Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. BAHAR GHANBARI, Αρ. Υπόθεσης: 6634/23, 15/9/2023

(5)του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 (4η Κατηγορία) Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή. Τα έχω ακούσει με προσοχή, ευρίσκονται δε στο φάκελο του Δικαστηρίου και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Η κατηγορούμενη είναι λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε άμεσα τις κατηγορίες ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης της Κατηγορούμενης ήταν σε θέση να προβάλει όπως και βεβαίως έπραξε με λεπτομέρεια το σύνολο των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών περιστάσεων της κατηγορούμενης και το δικαστήριο έχει αυτά κατά νου κατά το στάδιο συγγραφής της παρούσας απόφασης. Συνεπώς ένεκα της εξέλιξης αυτής δεν έκρινα σκόπιμο να διατάξω την διενέργεια Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Εν ολίγοις εκείνο που προκύπτει είναι πως η Κατηγορούμενη μαζί με τον σύζυγο και το ανήλικο τέκνο τους κάτω από τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στην χώρα τους (Ιράν) και ουσιαστικά εκδιωκόμενοι αναγκάστηκαν να φύγουν σε αναζήτηση καλύτερης τύχης στην Ευρώπη. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής της κατηγορούμενης, ο δικηγόρος της επισήμανε την άμεση παραδοχή της, το λευκό της ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία της (37 ετών), τις προσωπικές της περιστάσεις, τη μεταμέλειά της και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Μάλιστα αναφορά έγινε στο γεγονός πως πρόκειται για μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας σήμερα 5 ετών που βρίσκεται στην Κύπρο μαζί με τον σύζυγο της ο οποίος μάλιστα ήταν αυτός που κατά τον δικηγόρο υπεράσπισης είχε την ιδέα να ενεργήσουν με τον τρόπο που τελικά ενέργησαν με αποτέλεσμα τόσο η ίδια η μητέρα να αντιμετωπίζει σήμερα την υπό εξέταση υπόθεση όσο και ο πατέρας στο παρελθόν άλλη παρόμοιας φύσεως υπόθεση για την οποία μάλιστα έκτισε και ποινή στις Κεντρικές Φυλακές. Σημείωσε πως σήμερα η κατηγορούμενη διέπεται η παραμονή της στην Κύπρο υπό το καθεστώς πολιτικού ασύλου όπως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της και δεν εργάζεται αφού ο μόνος που εργάζεται είναι ο σύζυγος ως οικοδόμος. Το ανήλικο τέκνο τους μάλιστα βρίσκεται στην 1η τάξη σε Δημοτικό Σχολείο στην Λάρνακα. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Ειδικότερα σε σχέση με το αδίκημα:

(1)Της Κυκλοφορίας Πλαστού Εγγράφου, είναι κακούργημα και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 10 ετών.

(2)Της Παράνομης Εισόδου στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο αεροδρόμιο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 12 μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1000 ή και τις δύο ποινές. Σημειώνεται επιπρόσθετα και η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 29 του Κεφ. 154 δια του οποίου μπορεί εναλλακτικά να επιβάλλει ποινή προστίμου. Τα αδικήματα της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων, ψευδών παραστάσεων και πλαστοπροσωπίας τιμωρούνται συνήθως με φυλάκιση. Διαχωρίζονται σε υποθέσεις πολύ σοβαρές, μεσαίας και μικρής σοβαρότητας (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 145). Μάλιστα σύμφωνα με την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(1997)2 ΑΑΔ 123, όταν, μεταξύ άλλων, η διάπραξη του αδικήματος αυτού αποσκοπεί στην εξαπάτηση κρατικών αρχών, αυτό συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα. Συνήθως τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης από 3 μέχρι και 15 μήνες (βλ. Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 315, Kandiah v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 324, Borizov v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 204 και Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 661, Khaknegad v. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 192), Ματούρ κ.α. ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 36. Η σοβαρότητα των υπό τιμωρία αδικημάτων προκύπτει και μέσα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Thuo David William v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 431 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 μηνών παρότι κρίθηκε επιεικής από το Εφετείο σε αλλοδαπό που χρησιμοποίησε και επέδειξε πλαστό διαβατήριο στο αεροδρόμιο Λάρνακας για να μεταβεί από την Κύπρο στην Αγγλία. Στην υπόθεση Eurgan Ali Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 661 ο εφεσείων επέδειξε πλαστό διαβατήριο στο αεροδρόμιο της Λάρνακας για να πετύχει είσοδο στην χώρα μας. Αφού κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και της πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην κατηγορία της κυκλοφορίας και ποινή φυλάκισης 5 μηνών στην κατηγορία της πλαστοπροσωπίας με πρόνοια όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν. Το Εφετείο έκρινε ότι η ποινή ήταν ισορροπημένη και σε καμία περίπτωση έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Yoganayagam Kandiah v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 324 ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στα αδικήματα, μεταξύ άλλων, της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών. Ο εφεσείων επιθυμούσε διακαώς να εγκαταλείψει τη χώρα του για να αποφύγει την καταπίεση που υφίσταντο στην χώρα του τα μέλη της κοινότητας στην οποία ανήκε. Για να επιτύχει τούτο αγόρασε από τρίτο πρόσωπο στη χώρα του το διαβατήριο Ολλανδού πολίτη, το οποίο αφού πλαστογράφησε με την καθοδήγηση του πωλητή, το χρησιμοποίησε ώστε να διευκολύνει τη διέλευσή του από αερολιμένες του εξωτερικού με απώτερο σκοπό την είσοδό του στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου διέμενε ο αδελφός του. Το διαβατήριο προσήλκυσε την προσοχή των Μεταναστευτικών Αρχών στον αερολιμένα Λάρνακας, όπου διαπιστώθηκε ότι το Ολλανδικό διαβατήριο του εφεσείοντα ήταν πλαστό. Ιδιαίτερα σοβαρές είναι επίσης και οι κατηγορίες της παράνομης εισόδου στην Δημοκρατία. Στην Ali Riza Mohamet v Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295 το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας ποινή φυλάκισης 5 μηνών σε κατηγορία παράνομης παραμονής στην Κύπρο ανέφερε τα ακόλουθα: ''Τελευταία η Κύπρος αντιμετωπίζει πράγματι οξύ πρόβλημα τόσο από την παράνομη είσοδο στην Κύπρο αλλοδαπών όσο και από την παράνομη παραμονή αλλοδαπών που εισήλθαν νόμιμα. Έχει σημειωθεί μια κατακόρυφη αυξητική τάση και ο αριθμός του συνόλου των ευρισκομένων στην Κύπρο παράνομα έχει φτάσει σε επίπεδο τόσο ψηλό ώστε αφενός να καθίσταται δύσκολη η αποτελεσματική αστυνόμευση και αφετέρου να δημιουργούνται δυσμενείς επιπτώσεις σε διάφορους τομείς, οικονομικούς, κοινωνικούς αλλά και γενικότερα. Απηχούμε εδώ τα όσα ανέφερε το Εφετείο . στην Mohamed ΕΙ Feky και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166): "Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δε θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου." Και στις δυο αναφερθείσες αποφάσεις υπογραμμίστηκε ότι τα φιλικά αισθήματα που τρέφει η Κύπρος προς τους πολίτες άλλων χωρών δε μειώνουν την αναγκαιότητα περιφρούρησης της επικράτειας της. Παραθέτουμε το ακόλουθο απόσπασμα από την Nazari ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231: "Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελειώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας." Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος της Κατηγορουμένης, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)την παραδοχή της

(2)το λευκό ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία της

(3)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές έχουν προβληθεί από τον δικηγόρο της

(4)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων

(5)το γεγονός ότι πρόκειται για μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας σήμερα 5 ετών το οποίο βρίσκεται στην Κύπρο κάτω από την φροντίδα τόσο της ίδιας όσο και του συζύγου της. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές:

(1)Στην κατηγορούμενη στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών.

(2)Στην κατηγορούμενη στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Προχωρώ να εξετάσω, κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία εκείνο που εξετάζει το Δικαστήριο είναι

(1)η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο,

(2)το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής,

(3)η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Παρά το ότι υπάρχει λευκό ποινικό μητρώο, επισημαίνω ότι αδικήματα αυτής της φύσης πέρα του ότι είναι ιδιαίτερα σοβαρά, ευρίσκονται σε έξαρση, κάτι το οποίο επιτάσσει την αυστηρή αντιμετώπιση. Είμαι σε θέση να έχω δικαστική γνώση για τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχουν λάβει αυτά τα αδικήματα, από τον όγκο και την καθημερινή, θα έλεγα, συχνότητα διεκπεραίωσης τέτοιων υποθέσεων είτε μετά από παραδοχές είτε μετά από ακροαματική διαδικασία. Δεν διαβλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο θα πρέπει να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί αφού και τέτοια απόφαση θα έστελνε και λανθασμένα μηνύματα στους επίδοξους παραβάτες. Η ποινή φυλάκισης είναι άμεση. Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορουμένης όπως το Δικαστήριο διατάξει την αναστολή εκτέλεσης τυχόν ποινής στερητικής της ελευθερίας στη βάση ότι πρόκειται για μητέρα ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 5 ετών που βρίσκεται στην Κύπρο και την έχει ανάγκη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ως λόγος αναστολής της ποινής, έχει όμως προσμετρήσει και επενεργήσει σε μεγάλο βαθμό στον καθορισμό του τελικού ύψους της ποινής που έχει επιβληθεί στην Κατηγορούμενη. Και αυτό γιατί η ίδια η Κατηγορούμενη ενώ ήταν μητέρα ενός ανήλικου τέκνου το οποίο ως επικαλείται σήμερα την είχε και έχει ανάγκη να είναι κοντά του αποφάσισε να διαπράξει τα σοβαρά αυτά αδικήματα παραγνωρίζοντας ή μη λαμβάνοντας υπόψη ή αδιαφορώντας για τις όποιες συνέπειες ενδεχομένως θα είχαν τα αποτελέσματα των πράξεων της και στο ανήλικο τέκνο της το οποίο όφειλε η ίδια να προστατεύσει. Συνεπώς δεν μπορεί σήμερα να το προβάλει ως ασπίδα ή ως επιχείρημα για να τύχει αναστολής η ποινή στερητικής της ελευθερίας που αποφάσισε το Δικαστήριο να της επιβάλει ως την αρμόζουσα ποινή για την παράνομη συμπεριφορά της αυτή. Επίσης υπόψη μου λαμβάνω και το γεγονός πως το ανήλικο θα παραμείνει υπο την φροντίδα και φύλαξη του πατέρα και συζύγου της Κατηγορούμενης ο οποίος βρίσκεται μαζί της στην Κύπρο. Ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στην Κατηγορούμενη θα είναι άμεσες. Tα Τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.).............. Ν. Φακοντής Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο