← Κύπρος

ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Yπόθεσης: 2593/20, 26/4/2023

ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Yπόθεσης: 2593/20, 26/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Yπόθεσης: 2593/20 ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ Κατηγορούσα Αρχή και ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26 Απριλίου 2023 Για τους Παραπονούμενους: κα Κ. Καλλένου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γεωργίου για Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενος: Απών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες οι οποίες αφορούν παράλειψη καταβολής οφειλόμενου ποσού δασμού, φόρου και χρηματικής επιβάρυνσης πλέον τόκο που έχει βεβαιωθεί κατά παράβαση του άρθρου 94 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004, Ν. 94(I)/2004. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στη Λευκωσία παρέλειψε να καταβάλει στην Αναπληρώτρια Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων εντός 21 μερών από τη λήψη σχετικής κοινοποίησης, ήτοι της εκ των υστέρων βεβαίωσης τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αρ. BC - 2019 - 368 ημερομηνίας 20/09/2019 την οποία παρέλαβε στις 11/10/2019, το συνολικό ποσό ύψους €5.232,89 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €529,03, φόρου κατανάλωσης €3.030, φόρου προστιθέμενης αξίας €898,14 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €475.72, πλέον τόκο. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στη Λευκωσία παρέλειψε να καταβάλει στην Αναπληρώτρια Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων εντός 21 μερών από τη λήψη σχετικής κοινοποίησης, ήτοι της εκ των υστέρων βεβαίωσης τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αρ. φακ. 57/2019 ημερομηνίας 20/12/2019 την οποία παρέλαβε στις 09/01/2020 στη Λευκωσία, το συνολικό ποσό ύψους €1.156,49 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €120.96, φόρου κατανάλωσης €729.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €201,39 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €105,14, πλέον τόκο. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε ένα μάρτυρα. Πρόκειται για την κα Ερμιόνη Παντελή, Τελωνειακή Λειτουργό (ΜΚ1). Η ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του κατηγορούμενου. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου και αφού εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του κατηγορούμενου σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση των όσων κατέθεσε η μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα.[1] Η ΜΚ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της (Έγγραφο Α). Κατά την κυρίως εξέτασή της ανέφερε ότι στις 04/07/2019 στα πλαίσια διερεύνησης υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου για παράνομη κατοχή ποσότητας αδασμοαφορολόγητων καπνικών προϊόντων από τις κατεχόμενες περιοχές προέκυψε μαρτυρία ότι κατά τον μήνα Ιούνιο του 2019 στη Λευκωσία ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του 100 κούτες τσιγάρα και 6.000 γραμμάρια καπνό τα οποία παράνομα μετάφερε από τις κατεχόμενες περιοχές και στη συνέχεια πούλησε στις ελεύθερες περιοχές. Στη βάση των πιο πάνω, το Τμήμα Τελωνείων με την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής και/ή άλλης τελωνειακής οφειλής αριθμός BC - 2019 - 368 ημερομηνίας 20/09/2019 μέσω διπλοσυστημένης επιστολής απαίτησε από τον Κατηγορούμενο το συνολικό ποσό των €5,232.89 πλέον νόμιμο τόκο το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €529.03, φόρου κατανάλωσης €3,030.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €898.14 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €475.72 πλέον τόκο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής με αριθμό BC - 2019 -
  1. Περαιτέρω, ανέφερε ότι η πιο πάνω απαίτηση παραλήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 11/10/2019 και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 απόδειξη παραλαβής του ταχυδρομείου. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής της ανέφερε ότι στα πλαίσια της διερεύνησης της προαναφερόμενης υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον μήνα Ιούνιο είχε στην κατοχή του ακόμα 30 κούτες τσιγάρα τα οποία παράνομα μετέφερε από τις κατεχόμενες περιοχές και στη συνέχεια πούλησε στις ελεύθερες περιοχές. Ως εκ τούτου, το τμήμα τελωνείων με την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής ημερομηνίας 20/12/2019 απαίτησε από τον Κατηγορούμενο το συνολικό ποσό ύψους €1,156.49 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό εισαγωγικού δασμού €120.96, φόρου κατανάλωσης €729.00, φόρου προστιθέμενης αξίας €201.39 και χρηματικής επιβάρυνσης ύψους €105.14 πλέον τόκο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 την εκ των υστέρων βεβαίωση τελωνειακής οφειλής ημερομηνίας 20/12/
  2. Σύμφωνα με την ΜΚ1 η πιο πάνω απαίτηση παραλήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 09/01/20 και η σχετική απόδειξη παραλαβής του ταχυδρομείου κατατέθηκε από την ΜΚ1 ως Τεκμήριο
  3. Περαιτέρω, σύμφωνα με την ΜΚ1 ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα των πιο πάνω απαιτήσεων του τμήματος τελωνείων εντός 75 μερών σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 146 του Συντάγματος και ως εκ τούτου, σύμφωνα πάντα με την ΜΚ1, κατέστησαν απαιτητές και τελεσίδικες. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό εντός της καθορισμένης από τον νόμο προθεσμίας και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να οφείλει στο Τμήμα Τελωνείων το συνολικό ποσό των €6,389.39 πλέον νόμιμο τόκο. Η ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε. Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας.[2] Η ΜΚ1 έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Εξετάζοντας τη μαρτυρία της συνολικά δεν εντοπίζω εγγενή προβλήματα αξιοπιστίας. Ήταν σε θέση να εξηγήσει με σαφήνεια, θετικότητα, συνεκτικότητα και πειστικότητα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση. Πρόκειται για πρόσωπο που ήταν σε θέση να μεταφέρει τη γνώση της στο Δικαστήριο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα με ενάργεια και συνεκτικότητα. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της ήταν ειλικρινής και αξιόπιστη και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω ότι τα γεγονότα που συνθέτουν το υπόβαθρο της παρούσας υπόθεσης είναι όπως τα έχει καταθέσει η ΜΚ
  4. Προς αποφυγή επανάληψης, η μαρτυρία της ΜΚ1 (η σύνοψη της οποίας έχει παρατεθεί πιο πάνω) συνιστά και τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[3] Επισημαίνω, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών υπήρξαν, σε όλη τους την εμβέλεια, αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησης τους.[4] Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.[5] Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας χωρίς να επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι.[6] Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.[7] Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246 επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Στην Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 επισημαίνεται ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Περαιτέρω, το άρθρο 94 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004, Ν. 94(I)/2004 με τίτλο «Παράνομη κατοχή, εμπορία εμπορευμάτων, κ.λ.π» ως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Κάθε πρόσωπο που παραλείπει, αρνείται ή και αμελεί να καταβάλει στο Διευθυντή, εντός είκοσι μίας ημερών, από τη λήψη της σχετικής κοινοποίησης οποιοδήποτε ποσό δασμού ή και φόρου που βεβαιώθηκε σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία ή χρηματικής επιβάρυνσης ή τόκου που επιβλήθηκαν σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση μέχρι ένα χρόνο έτος ή και στις δύο αυτές ποινές.» Με βάση την ενώπιον μου αναντίλεκτη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Χαραλάμπους v. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 201/2012, 14/2/2014, Αντρέου v. Δήμου Λάρνακας Ποιν. Έφ. 68/2011, 16/4/2014) όπως αυτή παρουσιάστηκε από την ΜΚ1 και τα Τεκμήρια 1 - 4 τα οποία έχουν κατατεθεί, μαρτυρία την οποία συνολικά έχω εξετάσει και την αποδέχομαι στο σύνολό της ως πλήρως αξιόπιστη, κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1 και 2. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35. [2] Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527, Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785 Πιριλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποιν. Έφ. Αρ. 331/2015, ημερομηνίας 11.12.2017 [3] Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.
  1. [4] BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/
  2. [5] Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 CLR 40, Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462. [6] Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). [7] Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.