Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 11133/21, 4/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11133/21 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον XXXXX ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΟΡΦΟΥ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 4/4/23 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Θεμιστοκλέους Για Κατηγορούμενο: κ. Ν. Κληρίδης με κα K.Ουστά Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ε Π Ι Τ Ο Υ Ε Κ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ο Ψ Ε Ω Σ Στις 6/1/21, εν μέσω των περιοριστικών μέτρων σε σχέση με την πανδημία COVID-19, έλαβε χώρα ο Αγιασμός των Υδάτων στον ποταμό Κλάριο (Καρκώτη). Ο Κατηγορούμενος, ιερατικός προϊστάμενος της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου, ο οποίος μάλιστα σε κατάθεσή του φαίνεται ότι αμφισβητούσε τη μεταδοτικότητα της πανδημίας, αντιμετωπίζει σε σχέση με το εν λόγω γεγονός, 4 στον αριθμό Κατηγορίες ως ακολούθως: 1) Κατηγορία 1: Παράβαση του περί Λοιμοκάθαρσης (καθορισμός μέτρων παρεμπόδισης της εξάπλωσης του κορωνοϊού Covid-19) για τις συναθροίσεις πέραν των 2 ατόμων σε δημόσιους χώρους, Διάταγμα αρ. 59, Κ.Δ.Π. 615/20 και κατά παράβαση των άρθρων 2, 6, 6 (α) και 7 του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου, Κεφάλαιο
- ΄ Ειδικότερα, σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος, κατηγορείται ότι στις 2/1/2021 σε ομιλία του στα Κατάδυτα στον Ιερό Ναό Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ παρότρυνε τους πιστούς για να διαπράξουν ποινικό αδίκημα, δηλαδή να συμμετάσχουν σε δημόσια συνάθροιση κατά παράβαση των μέτρων που είχαν καθοριστεί για παρεμπόδιση της εξάπλωσης του covid 19, δηλαδή να μεταβούν στις 6/1/21 στον ποταμό Καρκώτη για τον αγιασμό των υδάτων. Συγκεκριμένος Κανονισμός από την Κ.Δ.Π. 615/20 δεν αναφέρεται πάντως στη νομική βάση των Κατηγοριών, ενώ τα άρθρα του Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου, Κεφ. 260, είναι αυτά που παραπέμπουν σε σχετικούς επί αυτών Κανονισμούς ή που περιέχουν τη γενική ποινή της φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή του προστίμου που δεν υπερβαίνει τις €50,000 σε πρόσωπα που παραβαίνουν τους εκδοθέντες δυνάμει του εν λόγω Νόμου Κανονισμούς. Στην Κ.Δ.Π. 615/20 πάντως, ως αναφέρεται και στο σώμα της και ως τέθηκε κι ενώπιον του Δικαστηρίου με σχετική μαρτυρία για σκοπούς προστασίας από την πανδημία, τίθεντο σε ισχύ μέτρα με τα οποία απαγορεύονταν για το κρίσιμο χρονικό διάστημα δημόσιες εκδηλώσεις, συναθροίσεις πέραν των 2 ατόμων κι επιβαλλόταν γενικά μια σειρά πολύ αυστηρών περιορισμών. 2) Κατηγορία 2: Διέγερση για διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 4 και 370 (β) του Κεφαλαίου 154 και κατά παράβαση του άρθρου 7 του Κεφαλαίου 260 και του Διατάγματος αριθμός 59, Κ.Δ.Π 615/
- Ειδικότερα, κατηγορείται, σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος ότι στις 2/1/21 στον ιερό ναό Αγίου Σεραφείμ Σάρωφ διήγειρε άλλα πρόσωπα να διαπράξουν ποινικό αδίκημα, δηλαδή να παραβούν διάταγμα και τις κατευθυντήριες οδηγίες για τον καθορισμό μέτρων για παρεμπόδιση εξάπλωσης του covid - 19, δηλαδή να μεταβούν στις 6/1/21 στον ποταμό Καρκώτη για τον αγιασμό των υδάτων και να συμμετάσχουν σε δημόσια συνάθροιση. Σε σχέση ειδικά με το αδίκημα της διέγερσης για διάπραξη ποινικού αδικήματος, στην πρωτόδικη απόφαση στην Ποινική Υπόθεση Ε.Δ. Λ/σιας Αστυν. Διευθυντής Λ/σιας ν. Αργυρού, αρ. 17842/15, απόφαση ημερ. 23/1/20 η συνάδελφος Γ.Κυθραιώτου - Θεοδώρου, τότε Ε.Δ., ανέφερε τα πιο κάτω σε σχέση με το αδίκημα της διέγερσης για διάπραξη ποινικού αδικήματος, με παραπομπή στην παλαιά υπόθεση Stelios Michael Simadhiakos v the Police
(1961)CLR 64: «Το άρθρο 370(β) του Κεφ. 154 περιλαμβάνεται στο μέρος ΙΧ του Κεφ. 154 που αφορά «Απόπειρες και Συνομωσίες για τη διάπραξη εγκλημάτων». Σύμφωνα με αυτό: «Όποιος διεγείρει ή αποπειράται να υποκινήσει άλλο να διαπράξει ποινικό αδίκηµα, ανεξάρτητα αν ο άλλος συναινεί ή όχι να διαπράξει αυτό, είναι ένοχος— .(β) πληµµελήµατος, αν για το ποινικό αδίκηµα για το οποίο γίνεται λόγος είναι πληµµέληµα και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή προκειµένου για πληµµέληµα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση των δύο χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή.» Από το λεκτικό προκύπτει ότι συγκεκριμένη διάταξη του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 δεν έχει αυτοτέλεια. Πρέπει να συνυπάρχει με ένα υποκείμενο ή γενεσιουργό ποινικό αδίκημα.» 3) Κατηγορία 3: Παρόμοιο αδίκημα και στην ίδια νομική βάση με αυτό της Κατηγορίας 1 που φέρεται να διαπράχθηκε στις 6/1/21 κατά την τέλεση της λειτουργίας εντός του Ιερού Ναού της Αγίας Μαρίνας, όπου παρότρυνε τους πιστούς να συμμετέχουν σε δημόσια συνάθροιση, δηλαδή να μεταβούν στον ποταμό Καρκώτη για τον αγιασμό των υδάτων. 4) Κατηγορία 4: Παρόμοια αδίκημα και στην ίδια νομική βάση με αυτό της Κατηγορίας 2, σε σχέση όμως με την Κατηγορία 3, δηλαδή διέγερση για διάπραξη αδικήματος, δηλαδή ότι διήγειρε άλλα άτομα να διαπράξουν ποινικό αδίκημα, δηλαδή να παραβούν διάταγμα και τις κατευθυντήριες οδηγίες που εκδόθηκαν από τον Υπουργό Υγείας για τον καθορισμό μέτρων για την παρεμπόδιση του Covid ‑ 19, δηλαδή να μεταβούν την ίδια μέρα στον ποταμό Καρκώτη για τον αγιασμό των υδάτων και να συμμετάσχουν σε δημόσια συνάθροιση. Έδωσαν μαρτυρία πολυάριθμοι μάρτυρες Κατηγορίας και κατατέθηκαν πολυάριθμα έγγραφα με το πεδίο αντεξέτασης και αμφισβήτησης της μαρτυρίας να είναι πολύ περιορισμένο. Κατατέθηκε μεταξύ άλλων ως Τεκμήριο και κατάθεση που λήφθηκε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο, ο οποίος παραθέτει διάφορους δικούς του ισχυρισμούς και αρνείται και τη μεταδοτικότητα της πανδημίας. Δεν θεωρώ αναγκαία την αναλυτική παράθεση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιόν μου και θα περιοριστώ στο να παραθέσω τα ακόλουθα: Κατατέθηκε oπτικοακουστικό υλικό σε ηλεκτρονικά μέσα αποθήκευσης, Τεκμήρια 6A ως 6Δ, στα οποία περιλαμβάνεται και ομιλία του Κατηγορούμενου στην εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ στα Κατύδατα. Η εν λόγω ομιλία καταγράφεται στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7. Σε αυτήν αναφέρεται ότι κάθε λειτουργία και προσέλευση εντός ή εκτός του ναού είναι μια ομολογία πίστεως και παρακαλούνται οι παριστάμενοι να συνεχίσουν την ομολογιακή τους στάση. Ως αναφέρεται στην ομιλία : «όταν ακούς τι μας περιμένει πρέπει να είσαι χαζός δηλαδή. Να μην προτιμήσεις και λίγο πρόστιμο και κανένα ονειδισμό και περίγελο κανενός δημοσιογράφου να γίνεις. Χίλιες φορές να γίνω και φυλακή να πάω, αλλά να είμαι μαζί με τον Μέγα Βασίλειο να λειτουργώ...Χίλιες φορές χίλιες φυλακές όχι μια, χίλιες.... τα Φώτα. Κανένας να μην λείψει από τη λειτουργία των Φώτων όπου γίνει και όπως γίνει. Κανείς σας...Και βεβαίως θα πάμε εμείς που έχουμε την ευλογία του ποταμού του Κλάριου, πρώτα ο Θεός, να κάμουμε και τον αγιασμό των υδάτων στον Κλάριο τον ποταμό». Το βίντεο της ομιλίας που περιέχεται σε σχετικό οπτικοακουστικό ηλεκτρονικό αρχείο στο Τεκμήριο 6Α το έχω παρακολουθήσει κι εκτός από τον Μητροπολίτη Μόρφου ... και κάποιους ιερείς που συμπαρίστανται στην ομιλία, δεν μπορεί να συναχθεί ο αριθμός των παρισταμένων στο χώρο. Η ομιλία μπορεί να μεταδόθηκε από το Youtube (ακόμη και να «έχει αναρτηθεί από την Ιερά Μητρόπολη Μορφου» σύμφωνα με την κατάθεση, δεκτή ως προς το περιεχόμενό της, του αρχισυντάκτη του Alphanews Live» Ν. Ζαννέττου) ή από τηλεοπτικό σταθμό, αλλά δεν έχω μαρτυρία ότι συνετέλεσε στη δημοσίευσή προσωπικά της ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, κάτι που μπορώ μεν να εικάσω, αλλά όχι να προβώ σε σχετικό εύρημα). Αν και δεν του προσάπτεται οτιδήποτε σε σχέση με την ίδια την παρουσία του στον εν λόγω Ναό στις 2/1/23, έχω υπόψη μου ότι στην Κ.Δ.Π. 615/20 επιτρέπεται η ατομική προσευχή σε εκκλησίες με παρουσία μέχρι 10 ατόμων. Ελλείψει περί του συγκεκριμένου ζητήματος μαρτυρίας, δεν διαφάνηκε ο αριθμός των προσώπων στους οποίους ζήτησε να μην λείψει κανένας «από τη λειτουργία των Φώτων, όπου γίνει και όπως γίνει.»(σύμφωνα με τα δικά του λόγια) Σε σχέση με τη λειτουργία που έλαβε χώρα την ημέρα των Θεοφανίων 6/1/21, το Τεκμήριο 6Β βίντεο από ψηφιακό δίσκο απεικονίζει λειτουργία σε γέφυρα επί ποταμού όπου βρίσκεται πλήθος κόσμου, με άτομα μάλιστα εντός του ποταμού (αναζητούν -αντιλαμβανομαι κι έχω δικαστική γνώση επί αυτού- το σταυρό που ρίχνει ο ιερέας στα ύδατα κατά την τελετή) σίγουρα πάνω από 75 και σίγουρα χωρίς να τηρείται απόσταση τριών τετραγωνικών μέτρων ανά άτομο. Το Τεκμήριο 6Γ περιέχει διάφορα βίντεο με τηλεοπτικό ρεπορτάζ σε σχέση με την παραίνεσή από το Μητροπολίτη Μόρφου ... προς κοινό για να παραστεί στη λειτουργία των Θεοφανείων και μάλιστα με πηχαίο τίτλο «ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ . Ο ΜΟΡΦΟΥ» και με αναφορές σε «ανταρσία» από εκείνον κατά των περιοριστικών μέτρων κλπ. Τα άλλα δύο βίντεο στο εν λόγω Τεκμήριο απεικονίζουν σκηνές έξω από ναό κατά τη διεξαγωγή του εκκλησιασμού όπου φαίνεται πλήθος κόσμου καθώς και μια τελετουργία σε ένα γεφύρι, με διάφορα πρόσωπα να παρακολουθούν από γύρω και κάποια άτομα να είναι μέσα στον ποταμό στο πρώτο βίντεο και σκηνές από κόσμο να περπατά σε πορεία και να ακούγεται και «Χρόνια Πολλά» στο δεύτερο βίντεο. Στο Τεκμήριο 6Δ περιέχεται επίσης αριθμός βίντεο τα οποία παρακολούθησα και μεταξύ αυτών αναφέρεται στο βίντεο ΑΝΤ1... «. ότι ο ιερέας του ναού έλαβε εξώδικο πρόστιμο για το ότι στο χώρο βρίσκονταν πέραν των 75 ατόμων». Ως ανέφερε ο Μ.Κ.7 πάτερ Ανδρέας Φιλίππου, υιοθετώντας κατάθεσή του ημερ. 19/1/21 η λειτουργία στο χωριό Κοράκου στις 6/1/2021 γίνεται τα τελευταία 50 χρόνια και μετά τη θεία λειτουργία ακολουθεί ο καθαγιασμός των υδάτων στον Κλάριο ποταμό, ο οποίος βρίσκεται μεταξύ των χωριών Ευρύχου, Τεμβριά και Κοράκου. Ο καθαγιασμός των υδάτων είναι αναπόσπαστο μέρος της λειτουργίας των Θεοφανίων και τελείται σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες σε όλον τον κόσμο. Γύρω στις 10 το πρωί αφού κατέφθασε ο Μητροπολίτης Μόρφου με τους διακόνους του, τον ιερεά της Ευρύχου, τους ιεροψάλτες και αριθμό πιστών που συνολικά δεν ξεπερνούσαν τους 60 κι άρχισε ο καθαγιασμός των υδάτων που διήρκησε περίπου 20 λεπτά. Ως έθιμο επίσης αναφέρεται η ρίψη του σταυρού στα ύδατα επί 32 έτη από τον Μ.Κ.9 πάτερ Χριστόφορο Δημητρίου ιερέα στην Τεμπριά (βλ. κατάθεση 21/1/21, Τεκμ. 18). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 10 Σάββα Φουσκωτού, ο οποίος εργάζεται στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου κι εκτελεί καθήκοντα οδηγού του Μητροπολίτη (κατάθεση Τεκμήριο 19) έλαβε χώρα λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στην Ευρύχου στις 6/1/21 και μέσα στην εκκλησία υπήρχαν 15 άτομα. Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας ξεκίνησαν όλοι μαζί για να γίνει η πορεία προς τον ποταμό Καρκώτη. Κατατέθηκε η σχετική κανονιστική πράξη αρ. 615/20, από τις πολλές που εκδίδονταν σε σχέση με την πανδημία COVID και η οποία και τύγχανε κι εφαρμογής. Πρόκειται για το Τεκμήριο 23, ΚΔΠ 615/20 ,όπου και αναφερόταν στο άρθρο 2.1 (η) ότι «απαγορεύεται η παρουσία πιστών κατά τον εκκλησιασμό ή και άλλων μορφών θρησκευτικής λατρείας.» Στην παράγραφο (θ) που ακολουθεί αναφερόταν ότι επιτρέπεται στις 25/12/20 και στις 6/1/2021 ο εκκλησιασμός ή και άλλες μορφές θρησκευτικής λατρείας με μέγιστο αριθμό 75 προσώπων υπό την προϋπόθεση ότι τηρείτο το μέτρο του ενός προσώπου ανά τρία τετραγωνικά μέτρα. Την ευθύνη για τη συμμόρφωση, σύμφωνα με τον Κανονισμό «έχει το πρόσωπο ή πρόσωπα τα οποία με βάση το εσωτερικό θεσμικό πλαίσιο της θρησκείας και/ή δόγματος είναι υπεύθυνα του συγκεκριμένου χώρου λατρείας.» Παρέθεσα τη μαρτυρία πιο πάνω καθώς και τη διάταξη σε σχέση με το επιτρεπτό του εκκλησιασμού και άλλων μορφών θρησκευτικής λατρείας στις 6/1/21, για να εξετάσω στη συνέχεια κατά πόσον στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο στις Κατηγορίες 1 και 3, από τα οποία και πηγάζουν τα αδικήματα των Κατηγοριών 2 και 4 αντίστοιχα. Τούτο διότι, αυτό που αποδίδεται με όλες τις κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου είναι ότι κάλεσε πρόσωπα να διαπράξουν ποινικό αδίκημα, δηλαδή να συμμετάσχουν σε δημόσια συνάθροιση και συγκεκριμένα ότι τους κάλεσε σε μετάβαση στον ποταμό Καρκώτη για τον αγιασμό των υδάτων. Σε σχέση με τις αρχές που διέπουν το εκ πρώτης όψεως στάδιο, στη Δημοκρατία ν. Στυλιανού Παπανικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7327/15, 16/5/2017, απόφαση Μον. Κακουργιοδικείου Λεμεσού αναφέρθηκε ότι: « Η Αγγλική Πρακτική του 1962 - [1962] 1 All E.R. 448 που εκδόθηκε από το Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court σαν καθοδήγηση για τους Άγγλους Δικαστές όταν εξετάζουν κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, έχει υιοθετηθεί και από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Η πιο πάνω πρακτική προβλέπει ότι: «. A submission that there is no case to answer may properly be made and upheld: (a) When there has been no evidence to prove an essential element in the alleged offence; (b) when the evidence adduced by the prosecution has been so discredited as a result of cross examination or is so manifestly unreliable that not reasonable tribunal could safely convict on it. Apart from those situations a tribunal should not in general be called on to reach a decision as to conviction or acquittal until the whole of the evidence, which either side wishes to tender, has been placed before it. If, however, a submission is made that there is no case to answer the question should depend not so much on whether the adjudicating tribunal (if compelled to do so) would at that stage convict or acquit but on whether the evidence is such that a reasonable tribunal might convict. If a reasonable tribunal might convict on the evidence so far laid before it, there is a case to answer.» Η Πρακτική του 1962 δεν είναι δεσμευτική για τα Κυπριακά Δικαστήρια, αποτελεί όμως ένα σωστό οδηγό για αυτά όταν ασκούν ποινική δικαιοδοσία[1]. Στην υπόθεση R. v. Galbraith
(1981)2 All E.R. 1061, το Αγγλικό Εφετείο εξετάζοντας τις αρχές από τις οποίες το Δικαστήριο καθοδηγείται, όταν εξετάζει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, είπε τα πιο κάτω, σε ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά: «Πώς τότε ο Δικαστής πρέπει να αντιμετωπίσει εισήγηση ότι δεν υπάρχει υπόθεση,
(1)Αν δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το ισχυριζόμενο αδίκημα έχει διαπραχθεί από τον Κατηγορούμενο, δεν υπάρχει δυσκολία. Ο Δικαστής θα σταματήσει φυσικά την υπόθεση.
(2)Η δυσκολία εγείρεται όταν υπάρχει κάποια μαρτυρία, αλλά αυτή είναι αδύνατου χαρακτήρα (tenuous character), παραδείγματος χάριν λόγω αδυναμίας ή ασάφειας ή όταν δεν συνάδει με άλλη μαρτυρία. (α) Όταν ο Δικαστής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία που λαμβάνεται υπόψη στον πιο ψηλό βαθμό της (taken as its highest), είναι τέτοια που οι ένορκοι, ορθά καθοδηγούμενοι, δεν θα μπορούσαν δικαίως να καταδικάσουν στηριζόμενοι πάνω της, τότε είναι καθήκον του Δικαστή να σταματήσει την υπόθεση. (β) Όταν όμως η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τέτοια που η βαρύτητά της ή η αδυναμία της εξαρτάται από την αξιοπιστία κάποιου μάρτυρα ή από άλλα θέματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των ενόρκων και όταν σε μια πιθανή θεώρηση των γεγονότων υπάρχει μαρτυρία επί της οποίας οι ένορκοι μπορούν να βασισθούν για να καταλήξουν ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος, τότε το θέμα πρέπει να αφίεται από το Δικαστήριο για να αποφασισθεί από τους ενόρκους.». Καθοδηγητική και πολύ διαφωτιστική επί του θέματος είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας και Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133. Ο Δικαστής Πικής, αναλύοντας τον όρο «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» είπε τα πιο κάτω τα οποία παραθέτουμε αυτούσια: «Όπως ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" υποδηλώνει, η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή, την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Χρήσιμη ανάλυση του όρου " εκ πρώτης όψεως εκ πρώτης όψεως εκ πρώτης όψεως εκ πρώτης όψεως υπόθεση" γίνεται στην απόφαση της ολομέλειας In Re Kakos
(1985)1 CLR
- ............................ H απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) oποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σ βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.». Εξετάζοντας τα όσα οφείλω στα πλαίσια της παρούσας απόφασης για το εάν στοιχειοθετήθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να κληθεί σε απολογία ο Κατηγορούμενος, ξεκινώ από την Κατηγορία
- Κατ' αρχάς αυτοτελές αδίκημα παρότρυνσης σε συνάθροιση δεν εντοπίζεται στη Κ.Δ.Π. 615/20, πέραν του ότι δεν εξειδικεύεται με παραπομπή σε ειδική διάταξη για το ποια ακριβώς από τις ποινικοποιημένες με την εν λόγω Κανονιστική Διάταξη συμπεριφορές κατηγορείται ο Κατηγορούμενος. Σημειώνω δε ότι σύμφωνα με την τεθείσα ενώπιόν μου μαρτυρία: εξώδικο που εκδόθηκε στον Κατηγορούμενο αναφέρεται αόριστα σε παράβαση του Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου (βλ. κατάθεση αστ. 1111 Μωΰσέως και συνημμένο εκδοθέν εξώδικο , Τεκμ. 8). Απαγορεύονται όμως γενικά στη Κ.Δ.Π. 615/20, συναθρόισεις πέραν των 2 ατόμων (Κ.Δ.Π. 2
(1)(στ). Παρά ταύτα: από την ενώπιόν μου μαρτυρία, δεν στοιχειοθετείται η αποδιδόμενη στον Κατηγορούμενη παραβατική συμπεριφορά της πρόσκλησης σε δημόσια συνάθροιση ή συνάθροιση πέραν των 2 ατόμων. Εξηγώ. Αν και στα βίντεο φαίνεται μεγάλος αριθμός ατόμων στη λειτουργία στον ποταμό Καρκώτη και μάλιστα με παραδοχή του ιδίου του Κατηγορούμενου σε κατάθεσή του, Τεκμήριο 4, μετά το πέρας της τέλεσης του καθαγιασμού αυτός κάθισε και ήρθαν 250 άτομα και όλοι ασπάζονταν το δεξί του χέρι, δεν έλαβε χώρα εκ μέρους του Κατηγορούμενου αυτό που του αποδίδεται στην Κατηγορία 1, δηλαδή πρόσκληση σε δημόσια συνάθροιση ή σε συνάθροιση πέραν των 2 ατόμων. Υπήρξε μία πρόσκληση, ένα κάλεσμα, αλλά σε επιτρεπόμενη κατά τις 6/1/21 όταν και τελέστηκε, άσκηση θρησκευτικής λατρείας ή έστω προέκτασης του εκκλησιασμού της ημέρας βάσει του Κανονισμού 2
(1)(θ) της Κ.Δ.Π. 615/21 . Έλαβε χώρα στις 6/1/21 αγιασμός υδάτων, έθιμο και μέρος του τελετουργικού για το οποίο όχι μόνο έχω δικαστική γνώση, αφού είναι συνδεδεμένο με την ιστορική συλλογική μνήμη των Κυπρίων -παραπέμπει το εν λόγω έθιμο στους πριν το 1974 σχετικούς εορτασμούς σε ολόκληρη την επικράτειά μας, μεταξύ άλλων και στη ρίψη του σταυρού στη θάλασσα της Κερύνειας και της Αμμοχώστου- , αλλά και για το οποίο τέθηκε και συγκεκριμένη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. ανωτέρω). Στον ποταμο Καρκώτη μετέβηκαν όντως πολλά άτομα και μάλιστα ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δέχθηκε ότι ασπάσθηκαν το χέρι του 250 εξ' αυτών. Αυτό όμως για το οποίο κατηγορήθηκε κι ερευνήθηκε ο Κατηγορούμενος, ήταν η κατά παράβαση των ισχύοντων Κανονισμών παρακίνηση σε δημόσια συνάθροιση. Παράνομη συνάθροιση δεν έλαβε χώρα, αφού αυτό που έλαβε χώρα στις 6/1/21 ήταν η εν τοις Κανονισμοίς επιτρεπόμενη άσκηση θρησκευτικής λατρείας. Θα μπορούσε πιθανόν να ισχυριστεί κάποιος ότι με τη φράση του ο Κατηγορούμενος στις 2/1/21 «να μη λείψει κανένας» κάλεσε πέραν των 75 ατόμων στον ποταμό Καρκώτη. Δεν τέθηκε μαρτυρία όμως με πόσα άτομα βρισκόταν αυτός στην εκκλησία Αγίου Σεραφείμ Σάρωφ όταν απηύθυνε το κάλεσμα. Ούτε εν πάση περιπτώση φέρει θεωρώ οιαδήποτε ευθύνη για την αναπαραγωγή σε τηλεοπτικά δελτία του καλέσματός του και δεν τέθηκε μαρτυρία ότι ενεχόταν ο ίδιος προσωπικά στη δημοσίευση του καλέσματός του στο Youtube. Οι όποιες θέσεις του Κατηγορούμενου για την πανδημία, ή ακόμη και οι όποιες απόψεις του για τα περιοριστικά μέτρα είναι αδιάφορες για τα κρινόμενα νομικά ζητήματα στην παρούσα. Τούτο, διότι δεν παρακίνησε οιονδήποτε να παρανομήσει στις 2/1/21, αλλά κάλεσε άγνωστο αριθμό προσώπων, στο να συμμετέχει σε μια επιτρεπτή θρησκευτική δραστηριότητα. Απουσιάζει συνεπώς συστατικό στοιχείο των Λεπτομερειών της Κατηγορίας 1, εφόσον, επαναλαμβάνω, δεν έλαβε χώρα παράνομη δημόσια συνάθροιση ή προβλεπόμενη απαγορευμένη συνάθροιση πέραν των 2 ατόμων, αλλά επιτρεπόμενη άσκηση θρησκευτικής λατρείας. Συνεπώς και στην Κατηγορία 1 και στην Κατηγορία 2 που εκθεμελιώνεται, εν τη απουσία του γενεσιουργού αδικήματος με το οποίο αυτή σχετίζεται, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Έρχομαι στην Κατηγορία 3 που σχετίζεται με ε λειτουργία σε ναό. Δεν τέθηκε ενώπιόν μου μαρτυρία ότι κάλεσε από εκεί σε δημόσια συνάθροιση. Παρίστατο και λειτουργούσε στο Ναό σύμφωνα με την παρατεθείσα ενώπιόν μου μαρτυρία. Στη συνέχεια, ως μέρος του όλου τελετουργικού της ημέρας κατευθύνθηκε μια πομπή στον ποταμό Καρκώτη και ολοκληρώθηκε εκεί η θρησκευτική τελετουργία-λατρεία της ημέρας. Είναι απορίας άξιον: πως, με αυτά τα δεδομένα, αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ότι κάλεσε οιονδήποτε να συμμετάσχει σε -απαγορευμένη- δημόσια συνάθροιση; Οπότε ισχύει ότι και για τις Κατηγορίες 1-2: και στην Κατηγορία 3 και στην Κατηγορία 4 (που εκθεμελιώνεται, στην απουσία του γενεσιουργού αδικήματος με το οποίο αυτή σχετίζεται) απουσιάζει συστατικό στοιχείο της κατά παράβαση των Κανονισμών πρόσκλησης σε συνάθροιση πέραν των 2 ατόμων ή δημόσιας συνάθροιση και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Θα μπορούσε μετά την εν λόγω απαλλαγή του Κατηγορούμενου, να προχωρήσει με άλλη βάση η δίωξη εναντίον του; Όντως στον ποταμό Καρκώτη, βρέθηκε πλήθος κόσμου. Σύμφωνα με μαρτυρία και του ίδιου του Κατηγορούμενου ήταν πέραν των 250 προσώπων -που του ασπάστηκαν το χέρι-. Οι Κατηγορίες όμως που αντιμετώπισε ο Κατηγορούμενος έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο. Γι' αυτές ανακρίθηκε και γι' αυτές κατηγορήθηκε γραπτώς στις 28/6/21 (βλ. Τεκμήριο 5). Τροποποίηση του Κατηγορητηρίου δεν ζητήθηκε. Δεν έγινε επίκληση άλλων αδικημάτων από την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο για την όλη υπεράσπιση του Κατηγορούμενου, εν τη απουσία μάλιστα αιτήματος για τροποποίηση του Κατηγορητηρίου, να προχωρούσα σε οιαδήποτε σχετική τροποποίηση του Κατηγορητηρίου, για να συμπεριλάβω άλλα οιαδήποτε αδικήματα για παραβίαση άλλων μέτρων αντί-COVID, με δεδομένη την έρευνα που έγινε, τις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν και στις οποίες απάντησε ο Κατηγορούμενος, τη γραπτή κατηγορία (Τεκμ. 5) με επίκεντρο την παρακίνηση, και την παρούσα δικαστική διαδικασία εναντίον του με συγκεκριμένες Κατηγορίες και συγκεκριμένη μαρτυρία και συγκεκριμένη κατεύθυνση προς την οποίαν κινήθηκε η Κατηγορούσα Αρχή. Καταληκτικά: συνιστούσε, ο καθαγιασμός των υδάτων στον ποταμό Καρκώτη, όχι δημόσια συνάθροιση, αλλά δραστηριότητα που ο ίδιος ο νομοθέτης, κατά την έκφραση «εν τη σοφία του», επέτρεψε κατ' εξαίρεση για τις 6/1/21, ημέρα των Θεοφανίων. Το έπραξε ο νομοθέτης, αναγνωρίζοντας προφανώς τη σημασία της εν λόγω άσκησης θρησκευτικής λατρείας, ως μίας αναγκαίας χαλάρωσης στους τότε πάμπολλους περιορισμούς χάριν της δημόσιας υγείας, υπέρ των θρησκευόμενων πολιτών του τόπου. ......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο