TJARAD BEST PACKAGING SOLUTIONS LIMITED ν. LIVE COALS TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 834/2019, 7/8/2023

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών που προσάπτονται στους Κατηγορούμενους 1 και 2 η Κατηγορούμενη 1 εξέδωσε προς όφελος της Παραπονούμενης τρεις επιταγές της Τράπεζας Κύπρου συνολικού ποσού ύψους €44,432.27[1] οι οποίες αφού παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν κατά ή μετά την ημερομηνία που η κάθε μία από αυτές ήταν πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκαν λόγω της, χωρίς εύλογη αιτία, πρόκλησης της μη εξόφλησης τους από την Κατηγορούμενη
2. Ο Κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι υπό την ιδιότητα του ως αξιωματούχος και/ή αντιπρόσωπος και/ή διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 παρείχε συνδρομή στη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους της Κατηγορούμενης
3. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έδωσαν μαρτυρία δύο

(2)μάρτυρες. Πρόκειται για τον κ. Μιχάλη Στυλιανού, υπάλληλο της Τράπεζας Κύπρου (ΜΚ1) και τον κ. Τ.Π., διευθυντή της Παραπονούμενης εταιρείας (ΜΚ2). Μετά την κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία ο Κατηγορούμενος 2 έδωσε ένορκη μαρτυρία. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση των όσων κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα.[2] Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι λειτουργός στην Τράπεζα Κύπρου και πιο συγκεκριμένα υπεύθυνος στο τμήμα δικαστηριακών υποθέσεων της τράπεζας. Σε ότι αφορά την Παραπονούμενη εταιρεία ανέφερε ότι αυτή είναι μέρος του πελατολογίου της Τράπεζας Κύπρου και κατ' επέκταση ο ίδιος διατηρεί πρόσβαση στο πλήρες αρχείο που τηρείται σε σχέση με την Κατηγορουμένη

1. Ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη 1 διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου ο οποίος, μεταξύ άλλων, έδινε το δικαίωμα στον δικαιούχο να εκδίδει επιταγές. Σε ότι αφορά τα πρόσωπα που ήταν εξουσιοδοτημένα από την Κατηγορουμένη 1 να υπογράφουν τις επιταγές και να δεσμεύουν την εταιρεία ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό ήταν ο διευθυντής της εταιρείας ο κ. Π.Ο. ο οποίος σε κάποια αρχεία της τράπεζας παρουσιάζεται και ως Π.Ο. Πρόσθεσε ότι έλεγξε το θέμα του ονόματος και πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Περαιτέρω, κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 1 έγγραφο το οποίο φέρει το δείγμα υπογραφής του εξουσιοδοτημένου προσώπου, δηλαδή του κ. Π.Ο. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε ως τεκμήριο 2 δέσμη καταστάσεων λογαριασμού σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό της Κατηγορούμενης 1 και κατέθεσε τις 3 επίδικες επιταγές ως τεκμήρια. Ειδικότερα, η επιταγή ημερομηνίας 31/1/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €14.087,27 κατατέθηκε ως τεκμήριο
2. Η επιταγή ημερομηνίας 28/2/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €15.172,50 κατατέθηκε ως τεκμήριο 4 και η επιταγή ημερομηνίας 31/3/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €15.172,50 κατατέθηκε ως τεκμήριο
3. Με αναφορά στις τρεις

(3)επιταγές τεκμήρια 3, 4 και 5 ανέφερε ότι εκδότης είναι η Κατηγορουμένη 1 και δικαιούχος η Παραπονούμενη και πως αυτές συνδέονται με τον τρεχούμενο λογαριασμό της Κατηγορούμενης 2 στον οποίο αναφέρθηκε πιο πάνω. Πρόσθεσε ότι τις επιταγές υπογράφει ο κ. Π.Ο., Κατηγορούμενος

1. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασής του ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές κατατέθηκαν για πληρωμή κατά τις ημερομηνίες που φαίνονται στις σφραγίδες που τοποθετήθηκαν σε έκαστη επιταγή και έτυχαν ηλεκτρονικής ανάκλησης μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος της τράπεζας Κύπρου 1bank κατά τις ημερομηνίες τις οποίες αναφέρει η επιστολή που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο
2. Το Τεκμήριο 6, όπως εξήγησε, περιέχει τις ηλεκτρονικές συναλλαγές στις οποίες με εντολές του κ. Π.Ο. έγινε η ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 6, η ανάκληση πληρωμής της επιταγής τεκμήριο 3 έλαβε χώρα στις 30/1/2018 και η ανάκληση πληρωμής των επιταγών τεκμήρια 4 και 5 έλαβε χώρα στις 14/02/
3. Όπως εξήγησε ο ΜΚ1, ο κ. Π.Ο. μπήκε στο ηλεκτρονικό σύστημα της Τράπεζας Κύπρου και μέσω των δυνατοτήτων των οποίων προσφέρει το ηλεκτρονικό σύστημα έδωσε οδηγίες για ανάκληση των επίδικων επιταγών με τη δικαιολογία «bad quality goods». Ανέφερε ότι η πρόσβαση στο ηλεκτρονικό σύστημα 1bank είναι επί 24ώρου βάσεως και με αναφορά στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 και στις οδηγίες που δόθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 εξήγησε τον ακριβή χρόνο που δόθηκαν οι συγκεκριμένες οδηγίες καθώς επίσης και τον ακριβή χρόνο κατά τον οποίο εκτελέσθηκαν από την Τράπεζα Κύπρου οι εντολές που δόθηκαν για ανάκληση της πληρωμής των επιταγών. Ο ΜΚ2 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α). Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος της Παραπονούμενης και το πρόσωπο μέσω του οποίου η Παραπονούμενη ενεργούσε, εμπορευόταν και ασκούσε όλες τις δραστηριότητες και συναλλαγές της. Όπως ανέφερε, είναι σε θέση να έχει προσωπική γνώση όλων των ουσιωδών σε σχέση με την παρούσα υπόθεση γεγονότων που προηγήθηκαν και συνδέονται με την έκδοση και τη μη τίμηση δια πληρωμής των επιδίκων επιταγών. Σύμφωνα με τον ΜΚ2, η Παραπονούμενη ασχολείται με το γενικό εμπόριο και μεταξύ άλλων, ασχολείται με την εισαγωγή προμήθεια, πώληση και παράδοση κάρβουνων. Σε ότι αφορά τη σχέση της Παραπονούμενης με την Κατηγορουμένη 1 ανέφερε ότι το 2017 ανέπτυξαν εμπορικές και συναλλακτικές σχέσεις με την Παραπονούμενη να αναλαμβάνει την εισαγωγή και παράδοση/προμήθεια κάρβουνων στην Κατηγορουμένη 1 έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος. Όλες οι συνεννοήσεις μεταξύ της Παραπονούμενης και της Κατηγορουμένης 1 στο πλαίσιο των εμπορικών τους σχέσεων και συναλλαγών γίνονταν μεταξύ του ίδιου και του κατηγορουμένου
4. Όπως ανέφερε, λίγο πριν τα μέσα του 2017 σε μια περίοδο που η αγορά και η προμήθεια κάρβουνων παρουσίαζε κρίση τον προσέγγισε ο Κατηγορούμενος 2 για να τον ρωτήσει αν μπορεί να τον εφοδιάσει με κάρβουνα. Μετά την πρώτη εισαγωγή και παράδοση ποσότητας κάρβουνων από την Παραπονούμενη στην Κατηγορουμένη 1, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έμειναν πλήρως ικανοποιημένοι με την ποιότητα των κάρβουνων που τους προμήθευσε η Παραπονούμενη και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία τους. Όπως ανέφερε, συμφωνήθηκε μεταξύ τους ότι η Παραπονούμενη θα εισαγάγει κάρβουνα από το εξωτερικό και θα τα προμηθεύει/πωλεί στην Κατηγορουμένη 1 έναντι συμφωνηθέντος τιμήματος με σκοπό την μεταπώληση και διάθεσή τους στην εσωτερική αγορά από την Κατηγορουμένη
5. Σε ότι αφορά τον τρόπο πληρωμής ανέφερε ότι εάν τα τιμολόγια δεν εξοφλούνταν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους τα ποσά των τιμολογίων θα χρεώνονταν με τόκο ύψους 9% μέχρι εξόφλησης. Στην αρχή της συνεργασίας τους παραδόθηκαν στην Κατηγορουμένη 1 τα πρώτα εμπορευματοκιβώτια τα οποία είχαν αφήσει κατενθουσιασμένο τον Κατηγορούμενο 2 και τα οποία πληρώθηκαν κανονικά. Κατέθεσε ως τεκμήριο 9 δέσμη εγγράφων από την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν μέσω μηνυμάτων στην εφαρμογή WhatsApp με τον Κατηγορούμενο
6. Όπως ανέφερε, τα μηνύματα που κατέθεσε ως τεκμήριο 9 καταδεικνύουν το πολύ καλό επίπεδο της σχέσης και επικοινωνίας που είχαν με τον Κατηγορούμενο 2 καθώς και το σε πόσο υψηλή εκτίμηση είχε ο Κατηγορούμενος 2 την ποιότητα των κάρβουνων με την ονομασία white quebracho τα οποία εισήγαγε η Παραπονούμενη από την Λατινική Αμερική όπως και την αναμονή που είχε ο Κατηγορούμενος 2 για να έλθουν τα εν λόγω κάρβουνα στην Κύπρο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι στο πλαίσιο των συναλλαγών και συνεννοήσεων μεταξύ του ιδίου και του Κατηγορουμένου 2 εκ μέρους και για λογαριασμό των εταιρειών του καθενός, ήτοι της Παραπονούμενης και της Κατηγορουμένης 1, η Παραπονούμενη εισήγαγε στην Κύπρο και παρέδωσε στην Κατηγορουμένη 1 τρία

(3)εμπορευματοκιβώτια καρβούνων από τη Λατινική Αμερική του είδους white quebracho. Ειδικότερα, όπως ανέφερε, τα πρώτα 2 εμπορευματοκιβώτια έφτασαν στην Κύπρο στις 8/9/2017 με κωδικούς [ ] και [ ] και το τρίτο εμπορευματοκιβώτιο έφτασε στις 16/09/2017 με κωδικό [ ]. Μετά την εκτελώνιση των εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι Λεμεσού και την εξόφληση από μέρους του των σχετικών φόρων και τελών, τα εμπορευματοκιβώτια οδηγήθηκαν στον ζυγιστικό σταθμό για ζύγιση του περιεχομένου τους και ακολούθως παραδόθηκαν στις αποθήκες της Κατηγορουμένης 1 στη Λεμεσό. Κατέθεσε ως τεκμήρια 10 και 11 δέσμη εγγράφων σε σχέση με την άφιξη των εμπορευματοκιβωτίων. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 2 παρέλαβε τα εμπορευματοκιβώτια χωρίς να τα επιστρέψει πίσω όπως εύλογα θα αναμενόταν από κάποιον που ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι δήθεν τα προϊόντα δεν ήταν καλής ποιότητας. Ακολούθως, με αναφορά και παραπομπή στα μηνύματα που αντάλλαξαν στην εφαρμογή WhatsApp (Τεκμήριο 9) κατά τις ημερομηνίες που είχαν παραδοθεί τα εμπορευματοκιβώτια, δηλαδή μεταξύ 9 μέχρι 20 Σεπτεμβρίου 2017, επεσήμανε ότι πουθενά ο Κατηγορούμενος 2 δεν αναφέρει ότι αρνείται να παραλάβει τα εμπορευματοκιβώτια ή ότι επιθυμεί να τα επιστρέψει πίσω. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 12 σειρά από μηνύματα (sms) που είχε ανταλλάξει ο ίδιος με τον Κατηγορούμενο 2 και επεσήμανε επίσης ότι πουθενά ο Κατηγορούμενος 2 δεν αναφέρει ότι αρνείται να παραλάβει τα εμπορευματοκιβώτια ή ότι επιθυμεί να τα επιστρέψει πίσω. Ο ΜΚ2 κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 13 δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από τα 3 τιμολόγια που εξέδωσε η Παραπονούμενη αναφορικά με την εισαγωγή και προμήθεια των 3 επίδικων εμπορευματοκιβωτίων από τη Λατινική Αμερική μαζί με τα αντίστοιχα αποδεικτικά του ζυγιστικού ελέγχου για κάθε εμπορευματοκιβώτιο. Εξήγησε ότι αφού παρήλθε ο πρώτος μηνός πίστωσης με την Κατηγορούμενη 1 να εξακολουθεί να οφείλει τόσο τα επίδικα 3 εμπορευματοκιβώτια όσο και 2 άλλα εμπορευματοκιβώτια που της είχαν παραδοθεί το ίδιο εκείνο χρονικό διάστημα από την Ασία και αφού ο Κατηγορούμενος 2 ξεκίνησε να τον αποφεύγει και να κρύβεται, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο 2 να του επιστρέψει τα κάρβουνα όλων των εμπορευματοκιβωτίων για να μπορέσει να τα πωλήσει σε άλλους ενδιαφερόμενους και να περιορίσει τη ζημιά της Παραπονούμενης με τον κατηγορούμενο 2 να αποδέχεται. Ωστόσο, όταν του έστειλε τα φορτηγά της μεταφορικής οι κατηγορούμενοι επέστρεψαν μόνο μέρος των εμπορευματοκιβωτίων από την Ασία και δεν επέστρεψαν καμία σακούλα με τα επίδικα κάρβουνα. Περαιτέρω, δεν του απαντούσε στις κλήσεις του. Ήταν για τον ίδιο φανερό ότι ο Κατηγορούμενος 2 τον κορόιδευε και προσπαθούσε με δικαιολογίες και προφάσεις να κερδίσει χρόνο αποκρύβοντας την αλήθεια, ήτοι ότι στην πραγματικότητα είχε πωλήσει και εκμεταλλευθεί πλήρως τα παραδοθέντα κάρβουνα. Τότε, στις 31/10/2017 του είπε ότι τελείωσαν τα ψέματα ότι δεν τηρεί καμία συμφωνία και ότι αν μέχρι αύριο δεν επέστρεφε όλα τα κάρβουνα θα έπρεπε να εκδώσει επιταγές για εξόφληση και πως εάν εξακολουθούσε να τον αγνοεί θα προχωρούσε σε καταγγελία στην αστυνομία και σε αγωγή. Στη συνέχεια, εφόσον δεν του επιστράφηκαν τα επίδικα κάρβουνα και ουδέποτε πληρώθηκε για αυτά, συνέχισε τις ενοχλήσεις προς τον Κατηγορούμενο 2 για την πληρωμή. Μετά τις πιέσεις του ο Κατηγορούμενος 2 του υποσχέθηκε να του εκδώσει επιταγές για τα 3 εμπορευματοκιβώτια όπως και έγινε, με την Κατηγορούμενη 1 να εκδίδει τις τρεις επίδικες επιταγές έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος για την πώληση και προμήθεια των 3 εμπορευματοκιβωτίων. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν σε ικανοποίηση και έναντι της συμφωνηθείσας αξίας των επίδικων εμπορευματοκιβωτίων τα οποία η Κατηγορούμενη 1 όφειλε να εξοφλήσει έχοντας αποδεχθεί και καρπωθεί αυτά. Σύμφωνα με τον ΜΚ2, με την έκδοση των επιταγών η Κατηγορούμενη 1 αναγνώριζε με τον τρόπο αυτό την οφειλή της για τα επίδικα κάρβουνα. Οι επίδικες επιταγές του παραδόθηκαν αρχές Δεκεμβρίου 2017 μέσα σε φάκελο από υπάλληλο της Κατηγορουμένης 1 και ήταν με μεγάλη του έκπληξη που διαπίστωσε ότι οι επιταγές ήταν μεταχρονολογημένες παρά την καθυστέρηση που είχε ήδη επιδείξει η Κατηγορουμένη

1. Διευκρίνισε επίσης ότι τα ποσά των 3 επιταγών δεν αντιστοιχούσαν με τα ποσά των τιμολογίων γιατί εξ όσων αντιλήφθηκε, ο Κατηγορούμενος 2 υπολόγισε το τίμημα πώλησης με τις σακούλες που του παραδόθηκαν και όχι με τους τόνους των καρβούνων που ζυγίστηκαν και παραδόθηκαν στην Κατηγορουμένη 1.[3] Στη συνέχεια ο ΜΚ2 ανέφερε ότι λίγο μετά την παράδοση των επιταγών τον Δεκέμβριο επήλθε η οριστική διαφωνία και ρήξη στις σχέσεις τους με τον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος ενώ είχε κρατήσει και καρπωθεί τα επίδικα κάρβουνα και ενώ είχε εκδώσει και παραδώσει τις 3 επίδικες επιταγές, λόγω του παραπόνου του ΜΚ2 για το ότι οι επίδικες επιταγές ήταν πληρωτέες σε 2, 3 και 4 μήνες μετά την παράδοση των καρβούνων και για το ότι τα ποσά που υπολογίζονταν ήταν λιγότερα από αυτά των τιμολογίων και που αντιστοιχούσαν στη συμφωνία τους, πέρασε ξαφνικά στην αντεπίθεση για να αμυνθεί και του έλεγε ότι ήθελε νέα τιμολόγια και πως αν δεν του παρέδιδε νέα τιμολόγια σε αντικατάσταση των παλιών και οι 3 επιταγές θα γίνονταν stop payment δήθεν με καλή δικαιολογία. Δηλαδή, σύμφωνα με τον ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος 2 δεν θα έκανε stop payment για τους ισχυριζόμενος λόγους δήθεν κακής ποιότητας των παραδοθέντων καρβούνων αλλά εξάρτησε το stop payment με το αν θα του έπαιρνε νέα τιμολόγια και αντίγραφα των παλιών. Όταν στις 12/12/2017 και αφού είχαν εκδοθεί οι επίδικες επιταγές παραπονέθηκε ο ΜΚ2 για το ζήτημα της καθυστέρησης στην πληρωμή και του ζήτησε να πληρώσει και τα 3 τιμολόγια εκείνη τη βδομάδα ακολούθησε, κατά τον ΜΚ2, ένα παραλήρημα από τον Κατηγορούμενο 2 με αβάσιμες αναφορές και απειλές παραθέτοντας τη σχετική συνομιλία που είχαν στην εφαρμογή WhatsApp παραπέμποντας στο τεκμήριο
2. Στη συνέχεια κατέθεσε αντίγραφα επιστολών που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των δικηγόρων των μερών ως τεκμήρια 14, 15 και
3. Αναφερόμενος στο ζήτημα της ανάκλησης της πληρωμής των επίδικων επιταγών ανέφερε ότι αυτή έλαβε χώρα αβάσιμα και κακόπιστα χωρίς να υπάρχει καμία εύλογη αιτία. Σε ότι αφορά την ισχυριζόμενη κακή ποιότητα των καρβούνων που ήταν και ο λόγος ανάκλησης των επίδικων επιταγών ήταν η θέση του ΜΚ2 ότι αυτός ισχυρισμός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όπως ανέφερε, ο Κατηγορούμενος 2 παρέλαβε τα εμπορευματοκιβώτια, ουδέποτε τα επέστρεψε, ουδέποτε ανέφερε ότι δεν τα επιθυμεί ή ότι θέλει να τα επιστρέψει και εμφανίζεται εκ των υστέρων να ισχυριστεί, σε πλήρη αντίθεση με την προηγούμενη του στάση, ότι τα παραδοθέντα κάρβουνα ήταν δήθεν κακής ποιότητας διότι δεν ήταν τα συμφωνηθέντα. Πρόσθεσε ότι η συμφωνία της Παραπονούμενης με την Κατηγορουμένη 1 αφορούσε εισαγωγή καρβούνων εμπορικά αποδεκτής ποιότητας με σκοπό την μεταπώληση και διοχέτευσή τους στη λιανική αγορά, δηλαδή κάρβουνα που να ήταν εμπορεύσιμα χωρίς να είχαν συμφωνήσει ότι τα κάρβουνα θα έπρεπε να είχαν συγκεκριμένη υγρασία ή συγκεκριμένο μέγεθος. O MK2 απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς των δικηγόρων των κατηγορουμένων ως αυτοί φαίνονται στην επιστολή τους τεκμήριο 15 και ειδικότερα σε ότι αφορά το ζήτημα της επιστροφής καρβούνων εκ μέρους της Κατηγορουμένης 1 επισημαίνοντας ότι η πραγματικότητα είναι ότι στις 28/10/2017 είχε αποστείλει μεταφορική εταιρεία η οποία πήγε στους χώρους της Κατηγορουμένης 1 προκειμένου να παραλάβει τα κάρβουνα εφόσον η Κατηγορουμένη 1 δεν πλήρωνε την Παραπονούμενη. Η Παραπονούμενη παρέλαβε μόνο μέρος των κάρβουνων από την Ασία και καμία σακούλα δεν δόθηκε στην μεταφορική εταιρεία σε σχέση με τα επίδικα κάρβουνα. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 αναφέρθηκε και σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε από τρίτη εταιρεία σε σχέση με το τρίτο εμπορευματοκιβώτιο και κατέθεσε ως τεκμήριο 17 αντίγραφο της ρηθείσας έκθεσης. Διευκρίνισε ότι ο έλεγχος από αυτή την εταιρεία έγινε κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας και γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για λόγους που αφορούν την Παραπονούμενη και την ανάγκη να ελέγχει το περιεχόμενο των εμπορευματοκιβωτίων που του αποστέλλουν οι συνεργάτες του για σκοπούς ελέγχου αλλά και βελτίωσης της ποιότητας με την επιλογή των εμπορευματοκιβωτίων που θα ελεγχθούν να είναι τυχαία. Αναφερόμενος στο περιεχόμενο της ρηθείσας έκθεσης και στα συμπεράσματα στα οποία αυτή καταλήγει είναι η θέση του ΜΚ2 ότι η έκθεση αυτή διαψεύδει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων περί κακής ποιότητας. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 18 τις προδιαγραφές πώλησης των κάρβουνων του είδους white quebracho όπως αυτές είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα του προμηθευτή της Παραπονούμενης στις οποίες γίνεται αναφορά σε μέγιστο ποσοστό υγρασίας ύψους 8%. Ο MK2 ανέφερε επίσης ότι η Παραπονούμενη έχει καταχωρήσει και αγωγή εναντίον της Κατηγορουμένης 1 και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 19 αντίγραφο της αγωγής και ως τεκμήριο 20 αντίγραφο της υπεράσπισης της Κατηγορουμένης
4. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ΜΚ2 τα ποσά για τα οποία εκδόθηκαν οι τρεις επίδικες επιταγές παραμένουν μέχρι σήμερα ανεξόφλητα. Ο Κατηγορούμενος 2 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Β). Ανέφερε ότι είναι ο διευθυντής της Κατηγορουμένης 1 και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 2 η Κατηγορούμενη 1 ασχολείται με την εισαγωγή και πώληση κάρβουνων και θεωρείται μία από τις καλύτερες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό. Πρόσθεσε ότι από τη δική του τριαντάχρονη εμπειρία διαβεβαιώνει ότι ένα κάρβουνο για να θεωρείται ποιοτικά κατάλληλο θα πρέπει να έχει διάμετρο περίπου 4 - 10 cm και η υγρασία του θα πρέπει να είναι μηδενική. Η πρώτη επαφή που είχε με τον διευθυντή της Παραπονούμενης (MK2) ήταν στις αρχές του 2017 μέσω ενός τρίτου προσώπου μαζί με το οποίο είχαν μεταβεί στο λιμάνι Λεμεσού όπου είχαν δει ένα εμπορευματοκιβώτιο που έφερε η Παραπονούμενη από το Βιετνάμ και έτσι προχώρησαν στην αγορά μισού εμπορευματοκιβωτίου. Παράλληλα, ο διευθυντής της Παραπονούμενης (ΜΚ2) τον ενημέρωσε ότι είχε ήδη αρκετά εμπορευματοκιβώτια στον δρόμο από Βιετνάμ και Λατινική Αμερική τα οποία εάν τους ενδιέφεραν θα τους τα πωλούσε για €6 την σακούλα των 10kg και €2.70 την σακούλα των 5kg. Περαιτέρω, ανέφερε ότι πριν την παραλαβή των επίδικων κάρβουνων o MK2 τους διαβεβαίωνε τόσο κατά τις συνομιλίες τους στο WhatsApp όσο και προφορικά ότι τα κάρβουνα του ήταν πολύ καλής ποιότητας με ποσοστό υγρασίας που δεν ξεπερνά το 3.5%, μέγιστο βάρος 17 τόνους ανά εμπορευματοκιβώτιο και ελάχιστη διάμετρο κάρβουνων 4cm. Αναφορικά με τις 3 επίδικες επιταγές ανέφερε ότι αρχικά παρέλαβαν στις 9/9/2017 τα 2 εμπορευματοκιβώτια με κωδικούς [ ] και [ ] από την Παραγουάη. Όταν άνοιξαν το πρώτο εμπορευματοκιβώτιο ήταν εμφανής η υγρασία εντός του εμπορευματοκιβωτίου και τα κάρβουνα δεν τηρούσαν τις προδιαγραφές που υποσχόταν ο ΜΚ2 στις συνομιλίες τους. Παρόλα αυτά καλόπιστα είπαν ότι ενδεχομένως μετά το στέγνωμα και κοσκίνισμα των κάρβουνων να ήταν σε θέση να πωληθούν. Συνέχισε λέγοντας ότι κατά το άνοιγμα του δεύτερου εμπορευματοκιβωτίου ήταν και πάλι εμφανής η υγρασία στην οροφή του εμπορευματοκιβωτίου και σταγόνες νερού επικάλυπταν την επιφάνεια όλων των σακούλων που βρίσκονταν κοντά στην οροφή του εμπορευματοκιβωτίου. Η υγρασία εντός του εμπορευματοκιβωτίου ήταν πέραν της κανονικής και στις σακούλες που άνοιξαν δεν υπήρχε σκόνη και τα κάρβουνα ήταν εμφανώς βρεγμένα. Επίσης, αρκετές σακούλες είχαν καταστραφεί λόγω της υγρασίας. Στις 10/9/2017 απέστειλε βίντεο προς τον διευθυντή της Παραπονούμενης (ΜΚ2) όπου φαινόταν ότι η κατάσταση του εμπορευματοκιβωτίου ήταν πάρα πολύ κακή, το πάτωμα του εμπορευματοκιβωτίου ήταν βρεγμένο και τα κάρβουνα και οι σακούλες που ήταν στο πάτωμα δεν μπορούσαν καν να μετακινηθούν καθότι ήταν τόσο βρεγμένες που με ένα απλό σήκωμα σχίζονταν και έπεφταν τα κάρβουνα στο πάτωμα. Συνέχισε να αποστέλλει βίντεο από την κατάσταση του δεύτερου εμπορευματοκιβωτίου που παράλαβαν στις 9/9/2017 μέχρι τις 13/9/1017 και κατέθεσε ως τεκμήριο 22 usb με τα βίντεο που απέστειλε προς τον ΜΚ2 μέσω της εφαρμογής WhatsApp κατά την περίοδο 9/9/2017 μέχρι 13/9/
5. Μετά τη δραματική, σύμφωνα πάντα με τον Κατηγορούμενο 2, κατάσταση που είχε το δεύτερο εμπορευματοκιβώτιο ο MK2 αποφάσισε να φέρει εκτιμητή για να μπορέσει να ζητήσει αποζημιώσεις από την προμηθεύτρια εταιρεία του. Στις 20/9/2017 παρέλαβαν και το τρίτο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ] για το οποίο ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε τραβήξει βίντεο παρά μόνο μερικές φωτογραφίες εξαιτίας του γεγονότος ότι θα υπήρχε εκτίμηση. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι την ίδια περίοδο που παρέλαβαν τα τρία επίδικα εμπορευματοκιβώτια από την Παραγουάη είχαν παραλάβει από την Παραπονούμενη και 2 εμπορευματοκιβώτια με κάρβουνα από το Βιετνάμ τα οποία λόγω της υπερβολικά κακής κατάστασης των κάρβουνων από το Βιετνάμ τα απέρριψαν. Πρόσθεσε ότι σε ότι αφορά τα κάρβουνα του Βιετνάμ ο διευθυντής της Παραπονούμενης (ΜΚ2) τους είχε ζητήσει εκ μέρους της Παραπονούμενης να τα στεγνώσουν, να τα κοσκινίσουν και να τα επανασυσκευάσουν για να τα παραλάβει και να τα πωλήσει σε τρίτους. Σε ότι αφορά τα ελαττωματικά κάρβουνα της Παραγουάης τους υποσχέθηκαν να τα αντικαταστήσουν με άλλα και θα λάμβαναν κιόλας υπόψη το κόστος τους για την επανασυσκευασία μετά το κοσκίνισμα και στέγνωμα για να ξεκαθαρίσουν τα εναπομείναντα καλά κάρβουνα. Περαιτέρω ανέφερε ότι σε σχέση με τα ελαττωματικά κάρβουνα της Παραγουάης και του Βιετνάμ είχαν συνεννοηθεί αρκετές φορές να έρθει να τα πάρει ο ΜΚ2 αλλά κάθε φορά του έλεγε ότι δεν έβρισκε μεταφορέα που θα μπορούσε να πάρει όλα τα εμπορεύματα και τελικά έστειλε μεταφορείς στις 28/10/2017 και παρέλαβε τα κάρβουνα του Βιετνάμ. Σε ότι αφορά τα επίδικα κάρβουνα της Παραγουάης τα οποία αφορούν οι επίδικες επιταγές, όπως ο ίδιος ανέφερε, τα είχαν κοσκινίσει, στεγνώσει και πακετάρει σε άλλες σακούλες. Αυτά, σύμφωνα πάντα με τον κατηγορούμενο 2, ουδέποτε τα ζήτησαν γιατί ήξεραν πολύ καλά ότι η απώλεια που προέκυψε από την υπερβολική υγρασία, τα χώματα και τα τρίμματα ήταν τεράστια. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι μετά την παραλαβή των καρβούνων από το Βιετνάμ στις 28/10/2017 ο διευθυντής της Παραπονούμενης άρχισε να θέλει να του δώσουν μεταχρονολογημένες επιταγές με σκοπό όπως έλεγε στον Κατηγορούμενο 2 σε τηλεφωνικές επικοινωνίες να τις δώσει ως εγγύηση στην Τράπεζα της Παραπονούμενης για να την αφήσει να υπερβεί το επιτρεπόμενο όριο του τρεχούμενου της έτσι ώστε να εκτελωνίσει τα επόμενα 10 εμπορευματοκιβώτια μέρος των οποίων υποσχέθηκε να τους έδινε. Επίσης υποσχέθηκε ότι θα εξέδιδε ή νέα τιμολόγια που να αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά κάρβουνα που είχαν παραλάβει τα οποία ήταν κατά 28 τόνους λιγότερα σε βάρος ή πιστωτικές σημειώσεις για τα άχρηστα κάρβουνα στις οποίες θα λάμβανε υπόψη και τα εργατικά τους για το στέγνωμα και την επανασυσκευασία των καρβούνων του Βιετνάμ και της Παραγουάης. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 2 όταν ανέφερε στο διευθυντή της Παραπονούμενης ότι θα πληρώσουν το κόστος αυτών που απέμειναν ο ΜΚ2 παραπονιόταν ότι θα καταστραφεί αφού δεν θα μπορούσε να εκτελωνίσει τα επόμενα εμπορευματοκιβώτια που έφταναν. Αφού πείστηκε αναφορικά με τα όσα του ανέφερε ο διευθυντής της Παραπονούμενης (ΜΚ2), ότι δηλαδή θα του εξέδιδε νέα τιμολόγια με το σωστό φορτίο καλών κάρβουνων που απέμειναν ή πιστωτικές σημειώσεις που να καλύπτουν τη διαφορά των τιμολογίων με τις επιταγές που θα εξέδιδαν, εξέδωσε τις 3 επίδικες επιταγές. Στις 10/12/2017 απέστειλε τον υπάλληλό του για να παραδώσει στον διευθυντή της Παραπονούμενης τις επικές επιταγές δίδοντας του αυστηρές οδηγίες να μην παραδώσει τις επιταγές αν δεν του παραδώσει ταυτόχρονα νέα τιμολόγια ή πιστωτικές σημειώσεις όπως υποσχέθηκε. Τελικά, ο διευθυντής της Παραπονούμενης, σύμφωνα πάντα με τον Κατηγορούμενο 2, ξεγέλασε τον υπάλληλο του και πήρε τις επίδικες επιταγές χωρίς να του παραδώσει όσα υποσχέθηκε και ο υπάλληλος του Κατηγορούμενου 2 κλαίγοντας του ανέφερε ότι ο ΜΚ2 του είπε να του παραδώσει τις επιταγές και μετά να του δώσει αυτά που συμφώνησαν αλλά όταν πήρε τις επιταγές δεν του έδωσε τίποτα και ότι τον ξεγέλασε με αυτά που του είπε. Πρόσθεσε ότι αυτοί περίμεναν την αντικατάσταση των ελαττωματικών κάρβουνων αλλά και την πληρωμή του κόπου τους από την επεξεργασία, το κοσκίνισμα και το στέγνωμα των κάρβουνων των 5 ελαττωματικών εμπορευματοκιβωτίων που τους έδωσαν και κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας.[4] Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του.[5] Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και έχω λάβει καθοδήγηση από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων όπως επίσης και την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[6] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας και υποβάλλοντας επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία επιτάσσει στο θέμα αυτό.[7] Σε ότι αφορά τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και οι δύο μάρτυρες έκαμαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, δίδοντας ο καθένας τους την εικόνα αξιόπιστου μάρτυρα. Έκαστος μάρτυρας προσπάθησε έντιμα να παραθέσει με ειλικρίνεια την δική του γνώση και εμπλοκή στην υπόθεση, με αναφορά και στα έγγραφα που ήταν υπόψη του ή τα οποία είχε στην κατοχή του σε σχέση με αυτήν, τα οποία και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Με ειλικρίνεια και σαφήνεια παρέθεσαν τα γεγονότα που ενέπιπταν στην γνώση τους, διευκρινίζοντας, σε κάθε περίπτωση, το βαθμό εμπλοκής και γνώσης τους στα ζητήματα με τα οποία καταπιάστηκε η μαρτυρία που ο καθένας τους προσέφερε, απαντώντας παράλληλα ευθέως και χωρίς ενδοιασμούς στις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν, ενώ δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε πρόθεση ή προσπάθεια από οποιονδήποτε από τους εν λόγω μάρτυρες για αλλοίωση γεγονότων ή υπερβολή στις θέσεις και τοποθετήσεις του. Ούτε έχω εντοπίσει οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση στη μαρτυρία οποιουδήποτε από τους εν λόγω μάρτυρες, η οποία παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής συνάδει με τα Τεκμήρια που παρουσιάστηκαν, ενώ παράλληλα έχει λογική συνοχή και είναι αληθοφανής. Ο ΜΚ1 ήταν ένας ανεξάρτητος μάρτυρας, ο οποίος έδωσε μαρτυρία για θέματα που αφορούν τον τραπεζικό λογαριασμό της Κατηγορούμενης 1 από τον οποίο προέρχονται οι επίδικες επιταγές, εξηγώντας με σαφήνεια και θετικότητα ότι αυτές είχαν υπογραφεί από τον Κατηγορούμενο 2 και εξηγώντας τον χρόνο και λόγο που η κάθε μία από αυτές δεν πληρώθηκε όταν παρουσιάστηκαν για πληρωμή στην Τράπεζα, χωρίς παράλληλα να προσπαθήσει να επιβαρύνει καθ' οιοδήποτε τρόπο με την μαρτυρία του την υπεράσπιση προς όφελος της Κατηγορούσας Αρχής. Η μαρτυρία του επί της ουσίας δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία του ΜΚ2 είναι συγκροτημένη και χαρακτηρίζεται από πειστικότητα και λογική συνοχή. Αυτή επικεντρώθηκε στις λεπτομέρειες της επίδικης συνεργασίας μεταξύ της Παραπονούμενης και των Κατηγορουμένων και στις περιστάσεις και στο πλαίσιο γύρω από το οποίο εκδόθηκαν και περιήλθαν στην κατοχή του οι επίδικες επιταγές. Πρόκειται για πρόσωπο το οποίο είχε άμεση προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά καθώς και εμπλοκή στα όσα διαμείφθηκαν από την αρχή της συνεργασίας της Παραπονούμενης με τους Κατηγορούμενους μέχρι και την ρήξη στις σχέσεις τους. Ο ΜΚ2 παρέμεινε σαφής και σταθερός στις τοποθετήσεις του σε σχέση με τη συνεργασία που είχαν με τους Κατηγορούμενους η οποία ξεκίνησε το έτος 2017 και στο πλαίσιο της οποίας η Παραπονούμενη εφοδίαζε με κάρβουνα την Κατηγορούμενη 1 με τον διευθυντή της Παραπονούμενης και τον Κατηγορούμενο 2 να αναπτύσσουν μία πολύ καλή και φιλική σχέση ως αποτέλεσμα της καλής συνεργασίας που είχαν, κάτι που επιμαρτυρείται και από το περιεχόμενο μηνυμάτων που αντάλλαζαν και στα οποία παρέπεμψε ο ΜΚ2 (παράγραφος 14 του Εγγράφου Β - Τεκμήριο 9). Σαφής και σταθερός υπήρξε και στις τοποθετήσεις του ότι ο ίδιος επεδείκνυε ενδιαφέρον στη βελτίωση της ποιότητας των καρβούνων που εισήγαγε ζητώντας από τον Κατηγορούμενο 2 να του αποστέλλει βίντεο για να τα αποστέλλει με τη σειρά του στους προμηθευτές του με σκοπό τη συνεχή βελτίωση, θέση η οποία άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Περαιτέρω, σαφής και πειστικός υπήρξε και στην τοποθέτηση του ότι δεν είχε συμφωνήσει με τους Κατηγορούμενους ότι τα κάρβουνα που θα έφερνε στην Κατηγορούμενη 1 θα είχαν συγκεκριμένο ποσοστό υγρασίας παρά μόνο ότι θα εφοδίαζε την Κατηγορούμενη 1 με κάρβουνα εμπορικά αποδεκτής ποιότητας. Κατά την αντεξέταση του άλλωστε δεν του υποβλήθηκε ότι συμφώνησε με τους Κατηγορούμενους συγκεκριμένο ποσοστό υγρασίας. Η θέση περί διαβεβαιώσεων του ΜΚ2 για συγκεκριμένο ποσοστό υγρασίας (ήτοι 3.5%) των επίδικων καρβούνων τέθηκε για πρώτη φορά κατά τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 χωρίς να αντεξεταστεί επί τούτου ο ΜΚ
6. Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες προδιαγραφές των επίδικων καρβούνων ως αυτές δίδονταν από τον προμηθευτή της Παραπονούμενης εταιρείας (Τεκμήριο 18) χωρίς να αμφισβητηθεί η θέση του ΜΚ2 ότι αυτές οι προδιαγραφές ήταν πάντοτε οι ίδιες σε σχέση με τα επίδικα κάρβουνα καθώς και ότι ήταν στη βάση αυτών που ο ΜΚ2 προέβη στην αγορά των επίδικων καρβούνων. Σε αυτές τις προδιαγραφές γίνεται αναφορά σε ένα εύρος υγρασίας μέχρι 8% με τρόπο ώστε να μην κρίνεται λογικό να προέβαινε ο ΜΚ2 σε διαβεβαιώσεις (ως ισχυρίστηκε για πρώτη φορά ο Κατηγορούμενος 2 κατά τη μαρτυρία του) που δεν συνήδαν με τις προδιαγραφές των επίδικων καρβούνων όπως του δίδονταν από τον προμηθευτή του. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 αντεξεταζόμενος σε σχέση με τα δύο πρώτα εμπορευματοκιβώτια υπήρξε σαφής, σταθερός και πειστικός στις αναφορές του ότι ο Κατηγορούμενος 2 όχι μόνο δεν απέρριψε τα εμπορευματοκιβώτια αλλά στις συνομιλίες που είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο που είχε παραλάβει τα εμπορευματοκιβώτια και ενώ του είχε κάνει αναφορά για κάποιες σακούλες που είχαν σχιστεί από την υγρασία κάτι το οποίο ήταν αναμενόμενο όπως εξήγησε ο ΜΚ2 ενόψει και του χρόνου περί των δύο μηνών που χρειάζονται για να έρθουν τα κάρβουνα από την Παραγουάη στη Λεμεσό σε συνδυασμό με το ότι οι σακούλες είναι χάρτινες, ο Κατηγορούμενος 2 μετά την παραλαβή των δύο εμπορευματοκιβωτίων του έστελνε μηνύματα με χαμόγελα λέγοντας του «Don't worry I' ll manage» (Τεκμήριο 9 σελίδα 59) επειδή προφανώς για αυτόν δεν ήταν πρόβλημα αυτό αφού επανασυσκέυαζε σε δικές του σακούλες τα κάρβουνα. Με ειλικρίνεια και αυθορμητισμό ανέφερε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος 2 δοκίμαζε τα κάρβουνα και άναβε σούβλα στέλνοντας του φωτογραφίες και λέγοντας του ότι συγκεκριμένος ανταγωνιστής της Κατηγορούμενης 1 δεν θα πωλούσε ούτε μία σακούλα (Τεκμήριο 12 σελίδες 12 και 13). Υπήρξε επίσης σαφής και σταθερός στις αναφορές του ότι παρά το γεγονός ότι ζήτησαν από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 να τους επιστρέψουν τα επίδικα κάρβουνα από τη στιγμή που δεν κατέβαλαν το σχετικό τίμημα εντούτοις, αυτά δεν τους επιστράφηκαν παρά μόνο τους επιστράφηκαν μέρος κάποιων άλλων καρβούνων (από το Βιετνάμ) που δεν είχαν σχέση με τα επίδικα και τα οποία είχε παραλάβει η Κατηγορούμενη 1 από την Παραπονούμενη κατά την ίδια περίοδο που παρέλαβε τα επίδικα κάρβουνα, αποστέλλοντας σχετική μεταφορική στις αποθήκες της Κατηγορούμενης 1 στις 28/10/
7. Η θέση αυτή του ΜΚ2 συνάδει και με την αλληλογραφία που φαίνεται να είχε προωθηθεί στον Κατηγορούμενο 2 (μήνυμα - sms ημερομηνίας 31/10/2017 - Τεκμήριο 12 σελίδες 18, 19 και 20) η οποία δεν αμφισβητήθηκε ότι λήφθηκε από την πλευρά του Κατηγορούμενου 2 στην οποία ο ΜΚ2 αναφέρει στον Κατηγορούμενο ότι εάν δεν του επέστρεφε όλα τα κάρβουνα μέχρι την επόμενη μέρα θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία και σε δικαστική αγωγή. Σε ότι αφορά την έκθεση που παρουσίασε ο ΜΚ2 από κάποια εταιρεία η οποία προέβη σε έλεγχο του τρίτου εμπορευματοκιβωτίου (Τεκμήριο 17) και την οποία παρουσίασε ως επιβεβαιωτική της θέσης του ότι ο εκτιμητής στον έλεγχο που διεξήγαγε κατέληξε σε ποσοστό υγρασίας 8% που συνάδει με τις προδιαγραφές που είχε λάβει ο ΜΚ2 από την προμηθεύτρια εταιρεία και συνακόλουθα επιβεβαιώνει την καλή ποιότητα των καρβούνων, παρατηρώ τα ακόλουθα: Πρόκειται για ένα έγγραφο το οποίο υπογράφεται από κάποιο φυσικό πρόσωπο εκ μέρους μίας εταιρείας, το οποίο δεν προσήλθε στο Δικαστήριο. Το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου συνιστά εξ ακοής μαρτυρία η οποία ασφαλώς δεν αποκλείεται μόνο γιατί είναι εξ ακοής, όμως κατά την αξιολόγηση της[8] και όταν αποφασίζεται η αποδεικτική αξία και βαρύτητα που θα της αποδοθεί, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάζει όλα τα σχετικά στοιχεία που την περιβάλλουν.[9] Καταρχάς, να αναφέρω ότι όπως προκύπτει από το ίδιο το περιεχόμενο του εγγράφου, πρόκειται για μία έκθεση ευρημάτων σε σχέση με έλεγχο που έγινε στο περιεχόμενο του τρίτου εμπορευματοκιβωτίου. Το Δικαστήριο θα ανέμενε την παρουσία του συντάκτη του εν λόγω εγγράφου προκειμένου να είναι αφενός σε θέση να εξηγήσει τις αναφορές που γίνονται στο εν λόγω έγγραφο και να διαφωτίσει το Δικαστήριο σε σχέση με τα όσα κατέγραψε παρέχοντας τις δέουσες λεπτομέρειες αφού μόνο έτσι θα μπορούσε το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συγκεκριμένων αναφορών, και αφετέρου, να τεθούν οι αναφορές του στη βάσανο της αντεξέτασης. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση για την απουσία του συντάκτη του εν λόγω εγγράφου από το Δικαστήριο προκειμένου αυτός να αντεξεταστεί, ενώ δεν φαίνεται να μην ήταν εύλογο και εφικτό για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής που έχει παρουσιάσει αυτή τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε τις αρχικές δηλώσεις. Ούτε υπήρξε οποιαδήποτε εισήγηση ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εύλογο και εφικτό. Τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου σε σχέση με την εξ ακοής μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο δεν μου επιτρέπουν να της αποδώσω τα εχέγγυα της εγκυρότητας, ακεραιότητας και πιστότητας που κατά την κρίση μου πρέπει να χαρακτηρίζουν την εξ ακοής μαρτυρία πριν αποδοθεί σε αυτήν βαρύτητα. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έχει προσαχθεί η εξ ακοής μαρτυρία, δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της εν λόγω μαρτυρίας. Συνακόλουθα, δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στο εν λόγω έγγραφο αφού υπό τις περιστάσεις που αυτό έχει παρουσιασθεί κρίνω ότι θα ήταν ακροσφαλές να στηριχθεί το Δικαστήριο στο περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω διαπιστώσεις και εξετάζοντας τη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 στην ολότητα της δεν έχω αμφιβολία ότι οι ΜΚ1 και ΜΚ2 ήταν ειλικρινείς και είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια και με εξαίρεση το μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ2 σε σχέση με την έκθεση Τεκμήριο 17 στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά, διαπιστώνω ότι αυτός περιέπεσε σε αντιφάσεις, η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ασάφεια, έλλειψη αυθορμητισμού και δεν παρουσιάζει την αναγκαία σταθερότητα, πειστικότητα και συνοχή ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή. Αξιολογώντας την μαρτυρία του στην ολότητα της αλλά και σε συνάρτηση με την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, καταλήγω, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι μέσω της μαρτυρίας του προσπάθησε να προωθήσει μια εκδοχή που θεωρούσε ότι θα βοηθούσε τους Κατηγορούμενους να απαλλαχθούν από την ποινική τους ευθύνη. Κατέστη στο Δικαστήριο σαφές ότι η εκδοχή που προσπάθησαν να παρουσιάσουν ήταν ένα υστεροκατασκευασμένο σενάριο που επινοήθηκε από τους Κατηγορούμενους στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μετά την ημερομηνία έκδοσης των Επιταγών (αρχές Δεκεμβρίου 2017) και πριν την ημερομηνία πληρωμής της πρώτης χρονικά επίδικης επιταγής (31/01/2018), ως μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού τους να αποφύγουν την πληρωμή όλων των επιταγών. Παραθέτω στη συνέχεια κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των αναφορών του Κατηγορούμενου
8. Καταρχάς θα πρέπει να επισημανθεί ότι όπως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 δήλωσε κατά την αντεξέταση του, η κάθε επιταγή που είχε εκδοθεί (Τεκμήριο 3, 4 και 5) αντιστοιχούσε στο κάθε εμπορευματοκιβώτιο που παρέλαβε η Κατηγορούμενη
9. Πιο συγκεκριμένα, η επιταγή Τεκμήριο 3 αφορούσε το τιμολόγιο με αριθμό 0125 το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο πρώτο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ], η επιταγή Τεκμήριο 4 αφορούσε το τιμολόγιο με αριθμό 0126 το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο δεύτερο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ] και η επιταγή Τεκμήριο 5 αφορούσε το τιμολόγιο με αριθμό 0127 το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο τρίτο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ]. Ενώ κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίστηκε ότι τα κάρβουνα και των τριών εμπορευματοκιβωτίων που παρέλαβε η Κατηγορούμενη 1 από την Παραπονούμενη ήταν ελαττωματικά και μη αποδεκτής ποιότητας εντούτοις, κατά την αντεξέταση του σε προφανή αντίφαση με αυτήν του την τοποθέτηση αναίρεσε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο αυτή τη θέση, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι τα κάρβουνα του πρώτου εμπορευματοκιβωτίου ήταν αποδεκτής ποιότητας. Πρόκειται βεβαίως για μία αντίφαση η οποία αφορούσε ουσιώδες ζήτημα και ήταν ενδεικτική της ανειλικρίνειας του μάρτυρα ο οποίος δεν δίστασε κατά την κυρίως εξέταση του να ισχυριστεί κάτι διαφορετικό σε ένα τόσο ουσιώδες ζήτημα σε μία προσπάθεια του προφανώς να δικαιολογήσει και να υποστηρίξει τον λόγο για τον οποίο έδωσε οδηγίες για ανάκληση της πληρωμής της επιταγής Τεκμήριο 3 ο οποίος, προφανώς, δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Περαιτέρω ενώ κατά την κυρίως εξέταση του διατεινόταν και διαβεβαίωνε μάλιστα, στηριζόμενος στην 30χρονη, όπως ανέφερε, εμπειρία του ότι ένα κάρβουνο για να είναι ποιοτικά κατάλληλο πρέπει να έχει μηδενική υγρασία και διάμετρο περίπου 4-10 cm, την ίδια στιγμή ισχυριζόταν ότι πριν την παραλαβή των επίδικων καρβούνων συμφώνησε και έλαβε μάλιστα διαβεβαιώσεις από τον διευθυντή της Παραπονούμενης ότι το ποσοστό υγρασίας των καρβούνων δεν ξεπερνά το 3,5%. Άρα ενώ από τη μια ισχυριζόταν ότι ποιοτικά κατάλληλο είναι κάρβουνο με μηδενική υγρασία ταυτόχρονα παρουσιάζεται να συμφωνεί να παραλάβει κάρβουνα από την Παραπονούμενη που δεν είχαν μηδενική υγρασία με αποτέλεσμα να ανακύπτει το εύλογο και λογικό ερώτημα ως προς το για ποιο λόγο συμφώνησε να τον προμηθεύσει η Παραπονούμενη με τέτοια κάρβουνα. Όταν μάλιστα του υποδείχθηκε αυτό το θέμα και του τέθηκε ότι σύμφωνα με τις δικές του δηλώσεις φαίνεται να ισχυρίζεται ότι συμφώνησε να παραλάβει κάρβουνα ποιοτικά ακατάλληλα γνωρίζοντας μάλιστα αυτό το γεγονός πριν την άφιξη τους, αντιλαμβανόμενος αυτήν την ανακολουθία καθώς και το ότι οι αναφορές του δεν είχαν λογική συνοχή προσπάθησε να διαφοροποιήσει τη θέση του ισχυριζόμενος ότι δεν είπε κάτι τέτοιο και αναφερόμενος στην υγρασία είπε ότι θα μπορούσε τελικά η υγρασία να ήταν 1%, 2% μπορεί και 3%. Μάλιστα, ενώ ισχυριζόταν ότι αυτές οι κατ' ισχυρισμό διαβεβαιώσεις προέκυπταν και από τις συνομιλίες που είχε με τον ΜΚ2 στην εφαρμογή WhatsApp εντούτοις, όταν του ζητήθηκε κατά την αντεξέταση του να παραπέμψει σε ποια συνομιλία φαίνεται κάτι τέτοιο ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να υποδείξει με συγκεκριμένο και σαφή τρόπο από που προέκυπταν αυτές οι κατ' ισχυρισμό διαβεβαιώσεις με αναφορά στις συγκεκριμένες συνομιλίες τους - Τεκμήριο
10. Μάλιστα, εν τέλει διαφοροποίησε τη θέση του ισχυριζόμενος ότι αυτά είχαν λεχθεί προφορικά. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ισχυρίστηκε ότι δεν τον ενδιαφέρει και δεν αφορά την εταιρεία του οι προδιαγραφές που δίνουν άλλοι και πως με τους προμηθευτές του υπάρχει συμφωνία για υγρασία μηδέν, τη στιγμή που ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η συμφωνία του με την Παραπονούμενη ήταν η υγρασία να είναι 3,5%. Τα όσα λοιπόν προσπάθησε να προβάλει σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό διαβεβαιώσεις κάθε άλλο παρά σαφή και πειστικά ήταν. Περαιτέρω δεν μπορούν επίσης να γίνουν αποδεκτά και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 ουδέποτε υποβλήθηκε σε αυτόν ότι έδωσε στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε διαβεβαίωση για συγκεκριμένο ποσοστό υγρασίας κατά παράβαση της βασικής αρχή του αντιπαραθετικού μας συστήματος ότι θα πρέπει να δίδεται η ευκαιρία σε έναν αντίδικο να σχολιάσει τις θέσεις που προτίθεται η άλλη πλευρά να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία.[10] Δεν δόθηκε μάλιστα οποιαδήποτε εξήγηση για την παράλειψη της Υπεράσπισης να θέσει τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς στον ΜΚ
11. Άλλωστε, η θέση του ΜΚ2 κατά τη μαρτυρία του ότι αυτό που συμφώνησε με τους Κατηγορούμενους ήταν η προμήθεια εμπορικά αποδεκτών καρβούνων ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΚ
12. Ενδεικτικό επίσης της ανειλικρίνειας του Κατηγορούμενου 2 και της εμφανούς προσπάθειας του να δημιουργήσει εντυπώσεις και να παρουσιάσει μία άλλη εικόνα στο Δικαστήριο η οποία δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα ήταν και οι αναφορές του κατά την αντεξέταση του σε ότι αφορά το ζήτημα των προδιαγραφών των επίδικων καρβούνων. Ενώ επιχείρησε να ισχυριστεί ότι δήθεν συμφώνησε σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όταν ερωτήθηκε κατά πόσο ο ίδιος αναζήτησε τις προδιαγραφές των επίδικων καρβούνων όπως αυτές δίδονταν από την προμηθεύτρια εταιρεία, κατέστη σαφές ότι ο ίδιος όχι μόνο δεν ασχολήθηκε με κάτι τέτοιο αλλά περαιτέρω, όταν του υποδείχθηκαν οι προδιαγραφές των επίδικων καρβούνων (Τεκμήριο 18) τις οποίες δεν αμφισβήτησε και όταν ακολούθησε σειρά ερωτήσεων σε σχέση με το περιεχόμενο αυτών, αντιλαμβανόμενος προφανώς ότι δεν συνήδαν με τους ισχυρισμούς του για μηδενική υγρασία ή για ποσοστό υγρασίας 3,5% δεν δίστασε να αναφέρει ότι ουδόλως τον ενδιαφέρουν οι προδιαγραφές του καθενός. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων του προς τους δικηγόρους της Παραπονούμενης (Τεκμήριο 15) στο πλαίσιο της οποίας προβάλλεται η θέση ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως συμφωνία μεταξύ της Παραπονούμενης και της Κατηγορούμενης
13. Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου επέλεξε να ισχυριστεί όχι μόνο ότι υπήρχε συμφωνία αλλά ότι υπήρχε συμφωνία με συγκεκριμένες προδιαγραφές καρβούνων. Περαιτέρω, ενώ η θέση που προσπάθησε να προβάλει κατά τη μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος 2 ήταν ότι τα επίδικα κάρβουνα ήταν ελαττωματικά και τα οποία μάλιστα δεν δίστασε να τα χαρακτηρίσει ως σκουπίδια και ενώ μάλιστα ευθαρσώς δήλωσε ότι την ίδια περίοδο που παρέλαβε η Κατηγορούμενη 1 τα επίδικα κάρβουνα είχε παραλάβει από την Παραπονούμενη ακόμα δύο

(2)εμπορευματοκιβώτια με κάρβουνα από το Βιετνάμ τα οποία, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, δεν ήταν κατάλληλα και τα οποία προχώρησαν για αυτόν τον λόγο και τα απέρριψαν αμέσως, ανακύπτει το εύλογο ερώτημα για ποιο λόγο δεν έπραξαν το ίδιο και με τα επίδικα κάρβουνα τα οποία ήταν σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς του Κατηγορούμενου 2 σκουπίδια. Όταν του τέθηκε ξεκάθαρα το ζήτημα αυτό κατά την αντεξέταση του και ειδικότερα όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν απέρριψαν και τα επίδικα κάρβουνα οι αναφορές του, κάθε άλλο παρά σαφείς και πειστικές ήταν. Προσπάθησε να ισχυριστεί δήθεν ότι δεν είχαν πρόθεση να κάνουν την Παραπονούμενη να ζημιώσει και είπε ότι θα προχωρούσαν σε επεξεργασία και ειδικότερα στέγνωμα και κοσκίνισμα των επίδικων καρβούνων για να τα κάνουν να πωληθούν. Βεβαίως, ανακύπτει το εύλογο ερώτημα γιατί οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν είχαν την ίδια έγνοια για τη ζημιά της Παραπονούμενης όταν απέρριψαν τα κάρβουνα από το Βιετνάμ αλλά είχαν έγνοια μήπως ζημιώσει η Παραπονούμενη για τα επίδικα κάρβουνα; Η ίδια η συμπεριφορά των Κατηγορούμενων 1 και 2 σε σχέση με τον τρόπο χειρισμού των δύο εμπορευματοκιβωτίων από το Βιετνάμ οι οποίοι την ίδια περίοδο δεν δίστασαν να απορρίψουν τα δύο εμπορευματοκιβώτια κάρβουνα σε μία προφανή προσπάθεια τους να διαφυλάξουν τα δικαιώματα τους και να μην υποστούν ζημιά, επιβεβαιώνει την ανειλικρίνεια των αναφορών του Κατηγορούμενου 2 σε σχέση με τον εκ μέρους των Κατηγορουμένων 1 και 2 χειρισμό των επίδικων καρβούνων. Περαιτέρω, ενώ ο Κατηγορούμενος 2 διατεινόταν ότι τα επίδικα κάρβουνα ήταν σκουπίδια εντούτοις, όπως ευθαρσώς δήλωσε, προχώρησαν σε κοσκίνισμα, στέγνωμα και πακετάρισμα των καρβούνων σε άλλες σακούλες και προχώρησαν μάλιστα και στην πώληση τους σε πελάτες της Κατηγορούμενης

1. Ενώ λοιπόν ο Κατηγορούμενος 2 διατεινόταν ότι τα επίδικα κάρβουνα ήταν σκουπίδια όχι μόνο δεν τα απέρριψε η Κατηγορούμενη 1 από τον Σεπτέμβριο του 2017 που τα παρέλαβε αλλά προέβη σε διαδικασία επεξεργασίας τους πωλώντας στη συνέχεια σε πελάτες της και εκδίδοντας τον Δεκέμβριο του 2017 (τρεις σχεδόν μήνες μετά την παραλαβή των κατ' ισχυρισμό σκουπιδιών) τις επίδικες επιταγές. Αξιοσημείωτο είναι άλλωστε και το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του και σε προφανή αντίφαση με τη θέση του ότι παρέλαβε σκουπίδια το οποίο βεβαίως παραπέμπει σε άχρηστα αντικείμενα χωρίς οποιαδήποτε αξία, ισχυρίστηκε σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν ότι δεν ήταν κάρβουνα αξίας €6 η σακούλα έχοντας ουσιαστικά παράπονο με την τιμή εξού και παραδέχτηκε ότι σε κάποια από τα βίντεο που έστελνε στον διευθυντή της Παραπονούμενης του έλεγε στα αγγλικά ότι θα έπρεπε να μιλήσουν για την τελική τιμή. Έλλειψη αυθορμητισμού αναδύθηκε στις αναφορές του όταν του τέθηκε κατά την αντεξέταση του ότι ενώ ισχυρίζεται ότι είχε παραλάβει σκουπίδια εντούτοις, εκείνη την περίοδο στις συνομιλίες του με τον ΜΚ2 του έστελνε βίντεο στα οποία άναβε κάρβουνα και έψηνε σούβλα λέγοντας στον ΜΚ2 ότι δεν θα πωλούσε ούτε μία σακούλα κάρβουνα κάποιος ανταγωνιστής του το όνομα του οποίου ανέφερε στις συνομιλίες. Προσπάθησε να ισχυριστεί ότι είναι σε άλλα κάρβουνα που αναφερόταν που είχε πάρει από τη Ναμίμπια και μάλιστα όχι από την Παραπονούμενη χωρίς να είναι σε θέση να δώσει οποιαδήποτε πειστική απάντηση στην ερώτηση για ποιο λόγο ο ίδιος να αισθάνεται την ανάγκη να αναφέρει στον ΜΚ2 κάτι τέτοιο εκείνη την περίοδο που παρέλαβε τα δύο πρώτα επίδικα εμπορευματοκιβώτια για κάρβουνα μάλιστα που δεν του είχε παραδώσει η Παραπονούμενη εταιρεία. Πέραν τούτου, ενδεικτικό της ανειλικρίνειας του ήταν και το γεγονός ότι ενώ ισχυριζόταν ότι παρέλαβε κάρβουνα σκουπίδια, την ίδια περίοδο φαίνεται να συνομιλούσε με ευχάριστη διάθεση με τον ΜΚ2 συμπεριφορά που δεν συνάδει λογικά με συμπεριφορά προσώπου που παρέλαβε 20 τόνους κάρβουνα κατ' ισχυρισμό σκουπίδια (Τεκμήριο 9 σελίδες 51-59). Γενικές, ασαφείς, αόριστες και μη πειστικές ήταν και οι αναφορές του στο τρίτο εμπορευματοκιβώτιο το οποίο όπως ισχυρίστηκε είχε υπερβολική υγρασία καθώς και πολλά κομμάτια κάτω από τα συμφωνηθέντα όπως ανέφερε, χωρίς να είναι σε θέση στην πραγματικότητα να εξειδικεύσει τις ρηθείσες αναφορές του. Μάλιστα, όταν του υποδείχθηκε και του επισημάνθηκε ότι σε σχέση με αυτό το εμπορευματοκιβώτιο δεν είχε βγάλει κανένα βίντεο όπως για παράδειγμα έβγαλε για το δεύτερο εμπορευματοκιβώτιο ενδεικτικό, όπως του τέθηκε, και του γεγονότος ότι ήταν καθόλα αποδεκτής ποιότητας, ισχυρίστηκε ότι από τη στιγμή που η προμηθεύτρια εταιρεία είχε καλέσει εκτιμητή, ποιοι ήταν αυτοί που θα αμφισβητούσαν, όπως χαρακτηριστικά το έθεσε, τον εκτιμητή. Την ίδια βεβαίως στιγμή ο ίδιος σε διάφορα σημεία τόσο της κυρίως εξέτασης του όσο και της αντεξέτασης του στο πλαίσιο διάφορων ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως ειδικό στον τομέα των καρβούνων αλλά και να προβεί σε διαβεβαιώσεις ως προς το πότε ένα κάρβουνο θεωρείται ποιοτικά κατάλληλο. Επίσης, δεν δίστασε με κατηγορηματικό μάλιστα τρόπο να αναφέρει ότι δεν τον ενδιαφέρει τι ποσοστό υγρασίας ισχυρίζονται οι ανταγωνιστές του και άλλοι εισαγωγείς καρβούνων οι οποίοι, όπως το έθεσε, μπορούν να επικαλούνται οποιοδήποτε ποσοστό υγρασίας θέλουν πλην όμως δεν θα γίνουν ποτέ σαν τους ίδιους. Κατέστη σαφές ότι αναλόγως του πότε τον βόλευε επέλεγε πότε να μην παρουσιάζεται ως ειδικός και να μην μπορεί δήθεν να αμφισβητήσει τον εκτιμητή που εκτίμησε το περιεχόμενο του τρίτου εμπορευματοκιβωτίου και πότε να περιαυτολογεί παρουσιάζοντας τον εαυτό του όχι μόνο ως ειδικό στον τομέα των καρβούνων αλλά και τον καλύτερο στον τομέα αυτό. Ενδεικτική περί τούτου ήταν και η τοποθέτηση του όταν του υποβλήθηκε ότι οι αναφορές του σε μηδενική υγρασία αλλά και σε μέγεθος καρβούνων είναι αυθαίρετες και καθαρά υποκειμενικές κρίσεις χωρίς να εδράζονται σε κάποια επίσημη επιστημονική άποψη την οποία κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια και η οποία επιβεβαιώνει επίσης τον τρόπο με τον οποίο κάθε φορά επέλεγε να παρουσιάζεται ότι είναι ή δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσει τις όποιες γνώμες ειδικών: «.ολίγο μας ενδιαφέρουν οι επιστημονικές, ολίγο μας ενδιαφέρουν οι επιστημονικές αναλύσεις, οι προδιαγραφές του κάθενου μας ενδιαφέρει να πουλούμε ένα κάρβουνο Φλόγα[11] στην αγορά». Και σε άλλο σημείο όταν ερωτήθηκε από που προκύπτουν αυτά τα όρια στο μέγεθος των καρβούνων που ο ίδιος είχε υποδείξει στα 4-10 cm για να είναι ένα κάρβουνο ποιοτικά κατάλληλο, όπως ισχυρίστηκε, έλαβαν χώρα οι ακόλουθες αναφορές τις οποίες επίσης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιες: «Ε. Έχει κάπου που γράφει τούτα τα όρια που βάλετε τούτα τα 4 cm μέχρι 10 cm; A. Εγώ σαν εταιρεία. E. Κάπου που το γράφει κάποια αυθεντία ας πούμε; A. Δεν μας ενδιαφέρουν οι αυθεντίες, αυθεντίες είμαστε εμείς στον τομέα μας που το έχουμε αποδείξει στον κόσμο μας.» Περαιτέρω, ενδεικτικές επίσης της ανειλικρίνειας του ήταν και οι αναφορές του στις κατ' ισχυρισμό σχισμένες σακούλες του τρίτου εμπορευματοκιβωτίου. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι είχε καμιά διακοσιά σακούλες σχισμένες όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, στη συνέχεια σε προφανή αντίφαση με αυτή του την τοποθέτηση ισχυρίστηκε ότι σχεδόν όλες οι σακούλες ήταν σχισμένες στο τρίτο εμπορευματοκιβώτιο (το οποίο είχε βάρος 20 περίπου τόνους). Ενδεικτικό επίσης της αστάθειας και της ανακολουθίας των αναφορών του ήταν και το εξής: Ενώ ισχυριζόταν ότι τόσο για τα επίδικα (κατ' ισχυρισμό ελαττωματικά) κάρβουνα όσο και για τα κάρβουνα του Βιετνάμ είχαν συνεννοηθεί αρκετές φορές με τον διευθυντή της Παραπονούμενης (ΜΚ2) να έρθει να τα παραλάβει και ότι κάθε φορά έλεγε ότι δεν έβρισκε μεταφορέα που θα μπορούσε να πάρει όλα τα εμπορεύματα με τον ΜΚ2 να στέλνει τελικά μεταφορέα στις 28/10/2017 αλλά να παραλαμβάνει μόνο τα κάρβουνα του Βιετνάμ την ίδια στιγμή, ισχυρίζεται ότι τα κάρβουνα της Παραγουάης (δηλαδή τα επίδικα κάρβουνα) ουδέποτε τα ζήτησε η Παραπονούμενη επειδή κατ' ισχυρισμό ήξερε ότι η απώλεια που προέκυψε μετά την επεξεργασία τους από την Κατηγορούμενη 1 ήταν μεγάλη (σχετικές είναι οι παράγραφοι 19 και 20 της γραπτής του δήλωσης). Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε τα ζήτησε η Παραπονούμενη διαψεύδεται επίσης και από το περιεχόμενο του μηνύματος που φαίνεται να είχε αποστείλει στις 31/10/2017 ο ΜΚ2 (σελ. 20 Τεκμηρίου 12) στο οποίο ο ΜΚ2 λέει στον Κατηγορούμενο 2 ότι τελείωσαν τα ψέματα του και τον καλεί είτε να επιστρέψει τα κάρβουνα είτε να πληρώσει εκδίδοντας επιταγές. Κατά την αντεξέταση του Κατηγορούμενου 2 όταν του τέθηκε αυτό το ζήτημα με αναφορά στο συγκεκριμένο μήνυμα που έλαβε από τον ΜΚ2 και όταν του επισημάνθηκε ότι δεν απάντησε καν σε αυτό, έσπευσε αρχικά να ισχυριστεί ότι διερωτάται αν είχαν κάτι άλλο να πουν στον ΜΚ2 και στη συνέχεια αλλάζοντας την τοποθέτηση του είπε ότι δεν θα πει ότι απαντήθηκε προφορικά αλλά ότι πολύ πιθανόν να απαντήθηκε μέσω τηλεφωνικής κλήσης. Ασταθείς, ασαφείς, μη πειστικές, αντικρουόμενες και στερούμενες λογικής ήταν και οι αναφορές του στις περιστάσεις υπό τις οποίες εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές και στις κατ' ισχυρισμό συνεννοήσεις του με τον διευθυντή της Παραπονούμενης. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραλαμβάνουν τα επίδικα κάρβουνα από τον Σεπτέμβριο του 2017, δεν τα απορρίπτουν όπως έκαναν με τα κάρβουνα από Βιετνάμ που πήραν την ίδια περίοδο από την Παραπονούμενη, προχωρούν και τα επεξεργάζονται, εκδίδουν 3 μήνες μετά την παραλαβή των καρβούνων - σκουπιδιών κατά τη θέση του Κατηγορούμενου 2 - τις επίδικες επιταγές και ανακαλούν την πληρωμή τους ένα και δύο μήνες μετά την έκδοση τους και πριν αυτές πληρωθούν και ενώ τα κάρβουνα σκουπίδια ήταν στην κατοχή τους από τον Σεπτέμβριο του
2. Τα όσα προσπάθησε ο Κατηγορούμενος 2 να ισχυριστεί σε σχέση με την έκδοση των επιταγών επιβεβαίωσαν την αδυναμία της εκδοχής των Κατηγορουμένων και της προσπάθειας τους να παρουσιάσουν μία εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επαναλαμβάνω στο σημείο αυτό ότι κατά την αντεξέταση του ο Κατηγορούμενος 2 αναγνώρισε και συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων του Τεκμήριο
3. Εκεί προβάλλεται η θέση ότι τις επίδικες επιταγές τις απέσπασε η Παραπονούμενη από τους Κατηγορούμενους για να εξασφαλίσουν τραπεζικό όριο στον τρεχούμενο τους επειδή δεν είχαν χρήματα να εκτελωνίσουν τα επόμενα δέκα εμπορευματοκιβώτια μέρος των οποίων θα έδιναν στην Κατηγορούμενη 1 για να καλύψει τις ζημιές της και προβάλλεται επίσης η θέση ότι αντί να τις επιστρέψει τις επιταγές η Παραπονούμενη στην Κατηγορούμενη 1 τις κατέθεσε και απαιτεί την πληρωμή τους. Ο Κατηγορούμενος 2 κατά την αντεξέταση του και σε προφανή διάσταση με αυτήν την θέση ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν για να κατατεθούν. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του για πρώτη φορά έκανε αναφορά για κατάθεση των επίδικων επιταγών υπό όρους. Ειδικότερα, για πρώτη φορά ισχυρίστηκε (και χωρίς μάλιστα τέτοια θέση να είχε υποβληθεί στον ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του) ότι οι επίδικες επιταγές θα κατατίθεντο υπό τον όρο ότι ο διευθυντής της Παραπονούμενης θα τηρούσε αυτά που συμφώνησαν για αντικατάσταση των απωλεσθέντων καρβούνων με άλλα κάρβουνα. Εν τω μεταξύ, σε κανένα στάδιο δεν ισχυρίστηκε ότι η Παραπονούμενη κακώς προέβη στην κατάθεση των επίδικων επιταγών κατά τον χρόνο που αυτή προέβη στην κατάθεση τους και ούτε άλλωστε τα όσα ισχυρίστηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του συνάδουν με τον λόγο ανάκλησης που έδωσε στην Τράπεζα. Ουσιαστικά, αυτό που προσπάθησε να προβάλει ο Κατηγορούμενος 2 ήταν η ύπαρξη μίας μεταγενέστερης συμφωνίας στο πλαίσιο και υπό τον όρο τήρησης της οποίας εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές η οποία παραβιάστηκε. Μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι τους ξεγέλασε ο διευθυντής της Παραπονούμενης κατά την διαδικασία παράδοσης των επιταγών αφού ενώ έδωσε οδηγίες στον υπάλληλο του να μην τις παραδώσει εάν δεν λάβει πρώτα νέα τιμολόγια ή πιστωτικές σημειώσεις εντούτοις του πήρε τις επιταγές χωρίς να του δώσει αυτά που υποσχέθηκε με τον υπάλληλο του μάλιστα να ξεσπά σε κλάματα (θέσεις που και πάλι δεν υποβλήθηκαν στον ΜΚ2). Όλα αυτά αρχές Δεκεμβρίου. Αλλά παρά ταύτα και παρά την κατ' ισχυρισμό δολιότητα με την οποία ενήργησε ο διευθυντής της Παραπονούμενης, δεν ανακαλούν την πληρωμή των επιταγών σε εκείνο το στάδιο. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση του γιατί δεν το έπραξε ισχυρίστηκε δήθεν ότι ήθελε να λήξει ομαλά η συνεργασία. Θα αναμενόταν βεβαίως λογικά από ένα πρόσωπο που κατ' ισχυρισμό ξεγελάστηκε και που κάθε άλλο παρά ομαλότητα στη συνεργασία ενείχε αυτό το κατ' ισχυρισμό ξεγέλασμα να μην ανησυχεί για την ομαλότητα στη λήξη της συνεργασίας του. Ακολούθησαν εντωμεταξύ συνομιλίες μεταξύ του ΜΚ2 και του Κατηγορούμενου 2 μετά την έκδοση των επιταγών (Τεκμήρια 9 και 12) χωρίς να γίνεται καμία αναφορά σε ξεγέλασμα κάτι το οποίο επίσης θα αναμενόταν λογικά. Στερούμενης οποιασδήποτε πειστικότητας και λογικής συνοχής ήταν και η ενέργεια έκδοσης των επίδικων επιταγών για το σύνολο των καρβούνων που παραλήφθηκαν τη στιγμή που κατά τον Κατηγορούμενο 2 ήταν σκουπίδια. Ενώ κατ' ισχυρισμό συνεννοήθηκαν ότι θα του εξέδιδε νέα τιμολόγια για τα κάρβουνα που είχαν παραλάβει τα οποία ήταν κατ' ισχυρισμό κατά 28 τόνους λιγότερα ή πιστωτικές σημειώσεις για τα κατ' ισχυρισμό άχρηστα κάρβουνα (θέση που εν πάση περιπτώσει έρχεται σε αντίθεση με την τοποθέτηση του για λήψη καρβούνων σκουπιδιών) εντούτοις, η Κατηγορούμενη 1 εξέδωσε τις επίδικες επιταγές για το σύνολο των καρβούνων που παρέλαβε αφού όπως ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος 2 πείστηκε ότι θα του εξέδιδε νέα τιμολόγια με το σωστό φορτίο ή πιστωτικές σημειώσεις που θα κάλυπταν τη διαφορά με τον Κατηγορούμενο 2 να ισχυρίζεται ότι θα πλήρωνε για όλα και θα του χρωστούσε η Παραπονούμενη τη διαφορά. Προσπάθησε να ισχυριστεί μάλιστα ότι όταν είπε του ΜΚ2 ότι θα κατέβαλλε μόνο το κόστος των καρβούνων που απέμειναν αφαιρουμένων των εργατικών τους για την επεξεργασία των καρβούνων ο ΜΚ2 παραπονιόταν ότι θα καταστραφεί αφού δεν θα μπορούσε να εκτελωνίσει τα επόμενα 10 εμπορευματοκιβώτια. Οι αναφορές του στερούνται λογικής. Ενώ ουσιαστικά δηλώνει ευθαρσώς ότι ήταν διατεθειμένος να πληρώσει για τα κάρβουνα που κατ' ισχυρισμό απέμειναν μετά την επεξεργασία αποδεχόμενος ουσιαστικά ότι όφειλε να πληρώσει για αυτά, εντούτοις, πληρώνει για όλα όσα παρέλαβε εκδίδοντας τις επίδικες επιταγές για να βοηθήσει δήθεν τον ΜΚ2 να μην καταστραφεί χωρίς να δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο λογικά αυτή του η έγνοια τη στιγμή μάλιστα που κατά τη θέση του παρέλαβε κάρβουνα σκουπίδια. Το λογικό θα ήταν είτε να μην πληρώσει αφού πήρε κατ' ισχυρισμό σκουπίδια, είτε εάν τελικά έκανε μέρος των κατ' ισχυρισμό σκουπιδιών εμπορεύσιμα όπως προσπάθησε να ισχυριστεί, να πληρώσει μόνο για αυτά. Ούτε άλλωστε ισχυρίστηκε ότι ήταν επάναγκες για αυτόν να λάβει κάρβουνα από τα κατ' ισχυρισμό επόμενα εμπορευματοκιβώτια για τα οποία κατ' ισχυρισμό ήθελε οικονομική βοήθεια η Παραπονούμενη γιατί λόγου χάρη είχε ήδη συμφωνήσει να πωλήσει συγκεκριμένη ποσότητα σε πελάτες του. Πέραν και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, οι ρηθείσες αναφορές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές για τους ακόλουθους επιπρόσθετους λόγους: Η θέση του ΜΚ2 κατά τη μαρτυρία του ότι τα 10 επόμενα εμπορευματοκιβώτια είχαν ήδη φτάσει στην Κύπρο από τον Οκτώβριο του 2017 και τα είχε ήδη εκτελωνίσει η Παραπονούμενη πριν την πληρώσει η Κατηγορούμενη 1 εκδίδοντας τις επίδικες επιταγές (με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα ανάγκης οποιασδήποτε οικονομικής βοήθειας της Παραπονούμενης από τους Κατηγορούμενους), ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Περαιτέρω, τα περί υποσχέσεων εκ μέρους του ΜΚ2 για έκδοση νέων τιμολογίων με το κατ' ισχυρισμό σωστό φορτίο καλών καρβούνων και τα περί εκδόσεως πιστωτικών σημειώσεων αλλά και τα περί παραπόνων του ΜΚ2 ότι θα καταστραφόταν αν του πλήρωνε μόνο το κόστος των καρβούνων που απέμειναν μετά την επεξεργασία, ουδόλως υποβλήθηκαν στον ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του προκειμένου αυτός να τοποθετηθεί. Ούτε τα βίντεο του Τεκμηρίου 22 υποδείχθηκαν στον ΜΚ2 για να τοποθετηθεί επί του περιεχομένου τους. Αποτελεί βασική αρχή του αντιπαραθετικού μας συστήματος ότι θα πρέπει να δίδεται η ευκαιρία σε έναν αντίδικο να σχολιάσει τις θέσεις που προτίθεται η άλλη πλευρά να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Το όλο θέμα τέθηκε ως εξής στην υπόθεση Γεωργίου Νεοπτόλεμος ν. Ρωξάνης Νεοπτόλεμου Γεωργίου

(2010)1 ΑΑΔ 138: «Θέματα τα οποία δεν τίθενται κατά την αντεξέταση του διαδίκου και των μαρτύρων του και τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά στην κύρια εξέταση αντιδίκου ή μάρτυρα του, είναι έκθετα σε απόρριψη διότι δεν δίνεται η ευκαιρία στους μάρτυρες της αντίθετης πλευράς να σχολιάσουν και να εξηγήσουν τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα. Τέτοια απόρριψη δεν επέρχεται αυτομάτως ως συνέπεια της παράλειψης αυτής, αλλά ως αποτέλεσμα άσκησης δικαστικής κρίσης επί του θέματος. Όπως έχει τεθεί στην υπόθεση Adidas v. Jonidexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, στις σελ. 388-9: "Of course failure to put forward a pertinent aspect of the defence case to witnesses for the plaintiff is not necessarily fatal to its validity. A lot will depend on the nature of the allegation and the reasons for not raising it in the course of cross-examination of the witnesses of the adversary. In the absence of a proper explanation of the omission, the Court may justifiably disregard factual allegations not put to a witness of the adversary because of the denial of a proper opportunity to the latter to controvert them in evidence. Liberty to controvert the case of the other side is at the core of the adversarial system of justice premised on the elicitation of the truth through the process of confronting the adversary with every material aspect of a party' s case." Το πιο πάνω απόσπασμα απεικονίζει τη νομολογία επί του ζητήματος και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ορθή πρακτική στο δικαιϊκό σύστημα της αντιπαράθεσης είναι να δίνεται η ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγήσει θέσεις επί των γεγονότων που η άλλη πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει στη δική της μαρτυρία. Εφαρμόζεται βεβαίως σ' όλο το φάσμα και εύρος της αντιπαράθεσης είτε επιχειρείται η εκ των υστέρων παρουσίαση μαρτυρίας ή εκδοχής από τον ενάγοντα μέσω αντεξέτασης του εναγόμενου, όπως εδώ, ή τον εναγόμενο σε οποιοδήποτε στάδιο της εξέλιξης της μαρτυρίας. Η ουσία είναι ότι πρέπει να παρέχεται ευκαιρία στον αντίδικο να εξηγεί τη δική του θέση και όχι να εμφανίζεται και να τίθεται το ζήτημα μόνο στη μαρτυρία της άλλης πλευράς.»[12] (η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Περαιτέρω, στην Pal Tekinder και Άλλη ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε χαρακτηριστικά και τα ακόλουθα: Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 599». Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση για την παράλειψη της Υπεράσπισης να θέσει τους προαναφερόμενους ουσιώδεις ισχυρισμούς για τις περιστάσεις έκδοσης των επίδικων επιταγών στον ΜΚ2 για να τοποθετηθεί. Περαιτέρω, ήταν αξιοσημείωτο και το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του ο Κατηγορούμενος 2 δήλωσε ευθαρσώς ότι εάν του έβγαζε νέα τιμολόγια ο ΜΚ2 αυτός δεν θα ανακαλούσε την πληρωμή των επίδικων επιταγών, θέση η οποία δεν συνάδει με τον λόγο ανάκλησης που δόθηκε στην τράπεζα. Όταν μάλιστα του υποδείχθηκε ότι σε μία τέτοια περίπτωση σύμφωνα με τα ίδια τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 2 δεν θα ετίθετο ζήτημα για «bad quality goods» που επικαλέστηκε στην Τράπεζα, δεν το αρνήθηκε αλλά έσπευσε να ισχυριστεί ότι θα έγραφε κάτι άλλο και ότι μπορούσε να σκεφτεί άμεσα τη δικαιολογία που θα έγραφε και ότι πάλι θα σταματούσε την πληρωμή αν δεν του αντικαθιστούσε αυτά που του υποσχέθηκε. Ενδεικτικό επίσης της αδυναμίας της εκδοχής που προσπάθησε να παρουσιάσει ο Κατηγορούμενος 2 ήταν και το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 του υποβλήθηκαν θέσεις που δεν συνήδαν με τις θέσεις που πρόβαλε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 2 κατά τη μαρτυρία του. Ειδικότερα, υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι αυτός παρακάλεσε τον Κατηγορούμενο 2 να κρατήσει και τα τρία επίδικα εμπορευματοκιβώτια γιατί δεν είχε αποθηκευτικό χώρο ο ΜΚ2 και ότι θα του τα αντικαθιστούσε με νέα που περίμενε, ενώ ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν έκανε αναφορά σε αντικατάσταση όλων των εμπορευματοκιβώτιων παρά μόνο των καρβούνων που κατ' ισχυρισμό χάθηκαν κατά την επεξεργασία στην οποία προέβη η Κατηγορούμενη

1. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι σε ότι αφορά το ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε ο Κατηγορούμενος 1 στην Τράπεζα μετά την ηλεκτρονική ανάκληση της επιταγής Τεκμήριο 3 (Τεκμήριο 7) και στα όσα επιπρόσθετα ανέφερε σε αυτό σε σχέση με τον λόγο ανάκλησης της ρηθείσας επιταγής δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα και τούτο γιατί, σύμφωνα με την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ1, η ανάκληση της επιταγής από την τράπεζα είχε ήδη ολοκληρωθεί από την Τράπεζα μέσω του συστήματος 1bank με τον Κατηγορούμενο 2 να δίδει κατ' εκείνον τον χρόνο ως λόγο ανάκλησης το «bad quality goods» και τίποτε περισσότερο. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 στο σύνολο της και έχοντας δώσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα του όλου τρόπου που απαντούσε και της έκδηλης αδυναμίας του να δώσει σταθερές, σαφείς και πειστικές απαντήσεις σε απλές ερωτήσεις που του τέθηκαν, καταλήγω ότι η μαρτυρία του δεν ήταν ειλικρινής και την απορρίπτω στο σύνολο της. Τα πιο πάνω τρωτά σημεία στη μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 και οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου κλονίζουν το υπόβαθρο της αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα σε βαθμό που η απόδοση οποιασδήποτε βαρύτητας στη μαρτυρία του να καθίσταται ακροσφαλής. Συνακόλουθα, η εκδοχή της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου 2 αναφορικά με το ζήτημα της ύπαρξης εύλογης αιτίας στην ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών κρίνεται αναξιόπιστη και, ως εκ τούτου, δεν γίνεται αποδεχτή. Στη βάση της ανωτέρω αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας αλλά και με βάση τα γεγονότα εκείνα που δεν έτυχαν αμφισβήτησης[13] προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση:
2. Οι επίδικες επιταγές και ειδικότερα η επιταγή ημερομηνίας 31/1/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €14.087,27 (τεκμήριο 3), η επιταγή ημερομηνίας 28/2/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €15.172,50 (τεκμήριο 4) και η επιταγή ημερομηνίας 31/3/2018 με αριθμό [ ] για ποσό ύψους €15.172,50 (τεκμήριο 5) εκδόθηκαν περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2017 και προέρχονται από τον τρεχούμενο λογαριασμό της Κατηγορούμενης 1 στην Τράπεζα Κύπρου και αναφέρουν στο όνομα του δικαιούχου τους την Παραπονούμενη.
3. Οι επιταγές Τεκμήρια 3, 4 και 5 φέρουν την υπογραφή του Κατηγορούμενου 2, διευθυντή της Κατηγορούμενης 1 και εξουσιοδοτημένου προσώπου να υπογράφει τις επιταγές εκ μέρους της Κατηγορούμενης
5. Οι επίδικες Επιταγές κατατέθηκαν στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν για πληρωμή κατά τις ημερομηνίες που φαίνονται στις σφραγίδες που τοποθετήθηκαν σε έκαστη επιταγή. Ειδικότερα, σε ότι αφορά την επιταγή Τεκμήριο 3 αυτή κατατέθηκε στις 31/1/2018, η επιταγή Τεκμήριο 4 στις 28/2/2018 και η επιταγή Τεκμήριο 5 στις 2/4/
7. Οι επίδικες επιταγές δεν τιμήθηκαν και επιστράφηκαν με την ένδειξη «Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ STOP PAYMENT» παραμένοντας μέχρι σήμερα απλήρωτες,
8. Οι οδηγίες ανάκλησης των επίδικων Επιταγών δόθηκαν γραπτώς από τον Κατηγορούμενο 2 στην Τράπεζα μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος της τράπεζας Κύπρου 1bank. Ειδικότερα, η ανάκληση πληρωμής της επιταγής τεκμήριο 3 έλαβε χώρα στις 30/1/2018 και η ανάκληση πληρωμής των επιταγών τεκμήρια 4 και 5 έλαβε χώρα στις 14/02/
9. Ο Κατηγορούμενος 2 μπήκε στο ηλεκτρονικό σύστημα της Τράπεζας Κύπρου και μέσω των δυνατοτήτων των οποίων προσφέρει το ηλεκτρονικό σύστημα έδωσε οδηγίες για ανάκληση των επίδικων επιταγών με τη δικαιολογία «bad quality goods».
10. Οι οδηγίες ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής Τεκμήριο 3 δόθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 μέσω του 1bank στις 30/1/2018 και ώρα 1:58:41 π.μ. και εκτελέστηκαν από την Τράπεζα την ίδια μέρα και ώρα 1:58:44 π.μ. Οι οδηγίες ανάκλησης της επιταγής Τεκμήριο 4 δόθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 μέσω του 1bank στις 14/2/2018 και ώρα 6:07:45 π.μ. και εκτελέστηκαν από την Τράπεζα την ίδια μέρα και ώρα 6:07:47 π.μ. Οι οδηγίες ανάκλησης της επιταγής Τεκμήριο 5 δόθηκαν από τον Κατηγορούμενο 2 μέσω του 1bank στις 14/2/2018 και ώρα 6:09:05 π.μ. και εκτελέστηκαν από την Τράπεζα την ίδια μέρα και ώρα. (Τεκμήριο 6).
11. Ως λόγος ανάκλησης δηλώθηκε το εξής: «Bad Quality Goods».
12. Στο πλαίσιο των συναλλαγών της Παραπονούμενης και της Κατηγορουμένης 1, η Παραπονούμενη εισήγαγε στην Κύπρο και παρέδωσε στην Κατηγορουμένη 1 τρία

(3)εμπορευματοκιβώτια με 10κιλες σακούλες καρβούνων από τη Λατινική Αμερική, του είδους white quebracho. Τα πρώτα 2 εμπορευματοκιβώτια έφτασαν στην Κύπρο στις 8/9/2017 με κωδικούς [ ] και [ ] και το τρίτο εμπορευματοκιβώτιο έφτασε στις 16/09/2017 με κωδικό [ ]. Η συμφωνία της Παραπονούμενης με την Κατηγορουμένη 1 αφορούσε εισαγωγή κάρβουνων εμπορικά αποδεκτής ποιότητας με σκοπό την μεταπώληση και διοχέτευσή τους στη λιανική αγορά, δηλαδή κάρβουνα που να ήταν εμπορεύσιμα χωρίς να είχαν συμφωνήσει ότι τα κάρβουνα θα έπρεπε να είχαν συγκεκριμένη υγρασία ή συγκεκριμένο μέγεθος.

1. Οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν για το σύνολο των καρβούνων των τριών εμπορευματοκιβωτίων που παρέλαβε η Κατηγορούμενη 1 από την Παραπονούμενη. Ειδικότερα, η κάθε επιταγή που είχε εκδοθεί (Τεκμήριο 3, 4 και 5) αντιστοιχούσε στο κάθε εμπορευματοκιβώτιο που παρέλαβε η Κατηγορούμενη
2. Πιο συγκεκριμένα, η επιταγή Τεκμήριο 3 αφορούσε το πρώτο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ] το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο τιμολόγιο με αριθμό 0125, η επιταγή Τεκμήριο 4 αφορούσε το δεύτερο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ] το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο τιμολόγιο με αριθμό 0126 και η επιταγή Τεκμήριο 5 αφορούσε το τρίτο εμπορευματοκιβώτιο με κωδικό [ ] το οποίο με τη σειρά του αντιστοιχούσε στο τιμολόγιο με αριθμό 0127 (Τεκμήριο 13).
3. Τα επίδικα εμπορευματοκιβώτια δεν επιστράφηκαν στην Παραπονούμενη και παρέμειναν στην κατοχή της Κατηγορούμενης
4. Το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικήματων των κατηγοριών που προσάπτονται στους κατηγορουμένους 1 και 2 βρίσκεται επί των ώμων της κατηγορούσας αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει σωρευτικά την στοιχειοθέτησή τους με αποδεκτή μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, χωρίς να επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι.[14] Εναπόκειται, επίσης, στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.[15] Αν στο τέλος της υπόθεσης παραμείνει στο μυαλό του Δικαστηρίου έστω και η παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή των κατηγορουμένων, τότε αυτοί θα πρέπει να απαλλαχθούν από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.[16] Σε ότι αφορά το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 για τη στοιχειοθέτηση του χρειάζεται να αποδειχθούν σωρευτικά τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου και επιβεβαιώνονται από τη σχετική νομολογία[17]: (α) Η έκδοση επιταγής. (β) Η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Εφόσον τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία αποδειχθούν ή γίνουν παραδεκτά γεγονότα που αποδεικνύουν αυτά, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του κατηγορούμενου (εκδότη) να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι η ανάκληση της επιταγής έγινε για εύλογη αιτία.[18] Όπως υποδείχθηκε στην N.C. Diamonds Co. Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, η οποία υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη Nikiforos Technologies Ltd ν. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Εφεση 18/2012 ημ. 16/4/2014, η έννοια της «εύλογης αιτίας» συνδέεται με εκείνη της καλής πίστης (bona fide), συναρτάται με την έννοια της δίκαιης αιτίας και θεωρείται ταυτόσημη με τη λέξη ειλικρινά (honestly). Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και ότι, επιπρόσθετα, αυτή του η πεποίθηση ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει (αντικειμενικό κριτήριο). Όπως με ενάργεια υποδεικνύεται από το Ανώτατο Δικαστήριο στις πιο πάνω υποθέσεις, η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου (εκδότη) καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει η επιφύλαξη του εδαφίου

(2)και δεν επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις που ενδεχόμενα να διαταράσσουν την προσφερόμενη υπεράσπιση. Επίσης, σύμφωνα με την Nikiforos Technologies Ltd (ανωτέρω), εύλογη αιτία αποτελεί η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση της επιταγής και τα οποία παρατίθενται, γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή. Σύμφωνα δε με την Χατζηαργυρού ν. Pamporides LLC, Ποιν. Έφεση 300/2018 ημ. 17/04/2019, ο Κατηγορούμενος (εκδότης) δεν μπορεί να επικαλείται την υπεράσπιση της επιφύλαξης της εύλογης αιτίας σύμφωνα με το άρθρο 305 Α

(2)του Κεφ. 154, ισχυριζόμενος λόγο που είναι διαφορετικός από εκείνον που εξεδήλωσε προς την Τράπεζα κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής. Η αιτία αυτή θα πρέπει να είναι άμεσα και αποκλειστικά συναρτημένη με τον δηλωθέντα προς την Τράπεζα λόγο ανάκλησης.[19] Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποιν. Έφεση 96/2014, ημ. 15/4/2016: «Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο εκδότης της επιταγής κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησής της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά ή περί την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή ο εκδότης της παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα τον λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύθηκε (βλ. Diamonds Co Ltd v. Χρήστου Γεωργίου

(2011)2 Α.Α.Δ. 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής». Η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα προϋποθέτει, βεβαίως, την ύπαρξη έγκυρης και κανονικής επιταγής[20] ως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154, και, με δεδομένο ότι μία επιταγή θεωρείται συναλλαγματική, το ζήτημα αυτό διέπεται από τις ίδιες διατάξεις που εφαρμόζονται για συναλλαγματικές, εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Νόμο.[21] Εκ των προϋποθέσεων, λοιπόν, που επηρεάζουν την εγκυρότητα μίας επιταγής είναι η υπογραφή της από τον εκδότη - εντολέα της[22] χωρίς η υπόσταση της να επηρεάζεται επειδή συμπληρώθηκε ως προς τα υπόλοιπα αναγκαία στοιχεία της από πρόσωπο άλλο από τον εκδότη της, με την προϋπόθεση ότι η συμπλήρωση γίνεται με την εντολή ή συγκατάθεση του εκδότη της ή από τον κάτοχο αυτής για αξία.[23] Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα, στρέφομαι να εξετάσω εάν τα γεγονότα αυτά στοιχειοθετούν τις κατηγορίες που αποδίδονται στους Κατηγορούμενους. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[24] Επισημαίνω, ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών υπήρξαν, σε όλη τους την εμβέλεια, αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησης τους.[25] Εν προκειμένω, η στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνίας κατά την ακροαματική διαδικασία. Αφενός, η έκδοση των επίδικων επιταγών από την Κατηγορούμενη 1 (1ο συστατικό στοιχείο) προκύπτει ευθέως από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου. Αφετέρου, ούτε η πρόκληση της μη εξόφλησης των επίδικων επιταγών με πράξη του Κατηγορούμενου 2 (2ο συστατικό στοιχείο) αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. Αντιθέτως, αποτέλεσε κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι οι επίδικες επιταγές δεν τιμήθηκαν όταν παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα για πληρωμή μετά την ημερομηνία που η κάθε μία από αυτές κατέστη πληρωτέα λόγω του ότι προηγήθηκε η ανάκληση της πληρωμής τους από τον Κατηγορούμενο 2[26] και αυτές παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτες. Κατά συνέπεια, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)Κεφ. 154 έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία, μεταθέτοντας έτσι επί των ώμων των Κατηγορουμένων το βάρος να αποδείξουν, στον απαιτούμενο βαθμό, την ύπαρξη εύλογης αιτίας για την ανάκληση της πληρωμής των επίδικων επιταγών. Το ζήτημα αυτό, όπως προαναφέρθηκε, συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο που παρατέθηκε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκαν οι επιταγές, κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης της πληρωμής τους, που, εν προκειμένω, είναι το «Bad Quality Goods».[27] Συναφώς, ό,τι παραμένει προς εξέταση είναι αν, υπό τις περιστάσεις, οι Κατηγορούμενη 1 (εκδότης των Επιταγών) απέσεισε το βάρος που είχε να δείξει, επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι υπήρχε εύλογη αιτία ανάκλησης της πληρωμής των Επιταγών, κατά τρόπο ώστε να απαλλάσσεται από την ποινική ευθύνη που το άρθρο 305 Α

(2)εναποθέτει και, στην περίπτωση που απέτυχε να το πράξει, αν ο Κατηγορούμενος 2 είναι νομικά υπεύθυνος ως συνεργός της Κατηγορούμενης 1 στη διάπραξη του αδικήματος του προαναφερόμενου άρθρου, ως οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Με υπόβαθρο την επί του προκειμένου αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας σε συνδυασμό με τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου και με δεδομένο ότι ουδεμία αξιόπιστη μαρτυρία παρουσιάστηκε σε σχέση με την ύπαρξη εύλογης αιτίας στην ανάκληση των επίδικων επιταγών, αφού η επί του προκειμένου μαρτυρία του Κατηγορούμενου 2 απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη, κρίνω ότι η ενέργεια της Κατηγορούμενης 1 να προκαλέσει την μη εξόφληση των επιταγών δεν ήταν ειλικρινής ούτε υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία. Πρόδηλα, οι Κατηγορούμενοι προχώρησαν στην ανάκληση πληρωμής των επίδικων επιταγών όχι διότι πίστευαν ειλικρινά ότι είχαν δικαίωμα υπό τις περιστάσεις να το πράξουν αλλά για να αποφύγουν την πληρωμή τους, προφασιζόμενοι την ύπαρξη εύλογης αιτίας. Συναφώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούμενη 1 απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη «εύλογης αιτίας» για την πρόκληση της μη πληρωμής των Επιταγών[28] και, έτσι, αυτή κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 1, 3 και 5 που αντιμετωπίζει. Σε ότι αφορά, τώρα, τον Κατηγορούμενο 2, αυτός κατηγορείται βάσει του Άρθρου 20 του Κεφ. 154, ως συνεργός της Κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του αδικήματος του Άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ. 154. Η νομική ευθύνη συνεργού εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία αποφάσεων[29] με πιο πρόσφατη την Χριστοδούλου ν. Τζιωρτζής, Ποιν. Έφεση 253/2018 ημ. 01/06/2020, ECLI:CY:AD:2020:B173, ECLI:CY:AD:2020:B173[30] όπου τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η καταδίκη συνεργού προϋποθέτει πρόθεση παροχής βοήθειας στον αυτουργό με γνώση όλων των αναγκαίων στοιχείων που συνιστούν το αδίκημα. Εν προκειμένω, προκύπτει από τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης και ανάκλησης πληρωμής των επίδικων επιταγών ο διευθυντής της Κατηγορούμενης 1, ο οποίος υπέγραψε και παρέδωσε στην Παραπονούμενη τις επιταγές και ο οποίος παρείχε συνδρομή στην Κατηγορούμενη 1 μέσω των οδηγιών που δόθηκαν στην Τράπεζα, οι οποίες επέφεραν την ανάκληση της πληρωμής τους. Υπό τις δοσμένες, λοιπόν, περιστάσεις, κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε πρόθεση παροχής βοήθειας στην Κατηγορούμενη 1, με γνώση όλων των αναγκαίων στοιχείων που συνιστούν την διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)Κεφ.154 και, δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης αναφορικά με την ενοχή της Κατηγορούμενης 1, ο Κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 2, 4 και 6 που αυτός αντιμετωπίζει, ως συνεργός της Κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του αδικήματος του Άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ.

1. Όσον αφορά τα έξοδα αυτά, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και
2. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] η επιταγή της 1ης και 2ης κατηγορίας είναι ύψους €14.087,27 και οι δύο επιταγές της 3ης-4ης και 5ης-6ης κατηγορίας είναι ύψους €15.172,50 έκαστη. [2] Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ.

1. [3] Πρόκεται για μία διαφορά ύψους €863.
2. [4] C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506. [5] Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. [6] Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216, Ιωάννου ν. Κουννίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1215, Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454. [7] Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Scott Graham Brierley v. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 476, ημερ. 19/7/12, Χριστοφίνης ν. Φραντζή Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.

1. Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A
2. [8] Αναφορικά με την αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας και τη βαρύτητα που πρέπει να της αποδοθεί, σχετική η Θεοπίστη Τουμαζή ν Vandita Dixit, ECLI:CY:AD:2015:A302, Πολιτική Έφεση 274/2010, ημερομηνίας 5.5.
3. βλ. επίσης Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν. Χριστοδούλου, Πολιτική Έφεση αρ. 6/11 ημερ. 15/07/2016 [9] Άρθρο 27, Κεφ.
4. [10] Pal Tekinder και Άλλη ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551,Γεωργίου Νεοπτόλεμος ν. Ρωξάνης Νεοπτόλεμου Γεωργίου

(2010)1 ΑΑΔ 138 Adidas v. Jonidexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, Κούρρης v. Παπαδοπούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος v. Χριστοδούλου

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. [11] Φλόγα είναι η ονομασία των σακούλων καρβούνου που προμηθεύει η Κατηγορούμενη
2. [12] Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Κούρρης v. Παπαδοπούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος v. Χριστοδούλου

(1998)1 Α.Α.Δ. 291. [13] Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018, Pissis Ltd v. La Baguette Boulangerie- Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/10, ημερομηνίας 30.9.2015, Ιωάννης Τσιάττες v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd,

(2009)1 ΑΑΔ 974, 16 Ιουλίου, 2009, STARGEL CO LTD ν. LUTKIN κ.α., Πολιτική έφεση ΑΡ. 407/2011, 21/6/2018 και Χρίστου ν. Khoreva

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1874 [14] Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Sener Erbekci v Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434 και Αστυνομία ν. Βρυώνης, Ποιν. Έφεση 97/2017, ημ. 19/7/2019. [15] Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. [16] Ιωάννου Σάββας Πλαστήρα κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195. [17] Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142, Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου 2006 2 Α.Α.Δ. 29 και TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Ποιν. Έφεση 96/2014 ημ. 15/4/2016, ECLI:CY:AD:2016:B201 [18] N.C. Diamonds Co. Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, TTOZIOS MANAGEMENT LTD ανωτέρω, Δαμιανού ν. Κανάρη Ποιν. Έφεση 6/18 ημ. 31/10/2018 και ΝΙΚΟΣ ΓΛΥΚΥΣ G.N.S. TelemaN LTD v. ΛΑΡΤΙΔΗ, Ποιν. Έφεση 85/19 ημ. 30/06/

1. [19] Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd κ.α. Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 07/09/
2. [20] L.C.D. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.α., Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 30/01/2015 [21] L.C.D. Domiki Ltd (ανωτέρω) και Μαυρουδή ν. Δικηγορικής Εταιρείας Chrysses Demetriades & Co LLC, Ποιν. Έφεση 156/18 ημ. 21/02/
3. [22] άρθρο 3 Κεφ. 262 και Poly G. Knitwear Ltd v. Εφόρου Εταιρειών κ.α.

(2007)1 Α.Α.Δ. 96 [23]άρθρα 12 και 20

(1)Κεφ. 262, L.C.D. Domiki Ltd (ανωτέρω), (Xenakis Meli) Ξενάκη Μελή ν. Vassos Leptos Ltd, Ποιν. Έφεση 182/2014 ημ. 23/10/2015, ECLI:CY:AD:2015:B707 και Ορφανίδου ν. Φυλακτού Πολ. Έφεση 99/2014 ημ. 16/11/2021, ECLI:CY:AD:2021:A514, ECLI:CY:AD:2021:A514. [24] Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ.

1. [25] BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/
2. [26] Βλ. και τις σφραγίδες του πιστωτικού ιδρύματος που εμφαίνονται επί των Επιταγών (Τεκμήρια 5 - 8), οι οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 305 Α

(3)του Κεφ. 154, αποτελούν μαχητό τεκμήριο του αληθούς του περιεχομένου τους. [27] TTOZIOS MANAGEMENT LTD ανωτέρω, Κανάρη ανωτέρω, Χατζηαργυρού ανωτέρω, Louis Travel Ltd ανωτέρω, και ΛΑΡΤΙΔΗ ανωτέρω. [28] Ν N.C. Diamonds Co. Ltd ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω. [29] Σάββας Θεοχάρους & Υιος Λτδ ν. Χρ. Ορφανίδης, Ποινικές Εφέσεις 102/2014 και 115/2014, ημ. 23.10.15, Vrontis Builders Ltd v. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοί Λτδ, Ποιν. Εφέσεις 297/2014 και 298/2014 ημ. 17/06/2016, ECLI:CY:AD:2016:B291, Ιωαννίδης ν. Gastop Boutique Ltd, Ποιν. Έφεση 161/2014 ημ. 30/06/2017, ECLI:CY:AD:2017:B235, ECLI:CY:AD:2017:B235) [30] Βλ. επίσης και την ΚΑΣΑΠΗ v. ΜΕΝΕΞΗ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 137/2020, 20 Ιουλίου 2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο