ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. Μ.Μ., Αρ. Yπόθεσης: 1617/2019, 7/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 1617/2019 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή και Μ.Μ. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 7 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα A. Πηλείδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Παντελή για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενος: Παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε μία κατηγορία για παράλειψη συμμόρφωσης με απαιτούμενα μέτρα από ειδοποίηση επιβολής κατά παράβαση των άρθρων 1, 2, 4, 20, 46 και 48 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (Ν. 90/1972). Για σκοπούς πληρότητας σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο Kατηγορούμενος παρέλειψε και/ή παραλείπει μέχρι σήμερα να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της ειδοποίησης επιβολής της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής ημερομηνίας 21/11/2014 που του επιδόθηκε κατά ή περί της 13/12/2014 και τέθηκε σε ισχύ εντός 15 ημερών από την παραλαβή της και ειδικότερα παρέλειψε και/ή παραλείπει μέχρι σήμερα να τερματίσει τη χρήση του τεμαχίου οι λεπτομέρειες του οποίου καταγράφονται στις λεπτομέρειες αδικήματος (εν τοις εφεξής το επίδικο τεμάχιο) και να απομακρύνει από αυτό και/ή να κατεδαφίσει τις άνευ πολεοδομικής άδειας κατασκευές στο επίδικο τεμάχιο, ήτοι κλουβιά και περίφραξη και να επαναφέρει το επίδικο τεμάχιο στην αρχική του κατάσταση. Τα γεγονότα επί των οποίων κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος εμφαίνονται στα ευρήματα της καταδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου η οποία απαγγέλθηκε νωρίτερα σήμερα και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω στην πλήρη τους έκταση. Συνοπτικά, ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας διατηρούσε κλουβιά, ζώα και περίφραξη στο επίδικο τεμάχιο χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια πολεοδομική αρχή. Το επίδικο τεμάχιο είναι κρατική γη και είναι ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Πολεοδομική Αρχή απέστειλε στον κατηγορούμενο με διπλοσυστημένη επιστολή ειδοποίηση επιβολής ημερομηνίας 21/11/2014 σε σχέση με επίδικο τεμάχιο (Τεκμήριο 1). Στην ειδοποίηση επιβολής ο κατηγορούμενος καλείτο να τερματίσει την υφιστάμενη χρήση, να απομακρύνει/κατεδαφίσει τις μη αδειούχες κατασκευές, ήτοι κλουβιά και περίφραξη και να επαναφέρει το επίδικο τεμάχιο στην αρχική του κατάσταση. Η ειδοποίηση επιβολής ημερομηνίας 21/11/2014 παραλήφθηκε από τον κατηγορούμενο στις 13/12/2014. Ο κατηγορούμενος δεν υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή στον αρμόδιο Υπουργό κατά της ειδοποίησης επιβολής και παρέλειψε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση επιβολής. Το άρθρο 48
(5)του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 (Ν. 90/1972) διαλαμβάνει τα ακόλουθα «
(5)Οσάκις, δυνάμει ειδοποιήσεως επιβολής, απαιτήται ο τερματισμός χρήσεως ακινήτου ιδιοκτησίας ή η συμμόρφωσις προς οιουσδήποτε όρους εν σχέσει προς χρήσιν ακινήτου ιδιοκτησίας ή εν σχέσει προς την εκτέλεσιν εργασιών επ' αυτής, τότε εάν τις χρησιμοποιήση την ακίνητον ιδιοκτησίαν ή ενεργήση ή επιτρέψη όπως αύτη χρησιμοποιηθή, ή εκτελέση τας εν λόγω εργασίας ή ενεργήση ή επιτρέψη όπως αύται εκτελεσθώσι, κατά παράβασιν της ειδοποιήσεως, είναι ούτος ένοχος αδικήματος και υπόκειται επί τη καταδίκη του εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις δύο χιλιάδες λίρες , εάν δε η χρήσις συνεχίζεται μετά την καταδίκην, είναι ένοχος περαιτέρω αδικήματος και υπόκειται επί τη καταδίκη του εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις διακόσιες λίρες δι' εκάστην ημέραν καθ' ην συνεχίζεται ούτως η χρήσις.» Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και των συνθηκών του παραβάτη.[1] Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό.[2] Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της.[3] Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οι συνθήκες τέλεσης ενός αδικήματος συνιστούν το βασικότερο παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας του αδικήματος με ανάλογες επιπτώσεις στην επιμέτρηση της ποινής.[4] Στην υπόθεση Καττής κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 262 επισημάνθηκε ότι στην κατάλληλη περίπτωση είναι δυνατό το Δικαστήριο να επιβάλει ακόμη και την ανώτατη ποινή που προβλέπει ο Νόμος. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη.[5] Ο στόχος του δικαστηρίου στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.[6] Από την άλλη όμως δεν παραγνωρίζω ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής η οποία επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή.[7] Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος όπως αυτή αναδύεται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή. Προς όφελος του Κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου το λευκό του ποινικό μητρώο. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου προς όφελος του Κατηγορούμενου τον χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή.[8] Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν από εννέα
(9)σχεδόν χρόνια. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του σε σχέση με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της αναλογικότητας της ποινής επιβάλλω στον Κατηγορούμενο χρηματική ποινή €500. Σε ότι αφορά τα έξοδα αυτά επιδικάζονται υπέρ της κατηγορούσας αρχής και εναντίον του Κατηγορούμενου ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). [2] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573 [3] Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, 270 - Βλ. και Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 129. [4] ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 161/2020, 11/5/2022, ECLI:CY:AD:2022:B182 [5] Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224), [6] Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272 [7] Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557, Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85 Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 245, Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498 [8] Wellfit Engineering v. Χαπίδη
(2004)2 ΑΑΔ 271, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, Ποινικές Εφέσεις αρ. 230/2019 και 231/2019, αποφάσεις ημερομηνίας 27 Απριλίου 2021, Sure Food Ltd v. Μιχαήλ, Ποιν. Έφ. Αρ. 46/2015, ημερ. 20.11.2018, Τ.S.A. Property Finance Ltd v. Δημητρίου, Ποιν. Έφ. Αρ. 17/2018, ημερ. 19.3.2019 και PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφ. Αρ. 212/2014, ημερ. 11.2.2020). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο