ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. V.B. κ.α., Ποιν. Υπόθεση: 20869/21, 30/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2023:18 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. Μ. K. Λοΐζου, Ε.Δ. Ποιν. Υπόθεση: 20869/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v.
- V.B.
- C.C.C.
- V.P. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Κυθραιώτου για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Α. Αναστασίου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Σ. Αυγουστής Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Ρ. Βραχίμης Κατηγορούμενοι παρόντες Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν ακρόασης οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 βρέθηκαν ένοχοι στις εξής κατηγορίες: Κατηγορούμενος 1 · Σεξουαλική Εκμετάλλευση Παιδιού (εμπορία) κατά παράβαση των άρθρων 11, 12 του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Ν.60(Ι)/14 (κατηγορία 2). · Μαστροπεία κατά παράβαση του άρθρου 157 (β) του Ποινικού Κώδικα (κατηγορία 6). · Απειλή κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Π.Κ. (κατηγορία 9). · Κοινή Επίθεση κατά παράβαση του άρθρου 242 του Π.Κ. (κατηγορία 10). · Παρακράτηση Προσωπικών Εγγράφων κατά παράβαση του άρθρου 16 του Ν.60(Ι)/14 (κατηγορία 11). · Σεξουαλική Εκμετάλλευση Ενηλίκου (στέγαση) κατά παράβαση του άρθρου 9(ε) του Ν.60(Ι)/14 (κατηγορία 14). · Οικονομική βία κατά παράβαση των άρθρων 5(δ) και 8 του περί των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου, Ν. 115(Ι)/21 (κατηγορία 15). Κατηγορούμενος 2 · Απειλή κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Π.Κ. (κατηγορία 13). Κατηγορούμενος 3 · Είσπραξη Υπηρεσιών Θύματος κατά παράβαση του άρθρου 17Α του Ν.60(Ι)/14 (κατηγορία 7). · Βιασμός στις 2.10.21 κατά παράβαση του άρθρου 144 του Π.Κ. (κατηγορία 8). Γεγονότα Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί με λεπτομέρεια στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 28.6.23, λαμβάνονται υπόψιν στο σύνολο τους και δεν χρήζουν επανάληψης στο σημείο αυτό. Σχετική αναφορά θα γίνει κατωτέρω όπου χρειάζεται. Όλοι οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Αγορεύσεις για Μετριασμό Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 1 υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και υπογράμμισε το λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 2 μετέφερε την απολογία αυτού στο Δικαστήριο και εισηγήθηκε να ληφθεί υπόψιν, πέραν της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που υιοθέτησε στην ολότητα της, ότι είναι ο μόνος που κατά τον παρόντα χρόνο εργάζεται για να στηρίζει οικονομικά την κλινήρη μητέρα του. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 3 υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, υπογράμμισε ότι Κατηγορούμενος 3 είναι ο οικονομικός στυλοβάτης της οικογένειάς του, ενώ ο πεθερός του απεβίωσε πριν λίγες μέρες. Ως προς τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος 3 ενήργησε και τους λόγους για τη διάπραξη εκ μέρους του των αδικημάτων 7 και 8 στο κατηγορητήριο, παρέπεμψε στην απόφαση του Δικαστηρίου. Υπογράμμισε τη μεμονωμένη συμπεριφορά του πελάτη του, το ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, το μικρό χρονικό διάστημα για το οποίο καταδικάστηκε ότι συνευρέθηκε σεξουαλικά με την παραπονούμενη χωρίς τη συναίνεσή της και πως ουδέποτε υπήρξε μέλος εγκληματικής οργάνωσης. Στάθηκε ιδιαίτερα στο ότι η φυλάκιση του Κατηγορούμενου 3 θα έχει συνέπειες ψυχολογικές και οικονομικές, όχι μόνο στον ίδιο αλλά ιδιαίτερα στα εξαρτώμενα τέκνα του και στο ότι ο εγκλεισμός του θα επηρεάσει αναπόφευκτα τον ίδιο και την οικογένειά του. Παρακάλεσε για τη μέγιστη δυνατή επιείκεια υπογραμμίζοντας πως από τότε που εκκρεμεί η υπόθεση, ο Κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και έχει επηρεαστεί ο ύπνος του. Νομική πτυχή Στην προκειμένη περίπτωση το αδίκημα της κατηγορίας 2 (εμπορία παιδιού) για τον Κατηγορούμενο 1 και το αδίκημα της κατηγορίας 8 (βιασμός) για τον Κατηγορούμενο 3 είναι αναμφίβολα τα πιο σοβαρά, κάτι που προκύπτει κατ' αρχάς από το ύψος της προβλεπόμενης ποινής που είναι αυτή της φυλάκισης μέχρι και διά βίου ενώ ακολουθεί το αδίκημα της κατηγορίας 14 για τον Κατηγορούμενο 1 για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι και 25 έτη. Το δε αδίκημα της κατηγορίας 7 επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 έτη. Οι κατηγορίες 6, 11 και 15 είναι επίσης σοβαρές αφού η προβλεπόμενη ποινή γι' αυτές είναι φυλάκιση μέχρι 5 έτη. Μικρότερης συγκριτικά σοβαρότητας είναι οι κατηγορίες 9 και 13, για τις οποίες προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 έτη ενώ η κατηγορία 10 τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 1 έτους. Οι ποινές αυτές είναι η βάση από την οποία αρχίζει η επιμέτρηση της ποινής των ενώπιον μας Κατηγορουμένων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Αριστοτέλους
(2004)2 Α.Α.Δ. 166 και Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας,
(2016)2 (Β) ΑΑΔ 1186). Οι κατηγορίες 2, 7, 11 και 14 έχουν ως νομικό υπόβαθρο τον Ν.60(Ι)/
- Σκοπός του Ν.60(Ι)/2014, είναι η λήψη μέτρων για την πρόληψη, καταστολή και καταπολέμηση των αδικημάτων της εμπορίας, της εκμετάλλευσης και κακοποίησης προσώπων, η προστασία και η στήριξη των θυμάτων των εν λόγω αδικημάτων, η δημιουργία μηχανισμών ελέγχου και η προώθηση της διεθνούς συνεργασίας για την εφαρμογή τους (άρθρο 3), ενώ ως τονίζεται στο Προοίμιό του, θεσπίστηκε, μεταξύ άλλων, για σκοπούς καλύτερης εφαρμογής άλλου Νόμου σχετιζόμενου με σύμβαση του Ο.Η.Ε. για παρόμοια θέματα και, ιδιαίτερα του Πρωτοκόλλου για την Πρόληψη, Καταστολή και Τιμωρία της Εμπορίας Προσώπων, ιδιαίτερα των Γυναικών και Παιδιών. Στην υπόθεση Evia v. Γενικού Εισαγγελέα, Ποιν. Εφ.174/2019, ημερ. 21.4.21, σημειώθηκαν τα εξής σχετικά: «Ο Ν.60(Ι)/2014 θεσπίστηκε για σκοπούς εναρμόνισης με πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ των οποίων και η Οδηγία 2011/36/ΕΕ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου
- Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτίμησε και καταγράφεται στην πρώτη παράγραφο του προοιμίου της Οδηγίας ότι: «Η εμπορία ανθρώπων συνιστά σοβαρό έγκλημα, το οποίο διαπράττεται συχνά στο πλαίσιο του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς και κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και απαγορεύεται ρητά από το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων αποτελεί προτεραιότητα για την Ένωση και τα κράτη μέλη.» Στην παράγραφο 8 αναφέρεται ότι: «Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα από τους ενηλίκους και συνεπώς κινδυνεύουν περισσότερο να πέσουν θύματα εμπορίας ανθρώπων. Η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται με γνώμονα το ύψιστο συμφέρον του παιδιού, σύμφωνα με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού. Η εμπορία του ανθρώπου αναμφίβολα και είναι σοβαρό έγκλημα. Η εκμετάλλευση της ανέχειας, της έλλειψης ασφάλειας, των αντίξοων συνθηκών που μπορεί να βιώνει ένας συνάνθρωπος, γενικά της αδυναμίας του, είναι έγκλημα που αναδεικνύει την από μέρους του δράστη έλλειψη σεβασμού προς την αξιοπρέπεια, ακεραιότητα και την ιδία την ύπαρξη του ανθρώπου.» (έμφαση δοθείσα) Και πιο πρόσφατα στην Αγραφιώτης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 60/22, ημερ. 23.11.22 το Εφετείο σημείωσε: «Όπως ορθά επεσήμανε το Κακουργιοδικείο, η εμπορία προσώπων αποτελεί μια αποτρόπαια μορφή παραβίασης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπονομεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.................... ....................................... Σε αδικήματα αυτού του είδους, οι δράστες ουσιαστικά εκμεταλλεύονται την ευάλωτη θέση του θύματος είτε αυτή αφορά την οικονομική του εξαθλίωση, είτε το χαμηλό μορφωτικό ή νοητικό του επίπεδο και γενικότερα την απελπισία του και την έλλειψη οιασδήποτε προοπτικής για εξεύρεση μιας αξιοπρεπούς εργασίας....................................................................... Επιπλέον, το Ε.Δ.Α.Δ. τόνισε ότι, η εμπορία προσώπων ισοδυναμεί με τη χρήση των ανθρώπων ως αντικειμένων που αγοράζονται και πωλούνται και υποβάλλονται σε αναγκαστική εργασία. Συχνά για ελάχιστη ή και καθόλου πληρωμή, συνήθως εντός της βιομηχανίας σεξ, αλλά και αλλού. Εξυπακούει δε στενή παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των θυμάτων, ενώ συνεπάγεται και τη χρήση βίας και απειλών εναντίον τους. Τονίσθηκε επίσης, ότι η εμπορία προσώπων, χωρίς αμφιβολία, απειλεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και αξίες, οι οποίες προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.» Στην Έκθεση: Situation Report Trafficking in Human Beings in the EU, Φεβρουάριος 2016, η Europol επισημαίνει τη συνεχώς αυξανόμενη τάση διάπραξης αδικημάτων εμπορίας προσώπων και πως η σεξουαλική εκμετάλλευση είναι η πιο συχνή μέθοδος εμπορίας προσώπων. Είναι, δε, αξιοσημείωτο πως στην Έκθεση συγκαταλέγεται και η Κύπρος σαν μια χώρα στην οποία πλέον παρατηρείται το φαινόμενο αυτό. Στη σελ. 32 της πιο πάνω Έκθεσης δίδεται μια χαρακτηριστική περιγραφή της φύσης τέτοιων αδικημάτων και κυρίως των συνεπειών τους στα θύματα: «Trafficking in human beings is one of the most detrimental crimes against persons, as it harms human dignity and the physical and psychological integrity of victims, which are indispensable rights protected by the Charter of Fundamental Rights of the European Union. ................................. The crime of THB involves violence, abuse and trauma, which often accompany victims from the beginning to the end of their exploitation. Vulnerable individuals, who were deceived through false promises may suffer further victimisation once the exploitation ends. Victims of trafficking may feel unable to return to their relatives, fearing their disapproval or misunderstanding. During their exploitation, victims run a high risk of being exposed to severe physical and/or psychological violence, and even death. In the worst cases, poor living conditions, food deprivation and not undergoing regular health checks not only increase the possibility of contracting serious illnesses without receiving the proper medicine, but also the risk to public health in general.» (έμφαση δοθείσα) Όταν δε τα θύματα της εμπορίας είναι παιδιά, η πράξη του κατηγορούμενου είναι ακόμα πιο μεμπτή αφού πρέπει να αποδίδεται η δέουσα βαρύτητα στον εύθραυστο ψυχισμό και στην αδυναμία τους, λόγω ανωριμότητας, να έχουν πλήρη επίγνωση των δικαιωμάτων τους αλλά και των συνεπειών των πράξεων τους (βλ. τηρουμένων των αναλογιών Σ.Λ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 155/19, ημερ. 25.2.21). Οι δε συνέπειες της εμπορίας στα παιδιά είναι συνήθως μεγαλύτερες και πιο μακροπρόθεσμες απ' ό,τι στους ενήλικες, οι οποίοι έχουν ήδη διαμορφώσει την προσωπικότητά τους. Επίσης, τα παιδιά δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης (βλ. Λευκαρίτης κ.ά ν. Δημοκρατίας
(2016)2 ΑΑΔ 1165). Εννοείται ότι οι όποιες αποφάσεις της νομολογίας δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο, αφού κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της και με τις συνθήκες κάθε παραβάτη, αλλά παρέχουν κάποια ένδειξη του μέτρου τιμωρίας για συγκεκριμένα αδικήματα (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1). Η μόνη εφετειακή απόφαση που εντοπίσαμε, επί ποινής, για εμπορία παιδιού είναι η Evia (ανωτέρω). Σε αυτήν επεβλήθη στην εφεσείουσα, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης έξι ετών. Σημειωτέον, ότι κατά τον εκεί επίδικο χρόνο η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή ήταν 20 έτη φυλάκισης, (όχι φυλάκιση δια βίου, ως εν προκειμένω). Στην υπόθεση εκείνη η αλλοδαπή Εφεσείουσα έναντι αμοιβής και με σκοπό να αποκτήσει τέκνο (παρανόμως) ένα ομόφυλο ζευγάρι, έναντι αμοιβής, πέτυχε να εγγραφεί ψευδώς ως μητέρα νεογνού (στις Φιλιππίνες), με το οποίο αφίχθηκε αργότερα στην Κύπρο και ως η διευθέτηση, εμφανίστηκαν με τον Κύπριο συνεργό της ως οι γονείς του παιδιού, ενώ στη συνέχεια ο ημεδαπός συνεργός υπέβαλε αίτηση στο Οικογενειακό Δικαστήριο για να λάβει την αποκλειστική γονική μέριμνα του παιδιού και έτσι αποκαλύφθηκε το εγκληματικό του σχέδιο. Λήφθηκαν υπόψη από το Κακουργοδικείο το λευκό ποινικό μητρώο της εφεσείουσας, ο δευτερεύων ρόλος της στο σχεδιασμό και εφαρμογή της εγκληματικής δράσης, αφού ιθύνων νους ήταν ο ημεδαπός, η καλή της πρόθεση να τον βοηθήσει, η άμεση παραδοχή της και οι προσωπικές της περιστάσεις. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο, που την χαρακτήρισε ως ούτε υπερβολική, ούτε καν αυστηρή. Στην υπόθεση Λευκαρίτης κ.ά (ανωτέρω) ο Εφεσείων αντιμετώπισε κατηγορίες για σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού με βάση τον προϊσχύσαντα Ν.87(Ι)/2007, που προνοούσε μέχρι 20 έτη φυλάκιση. Ο εφεσείων ήρθε σε σεξουαλική επαφή με δύο ανήλικες, (13 και 14 ετών αντίστοιχα), έναντι αμοιβής και για μία παρατεταμένη εξάμηνη περίοδο. Του επιβλήθηκαν διαδοχικές ποινές φυλάκισης που ανέρχονταν συνολικά στα δώδεκα χρόνια φυλάκισης. Μειώθηκαν από το Εφετείο σε συνολικά 9 χρόνια φυλάκισης. Σε σχέση με εμπορία ενηλίκου προσώπου, σημειώνουμε την υπόθεση του Κακουργοδικείου Λευκωσίας, Δημοκρατία v. Naydenov υπ' αρ. 23706/13 ημερ. 23.7.14, όπου η ποινή που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν ακρόασης, στην κατηγορία της εμπορίας ενήλικου προσώπου κατά παράβαση του άρθρου 5 του Ν.87(Ι)/07, ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν 8 έτη. Ο Νόμος εκείνος προνοούσε μέγιστη ποινή φυλάκισης 15 ετών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας κ.ά. v. Ismail,
(2016)2 ΑΑΔ 891, το Εφετείο (κατά πλειοψηφία) δεν επενέβη στην 3ετή ποινή άμεσης φυλάκισης για τον κατηγορούμενο 1, η οποία επεβλήθη μετά από πολύμηνη ακροαματική διαδικασία, ο οποίος μαζί με άλλα άτομα, εμπορεύτηκε δύο αλλοδαπές γυναίκες με σκοπό τη σεξουαλική τους εκμετάλλευση. Οι κατηγορούμενοι ανάγκαζαν τις γυναίκες να εργάζονται σε καμπαρέ για σεξ, κατακρατούσαν τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα και τα τραπεζικά τους βιβλιάρια και τις εκβίαζαν ότι πριν τις αποδεσμεύσουν θα έπρεπε να εξοφλήσουν πρώτα το ποσό που τους χρωστούσαν. Σχολιάστηκε, μεταξύ άλλων, από το Εφετείο ότι, κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε, δεόντως, υπόψη από το Κακουργιοδικείο η 6χρονη καθυστέρηση από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και την επιβολή ποινής (συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου της ακροαματικής διαδικασίας). Σημειώνεται, όμως, ότι οι ποινές στην υπόθεση αυτή επιβλήθηκαν με βάση τον Ν.87(Ι)/2007 (ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Ν.60(Ι)/2014) και για τα σοβαρότερα αδικήματα που καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι ο Ν.87(Ι)/2007 προνοούσε ποινές φυλάκισης 15 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Επίσης, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 12 μηνών για την κατηγορία της παρακράτησης εγγράφων βάσει του Ν.87(Ι)/2017, που προνοούσε όπως και στον Ν.60(Ι)/2014, μέχρι 5 έτη φυλάκιση. Στην πρόσφατη Αγραφιώτης (ανωτέρω) επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης οκτώ ετών, σε κατηγορίες εμπορίας ενηλίκου προσώπου βάσει του Ν.60(Ι)/2014 που προέβλεπαν κατά το μέγιστο 25ετή φυλάκιση, κατόπιν ακρόασης, σε εφεσείοντα ηλικίας 52 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο και με προβλήματα υγείας. Σε σχέση με το έτερο σοβαρότερο αδίκημα του κατηγορητηρίου, αυτό του βιασμού εκ του Κατηγορουμένου 3, σημειώνουμε ότι ο βιασμός δεν είναι μόνο πλήγμα στη σωματική ακεραιότητα του θύματος, αλλά και στην αξιοπρέπειά του. Δεν είναι τυχαίο που η νομοθετικά προβλεπόμενη ποινή είναι αυτή της δια βίου φυλάκισης. Η ανυπαρξία συναίνεσης κατά την ερωτική πράξη, ακόμα και αν δεν συνοδεύεται από σοβαρής μορφής βία ή απειλές, στις περισσότερες περιπτώσεις, έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στη μετέπειτα ζωή και στον ψυχισμό των θυμάτων. Στην υπόθεση Οικονομίδης v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 100 η ποινή φυλάκισης των 6 ετών κατόπιν ακρόασης στον νεαρό και λευκού ποινικού μητρώου εφεσείοντα επικυρώθηκε κατ' έφεση, είχε έλθει όπου ήλθε σε σεξουαλική επαφή μέσα στο αυτοκίνητό του με αλλοδαπή ενήλικη γυναίκα παρά τη θέλησή της, χρησιμοποιώντας την πρόφαση ότι ήταν αστυνομικός και ότι θα τη μετέφερε στο Αστυνομικό Τμήμα για έλεγχο. Δεν υπήρχε προσχεδιασμός, το επεισόδιο είχε μικρή διάρκεια και επιδείχθηκε περιορισμένη βία, ενώ δεν προκλήθηκε σωματική βλάβη στο θύμα. Στη υπόθεση Φιλίππου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 323 η παραπονούμενη μπήκε στο όχημα του εφεσείοντα για να τη μεταφέρει στον προορισμό της αλλά αντί τούτου ο τελευταίος άλλαξε πορεία παρά τις έντονες αντιδράσεις της παραπονούμενης έφθασε σε ερημική περιοχή και για μια περίπου ώρα ήλθε σε σεξουαλική επαφή μαζί της εντός του αυτοκινήτου. Η ποινή φυλάκισης των 8 ετών μετά από ακρόαση επικυρώθηκε κατ' έφεση αφού λήφθηκε υπόψιν πως ο Εφεσείων άσκησε σωματική και ψυχολογική βία στο θύμα και βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες που εμπεριείχαν το στοιχείο της βίας άλλης μορφής. Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 229 ο Εφεσείων οδηγούσε το αυτοκίνητό του όταν συνάντησε την παραπονούμενη, αλλοδαπή, στην οποία πρότεινε να τη μεταφέρει ο ίδιος στον προορισμό της. Κατά τη διαδρομή άλλαξε πορεία, οδήγησε το αυτοκίνητό του σε απόμερο μέρος, όπου και τη βίασε παρά τις αντιδράσεις της. Ο εφεσείων συνελήφθη, παραδέχθηκε την πράξη του λέγοντας πως έκαμε λάθος. Ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε μη παραδοχή και κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η παραπονούμενη δήλωσε πως συγχώρεσε τον Εφεσείοντα, ο οποίος ακολούθως παραδέχθηκε την κατηγορία. Η ποινή φυλάκισης των 6 ετών στον λευκού ποινικού μητρώου εφεσείοντα επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Trussler v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 38, η οποία αφορούσε έφεση για ανεπάρκεια της 4ετούς ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε για βιασμό μετά από ακρόαση, το Εφετείο τη χαρακτήρισε επιεική αλλά όχι έκδηλα ανεπαρκή και έτσι την επικύρωσε. Στην υπόθεση Νeica v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ 527 ο εφεσείων καταδικάστηκε σε τρεις κατηγορίες βιασμού, πέντε κατηγορίες απαγωγής και μία κατηγορία συνωμοσίας με άλλο πρόσωπο προς διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μέγιστο ύψος τα 7 έτη. Τα γεγονότα της υπόθεσης ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικά για τον εφεσείοντα, ο οποίος εμπόδισε με βία την παραπονούμενη από του να αποχωρήσει, τη βίασε δύο φορές κολπικά και μία φορά πρωκτικά για πολλή ώρα και μόνο όταν εκσπερμάτωσε την άφησε να φύγει. Στην υπόθεση Ivarsson v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 159/15 ημερ. 29.11.16, η ποινή φυλάκισης των 7 ετών επικυρώθηκε κατ' έφεση αφού το Εφετείο χαρακτήρισε τη συμπεριφορά του εφεσείοντα ως τη χειρότερης μορφής εκμετάλλευση της ευάλωτης θέσης στην οποία βρισκόταν η παραπονουμένη, η οποία μεταξύ άλλων είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά γεγονός που ήταν εν γνώσει του εφεσείοντος πριν από τον βιασμό και αφού έλαβε υπόψιν τον εξετευλισμό που αυτή υπέστη μετά τον βιασμό αφού ο εφεσείων την έσπρωξε σχεδόν γυμνή (φορώντας μόνο στηθόδεσμο) έξω από το δωμάτιο ξενοδοχείου, αναγκάζοντας την να ζητήσει βοήθεια από τους ενοίκους του ξενοδοχείου. Στην υπόθεση Αντωνίου v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 80/17, ημερ. 17.9.19 επεβλήθη ποινή φυλάκισης 6 ετών για το αδίκημα του βιασμού κατόπιν ακρόασης υπό περιστάσεις όπου ο εφεσείων απήγαγε και βίασε την παραπονούμενη, η οποία ήταν πρώην σύζυγός του. Όπως έχει διαφανεί από τα ανωτέρω, η σοβαρότητα των αδικημάτων του Κατηγορητηρίου ιδιαίτερα της κατηγορίας για την εμπορία παιδιού με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευσή του, (κατηγορία 2), και του βιασμού εκ του Κατηγορούμενου 3, (κατηγορία 8), είναι προεξάρχουσα, με επόμενης σοβαρότητας την κατηγορία 14, δηλαδή της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενήλικου προσώπου εναντίον του Κατηγορούμενου
- Στην προκειμένη η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από τις συνθήκες διάπραξής τους. Ο Κατηγορούμενος 1 έχοντας ήδη κάνει σεξ με την Παραπονούμενη και εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση στην οποία αυτή βρισκόταν - δηλαδή με αντιπαραθετική και ευμετάβλητη σχέση με τη μητέρα της, διαγνωσμένη με κατάθλιψη χωρίς να παίρνει φάρμακα ή ψυχολογική υποστήριξη από επαγγελματία (διότι αυτά κόστιζαν), με απόπειρες αυτοκτονίας και κρίσεις πανικού ήδη στο ενεργητικό της και η οποία έπασχε από Οριακή Διαταραχή Προσωπικότητας χωρίς τότε να το γνωρίζει (ως λεπτομερέστερα περιγράφεται στην απόφασή μας στις σελίδες 136‑137) - και ενώ ήταν ακόμα κάτω των 18 ετών, τη μετέφερε από το σπίτι της μητέρας της στο Δασάκι της Άχνας στη Λευκωσία, με σκοπό να την εκμεταλλευτεί σεξουαλικά, υποσχόμενος πως θα της παρείχε στέγη και θα τη στήριζε οικονομικά μέχρις ότου η ίδια να ήταν σε θέση να συντηρεί τον εαυτό της. Η ίδια βασίστηκε στις υποσχέσεις του και άρχισε ήδη να τρέφει ερωτικά συναισθήματα για αυτόν. Αντί ο Κατηγορούμενος 1 να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του, με τη συμπεριφορά του αποστέρησε από την Παραπονούμενη τα αναγκαία προς το ζην οικονομικά μέσα με σκοπό να την εξαναγκάσει να εκπορνευθεί. Δεν τη βοήθησε όπως της υποσχέθησε να μετεγγραφεί σε σχολείο στη Λευκωσία. Την μετέφερε από σπίτι σε σπίτι, τα οποία ανήκαν σε φίλους και γνωστούς του, συμπεριλαμβανομένης και γυναίκας που όπως και ο ίδιος προσπαθούσε να την πείσει να εκπορνευτεί. Παράλληλα, δεν την πήρε στο νοσοκομείο όταν αυτή το χρειαζόταν, παρόλες τις παρακλήσεις της και αντ'αυτού την πήρε σε καζίνο. Από τις 30.9.21 που τού ζητούσε επίμονα γιατρό, την πήρε μόλις στις 4.10.21 όταν ήδη βίωνε αιματουρία, πυρετό και ουρολοίμωξη. Η Παραπονούμενη εν τέλει πράγματι εκπορνεύθηκε, ευτυχώς για μία και μοναδική φορά και όταν είχε πια ενηλικιωθεί. Και τούτο διότι βρισκόταν σε τέτοια απελπιστική οικονομική κατάσταση που υποσιτιζόταν και τα 350 ευρώ που είχε, από τη μερική απασχόλησή της σε εστιατόριο στη Λάρνακα, τελείωσαν. Τελείωσαν ακόμα και αυτά που έλαβε από την πώληση του Σταυρού της, ένδειξη απελπισίας και ένδειας. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν δίστασε μάλιστα να της επιτεθεί και να την απειλήσει ότι θα την σκοτώσει στις 4.10.21, έξω από τις πρώτες βοήθειες στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, προφανώς διότι ζήλευε που η Παραπονούμενη είχε, μετά που αυτός «την πούλησε» όπως η ίδια το έθεσε, συνάψει δεσμό με τον Κατηγορούμενο
- Ευτυχώς κάποιες μέρες αργότερα, η φίλη της Παραπονούμενης, η Μ.Κ.8 της παρείχε στέγη στο δικό της σπίτι στην επαρχία Λάρνακας, αφού δεν είχε επιλογή να επιστρέψει στο σπίτι της μητέρας της λόγω της κακής μεταξύ τους σχέσης. Επιστρέφοντας στη Λάρνακα, δέχθηκε κάποια στήριξη από καθηγήτριες του σχολείου της, στις οποίες αποκάλυψε ότι από την περιπέτειά της στη Λευκωσία έμεινε έγκυος. Μετά την καταγγελία της, η Παραπονούμενη στεγάστηκε στο ΣΠΑΒΟ και αναγνωρίστηκε ως θύμα εμπορίας προσώπων. Έχει σήμερα ένα παιδί, το οποίο συνέλαβε κατά την παραμονή της στη Λευκωσία. Η απαξία της εγκληματικής δράσης του Κατηγορούμενου 1 είναι κατά τη γνώμη μας τρισυπόστατη. Εν πρώτοις, γνωρίζοντας την Παραπονούμενη, αδιαφόρησε παντελώς για το ότι ήταν ακόμα ανήλικη μαθήτρια Λυκείου. Κατά δεύτερον, την απομάκρυνε από το σπίτι της και τη μετέφερε στη Λευκωσία, έχοντας πρόθεση να την προωθήσει στην εκπόρνευση. Τρίτον, καθόλη την περίοδο που ακολούθησε, δεν διαφοροποίησε καθόλου τον στόχο του μέχρι που, με τη μέθοδο που ακολούθησε, τον πέτυχε. Ασφαλώς πρόκειται για συμπεριφορά η οποία προσβάλλει κατάφωρα την αξιοπρέπεια, την ακεραιότητα και την ίδια την ουσία κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή και είναι αυτονόητη η ανάγκη για αυστηρή και αποτρεπτική ποινή. Αλλά και η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 2 να απειλήσει διά γραπτού μηνύματος την Παραπονούμενη στις 5.12.21 πως θα την σκοτώσει και θα την κάνει κομματάκια για να μην την βρίσκουν, έχει τη σοβαρότητά της. Η απειλή αυτή εκστομίστηκε με σκοπό να προκαλέσει φόβο στην παραπονούμενη και της τον προκάλεσε. Ο Κατηγορούμενος 2 ήταν εξοργισμένος διότι η παραπονούμενη δεν απαντούσε στις κλήσεις του, ενώ αυτή διέμενε στο ΣΠΑΒΟ, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος 2 να μην την βρίσκει. Ήταν τότε ήδη έγκυος και είχε ήδη υποστεί τη διαδικασία εμπορίας και εκμετάλλευσης. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 και τα αδικήματα που τον αφορούν, αυτά δηλαδή των κατηγοριών 7 και 8 παραπέμπουμε στην κατάληξη του Δικαστηρίου (στις σελίδες 101‑106 της απόφασής μας), ως προς τον τρόπο και τις συνθήκες διάπραξής τους. Επισημαίνουμε ότι η Παραπονούμενη παρείχε υπηρεσίες αγοραίου έρωτα στον Κατηγορούμενο 3, στο πλέγμα των ως άνω γεγονότων. Αυτό που άρχισε όμως συναινετικά και ως στοματικό σεξ, τελείωσε μη συναινετικά και ως κολπικό σεξ χωρίς προφυλακτικό. Ενώ η Παραπονούμενη είχε καταστήσει σαφές ότι δεν συναινούσε σε κολπικό σεξ χωρίς προφύλαξη, ο Κατηγορούμενος 3 χρησιμοποίησε τόση βία, όση ήταν αναγκαία για να καμφθεί η αντίσταση της Παραπονούμενης και τη βίασε ενώ αυτή πονούσε, έκλαιγε και φώναζε. Μέχρι που στο τέλος αυτή παραδόθηκε. Είναι γεγονός πως το αδίκημα της λήψης υπηρεσιών θύματος δεν απαιτεί, εν τη σοφία του Νομοθέτη, γνώση από μέρους του δράστη για την ιδιότητα του προσφέροντος τις υπηρεσίες ως «θύματος». Εννοείται πως ασχέτως γνώσης του ρόλου του Κατηγορούμενου 1, δεν έχουμε αποδώσει γνώση για την ιδιότητα θύματος στον Κατηγορούμενο 3, κάτι που έχουμε υπόψιν. Όμως εν σχέσει με το αδίκημα του βιασμού είχε σαφή και πλήρη γνώση για την άρνηση της Παραπονούμενης να έχει κολπική επαφή χωρίς προφυλακτικό. Στην πραγματικότητα ήταν συναίνεση υπό τον όρο χρήσης προφυλακτικού και είναι σαφές ότι χωρίς την τήρηση του όρου, δεν υπήρχε και συναίνεση. Εδώ έγκειται η απαξία της δικής του δράσης, η οποία επίσης, στον δικό της βαθμό προσβάλλει την αξιοπρέπεια και την ύπαρξη του προσώπου, και δη της Παραπονούμενης, απαιτώντας αποτρεπτική ποινή. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι, η μη παραδοχή ήταν αναφαίρετο και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Κατηγορουμένων, η οποία πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι δεν λαμβάνεται υπόψη επιβαρυντικά. Εν τούτοις, ως εξ αυτής, η Παραπονούμενη αναγκάστηκε να καταθέσει στο Δικαστήριο ως μάρτυρας και να αναβιώσει, μέσω της αφήγησης των γεγονότων, τα όσα έζησε, ως αποτέλεσμα της εγκληματικής συμπεριφοράς τους σε βάρος της. Όπως είναι νομολογημένο, η διεξαγωγή δίκης, με τις επώδυνες συνέπειες που επιφέρει στο θύμα, στερεί κατηγορούμενο από τη μείωση της ποινής στην οποία δικαίως θα προσδοκούσε εάν παραδεχόταν (βλ. Hamieh ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2006)2 Α.Δ.Δ. 259, Tarita v. Δημοκρατίας,
(2016)2 (Α) Α.Α.Δ 621 και Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442). Παρά τη διαπιστωθείσα σοβαρότητα και την ανάγκη για αποτρεπτική ποινή, υπάρχει πάντοτε και το καθήκον για εξατομίκευσή της, ούτως ώστε αυτή να προσιδιάζει στις περιστάσεις της υπόθεσης και του Κατηγορούμενου. Το καθήκον εξατομίκευσης δεν ατονεί, αν και σε υποθέσεις σεξουαλικής φύσης που πλέον παρουσιάζουν έξαρση, η εξατομίκευση προσλαμβάνει δευτερεύοντα ρόλο, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 382, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ασσιώτη
(2010)2 Α.Α.Δ. 67 και Δημοκρατία ν. Γ.Ν., Ποιν. Έφεση Αρ. 197/2016, ημερ. 16.1.2018, ECLI:CY:AD:2018:B24). Στα πλαίσια του καθήκοντος για εξατομίκευση της ποινής σημειώνουμε και συνεκτιμούμε τα ακόλουθα: · Οι τρεις Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου, κάτι που δεικνύει ότι η συμπεριφορά τους ήταν μεμονωμένη και τους καθιστά δικαιούχους επιείκειας από το Δικαστήριο. · Στον Κατηγορούμενο 1 αποδίδεται το ελαφρυντικό ότι απουσιάζουν οι επιβαρυντικοί παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 13 του Ν.60(Ι)/
- Συνηθέστερα, η εμπορία προσώπων είναι έγκλημα διεθνικό, διαπερνά δηλαδή τα σύνορα χωρών. Εν προκειμένω, αντιμετωπίζουμε εμπορία μόνο σε εθνικό επίπεδο. Δηλαδή ο Κατηγορούμενος 1 εμπορεύθηκε την Παραπονούμενη μεταφέροντας την από το Δασάκι Άχνας στη Λευκωσία. Η εγγύτητα της απόστασης ήταν αυτή που επέτρεψε στην Παραπονούμενη τελικά να βρει καταφύγιο μετά τα επίδικα γεγονότα στο σπίτι φίλης της (Μ.Κ.8), και πάλιν εντός της επαρχίας Λάρνακας. Αντιμετωπίζουμε επίσης μεμονωμένη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 1, όχι δηλαδή σεξουαλικής εκμετάλλευσης πέραν του ενός ατόμου ή στα πλαίσια εγκληματικής ομάδας ή οργάνωσης, πράγμα το οποίο λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν. · Σημειώνουμε και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου 1 ως προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Είναι σήμερα 36 ετών, άγαμος αλλά σε συμβίωση με τη μητέρα των παιδιών του, η οποία είναι επίσης από τη Ρουμανία. Τα τρία τους παιδιά είναι όλα ανήλικα. Έχει τρία αδέλφια εκ των οποίων τα δύο βρίσκονται στην Κύπρο και το ένα στη Βουλγαρία. Η μητέρα του απεβίωσε από ασθένεια τον Μάρτιο του
- Ο ίδιος ήλθε το 2008 στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας και κατόπιν ήλθε και η συμβία του με τα δύο τότε νεογέννητα δίδυμα παιδιά τους. Εργάζεται έκτοτε ως οικοδόμος. Η συμβία του σταμάτησε να εργάζεται το 2020 ενόσω διένυε τη δεύτερη εγκυμοσύνη της. Όταν ο Κατηγορούμενος 1 τελούσε υπό κράτηση μεταξύ 2021‑2022, η κάλυψη των βασικών αναγκών της οικογένειας ήταν δύσκολη, αφού αυτός ήταν που τους συντηρούσε προηγουμένως οικονομικά. Η οικογένεια διατηρεί συνεργασία με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας για συμβουλευτική καθοδήγηση και στήριξη από τον Απρίλιο του
- Ο Κατηγορούμενος 1 δεν ανάφερε οποιαδήποτε χρόνια θέματα υγείας, ιστορικό εθισμών, κατάχρηση αλκοόλης ή εξαρτησιογόνων ουσιών. · Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 λαμβάνουμε υπόψη και το ότι οι συνέπειες του εγκλεισμού του θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην οικογένειά του και ειδικότερα στα εξαρτώμενα τέκνα του, αφού είναι ο οικονομικός στυλοβάτης της οικογένειας και τα παιδιά σίγουρα θα αναζητούν τον πατέρα τους. · Το ίδιο ισχύει και για τον Κατηγορούμενο
- Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας για αυτόν αναφέρει ότι είναι 38 ετών, έγγαμος, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, 13 και 7 ετών σήμερα. Έχει δύο αδελφές εκ των οποίων η μία διαμένει επίσης στην Κύπρο. Το μέσο μηνιαίο του εισόδημα από την εργασία του ως οικοδόμος ήταν €1300 το οποίο θα στερηθεί η οικογένειά του. Με τα αδέλφια του διατηρεί τυπικές σχέσεις αφού έχουν περιουσιακές διαφορές. Ήλθε στην Κύπρο μαζί με την τότε συμβία του το 2010 και τέλεσαν γάμο το
- Η σύζυγος του αντιμετωπίζει ορθοπεδικά και καρδιολογικά προβλήματα και παραμένει εκτός εργασίας. Δεν αναφέρθηκε ιστορικό εξαρτήσεων ή χρήσης παράνομων ουσιών. · Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 λαμβάνουμε υπόψη πως η παράνομη συμπεριφορά του περιορίζεται στην επιβολή της ισχύος του επί της Παραπονούμενης και δη εστιάζεται στο ότι, παραγνώρισε την επιθυμία της να μην συνουσιαστεί μαζί του κολπικά χωρίς προφυλακτικό. Δεν συγκαταλέγουμε, όμως, την υπόθεση στις σοβαρότερες του είδους αφού η Παραπονούμενη ήταν προετοιμασμένη και δέχθηκε κατά τον χρόνο εκείνο να προσφέρει υπηρεσίες κολπικού σεξ στον Κατηγορούμενο 3, όχι όμως χωρίς προφυλακτικό. Εδώ έγκειται το αδίκημα του Κατηγορούμενου
- Στο ότι δεν σεβάστηκε την επιθυμία της για προφυλάξεις στο σεξ, ενώ η Παραπονούμενη είχε κάθε δικαίωμα να τις απαιτεί από έναν άγνωστο της, μέχρι τότε, άντρα, αν και δεν παραγνωρίζουμε πως ευτυχώς δεν φαίνεται να προέκυψε κάποια μόλυνση ή άλλη βλάβη λόγω απουσίας προφύλαξης. · Σε σχέση με την κατηγορία 7 για τον Κατηγορούμενο 3 σημειώνουμε ότι, αν και αποτελεί εύρημά μας ότι αυτός γνώριζε πως ο Κατηγορούμενος 1 ήταν ο προαγωγός της Παραπονούμενης, τούτο δεν εξομοιώνεται ή εξισώνεται με γνώση ότι η Παραπονούμενη είχε υποστεί διαδικασία εμπορίας ή και εκμετάλλευσης. Αν και η γνώση αυτή δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος, εν τούτοις την απουσία της, του την πιστώνουμε ως ελαφρυντικό. Του πιστώνουμε επίσης ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός. · Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 σημειώνουμε πως ο ίδιος εργάζεται για να στηρίζει οικονομικά την κλινήρη μητέρα του. Σημειώνουμε και την απολογία του στο Δικαστήριο. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη για αποτροπή και όλες τις ως άνω περιστάσεις τόσο της υπόθεσης όσο και των Κατηγορουμένων, καταλήγουμε ότι η μόνη κατάλληλη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες και επιβάλλουμε: Για Κατηγορούμενο 1 στην Κατηγορία 2: Ποινή φυλάκισης 6 ετών στην Κατηγορία 6: Ποινή φυλάκισης 1 έτους στην Κατηγορία 9: Ποινή Φυλάκισης 4 μηνών στην Κατηγορία 10: Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην Κατηγορία 11: Ποινή φυλάκισης 1 έτους στην Κατηγορία 14: Ποινή φυλάκισης 5 ετών στην Κατηγορία 15: Ποινή φυλάκισης 1 έτους Για τον Κατηγορούμενο 2 στην Κατηγορία 13: Ποινή φυλάκισης 4 μηνών Για τον Κατηγορούμενο 3 στην Κατηγορία 7: Ποινή φυλάκισης 2,5 ετών στην Κατηγορία 8: Ποινή φυλάκισης 3 ετών Δυνατότητα Αναστολής Οφείλουμε, βάσει των ποινών που επιβλήθηκαν στους Κατηγορούμενους 2 και 3, να εξετάσουμε καθηκόντως την πιθανότητα αναστολής τους. Η βασική νομολογιακή αρχή, όπως εν τέλει έχει αποκρυσταλλωθεί στις υποθέσεις Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ.930 και Αργυρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ.449, είναι ότι επανεξετάζεται κάθε στοιχείο και κάθε παράγοντας ο οποίος δυνατόν να έχει σημασία ως προς την αναστολή. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, μπορούν ή πρέπει αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί την παροχή μιας δεύτερης ευκαιρίας (βλ. Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ.22). Αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, καθώς και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι δυνατόν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για αναστολή ή όχι της ποινής. Εν τέλει το ουσιώδες ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας - αποτρεπτικό, τιμωρητικό και αναμορφωτικό. Ξαναζυγίζοντας, λοιπόν, τα ελαφρυντικά που προαναφέραμε υπέρ της αναστολής και τα επιβαρυντικά εναντίον της για τους Κατηγορούμενους 2 και 3, θεωρούμε ότι οφείλουμε να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια εναντίον της αναστολής. Θεωρούμε ότι εάν αναστέλλαμε τις ποινές θα δίναμε τα λανθασμένα μηνύματα, τόσο στους Κατηγορούμενους, όσο και στην κοινωνία για τα ομολογουμένως σοβαρά αδικήματα που διέπραξαν, για τα οποία οι προσωπικές περιστάσεις είναι ήσσονος σημασίας αφού προέχει η προστασία της κοινωνίας. Ως εξ όλων των πιο πάνω, ασκούμε τη διακριτική μας ευχέρεια εναντίον της αναστολής. Οι ποινές για τον Κατηγορούμενο 1 και τον Κατηγορούμενο 3 να συντρέχουν μεταξύ τους για τον κάθε Κατηγορούμενο. Όλες οι ποινές φυλάκισης να εκτιθούν άμεσα. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 και 2, η έκτιση αυτών μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που αυτοί τελούσαν υπό κράτηση, ήτοι από τις 28.12.21. Έξοδα €365 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα Τεκμήρια 6, 7, 8 και 9 να κατασχεθούν από την Αστυνομία και να καταστραφούν μετά την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης και τυχόν έφεσης. Τα ποσά που έχουν κατατεθεί εκ μέρους των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 για εξασφάλιση της παρουσίας τους, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο