαβή του πιστολιού (Τεκμήριο 3). Από αυτό απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό το οποίο παρουσιάζει κύρια συνεισφορά, το πλήρες ανδρικό προφίλ της οποίας ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του DNA του Μ.Υ.2. 2. Αρ.687-9.3 - Συμπέρασμα υπ' αρ.31 και αργότερα υπ' αρ. 1 Λήφθηκε επίχρισμα από τον μοχλό οπλίσεως του πιστολιού (Τεκμήριο 3). Από αυτό απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και οι Μ.Υ.2 και Κατηγορούμενος δεν μπορούν να αποκλειστούν από δότες μέρους του μεικτού αυτού γενετικού υλικού. 3. Αρ.687-9.4 - Συμπέρασμα υπ' αρ.32 και αργότερα υπ' αρ. 2 Λήφθηκε ένα επίχρισμα από το πάνω μέρος του γεμιστήρα και από το πρώτο φυσίγγιο εντός του γεμιστήρα. Από αυτό απομονώθηκε μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ο Κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μεικτού αυτού γενετικού υλικού. Επί του παρόντος ενδιαφέρουν κυρίως οι δύο επίδικες δειγματοληψίες, τις οποίες θα αναφέρουμε ως υπ' αρ. 9.3 και 9.4. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι αφορούσαν και οι δύο μεικτό γενετικό υλικό. Υπήρχαν όμως και διαφορές. Η υπ' αρ. 9.3 αφορούσε πολύ μικρή ποσότητα και σε αυτή δεν εντοπίστηκε κύριος δότης, ενώ η υπ' αρ. 9.4 αφορούσε μικρή ποσότητα μεν, πλην όμως εδώ υπήρχε δότης ο οποίος άφησε DNA το οποίο έδωσε εξαιρετικά καλό γενετικό προφίλ που με τη σειρά του ήταν πανομοιότυπο και συμβατό με το DNA του Κατηγορούμενου. Το ύψος των αλληλίων (κορυφών), όπως αποτυπώθηκαν στα ηλεκτροφερογράμματα, ακριβώς επιβεβαιώνει την καλή ποιότητα και ποσότητα του υλικού το οποίο όχι απλά μετέχει, αλλά ήταν το βασικό στο απομονωθέν δείγμα της υπ' αρ. 9.4. Όπως πετυχημένα το έθεσε ο δρ Καριόλου δεν υπάρχει σήμερα καμμιά μέθοδος η οποία δύναται να μετρήσει την αναγκαία ποσότητα για ένα καλό γενετικό προφίλ πλην όμως το κατά πόσον κάποιο είναι καλό ή όχι απαντάται από το ίδιο το προφίλ και εδώ υπήρχε πολύ καλό πλήρες γενετικό προφίλ στη δειγματοληψία υπ'αρ. 9.4. Αυτός βέβαια είναι και ο λόγος για τον οποίο ο δρ Καριόλου εξ αντιδιαστολής χαρακτήρισε το προφίλ από τη δειγματοληψία υπ'αρ. 9.3 ως μερικό γενετικό προφίλ, προσθέτοντας ότι κατά την άποψή του προέρχεται από τουλάχιστον τρία διαφορετικά άτομα (βασιζόμενος στη χρωμοσωμική θέση με τα περισσότερα αλλήλια). Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η ποσότητα των εντοπισθέντων τεσσάρων ξένων αλληλίων στην υπ' αρ. 9.4 είναι εξαιρετικά μικρή και στην ουσία τόσο μικρή που θα μπορούσε και να αγνοηθεί βάσει των προαναφερθεισών γενικών επιστημονικών αρχών. Ο λόγος για τον οποίο δεν τα έχει αγνοήσει ο δρ Καριόλου είναι επειδή αυτά τα ξένα αλλήλια είχαν κατά τι ύψος πάνω από το όριο που είναι ορατά, δηλαδή ήταν πάνω από 100 μονάδες φθορισμού (RFUs). Το βασικό λοιπόν καθώς και πολύ σημαντικό διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο μειγμάτων είναι ότι σε αυτό της υπ' αρ. 9.4 εντοπίζεται κύριος δότης, ήτοι πρόσωπο το οποίο συμμετέχει σε αυτό με μεγαλύτερη ποσότητα DNA και κυρίως με ένα πλήρες εξαιρετικό γενετικό προφίλ από το οποίο δεν απουσιάζει κανένα αλλήλιο (του Κατηγορούμενου, 28 στα 28 αλλήλια). Πράγμα το οποίο καθίσταται και εύρημα μας. Εξίσου ουσιώδης είναι η σαφής θέση του δρος Καριόλου ότι ο όρος «κύριος δότης» είναι ισοδύναμος με την έννοια «κύρια συνεισφορά» και όπως ήδη έχει καταγραφεί πιο πριν (σε σχέση με τα δυνητικά αποτελέσματα) ένα τέτοιο αποτέλεσμα δύναται να εντάσσεται στον όρο «ταυτίζεται» (βλ. Έγγραφα Γ και Δ, σελ.6). Ο λόγος για τον οποίο ο δρ Καριόλου δεν ανέφερε τον όρο «ταυτίζεται» στην έκθεσή του είναι αφενός επειδή το Ε.Δ.Ι.Γ είχε ζητήσει νέα παρειακά επιχρίσματα του Κατηγορούμενου και αφετέρου επειδή υπήρχαν στην τυποποίηση τα τέσσερα ξένα αλλήλια. Το τελευταίο στοιχείο ήταν αυτό που τον οδήγησε να χειριστεί την περίπτωση ως μεικτό γενετικό υλικό και να προχωρήσει στην εκτίμηση του Λόγου των Πιθανοτήτων ή της Πιθανοφάνειας. Η πιο κάτω απάντηση του δρος Καριόλου αποδίδει μέσα από δικά του λόγια το ισοδύναμο των διαφόρων όρων: «Θα σας πω τη δική μου ερμηνεία ως προς τις λέξεις που χρησιμοποιώ εγώ. Τώρα για το Δικαστήριο δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω ως προς το τι είναι η έννοια του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Για εμένα είτε το ταυτίζεται, είτε η εκτίμηση με τον λόγο της πιθανοφάνειας, είτε η κύρια συνεισφορά, είτε κύριος δότης, έχουν ακριβώς την ίδια σημασία. Δεν μπορεί το ένα να έχει διαφορετική σημασία από το άλλο, ανάλογα βεβαίως με το αντικείμενο που μελετούμε και τα σενάρια που έχουμε σε σχέση πάντοτε με την εναπόθεση γενετικού υλικού. Άρα, εγώ δεν μπορώ να τοποθετηθώ γενικά, αλλά μπορώ να τοποθετηθώ συγκεκριμένα, για συγκεκριμένα αντικείμενα. » Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως παρά το ότι ο δρ Καριόλου είχε τη δυνατότητα να εντάξει την περίπτωση της δειγματοληψίας υπ' αρ. 9.4 στις περιπτώσεις ταύτισης γενετικών προφίλ εντούτοις, επέλεξε ως ορθό επιστημονικό τρόπο τη χρήση του Λόγου των Πιθανοτήτων. Εννοείται βέβαια ότι το να μην προχωρούσε σ' αυτό το βήμα θα σήμαινε απλά πως θα παρέμενε στον χαρακτηρισμό «κύριος δότης» ή «κύρια συνεισφορά» ή και «ταυτίζεται» όπως και έπραξε στο συμπέρασμα υπ' αρ. 30. Όμως αυτό είναι που εννοούσε λέγοντας ότι όλα είναι αναλόγως του αντικειμένου και των σεναρίων σε σχέση με την εναπόθεση DNA. Στην πραγματικότητα, επειδή και οι δύο επίδικες δειγματοληψίες αφορούσαν μεικτό γενετικό υλικό, ο δρ Καριόλου ενέταξε και τις δύο στο πέμπτο δυνητικό αποτέλεσμα και προχώρησε να αποδώσει στατιστική εκτίμηση με τον Λόγο των Πιθανοτήτων. Θεωρούμε πως αυτό είναι προς τιμήν του αφού καταδεικνύει την έγνοια του να τηρεί ψηλά επιστημονικά πρότυπα, μη καταφεύγοντας σε εύκολες ή πρόχειρα διατυπωμένες θέσεις. Παρότι ο δρ Καριόλου εξήγησε και προφορικά τον τρόπο εξεύρεσης του Λόγου των Πιθανοτήτων, θεωρούμε πως εξυπηρετεί περισσότερο και διευκολύνει η παράθεση αυτούσιας της σχετικής αναφοράς του στα Έγγραφα Γ και Δ (σελ.6) που έχει ως εξής: «Στην περίπτωση αυτή για να αποδοθεί η στατιστική εκτίμηση για την συσχέτιση γενετικών προφίλ ατόμων με μικτά γενετικά προφίλ αντικειμένων, χρησιμοποιείται ο Λόγος των Πιθανοτήτων (Likelihood Ratio). Ο Λόγος των Πιθανοτήτων είναι η αναλογία δύο πιθανοτήτων ως προς το ποιοι μπορεί να είναι οι δότες ενός μικτού γενετικού προφίλ κάτω από διαφορετικές θέσεις. Για παράδειγμα, σε ένα μίγμα με δότες τουλάχιστον 2 άτομα, μία θέση μπορεί να είναι ότι ένα συγκεκριμένο άτομο (το γενετικό προφίλ του οποίου είναι γνωστό μέσα στα πλαίσια μίας υπόθεσης που εξετάζεται) μαζί με ένα άλλο τυχαίο, άγνωστο άτομο είναι δότες του μικτού γενετικού υλικού (αριθμητής) ενώ η άλλη θέση μπορεί να είναι ότι οι δύο δότες είναι δύο τυχαία, άγνωστα, άτομα (παρονομαστής). Εάν η τιμή του Λόγου των Πιθανοτήτων είναι μικρότερη από 1, τότε το μικτό γενετικό προφίλ υποστηρίζεται περισσότερο από την θέση ότι δότες είναι δύο τυχαία, άγνωστα, άτομα. Εάν ο Λόγος των Πιθανοτήτων είναι ίσος με 1, τότε το μικτό γενετικό προφίλ υποστηρίζεται, ισοδύναμα, τόσο από την θέση ότι το συγκεκριμένο άτομο και ένα άλλο τυχαίο, άγνωστο, άτομο είναι οι δότες του μικτού γενετικού υλικού όσο και από την θέση ότι δότες είναι δύο, τυχαία, άγνωστα, άτομα. Τέλος, εάν ο Λόγος των Πιθανοτήτων είναι μεγαλύτερος από 1, τότε το μικτό γενετικό προφίλ υποστηρίζεται περισσότερο από την θέση ότι το συγκεκριμένο άτομο και ένα άλλο, τυχαίο, άγνωστο άτομο είναι οι δότες του μίγματος. Το ΕΔΙΓ υποστηρίζει ότι η αριθμητική τιμή είναι ο καλύτερος τρόπος απόδοσης της στατιστικής δύναμης του Λόγου των Πιθανοτήτων. Υπάρχουν επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι μπορεί να δοθεί και φραστική ερμηνεία στον Λόγο των Πιθανοτήτων όπου: 1-10=Αδύναμη Υποστήριξη, 11-100 = Μέτρια Υποστήριξη, 101-10.000 = Μέτρια Ισχυρή Υποστήριξη, 10.001- 1.000.000 = Πολύ Ισχυρή Υποστήριξη και >1.000.001 = Εξαιρετικά Ισχυρή Υποστήριξη. Στις εκθέσεις του ΕΔΙΓ, υπάρχουν περιπτώσεις, όπου δεν υπολογίζεται ο Λόγος των Πιθανοτήτων αλλά αναφέρεται ότι μπορεί να παρουσιασθεί εάν ζητηθεί». Όπως δύναται ευχερώς να διαπιστωθεί «λόγος» ουσιαστικά είναι το πηλίκο της διαίρεσης (αναλογίας) και το ουσιώδες είναι κατά πόσον αυτό το αποτέλεσμα (ο Λόγος) υπερβαίνει τη μονάδα (το ένα). Παρά την υποστήριξη του δρος Καριόλου προς την αριθμητική τιμή απόδοσης, παραθέσαμε στο απόσπασμα και τη φραστική ερμηνεία ανωτέρω διότι είχε αντεξεταστεί επί του θέματος και η παράθεση της θα διευκολύνει την κατανόηση κατωτέρω. Τη στατιστική εκτίμηση του Λόγου των Πιθανοτήτων ο δρ Καριόλου την αποτύπωσε γραπτώς στο Τεκμήριο 8 και για τις δύο δειγματοληψίες υπ' αρ. 9.3 και 9.4. Ενόψει των προηγηθέντων αποδεκτών ευρημάτων του από πλευράς DNA, για την πρώτη θεώρησε τρία άτομα ως δότες και για τη δεύτερη δύο άτομα. Οι δύο διαζευκτικές θέσεις τις οποίες έθεσε για την κάθε μια ήταν: Αρ. 687‑9.3‑(μοχλός οπλίσεως) Το μείγμα DNA να προέρχεται: α) Είτε από τον Κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα. β) Είτε από τρία άγνωστα άτομα. Αρ. 687‑9.4. (γεμιστήρας και 1ο φυσίγγιο) Το μείγμα DNA να προέρχεται: α) Είτε από τον Κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο. β) Είτε από δύο άγνωστα άτομα. Παρατηρείται λοιπόν στα πιο πάνω η πρακτική εφαρμογή των όσων ο δρ Καριόλου καταγράφει στις εκθέσεις του και επεξηγεί στη μαρτυρία του. Πρόκειται πράγματι για δύο αλληλοαποκλειόμενες θέσεις εκ των οποίων δυνητικά είναι η μια της Κατηγορούσας Αρχής και η άλλη της Υπεράσπισης. Οι στατιστικές αυτές εκτιμήσεις έγιναν με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στους Έλληνες Κύπριους πλην όμως έγιναν με το στατιστικό πρόγραμμα LRmix Studio το οποίο και χρησιμοποιεί πράγματι τη συντηρητική τιμή «θ» (= 0,05), η οποία διορθώνει την αντίστοιχη γενική τιμή (ως εξηγήθηκε πιο πριν). Δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε ζήτημα περί της ορθής λειτουργίας και χρήσης του εν λόγω στατιστικού προγράμματος. Τα αποτελέσματα της στατιστικής εκτίμησης του Λόγου των Πιθανοτήτων ήταν: Δειγματοληψία Αρ. 687‑9.3 - Λόγος Πιθανοτήτων Το μεικτό γενετικό προφίλ του DNA το οποίο απομονώθηκε από τον μοχλό οπλίσεως είναι 450 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα το οποίο προέρχεται από τον Κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα. Ο δε Μ.Υ.2 δεν αποκλείεται από δότης. Δειγματοληψία Αρ. 687‑9.4 - Λόγος Πιθανοτήτων Το μεικτό γενετικό προφίλ του DNA το οποίο απομονώθηκε από το πιο πάνω μέρος του γεμιστήρα και το πρώτο φυσίγγιο εντός αυτού είναι 26.000.000.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα το οποίο προέρχεται από τον Κατηγορούμενο και ένα άγνωστο άτομο παρά από δύο άγνωστα άτομα. Καθίσταται λοιπόν αντιληπτό ότι η εκτίμηση η οποία διενεργείται είναι κατ' αρχάς ως προς το ποια θέση είναι πιο πιθανή από την άλλη και κατά δεύτερον πόσο πιο πιθανή είναι. Είναι δε σαφές ότι και στις δύο περιπτώσεις εξήχθησαν ως πιο πιθανές οι θέσεις στις οποίες ο Κατηγορούμενος συμμετείχε στο γενετικό υλικό, με διαφορετικό βέβαια «λόγο» στην κάθε περίπτωση. Μέσα από τις τεκμηριωμένες επεξηγήσεις του δρος Καριόλου, κατέστη πλήρως αντιληπτό ότι, εάν στη στατιστική εκτίμηση συμπεριελάμβανε και άλλο άτομο (του οποίου εντοπίστηκαν αλλήλια στο δείγμα), τότε αναπόφευκτα ο Λόγος θα ήταν ακόμα ψηλότερος υπέρ της ίδιας θέσης. Το γεγονός λοιπόν ότι ο δρ Καριόλου σε σχέση με τη δειγματοληψία υπ' αρ. 9.3 δεν συμπεριέλαβε στη στατιστική εκτίμηση τον Μ.Υ.2 καταδεικνύει ακόμη μια φορά την έγνοια, επαγγελματισμό και αντικειμενικότητά του αφού πράγματι εάν το έπραττε τότε ο «Λόγος» (450 φορές) θα αυξανόταν πολύ, καθιστώντας ακόμα πιο πιθανό το σενάριο βάσει του οποίου συμμετέχουν και οι δύο στο DNA αυτό. Σε σχέση με τις φραστικές ερμηνείες του Λόγου των Πιθανοτήτων είναι γεγονός πως ο δρ Καριόλου έχει την προσωπική άποψη πως δεν χρειάζονται. Αρκεί, όπως είπε, να γίνεται αντιληπτό πως (όταν εξαχθεί ο Λόγος) όσο απομακρύνεται από τη μονάδα (την τιμή «1») τόσο πιο δυνατή γίνεται η αντίστοιχη θέση είτε με αρνητικό πρόσημο (μικρότερη από «1») είτε με θετικό ( μεγαλύτερη από «1»). Επισημαίνουμε βέβαια πως, παρά την προσωπική του άποψη, ο δρ Καριόλου και παρέθεσε στην έκθεσή του τις φραστικές ερμηνείες αλλά και ευθαρσώς δέχθηκε ότι κάποιοι συνάδελφοι του επιστήμονες θα κατέτασσαν το αποτέλεσμα της υπ' αρ. 9.3 (450 φορές) στο τέταρτο επίπεδο, δηλαδή αυτό της αποκαλούμενης ως «Μέτρια Ισχυρή Υποστήριξη». Εξίσου σαφής, πειστικός και κατατοπιστικός ήταν ο δρ Καριόλου σε σχέση με το ότι η αναγραφόμενη στο Συμπέρασμα αρ.30 του Εγγράφου Γ πιθανότητα (1: 68.000.000.000.000.000.000) δεν πρέπει να συγκρίνεται με τους Λόγους των Πιθανοτήτων, διότι αυτή αφορά άλλου είδους στατιστική εκτίμηση. Συγκεκριμένα αφορά την Τυχαία Πιθανότητα Ταύτισης και καταδεικνύει το πόσο πιθανό ήταν να εντοπίζετο κάποιος άλλος με το ίδιο γενετικό προφίλ όπως ο Μ.Υ.2 (τον οποίον αφορά το Συμπέρασμα υπ' αρ.30 σε σχέση με τη χειρολαβή). Ενώ οι Λόγοι Πιθανοτήτων, που έχουν εξαχθεί, αφορούν την πιθανότητα, δεδομένων των ευρευθέντων αλληλίων, να εμπλέκεται ο Κατηγορούμενος σε κάποιο από τα μείγματα ή όχι. Συμφωνούμε με τον δρα Καριόλου και προσθέτουμε ότι θα μπορούσε να λεχθεί πως η Τυχαία Πιθανότητα Ταύτισης στο Συμπέρασμα υπ' αρ. 30 αφορά τη μοναδικότητα του γενετικού προφίλ σε αντίθεση με τους Λόγους, οι οποίοι αφορούν τις Πιθανότητες κάποιων θέσεων (σεναρίων). Ο δρ Καριόλου είχε την ευκαιρία αντεξεταζόμενος να αναλύσει επισταμένα, με παραδείγματα και το θέμα της άμεσης ή έμμεσης μεταφοράς DNA. Για την άμεση, δεχόμαστε πως γίνεται είτε όταν κάποιος με το γυμνό μέρος του κορμιού του έρχεται σε επαφή με κάποιο αντικείμενο είτε όταν χωρίς να έρθει σε επαφή αφήνει σε κάποιο αντικείμενο κάποια ουσία από το δικό του σώμα π.χ. σταγονίδια σάλιου. Για την έμμεση μεταφορά, δεχόμαστε πως γίνεται όταν το DNA ενός ατόμου μεταφέρεται μέσω κάποιου άλλου μέσου και όπως είπε, αυτό το μέσο πιθανόν να είναι είτε αντικείμενο, είτε άλλο άτομο, όπως π.χ. στην περίπτωση χειραψίας. Σημειώνουμε πως προέβαλε τη θέση ότι το δεύτερο άτομο θα είναι σε υπεροχή σε ό,τι αφορά την πληρότητα προφίλ ή και το ύψος αλληλίων αναφερόμενος σε σχετικά πειράματα, χωρίς να τύχει αμφισβήτησης. Δέχθηκε ότι υπάρχουν καλοί και κακοί δότες DNA, προσδιορίζοντας ως καλούς τα άτομα τα οποία όταν έρθουν σε επαφή με κάποιο αντικείμενο θα αφήσουν ένα καλό γενετικό προφίλ και ως κακούς αυτούς οι οποίοι μπορεί να μην αφήσουν καθόλου DNA ή να αφήσουν ένα μερικό γενετικό προφίλ. Ανάλογη είναι η κατάσταση και σε σχέση με το είδος της επιφάνειας. Δεχόμαστε τη θέση του ότι πιο εύκολα εναποτίθεται γενετικό υλικό σε μια πορώδη επιφάνεια (π.χ. ένα ρούχο) εν αντιθέσει με μια λεία επιφάνεια όπου εκεί τα πράγματα είναι πιο δύσκολα σε σχέση με την εναπόθεση ή μεταφορά γενετικού υλικού. Για το πιο πάνω θέμα και ειδικά σε σχέση με το επίχρισμα από τον μοχλό οπλίσεως, δηλαδή τη δειγματοληψία υπ' αρ. 9.3, ο δρ Καριόλου αντεξετάστηκε για το κατά πόσον, ενόψει των φιλικών σχέσεων του Κατηγορούμενου με τον Μ.Υ.2, θα μπορούσε να οφείλεται σε έμμεση μεταφορά του DNA, που βρέθηκε στον μοχλό (πρακτικά σελ. 39). Ο δρ Καριόλου, ευθαρσώς και εντίμως, είπε πως, παρότι είναι αρκετά τα αλλήλια (και των δύο), εντούτοις, επειδή δεν υπήρχε κύρια συνεισφορά, ήταν δύσκολο για τον ίδιο να αποκλείσει είτε την άμεση είτε την έμμεση μεταφορά. Διαφορετική ήταν η θέση του σε σχέση με το επίχρισμα από το πάνω μέρος του γεμιστήρα, δηλαδή τη δειγματοληψία υπ' αρ. 9. 4. Η άποψη του δρος Καριόλου ήταν πως εδώ η εναπόθεση ήταν άμεση, αποκλειομένης δηλαδή της μεταφοράς μέσω κάποιου άλλου ατόμου ή αντικειμένου (πρακτικά σελ. 13, 18, 44). Πρόκειται για άποψη στην οποία είχε καταλήξει λαμβάνοντας υπ' όψιν την επιφάνεια του φυσιγγίου (λεία και μη πορώδης), καθώς και το ότι, εάν μεσολαβούσε οποιοδήποτε άλλο άτομο κατά την τοποθέτηση στον γεμιστήρα, θα απαλείφετο το DNA του πρώτου ατόμου. Σε σχέση με το θέμα του χρόνου εναπόθεσης του DNA ήταν κατηγορηματικός και δεχόμαστε ότι οι γενετικές εξετάσεις από μόνες τους δεν μπορούν να προσφέρουν οποιαδήποτε πληροφόρηση. Παράλληλα όμως και με αναφορά στα μεγαλύτερα ύψη αλληλίων της δειγματοληψίας υπ' αρ. 9.4 εξήγησε πειστικά ότι για τον ίδιο έχει τεράστια σημασία το ότι το πάνω μέρος του γεμιστήρα με το πρώτο φυσίγγιο (από το οποίο μέρος έλαβε τη δειγματοληψία υπ' αρ. 9.4) είναι μικρής επιφάνειας και προστατευμένο διότι ο γεμιστήρας ήταν εντός του όπλου και ως εκ τούτου δεν εκτίθετο σε οποιεσδήποτε άλλες επιμολύνσεις (σε αντίθεση με τη χειρολαβή όπου μπορεί να αγγίζουν άλλα άτομα). Γενικά ο χρόνος παραμονής γενετικού υλικού πάνω σε κάποιο αντικείμενο εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες. Εάν δεν υπάρχουν περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις τότε το DNA δυνατόν να παραμείνει εσαεί στην επιφάνεια. Αλλά η επαφή του με άλλα αντικείμενα ή πρόσωπα δυνατόν να απαλείψουν το DNA από συγκεκριμένη επιφάνεια. Είναι στα πλαίσια αυτά που αναφέρθηκε και στην ευκολία απάλειψης DNA από φυσίγγιο του είδους που εξέτασε, λόγω της μικρής και λείας επιφάνειας του, καθώς και λόγω του ότι δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι να το πιάσει κάποιος, για να το τοποθετήσει στον γεμιστήρα. Το τελευταίο προκάλεσε τη διαφωνία της Υπεράσπισης, η οποία (στην αγόρευση) εισηγείται ότι ενδέχεται κάποιος να το πιάσει από τις άκρες του, σχηματίζοντας λαβή με τον αντίχειρα και τον δείκτη του χεριού του, οπότε να μην αγγίξει στην επιφάνεια του και να μην απαλείψει παλαιότερο DNA. Ασφαλώς, το πιο πάνω σενάριο δεν τέθηκε στον δρα Καριόλου και δεν έχουμε τη θέση του, πλην όμως είναι προφανές πως ο ίδιος αναφερόταν στη διαδικασία γέμισης και ειδικά στην τοποθέτηση του τελευταίου φυσιγγίου (του 10ου στη σειρά) στον γεμιστήρα. Αναφερόταν, δηλαδή, σε μία διαδικασία για την οποία απαιτείται πίεση και δύναμη εξαιτίας του ελατηρίου, το οποίο πρέπει να συσπειρωθεί και το οποίο στη συνέχεια λειτουργεί ως ανυψωτήρας προς τη θαλάμη του όπλου. Πρόκειται για διαδικασία την οποία περιέγραψε και ο Μ.Κ.3, χωρίς να αμφισβητηθεί. Έχοντες ιδίαν εικόνα για το πάνω μέρος του γεμιστήρα των διαστάσεων της οπής, του ελατηρίου και κυρίως έχοντας υπ' όψιν την περιγραφή του Μ.Κ.3 δεν συμφωνούμε ότι υφίσταται η θεωρητική πιθανότητα, την οποίαν, εκ των υστέρων, προέβαλε η Υπεράσπιση. Λαμβάνοντας υπ' όψιν την τεκμηριωμένη ανάλυση του δρος Καριόλου και ιδιαίτερα τη φύση του αντικειμένου (φυσίγγιο), το μέγεθος του, τη λειότητα της επιφάνειας του, την ποιότητα, καθώς και την ποσότητα του DNA, είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι απολύτως ορθό το επιστημονικό συμπέρασμα ότι στο σημείο, στο οποίο είχε διενεργηθεί η δειγματοληψία υπ' αρ. 9.4, είχε, σε κάποιον χρόνο πριν τον εντοπισμό των τεκμηρίων, εναποτεθεί DNA του Κατηγορούμενου με άμεσο τρόπο και ότι δεν πρόκειται για έμμεση μεταφορά. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Υπεράσπισης Α. Κατηγορούμενος (Μ.Υ.1) Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, είναι παραδεκτό ότι από τον Κατηγορούμενο ελήφθη γραπτή ανακριτική κατάθεση στις 3.4.22, ήτοι το Τεκμήριο 1. Περαιτέρω, ασκώντας το δικαίωμα του, ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον μας. Σε σχέση με την αξιολόγηση γραπτής κατάθεσης κατηγορούμενου, υπενθυμίζουμε τη γενική αρχή ότι κάθε μέρος της λαμβάνεται υπ' όψιν και εκτιμάται ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που εκεί προβάλλονται. Το δε Δικαστήριο δύναται, με την αναγκαία αιτιολογία, να αποδώσει διαφορετική βαρύτητα σε διαφορετικά τμήματα της κατάθεσης ή και να απορρίψει ένα ή περισσότερα μέρη αυτής (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.109, «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Ηλιάδης & Σάντης, 2014, σελ.689). Αρχίζοντας από τη γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου θα πρέπει να σημειώσουμε πως έχοντας εκεί ο ίδιος ενημερωθεί δεόντως για τα διερευνώμενα αδικήματα και ερωτώμενος αν έχει οτιδήποτε να αναφέρει προέβαλε ευθέως ότι δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη ή ιδέα για το πώς έγιναν τα αδικήματα και ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε σχετικό με τα συγκεκριμένα γεγονότα. Όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει τον Μ.Υ.2 δέχθηκε πως είναι φίλοι μεταξύ τους, ότι αντάλλασσαν επισκέψεις κατ' οίκον και ότι ο ίδιος πήγαινε και στην καφετέρια του Μ.Υ.2 για καφέ. Το αξιοσημείωτο έως περίεργο είναι ότι θεώρησε αναγκαίο να προσθέσει πως με τον Μ.Υ.2 μπαίνουν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου. Για τη σχέση του με ναρκωτικές ουσίες δέχθηκε πως παλιά έκανε χρήση, προσθέτοντας πως δεν είναι εξαρτημένος. Όταν ενημερώθηκε ότι στο πιστόλι BLOW είχε εντοπιστεί δικό του DNA (στον μοχλό οπλίσεως και στο πάνω μέρος του γεμιστήρα με το πρώτο φυσίγγιο) απάντησε επί λέξει: «Πιστόλι δεν είδα. Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν, αλλά μια μέρα ήταν σπίτι μου ο Shade (ΣΗΜ: ο Μ.Υ.2) και έπεσε από την τσέπη του, μια σφαίρα και εγώ την έπιασα και του την έδωσα, αυτά είναι όλα όσα γνωρίζω.» Στη συνέχεια ερωτήθηκε ειδικά για το DNA του στον μοχλό οπλίσεως και απάντησε ότι δεν γνώριζε με ποιο τρόπο είχε εντοπιστεί DNA του εκεί, επαναλαμβάνοντας ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το πιστόλι. Η πρώτη αλγεινή εντύπωση μας για τον Κατηγορούμενο δημιουργήθηκε μόλις προσήλθε στο εδώλιο του μάρτυρος όταν, δηλώνοντας ότι ήταν Μουσουλμάνος αλλά θα βαφτίζετο σε λίγο καιρό Χριστιανός, προθυμοποιήθηκε να ορκιστεί είτε στο Ευαγγέλιο είτε στο Κοράνι. Αυτή η προθυμία και ιδίως η ευκολία με την οποία εμφανίστηκε έτοιμος να δώσει τον όρκο οπουδήποτε μας δημιούργησε την εικόνα προσώπου το οποίο δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία της δέσμευσης να πει κάποιος την αλήθεια και κυρίως μας οδήγησε στη σκέψη ότι ήταν έτοιμος να πει οτιδήποτε, αν εκτιμούσε ότι αυτό ήταν προς το συμφέρον του. Στην κυρίως εξέταση ο Κατηγορούμενος απλώς υιοθέτησε όσα είχε πει στην κατάθεση του, επαναλαμβάνοντας ότι ήταν πολύ στενοί φίλοι με τον Μ.Υ.2 και τονίζοντας εμφαντικά ότι έμπαιναν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι είχαν γνωριστεί με τον Μ.Υ.2 περίπου έξι μήνες πριν ο ίδιος (ο Κατηγορούμενος) συλληφθεί για την παρούσα. Η θέση του δεν έχει αμφισβητηθεί και δεχόμαστε ότι η γνωριμία τους τοποθετείται περί τον Σεπτέμβριο του 2021, καθώς και ότι όντως εξελίχθηκε σε στενή φιλία. Όταν ο Κατηγορούμενος ερωτήθηκε για ποιο λόγο στην ανακριτική κατάθεση του ένιωσε την ανάγκη να προσθέσει και το ότι έμπαιναν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου, προέβαλε πως το έπραξε για να πει και περιγράψει τα πράγματα όπως ήταν. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε πειστεί ότι ήταν αναμενόμενο ή ότι υπήρχε στα πλαίσια εκείνης της ερώτησης στην κατάθεση του βάσιμος λόγος να προσθέσει τέτοιου είδους διευκρίνιση. Αυτό υπό την έννοια ότι εκεί είχε ερωτηθεί για το κατά πόσον γνωρίζει τον Μ.Υ.2 και από πού και ως θέμα κοινής λογικής το κατά πόσον μπαινόβγαιναν ο ένας στο αυτοκίνητο του άλλου, είναι, αν όχι εντελώς άσχετο με την ερώτηση, τουλάχιστον ασύνδετο με όρους λογικής και σίγουρα αξιοπερίεργη επιλογή. Η μόνη εξήγηση, την οποία βρίσκουμε, είναι ότι ο Κατηγορούμενος, έχοντας ήδη ενημερωθεί για τα διερευνώμενα αδικήματα κατοχής όπλου και φυσιγγίων, προέβη ενσυνείδητα σε μια προσθήκη, η οποία θα τον βοηθούσε μελλοντικά, ήτοι εν πολλοίς σε μια αυτοεξυπηρετική δήλωση. Αυτός κατά τη γνώμη μας ήταν και ο λόγος που έσπευσε να θέσει το συγκεκριμένο υπόβαθρο. Όταν, μετά από κάποιες ερωτήσεις, (ο Κατηγορούμενος) ενημερώθηκε από τον λαμβάνοντα την κατάθεση ότι στο πιστόλι BLOW και στον γεμιστήρα - πρώτο φυσίγγιο εντοπίστηκε δικό του DNA, ο Κατηγορούμενος, με την ίδια ετοιμότητα και ικανότητα έθεσε ένα άλλο υπόβαθρο, το οποίο επίσης θα τον βοηθούσε μελλοντικά. Ειδικότερα, αν και δεν τού είχε λεχθεί τι διαμετρήματος ήταν το πιστόλι και το φυσίγγιο που είχαν συσχετιστεί με τον ίδιο, προέβαλε πως κάποια μέρα στο παρελθόν είχε πιάσει μια σφαίρα, η οποία είχε πέσει από την τσέπη του Μ.Υ.
- Βέβαια φαίνεται να είχε τότε διαφύγει την προσοχή του Κατηγορούμενου ότι ενδεχομένως να ήταν ποινικά επιλήψιμη ακόμα και μια τέτοια προσωρινή κατοχή σφαίρας ή και η απόκρυψη της κατοχής την οποία είχε ο Μ.Υ.
- Όμως ο Κατηγορούμενος είχε τον τρόπο να επιχειρήσει διόρθωση. Προέβαλε στην προφορική του μαρτυρία πως εάν διαβάσει κάποιος σωστά τη συγκεκριμένη απάντηση από την κατάθεση του τότε θα αντιληφθεί ότι ο ίδιος δεν γνώριζε αν ήταν ακριβώς σφαίρα ή όχι. Κατά τη γνώμη μας πρόκειται απλά για ακόμα μια περίπτωση από την οποία αναδεικνύεται περίτρανα η ιδιαίτερη ικανότητα του Κατηγορούμενου να τοποθετείται απέναντι στα γεγονότα και να αναπροσαρμόζει τις θέσεις του κατά το δοκούν. Προς τούτο επισημαίνουμε μόνο αφενός ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του είναι παραδεκτό γεγονός και άρα το τι έχει καταγραφεί στο Τεκμήριο 1 δεν μπορεί να το διαφοροποιεί κατά πώς εξυπηρετεί κάθε φορά και αφετέρου ότι το νόημα της συγκεκριμένης απάντησης του είναι σαφέστατο, σε βαθμό που δεν απαιτεί οποιαδήποτε ανάλυση ή διανοητική επεξεργασία. Έχοντας παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή τον Κατηγορούμενο θα πρέπει να πούμε πως δεν έχουμε πειστεί ότι υπήρξε ειλικρινής ενώπιόν μας. Η συνολική εικόνα που έχουμε σχηματίσει είναι πως γνώριζε περισσότερα από όσα ήταν διατεθειμένος να αποκαλύψει είτε στην κατάθεση του είτε στη μαρτυρία του, καθώς και ότι ήταν έτοιμος ανά πάσα στιγμή είτε να πει οτιδήποτε είτε να μεταβάλει τις θέσεις του αρκεί αυτό να ήταν προς όφελος του. Ειδικά δεν έχουμε πειστεί και δεν αποδεχόμαστε τη θέση του ότι υπήρξε πράγματι περιστατικό κατά το οποίο ο Μ.Υ.2 είχε σφαίρες ή σφαίρα στην τσέπη του, ότι έπεσε μια και ότι την έπιασε ο Κατηγορούμενος για να του την επιστρέψει πίσω. Β. Αξιολόγηση του Μ.Υ.2 Με ανάλογη προσοχή έχουμε παρακολουθήσει και τον Μ.Υ.
- Όπως έχουμε ήδη αναφέρει η στενή φιλία του με τον Κατηγορούμενο δεν αμφισβητείται και την έχουμε δεχθεί. Την επιβεβαίωσε και ο Μ.Υ.2, ο οποίος μάλιστα προσδιόρισε και το χρονικό σημείο της γνωριμίας τους, ότι ήταν κάποιους μήνες πριν τη σύλληψη του ιδίου, περίπου οκτώ μήνες (ως ανέφερε) και περαιτέρω προσέθεσε πως ακόμα και τρεις εβδομάδες πριν τη μαρτυρία του στα πλαίσια της παρούσας, ευρισκόμενοι και οι δύο στις Κεντρικές Φυλακές, είχαν συναντήσεις μεταξύ τους, αν και κρατούντο σε διαφορετικές πτέρυγες. Παράλληλα όμως ήταν εμφανέστατο πως όχι μόνο δεν είχε πρόθεση ο Μ.Υ.2 να πει την αλήθεια στο δικαστήριο αλλά ήταν έτοιμος να υποστηρίξει και εν πολλοίς να εφεύρει γεγονότα και κυρίως γεγονότα τα οποία θα συνήδαν με όσα υποστήριζε ο φίλος του, Κατηγορούμενος. Χαρακτηριστικότερη τέτοια προσπάθεια του, η προώθηση της θέσης (μετά από μερική καθοδήγηση) ότι το πιστόλι BLOW και ο γεμιστήρας, ήταν πάντα στη δική του φύλαξη ενώ στην πραγματικότητα όταν είχε συλληφθεί στις 6.2.22 δεν τα είχε μαζί του αλλά αυτά ήταν στο ντεπόζιτο. Οι αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις συνεχίστηκαν όταν σε επόμενες ερωτήσεις (στην κυρίως εξέταση) δήλωσε πρώτα ότι το πιστόλι το είχε μαζί του και εντός ολίγου ότι αυτό ήταν σχεδόν πάντοτε μαζί του. Στην αντεξέταση του και συγκεκριμένα όταν ευλόγως τέθηκε αντιμέτωπος με την ουσιώδη ως άνω αντίφαση του, μη έχοντας άλλη επιλογή, υποχρεώθηκε να συμφωνήσει λέγοντας ότι «εκείνη τη φορά» δεν ήταν πάνω του το πιστόλι και εντός ολίγου να ομολογήσει ότι ήταν τις «παραπάνω φορές» που το είχε πάνω του. Ήταν βασικά εμφανές ότι η προσπάθεια του να αποκλείσει κάποια σενάρια που ενδεχομένως να δημιουργούσαν πρόβλημα στον φίλο του, είχε ναυαγήσει. Η δε ανασκευασμένη αυτή θέση του εκ προοιμίου καταρρίπτει και την άλλη αναφορά του περί του ότι ήταν για σκοπούς προφύλαξης του που είχε αγοράσει τα Τεκμήρια 3 και 4 υπό την έννοια να το μεταφέρει συνεχώς μαζί του, ανεξαρτήτως των αντικειμένων στο ντεπόζιτο. Αυτό επειδή δεν μπορεί να ήταν για τέτοια συνεχή καθημερινή προφύλαξη του αλλά αυτά να ευρίσκοντο σε εκτροφείο στην Αγροκηπιά και ο ίδιος π.χ. στην καφετέρια του στη Λακατάμια. Μάλιστα στο ντεπόζιτο να ήταν μαζί με άλλο οπλισμό και με ναρκωτικά. Είναι θέμα κοινής λογικής πως τα δύο όπλα και τα φυσίγγια για τα οποία ο ίδιος είχε παραδεχθεί την κατοχή και τιμωρήθηκε είχαν σχέση με τα ναρκωτικά. Η θέση του ότι τα επίδικα τα είχε αγοράσει κάποιους μήνες, σχέδον ένα έτος προηγουμένως, δεν έχει αμφισβητηθεί και τη δεχόμαστε. Όμως επαναλαμβάνουμε πως δεν πείθει η θέση του ότι ήταν για γενική καθημερινή του προφύλαξη. Όπως και για το άλλο πιστόλι έτσι και για τα Τεκμήρια 3 και 4 (με τα φυσίγγια) είμαστε βέβαιοι πως είχαν σχέση με τα ναρκωτικά και τις παράνομες συναλλαγές σε σχέση με αυτά, κάτι το οποίο θέλησε να αποκρύψει ο Μ.Υ.2 στην προσπάθεια του να πείσει ότι τα μετέφερε πάντα μαζί του και τούτο για να υποστηρίξει τον φίλο του. Τέτοια ήταν η επιθυμία και η προσπάθεια του Μ.Υ.2 να υποστηρίξει τον φίλο του τον Κατηγορούμενο που όταν τέθηκε αντιμέτωπος με τις παλαιότερες δηλώσεις του δικού του δικηγόρου στην παρουσία του, ήτοι περί του ότι ο ίδιος (ο Μ.Υ.2) δεν ήταν ο ιδιοκτήτης των δύο όπλων και των ναρκωτικών, τότε ο Μ.Υ.2 επέλεξε να διορθώσει μόνο τη δήλωση για τα τεκμήρια της παρούσας. Επέμεινε δηλαδή ότι μόνο αυτά ήταν δικά του. Ασφαλώς δεν είναι πρόθεση μας να αντιπαραβάλουμε τη μαρτυρία που προσέφερε εδώ ο ίδιος με τις δηλώσεις του δικηγόρου του κατά την αγόρευση μετριασμού στην παλαιότερη δική του υπόθεση. Ούτε βέβαια να προβούμε σε εύρημα ως προς την ιδιοκτησία των όπλων και ναρκωτικών που ανευρέθησαν στο ντεπόζιτο, αφού δεν είναι επίδικο. Όμως μπορούμε να πούμε και είμαστε βέβαιοι για αυτό ότι ο Μ.Υ.2, ακόμα και αν δεν είναι ο μόνος που γνωρίζει τον πραγματικό ιδιοκτήτη τους, σίγουρα ανήκει στα άτομα τα οποία γνωρίζουν τις πραγματικές συνθήκες απόκρυψης τους στο ντεπόζιτο και με τις οδηγίες ποιου. Απλά λοιπόν σημειώνουμε την ετοιμότητα του να διαχωρίσει το όπλο και φυσίγγια τα οποία αφορά η παρούσα και να επιμένει ότι αυτά είναι δικά του και τα μετέφερε πάντα μαζί του, μόνο και μόνο για να υποστηρίξει τον φίλο του. Υπό τέτοιες περιστάσεις ασφαλώς και δεν έχουμε πειστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο ότι υπήρξε το αναφερθέν περιστατικό με τη σφαίρα στο σπίτι του Κατηγορουμένου ή ότι ο ίδιος έβαλε το τελευταίο φυσίγγιο στον γεμιστήρα. Είμαστε αντιθέτως πεπεισμένοι ότι πρόκειται για επιτηδευμένη επανάληψη της θέσης του Κατηγορούμενου στα πλαίσια της στενής φιλίας τους και μόνο προς υποστήριξη εκείνου. Για το περιστατικό με τη σφαίρα είμαστε βέβαιοι πως εάν πραγματικά είχε συμβεί κάτι τέτοιο, αν όχι και οι δύο, τουλάχιστον ο Μ.Υ.2 θα ευρίσκετο σε πολύ καλύτερη θέση να το περιγράψει, δίδοντας κάποια στοιχεία παραστατικά, όπως π.χ. τι ακριβώς είχε μαζί του εκείνη τη μέρα, σε ποια τσέπη και πώς έτυχε να πέσει μια σφαίρα κλ.π. Αντί τούτων ο Μ.Υ.2 κατάφερε μόνο να επαναλάβει μια στερεότυπη πρόταση κατά τρόπον και ύφος που σε καμμιά περίπτωση δεν μας επιτρέπει ούτε καν να προβληματιστούμε για τη βασιμότητα τέτοιας εξιστόρησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όσον αφορά τη νομική πτυχή της υπόθεσης, έχουμε ήδη αναφέρει πως ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας "Α" χωρίς άδεια (Κατηγορία 1) και για κατοχή εκρηκτικών υλών, επίσης χωρίς άδεια (Κατηγορία 2). Σε σχέση με την Κατηγορία 1, της κατοχής πυροβόλου όπλου, για να στοιχειοθετηθεί απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 4
(1)του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Ν.113(Ι)/04, να καταδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος: (α) Κατείχε (β) Πυροβόλο όπλο της κατηγορίας "Α" (γ) Χωρίς την προβλεπόμενη από τον Νόμο άδεια Σε σχέση με την Κατηγορία 2, της κατοχής εκρηκτικών υλών, για να στοιχειοθετηθεί απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 4
(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54 να καταδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος: (α) Κατείχε (β) Εκρηκτικές Ύλες (γ) Χωρίς την προβλεπόμενη από τον Νόμο άδεια Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Ν.113(Ι)/04 «όπλο» σημαίνει μηχανισμό, συσκευή ή αντικείμενο το οποίο με ωστική δύναμη που παράγεται με οποιοδήποτε τρόπο εκτοξεύει βλήμα ενώ «πυροβόλο όπλο» σημαίνει μεταξύ άλλων οποιοδήποτε φορητό όπλο με κάννη το οποίο εξακοντίζει σφαίρα, βολίδα ή βλήμα μέσω της ενέργειας εκρηκτικής ύλης και το οποίο εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου. Παράλληλα, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κεφ.54 ο όρος «εκρηκτική ύλη» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, φυσίγγια. Στην παρούσα περίπτωση έχει στοιχειοθετηθεί μέσα από τα ευρήματα μας: (i).Ότι το Τεκμήριο 3 είναι αυτόματο πυροβόλο όπλο και προσθέτουμε ότι ως τέτοιο ρητώς κατατάσσεται στην Κατηγορία Α του Μέρους Ι του Πρώτου Παραρτήματος του Ν.113(Ι)/04 και (ii) Ότι εντός του γεμιστήρα, Τεκμήριο 4, υπήρχαν 10 πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι το Τεκμήριο 3 είναι πυροβόλο όπλο Κατηγορίας Α και ότι τα 10 φυσίγγια εμπίπτουν στην έννοια των εκρηκτικών υλών. Είναι δε αυτονόητο πως δεν έχει προβληθεί καν ότι ο Κατηγορούμενος διέθετε την απαραίτητη άδεια για την κατοχή τέτοιων αντικειμένων και συνεπώς στοιχειοθετείται και αυτό το συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, αφήνοντας προς συζήτηση μόνο το θέμα της κατοχής. Κατοχή Για να στοιχειοθετηθεί το συστατικό στοιχείο της κατοχής, απαιτείται να έχει καταδειχθεί η γνώση για τη φύση του επίμαχου αντικειμένου και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί αυτού. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Oueiss v. Republic
(1987)2 C.L.R.49: «Possession imports, as the trial Court correctly directed itself, knowledge of the content and a degree of control over the prohibited substance». Πρόσωπο θεωρείται ότι έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν το αντικείμενο αυτό βρίσκεται (α) υπό τη φυσική του φύλαξη ή (β) υπό τον έλεγχο του. Φυσική φύλαξη υπάρχει όταν το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή και όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος ή στα ενδύματα του. Ο έλεγχος είναι έννοια ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος επί του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή, έστω και αν τη φύλαξη την έχει άλλος. Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει δυνατότητα επέμβασης επί του αντικειμένου, αποκλειστική ή από κοινού με άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.409 όπου εξετάστηκε η έννοια του όρου της κατοχής σε σχέση με οπλισμό και εκρηκτικά. Παραθέτουμε αυτούσιο το πιο κάτω καθοδηγητικό απόσπασμα (σελ.416): «Το Κακουργιοδικείο υιοθέτησε την περικοπή από τον Archbold, έκδοση 1994, reissue, παραγ. 24-5, που αφορά παρόμοιες διατάξεις της αγγλικής νομοθεσίας (Firearms Act 1968, άρθρ. 1). Παραθέτουμε την ίδια περικοπή, αλλά από την έκδοση 1998, σελ. 1799, παραγ. 24-6: "Τhe purpose of section 1 is to regulate and license not only those who keep firearms where they live but also those who have them under their control; for example, where an owner keeps his firearm (s) at the home of a relative for safe custody. An owner might not have physical possession of the firearms, but may still possess them for the purposes of section 1: Sullivan v. Earl of Caithness
(1976)Q.B. 966, 62 Cr. App. R. 105, D.C.; Hall v. Cotton and Treadwell
(1987)Q.B. 504, 83 Cr. App. R. 257, D.C. In the latter case, the court held that the concept of possession embraced both proprietary and custodial possession, and so on the particular facts of that case (see post, &24-88) both the owner and the temporary recipient of the shot guns were held to be in possession for the purposes of the Act." Δεν είναι διαφορετική η αντιμετώπιση του θέματος από την κυπριακή δικαιοσύνη. Η έννοια της κατοχής είναι αρκετά ευρεία για να καλύψει τις περιπτώσεις φύλαξης οπλισμού σε υποστατικό τρίτου εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο του. Η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να στηρίξει καταδίκη. Είναι μέσα σε αυτό το πνεύμα που αποφασίστηκε και η υπόθεση Mixis v. Republic
(1962)C.L.R.111. Ο εφεσείων, του οποίου η καταδίκη για κατοχή πιστολιού επικυρώθηκε, το φύλαγε στο σπίτι τρίτου προσώπου: Βλ. επίσης Chronias v. Police
(1962)C.L.R.304. Το εννοιολογικό πλαίσιο του όρου "κατοχή", που έχουμε διαγράψει, βρίσκει και νομοθετικό έρεισμα στις διατάξεις του εδ. 5 του άρθρ. 4 του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο αυτό, που αφορά τη 2η κατηγορία, καθιστά ένοχο παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών, μεταξύ άλλων, οποιοδήποτε πρόσωπο τις "έχει στην κατοχή του" χωρίς άδεια (άρθρ. 4
(4)(δ) του νόμου). Η παραπάνω φράση για τους σκοπούς του εδ.4: "περιλαμβάνει όχι μόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλά επίσης και να έχει εν γνώσει του στην πραγματική κατοχή ή φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου, ή να έχει οτιδήποτε σε οποιοδήποτε τόπο (είτε που ανήκει σε ή κατέχεται από κάποιο ή όχι) για τη χρήση ή το όφελος κάποιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου.........................."» Όπως επαναλήφθηκε στην υπόθεση Alibrahim Muhy Iddin v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.47/2014, ημερ. 29.2.16, η αντικειμενική υπόσταση της κατοχής συναρτάται με την άμεση κατοχή ή την εξυπακουόμενη κατοχή (actus reus) και ότι αντικείμενα θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή προσώπου ακόμη και αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου. Συναρτώμενο με το στοιχείο της κατοχής είναι το στοιχείο της γνώσης. Στην υπόθεση Καΐμης v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ.662 τονίζεται πως «δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής, απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής για στοιχειοθέτηση της, το βάρος απόδειξης των οποίων φέρει πάντοτε ο κατήγορος». Ομοίως στην Κούκος v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ.64 τονίστηκε ότι η κατοχή, είτε υπό τη μια έννοια (φύλαξη) είτε υπό την άλλη (έλεγχο), θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσεως του πράγματος, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Η γνώση δύναται να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης. Όταν η γνώση θα συναχθεί από περιστατική μαρτυρία θα πρέπει να μην παραμένει καμμιά λογική αμφιβολία. Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Δημοκρατία ν. Νικολάου, Ποιν. Έφ.59/20, ημερ. 27.5.21, υπήρξε καθοδηγητική αναφορά σε σχέση με τις αρχές αντίκρισης της περιστατικής μαρτυρίας, (μάλιστα με ειδικότερη αναφορά σε γενετικό υλικό το οποίο δυνατόν να συνιστά τέτοια μαρτυρία) ως ακολούθως: «Ως προς τις αρχές που διέπουν τη φύση, τον τρόπο που αντικρίζεται και την αιτιώδη σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορούμενου, αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη νομολογία και έχουν συνοψισθεί και αποτυπωθεί στο ακόλουθο απόσπασμα της υπόθεσης Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R., 73 p.79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. ............» Η περιστατική μαρτυρία σύμφωνα με τη νομολογία αξιολογείται συνολικά με ενιαία προσέγγιση και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό (Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.41 και Αγγελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ.70/2017, ημερομηνίας 27.2.2018). Το κάθε στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας μπορεί από μόνο του να μην είναι αρκετό για να οδηγήσει σε καταδίκη, αλλά το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων των στοιχείων περιστατικής μαρτυρίας να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων (Καΐμης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ.662). Στην υπόθεση Χαρίτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ.225 διευκρινίστηκαν τα ακόλουθα: «Κατ' αναλογία και η ύπαρξη γενετικού υλικού παρόλο που είναι αρκετή από μόνη της για να οδηγήσει σε καταδίκη, αυτό δεν είναι απαραίτητο διότι η ύπαρξη του μπορεί να έχει λογική εξήγηση. Τότε μόνο οδηγεί σε ενοχή, εφόσο η ύπαρξή του συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά του εγκλήματος δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση. (Γιαννίδης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.143, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.171 και Πέτρου ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ.331)». Αναφορικά με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας μέσω γενετικού υλικού σχετική είναι και η Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ.571.» Ειδικά όμως σε περιστατική μαρτυρία προερχόμενη από γενετικό υλικό έγινε επίσης καθοδηγητική ανάλυση στην παλαιότερη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου (Αρ.1)
(2010)2 Α.Α.Δ.525 ως εξής: «Έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερη της άμεσης τοιαύτης, όταν δε είναι «... συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρωπίνου λάθους ...». (δέστε Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.102, σελ.119-120 και Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ.746). Περιστατική μαρτυρία δε που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο μοριακής γενετικής, είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή. (R. ν. Melias, The Times 14.11.87, Σάββας Πλαστήρας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ.195 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ.571). Παρά τη δυναμική της δεν έχει βεβαίως οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορουμένου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. (Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R.73). Σε κάθε περίπτωση ένα Δικαστήριο ενεργεί και αποφασίζει επί των δεδομένων της ενώπιον του υπόθεσης. Τα γεγονότα, τα οποία δικαστικώς αξιολογούμενα θα οδηγήσουν στα ευρήματα του Δικαστηρίου, αποτελούν το στερεό βάθρο επί των οποίων το Δικαστήριο επιθέτει τη νομική πτυχή του ζητήματος.» Όσον αφορά την παρούσα περίπτωση το βασικό εύρημα μας ήταν ότι εντός του πλαστικού ντεπόζιτου, το οποίο απεικονίζεται στις φωτογραφίες υπ' αρ.15 επ. σε εκτροφείο στην Αγροκηπιά εντοπίστηκαν επίσης κατά τον τρόπο που απεικονίζεται στις φωτογραφίες υπ' αρ.20 επ. διάφορα αντικείμενα. Μεταξύ αυτών ήταν (
- i)δύο έμφορτα πιστόλια, (
- ii)αριθμός σφαιρών, (iii) 2.695 γρ. κοκαΐνης, (
- iv)3.300 γρ. κάνναβης και (
- v)τρεις ζυγαριές ακριβείας. Ένα από τα ανευρεθέντα πιστόλια ήταν το επίδικο στην παρούσα πιστόλι Blow το οποίο εντοπίστηκε έμφορτο, με τον γεμιστήρα του να περιέχει 10 πλήρη φυσίγγια (όχι αβολίδωτα), στην κατάσταση δηλαδή που απεικονίζεται στη φωτογραφία υπ' αρ.47 του Τεκμηρίου 2. Θεωρούμε ότι δεν απαιτείται ιδιαίτερη ανάλυση για το πρώτο βασικό συμπέρασμα μας, ήτοι ότι όλα τα ανευρεθέντα σχετίζονται με τη διακίνηση ή εμπορία ναρκωτικών. Αυτό συνάγεται: (
- i)Από τον χώρο στον οποίο έχουν εντοπιστεί, ήτοι εντός ντεποζίτου σε απόμερη περιοχή με σκουπίδια στο εκτροφείο, (
- ii)Από τις ποσότητες, τα διαφορετικά είδη ναρκωτικών (Τάξης Α και Β) και την ύπαρξη ζυγαριών, τα οποία βέβαια αντικείμενα αυτά δεν παραπέμπουν σε χρήστη ή χρήστες ναρκωτικών αλλά σε εμπόρους. Ασφαλώς λοιπόν και η παρουσία των δύο έμφορτων πιστολιών σχετίζεται με τη δυνητική διακίνηση των ναρκωτικών ουσιών και τους συνακόλουθους πιθανούς κινδύνους από τη συμμετοχή σε τέτοιες εγκληματικές ενέργειες. Τους οποίους κινδύνους από πιθανές απρόβλεπτες εξελίξεις γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τον οποιονδήποτε οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι σε τέτοιου είδους παράνομες συναλλαγές και καταστάσεις. Η δε παρουσία όχι ενός αλλά δύο έμφορτων πιστολιών δεν μπορεί παρά να σημαίνει και την εμπλοκή περισσοτέρων του ενός ατόμου, όπως εξάλλου υποστηρίζει και ο εντοπισμός γενετικού υλικού διαφόρων άλλων στα αντικείμενα βάσει της αρχικής έκθεσης του δρος Καριόλου (Έγγραφο Γ). Έχουμε ήδη καταλήξει πως το επίδικο πιστόλι, Τεκμήριο 3, είναι πλέον κανονικό πυροβόλο όπλο και ότι θα ήταν παράλογο να μην ήταν αλλά να συνοδεύετο από γεμιστήρα με πλήρη φυσίγγια. Προσθέτουμε σε αυτό το σημείο πως το εν λόγω σχόλιο μας συνάδει και με τον σκοπό για τον οποίο προορίζετο το έμφορτο πιστόλι, ως εξηγήσαμε πιο πάνω. Προσθέτουμε περαιτέρω και την παραδοχή του Μ.Υ.2 ότι τα Τεκμήρια 3 και 4 τα είχε αγοράσει κάποιους μήνες προηγουμένως για σκοπούς προφύλαξης. Ασφαλώς εάν ήταν αθλητικό και πυροδοτούσε μόνον αβολίδωτα δεν θα ήταν χρήσιμο σε καμμιά προφύλαξη. Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι πως προέβη στην αγορά για να διασφαλίσει τον σκοπό για τον οποίο τα ήθελε, ήτοι για σκοπούς προφύλαξης. Το κρίσιμο βέβαια ερώτημα παραμένει και είναι κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε οποιαδήποτε στιγμή στην κατοχή του είτε τα φυσίγγια είτε το πιστόλι ή και τα δύο. Άμεση μαρτυρία για κάτι τέτοιο δεν προσκομίστηκε και το θέμα εξετάζεται μόνο με αναφορά σε περιστατική μαρτυρία στη βάση των προαναφερθεισών αρχών. Στην παρούσα περίπτωση παρατηρούμε ότι:
(1)Όλα τα ανευρεθέντα αντικείμενα, δηλαδή τόσο τα τεκμήρια της αρχικής όσο και αυτά της παρούσας υπόθεσης είχαν αποκρυβεί σε ντεπόζιτο που ευρίσκετο σε εκτροφείο στο οποίο εργαζόταν ο πατέρας του Μ.Υ.2. Ο τελευταίος, δηλαδή ο Μ.Υ.2 είναι πρόσωπο το οποίο εμπλέκεται στην κατοχή και φύλαξη των αντικειμένων αυτών, μεταξύ των οποίων ήταν και τα επίδικα στην παρούσα, ήτοι το πιστόλι Blow και τα 10 φυσίγγια. Παράλληλα ο Μ.Υ.2 είναι πρόσωπο το οποίο τους τελευταίους οκτώ περίπου μήνες πριν τη σύλληψη του είχε γνωριστεί και αναπτύξει πολύ στενή φιλία με τον Κατηγορούμενο.
(2)Μέσα από τις διενεργηθείσες γενετικές εξετάσεις έχει διαπιστωθεί ότι στο επίχρισμα που έχει ληφθεί από το πάνω μέρος του γεμιστήρα και από το πρώτο φυσίγγιο εντοπίστηκε μεικτό DNA με κύριο δότη τον κατηγορούμενο, το γενετικό προφίλ του οποίου στο συγκεκριμένο σημείο ήταν πλήρες και εξαιρετικό. Ο Λόγος των Πιθανοτήτων καταδεικνύει ότι είναι 26.000.000.000 πιο πιθανό το μείγμα να παρατηρηθεί εάν είναι μείγμα το οποίο προήλθε από τον Κατηγορούμενο και ένα άλλο άγνωστο άτομο παρά από δύο άγνωστα άτομα. Υπό αυτές τις περιστάσεις δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το πλήρες αυτό γενετικό προφίλ ανήκει στον Κατηγορούμενο.
(3)Σε σχέση με τον τρόπο εναπόθεσης του DNA στο εν λόγω σημείο υπήρξαν δύο εν πολλοίς αντιφατικές εκδοχές εκ μέρους του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα υπεβλήθη αφενός ότι δεν υπήρξε άμεση επαφή αλλά πιθανή μεταφορά DNA λόγω της επαφής και σύνδεσης του Κατηγορούμενου με τον Μ.Υ.2 (πρακτικά, σελ.44) και αφετέρου ότι σε κάποιο παλαιότερο χρόνο ο Κατηγορούμενος είχε άμεση επαφή πιάνοντας ένα φυσίγγιο που είχε πέσει από τη τσέπη του Μ.Υ.2. Μέσα από την αξιολόγηση όμως, έγινε δεκτό ότι το DNA του Κατηγορούμενου στο πιο πάνω σημείο (του γεμιστήρα και του πρώτου φυσιγγίου) έχει εναποτεθεί με άμεσο τρόπο και ότι δεν πρόκειται για έμμεση μεταφορά. Αυτό σημαίνει πως κάποια χρονική στιγμή πριν τον εντοπισμό των τεκμηρίων ο Κατηγορούμενος ήλθε σε σωματική επαφή με το σημείο από το οποίο έχει ληφθεί το επίχρισμα. Η άλλη εκδοχή του Κατηγορούμενου ότι αυτή η άμεση εναπόθεση έγινε σε κάποιο άγνωστο χρόνο πριν τον εντοπισμό των αντικειμένων διότι έτυχε να αγγίξει σε ένα από τα φυσίγγια όταν αυτό έπεσε από την τσέπη του Μ.Υ.2 ενόσω ευρίσκετο σε επίσκεψη στο σπίτι του, έχει απορριφθεί για λόγους που εξηγήθηκαν. Ούτως ή άλλως εάν είχε υπάρξει εναπόθεση DNA μόνο σε φυσίγγιο το οποίο αργότερα το έπιανε κάποιος άλλος και το πίεζε για τοποθέτηση στον γεμιστήρα τότε λόγω της