Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Petko Georgiev, Αρ. Υπόθεσης:785/21, 9/10/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Petko Georgiev, Αρ. Υπόθεσης:785/21, 9/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ναθαναήλ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:785/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Petko Georgiev Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 9 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Χαραλάμπους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Βραχίμης Κατηγορούμενος: Παρών AΠΟΦΑΣΗ Ο ενώπιον του Δικαστηρίου κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει μια, εναπομείνασα κατηγορία, αφού την δεύτερη στη σειρά κατηγορία που αντιμετωπίζει, ήτοι αυτή της κοινής επίθεσης, παραδέχθηκε. Η πρώτη κατηγορία αφορά σε απειλή που εκστόμισε ο κατηγορούμενος προκαλώντας τρόμο στην πρώην σύντροφο του, Milena Mileva δηλαδή, απειλώντας την με τη φράση «θα σου σπάσω το λαιμό», πράξη η οποία ποινικοποιείται δυνάμει των προνοιών του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα. Προς απόδειξη των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ο Αστυφύλακας 3903 και δεύτερη, η παραπονούμενη. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος κλήθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως. Η προφορική μαρτυρία βρίσκεται δεόντως καταγεγραμμένη στα πρακτικά, με το Δικαστήριο να προχωρεί στην παράθεση μιας σύνοψης της. Μαρτυρία Κατηγορούσας Αρχής Ο Αστ. 3903, ΜΚ1, υπηρετεί στο Τ.Α.Ε, και συγκεκριμένα στο κλιμάκιο βίας στην οικογένεια. Ο ίδιος είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Η κατάθεση του παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Εκεί καταγράφει ότι, την 26.8.20 με τη βοήθεια διερμηνέα στη Βουλγαρική γλώσσα έλαβε γραπτή κατάθεση από την παραπονούμενη η οποία του κατήγγειλε ότι την 20.8.20 και ώρα 18:30, στο πάρκο Ακαδημίας στην Αγλαντζιά, δέχθηκε απειλή από τον κατηγορούμενο, πρώην συμβίο της. Την 2.12.20, επίσης με τη βοήθεια διερμηνέα στη Βουλγαρική γλώσσα, έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για τα υπό διερεύνηση αδικήματα (περιλαμβανομένης και της δεύτερης κατηγορίας). Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 16:25-16:40 προχώρησε και κατηγόρησε αυτόν, γραπτώς. Η κατάθεση του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα με επισυναπτόμενη σε αυτήν της μετάφρασης της στην Ελληνική, κατατέθηκαν ως δέσμη, Τεκμήριο
2. Τα δικαιώματα του κατηγορούμενου, ως αυτά υπέγραψε, κατατέθηκαν στη διαδικασία ως Τεκμήριο
3. Η γραπτή κατηγορία που του αποδόθηκε κατατέθηκε αντίστοιχα, ως Τεκμήριο
4. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας, η παραπονούμενη (ΜΚ2). Η παραπονούμενη, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της, ως αυτήν έδωσε στην Αστυνομία την 26.8.20, Τεκμήριο
5. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο εδώλιο. Στην κατάθεσή της αναφέρει συνοπτικά τα ακόλουθα. Κατάγεται από τη Βουλγαρία και ήρθε στην Κύπρο το 2007 για να εξεύρει εργασία. Με τον κατηγορούμενο υπήρξαν σύντροφοι, αποκτώντας ένα παιδί την 20.4.
6. Σταμάτησαν δε να είναι ζευγάρι τον Οκτώβριο του
7. Την 20.8.20 και ώρα 18:30, η ίδια βρισκόταν με τον δίχρονο υιό της και τον πατέρα της στο πάρκο Ακαδημίας. Το παιδί εκείνη τη στιγμή έπαιζε στη παιδική χαρά του πάρκου με τον πατέρα της. Ο κατηγορούμενος βλέποντας αυτό το θέαμα θύμωσε, την πλησίασε και την ρωτούσε διάφορες ερωτήσεις στις οποίες η ίδια δεν αποκρίθηκε. Η ίδια σηκώστηκε και προχώρησε προς το παιδί, ενώ ο πατέρας της πήγε σε ένα παγκάκι πιο κάτω. Τότε ο κατηγορούμενος της είπε στα Βουλγάρικα «θα σου σπάσω το λαιμό, εάν το Δικαστήριο δεν μου δώσει τα ίδια δικαιώματα για την φροντίδα του παιδιού». Μετά, ακολούθησε λεκτικός διαπληκτισμός μεταξύ κατηγορούμενου και πατέρα της παραπονούμενης, με τον κατηγορούμενο να κρατά αυτόν από το χέρι και να τον κλωτσά στα πόδια του. Η παραπονούμενη είπε στον κατηγορούμενο όπως, «προσπαθήσει να ασχοληθεί με το παιδί τους και όχι με τον πατέρα της», πράγμα το οποίο και έγινε αφού, ακόμη και μετά τον διαπληκτισμό - ως δήλωσε η παραπονούμενη- ο κατηγορούμενος συνέχισε να ψυχαγωγεί το παιδί στην παιδική χαρά και να παίζουν μαζί. Ακολούθως, και αφού ολοκλήρωσαν το παιχνίδι με το παιδί, ο κατηγορούμενος αποχώρησε από το πάρκο. Στην κατάθεση της η παραπονούμενη δήλωσε ότι τα πιο πάνω έλαβαν χώρα παρουσία του παιδιού μεν, δεν επιθυμεί δε, όπως ληφθεί από αυτό οποιαδήποτε κατάθεση αφού όχι μόνο είναι σε νεαρή ηλικία αλλά δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει. Κατά την κυρίως εξέταση της, και ερωτηθείσα ως προς το ποιο ήταν το πρώτο πρόσωπο που προσέγγισε ο κατηγορούμενος κατά την είσοδο του στο πάρκο, η παραπονούμενη αποκρίθηκε ότι αυτό, ήταν η ίδια. Αυτή καθόταν στο παγκάκι και ο κατηγορούμενος «ήρθε από πίσω της», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ξεκίνησε να την ρωτά διάφορες ερωτήσεις όμως, επειδή ήταν αγενής, αυτή σηκώθηκε και προχώρησε προς το παιδί και τον πατέρα της, οι οποίοι απασχολούνταν στην παιδική χαρά. Όταν της εκστόμισε την απειλή, η ίδια φοβήθηκε. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε με τον κ. Βραχίμη ότι, μεταξύ των ετών 2013-2018 υπήρξαν ζευγάρι με τον κατηγορούμενο και ότι τα τελευταία δύο χρόνια της σχέσης τους έκαναν προσπάθειες για την απόκτηση ενός παιδιού. Έξι μήνες μετά τη γέννηση του, χώρισαν. Ο χωρισμός επήλθε όταν η ίδια πήρε το παιδί και έφυγε από το σπίτι, αφού προηγουμένως είχε μεταβεί στην αστυνομία για κατάθεση παραπόνου εναντίον του κατηγορούμενου. Σε τι αφορούσε αυτό το παράπονο, δεν έκανε καμία αναφορά παρά το γεγονός ότι της δόθηκε η ευκαιρία από την υπεράσπιση, κατά την αντεξέταση. Περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι, ως της είχε αναφέρει η Αστυνομία, δεν υπήρχε τρόπος εξαναγκασμού του κατηγορούμενου για να αποχωρήσει από την κοινή τους στέγη, γεγονός που ώθησε την ίδια όπως πάρει το παιδί και φύγει. Κατά την ίδια, στον κατηγορούμενο «αρέσει πολύ ο έλεγχος κα θέλει όλα να γίνονται με τον δικό του τρόπο. Συνεχώς της έδιδε οδηγίες πώς να φροντίσει το παιδί, το οποίο δημιουργούσε μεγάλο άγχος μέσα στο σπίτι». Συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της στα ακόλουθα σημεία. Ακολούθως της εξόδου της από την κοινή τους οικία, ο κατηγορούμενος μη αποδεχόμενος όπως ακολουθήσει τις οδηγίες της εργοδότριας εταιρείας του και αποσπαστεί στα γραφεία της στο εξωτερικό, αναγκάστηκε να δώσει παραίτηση, αφού επιθυμία του, ήταν να παραμείνει κοντά στο παιδί του. Συμφώνησε περαιτέρω ότι, παρά τις προσπάθειες του, ο κατηγορούμενος αδυνατούσε όπως εξεύρει εργασία, γεγονός που τον ανάγκασε όπως επιστρέψει στη Βουλγαρία για εξεύρεση τέτοιας για ένα χρόνο. Ο χρόνος απουσίας του, συμφώνησε, ήταν μεταξύ του έτους 2019-Φεβρουάριο του 2020, όταν και επέστρεψε στην Κύπρο. Η ίδια είχε, στο μεσοδιάστημα αναλάβει τη φροντίδα του παιδιού, και προς διασφάλιση τούτου αποτάθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Αποτέλεσε θέση της κατά την αντεξέταση ότι, η ίδια ποτέ δεν αποτέλεσε πρόσκομμα στη μεταξύ κατηγορούμενου και ανήλικου σχέση, όμως επουδενί δεν άφηνε το παιδί όπως διανυκτερεύσει με τον πρώτο. Παρά την αρχική της άρνηση στη θέση του κ. Βραχίμη ότι η ίδια δεν επέτρεπε στον κατηγορούμενο να δει το παιδί, αυτή την τοποθέτηση της σύντομα αναίρεσε, παραδεχόμενη ότι ο κατηγορούμενος όντως είχε πολύ καιρό να δει το παιδί του, το οποίο όντως συνάντησε τυχαία στο πάρκο την 20.8.
8. Η ίδια πήγαινε κάθε μέρα με το παιδί στο πάρκο, αφού ήταν δίπλα από το σπίτι τους, ενώ το σπίτι του κατηγορούμενου ήταν επίσης πολύ κοντά στο δικό της, και δη, στην ίδια γειτονιά. Διαφώνησε ότι, όταν το παιδί είδε τον κατηγορούμενο, ο πατέρας της τράβηξε το παιδί κατά τρόπο που να αποτρέψει αυτό από το να πλησιάσει τον πατέρα του, όπως επίσης αρνήθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι ο πατέρας της ξεκίνησε να προκαλεί και να δηλώνει στον κατηγορούμενο ότι «αυτός δεν έχει δικαιώματα επί του παιδιού» ή ότι «αυτός δεν είναι τίποτα στο παιδί», με το μόνο «που οφείλει είναι, να δίνει χρήματα για την κάλυψη των αναγκών του». Η θέση της ήταν ότι αυτή η συζήτηση δεν έλαβε ποτέ χώρα, και ότι ο πατέρας της απλά άφησε το παιδί στον κατηγορούμενο και πήγε στο παγκάκι να καθίσει. Ποτέ κατά την θέση της δεν έβρισε ο πατέρας της τον κατηγορούμενο. Συμφώνησε ότι πλέον, έχει εκδοθεί τελικό Διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου οι δύο γονείς έχουν εξ' ημισείας την επιμέλεια και κηδεμονία του ανήλικου. Μαρτυρία Υπεράσπισης Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης, ο κατηγορούμενος. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ήτοι το Τεκμήριο 2, όπου δίδονται οι ακόλουθες θέσεις και ισχυρισμοί. Εκείνη την ημέρα είχε τελειώσει την εργασία του γύρω στις 17:00- 18:00 το απόγευμα. Εργαζόταν από το σπίτι γιατί ακόμη ίσχυαν τα Διατάγματα του Υπουργού Υγείας περί τηλεργασίας, λόγω της πανδημίας. Όταν τελείωσε αποφάσισε να πάει βόλτα προς το πάρκο και να δει το παιδί του, το οποίο δεν είδε από τον Μάρτη του 2020, όταν είχε τεθεί σε ισχύ το Διάταγμα του Υπουργού για κατ'οίκον περιορισμό λόγω της πανδημίας του Κορονοϊού. Στον παιδότοπο υπήρχε χαμηλός ξύλινος φράκτης για να μη βγαίνουν έξω τα παιδιά. Μόλις τον είδε ο γιος του πήγε προς το μέρος του και ήταν πολύ χαρούμενος. Τότε ο πατέρας της παραπονούμενης ο οποίος έπαιζε με το παιδί, ξεκίνησε να τραβάει αυτό προς την μέση του παιδότοπου, με τον κατηγορούμενο να του λέει όπως «μη τράβα το μωρό επειδή έτσι του δίνει την εντύπωση ότι κάνει λάθος που αναζητά τον πατέρα του». Ο πατέρας της παραπονούμενης πήρε το παιδί αγκαλιά λέγοντας του ότι ο ίδιος «είναι ο κανένας» για το παιδί, και αν ήθελε να το δει «όφειλε να λάβει άδεια από τη μητέρα του παιδιού». Η παραπονούμενη δεν ήταν κοντά όταν λέχθηκαν τα πιο πάνω, με τον παραπονούμενο να μην την πλησιάζει ποτέ. Ο πατέρας της παραπονούμενης συνέχισε, δηλώνοντας ότι, «το παιδί δεν τον έχει ανάγκη και ότι ο ίδιος το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να καλύπτει τα έξοδα του παιδιού αφού σύντομα θα ξεκινήσει το σχολείο». Ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι παραλογίζεται και ότι το ανήλικο έχει και πατέρα και μητέρα. Σε εκείνο το στάδιο ο πατέρας της παραπονούμενης του είπε «να πάει να γαμηθεί». Η παραπονούμενη στο μεταξύ, είχε προσεγγίσει τους δύο άνδρες, υποστηρίζοντας τα λεγόμενα του πατέρα της. Ο κατηγορούμενος της είπε ότι ο λόγος που πήγε στο πάρκο ήταν για να δει το παιδί και να παίξει μαζί του, και όχι για να τσακωθεί είτε με την ίδια, είτε με τον πατέρα της. Όταν τελείωσε το παιχνίδι με το ανήλικο έφυγε από το πάρκο και πήγε στην Αστυνομία όπου ανέφερε στον Αστυνομικό τα όσα έγιναν με τον πατέρα της παραπονούμενης, ζητώντας από τον πρώτο όπως τηλεφωνήσει σε αυτόν και προβεί σε σχετική σύσταση, για εκτόνωση της κατάστασης. Επειδή δεν γνώριζε το τηλέφωνο του πατέρα της πρώην συντρόφου του, έδωσε τα στοιχεία επικοινωνίας της παραπονούμενης. Ερωτηθείς από την Αστυνομία απάντησε ότι με την παραπονούμενη υπήρξαν ζευγάρι από το 2012 μέχρι και το 2018, ενώ χώρισαν 7 μήνες μετά τη γέννηση του υιού τους. Η μεταξύ τους κατάσταση χειροτέρεψε όταν ήρθε η μητέρα της παραπονούμενης για να τους βοηθήσει με το παιδί. Η ίδια ήταν παρεμβατική, ενώ συνέχεια έλεγε στην παραπονούμενη ότι «δεν τον χρειάζονταν». Ανακρινόμενος, αρνήθηκε ότι απείλησε την παραπονούμενη ενώ στην ερώτηση κατά πόσον επιτέθηκε στον πατέρα της, κλωτσώντας τον στα πόδια, ο ίδιος δεν διαφώνησε ότι τον κλώτσησε, εξηγώντας ότι, τα γεγονότα που τον οδήγησαν σε τέλεση της εν λόγω πράξης ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά που του παρουσίαζε η Αστυνομία. Τέλος, ανέφερε ανακρινόμενος ότι, μετά το συμβάν αντιλήφθηκε ότι, ο λόγος που τον προκαλούσε ο πατέρας της παραπονούμενης ήταν για μπορεί η πλευρά της παραπονούμενης όπως χρησιμοποιήσει οτιδήποτε μεμπτό από μέρους του, εναντίον του, στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Κατά την κυρίως εξέταση του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, αναπτύσσοντας ιδιαιτέρως τα μεταξύ του ζευγαριού προβλήματα, και πώς η σχέση τους οδηγήθηκε σε τέλμα. Εξήγησε εκτενώς, με παραπομπή σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους στις προσπάθειες που έκανε για να δει και να περάσει χρόνο με το παιδί του, και πως αυτές οι προσπάθειες έπεφταν συνεχώς, λόγω της άρνησης της παραπονούμενης, στο κενό. Μη αρνούμενος την επίθεση στον πατέρα της παραπονούμενης, μετέβηκε στην αστυνομία ζητώντας όπως παρέμβουν με σκοπό την αποκλιμάκωση της κατάστασης. Όταν μετέβηκε στο εξωτερικό για εξεύρεση εργασίας, τηλεφωνούσε καθημερινά στην παραπονούμενη, παρακαλώντας την όπως του αναφέρει νέα του παιδιού ή όπως συνδεθούν μέσω βιντεοκλήσης για να μπορέσει να το δει. Αποτέλεσμα των συνεχών προσπαθειών του δήλωσε, ήταν όπως η παραπονούμενη θέσει φραγή στον αριθμό του. Οι προσπάθειες του να δει το παιδί μέσω του αδελφού του, ο οποίος επίσης επικοινωνούσε με την παραπονούμενη, απέβησαν επίσης, άκαρπες. Πάμπολλες φορές δήλωσε, ανέφερε στην παραπονούμενη ότι μόλις εξεύρει εργασία θα επιστρέψει στην Κύπρο, γεγονός το οποίο η ίδια όχι μόνο δεν εκτίμησε, αλλά χρησιμοποίησε εναντίον του, δηλώνοντας ψευδώς στο Οικογενειακό Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος καμία πρόθεση δεν είχε όπως επιστρέψει. Αφού επέστρεψε Κύπρο τον Φεβρουάριο του 2020, έχοντας πλέον εξεύρει εργασία, μετέβαινε καθημερινά, μέχρι και τον Μάρτιο του 2020, όταν τέθηκαν πλέον σε ισχύ τα περιοριστικά μέτρα/ Διατάγματα του Υπουργού Υγείας, έξω από την οικία της παραπονούμενης, «ικετεύοντας την» όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, για να δει, έστω και λίγο, το παιδί. Όταν τον Αύγουστο του 2020 είχαν αρθεί τα αυστηρά μέτρα περί κατ΄οίκον περιορισμό, αποφάσισε μετά που σχόλασε, όπως περπατήσει μέχρι το πάρκο. Κατά μήκος της παιδικής χαράς υπάρχει ένας χαμηλός φράκτης. Όταν τον είδε το παιδί του, από κάποια απόσταση, ξεκίνησε να πηγαίνει προς το μέρος του, μέχρι που το σταμάτησε ο πατέρας της παραπονούμενης. Η είσοδος του πάρκου είναι κάπως πιο μακριά, ενώ τα παγκάκια είναι στην αρχή της παιδικής χαράς. Ο ίδιος δεν είδε την παραπονούμενη όταν περπατούσε κατά μήκος του φράκτη. Εν πάση όμως περιπτώσει δήλωσε, καμία επαφή δεν ήθελε μαζί της, παρά μόνο με το παιδί. Επανέλαβε τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του ιδίου και του πατέρα της παραπονούμενης, παρακαλώντας τον τελευταία όπως μην επαναλαμβάνει τις συμπεριφορές της κόρης του. Η λογομαχία συνεχιζόταν και διακόπτετο εκ νέου, με τον κατηγορούμενο να ζητά όπως το παιδί διανυκτερεύσει κοντά του. Επειδή το παιδί ήθελε νερό, πήγαν κοντά στο παγκάκι. Ο πατέρας της παραπονούμενης στάθηκε κοντά του και του είπε «να πάει να γαμηθεί». Σε εκείνο το στάδιο ήταν που ο ίδιος έχασε την ψυχραιμία του, κλωτσώντας τον στα πόδια. Σε ερώτηση κατά πόσον απείλησε την κατηγορούμενη, δήλωσε εμφαντικά όχι. Η παραπονουμενη δήλωσε, καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου υπερασπιζόταν τον πατέρα της, δηλώνοντας και η ίδια ότι ο κατηγορούμενος κανένα δικαίωμα δεν είχε επί του παιδιού. Θέση της κατηγορούσας αρχής κατά την αντεξέταση ήταν ότι, ο ίδιος ήταν τόσο θυμωμένος που η παραπονούμενη ενδεχομένως να του αποστερούσε όπως δει το παιδί του, που οδηγήθηκε στην εκστόμιση της υπό του κατηγορητηρίου απειλής, με τον κατηγορούμενο να αποκρίνεται ότι δεν ήταν θυμωμένος, αλλά πραγματικά λυπημένος. Εξήγησε ότι, για να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει την παραπονούμενη συμβουλεύτηκε ψυχολόγο, ότι παρακαλούσε αυτήν να πάνε μαζί σε παιδοψυχολόγο για να μπορέσουν να βοηθήσουν το παιδί τους, ενώ παράλληλα, καταχώρησε, αμέσως μόλις επέστρεψε στη Κύπρο αίτηση, για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος για να μπορεί να έχει δια Διατάγματος Δικαστηρίου πλέον, επικοινωνία με το παιδί. Στη θέση της κας. Χαραλάμπους ότι ο ίδιος μετέβηκε στο πάρκο επί σκοπώ, και όχι τυχαία, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι, από τον Μάρτιο του 2020 ήταν η πρώτη φορά που πήγαινε εκεί, αφού προηγουμένως ήταν σε ισχύ τα δυνάμει του Διατάγματος του Υπουργού Υγείας μέτρα, για αντιμετώπιση της πανδημίας. Σημειώνεται εδώ ότι η θέση του ότι τυχαία ήταν που μετέβηκε στο πάρκο, επιβεβαιώνεται μέσω της μαρτυρίας της παραπονούμενης η οποία ως ανέφερε, δεν είχε προηγουμένως είτε μιλήσει ή επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο, και/ή εν πάση περιπτώσει δεν είχε κοινοποιήσει ποτέ σε αυτόν την πρόθεση της όπως πάρει το ανήλικο στο πάρκο. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο επανειλημμένως όπως περιγράψει την εξέλιξη του περιστατικού, με τις απαντήσεις του να παραμένουν σταθερές και αναλλοίωτες παρά τη σθεναρή αντεξέταση του επί τούτου. Οι θέσεις που προώθησε ουδόλως μεταβλήθηκαν. Αντίθετα, αυτές αντανακλώνται όχι μόνο μέσω των όσων ανέφερε στην αστυνομία ανακρινόμενος προ μίας τριετίας, αλλά, και όσα παράθεση κατά τη ζώσα μαρτυρία του. Βάρος Απόδειξης/Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είναι γνωστό τοις πάσι στον νομικό κόσμο ότι το βάρος απόδειξης του συνόλου των λεπτομερειών του αδικήματος όπως αυτές καταγράφονται στο κατηγορητήριο οφείλει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η υπεράσπιση επουδενί δεν φέρει οποιοδήποτε βάρος για απόδειξη της αθωότητάς του κατηγορούμενου, ή συμπλήρωσης τυχόν κενών στην μαρτυρία της πρώτης (Woolmington v DPP 25 Cr. App.R.72, Munteanu v Δημοκρατίας