ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΑΡ. ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: 18038/2022, 25/7/2023

(2)κατηγορίες και συγκεκριμένα αυτή της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας [1η κατηγορία] και αυτήν της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλης [2η κατηγορία], κατά παράβαση των σχετικών άρθρων των Νόμων και Κανονισμών, ως αναφέρονται, σε έκαστη κατηγορία, επί του κατηγορητηρίου. Ο κατηγορούμενος, αρχικά, δήλωσε μη παραδοχή και στις δύο κατηγορίες, ωστόσο, στη συνέχεια, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου, να αλλάξει απάντηση στην 2η κατηγορία, την οποία και παραδέχθηκε. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα αρχή, κάλεσε στο Δικαστήριο, επτά

(7)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα την Αστ. 3786, Ε. Καρνάκη [ΜΚ1], τον Αστ.3806, Ν. Αγαθαγγέλου [ΜΚ2], τον Αστ.3537, Θ. Θεράποντος [ΜΚ3], τον Χαράλαμπο Χριστοδούλου - Εκτελεστικός Μηχανικός Δημοσίων Έργων [ΜΚ4], τον Α/Λοχ.757, Α Πέτρου [ΜΚ5], την Ανδρονίκη Νίκη Ανδρονίκου [ΜΚ6] και τέλος την Αστ. 4274 Νίκη Γεωργίου [ΜΚ7], ενώ από την πλευρά της υπεράσπισης, αφότου το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στην 1η κατηγορία, ο τελευταίος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και περαιτέρω, παρουσίασε δύο

(2)μάρτυρες υπεράσπισης και συγκεκριμένα τον Ευριπίδη Μάνουλλο [ΜΥ1] και τον Ανδρέα Ανδρέου [ΜΥ2]. Στη διαδικασία κατατέθηκαν συνολικά 28 Τεκμήρια. Β. ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕΡΩΝ Οι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξέτασα με προσοχή τα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους, έχοντας συνεχώς κατά νου ότι πρόκειται για ποινική υπόθεση και το βάρος απόδειξης το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, στον απαιτούμενο βαθμό, παραθέτοντας τα καίρια σημεία της μαρτυρίας, εκάστου μάρτυρα, παραπέμποντας, περαιτέρω, και στην επί του θέματος νομολογία. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος έθεσε διάφορα ζητήματα προς εξέταση, μεταξύ των οποίων και ότι (α) παραβιάστηκε το δικαίωμα του κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη, ένεκα της μη κλήτευσης μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής, ο οποίος αφορούσε στα ουσιώδη γεγονότα, καθώς επίσης και λόγω της πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης από την Αστυνομία, (β) ότι τα δικαιώματα κατηγορούμενου, δόθηκαν στον κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό, μετά από πάροδο 1ώρας και αφού τούτος είχε συλληφθεί προηγουμένως, στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας και τέλος (γ) ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε από την κατηγορούσα αρχή, παραπέμποντας σχετικά επί σημείων, στα πρακτικά της δίκης, στερείται αξιοπιστίας, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, να καταδικάσει τον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία. Θα αναφερθώ εκτενέστερα στις τοποθετήσεις των μερών εκεί που κρίνω ότι τούτο είναι αναγκαίο, χωρίς ασφαλώς να θεωρώ ότι υπάρχει υποχρέωση απάντησης σε κάθε επουσιώδες, εγειρόμενο επιχείρημα [βλ. κατ' αναλογία, Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, 495) ή καθήκον ενασχόλησης με κάθε στοιχείο μαρτυρίας ή διαζευκτικής εκδοχής ή πιθανότητας που προβάλλεται και κρίνεται στην ολότητα της μαρτυρίας, ως αντικειμενικά απίθανη ή παράλογη (βλ. κατ' αναλογία, Τιμοθέου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 671, 686). Είναι, πιστεύω, αυτονόητο, πως εάν η προσέγγιση τούτη ήταν διαφορετική, θα καλούμουν να εξετάσω πιθανότητες ή θεωρίες, ως προς τα συμβάντα που δεν θα μπορούσαν ευλόγως να εξαχθούν από τη μαρτυρία, κάτι που αφίσταται προφανώς του δικαστικού έργου [βλ. κατ' αναλογία, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, 224]. Γ. ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά, λαμβάνεται σοβαρότατα υπόψη από το Δικαστήριο και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η λεπτομερής παράθεση της, στα πλαίσια σύνταξης της παρούσας απόφασης. Ειδική αναφορά σε αυτή θα γίνει, κατωτέρω, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. [ΜΚ1] Η ΜΚ1, ως η εξεταστής της υπόθεσης, στη γραπτή της κατάθεση [βλ. Τεκμήριο 1], ανέφερε ότι στις 08.09.2022 και ώρα 01:10, ο ΜΚ2 της παρέδωσε τον κατηγορούμενο, τον οποίο είχε, προηγουμένως, συλλάβει για τα αδικήματα της οδήγησης με υπερβολική ταχύτητα καθώς επίσης και της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλης, στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας. Περαιτέρω, ανέφερε, ότι παρέδωσε στον κατηγορούμενο η ώρα 01:14, σχετικό εγγυητήριο έγγραφο [βλ. Τεκμήριο 2], το οποίο αφού, ο τελευταίος, υπέγραψε, αφέθηκε ελεύθερος η ώρα 01:

1. Ως προς την όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, κατά την πιο πάνω διαδικασία, η ΜΚ1, ανέφερε ότι τούτος ήταν απόλυτα συνεργάσιμος, φανερά μετανοημένος και όπως ο ίδιος της ανέφερε, αντιλήφθηκε το λάθος του. Η υπεράσπιση, από τα όσα ανέφερε η ΜΚ1, κατέστησε, ως επίδικο ζήτημα, ουσιαστικά, το γεγονός ότι η τελευταία, παρά την αναφορά της ότι ο κατηγορούμενος ήταν απόλυτα συνεργάσιμος, δεν προχώρησε στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης καθώς επίσης ούτε τον κατηγόρησε γραπτώς για τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Προς τούτο, η ΜΚ1 ανέφερε τα εξής: «[.] Α. Ο εν λόγω κατηγορούμενος τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλης, γι' αυτόν τον λόγο και δεν κατηγορήθηκε γραπτώς στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών. [.] Α. Η θέση μου είναι ότι εφόσον η νομοθεσία λέει ότι όταν κάποιος βρίσκεται υπό την επήρεια αλκοόλης και μάλιστα με πολύ υψηλότερο ποσοστό από το όριο, δεν μπορώ εγώ να προβώ σε οποιοδήποτε ανακριτικό έργο, σχετικά. [.]». [ΜΚ2] Ο ΜΚ2, κατά τον επίδικο χρόνο, υπηρετούσε στον 3ο Ουλαμό πρόληψης οδικών δυστυχημάτων του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου. Στις 07.09.2022 και περί ώρα 17:45 ανέλαβε καθήκον για περιπολία και έλεγχο στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού μέχρι η ώρα 06:00, της επομένης. Περί ώρα 00:20, παρά τον κυκλικό κόμβο ΓΣΠ, στα Λατσιά, ενώ διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας, με τη συσκευή ταχυμέτρου τύπου laser, με αριθμό TS2595, κατέγραψε, σε διερχόμενο όχημα, στα 916 μέτρα, την ταχύτητα ύψους 258ΧΑΩ. Αμέσως, επιβιβάστηκε στο περιπολικό όχημα και με τη χρήση φάρων, έκανε σήμα, στον οδηγό του εν λόγω οχήματος για να σταματήσει, καθοδηγώντας τον στη λωρίδα επιβράδυνσης, που οδηγεί προς τον κυκλικό κόμβο του ΓΣΠ, όπου και εντέλει ανέκοψε τη πορεία του. Η απόσταση, από το σημείο που ο ΜΚ2 διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας οχημάτων, μέχρι το σημείο όπου ανεκόπη το όχημα του κατηγορούμενου, ήταν στα 500 μέτρα, περίπου. Ανέφερε, ότι υπεδείχθη στον κατηγορούμενο, η καταγεγραμμένη ταχύτητα των 258ΧΑΩ και αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και ο τελευταίος απάντησε «ξέρω ότι έτρεχα, έκαμα λάθος, απολογούμαι». Στη συνέχεια, ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι, για το αδίκημα το οποίο διέπραξε βρίσκεται υπό σύλληψη και αφού του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο, ο τελευταίος του απάντησε «ήταν μεγάλο λάθος, τι να πω;». Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι στη πορεία που κινείτο το όχημα του κατηγορούμενου, υπήρχε, πιο πίσω, ακόμα ένα όχημα - τύπου βαν, το οποίο οδηγούσε κάτω από το όριο ταχύτητας. Στην ίδια πορεία, υπήρχε πινακίδα που περιόριζε το ανώτατο όριο ταχύτητας στα 100ΧΑΩ [απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από το σημείο που διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας - κοντά στην έξοδο Caterways]. Εξήγησε ότι στην υπό κρίση περίπτωση, δεν εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο, λόγω του ότι η ταχύτητα που καταγράφηκε, υπερέβαινε τα 175ΧΑΩ, όριο μέχρι το οποίο επιτρέπετε η έκδοση εξωδίκου. Επίσης ανέφερε ότι, ο κατηγορούμενος ήταν, από τη πρώτη στιγμή, συνεργάσιμος, δηλώνοντας, προς τούτο τα εξής: « [.] πρώτη φορά συνάντησα οδηγό ο οποίος διέπραξε σοβαρό τροχαίο αδίκημα τζαι να είναι τόσο συνεργάσιμος [..]». Επιπρόσθετα αναφέρθηκε στους ελέγχους τους οποίους διενήργησε στο εν λόγω ταχύμετρο. Για σκοπούς πληρότητας, παραθέτω, αυτούσια, τα όσα ανέφερε επι του προκειμένου «[.] Α. Ενεργοποιώντας το ταχύμετρο ανάβουν όλες οι ενδείξεις στην οθόνη, βλέποντας τις ότι είναι ολοκληρωμένες, στη συνέχεια σε σταθερό στόχο, σε ευθεία, σε μετρημένη απόσταση των 75 και των 50 μέτρων, χτύπησα τον στόχο, δίνοντας μου ένδειξη 0 και επαλήθευσα ότι έβλεπα τις σωστές ενδείξεις σε μέτρα στην οθόνη του ταχυμέτρου. Επιπλέον, όταν ενεργοποιάς το ταχύμετρο, περνά από μόνο του από αυτοέλεγχο και πέρασε με επιτυχία. Όσον αφορά τα σκοπευτικά, στην επιλογή ΤΤ στο menu, έλεγξα τα σκοπευτικά σε σταθερό στόχο και στις τέσσερις κατευθύνσεις και με τη σήμανση του ήχου που δίνει το ταχύμετρο βεβαιώθηκα ότι ήταν ορθά. .[.]». Τέλος, παρουσίασε, φωτογραφία του ταχυμέτρου [βλ. Τεκμήριο 8], στο οποίο απεικονίζεται η ταχύτητα και η απόσταση που εντόπισε να κινείται το διερχόμενο όχημα, εξηγώντας περαιτέρω, τόσον τη διαδικασία λήψης, μεταφοράς και εκτύπωσης της εν λόγω φωτογραφίας όσον και των ενδείξεων που απεικονίζονται σε αυτήν. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε σφόδρα. Βασικά σημεία της αντεξέταση αυτής ήταν ότι (α) ο ΜΚ2, αναφέρθηκε, για πρώτη φορά, στου ελέγχους που διενήργησε στο ταχύμετρο, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του, σε αντίθεση με το ότι, για τους ελέγχους των συσκευών αλκοτέστ, αναφέρθηκε γραπτώς στη κατάθεση του, (β) τα δικαιώματα του κατηγορούμενου, δόθηκαν, στον τελευταίο, μετά παρέλευσης 1ωρας, αφού τούτος μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών, αμφισβητώντας ουσιαστικά ότι, ο τελευταίος, ενημερώθηκε, προηγουμένως, για το ποια ήταν όντως τα δικαιώματα του, (γ) οι ενέργειες στις οποίες προέβη για την ανακοπή του κατηγορούμενου, με βάση την κατ' ισχυρισμό ταχύτητα που κινείτο, το σημείο ανακοπής και τους χρόνους που ανέφερε, δεν μπορούν, να υποστηριχθούν, με μαθηματικούς υπολογισμούς, (δ) δεν υπήρχε η πινακίδα για τον καθορισμό του ορίου ταχύτητας, στο σημείο, που ο ΜΚ2 ανέφερε (ε) το ταχύμετρο που χρησιμοποιούσε δεν είχε βεληνεκές 1.200 μέτρα, (ζ) η φωτογραφία του ταχυμέτρου [βλ. Τεκμήριο 8] υπέστη αλλοίωση και ήταν προϊόν επεξεργασίας, καθώς επίσης (στ) το όχημα που στόχευσε και το όχημα που εντέλει ανέκοψε (δηλ. του κατηγορούμενου) δεν ήταν το ίδιο. Ο ΜΚ2, ως προς την παράλειψη του να αναφερθεί γραπτώς, στην κατάθεση του, στους ελέγχους στους οποίους προέβη, επί της επίδικης συσκευής ταχυμέτρου, ανέφερε ότι, ο λόγος που τούτοι, δεν κατεγράφησαν, στην κατάθεση του, ήταν, επειδή, οι έλεγχοι αυτοί γίνονται επί καθημερινής βάσεως, τόσον κατά την ανάληψη όσο και κατά τη λήξη των καθηκόντων του, και, ουσιαστικά, δεν αφορούν μόνο τη συγκεκριμένη υπόθεση αλλά και τις υπόλοιπες καταγγελίες της ίδιας ημέρας. Ήταν, περαιτέρω, η θέση του ότι προέβη στις σχετικές, υπό του θέματος αναφορές, εφόσον, κατά την κυρίως εξέταση του, ερωτήθηκε σχετικώς από τη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής. Εν σχέσει με τα δικαιώματα του κατηγορούμενου, ανέφερε ότι όταν τον ανέκοψε, του επεξηγήθηκαν πλήρως τα δικαιώματα του και περαιτέρω, ανέφερε, συγκεκριμένα ότι αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε, ήτοι ότι οδηγούσε με ταχύτητα 258ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ [υποδεικνύοντας του επιπλέον και τη σχετική ένδειξη στο ταχύμετρο], του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, διευκρινίζοντας ότι τούτη (η επίστηση) έγινε σύμφωνα με τον 2ο Δικαστικό Κανόνα, με το κατηγορούμενο να απαντά, σχετικά, ως αυτά καταγράφηκαν, αυτολεξεί, ανωτέρω [βλ. και Τεκμήριο 4]. Συμφώνησε δε με την υπεράσπιση ότι ναι μεν τα δικαιώματα κατηγορούμενου, του δόθηκαν, γραπτώς, στον Αστυνομικό Σταθμό Λατσιών, αλλά διευκρίνισε, και πάλι, ότι τούτα του εξηγήθηκαν προφορικώς την στιγμή που ανεκόπη στον αυτοκινητόδρομο. Όσον αφορά στις ενέργειες στις οποίες προέβη ο ΜΚ2 για ανακοπή του οχήματος που εντόπισε να κινείται με υπερβολική ταχύτητα, ο τελευταίος ανέφερε τα εξής « Μόλις στόχευσα το συγκεκριμένο όχημα Εντιμότατε και μου έδωσε το ταχύμετρο την ένδειξη της ταχύτητας, αφού αντιλήφθηκα ότι πρόκειτουν για πάρα πολύ ψηλή ταχύτητα, τοποθέτησα το ταχύμετρο στο αυτοκίνητο, επιβιβάστηκα εγώ ο ίδιος στη θέση του οδηγού που ανέφερα και προηγουμένως ότι εγώ ήμουν ο οδηγός, ανέπτυξα ταχύτητα ως προς την πορεία του συγκεκριμένου οχήματος και όταν πλησίασε το περιπολικό μου, του έκανα σήμα να σταματήσει. ». Εν σχέσει με τον τρόπο ανακοπής της πορείας του διερχόμενου, πιο πάνω, οχήματος, ο μάρτυρας ανέφερε: « Λόγω της εμπειρίας που έχω στους αυτοκινητόδρομους πέραν μιας δεκαετίας, έμαθα να προσπαθώ να ελαχιστοποιήσω τους κινδύνους που μπορούν να προκληθούν σε μια ανακοπή οχήματος. Ειδικά σε μια ανακοπή οχήματος στην οποία αντιλήφθηκα ότι οδηγούσε με την ταχύτητα των 258 χιλιομέτρων ανά ώρα, σε καμία περίπτωση δε θα έμπαινα στον δρόμο να κάνω κανονικά σήμα ως ένστολος σε ένα όχημα που ερχόταν προς το μέρος μου με τόσο ψηλή ταχύτητα. Θεωρώ θα ήταν επικίνδυνο τόσο για εμένα τον ίδιο, για τη συνάδελφο μου, ακόμα πιο επικίνδυνο για τον ίδιο τον οδηγό, γιατί δεν θα ήξερα πως θα αντιδρούσε με την παρουσία μου στον δρόμο και άλλο τόσο επικίνδυνο για την υπόλοιπη τροχαία κίνηση, για οποιονδήποτε θα μπορούσε να βρεθεί στον δρόμο εκείνη τη στιγμή, για αυτό δεν έκαμα σήμα με τη φυσική μου παρουσία στη λωρίδα του δρόμου και θεώρησα πιο σωστό όσο πιο γρήγορα να επιβιβαστώ στο περιπολικό όχημα και να αναπτύξω ταχύτητα προς την πορεία του εν λόγω οχήματος και να τον ανακόψω με όσο πιο πολλή ασφάλεια θα μπορούσα, έτσι έγινε, αντιλήφθηκε την παρουσία μου ο οδηγός και ο λόγος που τον σταμάτησα προς τον κυκλικό κόμβο ήταν πάλι για τον ίδιο λόγο, για την ασφάλεια εμάς των ιδίων, δηλαδή απομάκρυνα τον κατηγορούμενο από τις τρεις λωρίδες του αυτοκινητόδρομου και τον έβαλα σε ένα ασφαλισμένο σημείο για να προβώ στους υπόλοιπους ελέγχους που προέβηκα.. Στη συνέχεια, ερωτηθείς, από τον συνήγορο υπεράσπισης, εάν είναι με αυτόν τον τρόπο που ενεργεί, συνήθως, για σκοπούς ασφάλειας, όταν εντοπίζει οχήματα να κινούνται με υπερβολική ταχύτητα, ο ΜΚ2 απάντησε θετικά, με τον συνήγορο υπεράσπισης, να τον παραπέμπει σε άλλες, δημοσιευμένες, ποινικές υποθέσεις στις οποίες, από το κείμενο της απόφασης, φαίνεται, κατά τη θέση της υπεράσπισης, ότι ο ΜΚ2 ενήργησε διαφορετικά από τον τρόπο που ενήργησε στη παρούσα, με τον τελευταίο να απαντά, καταληκτικά, ως εξής: « Δεν θυμάμαι τα γεγονότα με λεπτομέρεια των προηγούμενων υποθέσεων που αναφέρει. Επομένως δεν μπορώ να δώσω μια απάντηση στη θέση αυτή[.]». Σε σχετική υποβολή της υπεράσπισης, ότι για να διανύσει κάποιος απόσταση 916 μέτρων, με ταχύτητα 258ΧΑΩ αντί 100ΧΑΩ, χρειάζονται 13,95 δευτερόλεπτα ο ΜΚ2 ανέφερε « Σίγουρα με μαθηματική πράξη κάποιος μπορεί να βρει τους χρόνους και την απόσταση και τον χρόνο που χρειάζετουν ένα αυτοκίνητο να διανύσει μια συγκεκριμένη απόσταση. Αυτό που αναφέρατε προηγουμένως, είναι ότι εγώ έλεγξα μια φορά την ταχύτητα του σήματος και μετέπειτα κατά την απόσταση που διένυσε μέχρι το σημείο που βρισκόμουν δεν ήμουν σε θέση να ξέρω την ταχύτητα που οδηγούσε, μπορεί να ανέπτυξε περισσότερη, μπορεί και να ελάττωσε. [.] Α. Ο χρόνος ξεκίνησε από τη στιγμή την οποία είχα ήδη την ένδειξη του ταχυμέτρου και όχι ο χρόνος που χρειάζεται να μου δώσει την ένδειξη στο ταχύμετρο ενέργησα με τον τρόπο που ανάφερα προηγουμένως για την ανακοπή του εν λόγω οχήματος για έλεγχο.». Να σημειώσω, ότι ο μάρτυρας, σε προηγούμενη ερώτηση της υπεράσπισης, επί του προκειμένου, ανάφερε ότι: « Σίγουρα δεν κρατούσα χρονόμετρο μαζί μου, αλλά ήταν πολύ σύντομο γι' αυτό αναφέρθηκα σε μερικά δευτερόλεπτα. Με τη συγκεκριμένη ταχύτητα αν υπολογίσω τον χρόνο που χρειάζεται να διανύσει για να φτάσει στο σημείο που βρισκόμουν, ανέφερα ότι ήταν περίπου 15 δευτερόλεπτα.». Το μόνο που μπορούσε να αναφέρει στο Δικαστήριο, με βεβαιότητα, ήταν ότι ο κατηγορούμενος, ελάττωσε την ταχύτητα του όταν βρέθηκαν στο ίδιο ύψος του δρόμου, περίπου 200-250 μέτρα από το σημείο ανακοπής. Περαιτέρω, ως προς το ποια ήταν η απόσταση, από το σημείο που διενεργούσε έλεγχο ταχύτητας, μέχρι και του σημείου ανακοπής του οχήματος του κατηγορούμενου, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ανέκοψε το όχημα του τελευταίου, περίπου, στα 500 μέτρα από το εν λόγω σημείο. Ειδικότερα, ανέφερε ότι στα 250 μέτρα, περίπου, από το σημείο εκκίνησης του τα δύο οχήματα βρέθηκαν δίπλα-δίπλα και ο τελευταίος έκανε σήμα στον κατηγορούμενο για να σταματήσει. Ξεκίνησαν να επιβραδύνουν ταχύτητα και με οδηγίες του ΜΚ2, κατεύθυνε τον κατηγορούμενο προς τον κυκλικό κόμβο ΓΣΠ, εκτός αυτοκινητόδρομου, και ανεκόπη 50 -100 μέτρα, περίπου, πριν τον κυκλικό κόμβο. Στη συνέχεια, η υπεράσπιση έθεσε στον ΜΚ2, διάφορες μετρήσεις, αποστάσεις και/ή χρόνους με σκοπό, ουσιαστικά, να υποδείξει στο Δικαστήριο ότι, μαθηματικώς υπολογιζόμενα τούτα, δεν μπορούν να στηριχθούν στη λογική, με τον ΜΚ2 να δίνει τις δικές του σχετικές απαντήσεις. Ως προς τη θέση του, για το σημείο που ήταν τοποθετημένη η πινακίδα που καθόριζε το όριο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο, ανέφερε ότι τούτη, ήταν, περίπου, 2 χιλιόμετρα από το σημείο που διενεργούσε τον έλεγχο ταχύτητας, κοντά στην έξοδο της Caterways προς Λεωφ. Μ. Αλεξάνδρου, απόσταση η οποία καταμετρήθηκε από τον ίδιο. Η υπεράσπιση έθεσε τον ισχυρισμό ότι τέτοια πινακίδα τον επίδικο χρόνο, στο επίδικο σημείο, όπου ανέφερε ο μάρτυρας, δεν υπήρχε, με τον μάρτυρα να εμμένει στη θέση του. Περαιτέρω, υπεβλήθη στον ΜΚ2 ότι δεν ήταν δυνατόν, εάν θεωρηθεί ότι στόχευσε στην απόσταση των 916 μέτρων, να μπορούσε να διακρίνει τον τύπο του οχήματος που κατ' ισχυρισμόν ακολουθούσε το όχημα του κατηγορούμενου, με τον ΜΚ2 να απαντά: «Α. Το βαν στόχευσα το προηγουμένως, στη συνέχεια στη συγκεκριμένη απόσταση στόχευσα το όχημα του κατηγορούμενου» [.] Α. το συγκεκριμένα βαν Εντιμότατε, ήρθε μετά που τον χρόνο που του έκανα σήμα να οδηγήσει το αυτοκίνητο του ο κατηγορούμενος προς τον κυκλικό κόμβο του ΓΣΠ, επομένως τζείνη τη στιγμή είδα συγκεκριμένα ότι ήταν ένα αυτοκίνητο βαν τζαι επιβεβαίωσα τζαι τον λόγο που ήταν κάτω από τα χιλιόμετρα η ταχύτητα που οδηγούσε. [.]Α. Κατά τον χρόνο που διενεργούσα έλεγχο ταχύτητας, επειδή ρωτήθηκα κατά πόσο υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα, ανέφερα ότι υπήρχε ακόμα ένα αυτοκίνητο, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα και κατευθυνόταν προς το μέρος μου και όταν έλεγξα την ταχύτητα του συγκεκριμένου αυτοκινήτου και διαπίστωσα ότι δεν επρόκειτουν για υπέρβαση ορίου ταχύτητας, συνέχισα με το επόμενο αυτοκίνητου που βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα, ήταν το συγκεκριμένο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και είχα λάβει την ένδειξη της ταχύτητας, η οποία ήταν όπως έχω προαναφέρει τα 258χιλιόμετρα. [.] Α. [.] Τζαι αναφέρω ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αφού οδηγείτο με πολύ πιο μεγάλη ταχύτητα, που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, το προσπέρασε, έφτασε το σημείο που βρισκόμουν, είχε ήδη γίνει το σήμα για να σταματήσει, τζιείνο τον χρόνο είχε φτάσει και το βαν, περνούσε και το βαν στο σημείο που βρισκόμασταν τη δεδομένη στιγμή και είχα αντιληφθεί ότι επρόκειτουν για αυτοκίνητο βαν, γι' αυτό οδηγούσε και κάτω από το όριο των 100 χιλιομέτρων την ώρα που είχα ελέγξει την ταχύτητα του. Συνεπώς, δεν με απασχόλησε το όριο ταχύτητας που οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα τύπου βαν, για αυτό επικεντρώθηκα να προβώ στην καταγγελία του κατηγορούμενου. [.]». Ως προς το ζήτημα της δυνατότητας εμβέλειας που είχε το επίδικο ταχύμετρο, ο μάρτυρας, ανέφερε ότι τούτο έχει βεληνεκές 1200μέτρων, παραπέμποντας, ειδικότερα και στο εγχειρίδιο του εν λόγω ταχυμέτρου. Προς υποστήριξη των θέσεων του, ως προς τις δυνατότητες του επίδικου ταχυμέτρου, ανέφερε ότι έχει τύχει σχετική εκπαίδευσης, πιστοποιητικά τα οποία βρίσκονται στον προσωπικό φάκελο του, που διατηρείται στην Αστυνομία. Επίδικο ζήτημα, κατέστη, επίσης, από την υπεράσπιση, και το κατά πόσον η φωτογραφία [βλ. Τεκμήριο 8] αφορούσε το επίδικο ταχύμετρο στη βάση της θεώρησης ότι υπέστη επεξεργασία. Σχετικό, απόσπασμα, από τα πρακτικά, παρατίθεται, αυτουσίως, κατωτέρω: «Ε. Ως αστυνομικός γνωρίζετε τη διαδικασία, την οποία να βγει μια φωτογραφία, πρέπει να ακολουθηθεί μέσω του ΥΠΕΓΕ για παράδειγμα; Α. Αναφερθήκαμε και προηγουμένως στον χρόνο τον οποίο μπορεί να κρατήσει την ένδειξη της ταχύτητας καταγραμμένη στο ταχύμετρο και ο μόνος τρόπος να είχα τη φωτογραφία ήταν να την βγάλω εγώ ο ίδιος, δεν θα παρέμεινε η ένδειξη για να γίνει η φωτογράφιση από το ΥΠΕΓΕ σε μεταγενέστερο στάδιο. Ε. Το τηλέφωνο σας γιατί δεν το δώκετε στην ΥΠΕΓΕ αφού φκάλετε φωτογραφία, να εξάξει τα δεδομένα και μας δώσει ηλεκτρονικά ότι φκήκε τη συγκεκριμένη μέρα, τη συγκεκριμένα ώρα, να μπορώ τζαι εγώ να αντεξετάσω αν όντως τούτη η φωτογραφία εν τούτο που μας λέτε; Α. Δεν ξέρω κατά πόσο η ΥΠΕΓΕ μπορεί να διενεργήσει έλεγχο και να πιάσει τα δεδομένα του χρόνου που φκήκε η φωτογραφία. [.] Ε. Εγώ σας υποβάλλω ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία εκ των υστέρων έγινε και δεν έχει καμία σχέση με το συγκεκριμένο περιστατικό. Α. Διαφωνώ με τη θέση τούτη. Τη φωτογραφία την έβγαλα εγώ κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο και πρόκειτουν για την ταχύτητα που κατέγραψα το συγκεκριμένο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Ε. Τα στοιχεία του συγκεκριμένου αυτοκινήτου το οποίο λέτε, πότε τα είδατε για πρώτη φορά; Α. Όταν το σταμάτησα για έλεγχο. Ε. Τι χρώμα ήταν το αυτοκίνητο; Α. Ήταν σκούρο, θυμάμαι. Ε. Τι σκούρο κύριε, Κόκκινο σκούρο; Α. Όχι, ήταν μαύρο σκούρο. [.] Ε. Και είπατε ότι αυτή η φωτογραφία δεν είναι προϊόν μοντάζ, δεν κόπηκε οτιδήποτε, δεν προστέθηκε οτιδήποτε και είναι γνήσια; Α. Μάλιστα. Ε. Αν σου πω ότι η φωτογραφία που μου στείλετε στο κινητό μου τηλέφωνο είναι άλλη τζαι το αυτοκίνητο που ήταν σταματημένο μπροστά ήταν μπλε, τι ε να πεις; Μπλε ανοικτό. Τι ε να πεις;[.] Α. Ζητήσετε να σας την στείλω στην παρουσία της Εισαγγελίας και εγώ επικεντρώνομαι πάνω στην ένδειξη που γράφει πάνω στο ταχύμετρο. Ε. Άρα η φωτογραφία ήταν πιο μεγάλη, έδειχνε άλλα πράγματα τζαι επικεντρωθήκατε στο ταχύμετρο, κάμετε την zoom, άρα επεξεργαστήκατε την, συμφωνείτε μαζί μου; Α. Όχι, Δεν έγινε καμία επεξεργασία. Εκτυπώθηκε απευθείας όπως ήταν η φωτογραφία. Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι η φωτογραφία που μου στείλατε ήταν διαφορετική τζιαι έδειχνε αυτοκίνητο μπλε; Α. Είναι ακριβώς η ίδια φωτογραφία, μια φωτογραφία είναι. Ε. Με την άδεια σας. Δικαστήριο: Θα πρέπει να κατατεθεί. κ. Χριστοδούλου: Δεν έχει πρόβλημα. Θα φκάλω και εγώ copy και θα την καταθέσω και εγώ και να δει και το Δικαστήριο. Θα δείξω απλά που το κινητό μου τηλέφωνο και θα επιφυλαχθώ να την καταθέσω. Δικαστήριο (προς κ. Χριστοδούλου): Κύριε Χριστοδούλου, αν υποδείξετε κάτι από το κινητό σας εγώ θα πρέπει να το καταθέσω ως Τεκμήριο, εκτός αν θέλετε να το τυπώσετε και να υποδειχθεί κανονικά στον μάρτυρα. Κ. Χριστοδούλου: Υπάρχει άλλη λύση. Θα φέρω μαρτυρία κύριε Πρόεδρε, να τυπώσω τη φωτογραφία του και να φέρω μαρτυρία, να αξιολογηθεί, τούτο το αυτοκίνητο που μας δείχνουν είναι μπλε. Δεν έχει καμία σχέση. Δεν έχω τίποτα άλλο. [..]». Ως προς την ένδειξη της απόστασης, ως τούτη καταγράφεται στο εν λόγω ταχύμετρο της φωτογραφίας και δη τα 916,5μέτρα, ο ΜΚ2, διευκρίνισε ότι όταν προωθείται μια καταγγελία αναφέρουν πάντα τον ακέραιο αριθμό, όπερ και εγένετο και στη παρούσα υπόθεση, εξού και εξαρχής ανέφερε ότι η απόσταση που κλείδωσε την ταχύτητα των 258ΧΑΩ ήταν στα 916μέτρα. Εάν το όχημα που εντέλει ακινητοποίησε ο ΜΚ2, ήταν, όντως, το όχημα το οποίο στόχευσε να κινείται με την ταχύτητα των 258ΧΑΩ, παραθέτω και πάλι αυτούσια τα εν λόγω σημεία από τα πρακτικά: « Ε. [.]. Που ξέρεις ότι τούτο το αυτοκίνητο που σταμάτησε εν τούτο το αυτοκίνητο το οποίο στόχευσες στα 916μέτρα; Αφού ξεκίνησες τζαι έφυγες, λέεις είδα ένα αυτοκίνητο χωρίς να ξέρεις τα στοιχεία του και ξεκίνησα την πορεία μου τζαι ανέκοψες ένα αυτοκίνητο. Πού ξέρεις ότι ήταν εν τούτο το αυτοκίνητο το οποίο στόχευσες, αφού τα στοιχεία του ήβρες τα την πρώτη φορά που τον σταμάτησες; Α. Όταν είχα ήδη καταγεγραμμένη την ένδειξη της ταχύτητας και εγώ τοποθετούσα το ραντάρ ήδη στο περιπολικό όχημα και επιβιβαζόμουν, είχα οπτική επαφή μαζί μ ε το εν λόγω όχημα, την οποία δεν έχασα, γι' αυτό και αναφέρθηκα λεπτομερώς για το δεύτερο ΄όχημα στον αυτοκινητόδρομο. Ταυτόχρονα τον παρακολουθούσα στα δεξιά μου και ήταν το σημείο που ξεκίνησα το περιπολικό μέχρι το σημείο που του έγινε το σήμα, την απόσταση που αναφερόμαστε των 200 με 250 μέτρων, αυτό ήταν μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα και ήμουν βέβαιος ότι πρόκειται για το ένα και συγκεκριμένο όχημα που ανέκοψα στη συνέχεια. [.] Ε. Πώς σας έφτασε το αυτοκίνητο που οδηγούσε κάτω από το όριο ταχύτητας, εφόσον, το αυτοκίνητο το οποίο στοχεύσετε ήταν στα 916, το άλλο ήταν στα 1200, οδηγούσε κάτω από το όριο ταχύτητας, ήνταλως συναντηθήκαμε και είδες ότι είχε φθαρτά μέσα σαν οδηγούσες ακριβώς στα 250 μέτρα πριν να τον σταματήσεις; Κάτι δεν μας λαλείς καλά κύριε. Α. Ο κατηγορούμενος οδηγούσε στην τρίτη λωρίδα και η υπόδειξη που του έκανα για να εξέλθουμε από τον αυτοκινητόδρομο, από την τρίτη λωρίδα μέχρι να βρεθούμε στην λωρίδα επιβράδυνσης που οδηγά στον κυκλικό κόμβο ΓΣΠ, ανέφερα και προηγουμένως ότι οδηγήσαμε σιγά σιγά και τα δύο αυτοκίνητα, επομένως σε τζιείνο το διάστημα κάλυψε την απόσταση τζαι πέρασε που το σημείο το συγκεκριμένα το δεύτερο και μοναδικό αυτοκίνητο, το οποίο είχα αντιληφθεί ότι ήταν αυτοκίνητο βαν. Ε. Πέρασε σας δηλαδή τα φθαρτά; Α. Μετά που πέρασε από κοντά μας, είπα ότι μας πέρασε και συνέχισε την πορεία του προς Λευκωσία. Ε. Αφού εσείς πιάσετε το διχάλι τζαι φκήκετε πάνω, το βαν με τα φθαρτά, αντιλαμβάνομαι, τα φθαρτά είναι στη βάση που είπες εσύ ότι πήγε προς Λευκωσία τζιαι δεύτερο και σημαντικότερο πως γίνεται να σας έφτασε τζείνο το αυτοκίνητο που ήταν σε πιο μεγάλη απόσταση και οδηγούσε πιο κάτω από την ταχύτητα που λέεις; Ε να μας το εξηγήσεις τούντο πράγμα; Α. Το δεύτερο όχημα συνέχισε να οδηγά προς την κατεύθυνση της Λευκωσίας και στον χρόνο που ελαττώσαμε τζιαί ξεκινήσαμε, σιγά σιγά να οδηγούμε, τα αυτοκίνητα και να του κάνω υπόδειξη του οδηγού να συνεχίσει να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο του στη λωρίδα ασφαλείας που οδηγά στον κυκλικό κόμβο ΓΣΠ, είχε περάσει από δίπλας μας τζείνο τον χρόνο τζαι συνέχισε να κατευθύνεται προς Λευκωσία. [ΜΚ3] Ο ΜΚ3, υπηρετεί στο κεντρικό αρχείο του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου. Η μαρτυρία του περιορίστηκε ουσιαστικά στο να παρουσιάσει, μέρος του προσωπικού φακέλου του ΜΚ2, φάκελος ο οποίος φυλάσσεται στο κεντρικό αρχείο του Τμήματος Τροχαίας του Αρχηγείου. Ειδικότερα, ο μάρτυρας παρουσίασε στο Δικαστήριο, δύο πιστοποιήσεις [Βλ. Τεκμήριο 10, 2 φύλλα], εν σχέσει με την εκπαίδευση που έλαβε ο ΜΚ2, ως χειριστής συσκευών ραντάρ ταχύτητας, καθώς επίσης και την εκπαίδευση που έλαβε, ώστε να δύναται να εκπαιδεύει τρίτους για τον χειρισμό τέτοιων συσκευών. Η αντεξέταση του ήταν, επίσης, περιορισμένη. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ερωτήθηκε, εάν στο Τεκμήριο 10, αναφέρονται τα μοντέλα στα οποία εκπαιδεύτηκε ο ΜΚ2 ή στα μοντέλα για τα οποία θεωρείται ως εκπαιδευτής. Ο ΜΚ3, ανέφερε ότι στα εν λόγω πιστοποιητικά δεν αναφέρονται τα μοντέλα των συσκευών των οποίων έτυχε εκπαίδευσης ο ΜΚ2, όμως, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι εν λόγω συσκευές, ανεξάρτητα εάν είναι καινούρια μοντέλα ή όχι, έχουν την ίδια φιλοσοφία, απλά με νέα τεχνολογικά πρότυπα. Διευκρίνισε δε ότι, όποτε η Αστυνομία εφοδιάζετε με νέα μοντέλα ταχυμέτρων, οι Αστυφύλακες, απλά βλέπουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το νέο μοντέλο, το δοκιμάζουν, το ελέγχουν και το χρησιμοποιούν, χωρίς να γίνεται επανεκπαίδευση, αφού απλά αντικαθίσταται το μοντέλο του ταχυμέτρου με άλλο. [ΜΚ4] Ο μάρτυρας εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων. Συνοπτικά, αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθείται από το εν λόγω Τμήμα, εν σχέσει με τον καθορισμό του ορίου ταχύτητας στις διαφόρους οδούς καθώς επίσης και της τοποθέτησης, σχετικών, επί τούτου, πινακίδων. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις εξουσίες, οι οποίες πηγάζουν από τον οικείο νόμο, του Διευθυντή του Τμήματος των Δημοσίων Έργων, να αναρτά σε διάφορα σημεία ενός δρόμου, κατόπιν σχετικής, προηγούμενης, μελέτης, σημάτων τροχαίας, συμπεριλαμβανομένου και των πινακίδων που αφορούν το όριο ταχύτητας μιας οδού. Παρέπεμψε στον Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου ΚΔΠ189/08, στο άρθρο 66Γ, στο οποίο καθορίζεται, μεταξύ άλλων, η έννοια της λέξης «αυτοκινητόδρομος», καθώς επίσης και το κατώτατο και ανώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους. Επί του προκειμένου, ανέφερε, ότι ως Τμήμα, φροντίζουν να υπάρχουν οι σχετικές πινακίδες των ορίων ταχύτητας (κατώτατο - ανώτατο) στις βασικές εισόδους των αυτοκινητοδρόμων, προσδιορίζοντας, ως τελευταία είσοδο στον αυτοκινητόδρομο, με ράμπα εισόδου, τον κόμβο Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην οποία υπάρχουν οι πινακίδες που καθορίζουν το όριο ταχύτητας. Περαιτέρω, ο μάρτυρας παρουσίασε τρεις αεροφωτογραφίες [βλ. Τεκμήριο 12], στις οποίες τοποθέτησε, με την ένδειξη Χ, σε έκαστη, το που βρίσκονται τοποθετημένες οι εν λόγω πινακίδες στον αυτοκινητόδρομο, Λευκωσίας - Λεμεσού. Η αντεξέταση του μάρτυρα ήταν σύντομη. Συγκεκριμένα, αμφισβητήθηκε ότι τον επίδικο χρόνο, υπήρχαν, στο σημείο, μεταξύ του κόμβου του Μ. Αλεξάνδρου και του κόμβου του ΓΣΠ οι πινακίδες στις οποίες αναφέρθηκε ο μάρτυρας. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική στιχομυθία από τα πρακτικά: «Ε. Μπορείτε να μας πείτε με βεβαιότητα ότι εκείνη η πινακίδα υπήρχε στις 8.09.22; Α. Όχι. Μια πινακίδα μπορεί ανά πάσα στιγμή, η πινακίδα που σας ανέφερα πριν λίγο ότι είδα μπορεί να μην υπάρχει σήμερα. Άρα εξού τζαι προσδιόρισα ότι σε έναν αυτοκινητόδρομο είναι εξ ορισμού το όριο ταχύτητας, το οποίο είναι καθορισμένο τζιαι ο κάθε οδηγός πρέπει να ξέρει αυτό το όριο ότι είναι 100 και
2. [.]» [ΜΚ5] Ο ΜΚ5, υπηρετεί στον Κλάδο Τηλεπικοινωνιών του Τμήματος Τεχνολογικής Ανάπτυξης του Αρχηγείου Αστυνομίας. Στα πλαίσια των καθηκόντων του, μεταξύ άλλων, είναι και η συντήρηση και επιδιόρθωση των ταχυμέτρων της Αστυνομίας, τύπου laser. Αναφέρθηκε στην εκπαίδευση που έλαβε εν σχέσει με τη συντήρηση και επιδιόρθωση ταχυμέτρων, συμπεριλαμβανομένου και της εκπαίδευσης που έλαβε, από την κατασκευάστρια εταιρεία, εν σχέσει με τη συντήρηση και επιδιόρθωση των συσκευών ταχυμέτρων τύπου Laser μοντέλο LTI 20-20 TRUSPEED, ως είναι και το επίδικο. Διευκρίνισε, ότι τα ταχύμετρα [περιλαμβανομένου του μοντέλου Truspeed) τροφοδοτούνται από δύο μπαταρίες και κάποιος, πατώντας τη σκανδάλη του ταχυμέτρου, τούτο, τίθεται σε λειτουργία και αυτόματα διενεργεί από μόνο του αυτοέλεγχο. Αν κατά τον αυτοέλεγχο διαπιστωθεί οποιαδήποτε δυσλειτουργία τότε στην οθόνη θα εμφανιστεί το γράμμα «Ε» (ακρωνύμιο της λέξης Error), μαζί με κάποιο αριθμό ο οποίος αντιστοιχεί σε συγκεκριμένα βλάβη. Αναφέρθηκε, ξεχωριστά, στα χαρακτηριστικά εκάστου ταχυμέτρου, καθώς επίσης στους ελέγχους τους οποίους θα πρέπει να προβεί ο χειριστής αυτού, για την ορθή του λειτουργία, πριν τη χρήση του. Διευκρίνισε, περαιτέρω, ότι τη στιγμή που ο χειριστής θα ενεργοποιήσει τη συσκευή, με το πάτημα της σκανδάλης, η συσκευή εκπέμπει μια ακτίνα laser, η οποία αντανακλάται πάνω στον κινούμενο στόχο που σκοπεύει ο χειριστής. Ο χρόνος που χρειάζεται από τη στιγμή που θα πατήσει τη σκανδάλη, σε σχέση με την απόσταση που βρίσκεται ο στόχος από το ταχύμετρο, δίνει την ταχύτητα του στόχου, η οποία εμφανίζεται στην οθόνη της συσκευής καθώς και η απόσταση του στόχου από το ταχύμετρο. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι ένα ταχύμετρο, όταν στην οθόνη του υπάρχει μια ένδειξη ταχύτητας καθώς και μια ένδειξης απόστασης, σημαίνει ότι τούτο λειτουργεί ορθά και ο χειριστής του κατά τη στόχευση του κλείδωσε έναν στόχο, ο οποίος του έδωσε την ταχύτητα. Παρουσίασε το σχετικό εγχειρίδιο το οποίο, αναφέρεται στο επίδικο μοντέλο ταχυμέτρου τύπου Laser καθώς επίσης και το πιστοποιητικό βαθμονόμησης [certificate of calibration) του ταχυμέτρου τύπου Laser μοντέλο LTI 20-20 TRUESPEED με serial no. TS
3. Επισήμανε ότι, σύμφωνα με το Τεκμήριο 15, το ταχύμετρο 2595, ως καταγράφεται, χρεώθηκε στην Τροχαία Αρχηγείου στις 09.12.
4. Συνοπτικά, τα ουσιώδη σημεία της αντεξέτασης, αφορούσαν στις διαφορές των ταχυμέτρων, ως τούτα, αναφέρθηκαν, ονομαστικά[3], από τον μάρτυρα, στη γραπτή του κατάθεση [βλ. Τεκμήριο 13] και στη συνέχεια, η υπεράσπιση, επικεντρώθηκε στα όσα, εν προκειμένω, αφορούν το επίδικο ταχύμετρο [ΤS 002595 Truspeed]. Ο μάρτυρας, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι η Αστυνομία από τα ταχύμετρα Truspeed διαθέτει μόνο αυτά με εμβέλεια 1200μέτρων, με την υπεράσπιση να αμφισβητεί τη θέση του τούτη. Παρενθετικά, να σημειώσω στο σημείο αυτό, ότι παρά την αμφισβήτηση, από την υπεράσπιση, της δυνατότητας της εμβέλειας του ταχυμέτρου [ΤS002595] που χρησιμοποιούσε ο ΜΚ2[4], ο συνήγορος υπεράσπισης, μέσα από τις υποβολές του στον ΜΚ5, επιβεβαίωνε τη θέση τόσο του ΜΚ2 όσο και του ΜΚ5 ήτοι ότι η συσκευή ταχύμετρου τύπου Laser- Truspeed LR [long range], έχει εμβέλεια 1200μέτρα[5]. Ως προς το τι σημαίνει βαθμονόμηση (calibration) ενός ταχυμέτρου ο μάρτυρας ανέφερε: « Το calibration του εργοστασίου γίνεται ώστε τα ηλεκτρονικά συστήματα και η δυνατότητα του ταχυμέτρου να εργάζονται σωστά, για να δουλεύει τζαι που τζιαμέ τζαι πέρα το ραντάρ σωστά, πρέπει να κάμεις τζαι τους τρεις ελέγχους.». [MK6] H MK6, είναι εκτελεστικός μηχανικός στο Τμήμα Δημοσιών Έργων Γραφείο Επαρχιακού Μηχανικού Λευκωσίας και είναι υπεύθυνη του συνεργείου που επιτηρεί την κάθετη και οριζόντια σήμανση σε όλο το οδικό δίκτυο στους αυτοκινητόδρομους. Η μάρτυρας παρουσίασε χάρτη του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού - Λευκωσίας, και υπέδειξε τα σημεία που βρίσκονται οι πινακίδες καθορισμού των ορίων ταχύτητας, μαζί με πρόσφατες φωτογραφίες αυτών [πλην της φωτογραφίας των πινακίδων της χιλιομετρικής θέσης 75350]. Ειδικότερα, ανάφερε, ότι η αρχή του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας - Λεμεσού (Α1), βρίσκεται μετά τη γέφυρα Πολεμιδιών, στην έξοδο προς Νοσοκομείο Λεμεσού [σημείο 0 στο Τεκμήριο 18], σημειώνοντας ότι στη χιλιομετρική θέση 66400, 68400 και 75350 υπάρχει η πινακίδα με το ανώτερο και το κατώτατο όριο ταχύτητας [100ΧΑΩ - 65ΧΑΩ]. Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι πινακίδες τούτες, στον αυτοκινητόδρομο, έχουν τοποθετηθεί στα πλαίσια της ανακατασκευής του αυτοκινητόδρομου, το οποίο παραδόθηκε για κυκλοφορία στις 31.10.2011 και το ανώτατο όριο είναι τα 100ΧΑΩ και το κατώτατο 65ΧΑΩ. Η αντεξέταση περιορίστηκε και πάλι στο ζήτημα της ύπαρξης της πινακίδας στη χιλιομετρική θέση 75350, ήτοι μετά την έξοδο CATERWAYS μέχρι τον κυκλικό κόμβο του ΓΣΠ. Η Υπεράσπιση, ζητώντας να τοποθετηθεί η μάρτυρας γιατί ενώ στις χιλιομετρικές θέσεις 66400 και 68400 προχώρησε με την λήψη φωτογραφία των πινακίδων ταχύτητας, για σκοπούς απόδειξης των ισχυρισμών της, δεν έπραξε το ίδιο για τη χιλιομετρική θέση 75350, με την μάρτυρα να αναφέρει «Δεν οδηγούσα το αυτοκίνητο, έπαιρνε με άτομο του συνεργείου μου και ερχόταν πλησιάσαμε είχε ξεφύγει και του λέω δεν προλαβαίνουμε να ξανακάμουμε τον κύκλο. [.] Α. Μέχρι να του πω σταμάτα εδώ, είχε περάσει και του λέω δεν μπορώ να κάμω τον γύρο, πρέπει να πάω στο γραφείο, αλλά είναι κάτι που μπορεί να έρθει τούτο, να βγάλω τις φωτογραφίες και να το φέρουμε. [.]». Συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισής, ότι μεταξύ της εξόδου CATERWAYS και του κυκλικού κόμβου του ΓΣΠ, υπάρχει μόνο σε ένα σημείο τοποθετημένη πινακίδα με το όριο ταχύτητας, χωρίς, να μπορεί να αναφέρει με βεβαιότητα, στο Δικαστήριο κατά πόσον στις 07.09.2022, η εν λόγω, αναφερόμενη πινακίδα, ήταν τοποθετημένη στο σημείο. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στην ηλεκτρονική αλληλογραφία, ημερ. 09.11.2022, που είχε το δικηγορικό γραφείο, που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο, με το Γραφείο Επαρχιακού Μηχανικού Δημοσιών Έργων Λευκωσίας, το οποίο έθεσε μεταξύ άλλων και τον ισχυρισμό ότι κατά τη δική τους επιτόπια εξέταση δεν υπήρχε οποιαδήποτε πινακίδα από την έξοδο Caterways μέχρι τον κυκλικό κόμβο του ΓΣΠ, να αναφέρει «[.] Το όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι 100Χλμ/ώρα. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων σε όλες εισόδους από κόμβους προς αυτοκινητόδρομους τοποθετεί κάθετη σήμανση με το ανώτατο και το κατώτατο όριο ταχύτητας ως υπενθύμιση στους οδηγούς. Στην έξοδο που αναφέρατε, διαπιστώθηκε η αφαίρεση της πινακίδας με όριο 100χλμ.ώρα, η οποία επανεγκαταστάθηκε από συνεργείο του Γραφείου μου στις 27.10.2022.[.]». Δεν μπορούσε να γνωρίζει πότε αφαιρέθηκε η εν λόγω πινακίδα, αλλά ούτε εάν ήταν ή όχι την επίδικη ημερομηνία. Το μόνο για το οποίο μπορούσε να δώσει θετική μαρτυρία, επι του προκειμένου, ήταν ότι στις 27.10.2022, που πήγε, η ίδια, στο σημείο, για να τοποθετηθεί η εν λόγω πινακίδα, όντως, δεν υπήρχε. [ΜΚ7] Η ΜΚ7, υπηρετεί στο Τμήμα Τροχαίας Αρχηγείου, και συγκεκριμένα εκτελεί χρέη αποθηκάριου του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου καθώς επίσης είναι υπεύθυνη για τον εξοπλισμό όλων των κλάδων τροχαίας, Παγκύπρια. Παρουσίασε στο Δικαστήριο, την κατάσταση του μηχανογραφημένου συστήματος για το επίδικο ραντάρ καθώς επίσης και σε ποιο Ουλαμό ανήκει. Περαιτέρω, κατάθεσε στο Δικαστήριο το Έντυπο Αστ. 291 [βλ. Τεκμήριο 25], στο οποίο, ο κάθε αστυνομικός, προτού αναλάβει καθήκον, καταγράφει τον εξοπλισμό που χρεώνεται τη συγκεκριμένη ημέρα. Υπέδειξε στο εν λόγω τεκμήριο ότι, τον επίδικο χρόνο, ο ΜΚ2 χρεώθηκε τη φορητή συσκευή ελέγχου ταχύτητας
5. Διευκρίνισε, περαιτέρω, ότι η συσκευή φορητής ταχύτητας 2595, ως καταγράφηκε στο Τεκμήριο 25, πρόκειται, ουσιαστικά για το ίδιο ταχύμετρο, ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 23 [με highlight], ως ΤS002595, αναφέροντάς ότι η παράλειψη των δύο πρώτων μηδενικών γίνεται για σκοπούς συντομογραφίας, όπως πχ. γίνεται και σε άλλες περιπτώσεις [αρ. ταυτότητας, αριθμός αστυφύλακα κτλ]. Επιβεβαίωσε, περαιτέρω, εφόσον προηγουμένως, έθεσε το υπόβαθρο ότι έχει εκπαιδευτεί στις συσκευές ραντάρ ταχύτητας και ήταν χειριστής τέτοιων συσκευών, ότι τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 15 [certification of calibration] αφορούν το ταχύμετρο TS
6. Κατά την αντεξέταση της, συνοπτικά, αυτό που αμφισβητήθηκε ήταν, ουσιαστικά, η θέση της ΜΚ7, ότι το ταχύμετρο 2595, ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 25 αφορά το ίδιο ταχύμετρο του τεκμηρίου 23, ήτοι το TS
7. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι ένα ραντάρ ταχύτητα για να θεωρείται Truspeed πρέπει να έχει τα αρχικά ΤS και 6 αριθμούς, με την μάρτυρα να αναφέρει ότι «[.] Α. Σύμφωνα με τα όσα έχει χρεωθεί η Τροχαία Αρχηγείου, που έχει γίνει η αγορά πριν από το 2009, όλοι οι σειριακοί περιέχουν το TS00 και 4 νούμερα για τη συγκεκριμένη παρτίδα. [.]». Ήταν βέβαιη για τη θέση της ότι το αναφερθέν ταχύμετρο στο Τεκμήριο 23 είναι το ίδιο με το Τεκμήριο 25, αφού γνωρίζει όλα τα ραντάρ και δεν υπάρχει περίπτωση αμφισβήτησης επί τούτου. [ΜΥ1] Ο ΜΥ1, είναι δικηγόρος και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο. Αναφέρθηκε, περιληπτικά στα γεγονότα εμπλοκής του στη παρούσα υπόθεση και συγκεκριμένα ότι μετά από συζήτηση της παρούσας υπόθεσης με το συνήγορο υπεράσπισης που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο, προχώρησε σε έρευνα, εν σχέσει με την δυνατότητα της μέγιστης ταχύτητας που θα μπορούσε να αναπτύξει το όχημα που του κατηγορούμενου και αφού, κατόπιν, εύρεσης σχετικής αρθρογραφίας που επιβεβαίωνε τα λεγόμενα του ΜΥ1 ήτοι ότι το εν λόγω όχημα δεν θα μπορούσε να αναπτύξει πέραν των 250ΧΑΩ, ενημέρωσαν τον εργοδότη τους, ο οποίος αφού επικοινώνησε, αρχικά, τηλεφωνικά με την εταιρεία Pilakoutas, στη συνέχεια απέστειλαν σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα, στην εταιρεία, με όλα τα σχετικά έγγραφα που τους ζητήθηκαν [τίτλος ιδιοκτησίας], ώστε να ελέγξουν το ιστορικό του επίδικου οχήματος και να τοποθετηθούν επί του προκειμένου. Η σχετική αλληλογραφία παρουσιάστηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 26, για τον περιορισμένο σκοπό ότι την είχε στη κατοχή του ο ΜΥ1, αφού δεν ήταν ο ίδιος που υπέγραφε τις εν λόγω επιστολές. Επιπρόσθετα, προχώρησε, στην επεξήγηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες ένα όχημα, όμοιας κατηγορίας με αυτό του κατηγορούμενου, θα μπορούσε να αναπτύξει τη μέγιστη ταχύτητα των 250ΧΑΩ. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στη φωτογραφία Τεκμήριο 8 [φωτογραφία ταχυμέτρου] και συγκεκριμένα, ότι παρόλο που η εν λόγω φωτογραφία διαγράφηκε από τον αποστολέα της [ΜΚ2], κατάφερε να την ανακτήσει, παρουσιάζοντας την ως Τεκμήριο 28, χωρίς προηγουμένως να προβεί σε οποιαδήποτε επεξεργασία σε αυτήν. Αναφέρθηκε στις διαφορές τις οποίες εντόπισε ο ίδιος μεταξύ των φωτογραφιών Τεκμήριο 8 και 28 και ιδιαίτερα ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 28, φαίνεται ένα γαλάζιο όχημα και η ένδειξη «Redmi note 10 Pro» ενώ στο Τεκμήριο 8 δεν φαίνεται το αυτοκίνητο και δεν υπάρχει η εν λόγω αναφερόμενη, πιο πάνω, ένδειξη. Επίσης, ανάφερε ότι στο Τεκμήριο 28 φαίνεται ολόκληρο το ραντάρ, ενώ στο Τεκμήριο 8 είναι «κομμένο», και τα χρώματα στο τεκμήριο 8είναι πιο σκούρα. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει εάν η ταχύτητα των 250ΧΑΩ είναι η τελική ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει το επίδικο όχημα, αλλά την όποια θέση του, την στηρίζει επί της έρευνας που διενήργησε στο διαδίκτυο, διευκρινίζοντας περαιτέρω ότι δεν οδήγησε το επίδικο όχημα για να καταλήξει στα δικά του, επι του προκειμένου, συμπεράσματα. Θέση της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι, το εν λόγω όχημα, ως καταγράφεται στο ταμπλό του οχήματος μπορεί να αναπτύξει πέραν των 280ΧΑΩ, με τον ΜΥ1 να μην μπορεί να απαντήσει. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί των θέσεων του, ως προς τις διαφορές των δυο φωτογραφιών που κατατέθηκαν, εν σχέσει με το επίδικο ταχύμετρο. [ΜΥ2] Ο ΜΥ2, εργάζεται στην εταιρεία Χαράλαμπος Πιλακούτας από το 2001, ξεκινώντας από τη θέση του τεχνικού συμβούλου και τώρα κατέχει τη θέση του sales manager. Εν σχέσει με το περιεχόμενο της επιστολής που υπογράφει [βλ. Τεκμήριο 26], εξήγησε ότι η αναφερόμενη σε αυτή, εργοστασιακά ρυθμισμένη ηλεκτρονικά ελεγχόμενη περιορισμένη ταχύτητα για το επίδικο όχημα είναι στα 250ΧΑΩ, σημαίνει ότι η μέγιστη ταχύτητά που μπορεί να αναπτύξει το εν λόγω όχημα σε ιδανικές συνθήκες είναι 250ΧΩ. Περαιτέρω, ανέφερε ότι το ιστορικό του εν λόγω οχήματος που διατηρείται στην εταιρεία είναι μέχρι 2021 και δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε μηχανική τροποποίηση στο συγκεκριμένο όχημα. Σε ερώτηση κατά πόσον εάν υπήρχε τέτοια τροποποίηση, θα εκδιδόταν ΜΟΤ, ο μάρτυρας απάντησε «Κανονικά όχι». Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ερωτήθηκε, κατά πόσον η αναφερόμενη εργοστασιακή ρυθμισμένη ηλεκτρονικά ελεγχόμενη περιορισμένη ταχύτητα, μπορεί να αφαιρεθεί, υπήρξε η εξής στιχομυθία « [.]Α. Δεν ξέρω, Ε. Τι εννοείται κύριε δεν ξέρετε; Παρουσιάζετε μας τον εαυτό σας - Α. Αν μπορούσε να ρυθμιστεί με τόσο εύκολο τρόπο που λέτε εσείς, θα μπορούσε ο καθένας να απορυθμίζει. Σίγουρα από την αντιπροσωπεία μας εμάς δεν μπορεί να απορρυθμιστεί. Ε. Εν τζαι μόνο η αντιπροσωπεία σας που υπάρχει; Α. Πού να ξέρω; Ε. [.] Φαντάζομαι ότι τζαι έξω μπορεί να αφαιρεθεί είτε από κάποιον ηλεκτρολόγο είτε από κάποιον μηχανικό. Α. Όπως το φαντάζεστε εσείς μπορώ να το φανταστώ τζαι εγώ με τον ίδιο τρόπο. Ε. Κύριε, εγώ δεν θέλω να το φανταστείτε, εγώ θέλω να μας πεις με τις γνώσεις που έρχεσαι σήμερα και παρουσιάζεις τον εαυτό σου, ως τεχνικό σύμβουλο, διευθυντή και sales manager της εταιρείας. Και να μην αποφεύγετε να μου απαντάτε σας παρακαλώ. [.] Α. Δεν ξέρω. Ε. Είπες μας αν το κάμουν τόσο εύκολα, εσύ είσαι τζιαμέ τζαι βλέπει πως γίνεται αυτή η ρύθμιση; Α. Όχι δεν ξέρω, δεν υπάρχει στα χαρτιά τα δικά μας και στα διαγνωστικά τα δικά μας να μπορείς να απορρυθμίσεις αυτό το πράγμα, δεν γίνεται που την αντιπροσωπεία, εγώ ήρθα δαμέ εκ μέρους της αντιπροσωπείας της BMW. E. Αν κάμεις ηλεκτρονικό έλεγχο στο όχημα βλέπεις τις παρεμβάσεις Α. Ναι. [.] Α. Ναι. Τα διαγνωστικά μας γράφουν αν στο αυτοκίνητο υπάρχει παρέμβαση, αλλά δεν γράφει τι και ο λόγος που το γράφει είναι για να αποφεύγονται οι όροι εγγύησης, να αποκλείσει την εγγύηση, οποιανδήποτε εγγύηση. Ε. Άρα γίνονται παρεμβάσεις. Άρα συμφωνείτε σ' αυτό που σας είπα ότι μπορεί να γίνονται παρεμβάσεις, είτε αφαίρεση είτε προσθέσεις είτε οτιδήποτε. Α. Παρεμβάσεις γίνονται, ναι, πάνω στα αυτοκίνητα γενικά. Ε. Συμφωνείς μαζί μου ότι αν κάποιος αφαιρέσει θα μπορεί το αυτοκίνητο να αναπτύξει ταχύτητα περισσότερη από αυτήν που ανέφερες των 250ΧΑΩ, τα 306, 300 και; Α. Να αφαιρέσει τι; Δεν ξέρω, δεν μπορώ να απαντήσω. Ε. Για τη ρύθμιση την εργοστασιακή σας λέω. Α. Δεν μπορώ να απαντήσω, δεν ξέρω, δεν μου λέτε συγκεκριμένα, δεν ξέρω. Ε. Να σας αναφέρω ότι ο κατασκευαστής αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα της κατασκευάστριας εταιρείας του BMW, για το συγκεκριμένο όχημα αναφέρεται ότι μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 306 μέχρι 313 χιλιόμετρα. Τι έχετε να πείτε;. Εφόσον—[.] Α. Τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στους δρόμους, όλα αυτά τα αυτοκίνητα μεγάλης ιπποδύναμης που κυκλοφορούν στους δρόμους, BMW, ξέρω ότι είναι όλα ρυθμισμένη η ταχύτητα τους. Η μέγιστη ηλεκτρονικά, όπως έχω γράψει δηλαδή. [.] Ε. Κύριε θέλω να μου περιγράψεις τούντο όχημα στο οποίο αναφέρεσαι, στον κυβισμό, ιπποδύναμη στο συγκεκριμένο όχημα. [.] Α. Δεν τα θυμάμαι απ' έξω, έπρεπε να τα μάθω; [.] E. To software number service, η ηλεκτρονική μονάδα του οχήματος ECU, Electronic Control Unit, δείχνει αυτού του είδους παρεμβάσεις, δηλαδή αν προστέθηκε αυτή η ρύθμιση ή αν αφαιρέθηκε; Α. Μετά από έλεγχο μπορεί να φανεί. Ε. [.] Συμφωνείς μαζί μου ότι εσείς λέτε ότι ήρθε κοντά σας έκτο του 2021, σωστά; Α. Μάλιστα. Ε. Άρα συμφωνείς μαζί μου ότι αν έγινε οποιαδήποτε αφαίρεση ή πρόσθεση μετά τον έκτο του 2021, δεν μπορείς να το γνωρίζεις εσύ χωρίς διαγνωστικό έλεγχο. Α. Συμφωνώ. Ε. Επίσης, γνωρίζεις ότι το εν λόγω όχημα αγοράστηκε μεταχειρισμένο και η ημερομηνία μεταβίβασης στον κατηγορούμενο ήτο σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, που έχετε ενώπιον σας 3.12.2021.Α. Δεν το γνωρίζω. [.]» Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας [Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40]. Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη [Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71]. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής [βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401]. Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας [βλ. Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110]. Το Άρθρο 6

(3)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72, προνοεί τα ακόλουθα: 6.-

(1)[.]

(2)Τη συναινέση του Αρχηγού της Αστυνομίας, η αρμοδία αρχή δύναται να ορίση, αναφορικώς προς οιανδήποτε οδόν, ανώτατον ή κατώτατον όριον ταχύτητος, όπερ, καθ' όσον αφορά εις οδόν κειμένην εν τη κατωκημένη περιοχή οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, δεν δύναται να υπερβαίνη τα τεσσαράκοντα μίλια την ώραν το ούτω καθοριζόμενον όριον ταχύτητος θέλει αναγραφή επί πινακίδων τοποθετουμένων επί των οδών κατά τοιούτον τρόπον ώστε ευχερώς να διακρίνωσι ταύτας οι χρησιμοποιούντες τας τοιαύτας οδούς οδηγοί η αρμοδία αρχή δύναται, ωσαύτως τη συναινέσει του Αρχηγού της Αστυνομίας, να μεταβάλη παν ούτω ορισθέν όριον ταχύτητος: Νοείται ότι μέχρις ου η αρμοδία αρχή προβή εις τον ορισμόν τοιούτου ορίου ταχύτητος, τούτο δεν δύναται να υπερβαίνη, εντός των κατωκημένων περιοχών οιασδήποτε πόλεως ή χωρίου, το όριον των τριάκοντα μιλίων την ώραν.

(3)Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού με ταχύτητα μεγαλυτέραν του ανωτάτου ή μικροτέραν του κατωτάτου ορίου ταχύτητος όπερ έχει ορισθή υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)ή της επιφυλάξεως αυτού είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης, εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τις τέσσερις χιλιάδες ευρώ (€4.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης. [.]». Εκείνο που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι το αδίκημα της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας, όπως προβλέπεται από το εδάφιο

(3)του άρθρου 6 του οικείου νόμου, στοιχειοθετείται με την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανώτατου ή μικρότερη του κατωτάτου ορίου ταχύτητας, όπερ έχει ορισθεί από την αρμόδια αρχή, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(2)του οικείου Νόμου. Δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος η ύπαρξή πινακίδων που αναγράφουν το όριο αλλά συστατικό στοιχείο του υπό αναφορά αδικήματος είναι η ύπαρξη της απόφασης της αρμόδιας αρχής που το καθορίζει. Τέτοιο όριο, (100ΧΑΩ) σ' ότι αφορά τους αυτοκινητόδρομους, αποφασίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο - που είναι η αρμόδια αρχή - με τον Καν.66Γ των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικών) Κανονισμών του 2008 (ΚΔΠ 189/2008) και συνεπώς δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης του ορίου. [βλ. Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας Π.Ε. 233/2017, ημερ.28.07.2020] Ε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και βέβαια υπό το φως των κριτηρίων που η νομολογία έθεσε, των οποίων κυρίαρχο είναι το κατά πόσο διαπιστώνεται η προσήλωση του μάρτυρα στην αλήθεια. Η αξιολόγηση δεν είναι έργο μηχανικό, ούτε γίνεται με σύγκριση των λεπτομερειών της μιας υπόθεσης με την άλλη. Είναι η άμεση και ζωντανή εικόνα του μάρτυρα που κατά πρώτο λόγο καθορίζει τα πράγματα. Βέβαια, η αξιολόγηση δεν περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση και στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του ο μάρτυρας, αλλά βασίζεται και στο περιεχόμενό της συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό.[6] Αξιολογώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα [Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500], αλλά την παράβαλα και διερεύνησα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας, είτε αυτή προερχόταν από την κατηγορούσα αρχή είτε από την υπεράσπιση [βλ. κατ' αναλογία, Βασιλείου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 254, 260 και Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1172, 1175]. Δεν είναι βέβαια η κάθε αντίφαση που έχει σημασία. Οι αντιφάσεις που καθιστούν μια μαρτυρία αναξιόπιστη πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής σε σημείο που να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του μάρτυρα ή να φανερώνουν την διάθεση του να πει ψέματα. Αντιφάσεις σε λεπτομέρειες ή επουσιώδους σημασίας δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία είναι γενικά πειστική. Το Δικαστήριο ασφαλώς διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της [βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301]. Στα πλαίσια, λοιπόν, της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια που κατέθεταν ενώπιον μου. Αξιολογώντας τη μαρτυρία τους [με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης], έθεσα ως δείκτη, ανάμεσα σε άλλα, την πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που τούτες αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων [σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις], την ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, την ειλικρίνεια και τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ύπαρξη νευρικότητας ή επιφυλακτικότητας, και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία [βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2Α Α.Α.Δ. 612 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Επισημαίνω ότι ένταξα και ανέλυσα όλα τα παραδεκτά γεγονότα, στο σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, θεωρώντας τα ως δεδομένα (βλ. κατ' αναλογία, Αντρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498, 501) και κρίνοντάς τα, ως περιέχοντα παραδεκτή μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 628, 640. Τονίζεται ότι κάθε αποδεκτή μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων και των παραδεκτών γεγονότων, αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό, έστω και αν δεν διατυπώνονται γλωσσικώς στο σκεπτικό μου. Όπως δε έχει υποδειχθεί στην πρόσφατη απόφαση Guruli v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 263/17, ημερ. 22.5.2020, ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τις μαρτυρίες στην ολότητά τους και να τις αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής, ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν ασχολείται με απομακρυσμένες πιθανότητες, ούτε με θεωρίες που ευφάνταστα μπορεί να προωθήσει η υπεράσπιση σε μια υπόθεση. Έχω ήδη εκθέσει με προσοχή τη μαρτυρία που περιβάλλει τα καίρια σημεία της παρούσας υπόθεσης και δεν χρήζει επανάληψης, παρά μόνο, θα αναφερθώ, σ' αυτήν όπου κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησής και εξαγωγής των απαραίτητων συμπερασμάτων. [ΜΚ1] Η ΜΚ1, γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Δεν διαπίστωσα οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων ή απόκρυψης της αλήθειας. Σημειώνω δε ότι, οι ισχυρισμοί της, ουσιαστικά, δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Το παράπονο της υπεράσπισης, από την ΜΚ1, ήταν ότι η τελευταία δεν έλαβε από τον κατηγορούμενο, ανακριτική κατάθεση, με την τελευταία να θέτει εν προκειμένω τους λόγους που δεν το έπραξε, χωρίς ποτέ να προκύψει ότι τα κίνητρα της ή οι λόγοι για τη μη λήψη κατάθεση από αυτόν ήταν αλλότρια ή άλλοι από αυτούς που ανέφερε. Εν πάση περιπτώσει το εν προκειμένω ζήτημα θα απασχολήσει το Δικαστήριο και σε κατοπινό στάδιο, αφού η υπεράσπιση έθεσε ότι με τον τρόπο που ενήργησε η ΜΚ1, επηρεάστηκε το δικαίωμα του κατηγορουμένου σε δίκαιη δίκη. Επομένως, τη μαρτυρία της ΜΚ1, την αποδέχομαι στην ολότητα της. [ΜΚ2] Ο ΜΚ2 μου έκανε άριστη εντύπωση. Η σχετική με τα υπό αμφισβήτηση ζητήματα μαρτυρία του έχει ήδη εκτεθεί, ανωτέρω, με λεπτομέρεια. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ανέφερε τα πραγματικά, όπως ο ίδιος τα συνέλαβε και συγκράτησε, γεγονότα, χωρίς διαθλάσεις ή υπερβολές και χωρίς οποιοδήποτε κίνητρο για να ψευσθεί. Ήταν ευθύς και σταθερός. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Παρουσίασε μια σταθερή και συνεπή εκδοχή αναφορικά με την εξέλιξη των γεγονότων που αφορούσαν το επίδικο συμβάν. Ήταν ξεκάθαρος στις θέσεις που εξέφρασε και αρκετά παραστατικός σε βαθμό που το Δικαστήριο μπόρεσε επί της μαρτυρίας του να δημιουργήσει εικόνα για τα τεκταινόμενα που αφορούν στις δικές του ενέργειες. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση, ικανή να κλονίσει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, την αξιοπιστία του [βλ. Founaris & another v. The Republic

(1978)2 C.L.R.. 28, 29]. Αναφέρθηκε στον τύπο της συσκευής ταχυμέτρου που χρησιμοποίησε, κατά τον επίδικο χρόνο και έπειτα εξήγησε, με λεπτομέρεια, σε ποιους ελέγχους προέβη, για σκοπούς εξέτασης της λειτουργικότητας του επίδικου ταχύμετρου, προτού τούτο χρησιμοποιηθεί. Σημειώνω εδώ, ότι η υπεράσπιση, ουδέποτε έθεσε εν αμφιβόλω ότι το εν λόγω ταχύμετρο δεν λειτουργούσε ορθά, αλλά, ουσιαστικά, η αμφισβήτηση ήταν επί της εμβέλειας του και δη ότι το βεληνεκές αυτού δεν επεκτεινόταν μέχρι τα 1200 μέτρα. Ωστόσο, ο μάρτυρας και προς τούτο το ζήτημα ήταν ξεκάθαρος. Ανέφερε ότι το βεληνεκές του εν λόγω ταχυμέτρου ήταν στα 1200 μέτρα, αναφέροντας ότι η γνώση του΄, επί του προκειμένου, προκύπτει τόσον από το γεγονός ότι είχε τύχει σχετικής εκπαίδευσης για την χρήση του εν λόγω ταχυμέτρου όσον και από το γεγονός ότι, πέραν από χειριστής, είναι και εκπαιδευτής τέτοιων συσκευών. Ως προς τον τρόπο που ανέκοψε το διερχόμενο όχημα, το οποίο, κινείτο με την πιο πάνω, αναφερόμενη ταχύτητα, ο μάρτυρας ήταν και πάλι σαφής. Η όποια ενέργεια του περί της ανακοπής του εν λόγω οχήματος, έγινε με σκοπό να ελαχιστοποιήσει τους όποιους κινδύνους θα μπορούσαν να προκύψουν, λαμβάνοντας υπόψη και την ταχύτητα των 258ΧΑΩ, με την οποία κινείτο το εν λόγω όχημα. Διευκρίνισε, ότι αφού εισήλθε στη θέση του οδηγού, ανέπτυξε τέτοια ταχύτητα, ώστε να μειώσει τη διαφορά μεταξύ των δύο οχημάτων, ώστε να κατορθώσει να συναντηθούν σε κάποιο σημείο του δρόμου και να τον ανακόψει. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει εάν μετά που έλαβε την ένδειξη των 258ΧΑΩ το εν λόγω όχημα συνέχισε να κινείται με την ίδια ταχύτητα, αλλά, το μόνο που μπορούσε να αναφέρει είναι ότι περίπου σε απόσταση περίπου 250 μέτρων, από το σημείο που διενεργούσε τον έλεγχο ταχύτητας, και αφού συνάντησε για πρώτη φορά το εν λόγω όχημα, η ταχύτητα του μειώθηκε, μέχρις ότου και ακινητοποιήθηκε, περίπου 500μέτρα από το σημείο ελέγχου ταχύτητας. Τόσο για την εν λόγω απόσταση [σημείο ανακοπής] όσο και για την απόσταση των 2 χιλιομέτρων, όπου βρισκόταν η πινακίδα που καθόριζε το όριο ταχύτητας [κοντά στην έξοδο Caterways], ο ΜΚ2, ήταν ξεκάθαρος ότι μπορούσε να τοποθετηθεί, επί του προκειμένου, λόγω του ότι οι αποστάσεις τούτες καταμετρήθηκαν από τον ίδιο. Επίσης, ήταν ξεκάθαρος ότι σε κανένα σημείο τούτης της διαδικασίας ανακοπής της πορείας του εν λόγω οχήματος, δεν έχασε οπτική επαφή μαζί του, αφού προηγουμένως διευκρίνισέ ότι η τροχαία κίνηση ήταν πολύ αραιή, με μόνο δύο, ουσιαστικά οχήματα να κινούνται στον αυτοκινητόδρομο, το όχημά του κατηγορούμενο και ένα βαν. Επίσης, ο μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τις απαντήσεις του κατηγορούμενου, σε κάθε στάδιο, μέχρι και τη σύλληψη. Διευκρίνισε δε ότι η ένδειξη του ταχυμέτρου, υποδείχθηκε στο κατηγορούμενο, με τον τελευταίο να απαντά «ξέρω ότι έτρεχα, έκαμα λάθος, απολογούμαι», χωρίς να αμφισβητείται σε οποιοδήποτε σημείο ότι συνέβη το εν λόγω γεγονός, της υπόδειξης της ένδειξης της ταχύτητας. Η όποια αμφισβήτηση επι των απαντήσεων του κατηγορούμενου, από την υπεράσπιση, εκδηλώθηκε με εντελώς γενικές και αόριστες υποβολές, αφού η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν τις θεμελιώνει και η υπεράσπιση δεν προσκόμισε οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία για τη θεμελίωση τους. Δεν αρκεί, απλά να υποβληθεί ότι ο κατηγορούμενος δεν έδωσε τις σχετικές, αναφερόμενες, πιο πάνω απαντήσεις στον ΜΚ2, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, αφού, θα αναμενόταν, αν μη τι άλλο, να υποβληθεί στον μάρτυρα για το τι διαμείφθηκε μεταξύ κατηγορούμενου και ΜΚ2 και τούτο, χωρίς το Δικαστήριο να ανατρέπει την αρχή ότι το βάρος απόδειξης σε μια ποινική υπόθεση το φέρει αποκλειστικά η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορούμενου και όχι ο τελευταίος, για να αποδείξει την αθωότητα του. Σημειώνεται απλά, για να καταδειχθεί το εντελώς μετέωρο και αβάσιμο των ρηθέντων υποβολών. Ως προς το ζήτημα της φωτογραφίας του ταχυμέτρου [βλ. Τεκμήριο 8], ο μάρτυρας εξήγησε τη διαδικασία στην οποία προέβη για σκοπούς παρουσίας της εν λόγω φωτογραφίας στο Δικαστήριο, με τις σχετικές υποβολές περί αλλοίωσης και/ή επεξεργασίας της εν λόγω φωτογραφίας και πάλι να παραμένουν μετέωρες, αφού η όποια αντιπαραβολή της εν λόγω φωτογραφίας με την κατ' ισχυρισμό φωτογραφία που κατείχε ο συνήγορος υπεράσπισης, η οποία δεν υπεδείχθη στο μάρτυρα για να τοποθετηθεί επί του προκειμένου [βλ. Frederickou Schools Co. Ltd και Άλλοι ν. Acuac Inc.

(2002)1 ΑΑΔ 1527], επιχειρήθηκε, μέσω του ΜΥ1 [του οποίου η ικανότητα να εκφράσει τέτοια άποψη, θα εξεταστεί στη συνέχεια], Όπως και να έχει, καμία μαρτυρία, κανένα κίνητρο και κανένα ελατήριο υφίσταται που να μπορεί να αποτελέσει τη βάση ότι ο μάρτυρας αυτός ήθελε να καταφερθεί ψευδώς εναντίον του κατηγορούμενου. Επομένως, τη μαρτυρία του την αποδέχομαι στην ολότητα της, αφού δεν έχω αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε είναι αληθή και ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα. [ΜΚ3] Αδιαμφισβήτητη και αναντίλεκτη παρέμεινε η μαρτυρία του ΜΚ3, στην οποία, μέσω του συνηγόρου υπεράσπισης, τέθηκαν μόνο διευκρινιστικού και όχι αντιπαραθετικού τύπου ερωτήσεις, χωρίς να αμφισβητηθεί ή να τεθεί εν αμφιβόλω οποιαδήποτε τοποθέτηση του μάρτυρα. Ότι δε διεφάνη από την όλη αντεξέταση του, βασικό μέλημα του συνηγόρου υπεράσπισης ήταν να αναφερθεί στο Δικαστήριο ότι στα έντυπα πιστοποιήσεων [βλ. Τεκμήριο 10], δεν αναφέρονταν τα μοντέλα για τα οποία έτυχε εκπαίδευσης ο ΜΚ2, ώστε από τη μία να θεωρείται χειριστής αυτών και από την άλλην να μπορεί, ως εκπαιδευτής, να εκπαιδεύει και άλλα πρόσωπα. Εν πάση περιπτώσει, ο μάρτυρας ήταν σταθερός στις θέσεις του και δη ότι το γεγονός ότι δεν αναφέρεται το μοντέλο της συσκευής της οποίας έτυχε εκπαίδευσης ο ΜΚ2, δεν αναιρεί το γεγονός, ανεξάρτητα και μακριά από το γεγονός εάν οι συσκευές τούτες αντικαθίστανται με νέα μοντέλα, ότι ο τρόπος χειρισμού τους βασίζεται στην ίδια φιλοσοφία, και δεν απαιτείται εκ νέου εκπαίδευση, είτε κάποιος είναι χειριστής είτε είναι εκπαιδευτής, όποτε κάποιο μοντέλο ραντάρ της αστυνομίας αντικατασταθεί με ένα νέο μοντέλο, καινούργιας τεχνολογίας. Επομένως, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ3, στην ολότητα της, αφού θεωρώ ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, δημιουργώντας μια πολύ καλή εικόνα. [ΜΚ4] Επίσης, ο ΜΚ4, άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και χαρακτηριζόταν από συνοχή, χωρίς διαθλάσεις ή υπερβολές και χωρίς οποιοδήποτε κίνητρο για να ψευσθεί. Και πάλι, το ζήτημα που έθεσε η υπεράσπιση εν αμφιβόλω ήταν, το κατά πόσον τον επίδικο χρόνο, θα μπορούσε ο μάρτυρας να τοποθετηθεί θετικά εάν μεταξύ του κυκλικού κόμβου του Μ. Αλεξάνδρου και του κυκλικού κόμβου του ΓΣΠ, υπήρχε πινακίδα που καθόριζε το όριο ταχύτητας. Ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ότι δεν μπορεί με βεβαιότητα να απαντήσει στο ερώτημα του συνηγόρου αφού, ανά πάσα στιγμή μια πινακίδα μπορεί να αφαιρεθεί. Ωστόσο, επανέλαβε, ουσιαστικά, τα όσα ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι στο άρθρο 66Γ καθορίζεται το ανώτατο και το κατώτατο όριο ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους, με τη θέση τούτη, να μην τίθεται εν αμφιβόλω. Τη μαρτυρία του ΜΚ4, την αποδέχομαι στην ολότητα της. [ΜΚ5] Ο ΜΚ5 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν θεωρώ ότι περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση, επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, ικανή να κλονίσει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, την αξιοπιστία του [βλ. Founaris & another v. The Republic

(1978)2 C.L.R.. 28,

1. Καμία μαρτυρία, κανένα κίνητρο και κανένα ελατήριο υφίσταται που να μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για κρίση ότι ο μάρτυρας αυτός να καταθέσει ψευδώς εναντίον του κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας, έθεσε, το υπόβαθρο της εκπαίδευσης που έτυχε εν σχέσει με τη συντήρηση και επιδιόρθωση των συσκευών ταχυμέτρων τύπου Laser ως το επίδικο. Αναφέρθηκε στον τρόπο λειτουργίας αλλά και την εμβέλεια των συσκευών αυτών, παρουσιάζοντας, προς τούτο, και το σχετικό εγχειρίδιο [βλ. Τεκμήριο 14]. Εν πάση περιπτώσει, μέσα από το ίδιο το εγχειρίδιο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο και αποτελεί πραγματική μαρτυρία, επιβεβαιώνεται η θέση του ΜΚ5, ότι για το μοντέλο Truspeed, υπάρχει συσκευή ταχυμέτρου με βεληνεκές 1200μέτρα [Long Range - LR], κάτι το οποίο υποστηρίχθηκε και από τον ΜΚ
2. Στο σημείο αυτό, οφείλω να σημειώνω, ότι ο ισχυρισμός τούτος, ουσιαστικά, επιβεβαιώνεται και από τις υποβολές που τέθηκαν, από το συνήγορο για τον κατηγορούμενο, στον ΜΚ5, πάρα την όποια προηγούμενη αμφισβήτηση που έθεσε, επί του προκειμένου, στον ΜΚ2, με αποτέλεσμα η θέση ότι το ταχύμετρο που χρησιμοποιούσε ο ΜΚ2, δεν ήταν εμβέλειας1200μέτρων, να παραμένει ουσιαστικά μετέωρη. Επίσης, ο μάρτυρας, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι ένα ταχύμετρο, όταν στην οθόνη του υπάρχει μια ένδειξη ταχύτητας καθώς και μια ένδειξης απόστασης, σημαίνει ότι τούτο λειτουργεί ορθά και ο χειριστής του κατά τη στόχευση του κλείδωσε έναν στόχο, ο οποίος του έδωσε τα εν λόγω στοιχεία. Τούτο επιβεβαιώθηκε και μέσω της μαρτυρίας του ΜΚ2, ο οποίος υπέδειξε στο Δικαστήριο ότι στο επίδικο ταχύμετρο, καταγράφηκε τόσον η απόσταση από την οποία έγινε η στόχευση του διερχόμενου οχήματος, ήτοι τα 916,5 μέτρα, όσον και η ταχύτητα με το οποίο κινείτο ήτοι τα 258ΧΑΩ. Επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. [ΜΚ6] Οι όποιοι ισχυρισμοί της μάρτυρος, εν σχέσει με τις χιλιομετρικές θέσεις που βρίσκονται τοποθετημένες οι πινακίδες ορίου ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο, δεν αμφισβητήθηκαν. Ο ισχυρισμός, ουσιαστικά, της υπεράσπισης ήταν και πάλι, ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν υπήρχε στο εν λόγω σημείο [χιλιομετρική θέση 75350 - σημείο μεταξύ εξόδου Caterways και κυκλικού κόμβου ΓΣΠ], η πινακίδα που καθόριζε το ανώτατο όριο ταχύτητας, σύμφωνα και με την αντίληψη του κατηγορούμενου την επίδικη ημέρα. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζω ότι οι φωτογραφίες των εν λόγω πινακίδων ορίου ταχύτητας [πλην του επίδικου σημείου] που παρουσιάστηκαν στη διαδικασία, αφορούσαν πρόσφατες λήψεις και όχι λήψεις, κατά τον επίδικο χρόνο. Επί του προκειμένου, η μάρτυρας, κάνοντας αναφορά και στην ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο με τον Ανώτερο Εκτελεστικό Μηχανικό Επαρχιακό Μηχανικό Λευκωσίας, αφού συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής του τελευταίου, ανέφερε ότι δεν μπορεί να απαντήσει θετικά κατά πόσον τον επίδικο χρόνο υπήρχε ή όχι η εν λόγω πινακίδα, πάρα μόνον ότι στις 27.10.2022 όπου μετέβη στο σημείο, όντως διαπίστωσε την απουσία της εν λόγω πινακίδας. Ωστόσο, στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι, στην επιστολή ημερ. 09.11.2022, του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τον κατηγορούμενο, δεν αναφέρεται εάν η απουσία της πινακίδας που καθόριζε το ανώτατο όριο ταχύτητας, μεταξύ Caterways και κυκλικού κόμβου του ΓΣΠ, αφορούσε και την ημερομηνία της κατ' ισχυρισμό διάπραξης του επίδικου αδικήματος ήτοι από τις 08.09.
3. Αναφέρεται γενικά και αόριστα σε επιτόπια έρευνα, από την οποία προέκυψε η εν λόγω απουσία της πινακίδας. Τη μαρτυρία της την αποδέχομαι στην ολότητα της. [ΜΚ7] Η ΜΚ7 μου έκανε θετική εντύπωση ως μάρτυρας και επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, χωρίς διαθλάσεις και χωρίς οποιοδήποτε κίνητρο για να ψευσθεί. Με σαφή και πειστικό τρόπο, ξεκαθάρισε ότι το ταχύμετρο TS002595, ήταν το ταχύμετρο το οποίο χρεώθηκε ο ΜΚ2, την επίδικη ημέρα και κατέγραψε στο έντυπο Αστ.291 [βλ. Τεκμήριο 25], ως 2595 [σε σημείο κάτω από την κάθετη στήλη με την ονομασία «Φορητή συσκευή ελέγχου ταχύτητας»]. Έδωσε δε πειστική εξήγηση γιατί στις σχετικές καταγραφές παραλείπονται τα δύο πρώτα μηδενικά από τον αριθμό εγγραφής του ταχυμέτρου. [ΜΥ1] Στη μαρτυρία του ΜΥ1, δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα. Αν και εξέφρασε σχετική γνώμη, ως προς τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα που θα μπορούσε να αναπτύξει το όχημα του κατηγορούμενου, υπό ιδανικές συνθήκες, εντούτοις δεν έδωσε στο Δικαστήριο εκείνα τα στοιχεία, εχέγγυα και λεπτομέρειες που θα τον καθιστούσαν εμπειρογνώμονα, ώστε να του επιτραπεί να εκφράσει τέτοια γνώμη ή να μπορεί να προσδοθεί, επί της γνώμης τούτης, οποιαδήποτε σχετική βαρύτητα. Η γενική αναφορά ότι ασχολείται ερασιτεχνικά ή ότι μέσω αρθρογραφίας κατέληξε στο εν λόγω συμπέρασμα, δεν αρκεί. Ως προς τις διαφορές των Τεκμηρίων 8 και 28 [φωτογραφία ταχυμέτρου], οι όποιες αναφορές του μάρτυρα ήτοι ότι η φωτογραφία [βλ. Τεκμήριο 8] ήταν μεγεθυμένη εν σχέσει με την φωτογραφία που είχε στη κατοχή του ο συνήγορος υπεράσπισης [βλ. Τεκμήριο 28], ή ότι τα χρώματα ήταν πιο σκούρα, δεν αλλοιώνει το αποτέλεσμα των ενδείξεων στο εν λόγω ταχύμετρο[είτε η μια φωτογραφία είναι μεγεθυμένη είτε όχι] κάτι για το οποίο το ίδιο το Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί επί του προκειμένου αφού δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να εξάξει τέτοιο συμπέρασμα [Βλ. Γιάγκου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 29/2019, ημ. 17.09.2019]. Τώρα όσον αφορά ότι στο Τεκμήριο 8 δεν απεικονίζεται μέρος ενός οχήματος - ο πίσω προφυλακτήρας του, χρώματος γαλάζιου - κατά την υπεράσπιση - θέλοντας ουσιαστικά να το αντιπαραβάλει με το χρώμα του οχήματος του κατηγορούμενου, ουδέποτε υπεδείχθη στο ΜΚ2 η εν λόγω φωτογραφία για να τοποθετηθεί επί τούτου και ο μάρτυρας ουδέποτε ανέφερε ότι στην φωτογραφία απεικονίζεται μέρος του οχήματος του κατηγορούμενου. Το μόνο σχετικό που ερωτήθη ο ΜΚ2, ήταν το χρώμα του οχήματος του κατηγορούμενου. [ΜΥ2] Η μαρτυρία του ΜΥ2 θεωρώ ότι δεν κρίνεται βοηθητική και επομένως θεωρώ τούτην ακροσφαλή για εξαγωγή οποιονδήποτε ασφαλών ευρημάτων. Και εξηγώ. Ενώ στο Τεκμήριο 26, επιβεβαιώνει μέσω της εν λόγω επιστολής του ημερομηνίας 02.11.2022, ότι το όχημα του κατηγορούμενου έχει εργοστασιακά ρυθμισμένη και ηλεκτρονικά ελεγχόμενη/περιορισμένη τελική ταχύτητα στα 250ΧΑΩ, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του, ανέφερε ότι ο τελευταίος έλεγχος του εν λόγω οχήματος, από την εταιρεία Pilakoutas, έγινε Ιούνιο του 2021, χωρίς να γνωρίζει εάν τροποποιήθηκε η πιο πάνω ρύθμιση καθορισμού της τελικής ταχύτητας του οχήματος του κατηγορούμενου, στα 250ΧΑΩ. Όπως ανέφερε, η εν λόγω παρέμβαση, μπορεί να διαφανεί μετά από σχετικό έλεγχο του οχήματος και εν προκειμένω δεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε θετική μαρτυρία, περί το ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρεμβολή της πιο πάνω ρύθμισης στο όχημα του κατηγορούμενου. Σημειώνεται δε ότι στη βάση του Τεκμηρίου 3, το οποίο αφορά στα στοιχεία του ιδιοκτήτη του επίδικου οχήματος και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, η ημερομηνία μεταβίβασης του στον κατηγορούμενο έγινε την 3η Δεκεμβρίου του 2021 και δη χρονικά μετά που το τελευταίο ελέγχθηκε από την εταιρεία Pilakoutas και, φυσικά, πριν την επίδικη ημέρα που έγινε η καταγγελία. ΣΤ. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΙΗΣ ΔΙΚΗΣ Ο συνήγορος υπεράσπισης, κατά την τελική του αγόρευση, έθεσε, ως προανέφερα, ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα του κατηγορούμενου σε δίκαιη δίκη. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούσα αρχή, δεν παρουσίασε ουσιώδη μάρτυρα ήτοι την Ε/Αστ. 5731[7], η οποία ήταν μαζί με τον ΜΚ2, κατά τον επίδικο χρόνο, καθώς επίσης ότι υπήρξε πλημμελής διερεύνηση από την αστυνομία, αφού δεν λήφθηκε κατάθεση τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τη συνοδηγό του, παραπέμποντας σχετικώς σε νομολογία. Εξαρχής, σημειώνω ότι για κανένα από τα δύο σημεία που έθεσε ο συνήγορος υπεράσπισης, δεν τείνω στο να συμφωνήσω. Αρχικά, εν σχέσει με τον πρώτο ισχυρισμό της υπεράσπισης, να σημειώσω ότι όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση R ν Oliva [1965] Vol.49 Cr.App.R. 298, η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να καλέσει ως μάρτυρα κάθε πρόσωπο από το οποίο λήφθηκε κατάθεση και του οποίου η μαρτυρία θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή έστω και αν το περιεχόμενο της μαρτυρίας του συγκρούεται με την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, πέραν του ότι βρισκόμαστε σε συνοπτική διαδικασία, ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου [βλ. Γ.Ε ν. Σάββα Σάββα

(1998)2 ΑΑΔ 224, Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2ΑΑΔ 490, Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας

(2000)2ΑΑΔ 72, Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας

(2001)2ΑΑΔ 29], η Ε/Αστ.5731 δεν έδωσε οποιαδήποτε κατάθεση, για την υπό κρίση υπόθεση. Μέσα από την αντεξέταση του ΜΚ2, ο συνήγορος υπεράσπισης, ζήτησε διευκρινίσεις εν σχέσει με την εμπλοκή της Ε/Αστ.5731, με τον ΜΚ2, να αναφέρει, επί του προκειμένου, ότι η εν λόγω Ε/Αστυφύλακας δεν ενεπλάκη καθ' οιονδήποτε τρόπο στην εξέλιξη των γεγονότων, κατά τον επίδικο χρόνο. Έχοντας υπόψιν τη σχετική επί του θέματος νομολογία, το μόνο ερώτημα που εγείρεται υπό τα περιστατικά της υπόθεσης είναι κατά πόσο η μαρτυρία της εν λόγω Ε/Αστυφύλακας, ήταν αναγκαία σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Η απάντηση, όπως ήδη ανέφερα, είναι κατά την άποψη μου σαφώς αρνητική. Τέτοια μαρτυρία δεν ήταν αναγκαία εφόσον η υπόθεση για την κατηγορούσα αρχή περιβαλλόταν γύρω από το πρόσωπο το οποίο, χρησιμοποιούσε το ταχύμετρο τον επίδικο χρόνο, στόχευσε με αυτό το διερχόμενο όχημα, είχε την ένδειξη ταχύτητας των 258ΧΑΩ και τέλος ανέκοψε αυτό. Όλα τα πιο πάνω, σύμφωνα με τη Κατηγορούσα αρχή τα έπραξε ο ΜΚ2. Πώς λοιπόν η μαρτυρία της, αφού τούτη, πέραν της γενικής αναφοράς της κατηγόρου, ότι ήταν μαζί με τον τελευταίο, αλλά και της θέσης του ΜΚ2 ότι η εν λόγω Ε/Αστυφύλακας δεν ενεπλάκη καθ' οιονδήποτε τρόπο στη παρούσα υπόθεση, κατά τον επίδικο χρόνο, θα μπορούσε να καταστεί ουσιώδης; Περαιτέρω, όταν η Κατηγορούσα Αρχή, ανέφερε ότι θα κλητεύσει την εν λόγω Ε/Αστυφύλακα, η ίδια η πλευρά της υπεράσπισης, διαμαρτυρόμενη, ανέφερε ότι για σκοπούς δίκαιης δίκης θα έπρεπε η εν λόγω μάρτυρας να κλητευθεί προγενέστερα και ζητούσε να του επιβεβαιωθεί ότι όντως δεν είχε δώσει κατάθεση, όπερ και εγένετο. Πώς είναι δυνατόν, τώρα να διαμαρτύρεται επί του αντιθέτου; Εξάλλου, ουδεμία διευκρίνιση δόθηκε στο Δικαστήριο για το όποιο κενό τυχόν προκύπτει στα γεγονότα της υπόθεσης, και για το πώς η μαρτυρία της Ε/Αστ. 5731 θα το πλήρωνε [βλ. Πέγκερος ν. Δημοκρατίας

(1995)2ΑΑΔ 143]. Ας μην λησμονείται, κάτι το οποίο αναφέρθηκε και ανωτέρω, ότι η Κ/Α παρουσίασε τον ΜΚ2, ως τον μάρτυρα, για όλα τα ουσιώδη, εκείνης της ημέρας γεγονότα, χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε κενό που θα μπορούσε να συμπληρωθεί μέσω της μαρτυρίας της Ε/Αστυφύλακα. Ως προς το ζήτημα της πλημμελούς διερεύνησης, το παράπονο της υπεράσπισης είναι, ουσιαστικά, ότι δεν δόθηκε στον κατηγορούμενο η ευκαιρία και/ή το δικαίωμα να καταθέσει, γραπτώς, τους δικούς του, επί του προκειμένου, ισχυρισμούς, κατά τη διάρκεια του ανακριτικού έργου. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Δικαστικό Κανόνα ΙΙΙ, όταν ο ανακριτής έχει στην κατοχή του επαρκή μαρτυρία για να διατυπώσει κατηγορία εναντίον του υπόπτου, η ανάκριση πρέπει να τερματίζεται. Περαιτέρω ερωτήσεις μπορεί να υποβληθούν μόνο για να μειώσουν τη ζημιά ή βλάβη σε κάποιο πρόσωπο ή στο κοινό για να ξεκαθαρίσουν κάποια ασάφεια σε προηγούμενη δήλωση του υπόπτου. Το υπό κρίση αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης. Η Αστυνομία έχοντας την ένδειξη της ταχύτητας από τη σχετική συσκευή ταχυμέτρου και την τελική ένδειξη της συσκευής αλκοόλης, είχε επαρκή μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου και δεν ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει στη λήψη κατάθεσης. Εν σχέσει δε με τη λήψη κατάθεσης, από τη συνοδηγό του κατηγορούμενου, να σημειωθεί και πάλι ότι ο λόγος τούτος προβάλλεται, κατά τρόπο, εντελώς, γενικό και αόριστο. Τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον Δικαστηρίου, από πλευράς της υπεράσπισης, που να καταδεικνύει ότι η παράλειψη αυτή της ΜΚ1, επηρέασε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την υπεράσπιση του κατηγορούμενου, όπως πχ ότι η συνοδηγός ήταν γνώστης ειδικών γεγονότων που θα μπορούσα να τύχουν χρήσης από πλευράς της υπεράσπισης ή γενικότερα γεγονότων που θα απάλλασσαν τον κατηγορούμενο. Ζ. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση, της ενώπιον μου μαρτυρίας, καθώς επίσης και τα παραδεκτά γεγονότα, καταλήγω επιπρόσθετα, στα ακόλουθα ευρήματα: Η συσκευή ταχυμέτρου τύπου laser με αριθμό ΤS2595, εμβέλειας 1200 μέτρων, την οποία χρησιμοποίησε ο ΜΚ2, κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, είναι η ίδια με την συσκευή TS002595, η οποία ανήκει στο μοντέλο LTI 20-20 TRUSPEED για το οποίο κατατέθηκε το σχετικό εγχειρίδιο [βλ. Τεκμήριο 14], από το οποίο επιβεβαιώνεται και η κατασκευή τέτοιου ταχυμέτρου με βεληνεκές 1200 μέτρων. Ο ΜΚ2, διενέργησε όλους τους απαραίτητους ελέγχους στην εν λόγω συσκευή ταχυμέτρου, προτού τούτη χρησιμοποιηθεί, και λειτουργούσε κανονικά. Στα 916,5 ο ΜΚ2 κλείδωσε την ταχύτητα των 258ΧΑΩ. Το όχημα που κινείτο με ταχύτητα 258ΧΑΩ και το όχημα που ανέκοψε ο ΜΚ2, οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Η ανακοπή του εν λόγω οχήματος, διενεργήθηκε περί τα 500 μέτρα από το σημείο όπου ο ΜΚ2, διενεργούσε τον έλεγχο ταχύτητας. Στη πορεία του κατηγορούμενου, προς Λευκωσία, υπήρχε πινακίδα που καθόριζε το ανώτατο όριο ταχύτητας στα 100ΧΑΩ [μεταξύ της εξόδου Caterways και του κυκλικού κόμβου ΓΣΠ]. Η ένδειξη των 258ΧΑΩ υπεδείχθη στον κατηγορούμενο από τον ΜΚ2 και αφού πληροφορήθηκε, από τον τελευταίο, για το αδίκημα που διέπραξε, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «ξέρω ότι έτρεχα, έκαμα λάθος, απολογούμαι». Στη συνέχεια, ο ΜΚ2 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι, για το αδίκημα το οποίο διέπραξε βρίσκεται υπό σύλληψη και αφού του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο, ο τελευταίος του απάντησε «ήταν μεγάλο λάθος, τι να πω;». Ως προς την αξία αλλά και τη βαρύτητα που δίνεται στην ομολογία ενός κατηγορούμενου, ως τούτη προέκυψε μέσα από την αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία, σχετικές είναι οι υποθέσεις Γρηγορίου ν Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 364 και Ανδρέου ν Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 166) στις οποίες έχει χαρακτηριστεί και ως η βασιλίδα των μαρτυριών, μιας και κατά τεκμήριο, κανείς δεν προβαίνει σε παραδοχή διάπραξης εγκλήματος εκτός και αν αυτό αποτελεί γεγονός. Η. ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ Στην βάση της ανωτέρω αξιολόγησης αλλά και ευρημάτων μου, ως προκύπτουν από τα εκεί γραφόμενα μου και τούτο έξω και ανεξάρτητα από τις όποιες παραδοχές και/η δηλώσεις του κατηγορουμένου, εναντίον των συμφερόντων του, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την ενοχή του κατηγορούμενου στην 1η κατηγορία. Επομένως ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, τα έξοδα που δημιουργήθηκαν στην υπόθεση, να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο. [Υπ.] Π. Σαββίδης, Προσ. Ε. Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] το εάν το όχημα του κατηγορούμενου ήταν όντως το όχημα που κινείτο με την κατ' ισχυρισμό, ανωτέρω, αναφερόμενη, ταχύτητα, αποτελεί διαφιλονικούμενο ζήτημα. [2] βλ. Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ.

1. [3] Βλ. γραπτή κατάθεση ΜΚ5 - Τεκμήριο
2. [4] Βλ. Πρακτικά ημερ.23.11.2022, σελ. 52, γραμμή
3. [5] Βλ. Πρακτικά ημερ. 05.12.22, σελ. 26 γρ. 11 και σελ. 27 γρ.
4. [6] Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Βούτουνος v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 71 και Ευαγγέλου v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 371. [7] ΜΚ10, επί του πίνακα μαρτύρων στο κατηγορητήριο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο