ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ν. GREEN DOT CYPRUS - A. TSOULOFTAS J.V., Αρ. Yπόθεσης: 2517/2019, 7/7/2023

(1)κατηγορία που αφορά παράβαση των προνοιών του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου (Ν. 89(Ι)/1996) και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων κανονισμών. Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνεται ότι η κατηγορία στην οποία κρίθηκε ένοχη η κατηγορούμενη αφορά την παράλειψη λήψης αναγκαίων μέτρων ώστε εξοπλισμός εργασίας που τίθεται στη διάθεση των εργοδοτουμένων να είναι κατάλληλος για να διασφαλίζεται η ασφάλεια και υγεία των εργοδοτουμένων κατά τη χρησιμοποίησή του κατά παράβαση των κανονισμών 2, 3 και 4 των περί Ελάχιστων Προδιαγραφών Ασφάλειας και Υγείας (Χρησιμοποίηση κατά την Εργασία Εξοπλισμού Εργασίας) κανονισμών του 2001 και 2004 και των άρθρων 2,3, 13,38, 53

(1)και 53

(4)του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου (Ν. 89(Ι)/1996). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες Αδικήματος ο κατηγορούμενος συνεταιρισμός στις 02/07/2018 στα Λατσιά ενώ ήταν εργοδότης και ασχολείτο με τη συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών, παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την ασφάλεια και υγεία των εργοδοτουμένων που χρησιμοποιούσαν πίσω πιατίδια σκυβαλοφόρου οχήματος με αποτέλεσμα εργοδοτούμενα πρόσωπα να εκτίθενται σε κίνδυνο. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη του Αδικήματος όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και όπως αυτά προκύπτουν τόσο από την Έκθεση Διερεύνησης Ατυχήματος του αρμόδιου λειτουργού του Τμήματος Επιθεώρησης που κατατέθηκε ως Έγγραφο Α όσο και από τα όσα ανέφερε δια ζώσης η επιθεωρήτρια κα Α. Λουκά. Το περιεχόμενο του Εγγράφου Α όσο και τα όσα ανέφερε δια ζώσης η κα Λουκά έτυχαν μελέτης από το Δικαστήριο και λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Συνοπτικά, τα γεγονότα επί των οποίων παραδέχτηκε ενοχή η κατηγορούμενη έχουν ως εξής: Κατόπιν έρευνας που διεξήγαγε το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας διαπιστώθηκε ότι σκυβαλοφόρο όχημα της κατηγορουμένης δεν διέθετε κατάλληλο μηχανισμό στα πατίδια του ώστε αυτό, όταν οι εργαζόμενοι στέκονταν πάνω στα πατίδια να μην μπορεί να κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη των 30 χιλιομέτρων ανά ώρα, η όπισθεν του οχήματος να είναι αδύνατη και η πρέσα να μην λειτουργεί. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης εκ μέρους του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας εκδόθηκε από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας ειδοποίηση απαγόρευσης η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 1 προκειμένου να μην χρησιμοποιηθεί ξανά το σκυβαλοφόρο αυτό όχημα μέχρις ότου ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε το σκυβαλοφόρο όχημα να χρησιμοποιείται από τους εργαζόμενους με ασφάλεια. Ακολούθως, στις 31/8/2018 το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας έλαβε βεβαιώσεις από την πλευρά της κατηγορουμένης (Τεκμήριο 6) σύμφωνα με τις οποίες η κατηγορούμενη είχε προχωρήσει στην τοποθέτηση βάσεων για την εγκατάσταση συστήματος κόφτη ταχύτητας με ανώτατο όριο έως 30 km ανά ώρα στα πατίδια όλων των σκυβαλοφόρων οχημάτων της καθώς επίσης και σύστημα κόφτη όπισθεν ταχύτητας και κόφτη στην πρέσα. Η λήψη των ανωτέρω αναφερομένων βεβαιώσεων εκ μέρους του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ισοδυναμούσε με λήψη μέτρων εκ μέρους της κατηγορουμένης προς συμμόρφωση με τις παραβάσεις που είχαν διαπιστωθεί και για τις οποίες εκδόθηκε ειδοποίηση απαγόρευσης - τεκμήριο 1. Έχω επίσης λάβει υπόψη μου τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης προς μετριασμό της ποινής της. Κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος της κατηγορούμενης την παραδοχή της καθώς και την απολογία και έμπρακτη μεταμέλεια της. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει επίσης υπόψη του ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δραστηριοποιείται στον τομέα συγκομιδής ανακυκλώσιμων υλικών έχοντας στο δυναμικό της 30 σκυβαλοφόρα οχήματα εδώ και 15 χρόνια χωρίς να έχει απασχολήσει το Δικαστήριο με παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη είναι, αναμφιβόλως, σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή η οποία δύναται να είναι ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα τα 4 έτη ή ποινή προστίμου μη υπερβαίνουσα τις €80.000 ή/και οι δύο αυτές ποινές.[1] Πρόκειται για Νομοθεσία, που στόχο έχει την διαφύλαξη και προστασία της ασφάλειας και υγείας τόσο των εργοδοτουμένων όσο και του κοινού γενικότερα. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσόστομου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575 έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για αδικήματα αυτής της φύσεως και τονίστηκε η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση τους.[2] Στην υπόθεση Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού τονίζοντας ότι τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου.[3] Η ανάγκη όπως επιδεικνύεται αυξανόμενη ευαισθησία για αδικήματα που άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων τονίστηκε και στην Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 ΑΑΔ 272. Πολύ πρόσφατα το Ανώτατο Δικαστήριο στην ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ v. ΜΑΡΙΟΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2021, 25/1/2023 επανέλαβε τις πιο πάνω αρχές επισημαίνοντας με παραπομπή στην Επαρχιακός Λειτουργός Επαρχίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 ΑΑΔ 7 ότι η απουσία τραυματισμού δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Στόχος του Νόμου, όπως επεσήμανε χαρακτηριστικά το Ανώτατο Δικαστήριο, είναι η δημιουργία συνθηκών ασφαλείας, έτσι ώστε να αποφεύγονται τα ατυχήματα στον χώρο εργασίας και το γεγονός ότι από ευτυχείς συγκυρίες δεν έχει επέλθει οποιοσδήποτε τραυματισμός, όπως υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο, δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Στην ΜΑΡΙΟΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (ανωτέρω) η κατηγορούμενη είχε κριθεί ένοχη κατόπιν άμεσης παραδοχής σε πέντε κατηγορίες που αφορούσαν παράλειψη λήψης μέτρων για τη διαφύλαξη της ασφάλειας και υγείας στα εργοτάξια, κατά παράβαση των σχετικών Κανονισμών των περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Ελάχιστες Προδιαγραφές και Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμών του 2015 και των σχετικών Άρθρων του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου του 1996, Ν.89(Ι)/1996. Πρωτόδικα επιβλήθηκαν ποινές προστίμου ύψους €150 στην κάθε κατηγορία. Το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε τις ποινές που επιβλήθηκαν πρωτόδικα τις οποίες έκρινε ανεπαρκείς και αντικατέστησε αυτές με ποινές προστίμου ύψους €1.500 στην κάθε κατηγορία. Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη.[4] Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό.[5] Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της.[6] Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οι συνθήκες τέλεσης ενός αδικήματος συνιστούν το βασικότερο παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας του αδικήματος με ανάλογες επιπτώσεις στην επιμέτρηση της ποινής.[7] Στην υπόθεση Καττής κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 262 επισημάνθηκε ότι στην κατάλληλη περίπτωση είναι δυνατό το Δικαστήριο να επιβάλει ακόμη και την ανώτατη ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη.[8] Ο στόχος του δικαστηρίου στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.[9] Από την άλλη όμως δεν παραγνωρίζω ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής η οποία επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή.[10] Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Προς όφελος της Κατηγορούμενης για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου το λευκό της ποινικό μητρώο και την παραδοχή της η οποία παρά το γεγονός ότι δεν ήταν άμεση, εντούτοις περιέσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Λαμβάνω επίσης υπόψη προς όφελος της Κατηγορούμενης το γεγονός ότι επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό καθώς και ότι αυτή έλαβε χωρίς καθυστέρηση διαβήματα προς συμμόρφωση της με την παράλειψη που διαπιστώθηκε τοποθετώντας τους σχετικούς μηχανισμούς που απαιτούντο και εξασφαλίζοντας προς τούτο σχετικές βεβαιώσεις προς ικανοποίηση του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας (Τεκμήριο 6). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου προς όφελος της Κατηγορούμενης τον χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή.[11] Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν από πέντε

(5)χρόνια. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής επιβάλλω στην Κατηγορούμενη χρηματική ποινή €2.500. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] άρθρο 53

(1)του Ν.89(Ι)/1996 [2] Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.

(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ. 90, Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 310, [3] Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 [4] (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123). [5] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573 [6] Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, 270 - Βλ. και Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129. [7] ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, 11/5/2022, ECLI:CY:AD:2022:B182 [8] Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224), [9] Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272 [10] Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557, Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85 Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498 [11] Wellfit Engineering v. Χαπίδη

(2004)2 ΑΑΔ 271, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, Ποινικές Εφέσεις αρ. 230/2019 και 231/2019, αποφάσεις ημερομηνίας 27 Απριλίου 2021, Sure Food Ltd v. Μιχαήλ, Ποιν. Έφ. Αρ. 46/2015, ημερ. 20.11.2018, Τ.S.A. Property Finance Ltd v. Δημητρίου, Ποιν. Έφ. Αρ. 17/2018, ημερ. 19.3.2019 και PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφ. Αρ. 212/2014, ημερ. 11.2.2020). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο