ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 17843/2022, 23/5/2023

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ, Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 17843/2022, 23/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΣΑΒΒΙΔΗ, Προσ. Ε. Δ Αρ. Ποινικής Υπόθεσης: 17843/2022 ΜΕΤΑΞΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑ ΑΡΧΗ και ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ημερομηνία: 23 Μαΐου 2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Θεμιστοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Με την άρνηση ενοχής, του κατηγορούμενου, στη κατηγορία της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος, των κατηγοριών Μ1, Ν1, Ν2 και Ν3, χωρίς πρόσδεση με ζώνη ασφαλείας[1], οδήγησε στην ακρόαση της παρούσας υπόθεσης. Η κατηγορούσα αρχή, για να αποδείξει την υπόθεση της, παρουσίασε 3 μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα την Αστ.2868, Ιωάννη Χ¨Κωστέα [ΜΚ1], τον Αστ. 2139 Ανδρέα Παρτασίδη [ΜΚ2] και την Α/Αστ. 2018, Νταϊάνα Σιάκκου [ΜΚ3], ενώ, αφότου το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο τελευταίος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, χωρίς να παρουσιάσει άλλους μάρτυρες υπεράσπισης. Συνολικά, στη διαδικασία, κατατέθηκαν 2 Τεκμήρια. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο, θεωρώ, ότι δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό, αφού, όπως θα διαφανεί πιο κάτω, τα γεγονότα που συνιστούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ των μερών, καθιστούν τη παράθεση και αξιολόγηση όλης ανεξαιρέτως της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας αχρείαστη, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη και της φύσης του αδικήματος ως αυτό περιέχεται στο σχετικό άρθρο[2] του οικείου Νόμου. Αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο. Στο σημείο αυτό, προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, να σημειώσω ότι, παρά το γεγονός ότι δεν δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, εντούτοις, δεν αμφισβητήθηκαν, από πλευράς κατηγορούμενου, ότι, ο τελευταίος, ήταν ο οδηγός, κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, του αναφερόμενου, στο κατηγορητήριο, οχήματος, ότι το επίδικο όχημα ανήκει στην κατηγορία οχημάτων Μ1 [βλ. Τεκμήριο 2] - για τα οποία υπάρχει υποχρέωση, εκ του νόμου, να φέρουν σύστημα ασφαλείας καθώς επίσης και ότι εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο, για το αδίκημα της παράλειψης του κατηγορούμενου να χρησιμοποιεί, κατά την οδήγηση, τη ζώνη ασφαλείας του, Κατά συνεπεία τα ανωτέρω μη αμφισβητηθέντα γεγονότα, καθίστανται πλέον ευρήματα Δικαστηρίου. Και προχωρώ. Σε αδρές γραμμές, εκείνο που στην ουσία αποτέλεσε τη διαφωνία των μερών ήταν, σύμφωνα με την μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, ότι ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε, παρά τα φώτα Αστρομερίτη, με κατεύθυνση από Τρόοδος προς Λευκωσία, να μην φέρει τη ζώνη ασφαλείας του ενώ, στην αντίπερα όχθη, ο κατηγορούμενος, αρνούμενος τη πιο πάνω θέση των μαρτύρων κατηγορίας, ισχυρίστηκε ότι την επίδικη ημέρα έφερε ζώνη ασφαλείας καθόλη τη διαδρομή του από Κακοπετριά προς Λευκωσία. Ειδικότερα, θέση του ήταν ότι, ερχόμενος από Κακοπετριά, είχε κάνει στάση στο περίπτερο Άγιος Αυξίβιος, στον Αστρομερίτη και έπειτα, αφού επιβιβάστηκε, εκ νέου, στο όχημα του, έβαλε τη ζώνη ασφαλείας του και στην προσπάθεια του να εισέλθει στον δρόμο, είδε, για πρώτη φορά, ένα περιπολικό, να εξέρχεται από τη πάροδο της οδού Μάρκου Δράκου - 30 μέτρα από το αναφερόμενο περίπτερο. Αφού εισήλθε στον δρόμο, το περιπολικό, καθόλη τη διαδρομή, τον ακολουθούσε. Φτάνοντας στα φώτα τροχαίας του Αστρομερίτη, σταμάτησε, επειδή ήταν κόκκινο και έπειτα έστριψε δεξιά, προς Λευκωσία. Σε απόσταση περίπου 1 ½ χιλιομέτρου, από τα αναφερόμενα φώτα τροχαίας, ανεκόπη, μετά από σήμα των Αστυνομικών, που τον ακολουθούσαν, με σκοπό να του εκδώσουν εξώδικο πρόστιμο, για το αδίκημα ότι δεν έφερε ζώνη ασφαλείας. Η πιο πάνω αναφερομένη, ναι μεν, συνοπτική, πλην όμως, πλήρως περιεκτική εκδοχή των δύο μερών, καλύπτει και τις βασικές θέσεις των μαρτύρων για το επίδικο υπό αμφισβήτηση ζήτημα της παρούσας υπόθεσης. Επομένως, ζητούμενο στην υπό εξέταση υπόθεση, είναι ο τρόπος δράσης του κατηγορούμενου, κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι εάν όντως χρησιμοποίησε το σύστημα ασφαλείας του οχήματος του και δη εάν έφερε ή όχι ζώνη ασφαλείας. Και προχωρώ ευθύς αμέσως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας Εξαρχής, σημειώνω ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα, αφού τούτη παρουσιάζει αδυναμίες, ασάφειες και δεν συμβαδίζει με τη λογική και κοινώς αποδεκτή συνέχεια των πραγμάτων. Και εξηγώ. Και οι 3 αυτοί μάρτυρες ενώ ισχυρίζονται ότι εντόπισαν, για πρώτη φορά, τον κατηγορούμενο, παρά τα φώτα τροχαίας του Αστρομερίτη, να μην φέρει ζώνη ασφαλείας, σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους δεν τοποθετούν το όχημα τους ή τους ίδιους, σε οποιοδήποτε άλλο σημείο, παρά μόνον πίσω από το όχημα του κατηγορούμενου, εντός του περιπολικού, χωρίς να διευκρινίζουν οτιδήποτε άλλο εν σχέσει με την αντίληψη τους αυτή. Έντονη ήταν η θέση του κατηγορούμενου, κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 ότι, σε όλη τη διαδρομή, από το σημείο που ο ίδιος έθεσε, ως πρώτο σημείο επαφής, το περιπολικό ήταν συνεχώς πίσω του μέχρι και το σημείο όπου ανεκόπη, για έκδοση του εξωδίκου. Η θέση αυτή δεν αμφισβητήθηκε από τον ΜΚ1, ούτε και από τους άλλους μάρτυρες κατηγορίας, με τον τελευταίο να απαντά, γενικά, ότι ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε, παρά τα φώτα Αστρομερίτη, να μην φέρει τη ζώνη ασφαλείας. Επίσης, καμία σχετική απάντηση δεν δόθηκε ούτε από τον ΜΚ2, εν σχέσει με την θέση του κατηγορούμενου, για το πώς ήταν δυνατόν, ενώ το περιπολικό, παρά τα φώτα τροχαίας Αστρομερίτη, βρισκόταν πίσω από το όχημα του, να εντόπισε ότι δεν έφερε τη ζώνη ασφαλείας. Ο ΜΚ2, αρκέστηκε, απλά, να αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος, εντοπίστηκε, παρά τα φώτα Αστρομερίτη, να μην φέρει ζώνη ασφαλείας. Και ενώ κανένας από τους μάρτυρες κατηγορίας, δεν τοποθετεί το περιπολικό στο οποίο επέβαιναν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο, παρά μόνον πίσω από το όχημα του κατηγορούμενου, η ΜΚ3, μετά από σχετική αναφορά του κατηγορούμενου ότι την επίδικη μέρα ήταν ευκόλως εμφανές εάν έφερε ή όχι ζώνη ασφαλείας, ενόψει του ότι φορούσε την στολή εργασίας του, η οποία, στο πάνω μέρος, ήταν άσπρο πουκάμισο και η ζώνη ασφαλείας του μαύρου χρώματος, η ΜΚ3, απάντησε ως εξής « έφερε άσπρο πουκάμισο ο κύριος ναι, και ήταν φανερόν αν φαίνετουν το μαύρο της ζώνης, δεν φαίνετουν, δεν φαίνετουν, δεν έφερε, γι' αυτό είμαι 100% σίγουρη ότι δεν έφερε τη ζώνη του, εφόρεν άσπρο πουκάμισο, χαρακτηριστικό κιόλας το άσπρο φαίνεται πολύ έντονο αν δεν φέρεις τη ζώνη σου, δεν ήταν μαύρο τζαί μαύρο το οποίο θα τίθετουν τη δεδομένη στιγμή ότι δεν θα φαίνετουν, αλλά και πάλι έχει τρόπο να ξεχωρίσεις αν φέρει την ζώνη.». Πως είναι όμως δυνατόν η ΜΚ3 να μαρτυρεί με τέτοια σιγουριά ότι ο κατηγορούμενος δεν έφερε ζώνη ασφαλείας και συγκεκριμένα ότι τούτο ήταν εμφανές ενόψει του γεγονότος ότι φορούσε άσπρο πουκάμισο, από τη στιγμή που δεν τοποθέτησε το περιπολικό ή τον εαυτό της, ως συνοδηγός, σε οποιοδήποτε σημείο που να είχε οπτική επαφή με τον κατηγορούμενο, ώστε να της ήταν αντιληπτό, εάν όντως, ενόψει του ότι ο κατηγορούμενος φορούσε άσπρο πουκάμισο, ότι δεν έφερε ζώνη ασφαλείας; Επομένως, η μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, δεν μπορεί να αποτελέσει την βάση για την εξαγωγή, ασφαλών, με τα υπό αμφισβήτηση γεγονότα, ευρημάτων. Όσον αφορά τώρα τον Κατηγορούμενο σημειώνω ότι, σε μια ποινική υπόθεση, ένας Κατηγορούμενος δεν υπέχει οποιασδήποτε υποχρέωσης να αποδείξει την αθωότητα του[3]. Έχοντας δε υπόψη την πιο πάνω μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, που επ' αυτής βασίστηκαν και οι οποιεσδήποτε ελπίδες της Κατηγορούσα Αρχή για καταδίκη του Κατηγορούμενου, αυτό που στην πραγματικότητα μένει να εξεταστεί, είναι το κατά πόσο, ο Κατηγορούμενος προώθησε, είτε με τη δια ζώσης μαρτυρία του, είτε με την κατάθεση του, οποιουσδήποτε ενοχοποιητικούς ή έστω εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμούς, ώστε τούτοι, είτε μεμονωμένα, είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, να μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος ενοχής του στην κατηγορία που αντιμετωπίζει στη παρούσα υπόθεση. Όπως και να ιδωθεί, λοιπόν, η μαρτυρία του κατηγορούμενου είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, τούτη δεν θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για κρίση περί ενοχής του στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Για όλους του πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου στο υπό κρίση αδίκημα. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία. Τα έξοδα που δημιουργήθηκαν στην διαδικασία να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. [Υπ.] Π. Σαββίδης, Προσ. Ε. Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. άρθρα 2, 12, 15