A. L. VASILIOU MOTORS LTD ν. Επί τοις αφορώσι τον Σάββα Λεωνίδου, Αρ. Αίτησης: 2/22, 24/4/2023

(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5) δεν δήλωσαν ότι προτίθενται να παραιτηθούν από την εξασφάλιση τους προς όφελος των υπόλοιπων πιστωτών του Καθ' ου η Αίτηση και/ή του ΜΕΜΟ υπ' αριθμόν 535/2019 με δεδομένο ότι η εκτιμητέα αξία του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής: 0/[ ], Τεμάχιο: [ ], μερίδιο ½ στην Κοκκινοτριμιθιά στη Λευκωσία που δόθηκε από τους Αιτητές, δεν είναι το αποτέλεσμα πρόσφατης και/ή ανεξάρτητης και/ή δέουσας και/ή έγκυρης και/ή αξιόλογης και/ή κατάλληλης για σκοπούς πραγματικής εκτίμησης της αγοραίας αξίας του ακινήτου και/ή εν πάση περιπτώσει δεν συνιστά εκτίμηση εν τη έννοια του νόμου και/ή της σχετικής νομολογίας, με αποτέλεσμα να μην θεωρείται ότι δόθηκε εκτίμηση της εξασφάλισης από τους Αιτητές.

1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 4-6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5) και/ή οι Καν. 44-46 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών.
2. Τυχόν πτώχευση του Καθ' ου η Αίτηση θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των λοιπών πιστωτών του και/ή θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκμηδενισμό της δυνατότητας να εξασφαλίσουν το λαβείν τους και να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Καθ' ης η Αίτηση 2, ετοίμασε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης και αναφέρει ότι όντως στις 08/03/2017 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του και της εταιρείας A. L. Krambenes Ltd. Η πιο πάνω απόφαση, έχει εφεσιβληθεί και εκκρεμεί Έφεση ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου. Η απόφαση εκδόθηκε εναντίον του με την ιδιότητα του ως εγγυητή της εταιρείας της πρωτοφειλέτριας. Επίσης εκκρεμεί η αγωγή 3454/11 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που καταχωρήθηκε με Ενάγουσα την πιο πάνω εταιρεία στις 17/05/
3. Σε εκείνην την αγωγή, υπάρχει αξίωση της Ενάγουσας για αποζημιώσεις ύψους €68.465 για καταβληθέντα ενοίκια σε σύμβαση που τερματίστηκε από υπαιτιότητα της εκεί Εναγόμενης και στην παρούσα Αίτηση Αιτήτριας. Στην εν λόγω αγωγή, αξιώνει €30.000 για έξοδα που κατέβαλε εκεί η Ενάγουσα εταιρεία και επίσης αξίωση για €2.000.000 ως αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης του ενοικιασθέντος υποστατικού, γενικές αποζημιώσεις και νόμιμο τόκο. Στις 09/10/2019 η κλίμακα της απαίτησης περιορίστηκε στις €500.000, όμως αυτό το ποσό και πάλι είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερο από αυτό που χρησιμοποιεί η Αιτήτρια για να προωθήσει την παρούσα διαδικασία. Στην υπόθεση εκείνην, επιφυλάχθηκε απόφαση στις 29/11/
4. Η αγωγή της εταιρείας πιο πάνω, καταχωρήθηκε προγενέστερα της Αίτησης του ενοικιοστασίου. Θεωρεί ότι θα προκληθεί αδικία εις βάρος του αν δεν έχει το δικαίωμα να εξασφαλίσει τα ποσά της απόφασης με τρόπο που να ικανοποιεί τους πιστωτές. Επιπλέον και υπό την επιφύλαξη των ανωτέρω, ότι η A. L. Vasiliou Motors Ltd προβαίνει καταχρηστικά στην παρούσα διαδικασία σε μίαν προσπάθεια εκβιασμού, ενώ ταυτόχρονα έχει καταχωρήσει Αίτηση εκκαθάρισης κατά της εταιρείας μου A. L. Krambenes Ltd με αρ. 258/
5. Και οι δύο αυτές διαδικασίες καταχωρήθηκαν στις 14/04/2021 και επιδόθηκαν στις 21/04/2021, πράγμα το οποίο δείχνει τον καταχρηστικό και εκδικητικό χαρακτήρα της A. L. Vasiliou Motors Ltd. Συμπληρωματικά και για σκοπούς πληρότητας, αναφέρει ότι στην εν λόγω Αίτηση εκκαθάρισης το ότι απομένει είναι να εκδοθεί από το εκδικάζον Δικαστήριο το οποίο επιφύλαξε την τελική απόφαση του τη Δευτέρα 28/03/
6. Η A. L. Vasiliou Motors Ltd παραλείπει να αναφέρει γιατί προβαίνει στην παρούσα διαδικασία των 5 περίπου ετών μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης και ούτε αναφέρει οτιδήποτε για τα σχετικά μέτρα εκτέλεσης στα οποία είχε προβεί εναντίον του αναφορικά με την επιβολή ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του και Αίτησης μηνιαίων δόσεων. Περαιτέρω, ούτε αναφέρει καν οτιδήποτε σε σχέση με την A. L. Krambenes Ltd που είναι επίσης εξ' αποφάσεως οφειλέτης στην απόφαση του ενοικιοστασίου. Επιπλέον, η Αιτήτρια θα έπρεπε να δηλώσει ρητώς την παραίτηση της από το οποιοδήποτε δικαίωμα έχει επί του ακινήτου που είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του, δηλαδή την παραίτηση της από το ΜΕΜΟ υπ' αριθμόν 535/2019 το οποίο δημιουργεί εμπράγματο βάρος επί οικοπέδου με αριθμό εγγραφής: 0/[ ], Τεμάχιο: [ ] στην Κοκκινοτριμιθιά στη Λευκωσία σε περίπτωση που κηρυχθεί σε πτώχευση και ιδιαίτερα στην παρούσα περίπτωση, αφού η εκτιμητέα αξία που δόθηκε από την Αιτήτρια εν τη ουσία της είναι η αγοραία αξία που δόθηκε από το αρμόδιο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας το
7. Δηλαδή 9 χρόνια προηγουμένως, γεγονός που την καθιστά μη ικανοποιητική στο σήμερα σε τέτοιον βαθμό που είναι πλέον άχρηστη. Εν πάση περιπτώσει, η εν λόγω εκτίμηση κατ' ομολογία του ιδίου του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ουδέποτε ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα και επομένως, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αγοράς ή πώλησης. Όπως δε σημειώθηκε από το ίδιο το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 26/07/2019 (η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών και η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5): είναι σημαντικό να επανατονίσουμε ότι η γενική εκτίμηση για κάθε τεμάχιο υπολογίζεται για σκοπούς φορολογίας και επιβολής τελών, γίνεται αυτοματοποιημένα, με βάση παραμέτρους που καθορίζονται για κάθε πολεοδομική ζώνη και γεωγραφική περιοχή και δεν αποτελεί την αγοραία αξία του ακινήτου για σκοπούς αγοράς, πώλησης, επένδυσης, δανειοδότησης, απαλλοτρίωσης κλπ». Η Αιτήτρια επίσης απέκρυψε ότι εκδόθηκε διάταγμα καταβολής μηνιαίων δόσεων του εξ' αποφάσεως χρέους στις 08/05/2019, πράγμα που δημιουργεί κώλυμα στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας. Επίσης αποκρύπτει ότι μέρος του εξ' αποφάσεως χρέους, έχει ήδη αποπληρωθεί. Πληρώθηκαν δύο επιταγές συνολικού ύψους €4.000 από τον δικηγόρο Κ. Κ., διευθυντή του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Αιτήτρια με εκδότρια εταιρεία την Navarino Wine Lodge Ltd στην οποίαν έχει προσωπικό συμφέρον ο ομνύοντας ως διευθυντής της εταιρείας. Επίσης αναφέρει, ότι η πτώχευση του θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των υπόλοιπων πιστωτών του και επίσης τον εκμηδενισμό της δυνατότητας να εξασφαλίσει το λαβείν του και να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η Διαδικασία Κατά την ακρόαση της Αίτησης, έγινε παραδεκτό γεγονός ότι η αγωγή 3454/11 απορρίφθηκε και επίσης έγινε παραδεκτό περιεχόμενο εγγράφου, το κείμενο της απόφασης στην εν λόγω αγωγή που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Στη συνέχεια κλήθηκε ως πρώτη μάρτυρας, η Κ. Π, πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία κατέθεσε τον φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης 14/
9. Ανέφερε ότι η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση. Επίσης ανέφερε ότι καταχωρήθηκε Αίτηση παραμερισμού από τον Καθ' ου η Αίτηση της ειδοποίησης πτώχευσης και η Αίτηση αυτή απορρίφθηκε και εκδόθηκε απόφαση στις 21/10/2022 και το κείμενο της απόφασης καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο
10. Ανάλυση και κατάληξη Είναι δεδομένο ότι έχει συντελεστεί πράξη πτώχευσης. Στα πλαίσια της διαδικασίας ειδοποίησης πτώχευσης, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι την 21/10/2021 συντελέστηκε πράξη πτώχευσης. Είναι επίσης δεδομένο ότι η αξίωση της εταιρείας A. L. Krambenes Ltd εναντίον της Αιτήτριας εταιρείας στα πλαίσια της αγωγής 3454/11, έχει επίσης αποφασιστεί και απορριφθεί. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εξετάσει Αίτηση πιστωτή με σκοπό την έκδοση διατάγματος πτώχευσης εναντίον της περιουσίας του χρεώστη, διέπεται δυνάμει του άρθρου 5 του περί Πτώχευσης Νόμου που περιέχει τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την έγκυρη καταχώρηση Αίτησης από πιστωτή. Παραθέτω πιο κάτω το άρθρο
11. 5.-

(1)Πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει Αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν- (α) το χρέος που οφείλεται από τον χρεώστη προς τον Αιτητή πιστωτή ή αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλουν από κοινού την Αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ (€15.000) και (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως, είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο και (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποίαν στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε έξι μήνες πριν από την υποβολή της Αίτηση, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της Αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή ή είναι ή μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή και (ε) ο πιστωτής ή οι πιστωτές που υποβάλλουν από κοινού την Αίτηση, δηλώσουν στην Αίτηση τόσο το πλήρες όνομα, τον αριθμό ταυτότητας, το επάγγελμα και τη διεύθυνσή τους, όσο και εκείνα του οφειλέτη και (στ) ο πιστωτής καταβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη τέλος ύψους πεντακοσίων ευρώ (€500): Νοείται ότι, σε περίπτωση απόσυρσης ή απόρριψης της σχετικής Αίτησης από το Δικαστήριο, το εν λόγω τέλος δεν επιστρέφεται στον Αιτητή και (ζ) ο Αιτητής, θα πρέπει να παραδώσει αντίγραφο της Αίτησης και του διατάγματος πτώχευσης όταν εκδοθεί, στον Επίσημο Παραλήπτη, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών.

(2)Αν ο Αιτητής πιστωτής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην Αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την εξασφάλιση του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση, ή να δώσει εκτίμηση της εξασφάλισής του. Στην τελευταία περίπτωση μπορεί να γίνει δεκτός ως Αιτητής πιστωτής στην έκταση του υπόλοιπου του προς αυτόν οφειλόμενου χρέους, που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας, κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη εξασφαλισμένος πιστωτής. Η διεργασία της καταχώρησης Αίτησης πτώχευσης από πιστωτή, έχει ειδικό χαρακτήρα. Συνιστά μια sui generis διαδικασία οιωνοί ποινικού χαρακτήρα, με γνώμονα πρώτιστα την προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος των πιστωτών του. (βλ. Λοΐζου ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας 1 ΑΑΔ 279

(2009). Είναι είδους παράγωγης αγωγής (class action) η οποία γίνεται προς όφελος όλων των πιστωτών του χρεώστη (βλ. Smith (A Bankrupt) v. Simpson & Co and another 1 [2001] 1 Ch. 239). Επειδή προέχει το καθήκον του Δικαστηρίου στην πτωχευτική διαδικασία να προστατεύσει την περιουσία του αφερέγγυου οφειλέτη προς όφελος όλων των πιστωτών, δεν επιτρέπεται δυνάμει του άρθρου 7 του Κεφ. 6 σε πιστωτή να αποσύρει την Αίτηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, είναι πρόδηλη η ανάγκη να πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις για την καταχώρηση Αίτησης πτώχευσης. Το οφειλόμενο χρέος προκύπτει από δικαστική απόφαση που έχει εφεσιβληθεί με την Πολιτική Έφεση. Το άθροισμα του οφειλόμενου ποσού, είναι το ποσό των €139.675 πλέον τόκο. Ο χρεώστης έχει προβάλει ως ισχυρισμό, ότι έχει πληρωθεί το ποσό των €4.000 προς τον δικηγόρο της Αιτήτριας έναντι του χρέους. Αυτό δεν αλλοιώνει τα δεδομένα σε σχέση με τη δυνατότητα καταχώρησης της Αίτησης πτώχευσης. Και να ήταν παραδεκτή η πιο πάνω πίστωση έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους, θα εξακολουθούσε το οφειλόμενο και εκκαθαρισμένο χρέος να υπερβαίνει το ποσό των €15.000 ως ελάχιστη προϋπόθεση για την καταχώρηση της Αίτησης. Πραγματοποιήθηκε η απαίτηση του χρέους με ειδοποίηση πτώχευσης στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης 14/

1. Στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας, προβλήθηκε το επιχείρημα του συμψηφισμού του χρέους ένεκα της ύπαρξης απαίτησης εναντίον της πρωτοφειλέτριας του χρέους στην αγωγή 3454/
2. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε εν τέλει ότι η τέλεση της πράξης πτώχευσης, ήταν γεγονός ενόψει της απαίτησης των Αιτητών για το χρέος στη βάση της δικαστικής απόφασης. Η αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου με την πιο πάνω κρίση, εκδόθηκε στις 21/10/
3. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε την 14/01/2022 εντός της εξάμηνης προθεσμίας που προβλέπει ο νόμος. Το τέλος για την καταχώρηση της Αίτησης προπληρώθηκε ενόψει της εν λόγω καταχώρησης. Αναφορικά με το επιχείρημα του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές είχαν την υποχρέωση να δηλώσουν στην Αίτηση ότι έχουν επιδώσει την Αίτηση στα αρμόδια κρατικά όργανα για σκοπούς πληροφόρησης της διαδικασίας, δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο. Εκείνο που προβλέπει το άρθρο 5, είναι όπως οι Αιτητές παραδώσουν αντίγραφο της Αίτησης και του διατάγματος πτώχευσης στη συνέχεια σε αρμόδια κρατικά όργανα. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι η ενημέρωση των αρμόδιων φορέων δεν έχει γίνει, αφ' η στιγμής πληρώθηκε το τέλος για την καταχώρηση της Αίτησης. Ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο και τα στοιχεία που αφορούν την ταυτότητα του και διεύθυνση διαμονής, καταγράφονται στην Αίτηση ως απαιτούν οι πρόνοιες της νομοθεσίας. Αναφορικά με το εδάφιο

(2)της Αίτησης, οι Αιτητές έχουν κατορθώσει μετά την έκδοση της απόφασης στα πλαίσια της Αίτησης Ε212/2010 να προβούν σε εγγραφή της απόφασης κατά συγκεκριμένης ακίνητης περιουσίας που ανήκει στον χρεώστη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ 1 ΑΑΔ 1716

(2004), το Εφετείο επεξήγησε ότι η παράλειψη πιστωτή να αναφερθεί στην αξία εξασφάλισης στα πλαίσια της Αίτησης, δεν είναι μοιραίο λάθος που επιβάλει την αυτόματη απόρριψη της Αίτησης. Στην αγγλική απόφαση στην In re a Debtor (πιο πάνω) έχει επεξηγηθεί στην In re Small Westminster Bank v. Trustee [1934] 1 Ch. 541 στην οποίαν κρίθηκε ότι όπου οι Αιτητές λόγω αβλεψίας παρέλειψαν, τόσο στην Αίτηση όσο και στην επαλήθευση να εκτιμήσουν μίαν εξασφάλιση σημαντικής αξίας αλλά πολύ μικρότερη από το ύψος του χρέους, το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να δώσει άδεια για τροποποίηση της Αίτησης και της επαλήθευσης με το να εκτιμήσει την εξασφάλιση. Σε κάθε περίπτωση, δύναται το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο η παράλειψη του Αιτητή να αναφερθεί στην Αίτηση σε αξία της εξασφάλισης, προκαλεί αδικία στη διαδικασία. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη κριτήρια, όπως το ποσό του χρέους μετά την αφαίρεση της εξασφάλισης και κατά πόσο προκαλείται αδικία συνεπεία της παράλειψης να δηλωθούν οι εξασφαλίσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές έχουν προσκομίσει ως Τεκμήριο πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου της ακίνητης ιδιοκτησίας του χρεώστη από το οποίο προκύπτει, ότι Καθ' ου η Αίτηση είναι ιδιοκτήτης δύο ακινήτων, η αγοραία αξία των οποίων σύμφωνα με την εκτίμηση του Κτηματολογίου ανέρχονται στο ποσό των €244.000 και €432.771 αντίστοιχα. Επί των δύο ακινήτων υπάρχουν προγενέστερες υποθήκες που επιβαρύνουν τα εν λόγω ακίνητα. Η αξία των προγενέστερων επιβαρύνσεων (υποθήκες) για το πρώτο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4/ΧΧ11/7/ΧΧ/1999 ανέρχονται στο ποσό των €159.000, €300 και για το δεύτερο ακίνητο αριθμός εγγραφής 0/168ΧΧ 1/Π/ΧΧ63/2003 στο ποσό των 169,15.54. (πρώτη υποθήκη) 85.430 (δεύτερη υποθήκη), 20.000 (τρίτη υποθήκη), 135.000 (τέταρτη υποθήκη) και 18.000 (πέμπτη υποθήκη). Ενόψει του ότι το ύψος του οφειλόμενου χρέους δεν καλύπτεται από τις εναπομείναντες αξίες των ακινήτων, αφού αφαιρεθεί το ποσό της αξίας των προγενέστερων υποθηκών επί των ακινήτων, δεν ήταν λάθος η παράθεση στην Αίτηση των εκτιμήσεων αντί της δήλωσης των Αιτητών ότι παραιτούνται από οποιασδήποτε εξασφάλισης των ακινήτων. Σε κάθε περίπτωση, η παράλειψη παράθεσης τέτοιας δήλωσης, δεν έχει προκαλέσει οποιανδήποτε αδικία στον Καθ' ου η Αίτηση εφόσον είχε την ευκαιρία να αντικρούσει τη μαρτυρία σε σχέση με το ύψος της εξασφάλισης. Κατά δεύτερο λόγο, η εγγραφή της δικαστικής απόφασης σε ακίνητη ιδιοκτησία του χρεώστη, δεν είναι εξασφάλιση αλλά αποτελεί αναγκαίο διάβημα για να προχωρήσει ο πιστωτής σε πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας. Η εγγραφή της δικαστικής απόφασης γίνεται με σκοπό η ακίνητη ιδιοκτησία να πωληθεί και θεωρείται μέτρο εκτέλεσης της απόφασης ως αναφέρεται στο Μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 υπό τον τίτλο 'Εκτέλεση επί Ακινήτων-Εκτέλεση με Πώληση'. Επομένως η εγγραφή της απόφασης επί ακίνητης ιδιοκτησίας του χρεώστη-Καθ' ου η Αίτηση, δεν είναι εξασφάλιση για το χρέος, αλλά είναι μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Στις σελίδες 31-33 του συγγράμματος Williams on Bankruptcy, αναφέρεται ότι η εκτέλεση της απόφασης ποτέ δεν αποτελεί εμπόδιο διά την επίδοση ειδοποίησης πτώχευσης και την προώθηση της διαδικασίας της πτώχευσης, παρά μόνο στην περίπτωση που το μέτρο εκτέλεσης εμποδίζει άμεσα την ικανότητα του οφειλέτη να πληρώσει το χρέος. Ο χρεώστης είναι αυτός που πρέπει να αποδείξει ότι το μέτρο εκτέλεσης τον εμποδίζει ή τον δυσκολεύει από του να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Ο χρεώστης δεν έχει θέσει κανένα στοιχείο στην ένορκη του δήλωση που να δείχνει ότι η εγγραφή της απόφασης έχει επηρεάσει την ικανότητα του να πληρώσει το χρέος. Αναφορικά με το επιχείρημα ότι ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει δήλωση, ότι δεν υποβλήθηκε Αίτηση ή δεν βρίσκεται σε ισχύ προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής, τέτοια δήλωση δεν συνιστά μίαν από τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ.5 ώστε να θεμελιώνεται ο δικαιοδοτικός όρος της Αίτησης πτώχευσης. Το άρθρο 4 προνοεί ότι δεν δύναται να εκδοθεί διάταγμα πτώχευσης εάν δεν προσκομιστεί είτε από χρεώστη, είτε τον πιστωτή πιστοποιητικό εις το οποίο δηλώνεται ότι δεν υποβλήθηκε Αίτηση ή εγκρίθηκε Αίτηση προσωπικού σχεδίου αποπληρωμής. Επομένως αυτό θα εξεταστεί στο τέλος και το Δικαστήριο δύναται να προβεί στις ανάλογες οδηγίες, προκειμένου τούτο να φανεί. Δικαιολογείται λοιπόν, όπως η Αίτηση εξεταστεί επί της ουσίας. Σε κάθε περίπτωση, οι τυπικές προϋποθέσεις καταχώρησης της Αίτησης ικανοποιούνται. Η προδιαγεγραμμένη διαδικασία τέτοιας Αίτησης, θεμελιώνεται στις πρόνοιες του άρθρου 6 του Κεφ. 6 ως ακολούθως: 6.-

(1)Αίτηση πιστωτή θα βεβαιώνεται από ένορκο δήλωση του πιστωτή ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα και θα επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο.

(2)Κατά την ακρόαση της Αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της Αίτησης και της πράξης πτώχευσης ή αν στην Αίτηση προβάλλεται ισχυρισμός για τέλεση περισσότερων από μίας πράξης πτώχευσης, μίας από τις ισχυριζόμενες πράξεις πτώχευσης και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί με τέτοιαν απόδειξη, θα εκδίδει διάταγμα πτώχευσης σύμφωνα με την Αίτηση.

(3)Το Δικαστήριο δύναται να αναβάλει την ακρόαση της Αίτησης, είτε με όρους, είτε χωρίς όρους, για εξασφάλιση περαιτέρω αποδεικτικών στοιχείων ή για οποιανδήποτε άλλη νόμιμη αιτία ή δύναται να απορρίψει την Αίτηση με έξοδα ή χωρίς έξοδα, όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο.

(4)Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποίαν στηρίζεται η Αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή εξασφάλισης ή συμβιβασμό του εξ' αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την Αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί Έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.

(5)Αν η Αίτηση στρέφεται εναντίον περισσότερων του ενός, το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την Αίτηση αναφορικά με έναν ή περισσότερους από αυτούς και να διατάξει όπως η υπόθεση συνεχιστεί εναντίον του άλλου ή των άλλων από αυτούς.

(6)Όταν ο χρεώστης εμφανιστεί κατά την ακρόαση της Αίτησης και αρνηθεί ότι οφείλει στον Αιτητή ή ότι οφείλει ποσό τέτοιο, που θα νομιμοποιούσε τον Αιτητή στην υποβολή Αίτησης πτώχευσης εναντίον του, το Δικαστήριο με την παροχή τέτοιας εξασφάλισης (αν υπάρχει) την οποίαν το Δικαστήριο δυνατό να απαιτήσει για την πληρωμή στον Αιτητή κάθε χρέους το οποίο μπορεί να αποδειχτεί εναντίον του σε νόμιμη διαδικασία και των εξόδων για την απόδειξη του χρέους, δύναται αντί να απορρίψει την Αίτηση, να αναστείλει κάθε διαδικασία που αφορά την Αίτηση για όσο χρόνο δυνατό να απαιτηθεί για εκδίκαση του ζητήματος αναφορικά με το χρέος.

(7)Όταν ο χρεώστης εμφανιστεί κατά την ακρόαση της Αίτησης και αρνηθεί ότι οφείλει στον Αιτητή ή αρνηθεί ότι οφείλει ποσό τέτοιο που θα νομιμοποιούσε τον Αιτητή στην υποβολή Αίτησης πτώχευσης εναντίον του, το Δικαστήριο θα έχει δικαιοδοσία για την εκδίκαση του ζητήματος αναφορικά με το χρέος αυτό, τηρουμένου του δικαιώματος Έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως προνοείται στον νόμο αυτόν και θα αναστέλλεται εν τω μεταξύ κάθε διαδικασία αναφορικά με την Αίτηση, ενώ εκκρεμεί η έκβαση του αποτελέσματος της δίκης αυτής.

(8)Όταν η διαδικασία ανασταλεί, το Δικαστήριο δύναται, αν εξαιτίας της καθυστέρησης που προκλήθηκε από την αναστολή της διαδικασίας ή για οποιανδήποτε άλλην αιτία την οποίαν θεωρεί δίκαιη, να εκδώσει διάταγμα πτώχευσης με βάση την Αίτηση κάποιου άλλου πιστωτή και θα απορρίψει, με τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί δίκαιους, την Αίτηση στην οποίαν η διαδικασία αναστάλθηκε όπως προαναφέρθηκε. Το άρθρο 6

(2)του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5, προνοεί ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα πτώχευσης στην περίπτωση που τηρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: Ο πιστωτής να αποδείξει το χρέος την πράξη πτώχευσης και επίδοση της Αίτησης για την έκδοση διατάγματος παραλαβής Ακόμη και αν αποδειχθούν όλα τα πιο πάνω σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου

(3)του πιο πάνω άρθρου, το Δικαστήριο έχει πάντοτε τη διακριτική εξουσία να αναβάλει την ακρόαση της Αίτησης ή να απορρίψει την Αίτηση εάν θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετείται καλύτερα η απονομή της δικαιοσύνης. Το άρθρο 6 του νόμου, έχει παρόμοιο λεκτικό με το άρθρο 5 του Αγγλικού Bankruptcy Act του 1914. Υπάρχει πλούσια αγγλική νομολογία που επεξηγεί ποιος είναι σκοπός αυτής της διαδικασίας και ποιοι είναι οι παράμετροι της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην πτωχευτική διαδικασία. Επί παραδείγματι, στην αγγλική απόφαση Re Haqcquard

(1890)24 Q.B.D. 71-76, τονίστηκε ότι η έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του χρεώστη, είναι πάντοτε θέμα που εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ακόμη πιο διευκρινιστική, είναι η απόφαση Re Hawkins [1895] 1 QB 404, όπου λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει όλα τα γεγονότα που πλαισιώνουν την αξίωση του πιστωτή για την έκδοση διατάγματος παραλαβής, διά να καταλήξει σε μία δίκαια απόφαση. Είναι δραστικό μέτρο η έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας οποιουδήποτε προσώπου και συνεπώς, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται υπέρ τέτοιας διαταγής, μόνο όταν είναι δίκαιο και αναγκαίο. Το χρέος του Καθ' ου η Αίτηση αποκρυσταλλώθηκε με την έκδοση δικαστικής απόφασης το

1. Από τότε δεν έχει πληρωθεί οτιδήποτε έναντι του οφειλόμενου ποσού. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει προσκομίσει δύο επιταγές που πληρώθηκαν από την εταιρεία Navarino Wine Lodge Ltd στον δικηγόρο που αντιπροσωπεύει τους Αιτητές, αλλά δεν προσκομίστηκε στα πλαίσια της ακρόασης θετική μαρτυρία ώστε να συσχετιστεί αυτή η πληρωμή με το ποσό της απαίτησης που έγινε δυνάμει του νόμου (statutory demand) ως αυτό διαμορφώνεται στη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 08/03/
2. Κατά συνέπεια ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος για να πείσει ότι οι εν λόγω πληρωμές έχουν σχέση με τη δικαστική απόφαση που θεμελιώνει την πράξη πτώχευσης η οποία έχει συντελεστεί. Από τότε οι Αιτητές έχουν προβεί σε μέτρα εκτέλεσης κατά της κινητής περιουσίας του χρεώστη χωρίς να εισπραχθεί οποιοδήποτε ποσό και στη συνέχεια το 2019 προχώρησαν με την εγγραφή της απόφασης κατά της ακίνητης περιουσίας του χρεώστη χωρίς όμως να γίνει κατορθωτό μέχρι σήμερα να υλοποιηθεί το συγκεκριμένο μέτρο εκτέλεσης. Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει αυτήν την Αίτηση το 2022 (5 χρόνια μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης) προφανώς διότι έχουν πειστεί ότι πλέον ο χρεώστης είναι αφερέγγυος και δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει το χρέος και όχι επειδή επιζητούν γρήγορη αποπληρωμή του χρέους. Οι Αιτητές έχουν αποδείξει και τις 3 πιο πάνω προϋποθέσεις. Τα γεγονότα που πλαισιώνουν την επίδοση της Αίτησης και πράξη πτώχευσης, είναι αναντίλεκτα ενόψει της απόφασης του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης 14/
3. Σε σχέση με το χρέος, η ύπαρξη του χρέους θεμελιώνεται σε δικαστική απόφαση που εκδόθηκε την 08/03/2017 στα πλαίσια της Αίτησης Ε212/
4. H εν λόγω δικαστική απόφαση έχει εφεσιβληθεί και η Έφεση είναι σε εκκρεμότητα. Τούτο δεν δημιουργεί παρατυπία στη νομιμότητα της διαδικασίας και το Δικαστήριο στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης 14/2021, αποφάσισε ότι ανεξαρτήτως των πιθανοτήτων επιτυχίας της εν λόγω Έφεσης, το γεγονός της καταχώρησης της Έφεσης δεν αποτελεί εμπόδιο για την προώθηση της διαδικασίας. Μόνο με την αναστολή της απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)(ε), δεν διαπράττεται πράξη πτώχευσης. Το γεγονός της τέλεσης της πράξης πτώχευσης, είναι δεδομένο και η προωθηθείσα διαδικασία δεν πάσχει με κανέναν τρόπο. Παρ' όλο τούτο ως προνοεί το άρθρο 6 πιο πάνω, σε κάθε περίπτωση όπου αμφισβητείται το χρέος, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να αναστείλει τη διαδικασία. Το εδάφιο 6

(4)προνοεί ότι στην περίπτωση που η πράξη πτώχευσης βασίζεται σε απόφαση που έχει εφεσιβληθεί, το Δικαστήριο δύναται να αναστείλει ή να απορρίψει τη διαδικασία εάν τούτο κρίνεται ορθό. Στη αγγλική υπόθεση ex parte Yeatman v. Yeatman

(1880)16 Ch. D. 283, το Δικαστήριο επεξήγησε ότι ο νόμος δεν περιορίζει το δικαίωμα του πιστωτή να προβεί σε απαίτηση πληρωμής δυνάμει του νόμου (statutory demand) μόνο στις περιπτώσεις όπου το χρέος έχει πλήρως αποκρυσταλλωθεί όταν όλα τα ένδικα μέσα αμφισβήτησης του εξ' αποφάσεως χρέους έχουν εξαντληθεί. Παρ' όλο ότι δεν προβλέπονται νομοθετικά προσκόμματα στη δυνατότητα προώθησης Αίτησης πτώχευσης με απόφαση Πρωτόδικου Δικαστηρίου, το Δικαστήριο στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας, διατηρεί πάντοτε την εξουσία να επιφυλάξει να εκδώσει διάταγμα πτώχευσης εν αναμονεί Έφεσης κατά πρωτόδικης απόφασης σε σχέση με εκκαθαρισμένο χρέος. It did at one time seem to me that when the rule speaks of the question being "decided" in favour of the validity of the debt, it necessarily refers to a final decision, and not merely to the decision of a Court of first instance. But it appears that it has always been the practice of the Court of Bankruptcy to construe the rule as meaning the decision of the Court of first instance, and to treat the rule as exhausted when the decision of such a Court has been obtained, and to consider it a matter of judicial discretion whether the hearing of the petition shall then proceed. And, when I consider the great inconvenience which might arise if a different course were adopted, and that this has always been taken to be the true construction of the rule, I cannot hesitate to agree in the view of my learned colleagues that, after the decision of the Vice-Chancellor, the rule was exhausted. I agree also as to the other point. Το Αγγλικό Δικαστήριο επεξήγησε περαιτέρω, παρά την πιο πάνω διαπίστωση ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι εκκρεμεί Έφεση ουσίας κατά του εξ' αποφάσεως χρέους, δύναται να αναβάλει την ακρόαση της Αίτησης μέχρι την τελική έκβαση της υπόθεσης ενώπιον του Εφετείου. Σε μεταγενέστερη Αγγλική Υπόθεση In re Noble (a Bankrupt) v. The official Receiver and Another [1965] Ch. 129 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής στη βάση δικαστικής απόφασης που είχε εκδοθεί στην απουσία του χρεώστη. Στη συνέχεια η απόφαση που αφορούσε το χρέος παραμερίστηκε και ο χρεώστης αποτάθηκε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας για να ακυρώσει το διάταγμα παραλαβής. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα που αποσκοπούσε στην ακύρωση του διατάγματος παραλαβής. Ο χρεώστης παρέλειψε να καταχωρήσει εμπρόθεσμα Έφεση κατά της απόφασης του Δικαστηρίου στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας. Ως αποτέλεσμα του εκπρόθεσμου της καταχώρησης Έφεσης, καταχώρησε Αίτηση για παράταση του χρόνου της Έφεσης. Προς υποστήριξη του αιτήματος, πρόβαλε τη θέση ότι το χρέος που στάθηκε αιτία αρχικά να εκδοθεί το διάταγμα παραλαβής είχε παραμεριστεί κατόπιν Έφεσης. Παρ' όλο τούτο, το Αγγλικό Εφετείο σταθμίζοντας όλους τους παράγοντες, απέρριψε το αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έφεσης και αποφάνθηκε ότι δεν εξυπηρετούσε την απονομή της δικαιοσύνης αναθεώρηση του ζητήματος της ακύρωσης του διατάγματος παραλαβής, παρά του ότι το αρχικό χρέος που αποτέλεσε αιτία για την έκδοση του διατάγματος, είχε παραμεριστεί. Παραθέτω πιο κάτω το σκεπτικό του Δικαστηρίου: In my judgment, therefore, if the appeal against the receiving order had been made in time, it would have succeeded and the receiving order would have been set aside and with it the adjudication. There remains, however, the principal question whether we ought to extend the debtor's time for appealing. As an appeal against the adjudication order this appeal is in time, but the annulment of the adjudication would be futile if the receiving order remained on foot and indeed adjudication must follow almost as of course. Ought we then to grant the debtor the indulgence of an extension of his time? On the whole, in the circumstances of this case, I think we ought not to do so. The debtor has confessed himself hopelessly insolvent, and it would not be just to the other creditors to allow his affairs to go unregulated merely because the debt which the petitioning creditor used proves to be a bad one. The petitioning creditor had another and a good debt available at the time. The debtor had two chances to appeal: first, against the receiving order, and, secondly, against the registrar's refusal to rescind it. He took neither opportunity: instead, he allowed time to run until after a resolution for bankruptcy was passed and the adjudication order made. There is, moreover, a further consideration of some weight. There was upon the file another bankruptcy petition, No. 394 of 1963, which stood over on May 8, 1963, to await the result of the instant case. On June 12, after the creditors' resolution for bankruptcy on June 11 made it certain that adjudication would follow, petition No. 394 was dismissed for want of hearing. This was a matter of course because a second petition was in the circumstances superfluous. The debtor by his acquiescence brought that about and it would not be right now by an extension of time to relieve him of both liabilities. I would, therefore, dismiss the appeal. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει παραθέσει πρωτογενή γεγονότα για να στοιχειοθετήσει γιατί θεωρεί ότι το επίδικο χρέος δεν οφείλεται. Στα πλαίσια της διαδικασίας ειδοποίησης πτώχευσης 14/20121, αναφέρθηκε σε ανταπαίτηση εναντίον των Αιτητών που ήταν το αντικείμενο άλλης αγωγής με Ενάγουσα τη συνοφειλέτιδα του Καθ' ου η Αίτηση την εταιρεία AL Krambenes Ltd κατά της Αιτήτριας εταιρείας. Όμως το αντικείμενο αυτής της διαφοράς, έχει εκδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής 3454/2011 με αποτέλεσμα να απορριφθεί η απαίτηση στην αγωγή. Το αίτημα συμψηφισμού έναντι του εξ' αποφάσεως χρεώστη ως συνέπεια απόρριψης της αγωγής, αποδεικνύεται μετέωρο. Με την Έφεση που έχει καταχωρήσει εναντίον της απόφασης που θεμελιώνει το χρέος, επικαλείται λόγο Έφεσης ότι δεν οφείλονται απολεσθέντα ενοίκια ή αποζημιώσεις, ένεκα του ότι το συμβόλαιο ενοικίου ήταν εξ' αρχής άκυρο διότι παραπλανήθηκαν και/ή εξαιτίας λάθους για τη νομική δυνατότητα χρησιμοποίησης των τεσσάρων χώρων σταθμεύσεως. Θα ήταν λάθος να προβώ σε εκτίμηση σε σχέση με τις πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης. Όμως δεν θεωρώ ότι θα ήταν ορθό να απορρίψω την παρούσα Αίτηση ένεκα της εκκρεμότητας της Έφεσης. Η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε το 2017, έκτοτε κανένα ποσό δεν έχει πληρωθεί. Ακόμη και τα έξοδα της διαδικασίας που συνήθως πληρώνονται με την ανάληψη του δικηγόρου του επιτυχόντα διάδικου να τα επιστρέψει ενόψει της Έφεσης, δεν έχουν πληρωθεί. Δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα προσπάθεια του Καθ' ου η Αίτηση να προβεί σε πληρωμή του χρέους. Η Αιτήτρια έχει προβεί σε έρευνα για να διαπιστώσει την οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση προκειμένου να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση. Δεν έσπευσε να ξεκινήσει την πτωχευτική διαδικασία και περίμενε με υπομονή για 6 χρόνια μέχρι να ασκήσει το δικαίωμα καταχώρησης του συγκεκριμένου δικονομικού διαβήματος. Συνεπώς, έχω πειστεί ότι αυτή η Αίτηση καταχωρήθηκε για την προστασία της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος εξακολουθεί και οφείλει χρέος χιλιάδων ευρώ, χωρίς να δώσει κάποιαν εξασφάλιση για το χρέος και ενώ διαφαίνεται ότι δεν έχει καμία δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος. Στην Πολιτική Έφεση Ιωσήφ Ηλία v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ,

(2010)1 ΑΑΔ 313 επικυρώθηκε πρωτόδικη απόφαση στην οποίαν εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής εναντίον της περιουσίας του Εφεσείοντα. Σε εκείνην την υπόθεση, ήταν θέση του Εφεσείοντα ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν άσκησε την εξουσία του ορθά επειδή δεν έλαβε υπόψη ισχυρισμούς στην ένσταση για καταπιεστική συμπεριφορά των εφεσίβλητων στην προώθηση της Αίτησης. Αποφασίστηκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο συνέτρεχαν όλες οι εκ του νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραλαβής και αφού ορθά ικανοποιήθηκε ότι πληρούντο όλες οι προϋποθέσεις, αποφάσισε την έκδοση του διατάγματος παραλαβής. Η απόφαση στην υπόθεση Κώστας Χ'' Γαβριήλ ν. NCR (CYPRUS) LTD STAFF PROFIDENT FUND

(2012)1 Α.Α.Δ.2743, διατυπώνει επίσης την αρχή ότι η καταχώρηση προηγούμενης Αίτησης πτώχευσης, δεν οδηγεί από μόνη της στο συμπέρασμα ότι οι πιστωτές ενήργησαν κακόβουλα και καταχρηστικά. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει σφαιρικά όλα τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του για να αποφανθεί κατά πόσο πιστωτής κινείται καταχρηστικά και εν πάση περιπτώσει, νοείται ότι στην περίπτωση που τέτοια Αίτηση καταχωρηθεί, νοείται ότι ο πιστωτής θα προωθήσει το συμφέρον του στα πλαίσια της Αίτησης, απώτερος σκοπός της οποίας είναι η προστασία της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση ενόψει της τέλεσης της πράξης πτώχευσης. Παραθέτω πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης: Ο ευπαίδευτος Δικαστής, ασχολούμενος με το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας, δεν είχε ενδοιασμό να την απορρίψει, εφόσον αντικειμενικώς όπως υπέδειξε, δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι υπήρξε εκδικητικότητα ή ένδειξη αθέμιτης πρόθεσης που να σκοπεί στο να πλήξει τον Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσείοντα. Βεβαίως, όπως αντιλήφθηκε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, το κίνητρο του Αιτητή στην επιδίωξη του διατάγματος ήταν η προώθηση των συμφερόντων του ως πιστωτή που υπέβαλε την Αίτηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει συγχρόνως ότι επιδιώκεται οτιδήποτε άλλο, παρά η έκδοση ενός διατάγματος το οποίο εκ της φύσης του έχει ως σκοπό την παραλαβή της περιουσίας και τη διαφύλαξη της προς όφελος όλων των πιστωτών. Ως προς δε την προηγούμενη ιδιαίτερα Αίτηση, ο ευπαίδευτος Δικαστής υπέδειξε ότι, το γεγονός ότι οι Αιτητές την απέσυραν στις 31/01/2007, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί αλλότριων κινήτρων και άλλων συναφών από πλευράς τους σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και ούτε ασφαλώς σε αυτά που ο τελευταίος διατείνεται περί αθέμιτης εκμετάλλευσης της πτωχευτικής διαδικασίας. Τα όσα ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση προς υποστήριξη της θέσης ότι το χρέος δεν οφείλεται, ήταν ασαφής και ατεκμηρίωτο και δεν προσέφερε ικανοποιητική μαρτυρία για να καταρρίψει τη μαρτυρία και έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον μου από τους Αιτητές που αποδεικνύουν ότι ολόκληρο το ποσό οφείλεται και η πράξη πτώχευσης έχει τελεστεί. Το χρέος της Καθ' ης η Αίτηση αποκρυσταλλώθηκε με την έκδοση δικαστικής απόφασης το 2017. Από τότε δεν έχει πληρώσει οτιδήποτε. Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει αυτήν την Αίτηση προφανώς, διότι έχουν πειστεί ότι πλέον είναι αφερέγγυος και δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει το χρέος και όχι επειδή επιζητεί γρήγορη αποπληρωμή του χρέους. Η δυνατότητα εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης, για χρόνια διαφεύγει τους Αιτητές. Σημειώνονται επίσης οι αλλοπρόσαλλες θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με το ζήτημα κατά πόσο το χρέος είναι οφειλόμενο. Ενώ με την αγωγή 3454/2014 η εταιρεία AL Krambenes απαίτησε αποζημιώσεις έναντι της Αιτήτριας για παράνομο τερματισμό ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 17/07/2008 με την Έφεση που καταχωρήθηκε κατά της απόφασης στην Αίτηση αρ.Ε212/10 που επιδίκασε αποζημιώσεις για ενοίκια, οι Εφεσείοντες είχαν επικαλεστεί το άκυρο της συμφωνίας ενοικίου ως λόγο Έφεσης. Συνεπώς, επειδή η πράξη πτώχευσης έχει συντελεστεί και οφείλεται το χρέος πολλών χιλιάδων ευρώ που δεν είναι εξασφαλισμένο από οποιανδήποτε περιουσία, είναι περίπτωση όπου δικαιολογείται η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ την έκδοση διατάγματος πτώχευσης. Δεν υπάρχει εξασφάλιση του χρέους και διαφέρει η θέση των Αιτητών που δεν θεωρούνται εξασφαλισμένοι πιστωτές ως οφειλέτες που προχώρησαν σε εγγραφή της απόφασης στο Κτηματολόγιο με σκοπό την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει προσκομίσει ανεξάρτητη εκτίμηση της υποθηκευμένης του ακίνητης περιουσίας προς όφελος προγενέστερων ενυπόθηκων δανειστών του Καθ' ου η Αίτηση σε αντιδιαστολή με την εκτίμηση της αξίας των ακινήτων που έχουν προσκομίσει οι Αιτητές. Έχουν προσκομίσει την εκτίμηση που κάνει χρήση το Κτηματολόγιο στα πλαίσια μαζικής εκτίμησης δυνάμει αυτοματοποιημένου συστήματος μαζικής εκτίμησης που εξασφαλίζει την ομοιομορφία, την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία της ενικής εκτίμησης για όλα τα ακίνητα ανεξαρτήτως ιδιοκτήτη. Από τα δεδομένα της γενικής εκτίμησης, προκύπτει ότι δεν υπάρχει νόημα εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης κατά των επίδικων ακινήτων ενόψει υποθηκών που επιβαρύνουν το ακίνητο που προηγούνται της εγγραφής της απόφασης. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει προσκομίσει διάταγμα Δικαστηρίου για να αποδείξει ότι υπήρχε σε ισχύ μεταγενέστερη συμφωνία μεταξύ των μερών σε σχέση με την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Ο ισχυρισμός του χρεώστη για την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας, γίνεται με τρόπο ασαφή και αόριστο. Έπειτα το γεγονός ότι η υποτιθέμενη συμφωνία θε πρέπει να επικυρωθεί με δικαστική απόφαση, υποδηλοί ότι δεν έχει επιτευχθεί τέτοια συμφωνία μεταξύ των μερών ή ότι για να γίνει τέτοια συμφωνία, θα πρέπει πρώτα να είχε εκδοθεί δικαστικό διάταγμα εναντίον του χρεώστη. Ένας άλλος λόγος που το επιχείρημα του χρεώστη δεν ευσταθεί, είναι επειδή η ειδοποίηση πτώχευσης δεν αναφέρεται σε μεταγενέστερη συμφωνία πληρωμής, αλλά καλεί τον χρεώστη να πληρώσει σύμφωνα με τους όρους της δικαστικής απόφασης. Πράξη πτώχευσης συντελείται όποτε ο οφειλέτης κληθεί να πληρώσει σύμφωνα με τις πρόνοιες της δικαστικής απόφασης και αρνείται ή παραλείψει να το κάνει. Η ειδοποίηση πτώχευσης δεν καλεί τον οφειλέτη να τιμήσει και να πληρώσει δόσεις σύμφωνα με μίαν άλλην ή μεταγενέστερη συμφωνία πληρωμής μεταξύ των μερών. Η ειδοποίηση πτώχευσης τον πληροφορεί ότι πρέπει να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση. Στην Αγγλική υπόθεση HB [1904] 1 KB 98, το Δικαστήριο επεξήγησε ότι το άρθρο 1(g) του Αγγλικού Bankruptcy Act 1914, θεσπίστηκε με τη λογική ότι στην περίπτωση που οφειλέτης δεν πληρώσει το οφειλόμενο ποσό με βάση τη δικαστική απόφαση, θεωρείται αυτόματα ότι έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης. Το μόνο που ενδιαφέρει το Δικαστήριο όταν εξετάζει την ειδοποίηση πτώχευσης, είναι να δει κατά πόσο αυτή παραπέμπει τον οφειλέτη στη δικαστική απόφαση. Σε εκείνην την υπόθεση, ο πιστωτής επέδωσε ειδοποίηση πτώχευσης στον οφειλέτη. Υπήρχε δικαστική απόφαση σε σχέση με το χρέος, αλλά η ειδοποίηση πτώχευσης καλούσε τον οφειλέτη να πληρώσει σύμφωνα με μίαν άλλη συμφωνία πληρωμής που υπήρχε μεταξύ των μερών. Παρά την ύπαρξη δικαστικής απόφασης για το χρέος, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η ειδοποίηση πτώχευσης έπρεπε να παραμεριστεί επειδή η πράξη πτώχευσης δεν είχε συντελεστεί. Η πράξη πτώχευσης δεν είχε συντελεστεί διότι ο οφειλέτης δεν είχε αθετήσει τη συμφωνία πληρωμής. Όμως στην περίπτωση που η ειδοποίηση πτώχευσης παραπέμπει ρητώς στη δικαστική απόφαση, είναι έξω από το πνεύμα και τη λογική του άρθρου 3(g) η συντέλεση της πράξης πτώχευσης να εξαρτάται από τους όρους μίας άλλης διευθέτησης πληρωμής. Το άρθρο 3(g) είναι αυτοτελές και η πράξη πτώχευσης συντελείται όποτε ο οφειλέτης κληθεί να πληρώσει αυτά που οφείλει με βάση τη δικαστική απόφαση. Το χρέος οφείλεται και οι Αιτητές δεν απολαμβάνουν το πλεονέκτημα της εξασφάλισης μέρους ή όλου του οφειλόμενου ποσού. Εξαιτίας το πέρασμα του χρόνου και το γεγονός ότι οι Αιτητές δεν έχουν εισπράξει ουδέν ποσό του οφειλόμενου και εκκαθαρισμένου ποσού, υπάρχει ανάγκη όπως περιέλθει η περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση υπό την προστασία παραλήπτη προς όφελος πιστωτών και παρά την ύπαρξη Έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης που θεμελιώνει το χρέος. Προκύπτει στη βάση του μαρτυρικού υλικού που έχει τεθεί ενώπιον μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αδυνατεί να πληρώνει τα χρέη του και θα ήταν άδικο υπό τις περιστάσεις να αφεθεί να διαχειρίζεται την περιουσία του ανεξέλεγκτα μόνο επειδή εκκρεμεί Έφεση κατά της δικαστικής απόφασης. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα πτώχευσης αναφορικά με την περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση και τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον του όπως αυτά υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο