ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ν. S.E. SAKHI TRADING CO LTD κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 2406/2019, 7/7/2023

(2)κατηγορίες που αφορούν παραβιάσεις του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου (Ν. 89(Ι)/1996) και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων κανονισμών. Με την πρώτη κατηγορία η Κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για παράλειψη εφαρμογής κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων και λήψης των αναγκαίων μέτρων για διασφάλιση της ασφάλειας και υγείας των εργοδοτουμένων ή και άλλων προσώπων κατά παράβαση των κανονισμών 2, 3 και 5 των περί Διαχείρισης Θεμάτων Ασφαλείας και Υγείας στην εργασία Κανονισμών του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 13, 38, 53 και 54 του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου (Ν. 89(Ι)/1996). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, η Κατηγορούμενη εταιρεία στις 28/06/2018 στη βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου, ενώ ήταν εργοδότης και ασχολείτο με την αποθήκευση εξαρτημάτων οχημάτων και παλαιών οχημάτων για εξαρτήματα, παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή σύστημα διαχείρισης των κινδύνων προβαίνοντας σε τέτοιες διευθετήσεις, κατάλληλες για τη φύση των δραστηριοτήτων και το μέγεθος της επιχείρησης, καθώς και την παρακολούθηση και αναθεώρηση των προληπτικών προστατευτικών μέτρων που πρέπει να λαμβάνονται για την ασφάλεια και υγεία των εργοδοτούμενων και άλλων προσώπων, με αποτέλεσμα ο Md F.Κ. ο οποίος ασχολείτο στο υποστατικό, να τραυματισθεί σοβαρά από περονοφόρο όχημα και να καταστεί παραπληγικός. Με την τρίτη κατηγορία η Κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για παράλειψη διάθεσης γραπτής εκτίμησης των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων για την ασφάλεια και την υγεία των εργοδοτούμενων και άλλων προσώπων κατά παράβαση των κανονισμών 2, 3, 4 των περί Διαχείρισης Θεμάτων Ασφάλειας και Υγείας στην εργασία Κανονισμό του 2002 και των Άρθρων 2, 3, 13, 38, 53 και 54 του περί Ασφάλειας και Υγείας στην εργασία Νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της τρίτης κατηγορίας η Κατηγορούμενη εταιρεία από άγνωστη ημερομηνία μέχρι τις 09/07/2018 ενώ ήταν εργοδότης και ασχολείτο με την αποθήκευση εξαρτημάτων οχημάτων και παλαιών οχημάτων για εξαρτήματα και ισιώματα και μπογιατίσματα οχημάτων, παρέλειψε να έχει στην διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των κινδύνων για την ασφάλεια και υγεία των εργοδοτούμενων της και άλλων προσώπων με βάση την οποία να καθορίζονται τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα αντιμετώπισης των κινδύνων με αποτέλεσμα εργοδοτούμενα και άλλα πρόσωπα να εκτίθενται σε κίνδυνο λόγω του μη έγκαιρου εντοπισμού και εκτίμησης των κινδύνων, καθώς και της μη λήψης των αναγκαίων προληπτικών μέτρων. Για σκοπούς πληρότητας σημειώνεται ότι σε ότι αφορά τους Κατηγορούμενους 2 και 3, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας καταχώρισε στις 23/5/2023 έντυπο αναστολής της ποινικής δίωξης και συνεπώς οι κατηγορούμενοι 2 και 3 απαλλάγηκαν από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και όπως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση Διερεύνησης Ατυχήματος του αρμόδιου λειτουργού του Τμήματος Επιθεώρησης που κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Έγγραφο Α κατά την έκθεση των γεγονότων. Το περιεχόμενο του Εγγράφου Α έτυχε μελέτης από το Δικαστήριο και λήφθηκε υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής. Συνοπτικά, τα γεγονότα επί των οποίων παραδέχτηκε ενοχή η κατηγορούμενη 1 έχουν ως εξής: Το επίδικο ατύχημα συνέβη στις 28/6/2018 σε υποστατικό της κατηγορούμενης εταιρείας. Πρόκειται για περιφραγμένο υπαίθριο χώρο στην Βιομηχανική περιοχή Ιδαλίου στον οποίο φυλάσσονται εξαρτήματα και παλαιά οχήματα. Η κατηγορούμενη εταιρεία ασχολείται με ισιώματα και μπογιάτισμα οχημάτων καθώς και με εισαγωγές και πωλήσεις εξαρτημάτων οχημάτων. Στις 28/6/2018, ο κ. Md F.K. βρισκόταν στο ρηθέν υποστατικό και αποσυναρμολογούσε μέρη οχήματος. Ο κ. Md F.K. ο οποίος είναι από το Μπαγλατέζ, ήρθε στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 22/07/2015 με άδεια εισόδου ως φοιτητής. Στις 28/06/2018 βρισκόταν στο υποστατικό της Κατηγορούμενης εταιρείας μαζί με τον κ. Md A.Ι.. Ο Md A.Ι. είχε λάβει άδεια να εισέρχεται στο υποστατικό της Κατηγορούμενης 1 από τον κ. H.G. (ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορούμενης 1) προκειμένου να μαζεύει παλιοσίδερα για να τα πουλά επειδή δεν κρατούσε χρήματα. Δύο εβδομάδες πριν συμβεί το ατύχημα ο κ. Md A.Ι. έπαιρνε μαζί του στο υποστατικό και τον κ. Md F.K. και κ. o H.G. (ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορούμενης 1) τους επέτρεπε να πηγαίνουν στο υποστατικό της Κατηγορούμενης εταιρείας προκειμένου να μαζεύουν βίδες και άλλα εξαρτήματα όταν ήταν και ο ίδιος εκεί. Στις 28/06/2018 γύρω στις 11:00 ενώ βρισκόταν στο υποστατικό ο κ. H.G. έφτασε ο κ. Md A.Ι. μαζί με τον κ. Md F.Κ. και ο κ. Md A.Ι. τον ενημέρωσε ότι θα μαζέψουν μαζί με τον φίλο του τον κ. Md F.K. μικρά κομμάτια μετάλλου και ο κ. H.G. έδωσε την άδεια του. Ακολούθως, ο κ. H.G. έφυγε και όταν επέστρεψε στις αποθήκες μετά από 20 λεπτά είδε τον κ. Md A.Ι. και τον κ. Md F.K. να κάθονται δίπλα από το περονοφόρο όχημα και ο κ. Md A.Ι. του ανέφερε ότι καταλάθος χτύπησε τον μοχλό του περονοφόρου οχήματος και ότι οι περόνες έπεσαν πάνω στην πλάτη του κ. Md F.K.. Ειδικότερα, ενώ ο κ. Md A.Ι. στεκόταν δίπλα από το περονοφόρο όχημα και προσπάθησε να δέσει τα κορδόνια των υποδημάτων του έχασε την ισορροπία του και πέφτοντας χτύπησε τον μοχλό του περονοφόρου οχήματος. Οι περόνες τότε κινήθηκαν προς τα κάτω χτυπώντας τον κ. Md F.K. στην πλάτη. Η επιθεωρήτρια που εξέτασε το επίδικο ατύχημα εκ μέρους του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας διαπίστωσε ότι το περονοφόρο όχημα που χτύπησε τον κ. Md F.K. όταν ήταν σταθμευμένο, χωρίς να βρίσκεται το κλειδί εκκίνησης στο περονοφόρο όχημα και έσπρωχνε τον μοχλό που βρισκόταν δίπλα από το τιμόνι, ο ανυψωτικός εξοπλισμός μαζί με τις περόνες κινείτο κάθετα με κατεύθυνση προς το έδαφος. Σε συζήτηση που είχε με τον εισαγωγέα στην Κύπρο περονοφόρων οχημάτων της μάρκας του επίδικου περονοφόρου οχήματος ενημερώθηκε ότι τα περονοφόρα οχήματα που εισάγει στην Κύπρο εδώ και 10 χρόνια έχουν ασφαλιστική δικλείδα που δεν επιτρέπει την κάθοδο των περονών με σβηστή την κινητήρια μηχανή. Διαπίστωσε επίσης ότι η κατηγορούμενη εταιρεία δεν είχε στη διάθεσή της το εγχειρίδιο λειτουργίας του περονοφόρου οχήματος και μητρώο συντήρησης του ούτε και μητρώο εκπαίδευσης των εργοδοτουμένων της. Ως αποτέλεσμα του τραυματισμού του κ. Md F.K. από το περονοφόρο όχημα αυτός υπέστη παραπληγία. Περαιτέρω, ο τραυματισθείς αποζημιώθηκε πλήρως για το επίδικο ατύχημα και προέβη σε ένορκη δήλωση η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Β κατά τη διαδικασία. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση ο τραυματισθείς αναφέρει ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον της Κατηγορούμενης εταιρείας και πως ο ίδιος προέβη σε συμφωνία με την Κατηγορούμενη εταιρεία και έχει λάβει αποζημίωση σε σχέση με το επίδικο ατύχημα και πως είναι επιθυμία του να επιστρέψει πίσω στο Μπαγλατέζ. Περαιτέρω, η Κατηγορούμενη εταιρεία μετά το επίδικο ατύχημα ετοίμασε γραπτή εκτίμηση κινδύνων με αποτέλεσμα να υπάρξει πλήρης συμμόρφωσή της σε ότι αφορά την τρίτη κατηγορία. Έχω επίσης λάβει υπόψη μου τα όσα ανέφερε η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούμενης 1 προς μετριασμό της ποινής της. Κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος της κατηγορούμενης 1 την παραδοχή της καθώς και την απολογία και έμπρακτη μεταμέλεια της προς τον τραυματισθέντα τον οποίο αποζημίωσε πλήρως για τους τραυματισμούς του καθώς επίσης και το λευκό της ποινικό μητρώο. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να λάβει επίσης υπόψη του ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη 1 είναι, αναμφιβόλως, σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή η οποία δύναται να είναι ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα τα 4 έτη ή ποινή προστίμου μη υπερβαίνουσα τις €80.000 ή/και οι δύο αυτές ποινές.[1] Πρόκειται για Νομοθεσία, που στόχο έχει την διαφύλαξη και προστασία της ασφάλειας και υγείας τόσο των εργοδοτουμένων όσο και του κοινού γενικότερα. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσόστομου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575 έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για αδικήματα αυτής της φύσεως και τονίστηκε η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση τους.[2] Στην υπόθεση Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού τονίζοντας ότι τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου.[3] Η ανάγκη όπως επιδεικνύεται αυξανόμενη ευαισθησία για αδικήματα που άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων τονίστηκε και στην Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 ΑΑΔ 272. Πολύ πρόσφατα το Ανώτατο Δικαστήριο στην ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ v. ΜΑΡΙΟΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Ποινική Έφεση Αρ. 183/2021, 25/1/2023 επανέλαβε τις πιο πάνω αρχές επισημαίνοντας με παραπομπή στην Επαρχιακός Λειτουργός Επαρχίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 ΑΑΔ 7 ότι η απουσία τραυματισμού δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Στόχος του Νόμου, όπως επεσήμανε χαρακτηριστικά το Ανώτατο Δικαστήριο, είναι η δημιουργία συνθηκών ασφαλείας, έτσι ώστε να αποφεύγονται τα ατυχήματα στον χώρο εργασίας και το γεγονός ότι από ευτυχείς συγκυρίες δεν έχει επέλθει οποιοσδήποτε τραυματισμός, όπως υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο, δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Στην ΜΑΡΙΟΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (ανωτέρω) η κατηγορούμενη είχε κριθεί ένοχη κατόπιν άμεσης παραδοχής σε πέντε κατηγορίες που αφορούσαν παράλειψη λήψης μέτρων για τη διαφύλαξη της ασφάλειας και υγείας στα εργοτάξια, κατά παράβαση των σχετικών Κανονισμών των περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Ελάχιστες Προδιαγραφές και Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμών του 2015 και των σχετικών Άρθρων του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου του 1996, Ν.89(Ι)/1996. Πρωτόδικα επιβλήθηκαν ποινές προστίμου ύψους €150 στην κάθε κατηγορία. Το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε τις ποινές που επιβλήθηκαν πρωτόδικα τις οποίες έκρινε ανεπαρκείς και αντικατέστησε αυτές με ποινές προστίμου ύψους €1.500 στην κάθε κατηγορία. Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη.[4] Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό.[5] Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της.[6] Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οι συνθήκες τέλεσης ενός αδικήματος συνιστούν το βασικότερο παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας του αδικήματος με ανάλογες επιπτώσεις στην επιμέτρηση της ποινής.[7] Στην υπόθεση Καττής κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 262 επισημάνθηκε ότι στην κατάλληλη περίπτωση είναι δυνατό το Δικαστήριο να επιβάλει ακόμη και την ανώτατη ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη.[8] Ο στόχος του δικαστηρίου στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.[9] Από την άλλη όμως δεν παραγνωρίζω ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής η οποία επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή.[10] Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι οι παραλείψεις της Κατηγορούμενης 1 είχαν ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του κ. Md F.Κ.. Προς όφελος της Κατηγορούμενης 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή της. Παρά το γεγονός ότι αυτή δεν ήταν άμεση, εντούτοις έγινε πριν την έναρξη της ακρόασης περισώζοντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Αναμφίβολα η παραδοχή ενοχής συνιστά ουσιαστικό ελαφρυντικό παράγοντα και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης». Προς όφελος της Κατηγορούμενης 1 λαμβάνω επίσης υπόψη μου το λευκό της ποινικό μητρώο καθώς επίσης και το γεγονός ότι έχει αποζημιώσει το πρόσωπο που τραυματίστηκε συνεπεία των παραλείψεων της. Λαμβάνω επίσης υπόψη προς όφελος της Κατηγορούμενης τον χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή.[11] Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν από πέντε

(5)χρόνια. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1 ευθύς μετά το επίδικο ατύχημα έλαβε διαβήματα για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση της με τις πρόνοιες του Νόμου, προχωρώντας στην ετοιμασία γραπτής εκτίμησης κινδύνου. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής κρίνω ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλω: στην 1η Κατηγορία χρηματικό πρόστιμο €10.000, στην 3η Κατηγορία χρηματικό πρόστιμο €2.000. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] άρθρο 53

(1)του Ν.89(Ι)/1996 [2] Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ

(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ

(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.

(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.

(2001)2 Α.Α.Δ. 90, Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 310, [3] Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 [4] (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123). [5] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573 [6] Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, 270 - Βλ. και Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129. [7] ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, 11/5/2022, ECLI:CY:AD:2022:B182 [8] Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224), [9] Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272 [10] Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557, Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85 Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498 [11] Wellfit Engineering v. Χαπίδη

(2004)2 ΑΑΔ 271, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, Ποινικές Εφέσεις αρ. 230/2019 και 231/2019, αποφάσεις ημερομηνίας 27 Απριλίου 2021, Sure Food Ltd v. Μιχαήλ, Ποιν. Έφ. Αρ. 46/2015, ημερ. 20.11.2018, Τ.S.A. Property Finance Ltd v. Δημητρίου, Ποιν. Έφ. Αρ. 17/2018, ημερ. 19.3.2019 και PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφ. Αρ. 212/2014, ημερ. 11.2.2020). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο