ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Chand κ.α., Ποιν. Υπόθεση: 20989/21, 23/6/2023

(1)(κ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.105 (κατηγορία 2). § Της λαθραίας διακίνησης μετανάστη στη Δημοκρατία με σκοπό το οικονομικό όφελος, κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος και Πρωτοκόλλων (Κυρωτικού) Νόμου Ν.11(ΙΙΙ)/03 και του άρθρου 6

(1)(α) του Συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου του Λαθρεμπορίου Μεταναστών δια Ξηράς, Θαλάσσης και Αέρος (κατηγορία 3). § Της παροχής συνδρομής σε απαγορευμένο μετανάστη όπως παραμείνει στη Δημοκρατία κατά παράβαση του άρθρου 19

(1)(ζ) του Κεφ.105 (κατηγορία 9). Προς ευχερέστερη κατανόηση των όσων θα ακολουθήσουν σημειώνουμε ότι θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι στις 14.12.21 πολίτες που διαμένουν σε οικία πλησίον της Πράσινης Γραμμής σε συγκεκριμένο χωριό, κατόπιν διαφόρων παρατηρήσεων τους θεώρησαν ύποπτο το αυτοκίνητο ενοικιάσεως που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 (στο εξής « ο Κατηγορούμενος») και το ανέκοψαν, οπόταν είδαν τρεις εκ των επιβατών να φεύγουν τρέχοντας. Οι πολίτες περιόρισαν τον Κατηγορούμενο και τον συνοδηγό του, (πρώην δεύτερο Κατηγορούμενο), καλώντας παράλληλα την Αστυνομία. Κατά την άφιξη της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι οδηγός του οχήματος ήταν ο Κατηγορούμενος και μετά από έρευνα που ακολούθησε (η νομιμότητα της οποίας αμφισβητήθηκε) εντοπίστηκε στο χώρο αποσκευών του οχήματος ο πρώην Κατηγορούμενος 3, ο οποίος ως διαπιστώθηκε αργότερα βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία. Η Κατηγορούσα Αρχή προώθησε την εκδοχή πως ο Κατηγορούμενος, που ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος ενοικιάσεως, μαζί με τρίτο πρόσωπο, μέσω της γραμμής αντιπαράταξης και με πρόθεση και σκοπό την αποκόμιση κέρδους, βοήθησαν τον πρώην Κατηγορούμενο 3 προκειμένου να διέλθει παράνομα του εδάφους της Δημοκρατίας, διακινώντας αυτόν λαθραία και περαιτέρω ότι συνέδραμε, με την ενέργειά του να οδηγήσει το επίδικο όχημα, ώστε ο πρώην Κατηγορούμενος 3 να παραμείνει παράνομα στη Δημοκρατία. Κεντρική θέση της υπεράσπισης ήταν πως η έρευνα που διενεργήθηκε στο όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος συνεπεία της οποίας εντοπίστηκε ο πρώην Κατηγορούμενος 3 ήταν παράνομη καθ' ότι η συγκατάθεση στη βάση της οποίας η Αστυνομία τη διενήργησε υπογράφηκε μετά τη διεξαγωγή της έρευνας και συγκεκριμένα μετά τη μετάβαση στον Αστυνομικό Σταθμό. Υποστηρίχθηκε δε ότι πριν την έρευνα ο Κατηγορούμενος δεν ενημερώθηκε ότι μπορούσε να αρνηθεί τη διεξαγωγή της ούτε και προειδοποιήθηκε για τις συνέπειες της. Περαιτέρω υποστηρίχθηκε ότι από το χρόνο της άφιξης της Αστυνομίας στη σκηνή μέχρι και τη σύλληψη του Κατηγορούμενου με ένταλμα κατά τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 15.12.21, αυτός τελούσε υπό παράνομη κράτηση ή και συνθήκες που ομοίαζαν με κράτηση. Ως εκ τούτου, ήταν η θέση της Υπεράσπισης, πως δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν οποιαδήποτε μαρτυρία αποκτήθηκε κατά το χρονικό διάστημα αυτό, αφού αποτελεί παρανόμως ληφθείσα μαρτυρία («fruit of the poisonous tree»). Ανεξαρτήτως όμως της θέσεως αυτής, προωθήθηκε από την Υπεράσπιση η θέση πως ο Κατηγορούμενος ο οποίος απασχολείτο γενικότερα με τη μεταφορά άλλων αλλοδαπών σε προορισμούς που του ζητείτο εν είδει ταξί (υπό περιστάσεις που θα αναλυθούν εκτενέστερα στη συνέχεια), μετέφερε μεταξύ άλλων τον πρώην Κατηγορούμενο 3 χωρίς να γνωρίζει πως επρόκειτο για άτομο που βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία και κατ' επέκταση χωρίς να έχει την αναγκαία πρόθεση και ένοχη διάνοια που χρειάζεται για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει, και πως και η αμοιβή των €50 που συμφώνησε να λάβει συμφωνήθηκε και αυτή χωρίς ένοχη διάνοια. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Δημοκρατία κάλεσε έξι μάρτυρες και συγκεκριμένα τον Αστ. 4504 Α.Χ., εξεταστή της υπόθεσης (Μ.Κ.1), τον Α.Α.Μ, ο οποίος διατηρούσε γραφείο ενοικιάσεως (Μ.Κ.2), την Α.Χ. λειτουργό στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (Μ.Κ.3), τον Αστ.2799 Μ.Χ. ο οποίος ήταν παρών με τον Μ.Κ.1 στη σκηνή κατά την 14.12.21 (Μ.Κ.4), τον Κ.Κ. πολίτη που είχε ειδοποιήσει την Αστυνομία (Μ.Κ.5) και τη Μ.Κ., θυγατέρα του Μ.Κ.5 (Μ.Κ.6). Αφότου δε ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επεξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως ενώ κάλεσε και τέσσερις μάρτυρες υπεράσπισης και συγκεκριμένα τη Δρα Μ.Γ., Παιδονευρολόγο στο Μακάρειο Νοσοκομείο (Μ.Υ.2), τη B.T., διερμηνέα από τη Νεπαλική στην Αγγλική (Μ.Υ.3) και την S.T., σύντροφο του Κατηγορούμενου (Μ.Υ.4) Κατατέθηκαν συνολικά διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια 1- 20 Τεκμήρια και πέντε καταθέσεις ως Έγγραφα Α έως Ε.

1. Σύνοψη Μαρτυρίας Ο Μ.Κ.1, (Aστυφύλακας Α.Χ.), ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και υιοθέτησε την κατάθεση του Έγγραφο Α στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως στις 14.12.21 γύρω στις 2100 μετέβη στο επίδικο χωριό αφού έλαβε πληροφορία ότι σε συγκεκριμένη οδό πολίτης ανέκοψε όχημα στο οποίο επέβαιναν αλλοδαποί που εισήλθαν μέσω της γραμμής καταπαύσεως του πυρός στις ελεύθερες περιοχές. Ως προέκυψε και από την προφορική του μαρτυρία μετέβη στη συγκεκριμένη οδό γύρω στις 21.00 μαζί με τον Μ.Κ.4 όπου βρήκαν στη μέση του δρόμου τοποθετημένο ένα πράσινο κάλαθο που απέκοπτε την πορεία του οχήματος, το οποίο είχε πλάτη προς τα κατεχόμενα και το μπροστινό του μέρος στραμμένο προς τις ελεύθερες περιοχές (προς το χωριό). Στο σημείο παρόντες ήταν ο Κατηγορούμενος και ο πρώην Κατηγορούμενος 2, και αφού διαπίστωσε την ταυτότητα του Κατηγορούμενου και έλαβε γραπτή συγκατάθεση από αυτόν προχώρησε σε έρευνα του αυτοκινήτου, όπου και εντόπισε στο χώρο αποσκευών («πορτ μπαγκάζ») τον πρώην Κατηγορούμενο 3, ο οποίος από εξετάσεις που διενήργησε στη συνέχεια διαπίστωσε ότι βρισκόταν παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας. Κατά τον εντοπισμό του ο πρώην Κατηγορούμενος 3 του ανέφερε πως ερχόταν από την άλλη πλευρά («I coming from other side»). Τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 15.12.21 συνέλαβε δυνάμει ενταλμάτων και τους τρεις πιο πάνω και κατόπιν επίστησης της προσοχής τους στο Νόμο απάντησαν όλοι «ΟΚ sir». Επίσης έδωσε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα του ως συλληφθέντα. Την ίδια μέρα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 3 (Τεκμήριο 5) ενώ την επομένη έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 6). Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του αναλώθηκε στο ζήτημα της συγκατάθεσης για τη διενέργεια της έρευνας στο επίδικο όχημα, για να του υποβληθεί ότι δεν δόθηκε ποτέ έντυπο συγκατάθεσης στον Κατηγορούμενο ενόσω βρίσκονταν στη σκηνή και ότι αυτό συμπληρώθηκε καθ' υπαγόρευση του μετέπειτα στον Αστυνομικό Σταθμό. με σκοπό να νομιμοποιηθεί η ήδη διενεργηθείσα έρευνα θέση την οποία αρνήθηκε. Επίσης αντεξετάστηκε ως προς το τί είχε προηγηθεί της λήψης της συγκατάθεσης καθώς ως προς την επίστηση στην οποία ως η θέση του προέβη μετά τον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3 στο πορτ μπακάζ, ενώ όσον αφορά τις ενέργειές του ακριβώς μετά την έρευνα, ανέφερε πως ζήτησε βοήθεια από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας και κατέφθασε επιτόπου περίπολο του Πουρνάρα και κατόπιν αδείας οδήγησε ο ίδιος το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στο Σταθμό για εξακρίβωση στοιχείων των πρώην Κατηγορουμένων 2 και 3, αρνούμενος ότι σε οποιοδήποτε στάδιο έβαλαν χειροπέδες στον Κατηγορούμενο ή ότι αυτός έτυχε μεταχείρισης ως συλληφθείς ή ότι μεταφέρθηκε με το περιπολικό με την άσκηση βίας ή πίεσης. Κατά τον ίδιο τρόπο απέρριψε επίσης τη θέση ότι περιόρισαν την ελευθερία του Κατηγορούμενου από τη σκηνή μέχρι τη σύλληψή του στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς με δικαστικό ένταλμα και υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος μαζί τους πρώην Κατηγορούμενους 2 και 3 μπορούσαν να διαφύγουν αν ήθελαν. Ο Μ.Κ.2 (Α.Α.Μ.), ιδιοκτήτης γραφείου ενοικιάσεως αυτοκινήτων, υιοθέτησε την κατάθεση του Έγγραφο Β, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στις 5.10.21 ενοικίασε το επίδικο όχημα στον Κατηγορούμενο για ένα μήνα έναντι του χρηματικού ποσού των €400 που εισέπραξε σε μετρητά. Επίσης ανέφερε ότι το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Κατηγορούμενος επανήλθε και του ζήτησε μεγαλύτερο αυτοκίνητο, αλλά δεν υπήρχε διαθέσιμο, οπότε ζήτησε ενοικίαση για τρεις μήνες του ως άνω οχήματος, ήτοι μέχρι τις 5.1.22 πράγμα που συμφωνήθηκε έναντι του συνολικού ποσού των €1.200, με το υπόλοιπο των €800 να έχει καταβληθεί με μετρητά σε τέσσερις διαφορετικές δόσεις (Τεκμήρια 9, 10). Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι μια βδομάδα περίπου πριν δώσει την κατάθεση του ημερομηνίας 16.12.21 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Κατηγορούμενο ο οποίος και πάλι του ζήτησε μεγαλύτερο αυτοκίνητο, χωρίς όμως το αίτημα του να μπορεί να ικανοποιηθεί για τον ίδιο λόγο. Η Μ.Κ.3 (Α.Χ.) λειτουργός υποστήριξης για θέματα μετανάστευσης στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης (στο εξής Τ.Α.Π.Μ.), υιοθέτησε την κατάθεση της Έγγραφο Γ, με την οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων στο καθεστώς του Κατηγορούμενου λέγοντας πως αυτός κατάγεται από το Νεπάλ, εισήλθε νόμιμα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 7.2.2018 ως φοιτητής και στις 24.6.2021 υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο, αίτηση η οποία βρισκόταν, μέχρι και την ημέρα που κατέθεσε, υπό εξέταση. Επίσης με την κατάθεση της αναφέρεται και στον πρώην Κατηγορούμενο 3, λέγοντας ότι είναι από το Μπαγκλαντές και ότι δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε σχετική πληροφορία στο σύστημα του Τ.Α.Π.Μ., πράγμα που σημαίνει ότι ο εν λόγω αλλοδαπός βρίσκεται παράνομα στη Δημοκρατία και επομένως υποστήριξε πως ο Κατηγορούμενος 3 κατά την ημερομηνία που έδωσε την κατάθεση της (ήτοι 16.12.21) ήταν παράνομος στη Δημοκρατία. Αντεξετάστηκε σε σχέση με το συμπέρασμα της αυτό για να της υποβληθεί ότι είναι αυθαίρετο και ότι το ζήτημα του αν ήταν παράνομος ή όχι δεν ενέπιπτε στη γνώση της, με την ίδια να εμμένει στη θέση της. Η μάρτυρας ανέφερε τέλος ότι ο εν λόγω αλλοδαπός αναχώρησε από τη Δημοκρατία στις 14.10.
2. Ο Μ.Κ.4 (Μ.Χ.) ήταν ο αστυφύλακας ο οποίος είχε μεταβεί στη σκηνή την επίδικη ημερομηνία μαζί με τον Μ.Κ.1 προς υποβοήθηση του έργου του, αλλά δεν είχε δώσει κατάθεση επειδή ως η θέση του δεν είχε προβεί σε ουσιώδεις ενέργειες. Κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε και αυτός στα όσα αντιλήφθηκε όταν έφτασαν εκεί το βράδυ της 14.12.21 και στις ενέργειες τους, μεταξύ των οποίων ήταν και η εξασφάλιση συγκατάθεσης από τον Κατηγορούμενο για έρευνα του αυτοκινήτου, με τη μεσολάβηση του ιδίου ο οποίος μιλούσε καλύτερα την αγγλική γλώσσα. Ανέφερε τί είπε στον Κατηγορούμενο πριν την υπογραφή του εντύπου συγκατάθεσης αρνούμενος ότι ο ίδιος πίεσε τον Κατηγορούμενο να υπογράψει. Επέμεινε όμως ότι το Τεκμήριο 1 υπογράφηκε στη σκηνή και όχι στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς και ότι τα γράμματα στο έντυπο συγκατάθεσης είναι του συναδέλφου του, εκτός στο σημείο υπογραφής, ονόματος, ώρας και ημερομηνίας τα οποία, ως ανέφερε, προφανώς ανήκουν στον οδηγό που υπέγραψε, παραδεχόμενος όμως πως δεν ήταν παρών στο ακριβές σημείο όπου βρισκόταν ο Κατηγορούμενος με το Μ.Κ.1 αφού μιλούσε με το συνοδηγό. Απέδωσε όπως και ο Μ.Κ.1 την αναφορά στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς στο Τεκμήριο 1 σε τυπογραφικό λάθος και υποστήριξε πως υπό τις περιστάσεις που βρήκαν στην σκηνή, ήταν εύλογη η υποψία τους πως ο Κατηγορούμενος εμπλεκόταν σε διακίνηση προσώπων. Ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος αν ο συνάδελφος του (Μ.Κ.1) πριν τη λήψη της συγκατάθεσης προέβη σε επίστηση, διότι τη δεδομένη στιγμή δεν βρίσκονταν στο ίδιο σημείο αφού μόλις ο ίδιος τον ενημέρωσε για τα πιο πάνω, άφησε τον Κατηγορούμενο με τον Μ.Κ.1 και ο ίδιος μιλούσε με το συνοδηγό. Επίσης δεν θυμόταν να αναφέρει αν ο ίδιος ενημέρωσε προφορικά τον Κατηγορούμενο ως προς το δικαίωμα του να αρνηθεί την έρευνα ή ως προς τις συνέπειες από τη διεξαγωγή της έρευνας αλλά πάντως ανέφερε ότι ήταν συνεργάσιμος. Σε σχέση με την έρευνα ανέφερε ότι όταν ο Μ.Κ.1 άνοιξε το πορτ μπαγκαζ του αυτοκινήτου είδε και ο ίδιος τον πρώην Κατηγορούμενο 3 να βγαίνει από αυτό. Σε σχέση με το ζήτημα της επίστησης ανέφερε ότι ο ίδιος δεν προέβη σε επίστηση της προσοχής του Κατηγορούμενου μετά τον εντοπισμό του ατόμου στο πορτ μπαγκάζ και δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τί έκανε ο συνάδελφος του. Αναφορικά με τη συνέχεια ανέφερε όπως και ο Μ.Κ.1 ότι ζήτησαν ενισχύσεις από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας για σκοπούς δικής τους ασφάλειας, και έλαβαν άδεια να οδηγήσουν το όχημα του Κατηγορούμενου στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς, όπου θα διακρίβωναν μεταξύ άλλων το καθεστώς τους. Ανέφερε ότι τα τρία πρόσωπα ήταν ύποπτοι και τους είπαν ότι για το σκοπό αυτό θα χρειαζόταν να πάνε στον Σταθμό, όπου θα είχαν περισσότερη ασφάλεια και φωτισμό και σε περίπτωση που προέκυπταν και άλλα αδικήματα να συλλαμβάνονταν εκεί για σκοπούς ασφάλειας. Υποστήριξε πως δεν τους πίεσαν, ούτε τους έθεσαν χειροπέδες, ενώ αρνήθηκε και τη θέση της υπεράσπισης ότι τελούσαν υπό συνθήκες που ομοίαζαν με σύλληψη προσθέτοντας ότι και να έφευγε κάποιος ύποπτος θα προέβαινε σε άλλες διαδικασίες για να τον εντοπίσουν. Οι Μ.Κ.5 (Κ.Κ.) και Μ.Κ.6 (Μ.Κ.) ήταν οι πολίτες που παρακολούθησαν το όχημα το επίδικο βράδυ. Υιοθέτησαν τις καταθέσεις τους Έγγραφα Δ και Ε αντίστοιχα όπου περιγράφουν τις κινήσεις του εν λόγω οχήματος κατά το επίδικο από τις 19.00 μέχρι και την ανακοπή του αργότερα το ίδιο βράδυ. Το τοποθετούν να κινείται ύποπτα μπροστά από το σπίτι τους το οποίο είναι το προτελευταίο σπίτι πριν την πράσινη γραμμή, το οποίο κινήθηκε προς το χωριό και σταμάτησε για κάποιο χρόνο στο κοιμητήριο. Στη συνέχεια οι επιβαίνοντες σε αυτό θεάθηκαν από τη Μ.Κ.6 σε υπεραγορά στην Κοκκινοτριμιθιά για να θεαθούν ξανά να κινούνται προς την πράσινη γραμμή οπόταν ανακόπηκαν κατά την επιστροφή τους. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 6, ανέφερε πως κατάγεται από το Νεπάλ και ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής στο Philips College, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη φοίτηση του λόγω οικονομικών δυσκολιών και πλέον ευρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου διαμένοντας με την κοπέλα του και τον γιο τους. Επίσης αναφέρεται στα εισοδήματα τους, λέγοντας πως πέραν αυτών χρήματα τους έστελνε και η οικογένεια του από το Νεπάλ ενώ περαιτέρω στην κατάθεση του αναφέρεται και σε μία φίλη που την αποκαλεί «αδελφή του», που επίσης τον βοηθούσε οικονομικά όταν χρειαζόταν χρήματα. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε το όχημα του ως ταξί, για να μεταφέρει μερικούς φίλους του και αυτοί του έδιναν κάποια χρήματα. Ως προς το γιατί αναζητούσε μεγαλύτερο αυτοκίνητο ανέφερε ότι ο λόγος ήταν ότι έπαιρνε κόσμο στο αεροδρόμιο χρησιμοποιώντας το όχημα ως ταξί. Επίσης αναφέρεται και στα γεγονότα της 14.12.21 προωθώντας ουσιαστικά τη θέση ότι μετέβη στο μέρος υπό την ιδιότητα του ως μεταφορέας (ταξί) και χωρίς γνώση ότι μεταφερούμενοι και δη ο πρώην Κατηγορούμενος 3 ήταν πρόσωπο ευρισκόμενο παράνομα στη Δημοκρατία. Με την προφορική του μαρτυρία ανέφερε επίσης ότι όταν έφτασε η Αστυνομία του έβαλαν χειροπέδες έψαξαν το όχημα του και ακολούθως ήρθε ακόμη ένα όχημα της Αστυνομίας και τους μετέφεραν στο Σταθμό. Υποστήριξε ότι η έρευνα έγινε χωρίς να του αναφέρουν οτιδήποτε και χωρίς να του δώσουν να υπογράψει οτιδήποτε. Εκ του Τεκμηρίου 1 αναγνώρισε μόνο την υπογραφή του και προώθησε τη θέση ότι τα υπόλοιπα γράμματα επί αυτού δεν τα αναγνωρίζει και υποστήριξε ότι το εν λόγω έγγραφο του το έδωσε ένα άτομο με πολιτικά ρούχα, για να το υπογράψει στον Αστυνομικό Σταθμό όταν του ανέφεραν ότι θα ερευνούσαν για δεύτερη φορά το όχημα του. Όταν δε έβαλε την υπογραφή του, το έγγραφο ήταν άδειο και αργότερα ο Μ.Κ.1 έγραψε τα υπόλοιπα σ' αυτό. Επίσης ανέφερε ότι μέσα στην κατάθεσή του δεν είναι καταγεγραμμένη η φράση "καθώς θα είμαστε ασφαλές εδώ, δεν ήθελε να μας προσέξουν άλλοι άνθρωποι" αφού ποτέ ο Sharan δεν του είπε κάτι τέτοιο. Με την προφορική του μαρτυρία επίσης προώθησε τη θέση ότι ο γιος του πάσχει από επιληψία (Τεκμήριο 11) και λαμβάνει προς τούτο φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία και ότι ενοικίασε το επίδικο αυτοκίνητο, διότι χρειαζόταν να παίρνει τον γιο του στο νοσοκομείο. Εν σχέσει με το γιο του υποστήριξε πως δεν έχει το ίδιο επίθετο με τον ίδιο ένεκα του ότι η μητέρα του παιδιού και συμβία του, ανήκει σε διαφορετική κάστα και για λόγους θρησκευτικούς δεν επιτρέπεται ο γάμος μεταξύ τους και έτσι λόγω του ότι δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πιστοποιητικό γάμου δεν μπορούσε να εγγραφεί το παιδί με το δικό του επίθετο. Η Μ.Υ.2 (Μ.Γ.), γιατρός με εξειδίκευση στην παιδονευρολογία, εξήγησε ότι το Τεκμήριο 11 αποτελεί βεβαίωση που εξέδωσε η ίδια πως ο A. T. 20 μηνών κατά τον Ιανουάριο του 2022 παρακολουθείτο από την ίδια στην κλινική παιδιατρικής νευρολογίας του Νοσοκομείου Αρχ. Μακάριος ΙΙΙ, λόγω επιληπτικής διαταραχής (σύνθετοι εστιακοί σπασμοί) και καθυστέρησης λόγου και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για τον έλεγχο της επιληψίας του. Επεξήγησε τί είναι η επιληψία και ανέφερε πως το εν λόγω παιδί το είδε για τελευταία φορά τον Ιανουάριο του 2023, οπόταν το παιδί ήταν ελεύθερο κρίσεων για ενάμιση χρόνο, ήτοι από τον Ιούλιο του
3. Η Μ.Υ.3 (Β.Τ.) ανέφερε ότι εργάζεται ως διερμηνέας. Η μητρική της γλώσσα είναι η νεπαλική και γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα, διότι σπούδασε στην Κύπρο στην αγγλική όμως γλώσσα. Ανέφερε ότι στην κατάθεσή του Κατηγορούμενου στη νεπαλική γλώσσα (Τεκμήριο 6), δεν υπάρχει η φράση, ως μέρος της απάντησης του στην όγδοη ερώτηση «καθώς θα ήμασταν ασφαλές εδώ και δεν ήθελε να μας προσέξουν άλλοι άνθρωποι». Η Μ.Υ.4 (S.T.), σύντροφος του Κατηγορούμενου έδωσε μαρτυρία ως προς το ότι το άτομο που αναφέρεται στο Τεκμήριο 11 είναι το παιδί το οποίο απέκτησε με τον Κατηγορούμενο. Έδωσε επίσης την ίδια εξήγηση με τον Κατηγορούμενο ως προς το λόγο που δεν έχουν παντρευτεί, το λόγο που το επίθετο του παιδιού διαφέρει από το επίθετο του Κατηγορούμενου αλλά και ως προς το γιατί ο Κατηγορούμενος δεν εμφανίζεται ως πατέρας στο πιστοποιητικό γέννησης του εν λόγω παιδιού. Αναφέρθηκε στο πρόβλημα υγείας του παιδιού της καθώς και στο ότι λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή από την ηλικία των 9-10 μηνών οπόταν πρωτοεμφανίστηκε το πρόβλημα αλλά και στα εισοδήματα τους. Υποστήριξε και αυτή ότι η «αδελφή» τους βοηθούσε οικονομικά όταν χρειάζονταν στήριξη αποδεχόμενη όμως ότι η προαναφερθείσα είχε οικονομικό πρόβλημα στη χώρα της και ήρθε να δουλέψει, ότι η ίδια τη συναντά μερικές φορές αλλά πάντως όχι κάθε βδομάδα και ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι κάνει κάθε Κυριακή που έχει άδεια. Επίσης ανέφερε ότι και ο σύζυγος της εργαζόταν ως ταξί στην κοινότητα τους με φίλους τους οποίους μετέφερε για παράδειγμα στο αεροδρόμιο και οι οποίοι ως αντάλλαγμα τους βοηθούσαν με κάποια χρήματα. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 12 ως συνομιλίες του συζύγου της με φίλους του ώστε να τους μεταφέρει με το ταξί τις οποίες εκτύπωσε από το facebook/messenger του συζύγου της στο οποίο έχει πρόσβαση. Για την ενοικίαση του οχήματος ανέφερε ότι προέβησαν σε αυτή λόγω του προβλήματος του παιδιού και γενικά για να διευκολυνθεί η ζωή τους με το παιδί.
4. Αξιολόγηση Μαρτυρίας - Ευρήματα Έχουμε παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες και εξετάσαμε όπως επιβάλλεται τη μαρτυρία τους, καθώς και κάθε άλλη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί υπό μορφή δηλώσεων ή εγγράφων εν τη εννοία του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
5. Είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία των μαρτύρων και την ως άνω μαρτυρία, προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων επί των πραγματικών γεγονότων. Από το σύνολο της ενώπιον μας μαρτυρίας είναι σαφές πως το όλο συμβάν διαχωρίζεται σε δύο ενότητες που αφορούν η μεν πρώτη το στάδιο της παρακολούθησης και ανακοπής του επίδικου οχήματος από τους πολίτες και η δεύτερη το στάδιο που αρχίζει με την άφιξη της αστυνομίας και περιλαμβάνει το σύνολο των ενεργειών που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης. Ενότητα 1 - Παρακολούθηση/Ανακοπή Αρχίζοντας με την πρώτη ενότητα σημειώνουμε ότι σχετική είναι η μαρτυρία των Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 (που ήταν τα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στην παρακολούθηση και την ανακοπή) καθώς και του ίδιου του Κατηγορούμενου. Σε σχέση με αυτό το στάδιο πρέπει να λεχθεί εκ προοιμίου πως ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε το μεγαλύτερο μέρος των διαδραματισθέντων. Συγκεκριμένα δεν αμφισβήτησε ότι είχε μεταβεί, έχοντας συνοδηγό τον πρώην Κατηγορούμενο 2, στον χώρο όπου οι Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 τον τοποθετούν στις 19.00 της επίδικης ημερομηνίας, αφού ιδιαίτερα κατά το στάδιο της αντεξέτασης ξεκαθάρισε ότι πράγματι μετέβη σε εκείνο το σημείο για να αφήσει τον Πακιστανό, ο οποίος θα έφερνε άλλα τρία άτομα τα οποία θα μετέφερε ο Κατηγορούμενος με το αυτοκίνητο του στη Λευκωσία και ακολούθως μετέβη στο ίδιο σημείο αλλά λίγο πιο μπροστά, για να τον πάρει μαζί με τους αλλοδαπούς οπόταν και ανακόπηκε. Ούτε αμφισβήτησε ότι στο μεσοδιάστημα μέχρι να επιστρέψει για να πάρει τον Πακιστανό μαζί με τους τρεις αλλοδαπούς μετέβη μαζί με τον πρώην Κατηγορούμενο 2 σε συγκεκριμένη υπεραγορά για αγορά καφέ, ούτε όμως υποβλήθηκε ποτέ στους εν λόγω μάρτυρες κατηγορίας ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε σταμάτησε κοντά στο νεκροταφείο. Η σχετική υποβολή που έγινε στον Μ.Κ.5 περιοριζόταν στο αν είχε τη συγκεκριμένη συζήτηση που υποστήριξε ότι είχε με τον Κατηγορούμενο στο σημείο εκείνο, όπου ο πρώτος τους ρώτησε τί κάνουν και τους κάλεσε να φύγουν δείχνοντας τους λανθασμένη κατεύθυνση ως οδηγούσα στη Λευκωσία με τον Κατηγορούμενο να του υποδεικνύει πως γνωρίζει πως δεν είναι εκείνος ο δρόμος για Λευκωσία. Είναι δε επίσης δεδομένο ότι οι εν λόγω μάρτυρες κατηγορίας δεν θα ήταν δυνατό να γνωρίζουν για να αναφέρουν τις τόσο συγκεκριμένες κινήσεις του Κατηγορούμενου και του πρώην Κατηγορούμενου 2 εάν δεν είχαν πράγματι μετάσχει στην παρακολούθηση. Ούτε όμως είχαν κίνητρο να ψευσθούν. Το δε γεγονός της μη αμφισβήτησης των κύριων τοποθετήσεων τους απλώς επιβεβαιώνει ότι πράγματι είχαν βιώσει τα όσα κατέθεταν. Προκύπτει εν τέλει ότι ο Κατηγορούμενος από όλες τις θέσεις που προέβαλαν οι μάρτυρες αυτοί δεν αμφισβήτησε ουσιαστικά οτιδήποτε παρά μόνο την προαναφερθείσα συζήτηση στο νεκροταφείο και τον χρόνο κατά τον οποίο είχε συγκρατήσει η Μ.Κ.6 τους αριθμούς εγγραφής του επίδικου οχήματος. Παρά την πιο πάνω μη αμφισβήτηση των βασικών θέσεων των μαρτύρων αυτών, δεν μας διαφεύγει ότι θέση της συνηγόρου υπεράσπισης ήταν πως η μαρτυρία τους παρουσιάζει τέτοιες αντιφάσεις που δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Παρόλο που τούτο δεν συνάδει με το γεγονός ότι η μαρτυρία τους επιβεβαιώνεται σε μεγάλο βαθμό από τα λεχθέντα του ίδιου του Κατηγορούμενου, σημειώνουμε τα εξής. Οι μάρτυρες αυτοί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενεπλάκησαν στο συμβάν με κίνδυνο τη δική τους ασφάλεια και χωρίς να έχουν οποιοδήποτε άλλο κίνητρο πέραν από την αίσθηση ευθύνης και καθήκοντος. Ούτε και διαφάνηκε να έχουν οποιοδήποτε λόγο να κατηγορήσουν ψευδώς τον Κατηγορούμενο ή τα άλλα πρόσωπα που ήταν μαζί του τα οποία τους ήταν παντελώς άγνωστα. Ιδιαίτερα η Μ.Κ.6 έδωσε την εντύπωση προσώπου που κατέθετε με γνώμονα να διαφωτίσει το Δικαστήριο για τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη της τη δεδομένη μέρα υποκινούμενη καθαρά από υπευθυνότητα και ευσυνειδησία. Είναι γεγονός βέβαια πως διαφάνηκε από τα όσα προηγήθηκαν της προσέλευσης της στο Δικαστήριο πως η Μ.Κ.6 ήταν μάλλον απρόθυμη στο να προσέλθει και να καταθέσει. Άλλωστε τούτο και η ίδια δεν δίστασε να το αναφέρει κατά τη μαρτυρία της. Ήταν όμως προφανές ότι η απροθυμία της να προσέλθει στο Δικαστήριο δεν διασυνδεόταν καθ' οιονδήποτε τρόπο με το ότι δεν αισθανόταν βέβαιη για τα όσα θα κατέθετε, αλλά με τον φόβο που αισθανόταν για την ασφάλεια της ίδιας και της οικογένειας της και τον οποίο εκδήλωσε και ενόρκως. Φόβος που πηγάζει από το ότι διαμένει στο τελευταίο κατοικημένο σπίτι πριν την Γ.Κ.Π. σε συνδυασμό με την πεποίθηση της ότι πρόσωπα που διακινούν παράνομα αλλοδαπούς δρουν συνήθως σε κυκλώματα και κατά μη προβλέψιμο τρόπο. Η δε ειλικρίνεια της ήταν εμφανής αφού δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι από την ώρα που η ίδια έφυγε από το νεκροταφείο μέχρι που πήγαν οι γονείς της εκεί, δεν μπορούσε να γνωρίζει τι έκανε το επίδικο όχημα. Από την άλλη όμως με σαφήνεια εξήγησε ότι είχε συγκρατήσει εξαρχής τους αριθμούς εγγραφής του επίδικου οχήματος και ότι στη συνέχεια όταν το εντόπισε εκ νέου στην υπεραγορά, όπου είχε δει και τα πρόσωπα που επέβαιναν σε αυτό να αγοράζουν καφέ, τους κατέγραψε κιόλας. Στο δε ενδιάμεσο το είχαν δει και οι γονείς της στο μέρος. Το ζήτημα αυτό, του εάν δηλαδή είχε συγκρατήσει εξαρχής τους αριθμούς εγγραφής ως ήδη λέχθηκε, ήταν και η μόνη ουσιαστική πτυχή της μαρτυρίας της που έτυχε αμφισβήτησης αφού κατά τα λοιπά η αντεξέταση της περιστράφηκε γύρω από επουσιώδη ζητήματα. Επί του προκειμένου η θέση που της υποβλήθηκε ήταν ότι η ίδια δεν απομνημόνευσε τα νούμερα του οχήματος που είδε και πως τα νούμερα του οχήματος τα ανέφερε στην αστυνομία επειδή τα κατέγραψε μετά την ανακοπή που έλαβε χώρα. Επί τούτου η μάρτυρας παρέμεινε απόλυτα σταθερή στη θέση της, την οποία επανέλαβε πέραν της μιας φοράς, ότι λόγω της παρατηρητικότητας και της ικανότητας που έχει να θυμάται γράμματα και αριθμούς τα συγκράτησε από την πρώτη στιγμή και ότι στη συνέχεια κατά το χρόνο που είδε για δεύτερη φορά το όχημα στην υπεραγορά τα κατέγραψε επειδή αυτό πράττει σε σχέση με οχήματα που εντοπίζει να περνούν έξω από το σπίτι της. Κρίνουμε πειστική την απάντηση της και δεχόμαστε την επί του προκειμένου μαρτυρία της, αλλά σε κάθε περίπτωση σημειώνουμε πως η ίδια τόνισε ότι ήταν εξάλλου βέβαιη πως επρόκειτο για το ίδιο όχημα αφού αναγνώρισε και τα άτομα που είχε δει μέσα σε αυτό (από το πρόσωπο τους), όταν κατά το αρχικό στάδιο της παρακολούθησης ευρισκόμενη ακόμα στην οικία της είχε πλησιάσει το όχημα. Μη αφήνοντας έτσι καμμία αμφιβολία ότι ήταν βέβαιη για τις τοποθετήσεις της τις οποίες και αποδεχόμαστε. Σημειώνουμε δε περαιτέρω ότι η εξέλιξη των γεγονότων ως τα αφηγήθηκε η Μ.Κ.6 συνήδε και με τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.5 ο οποίος ως ήδη λέχθηκε επίσης ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας και δεν γνώριζε καθόλου τους εμπλεκόμενους ούτε και είχε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης, αλλά μάλλον η επιλογή του να εμπλακεί έβαζε σε πιθανό κίνδυνο την ασφάλεια του ιδίου και της οικογένειας του. Παρά όμως το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ο μάρτυρας ήταν ένας καθ' όλα ανεξάρτητος μάρτυρας, δεν μας διαφεύγει πως ο Μ.Κ.5 στην κατάθεση του (Έγγραφο Δ) δεν αναφέρεται στη θυγατέρα του παρά μόνο στο τελικό στάδιο της ανακοπής. Προωθώντας ουσιαστικά τη θέση ότι ο ίδιος ήταν αυτός που είχε εξ αρχής αντιληφθεί το επίδικο όχημα και το ακολούθησε στο κοιμητήριο και ότι ακολούθως ο ίδιος ήταν και πάλι που το αντελήφθη να κινείται ξανά στην περιοχή της οικίας του οπόταν και ειδοποίησε τα μέλη της οικογένειας του. Ενέργειες βέβαια στις οποίες η Μ.Κ.6 υποστηρίζει ότι η ίδια προέβη. Επί του προκειμένου σημειώνουμε πως ο Μ.Κ.5 κατά την προφορική του μαρτυρία και συγκεκριμένα κατά την αντεξέταση του[1] δέχθηκε ρητώς, ότι τόσο κατά την πρώτη όσο και κατά τη δεύτερη φορά που είδε το επίδικο όχημα, το είδε επειδή τον ειδοποίησε σχετικά η θυγατέρα του, διαφοροποιούμενος έτσι από την προβαλλόμενη στο Έγγραφο Δ θέση του. Ήταν δε εμφανές από το σύνολο της μαρτυρίας του ενώπιον μας ότι έγνοια του ιδίου ήταν να προστατέψει όσο περισσότερα μέλη της οικογένειας του μπορούσε διατηρώντας την ανωνυμία τους, έχοντας και ο ίδιος τους ίδιους δικαιολογημένους φόβους που και η Μ.Κ.6 εξέφρασε κατά τη μαρτυρία της. Τούτων δεδομένων και λαμβάνοντας υπόψιν πως ο ίδιος έδωσε κατάθεση αμέσως μετά τα επίδικα γεγονότα και προτού η Μ.Κ.6 δώσει κατάθεση[2], θεωρούμε πως πράγματι είχε εμπλακεί η Μ.Κ.6 με τον τρόπο που η ίδια επεξήγησε στη δική της μαρτυρία και αποδίδουμε την απουσία αναφοράς σε αυτήν από τον Μ.Κ.5 σε μια προσπάθεια αποφυγής εμπλοκής της στην υπόθεση για τους ίδιους λόγους που και ενόρκως δεν ήθελε να αποκαλύψει την εμπλοκή της συζύγου του[3]. Δεχόμαστε δε ότι για τον ίδιο λόγο, δηλαδή από φόβο ο Μ.Κ.5 δεν ανέφερε στην κατάθεση του ότι όταν αντιλήφθηκε το όχημα τη δεύτερη φορά, είδε τέσσερα άτομα να μπαίνουν στο όχημα κάτω από το φως του πασσάλου της ηλεκτρικής αμέσως προ της ανακοπής. Θέση η οποία ούτως ή άλλως συνάδει και με τη θέση τόσο του ίδιου όσο και της Μ.Κ.6 ότι στο όχημα κατά το προηγούμενο στάδιο της παρακολούθησης είχαν δει να επιβαίνουν μόνο δύο άτομα. Συνάδει βέβαια και με τα λεχθέντα του ίδιου του Κατηγορούμενου ο οποίος υποστήριξε πως πράγματι στο σημείο εκείνο επιβιβάστηκαν τέσσερα άτομα μπαίνοντας από την πόρτα χωρίς να δέχεται ότι είχε μπει κάποιο άτομο εξ αρχής στο πορτ μπακάζ, θέση την οποία και εμείς αποδεχόμαστε αφού αν έτσι είχαν γίνει τα πράγματα θα αναμέναμε να το είχε αναφέρει. Από την άλλη κάποιες θέσεις που ανέφερε κατά την προφορική του μαρτυρία όπως για παράδειγμα το ότι όταν η Μ.Κ.6 τον ειδοποίησε την πρώτη φορά βρισκόταν στη βεράντα της οικίας της, ενώ η ίδια ανέφερε ότι όταν αντελήφθη την παρουσία του ύποπτου οχήματος βρισκόταν στο όχημα της από το οποίο δεν κατέβηκε αλλά το ακολούθησε χωρίς να σταματήσει, θεωρούμε ότι αποτελούν επουσιώδες ζήτημα το οποίο ενδεχομένως ο Μ.Κ.5 να μην ενθυμείτο ορθά ένεκα και της παρόδου χρόνου στο μεταξύ. Επί του τούτου αποδεχόμαστε τη θέση της Μ.Κ.6 που δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση και ήταν απόλυτα σαφής, ότι όταν είδε το ύποπτο όχημα η ίδια βρισκόταν στο δικό της όχημα, από το οποίο δεν κατέβηκε αφού αποφάσισε να το ακολουθήσει όπως και έπραξε. Ως προς την εισήγηση της υπεράσπισης ότι η θέση της Μ.Κ.6 ότι οι γονείς της έχασαν το όχημα σε κάποια στιγμή δεν μπορεί να ευσταθεί αφού κατά το χρόνο που οι γονείς της το είδαν ήταν σταθμευμένο, θεωρούμε πως παραλείπει να λάβει υπόψιν πως δεν αμφισβητείται πως σίγουρα το εν λόγω όχημα μετά το νεκροταφείο κινήθηκε, αφού ο Κατηγορούμενος με τον πρώην Κατηγορούμενο 2 δεν αμφισβητείται πως μετέβησαν σε υπεραγορά όπου και θεάθηκαν εξάλλου από την Μ.Κ.6 να αγοράζουν καφέ λίγο αργότερα. Ως προς τη θέση που προέβαλε ο Μ.Κ.5 κατά την αντεξέταση του ότι δηλαδή και ο ίδιος είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο κατά το στάδιο που βρισκόταν στο κοιμητήριο ρωτώντας τον τί γυρεύει εκεί και προσπαθώντας να τον διώξει, επιβεβαιώθηκε από την Μ.Κ.6 η οποία ανέφερε ότι τη συζήτηση της την είχε μεταφέρει ο πατέρας της γεγονός που θυμόταν αφού έκανε και στους δύο εντύπωση το γεγονός ότι παρόλο που τους είχαν δει αυτοί και οι δύο από κοντινή απόσταση και ο Μ.Κ.5 του έλεγε να φύγει αυτοί επέμεναν και δεν έφευγαν. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος πρέπει να πούμε πως για λόγους που αναλύονται εκτενέστερα στη συνέχεια της παρούσας απόφασης δεν έχουμε πειστεί πως ήταν πρόσωπο επί της μαρτυρίας του οποίου θα μπορούσαμε να βασιστούμε για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Επί του παρόντος αρκούμαστε να πούμε πως δεν άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, όχι μόνο διότι πολλές από τις ουσιώδεις θέσεις που προώθησε ακούστηκαν για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, αλλά και διότι πλείστες εξ αυτών δεν συνήδαν με τις θέσεις που είχε αρχικά αναφέρει στην κατάθεση του. Τέτοιες ήταν μεταξύ άλλων οι θέσεις του ως προς τον λόγο για τον οποίο είχε ενοικιάσει το όχημα, τον χρόνο που το ενοικίασε, τον λόγο για τον οποίο είχε ζητήσει μεγαλύτερο όχημα αλλά και οι θέσεις του αναφορικά με το Τεκμήριο 1 ήτοι τη συγκατάθεση που υπέγραψε για την έρευνα του οχήματος του, ακόμα δε και οι θέσεις του ως προς το σημείο όπου εντόπισε η Αστυνομία τον πρώην Κατηγορούμενο
6. Η έκταση και ο αριθμός των αντιφάσεων αυτών, αλλά και το γεγονός ότι άπτονται ουσιωδών ζητημάτων, ως θα διαφανεί από την κατωτέρω ανάλυση, δεν μας επιτρέπουν την αποδοχή της μαρτυρίας του ως ασφαλούς υποβάθρου για την εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Επομένως και με βάση τις πιο πάνω διευκρινίσεις καταλήγουμε ότι γύρω στις 19:00 της 14.12.21 η Μ.Κ.6 είδε το επίδικο όχημα να κινείται ύποπτα έξω από το σπίτι της, που βρίσκεται πάνω από αυτό του πατέρα της (Μ.Κ.5) ήτοι να κινείται με κατεύθυνση από τη γραμμή καταπαύσεως του πυρός προς το χωριό και να περνά από το σπίτι της με χαμηλή ταχύτητα. Η ίδια η οποία επέστρεφε εκείνη την ώρα, δεν κατέβηκε από το όχημα της αλλά ακολούθησε το επίδικο όχημα, αφού πολλά οχήματα ενοικιάσεως κινούνταν ύποπτα τον τελευταίο καιρό εκεί. Διαπίστωσε ότι μέσα επέβαιναν δύο αλλοδαποί, τους οποίους προσέγγισε πηγαίνοντας δίπλα τους με το όχημά της και τους κοίταξε από το ένα μέτρο. Ακολούθως τους προσπέρασε και περίμενε να δει προς τα πού θα κατευθυνθούν. Τελικώς στάθμευσαν στην είσοδο του χωριού, έξω από ένα μηχανουργείο, κοντά στο νεκροταφείο του χωριού και έκλεισαν τα φώτα και τη μηχανή τους. Η ίδια στάθμευσε περί τα 50 μέτρα παρακάτω και περίμενε για να δει τις κινήσεις τους. Διαπίστωσε όμως ότι δεν κρατούσε το κινητό της για να ειδοποιήσει τους γονείς της, και έτσι αποφάσισε να πάει πίσω στο σπίτι και να τους ενημερώσει. Αφού το έπραξε αυτοί μπήκαν στο όχημα τους και πήγαν στο νεκροταφείο (χωρίς τη Μ.Κ.6) για να δουν τι συμβαίνει όπου διαπίστωσαν πως το όχημα εξακολουθούσε να ευρίσκεται ακόμα εκεί. Ο Μ.Κ.5 μίλησε με τον Κατηγορούμενο ρωτώντας τον τί γυρεύουν εκεί και καλώντας τους να φύγουν και ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι ήθελε να πάει Λευκωσία. Τότε ο Μ.Κ.5 του έδειξε επίτηδες μια λανθασμένη κατεύθυνση όπου ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι δεν έβγαινε ο δρόμος απ' εκεί, αφήνοντας στον Μ.Κ.5 την εντύπωση ότι γνώριζε το χωριό και τους δρόμους πολύ καλά. Ο Μ.Κ.5 και η σύζυγος του σε κάποια στιγμή έχασαν το όχημα αφού ως προκύπτει από τη συνέχεια των γεγονότων τούτο κινήθηκε για να καταλήξει εν τέλει σε συγκεκριμένη υπεραγορά. Η Μ.Κ.6 γύρω στις 20:15 περίπου της ιδίας ημέρας, πήγε στη συγκεκριμένη υπεραγορά, όπου είδε τον οδηγό και τον συνοδηγό του εν λόγω οχήματος να βρίσκονται εκεί και να αγοράζουν καφέδες. Τα νούμερα του οχήματος τους η Μ.Κ.6 τα είχε συγκρατήσει από την πρώτη στιγμή και όταν είδε το όχημα ξανά στην υπεραγορά σημείωσε τους αριθμούς στο κινητό της αφού τούτο πράττει σε σχέση με όλα τα αυτοκίνητα που περνούν έξω από το σπίτι της και τα οποία δεν γνωρίζει, με απώτερο σκοπό να μπορεί να διαπιστώσει αν, μετά από καιρό επιστρέψουν. Όταν στη συνέχεια η Μ.Κ.6 επέστρεψε στο σπίτι της, είδε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο να κάνει επαναστροφή λίγα μέτρα εντός της νεκρής ζώνης και αμέσως ειδοποίησε τους γονείς της και τα αδέλφια της. Ο Μ.Κ.5 βγήκε αμέσως έξω και είδε κάτω από το στύλο της ηλεκτρικής να μπαίνουν τέσσερα άτομα στο επίδικο αυτοκίνητο και ακολούθως αυτό να ξεκινά να φύγει. Τους ανέκοψαν στον δρόμο με έναν κάλαθο σκουπιδιών και τότε τρεις αλλοδαποί βγήκαν από το πίσω κάθισμα με τα σακίδια πλάτης τους και άρχισαν να τρέχουν προς την κατεύθυνση του χωριού. Οι ίδιοι χρησιμοποιώντας την αγγλική γλώσσα ανέφεραν στον οδηγό και στο συνοδηγό οι οποίοι είχαν κατεβεί από το αυτοκίνητο ότι πρέπει να περιμένουν επειδή είχαν καλέσει την Αστυνομία. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι εδώ κοντά είναι τα σύνορα και ότι έρχονται άτομα παράνομα, αλλά δεν θυμόταν να του απάντησε ο Κατηγορούμενος "I don't know" ως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Λίγα λεπτά μετά έφτασε στο μέρος ο Μ.Κ.1 και ο Μ.Κ.
7. Ενότητα 2 - Άφιξη της Αστυνομίας/ Διερεύνηση Στη δεύτερη ενότητα εντάσσονται οι υπόλοιποι μάρτυρες συμπεριλαμβανομένου βέβαια και του Κατηγορούμενου αλλά και των μαρτύρων υπεράσπισης. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4 ήταν τα μέλη της Αστυνομίας που είχαν εμπλοκή στην παρούσα, σε διαφορετικό βαθμό βέβαια ο καθένας. Άφησαν γενικά καλή εντύπωση. Δεν τέθηκε οιοσδήποτε ισχυρισμός πως είχαν οποιοδήποτε συμφέρον να εξυπηρετήσουν και θεωρούμε πως πρόκειται για ανεξάρτητους μάρτυρες οι οποίοι περιέγραψαν με τη μαρτυρία τους τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν. Ειδικότερα για τον Μ.Κ.1 πρέπει να πούμε ότι η μαρτυρία του στα πλείστα σημεία επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.4 αλλά και από άλλη παραδεκτή ή μη αμφισβητούμενη ή αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον μας, κατά τρόπο που μας οδηγεί στο ότι μπορούμε να βασιστούμε σε αυτήν για να εξαγάγουμε, με την απαιτούμενη ασφάλεια, ορθά συμπεράσματα. Ο δε Μ.Κ.4 μπορεί να μην είχε δώσει κατάθεση στο πλαίσιο της παρούσας, όμως επεξήγησε πειστικά το λόγο για αυτό, που έγκειτο στο ότι είχε υποβοηθητικό ρόλο στην υπόθεση και δεν είχε προβεί σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές ενέργειες κάτι το οποίο άλλωστε επιβεβαιώθηκε, αφού ο ρόλος του ως διεφάνη ήταν περισσότερο συνυφασμένος με ζητήματα μετάφρασης. Αφ' ης στιγμής όμως προέκυψε ανάγκη πρόθυμα προσήλθε να καταθέσει, δίδοντας μάλιστα και πειστική εξήγηση ως προς το πώς θυμόταν τα γεγονότα της παρούσας, που δεν ήταν άλλη από ότι η παρούσα ήταν η μόνη υπόθεση που είχε στο εν λόγω χωριό ενόσω υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς. Από τα όσα κατέθεσαν δεν αμφισβητήθηκε ότι οι εν λόγω μάρτυρες έφτασαν στη σκηνή κατόπιν σχετικής πληροφορίας που λήφθηκε από τον Μ.Κ.5 όπου και εντόπισαν το σκηνικό που και οι δύο περιέγραψαν με τον ίδιο σε γενικές γραμμές τρόπο. Ότι δηλαδή στη μέση του δρόμου υπήρχε ένας πράσινος κάλαθος, κοντά στον οποίο ήταν ο Μ.Κ.5 μαζί με μέλη της οικογένειας του καθώς και το επίδικο όχημα σε απόσταση 15 μέτρων με τη μπροστινή μεριά του στραμμένη προς το χωριό και σε κάποια απόσταση από τη Γ.Κ.Π., την οποία καθ' υπολογισμό ο ένας προσδιορίζει σε 50μ και ο άλλος σε 150μ. Επίσης παρόντες ήταν ο Κατηγορούμενος και ο πρώην Κατηγορούμενος
8. Ακολούθως ενημερώθηκαν για το ποιος είναι ο οδηγός του οχήματος και προχώρησαν στην εξακρίβωση των στοιχείων του. Έγινε βέβαια προσπάθεια να πληγεί η μαρτυρία του Μ.Κ.1 στη βάση του ότι, μεταξύ άλλων, η μαρτυρία του δεν είχε συνοχή ως προς το πότε διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν αιτητής πολιτικού ασύλου και δη αν το διαπίστωσε πριν ή μετά που διενήργησε την έρευνα στο όχημα του Κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας επέμεινε πως το διαπίστωσε μετά την έρευνα, με τη συνήγορο να του υποδεικνύει ότι στην κατάθεση του όπου είχε αναφέρει ότι κατέγραψε τις ενέργειες του με χρονολογική σειρά, το καταγράφει προ της έρευνας. Δεν θεωρούμε ουσιώδη αυτή τη πτυχή κατά τρόπο που να πλήττει αρνητικά τη συνολική του αξιοπιστία. Τα ίδια ισχύουν και για το ζήτημα του διατάγματος τηλεπικοινωνιακών δεδομένων το οποίο ως η αρχική του θέση εξασφάλισε με σκοπό την έρευνα του κινητού τηλεφώνου του Κατηγορούμενου, θέση την οποία διόρθωσε άμεσα όταν αντελήφθη πως είχε εσφαλμένα μπερδέψει την έκδοση διατάγματος τηλεπικοινωνιακών με το διάταγμα άρσης του τραπεζικού του απορρήτου, το οποίο είχε πράγματι εξασφαλιστεί. Δεν θεωρούμε ότι υπό τις περιστάσεις μπορεί να του αποδοθεί οποιαδήποτε εσκεμμένη πρόθεση ή αλλότριο κίνητρο, αλλά αντίθετα τα πιο πάνω ενισχύουν την εντύπωση που αποκομίσαμε ότι ήταν πρόσωπο που δεν είχε πρόθεση να ψευσθεί, ούτε και είχε ενδοιασμό να παραδεχθεί ότι καλόπιστα είχε συγχύσει τα δύο διατάγματα. Η πιο ουσιαστική όμως προσπάθεια αποδόμησης της μαρτυρίας του αφορούσε το ζήτημα της έρευνας του οχήματος του Κατηγορούμενου και του ισχυριζόμενου παράνομου περιορισμού της ελευθερίας του, ζήτημα επί του οποίου αντεξετάστηκε εκτενώς όπως και ο Μ.Κ.
9. Σε σχέση με την έρευνα του υποβλήθηκε συγκεκριμένα πως καμία συγκατάθεση δεν δόθηκε επί τόπου στη σκηνή και πως το Τεκμήριο 1 υπογράφηκε αργότερα και μετά την διεξαχθείσα στο επίδικο όχημα έρευνα και πιο συγκεκριμένα στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς, εξ ου και στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ότι το όχημα (σε σχέση με το οποίο δίδεται η συγκατάθεση) ευρίσκεται στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς. Επίσης του τέθηκε (όπως και στον Μ.Κ.4) πως δεν εξήγησαν στον Κατηγορούμενο ότι είχε δικαίωμα να αρνηθεί την έρευνα ή και τις συνέπειες από την διεξαγωγή της. Έχουμε εξετάσει ενδελεχώς το ζήτημα και τις προβαλλόμενες ενώπιον μας θέσεις συμπεριλαμβανομένων και των θέσεων του Κατηγορούμενου, όμως δεν θεωρούμε ότι η εισήγηση ευσταθεί. Ο μάρτυρας επέμεινε σθεναρά όπως και ο Μ.Κ.4 πως η συγκατάθεση συμπληρώθηκε και υπογράφηκε στη σκηνή και σε καμία περίπτωση στον εν λόγω Σταθμό, ως η υποβολή που τους έγινε. Ο Μ.Κ.1 απέδωσε δε την αναφορά στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς στην κεκτημένη ταχύτητα και σε τυπογραφικό λάθος. Στις ίδιες γραμμές κινήθηκε και η μαρτυρία του Μ.Κ.
10. Πέραν όμως αυτού η σημαντικότερη ένδειξη για εμάς πως τα πράγματα έγιναν όπως υποστήριξε ο Μ.Κ.1 αποτελεί το γεγονός ότι δεν αμφισβητήθηκε η σαφής θέση του Μ.Κ.1 πως πράγματι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος υπέγραψε το Τεκμήριο 1 συμπληρώνοντας επίσης στο ίδιο σημείο του εντύπου το όνομα του ολογράφως, καθώς και την ημερομηνία και ώρα που υπεγράφη, σε σχέση με τα οποία καταγράφεται ως ημερομηνία η 14.12.21 και ως ώρα η 21.
11. Ότι του υποβλήθηκε ήταν πως υπαγόρευσε στον Κατηγορούμενο τι να καταγράψει στο Τεκμήριο 1, θέση η οποία εμπεριέχει εγγενώς αποδοχή του ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος ήταν αυτός που συμπλήρωσε τα πιο πάνω στοιχεία. Θεωρούμε τη πτυχή αυτή ουσιώδη αφού ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε πουθενά ότι η καταγραφή της ώρας 21.00 ήταν αποτέλεσμα πίεσης ή υπαγόρευσης από τον Μ.Κ.1 ή τον Μ.Κ.
12. Ούτε και συνάδει λογικά να κατέγραψε ο Κατηγορούμενος την ώρα ως να ήταν 21.00 ενώ δεν ήταν, να μην ανέφερε οτιδήποτε σχετικό στη μαρτυρία του και αντί τούτου να προώθησε άλλες αντικρουόμενες θέσεις επί του ζητήματος αυτού. Και λέγουμε τούτο διότι είναι γεγονός πως αρχικά ανέφερε ότι επί του Τεκμηρίου 1 έθεσε μόνο την υπογραφή του σε χρόνο που όλο το έντυπο ήταν κενό με τον Μ.Κ.1 να το συμπληρώνει μετά. Χαρακτηριστικά τα λεχθέντα του κατά την κυρίως εξέταση (βλ. πρακτικά σελ. 187) όπου ανέφερε: «Μόνο αυτό το σημείο, μόνο η υπογραφή είναι δική μου, δεν γνωρίζω τα γράμματα τα υπόλοιπα». Στη συνέχεια όμως κατά την αντεξέταση του και παρά τη ρητή του τοποθέτηση κατά τα ανωτέρω, απεδέχθη τελικώς ότι κατέγραψε και το όνομα και το επίθετο του αλλά και την ημερομηνία, χωρίς όμως να προωθήσει τη θέση που υποβλήθηκε στον Μ.Κ.1 ότι δηλαδή ο τελευταίος τον υποχρέωσε να γράψει την ώρα (21.00) χωρίς ο ίδιος να συμφωνεί. Επομένως δεν διατηρούμε καμία αμφιβολία ως προς το ότι το εν λόγω έντυπο υπογράφηκε στην επίδικη οδό όπου εντοπίστηκε το όχημα και είχε διενεργηθεί και ο έλεγχος. Ούτε βέβαια μπορούμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στη θέση του Κατηγορούμενου πως του λέχθηκε πως δήθεν επίκειτο δεύτερη έρευνα κατά το χρόνο που βρίσκονταν ήδη στο Σταθμό, αφού τέτοια θέση του, δεν τέθηκε σε κανένα εκ των μαρτύρων κατηγορίας. Δεδομένης δε της πιο πάνω κατάληξης μας και της αποδοχής της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 επί του σημείου τούτου θεωρούμε πως παρέλκει η ανάγκη ανάλυσης της θέσης της υπεράσπισης πως ο Μ.Κ.4 δεν μπορούσε να είναι εν τέλει βέβαιος πως η εν λόγω συγκατάθεση υπεγράφη στη σκηνή και όχι στον Αστυνομικό Σταθμό, αφού κατά δική του ειλικρινή ομολογία ο Κατηγορούμενος με τον Μ.Κ.1 είχαν απομακρυνθεί από τον ίδιο τη στιγμή που απασχολούντο με την υπογραφή του εν λόγω εντύπου. Παραμένοντας στο ζήτημα της συγκατάθεσης σημειώνουμε πως έγινε επίσης προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του Μ.Κ.1 και επί τω ότι ενώ έλεγε ότι ο ίδιος είχε λάβει τη συγκατάθεση παρέπεμπε ως προς τα όσα του επεξηγήθηκαν προ της υπογραφής στον Μ.Κ.
13. Επί τούτου θεωρούμε πως ο Μ.Κ.1 επεξήγησε με σαφήνεια υπό ποια έννοια επέμεινε ότι ο ίδιος έλαβε τη συγκατάθεση που δεν ήταν άλλη από το γεγονός ότι ίδιος ήταν αυτός που παρέδωσε το Τεκμήριο 1 στον Κατηγορούμενο και ήταν ενώπιον του που συμπληρώθηκε και υπογράφηκε, ενώ ο Μ.Κ.4 ήταν αυτός που είχε αναλάβει να συνεννοηθεί με τον Κατηγορούμενο υπό την έννοια της ενημέρωσης του για τα τεκταινόμενα. Σε σχέση τώρα με το τί ακριβώς προηγήθηκε της υπογραφής του Τεκμηρίου 1 σημειώνουμε πως ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν μπορούν να κάνουν έρευνα ("Can I check your car") με τον ίδιο να του αναφέρει «ΟΚ» και τον Μ.Κ.1 να πηγαίνει στο αστυνομικό όχημα για να φέρει το έντυπο συγκατάθεσης, λέγοντας πως ο Μ.Κ.4 ήταν αυτός που εξηγήθηκε μαζί του. Ερωτηθείς δε σχετικά, με ειλικρίνεια και χωρίς να προσπαθεί να ωραιοποιήσει τα πράγματα ανέφερε πως ο ίδιος δεν γνώριζε αν του είχε αναφερθεί από τον Μ.Κ.4 ότι είχε δικαίωμα να μην συγκατατεθεί στην έρευνα ή τις συνέπειες από την συγκατάθεση του για έρευνα, αφήνοντας σαφέστατα να νοηθεί πως ο ίδιος δεν του ανέφερε κάτι προφορικά. Στις ίδιες γραμμές κινήθηκε και η μαρτυρία του Μ.Κ.4 χωρίς μεταξύ τους να εντοπίζονται οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις δυνάμενες να πλήξουν τον γενικά αξιόπιστο τρόπο με τον οποίο κατέθεταν. Ο Μ.Κ.4 έδωσε και αυτός την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα αφού δεν δίσταζε να παραδεχθεί όταν δεν θυμόταν κάτι, ενώ δεν παρατηρήσαμε να προσπαθούσε να ωραιοποιήσει τις περιστάσεις της υπόθεσης για να βοηθήσει την πλευρά της Κατηγορούσας αρχής. Για παράδειγμα δεν δίστασε να αναφέρει ότι ο ίδιος δεν προέβη σε κανένα στάδιο σε επίστηση της προσοχής του Κατηγορούμενου καθώς και ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τι έπραξε σε σχέση με αυτό το θέμα ο Μ.Κ.1 ή πως δεν θυμόταν ποιος οδήγησε το περιπολικό και ποιος το επίδικο όχημα κατά την μετάβαση στον Αστυνομικό Σταθμό. Αλλά και επί του προκειμένου ζητήματος του τί δηλαδή προηγήθηκε της έρευνας ήταν εμφανές ότι κατέθετε μόνο ό,τι θυμόταν ανεξαρτήτως αν αυτό βοηθούσε ή όχι την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Ανέφερε δηλαδή στην ίδια γραμμή με τον Μ.Κ.1 ότι αυτό που έπραξε προ της έρευνας και σε χρόνο που ο Μ.Κ.1 μετέβη στο αστυνομικό όχημα για να λάβει το σχετικό έντυπο, ήταν να ενημερώσει τον Κατηγορούμενο λέγοντας του στα αγγλικά ότι έχει εύλογη υποψία ότι εμπλέκεται σε υπόθεση εμπορίας προσώπων και ότι γι' αυτό τον λόγο θα ήθελαν να ερευνήσουν το όχημα του και χρειάζονται τη γραπτή συγκατάθεση του. Έγινε πολύς λόγος από την υπεράσπιση για το γεγονός ότι επέλεξε να απαντήσει λέγοντας στα αγγλικά τι ανέφερε στον Κατηγορούμενο, με την εισήγηση ότι από την απάντηση του αυτή καταδεικνύεται ότι η μαρτυρία του ήταν επιτηδευμένη. Ο μάρτυρας απαντώντας επί τούτου ανέφερε το αυτονόητο, ότι δηλαδή απάντησε την υποβληθείσα ερώτηση στα αγγλικά, επειδή ακριβώς είχε απευθυνθεί στα αγγλικά προς τον Κατηγορούμενο τη στιγμή εκείνη. Αδυνατούμε να εντοπίσουμε έρεισμα στα όσα αλλότρια η συνήγορος υπεράσπισης φάνηκε να του καταλογίζει. Άλλωστε ο μάρτυρας δέχθηκε χωρίς ενδοιασμό πως τα πιο πάνω λόγια στην αγγλική, ενδεχομένως να μην ήταν ακριβώς το λεκτικό που χρησιμοποίησε επί τόπου, σημειώνοντας παράλληλα όμως ότι λεκτικό που ανέφερε αποδίδει το γενικότερο νόημα τους. Ανέφερε μάλιστα με πάσα ειλικρίνεια ότι το λεκτικό αυτό δεν ήταν επίστηση στο νόμο, με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά μία πληροφόρηση για το τι έψαχνε η Αστυνομία. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «Δεν του είπα δεν είσαι υπόχρεος να πεις οτιδήποτε», «ούτε δικαιώματα του εξήγησα». Με την ίδια ειλικρίνεια η οποία ήταν διάχυτη καθ' όλη τη μαρτυρία του είπε πως δεν θυμόταν ο ίδιος να ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι δικαιούτο να αρνηθεί να συγκατατεθεί στην έρευνα ή τις συνέπειες από την διεξαγωγή της. Θυμίζουμε ότι ούτε ο Μ.Κ.1 υποστήριξε ότι ανέφερε προφορικά κάτι τέτοιο στον Κατηγορούμενο. Όμως με δεδομένη την αποδοχή της θέσης ότι το Τεκμήριο 1 υπεγράφη στη σκηνή, είναι συνταγμένο στην αγγλική γλώσσα, την οποία κατά παραδοχή του Κατηγορούμενου ο ίδιος γνωρίζει καλά αφού σπούδασε επί δύο έτη σε αγγλόφωνο κολλέγιο στην Κύπρο και λαμβανομένου υπόψιν του περιεχομένου του Τεκμηρίου 1 το οποίο καταγράφει ρητώς και με προτυπωμένη γραφή (και όχι χειρόγραφη) και με τρόπο ξεκάθαρο, τόσο τις συνέπειες από την έρευνα όσο και το ότι έχει δικαίωμα να αρνηθεί, οδηγούμαστε αναμφίβολα στο ότι τα όσα ρητώς καταγράφονται επί του Τεκμηρίου 1 παρείχαν στον Κατηγορούμενο επαρκή πληροφόρηση τόσο ως προς το δικαίωμα του να αρνηθεί να συγκατατεθεί όσο και για τις συνέπειες από τη διεξαγωγή της έρευνας στο όχημα του. Παρεμβάλλουμε εδώ πως και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με δική του παραδοχή κατά τη μαρτυρία του διάβασε το Τεκμήριο 1 προτού το υπογράψει[4], παρόλο που επέμεινε πως τούτο δεν έγινε στη σκηνή αλλά στον Αστυνομικό Σταθμό, θέση την οποία όμως δεν έχουμε αποδεχθεί για τους λόγους που επεξηγήσαμε ανωτέρω. Έγινε βέβαια προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του Μ.Κ.4 και στη βάση του ότι κατά την αρχική πληροφόρηση που έδωσε στον Κατηγορούμενο φτάνοντας στη σκηνή, το αδίκημα το οποίο του ανέφερε δεν ήταν το αδίκημα της υποβοήθησης αλλά της εμπορίας προσώπου. Το ότι πράγματι ο Μ.Κ.4 αυτό ανέφερε είναι ορθό. Όμως η γενικότερη εισήγηση της υπεράσπισης δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Τουναντίον θεωρούμε το ζήτημα αυτό και τις αναφορές του μάρτυρα επί τούτου ως μια ατράνταχτη απόδειξη ότι η μαρτυρία του ήταν πηγαία, χωρίς προσυνεννόηση είτε με τον Μ.Κ.1 είτε με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ως ήταν εμμέσως πλην σαφώς και οι αιχμές που άφησε η συνήγορος υπεράσπισης σε διάφορα σημεία. Επί τούτου σημειώνουμε πως ο μάρτυρας ανέφερε ότι στο πλαίσιο πληροφόρησης του Κατηγορούμενου είχε πει στον τελευταίο πως η υποψία τους αφορούσε το αδίκημα του «Human Trafficking», παραδεχόμενος παράλληλα με την ειλικρίνεια που τον διέκρινε πως δεν είχε εμπειρία στη διερεύνηση αυτού του αδικήματος, όπως δεν είχε ούτε στη διερεύνηση του αδικήματος της υποβοήθησης. Επέμεινε όμως και ευλόγως κατά την κρίση μας ότι με βάση την πληροφορία που είχαν λάβει από τους πολίτες και τον χώρο που διαδραματίζονταν τα γεγονότα, δεν ήταν βέβαιο κατά το πολύ αρχικό εκείνο στάδιο (όπου ακόμα δεν είχε καν διενεργηθεί έρευνα στο όχημα), ποιο αδίκημα θα προέκυπτε. Επί τούτου θα προσθέταμε μόνο ότι εν πάση περιπτώσει το αδίκημα το οποίο ο Μ.Κ.4 ανέφερε στον Κατηγορούμενο σχετίζεται με παράνομη διακίνηση προσώπων και είναι, από απόψεως προβλεπόμενης ποινής, σοβαρότερο από το αδίκημα της υποβοήθησης, έτσι που δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του Κατηγορούμενου, ούτε άλλωστε υπεδείχθη οτιδήποτε συγκεκριμένο προς αυτή την κατεύθυνση από τη συνήγορο του. Ας μη λησμονείται πως στο στάδιο εκείνο του εδίδετο μια γενική πληροφόρηση και υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να αμφισβητείται ότι υπήρχε τέτοια εύλογη υποψία ότι πιθανόν ο Κατηγορούμενος να εμπλέκετο σε παράνομη διακίνηση προσώπων είτε με την έννοια της εμπορίας είτε της υποβοήθησης. Τώρα ως προς το ζήτημα της επίστησης της προσοχής του Κατηγορούμενου στο νόμο ζήτημα επί του οποίου επίσης επέμεινε η υπεράσπιση, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι μετά τον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3 στο πορτ μπαγκάζ του επέστησε την προσοχή στο νόμο με αναφορά στο αδίκημα της υποβοήθησης. Ο Μ.Κ.4 με ειλικρίνεια ανέφερε πως δεν προέβη σε οποιαδήποτε επίστηση και δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αν ο Μ.Κ1 προέβη σε τέτοια επίστηση μετά την έρευνα, εφόσον δεν ήταν στο σημείο που έγινε η έρευνα για να μπορεί να ακούσει τί ακριβώς διημείφθη μεταξύ τους. Επί τούτου αποδεχόμαστε τα όσα ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είπε στον Κατηγορούμενο μετά τον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3 στο πορτ μπακάζ. Πρέπει όμως να παράλληλα να σημειώσουμε πως ο Κατηγορούμενος μετά τον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3 δεν ανέφερε οτιδήποτε το ενοχοποιητικό ούτε και μας υποδείχθηκε οποιοδήποτε τέτοιο στοιχείο από την υπεράσπιση με, αποτέλεσμα οι όποιοι ισχυρισμοί περί πλημμελούς επίστησης να απολήγουν να έχουν μόνο θεωρητική σημασία. Άλλη πτυχή της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 στη βάση της οποίας επιχειρήθηκε να πληγεί η αξιοπιστία του ήταν ότι δεν εξέτασε αντικειμενικά τη θέση και εκδοχή του Κατηγορούμενου ο οποίος προώθησε τη θέση ότι ενεργούσε υπό τις περιστάσεις ως ταξί. Ούτε και με αυτή τη θέση συμφωνούμε, την οποία και ο ίδιος ο Μ.Κ.1 απέρριψε κατηγορηματικά και πειστικά λέγοντας πως διερεύνησε το σχετικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου εξασφαλίζοντας σχετική μαρτυρία. Τέτοια ήταν η μαρτυρία του Μ.Κ.2 την οποία μάλιστα η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε στην ουσία της, αφού ο Κατηγορούμενος δέχθηκε ότι ενοικίασε το επίδικο όχημα από τον Μ.Κ.2 στις 5.10.21 για περίοδο 3 μηνών και τον πλήρωσε σε δόσεις με μετρητά. Δεν αμφισβητήθηκε περαιτέρω ότι ο Κατηγορούμενος του ζήτησε όχημα με μεγαλύτερο καπό δύο φορές, μία κατά την ημέρα της ενοικίασης ήτοι 5.10.2021 και μία κατά το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη του
14. Σημειώνουμε πως χωρίς ενδοιασμό αποδεχόμαστε τα λεγόμενα του Μ.Κ.2 ως μάρτυρα της αλήθειας και προβαίνουμε σε σχετικά ευρήματα, εξαιρουμένης της θέσης του βέβαια ως προς το λόγο για τον οποίο ενοικίασε το όχημα ο Κατηγορούμενος ζήτημα σε σχέση με το οποίο ο μάρτυρας εμφανώς δεν ήταν βέβαιος ότι θυμόταν ορθά τί του είχε αναφερθεί. Η δε ενέργεια του Μ.Κ.1 να λάβει κατάθεση από τον Μ.Κ.2 σε συνδυασμό με το ότι έστρεψε την προσοχή του στον βαθμό που ήταν δυνατόν και στο κατά πόσον τα εισοδήματα που ανέφερε ο Κατηγορούμενος δικαιολογούσαν τη δυνατότητα ενοικίασης οχήματος για τα ποσά που ανέφερε ο Κατηγορούμενος, δεν επιτρέπουν την αποδοχή της εισήγησης της υπεράσπισης περί έλλειψης αντικειμενικότητας στη διερεύνηση. Και ερχόμαστε τέλος στο ζήτημα του ισχυριζόμενου περιορισμού της ελευθερίας του Κατηγορούμενου ή και της θέσης ότι τελούσε υπό συνθήκες ομοιάζουσες με σύλληψη. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4 ήταν και επί τούτου σαφείς ότι εξηγήθηκε η ανάγκη στον Κατηγορούμενο να μεταβούν στο τμήμα, ότι ο Κατηγορούμενος ήταν εν γένει συνεργάσιμος και είχε προς τούτο συμφωνήσει και ότι εν τέλει ότι δεν εξασκήθηκε οποιουδήποτε είδους βία, ούτε τέθηκαν χειροπέδες. Παρά δε την επίμονη αντεξέταση τους, οι εν λόγω μάρτυρες παρέμειναν απόλυτα σταθεροί στις θέσεις τους τις οποίες και αποδεχόμαστε. Εξάλλου οι επί του προκειμένου τοποθετήσεις του Κατηγορούμενου ήταν προβληματικές επί των δικών τους όρων. Αρχικά με την προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι όταν έφτασε η Αστυνομία του έβαλαν χειροπέδες[5], έψαξαν το όχημα του και ακολούθως ήρθε ακόμη ένα όχημα της Αστυνομίας και τους μετέφεραν στο Σταθμό. Τοποθετεί δηλαδή χρονικά τις χειροπέδες τη στιγμή της άφιξης της Αστυνομίας. Όμως δεν επέμεινε στη θέση αυτή αφού τελικώς υποστήριξε πως τις χειροπέδες του τις έβαλαν μετά την έρευνα και τον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3[6]. Πριν οτιδήποτε άλλο πρέπει βέβαια να πούμε πως γενικά ο ισχυρισμός περί χειροπέδων και ισχυριζόμενου περιορισμού δεν συνάδει με το κοινώς αποδεκτό γεγονός ότι καθ' ον χρόνον ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στη σκηνή μίλησε κατά δική του παραδοχή με τη σύζυγο του από το δικό του μάλιστα κινητό τηλέφωνο. Ενέργεια που προϋποθέτει κατ' αρχάς ελευθερία κινήσεων αλλά και την ευχέρεια επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και η οποία είναι εξ ορισμού ασυμβίβαστη με την έννοια του περιορισμού της ελευθερίας υπό οποιαδήποτε σκοπιά και αν ιδωθεί. Ανεξαρτήτως όμως αυτού εφόσον λοιπόν η θέση του Κατηγορούμενου ήταν τελικώς πως τις χειροπέδες του τις έβαλαν μετά την διενέργεια της έρευνας που οδήγησε στον εντοπισμό του πρώην Κατηγορούμενου 3, δεν υπεδείχθη εν τέλει τι ενοχοποιητικό ανέφερε ή έπραξε ο Κατηγορούμενος ή ποια μαρτυρία λήφθηκε από τον ίδιο μετά την έρευνα και μέχρι την έκδοση του εντάλματος σύλληψης του, για να τίθεται ζήτημα ο ισχυριζόμενος περιορισμός να είχε οποιαδήποτε πραγματική και όχι απλώς ακαδημαϊκή επίπτωση επί της έρευνας και κατ' επέκταση επί των δικαιωμάτων του ιδίου. Αντίθετα είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε πως την κατάθεση του ο Κατηγορούμενος την έδωσε αφότου συνελήφθη με ένταλμα σύλληψης και αφότου είχε πληροφορηθεί για τα δικαιώματα του ως συλληφθείς, ενέργειες που δεν αμφισβητήθηκαν. Κατά την ανάλυση που προηγήθηκε έγινε αναφορά σε αντιφάσεις του Κατηγορούμενου. Όμως δεν ήταν οι μόνες. Εξ ου και είχαμε αναφέρει εξαρχής πως δεν είχαμε πειστεί εξετάζοντας τη μαρτυρία του πως θα μπορούσαμε να την αποδεχθούμε, παρά μόνο επί ζητημάτων που δεν αμφισβητήθηκαν. Στις αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε εν σχέσει με το Τεκμήριο 1, έγινε αναφορά ανωτέρω χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Προσθέτουμε μόνο πως αντίφαση εντοπίζεται και στις θέσεις του ως προς το ποιος του έδωσε το εν λόγω Τεκμήριο 1 για υπογραφή, αφού ενώ στην κυρίως εξέτασή του είπε πως του το έδωσε κάποιος με πολιτικά στον Αστυνομικό Σταθμό Κοκκινοτριμιθιάς, κατά την αντεξέταση του είπε πως του το έδωσαν αυτός με τα πολιτικά μαζί με τον Μ.Κ.
15. Επιπλέον ενώ στην κατάθεση του αναφέρει ότι το όχημα το είχε για να το χρησιμοποιεί ως ταξί, κατά την κυρίως εξέταση του έδωσε μια εντελώς διαφορετική διάσταση στο θέμα, προωθώντας τη θέση ότι το χρειαζόταν για να παίρνει το παιδί του στο νοσοκομείο το οποίο πάσχει από επιληψία. Παρόλο που δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία της Μ.Υ.2 την οποία μαρτυρία και εμείς αποδεχόμαστε, εντούτοις η αποδοχή ότι το αναφερόμενο στο Τεκμήριο 11 είναι παιδί του Κατηγορούμενου και ότι πάσχει από επιληψία, δεν δύναται να εξαλείψει τη σαφή αντίφαση που εντοπίζεται στις τοποθετήσεις του Κατηγορούμενου και η οποία δεν επιτρέπει την αποδοχή της. Αντεξετασθείς δε ως προς το γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση του ότι το όχημα το χρειαζόταν για σκοπούς του παιδιού του ανέφερε ότι ήταν συγχυσμένος και ότι ξέχασε να το αναφέρει ενώ επίσης ανέφερε ότι δεν τον ρώτησαν να αναφέρει λεπτομέρειες[7]. Σίγουρα όμως ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί λεπτομέρεια ούτε βέβαια μας φαίνεται λογικό να ξεχάσει κάποιος να αναφερθεί σε ένα ζήτημα υγείας που αφορά το ίδιο του το παιδί. Ως προς τη θέση του ότι ήταν φοβισμένος και συγχυσμένος, αυτή δεν πείθει δεδομένου του ότι κατά τα λοιπά με την κατάθεση του δίδει εικόνα των ουσιαστικών γεγονότων και θέσεων του και πάντως δεν δίδει την εντύπωση συγχυσμένου προσώπου. Περαιτέρω όμως χωρίς συνοχή ήταν και οι θέσεις του αναφορικά με τη χρήση του οχήματος του ως ταξί. Κατ' αρχάς ενώ στην κατάθεση του η θέση του ήταν ότι «παίρνω μερικούς φίλους στο αμάξι μου που το χρησιμοποιώ ως ταξί και μου δίνουν κάποια χρήματα» και ενώ κατά την προφορική του μαρτυρία ανέφερε πως οι φίλοι που μεταφέρει με το αυτοκίνητο του τον πληρώνουν €5 ‑ €10 για τη βενζίνη και €5 ‑ €10 ως βοήθεια, αφού γνωρίζουν τη δύσκολη οικονομική του κατάσταση, εντούτοις από την κατάθεσή του προκύπτει πως συμφώνησε με τον Sharan (πρωην Κατηγορούμενο 2), έναν άγνωστο, να πληρωθεί €50, συν €20-30 για την αναμονή. Στη δε κατάθεση του αναφέρει επίσης ότι για τις κούρσες στο αεροδρόμιο πληρωνόταν €
16. Τα πιο πάνω ειδωμένα συνολικά μας οδηγούν στο ότι η εικόνα που προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο περί μιας ερασιτεχνικής χρήσης του οχήματος, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω κατά την προφορική του μαρτυρία απέφευγε ευλαβικά στον βαθμό που μπορούσε να αποκαλεί ταξί αντιλαμβανόμενος τις προεκτάσεις που είχε η λειτουργία ταξί χωρίς άδεια, δεν ήταν πραγματική. Φαίνεται δηλαδή πως δεν αρκείτο στο να του δώσουν ότι προαιρούντο οι φίλοι του, αλλά συμφωνούσε και με αγνώστους τιμές και διαδρομές και διαφοροποιούσε τη χρέωση αναλόγως των περιστάσεων. Μάλιστα στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται να συμφώνησε για διαδρομή εντός της επαρχίας Λευκωσίας όπου ευρίσκεται το επίδικο χωριό, ποσό όχι μόνο μεγαλύτερο απ' ότι για την κούρσα στο αεροδρόμιο που ευρίσκεται σε άλλη επαρχία αλλά διπλάσιο και μάλιστα και αποζημίωση αναμονής, ως οι επαγγελματίες οδηγοί ταξί. Επίσης μη πειστικές ήταν οι θέσεις του σε σχέση με την ούτω καλούμενη «αδελφή» του. Κατ' αρχάς ενώ ο Κατηγορούμενος έδωσε την εντύπωση ύπαρξης πολύ στενών δεσμών με το εν λόγω πρόσωπο αφού ουσιαστικά ανέφερε πως ο λόγος που δεν τον έχει επισκεφθεί στις φυλακές «η αδελφή του» είναι επειδή τη μοναδική μέρα που έχει άδεια, δηλαδή, την Κυριακή την περνά με το παιδί και τη συμβία του, η τελευταία τον διέψευσε με τη μαρτυρία της, λέγοντας πως δεν συναντιούνται κάθε Κυριακή και δεν γνωρίζει τί κάνει αυτή κάθε Κυριακή. Δεν έχουμε πειστεί ούτε στο ελάχιστον ότι μια οικιακή βοηθός από το Νεπάλ, η οποία δεν είχε συγγένεια εξ αίματος μαζί τους και η οποία ως φαίνεται τελικά δεν διατηρούσε ούτε ιδιαίτερα στενές σχέσεις με τον Κατηγορούμενο και τη συμβία του, τους έδιδε περίπου το μισό της μισθό για να τους βοηθήσει, ενώ μάλιστα και η ίδια αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα που είναι και ο λόγος που βρίσκεται στην Κύπρο, αλλά την ίδια στιγμή δεν προσέρχεται για να καταθέσει στο Δικαστήριο. Επίσης σε σχέση με το εισόδημα της συμβίας του προκύπτει πως ενώ στην κατάθεση του ανέφερε ότι εργάζεται μόνο 2-3 φορές την εβδομάδα, εν τούτοις προφορικά ανέφερε ότι η συμβία του παίρνει περί τα €600 μισθό από τα σπίτια που καθαρίζει, πηγαίνοντας 2‑ 3 φορές την εβδομάδα στο καθένα, χωρίς για αυτή τη διαφοροποίηση να δώσει οποιαδήποτε πειστική δικαιολογία. Εν ολίγοις δηλαδή δεν έχουμε πειστεί πως τα εισοδήματα που προσπάθησαν να παρουσιάσουν ήταν τέτοιου ύψους όπως επιχείρησε ο Κατηγορούμενος και η συμβία του να τα παρουσιάσουν. Ουσιώδεις αντιφάσεις όμως εντοπίζονται και στις θέσεις του αναφορικά με τον πρώην Κατηγορούμενο
17. Σημειώνουμε σχετικά ότι ενώ στην κατάθεση του ανέφερε ότι νομίζει ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 μόνος του μπήκε στο πορτ μπακάζ για να κρυφτεί μη αμφισβητώντας εν ολίγοις τον εντοπισμό του από την Αστυνομία στο συγκεκριμένο σημείο, κατά την προφορική του μαρτυρία αρνήθηκε ότι το εν λόγω πρόσωπο εντοπίστηκε ή μπήκε στο καπό του οχήματος του. Ως μάλιστα υποστήριξε το καπό ήταν τόσο μικρό που δεν χωρούσε κανέναν. Με δεδομένο ότι καμία υποβολή έγινε στο Μ.Κ.1 ότι ψευδόταν όταν ανέφερε ότι εντόπισε τον πρώην Κατηγορούμενο 3 στο πορτ μπακάζ, αλλά και με δεδομένη την προηγηθείσα τοποθέτηση του ίδιου του Κατηγορούμενου στην κατάθεση του δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τη θέση του ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 δεν μπήκε ποτέ στο καπό ή δεν εντοπίστηκε εκεί από τον Μ.Κ.1 αφού εξάλλου το ότι ο Κατηγορούμενος 3 είχε εντοπιστεί στο καπό επιβεβαιώνει και ο Μ.Κ.
18. Οι πιο πάνω αδυναμίες στη μαρτυρία του Κατηγορούμενου οι οποίες σίγουρα δεν επιτρέπουν την αποδοχή της μαρτυρίας του ως στέρεης βάσης για εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων, δεν εμποδίζουν παρά ταύτα την αποδοχή της στα σημεία όπου δεν αμφισβητήθηκε ή όπου επιβεβαιώνεται από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία. Συγκεκριμένα δεν αμφισβητήθηκε αντίθετα επιβεβαιώθηκε από την Μ.Κ.3 ότι ο Κατηγορούμενος κατάγεται από το Νεπάλ και ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής σε κολλέγιο για να διακόψει στη συνέχεια τη φοίτηση του λόγω οικονομικών προβλημάτων και να υποβάλει αίτηση πολιτικού ασύλου η οποία ακόμα εκκρεμεί προς εξέταση. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε καθ΄ οιονδήποτε συγκεκριμένο τρόπο (αφού σχετική υποβολή δεν τέθηκε στον Κατηγορούμενο ή την Μ.Υ.4) το γεγονός πως είναι πατέρας του ανήλικου παιδιού που αναφέρεται στο Τεκμήριο 11 και το οποίο απέκτησε με την Μ.Υ.4 με την οποία δεν έχουν νυμφευθεί για τους λόγους που ανέφεραν. Επίσης το ότι το εν λόγω παιδί πάσχει από επιληψία επιβεβαιώθηκε πράγματι από την ιατρό Μ.Υ.2 της οποίας η εμπειρογνωμοσύνη αλλά και εν γένει η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε και η οποία ανέφερε επίσης ότι το παιδί λαμβάνει αγωγή και ότι ουσιαστικά από τον Ιούλιο του 2021 και εντεύθεν είναι ελεύθερο κρίσεων λαμβάνοντας σχετική αγωγή. Περαιτέρω αποδεχόμαστε ότι το Τεκμήριο 12 προέρχεται από σχετικό λογαριασμό του Κατηγορούμενου εφόσον ο ίδιος καταθέτοντας δεν αμφισβητήθηκε συγκεκριμένα επί του προκειμένου ούτε και του έγινε οποιαδήποτε σχετική υποβολή. Από αυτό προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος πράγματι χρησιμοποιούσε όχημα ως ταξί πριν από τις 5.10.21 που ήταν η ημερομηνία ενοικίασης του επίδικου οχήματος. Ως προς την ενοικίαση του επίδικου οχήματος η μαρτυρία του Κατηγορούμενου επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 του οποίου η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε και την οποία αποδεχόμαστε με εξαίρεση το σημείο στο οποίο έγινε αναφορά σε προγενέστερο σημείο της απόφασης. Επομένως και στη βάση της μαρτυρίας του Μ.Κ.2 αποδεχόμαστε πως ενοικίασε το επίδικο όχημα προς €1200 για περίοδο 3 μηνών ήτοι από 5.10.21 μέχρι 5.1.22 και ότι σε δύο περιπτώσεις ήτοι κατά τις 5.10.21 καθώς και κάποιες μέρες πριν την 14.12.21 είχε ζητήσει από τον Μ.Κ.2 όχημα με μεγαλύτερο καπό, χωρίς πάντως ο λόγος για το εν λόγω αίτημα να αφορά το παιδί του και χωρίς το εν λόγω αίτημα του να ικανοποιηθεί. Επιπλέον αποδεκτή γίνεται και η θέση που προβάλλει στην κατάθεση του ότι κατά την 14.12.21 γνώριζε πως θα μετέβαινε στο συγκεκριμένο χωριό για να φέρει 3 άτομα αφού συνάδει με την ίδια την εξέλιξη των γεγονότων και τη μαρτυρία του Μ.Κ.5 ο οποίος είχε δει 4 άτομα να μπαίνουν στο όχημα, με τον ένα εξ αυτών να μην αμφισβητείται πως ήταν ο Πακιστανός που είχαν πάρει ενωρίτερα από την Pizza Toronto. Από τη μαρτυρία του δεχόμαστε επίσης και τη θέση του ότι το σημείο που αρχικά άφησε τον Πακιστανό ήταν στην περιοχή που στη συνέχεια ανακόπηκε το όχημα το αλλά λίγο πιο μπροστά προς το σκοτεινό μέρος[8], αφού τούτο συνάδει και με τη μαρτυρία των Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 οι οποίοι υποστήριξαν ότι είδαν το όχημα κοντά στην οικία τους 2 φορές. Σύμφωνα δε με το σχετικό σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 13 προκύπτει πως στο συγκεκριμένο δρόμο υπήρχαν σπίτια δεξιά και αριστερά και φώτα μόνο μέχρις ενός σημείου και συγκεκριμένα μέχρι του σημείου «Lights» επί του Τεκμηρίου 13 όμως πέραν του σημείου εκείνου προς τα δεξιά ήταν σκοτεινά και δεν υπήρχε ορατότητα. Έτσι τον Πακιστανό ο οποίος κατευθύνθηκε προς την σκοτεινή πλευρά, ο Κατηγορούμενος μπορούσε να τον δει μέχρι του σημείου που υπήρχαν φώτα αλλά όχι μετά. Αφού άφησαν τον Πακιστανό ο Κατηγορούμενος παραδέχεται ότι πηγαινοέρχονταν στο χωριό γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη Μ.Κ.6 που αναφέρει ότι τους είχε ακολουθήσει μέχρι το νεκροταφείο, ενώ η περαιτέρω θέση του Κατηγορούμενου ότι είχαν πάει σε υπεραγορά για αγορά καφέ επιβεβαιώνεται και πάλι από τη Μ.Κ.
19. Παρόλο δε που ο Κατηγορούμενος αναφέρει πως όταν επέστρεψαν για να πάρουν τον Πακιστανό με τους άλλους τρεις δεν πήγαν απευθείας στο ακριβές σημείο που ανακόπηκαν, το ουσιώδες παραμένει πως το σημείο από όπου τους παρέλαβαν ήταν στην ίδια περιοχή απλά πιο μπροστά και προς το σημείο όπου δεν υπήρχε αρκετό φως. Επιπλέον η θέση του ότι παρέλαβε τέσσερα άτομα τα οποία εισήλθαν στα πίσω καθίσματα του οχήματος επιβεβαιώνεται από τον Μ.Κ.5 που είδε και αυτός τέσσερα άτομα να μπαίνουν εντός του οχήματος χωρίς να αναφέρει ότι είδε κάποιον να μπαίνει μέσα στο πορτ μπακάζ. Τούτο δεν επηρεάζει το γεγονός ότι εν τέλει ο πρώην Κατηγορούμενος 3 εντοπίστηκε στο καπό, αλλά απλώς καταδεικνύει ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 είχε μεν εισέλθει στο όχημα από την πόρτα αλλά στη συνέχεια εισλήθε στο καπό όπου εντοπίστηκε, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές αν μπήκε αμέσως μόλις εισήλθε στο όχημα ή μετά την ανακοπή όταν ο Κατηγορούμενος και ο πρώην Κατηγορούμενος 2 κατέβηκαν από το όχημα. Επιπλέον εκ της μαρτυρίας του αποδεχόμαστε ότι η κατάθεση του στη μητρική του γλώσσα (νεπαλική) Τεκμήριο 6, δεν περιέχει τη φράση που εντοπίζεται στο μεταφρασμένο κείμενο «καθώς θα ήμασταν ασφαλές εδώ και δεν ήθελε να μας προσέξουν άλλοι άνθρωποι» αφού τούτο επιβεβαιώθηκε από τη μαρτυρία της Μ.Υ.3 την οποία κρίνουμε ως αξιόπιστη, αφού αφενός άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και αφετέρου δεν αμφισβητήθηκε. Τούτου δεδομένου και εφόσον καμία εξήγηση δόθηκε θεωρούμε πως η κατάθεση του Κατηγορούμενου δεν περιλαμβάνει την επίμαχη φράση. Σημειώνουμε τέλος τα εξής σε σχέση με την κατάθεση του Κατηγορούμενου 3 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 από τον Μ.Κ.1 ως εξ ακοής μαρτυρία (Τεκμήριο 5). Ο Κατηγορούμενος 3 δεν προσήλθε να καταθέσει, οπότε το περιεχόμενο της κατάθεσης του σύμφωνα με τη σχετική νομολογία δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία σε σχέση με τον συγκατηγορούμενο του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο 1 (βλ. Petrov v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 162/20, ημερ. 8.6.21,[9] Χαραλάμπους κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 96/16 κ.α., ημερ. 28.11.17[10]). Παρά ταύτα αποδεχόμαστε σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 τα όσα η Μ.Κ.3 ανέφερε και δη το συμπέρασμά της ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 ήταν παράνομος στη Δημοκρατία στις 16.12.21 που η ίδια έδινε κατάθεση, εφόσον δεν είχε φάκελο ή οποιαδήποτε στοιχεία καταχωρημένα. Το συμπέρασμα της αυτό δεν ήταν αυθαίρετο όπως της υποβλήθηκε αλλά αντιθέτως ήταν εύλογο και βγαλμένο μέσα από την πείρα της ως εργαζόμενη στο εν λόγω τμήμα. Περαιτέρω αναντίλεκτη παρέμεινε η θέση της ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 αναχώρησε από τη Δημοκρατία κατά την 14.10.22, την οποία επίσης αποδεχόμαστε.
20. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως ήδη λέχθηκε ο Κατηγορούμενος πέραν του αδικήματος της συνωμοσίας αντιμετωπίζει την κατηγορία της εκ προθέσεως και με σκοπό το κέρδος υποβοήθησης αλλοδαπού να διέλθει παράνομα του εδάφους της Δημοκρατίας κατά παράβαση άρθρων του Κεφ.105 (κατηγορία 2), την εκ προθέσεως και με σκοπό το οικονομικό όφελος διακίνηση λαθραία στη Δημοκρατία μετανάστη κατά παράβαση άρθρων της Σύμβασης του Ο.Η.Ε. και του Πρωτοκόλλου, που κυρώθηκαν με τον Ν.11(ΙΙΙ)/03 (κατηγορία 3), καθώς και της παροχής συνδρομής σε απαγορευμένο μετανάστη όπως παραμείνει στη Δημοκρατία κατά παράβαση Κεφ.105 (κατηγορία 9). Πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση επισημαίνουμε πως ό,τι αναδύεται από τη μελέτη των ως άνω κατηγοριών 2, 3 και 9 είναι ότι παρουσιάζουν κοινά ως προς την αναγκαία ένοχη διάνοια (mens rea). Και τούτο διότι το ουσιαστικότερο συστατικό στοιχείο της Κατηγορίας 2 είναι η γνώση της παράνομης διέλευσης προσώπου η οποία προϋποτίθεται για να τίθεται ζήτημα υποβοήθησης από τον Κατηγορούμενο, ενώ αντίστοιχα και για την Κατηγορία 3 είναι η λαθραία διακίνηση μετανάστη, η οποία και αυτή προϋποθέτει γνώση του παράνομου καθεστώτος του προσώπου που διακινείται, όπως συμβαίνει και με την Κατηγορία 9 που αναφέρεται σε παροχή συνδρομής σε απαγορευμένο μετανάστη και εκ της φύσης του αδικήματος απαιτεί γνώση για το status του μετανάστη. Για το στοιχείο αυτό (της ένοχης διάνοιας) δεν υπήρξε άμεση μαρτυρία. Ο δε Κατηγορούμενος αρνείτο γνώση τόσο του παράνομου καθεστώτος του πρώην Κατηγορούμενου 3 όσο και του γεγονότος ότι στο χωριό εκείνο υπάρχει Γ.Κ.Π. και κατ' επέκταση σημείο διέλευσης παρανόμως ατόμων στη Δημοκρατία. Άλλο πρόσωπο εξ αυτών που ήταν μαζί του κατά το επίδικο βράδυ δεν προσήλθε να καταθέσει, στη δε κατάθεση του πρώην Κατηγορούμενου 3 δεν μπορούμε να προσδώσουμε βαρύτητα (για τους λόγους που επεξηγήσαμε ανωτέρω) αλλά ούτως ή άλλως αυτή δεν προσφέρει οτιδήποτε για ζητήματα γνώσης του Κατηγορούμενου
21. Η μαρτυρία που υπάρχει για το ζήτημα αυτό είναι περιστατική. Πιο συγκεκριμένα και με βάση την κριθείσα ως αποδεκτή μαρτυρία προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ένας αλλοδαπός που ήρθε ως φοιτητής και λόγω οικονομικών δυσκολιών διέκοψε τη φοίτηση του. Κατά τον επίδικο δε χρόνο είχε ήδη αποκτήσει ένα παιδί που έπασχε από επιληψία η οποία όμως τότε είχε ρυθμιστεί με αγωγή και το παιδί του ήταν ελεύθερο κρίσεων από τον Ιούλιο του 2021 και εντεύθεν. Ο ίδιος κατά τον επίδικο χρόνο είχε ανάγκη από χρήματα αφού δεν είχε κάποια σταθερή εργασία με εξαίρεση την απασχόληση του με το όχημα «ταξί». Εν σχέσει με αυτήν έχει ήδη λεχθεί πως όσο και αν επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί από τον ίδιο κατά την προφορική του μαρτυρία ως μια ενασχόληση από την οποία έπαιρνε μόνο κάποια βοήθεια από φίλους του, οι οποίοι εφόσον τους μετέφερε στον προορισμό τους του έδιναν όποιο ποσό ήθελαν και δη περί €5-€10 για τη βενζίνη και €5-10 για καύσιμα, εντούτοις έχουμε καταλήξει στηριζόμενοι στα λεγόμενα του στην κατάθεση του όπου αναφέρει ότι έκανε «κούρσες» στο αεροδρόμιο και για κάθε κούρσα χρέωνε €25, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η χρέωση του ήταν €50 για να μεταβεί σε χωριό εντός της επαρχίας Λευκωσίας, ότι ήταν πιο επαγγελματικά οργανωμένος και διαφοροποιούσε τις χρεώσεις του αναλόγως της περίπτωσης. Η δε απασχόληση του με το ταξί είχε άρχισε πριν από τον Μάιο του 2021, αφού από το Τεκμήριο 12 προκύπτει ότι ανακοινώνει σε φίλο του ότι κατά το διάστημα εκείνο είχε αφήσει το ταξί λόγω κορωνοϊού, δήλωση από την οποία προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι σε περίοδο πριν τον Μάιο του 2021 είχε όχημα που χρησιμοποιούσε ως ταξί. Κατά τον Οκτώβριο δε του 2021 προβαίνει στην ενοικίαση του επίδικου οχήματος από το Μ.Κ.2 για περίοδο τριών μηνών έναντι του ποσού των €
22. Από την πρώτη μέρα της ενοικίασης επιχειρεί να λάβει όχημα με μεγαλύτερο πορτ μπακάζ, αίτημα που δεν ικανοποιείται λόγω του ότι δεν υπήρχε τέτοιο όχημα διαθέσιμο. Ενώ προωθεί τη θέση ότι το όχημα αυτό το χρησιμοποιεί μόνο για να παίρνει φίλους του, οι οποίοι του δίδουν 5-10 για βενζίνη και 5-10 ευρώ για βοήθεια και πως για το αεροδρόμιο (Λάρνακας) χρεώνει €25, συμφωνεί με κάποιο άγνωστο και όχι φίλο του να μεταβεί και να φέρει 3 άλλους άγνωστους από ένα μέρος που ως η θέση του δεν είχε ξαναπάει ποτέ και μάλιστα για €50 ενώ λόγω της αναμονής συμφωνεί να λάβει επιπλέον χρήματα €20-€
23. Ενώ γνωρίζει πως το όχημα του μπορεί να μεταφέρει μόνο τρία άτομα στο πίσω μέρος[11], δέχεται να πάρει μαζί του τόσο τον πρώην Κατηγορούμενο 2 όσο και τον Πακιστανό, ενώ αντιλαμβάνεται πως θα πρέπει να φέρει πίσω ακόμα 3 άτομα τα οποία εκ των πραγμάτων δεν θα χωρούσαν στο πίσω κάθισμα. Σε κοντινό δε χρόνο πριν τις 14.12.21 ο Κατηγορούμενος ζήτησε από τον Μ.Κ.2 ανεπιτυχώς όχημα με μεγαλύτερο καπό, ο οποίος δεν ήταν σε θέση να ικανοποιήσει το αίτημα του και πάλιν λόγω μη διαθεσιμότητας. Η δε δικαιολογία που προέβαλε πως το ήθελε για το παιδί του δεν έχει γίνει αποδεκτή για τους λόγους που αναφέραμε. Κατά την 14.12.21 φτάνοντας στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου όπου άφησαν τον Πακιστανό, βλέπει σπίτια δεξιά και αριστερά και φώτα μόνο μέχρις ενός σημείου και συγκεκριμένα μέχρι του σημείου «Lights» επί του Τεκμηρίου 13 όμως πέραν του σημείου εκείνου προς τα δεξιά ήταν σκοτεινά και δεν υπήρχε ορατότητα. Ο Πακιστανός κατευθύνεται στο σκοτάδι ενώ στο μεσοδιάστημα συμφωνεί ότι πηγαινοέρχεται αναμένοντας μια ώρα μέσα στο χωριό, όπου σύμφωνα με τη μαρτυρία των Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 θεάται σταματημένος κοντά στο κοιμητήριο. Ενώ δε υποστηρίζει ότι δεν γνωρίζει καθόλου το μέρος, σε συνομιλία που έχει με τον Μ.Κ.5 ο οποίος τον καλεί να φύγει από το χωριό και του υποδεικνύει επίτηδες λανθασμένη κατεύθυνση ως το δρόμο για Λευκωσία, ο ίδιος δεν αποδέχεται την υπόδειξη δείχνοντας πως ξέρει τον δρόμο για Λευκωσία από τον οποίο εξ άλλου είχε προηγουμένως έρθει στο χωριό. Επιστρέφει στην ίδια περιοχή περί τη μία ώρα μετά για να παραλάβει τον Πακιστανό τον οποίο δεν τον παραλαμβάνει από το ακριβές σημείο που τον άφησαν αλλά από κάποιο σημείο πιο μπροστά όπου ήταν σκοτεινά, αφού αυτός ερχόταν από την σκοτεινή κατεύθυνση με άλλους τρεις που στριμώχνονται για να εισέλθουν στο όχημα του. Σίγουρα το κάθε ένα από τα πιο πάνω στοιχεία απομονωμένο δεν δύναται να οδηγήσει σε συμπέρασμα γνώσης του Κατηγορούμενου ότι τα πρόσωπα που θα παραλάμβανε και δη ο Κατηγορούμενος 3 βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία. Ακόμα όμως και αν συνεκτιμήσουμε σωρευτικά τα πιο πάνω στοιχεία θεωρούμε πως στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας ότι ο Κατηγορούμενος είχε κάποια γνώση πως στο σημείο στο οποίο άφησε τον Πακιστανό και από το οποίο αργότερα τον παρέλαβε με τους αλλοδαπούς ήταν η Γ.Κ.Π. ή ότι είχε κάποια γνώση περί του ότι ο πρώην Κατηγορούμενος 3 ήταν πρόσωπο που βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία, το έσχατο συμπέρασμα στο οποίο μπορούμε να καταλήξουμε είναι πως ο Κατηγορούμενος αντιλαμβανόταν ότι τα άτομα αυτά δυνατόν να εμπλέκονταν σε κάτι ύποπτο ή ακόμα και σε κάποια παράνομη δραστηριότητα. Δεν αισθανόμαστε όμως ότι μπορούν να μας οδηγήσουν στο να αποδώσουμε στον Κατηγορούμενο ότι γνώριζε κατά το χρόνο της παραλαβής πως τα άτομα που θα παραλάμβανε και δη ο πρώην Κατηγορούμενος 3 βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία για να στοιχειοθετείται στον απαραίτητο βαθμό η ένοχη σκέψη των ως άνω αδικημάτων. Δεν μπορούμε δηλαδή να καταλήξουμε πως τα γεγονότα ως παρουσιάζονται οδηγούν στο μοναδικό λογικό συμπέρασμα πως γνώριζε αφού τα γεγονότα συνολικά συνεκτιμούμενα δύνανται, έστω και με κάποια δυσκολία να συμβιβαστούν και με την αθώα εκδοχή που ο ίδιος προβάλλει. Το κενό αυτό σφραγίζει την κατάληξη των κατηγοριών αυτών οι οποίες κρίνουμε πως δεν μπορούν να στοιχειοθετηθούν ένεκα τούτου στον απαιτούμενο βαθμό. Η κατάληξη αυτή βέβαια συμπαρασύρει μαζί της και την κατηγορία της συνωμοσίας η οποία αναφέρεται και αφορά το αδίκημα της υποβοήθησης το οποίο για τους λόγους που πιο πάνω επεξηγήθηκαν κρίνουμε πως δεν έχει αποδειχθεί.
24. Κατάληξη Για τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε πως δεν έχουν αποδειχθεί εναντίον του Κατηγορούμενου οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Συνεπώς ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε αυτές. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Σ.Θ. [1] (βλ. πρακτικά σελ. 134 γραμμή 29-32) [2] Η Μ.Κ.6 έδωσε κατάθεση 3 ημέρες μετά. [3] Βλ. πρακτικά ημερ. 30.3.23, σελ. 136 (γραμμη 14-17) [4] Βλ. πρακτικά σελ.232 γραμμή 26-29 [5] Πρακτικά ημερ. 24.5.23 σελ. 186, γραμμή 28 [6] Σελ. 230 γραμμή 13-21 [7] (πρακτικά σελ. 215 ημερ. 30.5.23 γραμμή 26-31) [8] Πρακτικά σελ. 223 γραμμή 5 [9] «Όπως ισχύει και ο άλλος κανόνας, ότι ως κατάθεση εκτός δικαστηρίου δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορουμένου (Νεάρχου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 38). Μπορεί να αποκτήσει αποδεικτική αξία αν παρουσιαστεί με τον τρόπο που προνοείται από το άρθρο 25 του Κεφ.9 καθιστάμενη, τοιουτοτρόπως, η κύρια εξέταση του μάρτυρα ή μέρος αυτής.» [10] «Υπενθυμίζουμε, επίσης, πως η κατάθεση ενός κατηγορουμένου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου.» [11] Πρακτικά σελ. 228 γραμμή 31-33 και σελ. 229 γραμμή 1 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο