ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Yπόθεσης: 2593/20, 7/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 2593/20 ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ Κατηγορούσα Αρχή και ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 7 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Κ. Καλλένου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γεωργίου για Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενος: απών. ΠΟΙΝΗ (Δοθείσα μετά από σύντομο διάλειμμα) Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε δύο κατηγορίες οι οποίες αφορούν παράλειψη καταβολής οφειλόμενου ποσού δασμού, φόρου και χρηματικής επιβάρυνσης πλέον τόκο που είχε βεβαιωθεί κατά παράβαση του άρθρου 94 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004, Ν. 94(I)/
- Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στη Λευκωσία παρέλειψε να καταβάλει στην Αναπληρώτρια Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων εντός 21 μερών από τη λήψη σχετικής κοινοποίησης, ήτοι της εκ των υστέρων βεβαίωσης τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αρ. BC - 2019 - 368 ημερομηνίας 20/09/2019 την οποία παρέλαβε στις 11/10/2019, το συνολικό ποσό ύψους €5.232,89 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €529,03, φόρου κατανάλωσης €3.030, φόρου προστιθέμενης αξίας €898,14 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €475.72, πλέον τόκο. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στη Λευκωσία παρέλειψε να καταβάλει στην Αναπληρώτρια Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων εντός 21 μερών από τη λήψη σχετικής κοινοποίησης, ήτοι της εκ των υστέρων βεβαίωσης τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αρ. φακ. 57/2019 ημερομηνίας 20/12/2019 την οποία παρέλαβε στις 09/01/2020 στη Λευκωσία, το συνολικό ποσό ύψους €1.156,49 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €120.96, φόρου κατανάλωσης €729.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €201,39 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €105,14, πλέον τόκο. Τα γεγονότα επί των οποίων κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος όπως αυτά προκύπτουν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 100 κούτες τσιγάρα και 6.000 γραμμάρια καπνό τα οποία παράνομα μετάφερε από τις κατεχόμενες περιοχές και στη συνέχεια πούλησε στις ελεύθερες περιοχές. Στη βάση των πιο πάνω, το Τμήμα Τελωνείων με την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αριθμός BC - 2019 - 368 ημερομηνίας 20/09/2019 μέσω διπλοσυστημένης επιστολής απαίτησε από τον Κατηγορούμενο το συνολικό ποσό των €5,232.89 πλέον νόμιμο τόκο το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €529.03, φόρου κατανάλωσης €3,030.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €898.14 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €475.72 πλέον τόκο (Τεκμήριο 1). Η πιο πάνω απαίτηση παραλήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 11/10/2019 (Τεκμήριο 2). Στα πλαίσια της διερεύνησης της προαναφερόμενης υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον μήνα Ιούνιο είχε στην κατοχή του ακόμα 30 κούτες τσιγάρα τα οποία παράνομα μετέφερε από τις κατεχόμενες περιοχές και στη συνέχεια πούλησε στις ελεύθερες περιοχές. Ως εκ τούτου, το τμήμα τελωνείων με την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής ημερομηνίας 20/12/2019 απαίτησε από τον Κατηγορούμενο το συνολικό ποσό ύψους €1,156.49 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €120.96, φόρου κατανάλωσης €729.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €201.39 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €105.14 πλέον τόκο (Τεκμήριο 3). Η πιο πάνω απαίτηση παραλήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 09/01/20 (Τεκμήριο 4). Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα των πιο πάνω απαιτήσεων του τμήματος τελωνείων εντός 75 μερών σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146 του Συντάγματος και ως εκ τούτου, αυτές, κατέστησαν απαιτητές και τελεσίδικες. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό εντός της καθορισμένης από τον νόμο προθεσμίας και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να οφείλει στο Τμήμα Τελωνείων το συνολικό ποσό των €6,389.39 πλέον νόμιμο τόκο. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη του Αδικήματος όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και όπως αυτά προκύπτουν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αιτήθηκε επίσης την έκδοση διατάγματος για καταβολή του οφειλόμενου ποσού σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 116 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004 (94(I)/2004). Έχω επίσης λάβει υπόψη μου τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου προς μετριασμό της ποινής του. Κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος του κατηγορούμενου το λευκό του ποινικό μητρώο και αναφέρθηκε επίσης στις προσωπικές του περιστάσεις. Ειδικότερα, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη και προς τούτο παρέδωσε στο Δικαστήριο ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Έγγραφο
- Το άρθρο 94 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004 (94(I)/2004) ως αυτό ίσχυε κατά τον ουσιώδη ως προς την παρούσα υπόθεση χρόνο διαλάμβανε τα ακόλουθα: «Παράλειψη καταβολής δασμού ή και φόρου
- Κάθε πρόσωπο που παραλείπει, αρνείται ή και αμελεί να καταβάλει στο Διευθυντή, εντός είκοσι μίας ημερών, από τη λήψη της σχετικής κοινοποίησης οποιοδήποτε ποσό δασμού ή και φόρου που βεβαιώθηκε σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία ή χρηματικής επιβάρυνσης ή τόκου που επιβλήθηκαν σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση μέχρι ένα χρόνο έτος ή και στις δύο αυτές ποινές.» Περαιτέρω, το άρθρο 116 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004 (94(I)/2004) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Έκδοση Διατάγματος για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού 116.-
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οπουδήποτε άλλου νόμου, το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις της τελωνειακής ή της άλλης νομοθεσίας, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής να εκδώσει Διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στο Διευθυντή το εν λόγω ποσό.
(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, το Διάταγμα που εκδίδεται με βάση το εδάφιο
(1), θεωρείται ότι αποτελεί απόφαση πολιτικού δικαστηρίου και είναι δυνατό να συντάσσεται, υπογράφεται και εκτελείται ως απόφαση σε αγωγή σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.» Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη.[1] Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό.[2] Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της.[3] Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οι συνθήκες τέλεσης ενός αδικήματος συνιστούν το βασικότερο παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας του αδικήματος με ανάλογες επιπτώσεις στην επιμέτρηση της ποινής.[4] Στην υπόθεση Καττής κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 262 επισημάνθηκε ότι στην κατάλληλη περίπτωση είναι δυνατό το Δικαστήριο να επιβάλει ακόμη και την ανώτατη ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη.[5] Ο στόχος του δικαστηρίου στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.[6] Από την άλλη όμως δεν παραγνωρίζω ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής η οποία επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή.[7] Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή αναδύεται από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Προς όφελος του Κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω επίσης υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου. Όπως μνημονεύεται στην υπόθεση Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 282, προηγούμενη καταδίκη μπορεί να προσμετρήσει στην επιβολή της ποινής στην μεταγενέστερη υπόθεση αν η διάπραξη του πρώτου αδικήματος λάβει χώρα πριν την διάπραξη του δεύτερου αδικήματος, η δε καταδίκη για το πρώτο αδίκημα ολοκληρώθηκε πριν την δεύτερη καταδίκη. Τέτοια δεδομένα δεν τέθηκαν στην υπό κρίση περίπτωση ώστε να θεωρηθεί πως ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. [8] Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου ως αυτές αναφέρθηκαν από τον συνήγορο του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου προς όφελος του Κατηγορούμενου τον χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή.[9] Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν από τέσσερα
(4)περίπου χρόνια. Είναι η κρίση και η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης η αρμόζουσα ποινή είναι η επιβολή χρηματικής ποινής. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία χρηματική ποινή €3.
- Στην 2η κατηγορία χρηματική ποινή €1.
- Περαιτέρω, στη βάση των προνοιών του άρθρου 116 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004 (94(I)/2004) εκδίδεται εναντίον του Κατηγορούμενου διάταγμα δια του οποίου διατάσσεται όπως καταβάλει στον Διευθυντή του Τελωνείου τα οφειλόμενα ποσά για τα οποία κρίθηκε ένοχος, ήτοι ποσό ύψους €6,389.
- πλέον νόμιμο τόκο από 1/6/2019 μέχρι εξόφλησης. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). [2] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573 [3] Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, 270 - Βλ. και Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 129. [4] ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, 11/5/2022, ECLI:CY:AD:2022:B182 [5] Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224), [6] Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272 [7] Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557, Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85 Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498 [8] NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Έφεση 18/2012, ημ. 24/6/2014. [9] Wellfit Engineering v. Χαπίδη
(2004)2 ΑΑΔ 271, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, Ποινικές Εφέσεις αρ. 230/2019 και 231/2019, αποφάσεις ημερομηνίας 27 Απριλίου 2021, Sure Food Ltd v. Μιχαήλ, Ποιν. Έφ. Αρ. 46/2015, ημερ. 20.11.2018, Τ.S.A. Property Finance Ltd v. Δημητρίου, Ποιν. Έφ. Αρ. 17/2018, ημερ. 19.3.2019 και PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφ. Αρ. 212/2014, ημερ. 11.2.2020). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο