← Κύπρος

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. POLYTROPO ADVERTISING LTD κ.α., Υπόθεση Αρ. 3348/2022, 3410/2022, 3411/2022, 11/9/2023

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. POLYTROPO ADVERTISING LTD κ.α., Υπόθεση Αρ. 3348/2022, 3410/2022, 3411/2022, 11/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2023:B78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σατσιά Προσ. Ε.Δ. Υπόθεση Αρ. 3348/2022 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Κατηγορούσα Αρχή και

  1. POLYTROPO ADVERTISING LTD
  2. ΡΛ
  3. ΓΠ Κατηγορούμενοι Υπόθεση Αρ. 3410/2022 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Κατηγορούσα Αρχή και
  4. POLYTROPO ADVERTISING LTD
  5. ΡΛ
  6. ΓΛ Κατηγορούμενοι Υπόθεση Αρ. 3411/2022 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Κατηγορούσα Αρχή και
  7. POLYTROPO ADVERTISING LTD
  8. ΡΛ
  9. ΓΛ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου 2023 Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Γ. Χριστοδούλου για Γ. Λεοντίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Κατηγορούμενους: κος Χ. Χριστοδούλου για Μ.Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες Κατηγορούμενος 2 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
  10. Οι Κατηγορούμενοι, οι οποίοι είναι οι ίδιοι και στις τρεις υποθέσεις με τους πιο πάνω αριθμούς και τίτλους, κατηγορούνται για δύο αδικήματα σε κάθε κατηγορητήριο τα οποία περιγράφονται ως ακολούθως: Πρώτη Κατηγορία (α) Έκθεση διαφήμισης πάνω σε πινακίδα επί εδάφους εντός κατοικημένης περιοχής χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9 και 14 του περί Εκθέσεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμου (Κεφ. 50), του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των Κανονισμών 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 9 των Περί Εκθέσεως Διαφημίσεων Δημοτικών Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 2000, Κ.Δ.Π. 339/
  11. Δεύτερη Κατηγορία (β) Πρόκληση έκθεσης διαφήμισης πάνω σε πινακίδα, επί εδάφους, εντός κατοικημένης περιοχής χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9 και 11 του περί Εκθέσεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμου (Κεφ. 50), του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των Κανονισμών 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 9 των Περί Εκθέσεως Διαφημίσεων Δημοτικών Κανονισμών του Δήμου Στροβόλου του 2000, Κ.Δ.Π. 339/
  13. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ως τίθενται στα τρία κατηγορητήρια η Κατηγορούμενη 1 με τη συνδρομή των Κατηγορούμενων 2 και 3 υπό την ιδιότητα τους ως Διευθυντές της: Υπόθεση αρ. 3348/2022 (α) Εκθέτουν παράνομα και προκαλούν την έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα (ήτοι την ημέρα καταχώρησης του κατηγορητηρίου) στο Τεμάχιο 2698, Φ.Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα Χ στο ΧΧΧΧΧΧ, χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια από την Αρμόδια Αρχή προς τούτο. Υπόθεση 3410/2022 (β) Εκθέτουν παράνομα και προκαλούν την έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα (ήτοι την ημέρα καταχώρησης του κατηγορητηρίου) στο Τεμάχιο 2606, Φ.Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧ στο ΧΧΧΧΧΧ, χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια από την Αρμόδια Αρχή προς τούτο. Υπόθεση 3411/2022 (γ) Εκθέτουν παράνομα και προκαλούν την έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα (ήτοι την ημέρα καταχώρησης του κατηγορητηρίου) στο Τεμάχιο 2607, Φ.Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧ στο ΧΧΧΧΧΧ, χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια από την Αρμόδια Αρχή προς τούτο.
  14. Τα κατηγορητήρια στις τρεις υποθέσεις είναι πανομοιότυπα, υπό την έννοια ότι αφορούν τους ίδιους Κατηγορούμενους και περιλαμβάνουν τα ίδια αδικήματα. Η μόνη διαφορά μεταξύ των τριών υποθέσεων έγκειται στο ότι αφορούν διαφορετικές διαφημιστικές πινακίδες οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε διαφορετικά ακίνητα με διαφορετικούς αριθμούς τεμαχίου ως περιγράφεται στην προηγούμενη παράγραφο.
  15. Οι Κατηγορούμενοι προτού απαντήσουν στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν, ήγειραν την ειδική απολογία του autrefois acquit (δηλαδή ότι έχουν προηγουμένως αθωωθεί βάσει των ίδιων γεγονότων για το ίδιο ποινικό αδίκημα) βάσει του άρθρου 69

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ,
  2. Δεδομένου η Κατηγορούσα Αρχή προέβαλε ένσταση και εν πάση περιτπώσει αρνήθηκε ότι εν προκειμένω ευσταθεί το ότι οι Κατηγορούμενοι έχουν αθωωθεί για τα ίδια ποινικά αδικήματα, το Δικαστήριο προχώρησε με ακρόαση βάσει του άρθρου 69
(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 για να διαπιστωθεί το «κατά πόσο ο ισχυρισμός αυτός είναι πράγματι αληθινός ή όχι».
  1. Στο πλαίσιο της εκδίκασης του κατά πόσον ο ισχυρισμός περί της εφαρμογής του autrefois acquit ευσταθεί εν προκειμένω, κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήριο Β, δέσμη εγγράφων η οποία αποτελείται από 6 κατηγορητήρια (Υποθέσεις αρ. 13928/2016, 13912/2016, 16200/2017, 13953/2016,16201/2017, 16202/2017). Ως Τεκμήριο Γ, κατατέθηκε δέσμη εγγράφων η οποία αποτελείται από 5 πιστά αντίγραφα πρακτικών του Δικαστηρίου για την απόσυρση και συνεπακόλουθη αθώωση και απαλλαγή των Κατηγορούμενων στις Υποθέσεις αρ. 13928/2016,13912/2016, 13953/2016, 16201/2017, 16202/
  2. Β. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  3. Σύμφωνα με το Άρθρο 12
(2)του Συντάγματος: «Ο απαλλαγείς ή καταδικασθείς δεν δικάζεται εκ δευτέρου διά το αυτό αδίκημα. Ουδείς τιμωρείται εκ δευτέρου διά την αυτήν πράξιν ή παράλειψιν, εκτός εάν συνεπεία ταύτης προεκλήθη θάνατος.»
  1. Το Άρθρο 4 του 7ου Πρωτοκόλλου στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία δυνάμει του Άρθρου 169 του Συντάγματος έχει αυξημένη ισχύ έναντι των ημεδαπών νόμων: «
  2. Κανένας δεν μπορεί να διωχθεί ή καταδικασθεί ποινικά από τα δικαστήρια του ίδιου Κράτους, για μια παράβαση για την οποία ήδη αθωώθηκε ή καταδικάσθηκε με αμετάκλητη απόφαση σύμφωνα με το νόμο και την ποινική δικονομία του Κράτους αυτού.
  3. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου δεν εμποδίζουν την επανάληψη της διαδικασίας, σύμφωνα με το νόμο και την ποινική δικονομία του Κράτους για το οποίο πρόκειται, εάν υπάρχουν αποδείξεις νέων ή μεταγενέστερων της απόφασης γεγονότων, ή υπήρξε θεμελιώδες σφάλμα της προηγούμενης διαδικασίας, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της υπόθεσης.»
  4. Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 με πλαγιότιτλο «κανένας δεν είναι δύο φορές ποινικά υπεύθυνος για το ίδιο ποινικό αδίκημα»: «
  5. Κανένας δεν δύναται να είναι δύο φορές ποινικά υπεύθυνος, είτε δυνάμει των διατάξεων του Κώδικα αυτού είτε δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου νόμου, για την ίδια πράξη ή παράλειψη, εκτός της περίπτωσης κατά την οποία, ότι από τέτοια πράξη ή παράλειψη προκλήθηκε ο θάνατος άλλου, οπότε ο υπαίτιος δύναται να καταδικαστεί για το ποινικό αδίκημα για το οποίο, είναι ένοχος λόγω της πρόκλησης τέτοιου θανάτου, ανεξάρτητα του ότι ήδη έχει καταδικαστεί για άλλο ποινικό αδίκημα που συνίσταται από την πράξη ή παράλειψη που διαπράχτηκε από αυτόν.»
  6. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 35 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 με πλαγιότιτλο «[π]ρόσωπα που καταδικάστηκαν ή αθωώθηκαν δεν δικάζονται εκ νέου για το ίδιο ποινικό αδίκημα»: «Όποιος δικάστηκε μια φορά από αρμόδιο Δικαστήριο για ποινικό αδίκημα και καταδικάστηκε ή αθωώθηκε για αυτό το ποινικό αδίκημα, εφόσον αυτή η καταδίκη ή η αθώωση παραμένει σε ισχύ, δε δικάζεται εκ νέου βάσει των ίδιων γεγονότων για το ίδιο ποινικό αδίκημα.» Κώλυμα λόγω δεδικασμένου και δεδικασμένο στη σφαίρα του ποινικού δικαίου
  7. Το κώλυμα (estoppel) αποτελεί μια νομική αρχή ή κανόνα ο οποίος επενεργεί κατά τρόπο που να εμποδίζει ένα διάδικο από του να εγείρει ή να αρνηθεί ένα γεγονός ή που εμποδίζει ένα διάδικο από του να αρνηθεί την ύπαρξη μια κατάστασης γεγονότων που έχει προβάλει προηγουμένως. Στην παράγραφο 334 του συγγράμματος Halsbury's Laws of England (Τόμος 15, 3η έκδοση) αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά με την έννοια του estoppel: "There is said to be an estoppel where a party is not allowed to say that a certain statement of fact is untrue, where in reality it is true or not. Estoppel or "conclusion" as it is frequently called by the older authorities, may therefore be defined as a disability whereby a party is precluded from alleging or proving in legal proceedings that a fact is otherwise than it has been made to appear by the matter giving rise to that disability. Estoppel is often described as a rule of evidence, but the whole concept is more correctly viewed as a substantive rule of law."
  8. Το κώλυμα μπορεί να πάρει μια από τις εξής μορφές: (α) Κώλυμα λόγω δεδικασμένου (estoppel by record), (β) Κώλυμα λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα (estoppel by deed), (γ) Κώλυμα λόγω διαγωγής - συμπεριφοράς (estoppel by conduct).
  9. Αναφορικά με το κώλυμα λόγω δεδικασμένου στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 15, παρ. 336 αναφέρονται τα πιο κάτω: "Estoppel of record or quasi of record arises where an issue of fact has been judicially determined in a final manner between the parties by a tribunal having jurisdiction, concurrent or exclusive, in the matter, and the same issue comes directly in question in subsequent proceedings between the same parties." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Αποκλεισμός από δεδικασμένο ή από ημιδεδικασμένο εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος, και το ίδιο γεγονός επανεμφανίζεται άμεσα σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων".
  10. Η έννοια του δεδικασμένου έχει διάφορες όψεις, προσλαμβάνει διάφορες μορφές και τυγχάνει εφαρμογής. Η αρχή του δεδικασμένου αποσκοπεί στο να προστατεύσει ένα διάδικο από του να πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του περισσότερο από μια φορά για το ίδιο ζήτημα και προκύπτει από την επιτακτική ανάγκη για τελεσιδικία. Στην Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2008)1 Α.Α.Δ. 768 αναφέρθηκε ότι ο κανόνας βασίζεται σε δύο αρχές: (α) Ότι η τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος (Interest rei publicae ut sit finis litium), και (β) Κανένας δεν πρέπει να ενοχλείται δύο φορές για το ίδιο θέμα (Nemo debet bis vexavi pro eadem causa). 15. Το δόγμα του δεδικασμένου (res judicata) ως αναφέρθηκε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χαραλάμπους Πουλλαούας ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 494, με παραπομπή στον Archbold του 1995 τυγχάνει εφαρμογής στη σφαίρα του ποινικού δικαίου υπό την έννοια ότι κανείς δεν μπορεί να τίθεται δύο φορές σε κίνδυνο καταδίκης για το ίδιο αδίκημα (nemo debet bis vexari pro eadem causa, or nemo debet bis puniri pro uno delicto). Πρόκειται για τον κανόνα εναντίον της διπλής διακινδύνευσης (double jeopardy) γνωστός και ως "ne bis in idem". 16. H ειδική απολογία του autrefois acquit και convict εδράζεται σε αυτό τον κανόνα. Το άρθρο 69
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 αποτελεί κωδικοποίηση της αρχής του κοινοδικαίου ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να τεθεί δις σε κίνδυνο για το ίδιο αδίκημα (Αναφορικά με την Αίτηση του Αντώνη Ιωάννου
(2016)1 ΑΑΔ 1770). 17. Κώλυμα στην καταχώριση της ίδιας κατηγορίας αποτελεί η δικαστική κρίση επί της ουσίας της κατηγορίας και ο κατηγορούμενος να είχε τεθεί σε κίνδυνο καταδίκης. Η κρίση επί της ουσίας όμως, δεν εξυπακούει ακρόαση με μάρτυρες (Κονέ v. Φλουρή κ.ά.
(2015)2 Α.Α.Δ. 80).
  1. Σημειώνεται ότι δεν εμποδίζεται η επίκληση του autrefois / res judicata στις περιπτώσεις στις οποίες οι κατηγορίες διαφέρουν μερικώς από τις κατηγορίες στο αρχικό κατηγορητήριο καθότι ο κατηγορούμενος τυγχάνει της προστασίας του δόγματος και στις περιπτώσεις που αφορούν κατηγορίες στις οποίες θα μπορούσε να είχε καταδικαστεί σε προηγούμενη διαδικασία (Πουλλαούας, ανωτέρω με παραπομπή στο σύγγραμμα Spencer Bower and Turner "The Doctrine of Res Judicata", 2nd ed., σελ. 272). Η αρχή αυτή έχει τεθεί και στην Connelly v. Director of Public Prosecutions [1964] A.C. 1254 στην απόφαση τους Βουλής των Λόρδων.
  2. Το βάρος απόδειξης ότι υπάρχει δεδικασμένο το φέρουν οι Κατηγορούμενοι στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Coughlan
(1976)63 Cr App R33, Blackstone's Criminal Practice 2015, D12.34, σελ. 1622).
  1. Σημειώνεται ότι η ειδική απολογία autrefois σχετίζεται και με την κατάχρηση της διαδικασίας και υπό κάποιες περιστάσεις μπορεί να θεωρηθεί και κατάχρηση διαδικασίας, παραδείγματος χάριν, στις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος κατηγορείται δύο φορές για ξεχωριστά αδικήματα βασισμένα στα ίδια ή ουσιωδώς τα ίδια γεγονότα, ειδικά όταν η μεταγενέστερη κατηγορία αφορά πιο σοβαρό αδίκημα από την προγενέστερη (ίδετε Blackstone's, D12.24). Συνεχιζόμενα Αδικήματα
  2. Στην απόφαση της Αναφορικά με την Αίτηση του Άγγελου Μαυρομμάτη
(2003)1 Α.Α.Δ. 1313 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κος Γαβριηλίδης, στο πλαίσιο αίτησης για ακύρωση ενδιάμεσης απόφασης Πρωτόδικου Δικαστηρίου για απόρριψη απάντησης ειδικής απολογίας (autrefois acquit), ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τα συνεχιζόμενα αδικήματα (ο τονισμός είναι δικός μου): «Τα "συνεχιζόμενα αδικήματα", ακριβώς ως εκ της φύσεώς τους, μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο μιας κατηγορίας, ως ένα αδίκημα, που διαπράχθηκε μέσα σε ορισμένη χρονική περίοδο, χωρίς η κατηγορία να πάσχει λόγω πολλαπλότητας. Τούτο, όμως, δεν σημαίνει ότι τα ίδια "συνεχιζόμενα αδικήματα" δεν μπορούν να αποτελέσουν, και πάλι ως εκ της φύσεώς τους, το αντικείμενο περισσοτέρων της μίας κατηγοριών, ως περισσότερα του ενός αδικήματα, που διαπράχθηκαν σε διάφορα χρονικά διαστήματα ή διάφορες ημερομηνίες χωρίς, σε τέτοια περίπτωση, να παραβιάζεται το Άρθρο 12.2 του Συντάγματος και/ή το άρθρο 19 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. (Βλέπε σχετικά την απάντηση του Εφετείου στο Νομικό Ερώτημα (c) στην Araouzos & Son v. The Police
(1980)2 C.L.R. 148-150, ιδιαίτερα τη σελίδα 150).» 22. Αντλείται επίσης καθοδήγηση επί του ζητήματος αυτού από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με τα άρθρα 3
(1)(β) και 10 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 στις οποίες κρίθηκε ότι αυτού του είδους αδικήματα είναι συνεχιζόμενα - συνεχούς φύσης (Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1994)2 Α.Α.Δ. 145 και Φράγκος Στέφανος ν. Αλεξάνδρας Αληφάντη κ.α.
(2003)2 Α.Α.Δ. 528).
  1. Αντλήθηκε επίσης καθοδήγηση όσον αφορά τα συνεχιζόμενα αδικήματα (continuous offences) από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2015, D11.32 - D11.35 όπου στην ουσία αναφέρεται πως όταν το αδίκημα είναι συνεχιζόμενο το οποίο ως εκ της φύσεως του λαμβάνει χώρα συνεχόμενα και/ή αδιάλειπτα σε μια χρονική περίοδο αναγνωρίζεται εξαίρεση στον κανόνα όσον αφορά την πολλαπλότητα/διπλότητα των κατηγοριών. Αναφέρεται ότι η αυθεντία επί αυτού του ζητήματος είναι η απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην Chiltern D.C. v. Hodgetts and another [1983] 2 A.C. 120 απόφαση στην οποία παραπέμπει και ο Δικαστής Γαβριηλίδης στην Μαυρομμάτης (ανωτέρω).
  2. Η Chiltern αφορούσε αδικήματα δυνάμει του Town and Country Planning Act 1971, ήτοι μη συμμόρφωση με ειδοποίηση η οποία περιείχε διαταγή προς τον παραλήπτη της να απέχει από συγκεκριμένη χρήση ακινήτου. Ο Εφεσείων ισχυρίστηκε πως για κάθε διαφορετική ημέρα έπρεπε να καταχωρείτο ξεχωριστό κατηγορητήριο. Η Βουλή των Λόρδων (Lord Roskill) απέρριψε το επιχείρημα αυτό. Αναφέρθηκε ότι το αδίκημα μπορεί να λαμβάνει χώρα κατά τρόπο συνεχιζόμενο ή κατά διαστήματα σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο ("It may take place, whether continuously or intermittently, over a period of time"). Κρίθηκε ότι το αδίκημα το οποίο εξέταζαν ήταν ένα συνεχιζόμενο αδίκημα και όχι μια σειρά από διαφορετικά αδικήματα τα οποία διαπράττονται κάθε εκάστη επόμενη ημέρα, υπό την έννοια ότι υπάρχει έλλειψη συμμόρφωσης η οποία συνεχίζεται
  3. Προκύπτει από τη σχετική επί του ζητήματος νομολογία. ότι στις περιπτώσεις αδικημάτων συνεχούς φύσεως ένα πρόσωπο δύναται να διωχθεί για διάφορες χρονικές περιόδους και διαφορετικές ημερομηνίες διάπραξης του αδικήματος με διαφορετικά κατηγορητήρια δεδομένου ότι τα κατηγορητήρια καλύπτουν διαφορετικές χρονικά περιόδους και/ή δεν υπάρχει αλληλοεπικάλυψη όσον αφορά τον ισχυριζόμενο χρόνο διάπραξης του αδικήματος χωρίς να τίθεται ζήτημα παραβίασης του Άρθρου 12.2 του Συντάγματος (ίδετε Μαυρομμάτη, ανωτέρω). Εν ολίγοις, όταν οι διαφορετικές υποθέσεις αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους δε φαίνεται ότι μπορεί να τεθεί λυσιτελώς ζήτημα autrefois acquit/convict. Γ. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ
  4. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων κατά την προφορική του αγόρευση ανέφερε ότι με απλή αντιπαραβολή των κατηγορητηρίων στις Υποθέσεις 3410/2022 και 3411/2022 με τα κατηγορητήρια στις Υποθέσεις 13928/16 και 16200/17 προκύπτει πως αυτές είναι οι ίδιες και συνεπώς κατά την θέση του υπάρχει δεδικασμένο. Η δε Υπόθεση 3348/22 κατά την θέση του συνηγόρου των Κατηγορούμενων έχει δεδικασμένο σε σχέση με τις Υποθέσεις αρ. 13912/16 και 16202/
  6. Αναφορικά με το κατά πόσον τα εν προκειμένω αδικήματα είναι συνεχιζόμενης φύσεως ο συνήγορος των Κατηγορούμενων ανέφερε ότι κατά την θέση του δεν μπορεί να υπάρξει συνεχιζόμενη τοποθέτηση πινακίδας καθότι η τοποθέτηση της πινακίδας έγινε κατά το συγκεκριμένο χρόνο. Για την διάπραξη οποιουδήποτε άλλου αδικήματος χρειάζεται νέα παράβαση, δηλαδή νέα τοποθέτηση. Δεν μπορεί να νοηθεί εδώ ότι υπάρχει αδίκημα συνεχιζόμενο, επειδή άφησε την πινακίδα. Περαιτέρω, ο συνήγορος των Κατηγορούμενων κατέθεσε γραπτό κείμενο με παραπομπές σε νομοθεσία και διαδικαστικούς κανονισμούς σχετικούς με το δεδικασμένο.
  7. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε δύο κείμενα γραπτών αγορεύσεων, το ένα για την Υπόθεση 3348/2022 και το άλλο για τις Υποθέσεις 3410/2022 και 3411/
  9. Στην ουσία ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρει ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο καθότι υπάρχουν διαφορετικές υποθέσεις για διαφορετικές πινακίδες οι οποίες βρίσκονται σε διαφορετικά τεμάχια γης και αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους. Περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε ότι στις εν προκειμένω υποθέσεις είναι διαφορετικές οι κατηγορίες υπό την έννοια ότι αφορούν την παράνομη έκθεση διαφήμισης ενώ οι προηγούμενες υποθέσεις αφορούσαν την τοποθέτηση των πινακίδων.
  10. Παρέπεμψε επίσης το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία και σε συγγράμματα.
  11. Το Δικαστήριο ευχαριστεί τους ευπαίδευτους συνηγόρους για τις βοηθητικές τους αγορεύσεις τις οποίες έλαβε υπόψη του για σκοπούς ετοιμασίας της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης. Δ. ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΤΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
  12. Καταρχάς θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια τα άρθρα 4 και 13 του του περί Εκθέσεως Διαφημίσεων (Έλεγχος) Νόμου, Κεφ. 50 καθότι για σκοπούς της παρούσας απόφασης θα πρέπει να αποφασιστεί το κατά πόσον τα υπό κρίση αδικήματα είναι συνεχούς φύσεως (η έμφαση είναι δική μου): «Control of erection of hoardings and display of advertisements
  13. No person shall- (a) erect, or cause to be erected, or authorize the erection of any hoarding except in accordance with the provisions of section 5 or section 6; or (b) display or cause to be displayed any advertisements to which this Law applies except (i) upon a hoarding lawfully erected in accordance with the provisions of section 5 or (ii) in accordance with the provisions of section
  14. Offences and penalties 14.-
(1)Any person who erects or causes to be erected or authorizes the erection of any hoarding or who displays or causes to be displayed any advertisement in contravention of the provisions of this Law shall be guilty of an offence and shall be liable on conviction to a fine not exceeding ΛΚ125 and to a further fine not exceeding ΛΚ 25 for every day during which the contravention is continued after his conviction thereof and in the event of any person persistently contravening the provisions of this Law, the Court may at the request of a Council or a Commissioner or an Improvement Board, as the case may be, authorize the forfeiture and confiscation of the offending advertisement or hoarding .»
  1. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2015, D11.34 "determining whether an offence is properly to be treated as continuous will require detailed analysis of the offence-creating provision".
  2. Λαμβάνοντας υπόψη την ορολογία και το λεκτικό το οποίο χρησιμοποιείται στα άρθρα 4 και 14 του Κεφ. 50 καθώς και τη φύση των εν προκειμένω πράξεων και/ή παραλείψεων, θεωρώ ότι η ανέγερση/εγκατάσταση πινακίδας (erection of hoarding) καθώς και η έκθεση διαφήμισης (display of advertisement) είναι αδικήματα συνεχιζόμενης φύσης. Ως εκ της φύσης των αδικημάτων, όταν ανεγερθεί ή αναρτηθεί μια πινακίδα, ή όταν εκτίθεται κάποια διαφήμιση σε πινακίδα, η διαφήμιση τοποθετείται και παραμένει εκεί και συνεπακόλουθα το αδίκημα συνεχίζεται μέχρι την αφαίρεση της πινακίδας ή της διαφήμισης.
  3. Η ίδια ήταν και η κατάληξη της Έντιμης Δικαστή κυρίας Θεοκλήτου στην Υπόθεση Αρ. 14360/2016, Δήμος Λευκωσίας ν. Adboard Media Limited και 3 άλλων, 14.11.2017, ECLI:CY:EDLEF:2017:B55 και υιοθετώ το σκεπτικό της.
  4. Είναι απαραίτητο να παρατεθούν ορισμένες πληροφορίες σε σχέση με τις προηγούμενες υποθέσεις (Τεκμήριο Β) στις οποίες οι Κατηγορούμενοι έχουν αθωωθεί για σκοπούς σύγκρισης και αντιπαραβολής των κατηγοριών και των λεπτομερειών τους με αυτές της παρούσας υπόθεσης: - Υπόθεση Αρ. 13928/16: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2606, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα J μεταξύ της 24.2.2016 και 21.06.2016 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο. - Υπόθεση Αρ. 13912/16: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2968, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα J μεταξύ της 01.08.2013 και 10.06.2016 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο. - Υπόθεση Αρ. 16200/2017: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2606, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα J μεταξύ της 03.04.2017 και 08.09.2017 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο. - Υπόθεση Αρ. 13953/2016: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2744, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα L μεταξύ της 15.03.2016 και 27.06.2016 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο. - Υπόθεση Αρ. 16201/2017: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2744, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα L μεταξύ της 03.04.2017 και 08.09.2017 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο. - Υπόθεση Αρ. 16202/2017: αφορά επίδειξη (τοποθέτηση) πινακίδας κατά παράβαση του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 (display of advertisement), στο τεμάχιο 2968, Φ./Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, τμήμα J μεταξύ της 03.04.2017 και 08.09.2017 όταν καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο.
  5. Από τα έγγραφα στο Τεκμήριο Γ, προκύπτει ότι οι Κατηγορούμενοι αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζαν στις πιο πάνω υποθέσεις.
  6. Ερχόμενος τώρα στις παρούσες υποθέσεις, υπενθυμίζω ότι η Υπόθεση αρ. 3348/2022 αφορά έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα στο Τεμάχιο 2698, Φ.Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα Χ στο ΧΧΧΧΧ. Η Υπόθεση 3410/2022 αφορά έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα στο Τεμάχιο 2606, Φ.Σχ. ΧΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧ στο ΧΧΧΧΧΧΧΧ. Η Υπόθεση 3411/2022 αφορά την έκθεση διαφήμισης σε πινακίδα από την 21.02.2022 μέχρι και σήμερα στο Τεμάχιο 2607, Φ.Σχ. ΧΧ/ΧΧΧΧ, Τμήμα ΧΧΧ στο ΧΧΧΧΧ.
  7. Εν πρώτοις, προκύπτει από την σύγκριση των πιο πάνω δεδομένων ότι οι Κατηγορούμενοι, οι οποίοι όπως προαναφέρθηκε είναι οι ίδιοι σε όλες τις υποθέσεις (υπάρχει δηλαδή πλήρης ταύτιση των διαδίκων), είχαν κατηγορηθεί για το ίδιο αδίκημα, ήτοι αυτό της παραγράφου (β) του άρθρου 4 του Κεφ. 50 το οποίο αφορά την έκθεση διαφήμισης. Δηλαδή πρόκειται για το ίδιο αδίκημα και συνεπώς δεν ευσταθεί η θέση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι οι παρούσες υποθέσεις αφορούν διαφορετικό αδίκημα καθότι εξειδικεύεται στην κατηγορία στα 6 κατηγορητήρια στο Τεκμήριο Β ότι πρόκειται για κατηγορία βάσει του άρθρου 4(β) του Κεφ. 50 και όχι βάσει του άρθρου 4(α).
  8. Παρά ταύτα, είναι ξεκάθαρο ότι οι υποθέσεις αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους. Οι προηγούμενες υποθέσεις αφορούν χρονικές περιόδους στα έτη 2016 και 2017, ενώ οι τρεις παρούσες υποθέσεις αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους στο έτος
  10. Επίσης προκύπτει από εξέταση και την σύγκριση των κατηγορητηρίων των τριών υποθέσεων υπό εξέταση με τα 6 κατηγορητήρια στο Τεκμήριο Β, ότι μόνο οι Υποθέσεις 13928/2016 και 16200/2017 αφορούν το ίδιο τεμάχιο γης με κάποιο από τα τεμάχια γης στις εν προκειμένω υποθέσεις, συγκεκριμένα με την Υπόθεση 3410/2022 που αφορά την έκθεση διαφήμισης στο ακίνητο με αρ. τεμαχίου
  12. Οι υπόλοιπες υποθέσεις ως παρατίθενται στην παράγραφο 36, πιο πάνω, φαίνεται να αφορούν διαφορετικά ακίνητα καθότι δεν συμπίπτουν οι αριθμοί τεμαχίου. Η Υπόθεση 3348/2022 φαίνεται να αφορά το ακίνητο με αρ. τεμαχίου 2698, ενώ οι Υποθέσεις 13912/2016 και 16201/2017 φαίνεται να αφορούν το ακίνητο με αρ. τεμαχίου
  14. Επιπρόσθετα, οι Υποθέσεις αρ. 13953/2016 και 16201/2017 φαίνεται να αφορούν την έκθεση διαφήμισης σε κάποιο ακίνητο με αριθμό τεμαχίου
  15. Τα κατηγορητήρια στις παρούσες Υποθέσεις αφορούν τα ακίνητα με αριθμό τεμαχίων 2606, 2607 και 2698, αντίστοιχα.
  16. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει αν πρόκειται για κάποιο λάθος είτε στην σύνταξη κάποιου από τα κατηγορητήρια, είτε εάν για κάποιο λόγο έχει αλλάξει ο αριθμός τεμαχίου κάποιου ακινήτου στο μεσοδιάστημα. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβαίνει σε υποθέσεις από τη στιγμή που δεν έχει μαρτυρία ή παραδεκτά γεγονότα ενώπιον του.
  17. Έγινε κάποια προσπάθεια κατά τη διάρκεια της αγόρευσης του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής να αναφερθεί ότι υπήρξε κάποια διαφοροποίηση στους αριθμούς τεμαχίων των ακινήτων και να κατατεθούν τίτλοι ιδιοκτησίας και τοπογραφικά σχέδια, ωστόσο ο συνήγορος των Κατηγορούμενων έφερε ένσταση επί τη βάσει του ότι είναι ανεπίτρεπτο να δίδεται μαρτυρία στο στάδιο των αγορεύσεων, θέση η οποία βρίσκει έρεισμα στη νομολογία, και ζήτησε από το Δικαστήριο να αγνοήσει τη μαρτυρία αυτή.
  18. Οι αγορεύσεις των διαδίκων δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικών θεμάτων (ΝΑ Theophanous (Matic) Laundries Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 739). Συνεπακόλουθα, το Δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει τους διάφορους τίτλους ιδιοκτησίας τους οποίους επιχείρησε να καταθέσει ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όταν αγόρευε ενώπιον του Δικαστηρίου.
  1. Συνεπώς, ενόψει του ότι η κατηγορία σε κάθε κατηγορητήριο αφορά αδίκημα συνεχιζόμενης φύσεως και όπως έχει προαναφερθεί, στις περιπτώσεις αδικημάτων συνεχούς φύσεως δύναται να προσαφθούν κατηγορίες εναντίον ενός προσώπου για διάφορες χρονικές περιόδους και διαφορετικές ημερομηνίες διάπραξης του αδικήματος με διαφορετικά κατηγορητήρια (δεδομένου ότι τα κατηγορητήρια καλύπτουν διαφορετικές χρονικά περιόδους και/ή δεν υπάρχει αλληλοεπικάλυψη όσον αφορά τον ισχυριζόμενο χρόνο διάπραξης του αδικήματος), χωρίς να τίθεται ζήτημα παραβίασης του Άρθρου 12.2 του Συντάγματος (ίδετε Μαυρομμάτη, ανωτέρω), θεωρώ ότι εν προκειμένω δεν μπορεί να επιτύχει η ειδική απολογία του autrefois acquit.
  2. Οι 3 υπό εξέταση Υποθέσεις αφορούν και/ή καλύπτουν διαφορετικές χρονικές περιόδους από τις υποθέσεις οι οποίες κατατέθηκαν στη διαδικασία ως Τεκμήριο Β. Οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν κατηγορηθεί για το ίδια αδίκημα για την ίδια χρονικά περίοδο, δηλαδή δεν συμπίπτουν χρονικά τα κατηγορητήρια.
  3. Σε σχέση με τις Υποθέσεις 3348/2022 και 3411/2022, ως έχει προαναφερθεί φαίνεται ότι δεν είχε εκδοθεί προηγουμένως αθωωτική απόφαση σε σχέση με τα ακίνητα τα οποία περιγράφονται στις Λεπτομέρειες των κατηγοριών. Σε κάθε περίπτωση όμως, από τη στιγμή κατά την οποία δεν υπάρχει αλληλοεπικάλυψη σε σχέση με το χρόνο της κατ' ισχυρισμόν διάπραξης του αδικήματος, θεωρώ πως δεν μπορεί να πετύχει η απολογία του autrefois acquit.
  4. Κατ' ουσίαν, οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν αθωωθεί προηγουμένως σε σχέση με τα ίδια ή ουσιωδώς τα ίδια αδικήματα για να τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του ne bis in idem / autrefois acquit. Ε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  5. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη η ειδική απολογία την οποία προώθησαν οι Κατηγορούμενοι.
  6. Οι Κατηγορούμενοι, κατά συνέπεια, καλούνται όπως απαντήσουν στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν.
  7. Τα έξοδα για αυτή την διαδικασία θα είναι στην πορεία αλλά όχι εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής. Δεδομένου ότι το ζήτημα της ειδικής απολογίας συνεκδικάστηκε και στις τρεις υποθέσεις, κρίνω ορθό όπως επιδικαστεί ένα σετ εξόδων. Υπ. ________________ Χ. Σατσιάς Προσ. Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.