ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ν. CYIELD BETON LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3444 / 2021, 18/12/2023

(1)(δ) και 6

(2)του περί του Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμου του 2002, Ν. 106(Ι)/2002, ως έχει τροποποιηθεί (εν τοις εφεξής «Νόμος»). 2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, το οποίο έχουν παραδεχθεί οι Κατηγορούμενοι, αυτοί την 18.02.2021 στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου, στη Λευκωσία εντός κρατικής γης, ήτοι στο τεμάχιο με αρ. 614, Τμήμα 12, Φύλο/Σχέδιο 30/32 W2 επέτρεψαν στο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] να απορρίψει υγρά απόβλητα σκυροδέματος στον εν λόγω χώρο κατά παράβαση του άρθρου 6

(1)(δ) και 6

(2)του Νόμου. Οι Κατηγορούμενοι 2 - 4 κατηγορούνται ως Διευθυντές της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.

1. Τα γεγονότα εκτέθηκαν από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και με αυτά συμφώνησε η ευπαίδευτη συνήγορος των Κατηγορούμενων. Έχω θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος όπως αυτά έχουν εκτεθεί από το συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και υιοθετήθηκαν από την Υπεράσπιση.
2. Τα γεγονότα προκύπτουν από την Έκθεση Γεγονότων του Τμήματος Περιβάλλοντος, του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, ημερομηνίας 04.10.2021 η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και την Έκθεση Επίσκεψης / Επιθεώρησης ημερ. 18.02.2021 καθώς και φωτογραφίες από το χώρο όπου έλαβε χώρα η απόρριψη αποβλήτων. Η Έκθεση κατατέθηκε ως Έγγραφο Α κατά τη διαδικασία της έκθεσης των γεγονότων. Το περιεχόμενο του Εγγράφου Α έτυχε μελέτης από το Δικαστήριο και λήφθηκε υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής.
3. Συνοπτικά, τα γεγονότα επί των οποίων οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής έχουν ως ακολούθως: 5.1 Στις 18.02.2021 επιθεωρητές του Τμήματος Περιβάλλοντος, στα πλαίσια διερεύνησης παραπόνου για απορρίψεις αποβλήτων από την Κατηγορούμενη 1 στο τεμάχιο γης το οποίο αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας εντόπισαν όχημα της Κατηγορούμενης 1 με αρ. εγγραφής [ ] να απορρίπτει υγρά απόβλητα σκυροδέματος στον εν λόγω χώρο. 5.2 Διευκρινίστηκε ότι τα υγρά απόβλητα αποτελούντο από νερό αναμεμειγμένο με απόβλητα σκυροδέματος κατά τη διάρκεια καθαρισμού του περιστρεφόμενου κάδου στον οποίο αναμειγνύονται τα υλικά για την παρασκευή του μπετόν του οχήματος μπετονιέρα. 5.3 Υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία λειτουργού του Τμήματος Περιβάλλοντος με τον Κατηγορούμενο 4 ο οποίος είναι ένας εκ των Διευθυντών της Κατηγορούμενης 1 κατά τη διάρκεια της οποίας ο τελευταίος παραδέχθηκε ότι οι μπετονιέρες της Κατηγορούμενης 1 χρησιμοποιούν το εν λόγω τεμάχιο για απόρριψη αποβλήτων σκυροδέματος (απόρριψη περίσσειας σκυροδέματος και ξέπλυμα του περιστρεφόμενου κάδου μπετονιέρας). 5.4 Ως αποτέλεσμα εκδόθηκε στις 18.03.2021 εξώδικο με αρ. 0511 ύψους €4000 για το αδίκημα της παράβασης του άρθρου 6 του Νόμου αφού το προαναφερόμενο όχημα της Κατηγορούμενης 1 εντοπίστηκε να απορρίπτει υγρά απόβλητα σκυροδέματος στο έδαφος. Ειδοποίηση εξώδικης ρύθμισης επιδόθηκε στον Κατηγορούμενο
4. Μέχρι και την ημέρα κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για έκθεση των γεγονότων και επιβολή ποινής το εξώδικο δεν είχε πληρωθεί. 5.5 Στις 18.03.2021 επίσης δόθηκε επιστολή δια χειρός στον Κατηγορούμενο 4 δια της οποίας η Κατηγορούμενη 1 καλείτο να τερματίσει την απόρριψη αποβλήτων στον εν λόγω χώρο και να προχωρήσει στην πλήρη αποκατάσταση του χώρου. Η αποκατάσταση σύμφωνα με την επιστολή περιελάμβανε την απομάκρυνση όλων των ποσοτήτων σκυροδέματος τα οποία είχαν απορριφθεί στο έδαφος και την πλήρη απομάκρυνση «όλων των άλλων αποβλήτων που βρίσκονται στο χώρο, έσωθεν του κάγκελου (ογκώδη, πλαστικά κ.α.)». 5.6 Μετά από διερεύνηση των επιθεωρητών του Τμήματος Περιβάλλοντος ήτοι επιτόπιες επιθεωρήσεις στις 26.07.2021 και 30.07.2021 διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξε καθαρισμός ή αποκατάσταση του χώρου. 5.7 Στην Έκθεση Γεγονότων αναφέρεται ότι δεν είχε αφαιρεθεί το σκυρόδεμα και μάλιστα συνεχίστηκε η απόρριψη του στο χώρο. Ωστόσο το τεμάχιο είχε καθαριστεί με την απομάκρυνση των ογκωδών αποβλήτων. 5.8 Η Κατηγορούμενη 1 είχε τοποθετήσει κάγκελο στη μοναδική είσοδο του χώρου και ελέγχει την πρόσβαση στο εν λόγω τεμάχιο. 5.9 Δεν προσκομίστηκαν οποιαδήποτε στοιχεία σχετικά με προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορούμενων.
5. Έχω επίσης λάβει σοβαρά υπόψη μου το περιεχόμενο των προφορικών αγορεύσεων για σκοπούς μετριασμού ποινής των ευπαίδευτων δικηγόρων των Κατηγορούμενων και τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων.
6. Σημειώνω ότι η ευπαίδευτη συνήγορος των Κατηγορούμενων επέστησε την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι στο Έγγραφο Α υπάρχουν αναφορές και σε άλλα συμβάντα απόρριψης αποβλήτων, ωστόσο, ανέφερε, οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν μια κατηγορία η οποία αφορά ένα συγκεκριμένο συμβάν. Είναι αυτή την κατηγορία την οποία παραδέχθηκαν. Παρά ταύτα, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει διάσταση όσον αφορά τα γεγονότα ως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Υπήρξε διαφωνία μεταξύ των Κατηγορούμενων και του Τμήματος Περιβάλλοντος όσον αφορά το ύψος του εξωδίκου το οποίο είχε εκδοθεί από τον Επιθεωρητή καθώς και με την επιμονή και την, κατ' ουσία διαταγή, του Τμήματος Περιβάλλοντος στο ότι η Κατηγορούμενη 1 οφείλει να προχωρήσει σε αποκατάσταση της ζημιάς στο περιβάλλον.
7. Πρέπει να σημειώσω το αυτονόητο, ότι το ύψος της εξώδικης ρύθμισης δεν δεσμεύει το Δικαστήριο. Κατά δεύτερον, πράγματι, το άρθρο 31Α του Νόμου προβλέπει ότι είναι ο αρμόδιος Υπουργός που έχει εξουσία να ζητήσει αποκατάσταση (εξάλειψη ή περιορισμό της ρύπανσης) και αυτό γίνεται μετά από καταδίκη του προσώπου: «31A

(1)Εάν, ως αποτέλεσμα διάπραξης οποιουδήποτε αδικήματος εκ των αναφερόμενων στον παρόντα Νόμο, έχει προκληθεί ρύπανση στα νερά ή/και στο έδαφος, ο Υπουργός μπορεί να αξιώσει γραπτώς από το πρόσωπο που καταδικάστηκε για το αδίκημα να προβεί σε εξάλειψη ή περιορισμό της ρύπανσης, λαμβάνοντας μέσα σε εύλογο χρόνο και σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργού τα κατάλληλα μέτρα που αυτός καθορίζει.

(2)Σε περίπτωση που το πρόσωπο αρνηθεί ή παραλείψει να συμμορφωθεί με τη γραπτή αξίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1), τότε τα μέτρα προς εξάλειψη ή περιορισμό της ρύπανσης μπορούν να ληφθούν από τον ίδιο τον Υπουργό και οι σχετικές δαπάνες εισπράττονται από το εν λόγω πρόσωπο ως αστικό χρέος οφειλόμενο στη Δημοκρατία.» 9. Σε κάθε περίπτωση διευκρινίζεται ότι, εν προκειμένω, δεν είχε ζητηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή η έκδοση διατάγματος από το Δικαστήριο για εξάλειψη ή περιορισμό της ρύπανσης. Εάν υπήρχε αποκατάσταση εν προκειμένω, σίγουρα θα λαμβανόταν υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής ως ένας σημαντικότατος μετριαστικός παράγοντας όπως έγινε και στην Joannou & Paraskevaides Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ

1. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση, εφόσον δεν υπήρξε αποκατάσταση ή εξάλειψη της ρύπανσης από μέρους των Κατηγορούμενων, θα ληφθεί υπόψη υπό την έννοια ότι δεν υπήρξε έμπρακτη μεταμέλεια και όχι κατά τρόπο που να τιμωρούνται οι Κατηγορούμενοι για τη μη λήψη μέτρων για αποκατάσταση, κάτι για το οποίο σε κάθε περίπτωση δεν κατηγορούνται στην παρούσα υπόθεση. Αντιλαμβάνομαι αυτή είναι η ανησυχία της ευπαίδευτης συνηγόρου των Κατηγορούμενων.
2. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω το περιεχόμενο των προφορικών αγορεύσεων των Κατηγορούμενων. Συνοπτικά, αναφέρεται ότι η συνήγορος των Κατηγορούμενων κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει προς όφελος του πελάτη του τους ακόλουθους παράγοντες (χωρίς να αμφισβητούνται τα γεγονότα κάτω από τα οποία έλαβαν χώρα οι εν προκειμένω παραβιάσεις): 10.1 Την παραδοχή τους η οποία δείχνει και την έμπρακτη τους μεταμέλεια. 10.2 Το λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορούμενων. 10.3 Το ότι οι Κατηγορούμενοι έχουν επιδείξει στο παρελθόν κοινωνική ευαισθησία όσον αφορά το περιβάλλον. 10.4 Κατατέθηκε ως Έγγραφο Β ευχαριστήρια επιστολή προς τον Κατηγορούμενο 2 από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, ημερομηνίας 17.07.2023 για τη βοήθεια στην απόσβεση πυρκαγιών στην περιοχή και για το ότι οι οδηγοί των οχημάτων της Εταιρείας στάθηκαν στο πλευρό των πυροσβεστών κατά τη διάρκεια της απόσβεσης της πυρκαγιάς. 10.5 Ως Έγγραφο Γ κατατέθηκε δημοσίευμα ημερομηνίας 05.07.2021 σε σχέση με το ότι ο όμιλος εταιρειών στον οποίο ανήκει η Κατηγορούμενη 1 θα συνεισφέρει 10.000 πεύκα για την αναδάσωση των περιοχών που είχαν καεί εκείνη την περίοδο. 10.6 Οι πιο πάνω πράξεις δείχνουν την ευαισθησία των Κατηγορούμενων σε σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος. 10.7 Αναφέρθηκε περαιτέρω ότι είναι γεγονός πως το επίδικο τεμάχιο χρησιμοποιείται για απόρριψη αποβλήτων. Οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται για ένα συγκεκριμένο συμβάν και τονίστηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει ποινή για εκείνο το συμβάν και όχι για τα προηγούμενα ή επόμενα εκείνης της ημέρας γεγονότα. Οι αναφορές στην Έκθεση - Έγγραφο Α σε άλλα απόβλητα δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό και επιμέτρηση της ποινής καθότι δεν γνωρίζει το Δικαστήριο ποιος απέρριψε τα απόβλητα και τα μπάζα στον εν λόγω χώρο.
3. Τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι χωρίς αμφιβολία πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα του αδικήματος αντικατοπτρίζεται στην ποινή η οποία προβλέπεται από το Νόμο. Η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος.
4. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, 270, Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). 13. Όπως τέθηκε στην Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Έπεται πως ένας από τους παράγοντες που θα ληφθεί υπόψη κατά την θεώρηση της επίδικης ποινής είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Αυτός ο παράγοντας θα συνεκτιμηθεί με τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. Η σοβαρότητα του αδικήματος εξαρτάται και σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391). 14. Το άρθρο 6 του Νόμου με πλαγιότιτλο «αδικήματα σχετικά με τη ρύπανση των νερών» προνοεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «6.

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2),

(3),

(4)και

(5), πρόσωπο, το οποίο: (α) απορρίπτει, εναποθέτει ή διαθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει τη ρίψη ή εναπόθεση ή διάθεση, σε ρυάκι ή στην ξηρή κοίτη οποιουδήποτε ρυακιού του ή σε παράκτια νερά, λίμνη ή υδατοφράκτη οποιουδήποτε αντικειμένου, ουσίας ή ύλης, η οποία ρυπαίνει ή τείνει να ρυπάνει τα νερά τους, [...] (δ) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικείμενου, ουσία ή ύλης, υγρού αποβλήτου, λάσπης ή άλλου ημίρρευστου ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους ή του υπεδάφους, [...] είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.

1. Είναι προφανές από την αυστηρότητα της ποινής που προβλέπεται στο Νόμο ότι πρόκειται για ένα σοβαρό αδίκημα και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με την απαραίτητη σοβαρότητα και αυστηρότητα ούτως ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός του Νόμου και η προστασία του εννόμου αγαθού το οποίο ο Νόμος αποσκοπεί στο να προστατεύσει.
2. Στην απόφαση Παντελής Κυνηγού κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 472 τονίστηκε η ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος από κάθε είδους κίνδυνο: «Η ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος από κάθε πιθανό κίνδυνο καταστροφής διακηρύσσεται αδιάκοπα. Η χλωρίδα και πανίδα του τόπου μας ενταγμένες στο ευρύτερο φυσικό περιβάλλον είναι παράγοντες ζωής. Η προστασία και διατήρηση του φυσικού μας πλούτου αποτελεί ανάγκη που επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον. Ακόμα και ο πιο απομακρυσμένος κίνδυνος πρόκλησης καταστροφής πρέπει να εξουδετερώνεται. Η πρόληψη είναι το πλέον πρόσφορο και αποτελεσματικό μέσον προστασίας του περιβάλλοντος.» 17. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γεώργιος Τσουλόφτας ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391 η οποία επίσης υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικστηρίου Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd

(1992)2 Α.Α.Δ. 332, τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού τονίζοντας ότι τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου. 18. Στην υπόθεση Αlphacell Ltd v Woodward [1972] Α.C. 824 η Βουλή των Λόρδων έκρινε ότι οι Κατηγορούμενοι προκάλεσαν την διαρροή αποβλήτων σε ποταμό κατά παράβαση του section 2

(1)(a) Rivers (Prevention of Pollution) Act 1951 παρότι δεν επέδειξαν αμέλεια κρίνοντας στην ουσία ότι το αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης. Ο λόγος ήταν επειδή η προστασία των υδάτων και η αποτροπή της ρύπανσης είναι εξαιρετικά σημαντική και εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Ο Λόρδος Salmon στην απόφαση του αναγνώρισε και τόνισε το δημόσιο συμφέρον στην αποτροπή της ρύπανσης: "If this appeal succeeded and it were held to be the law that no conviction could be obtained under the Act of 1951 unless the prosecution could discharge the often impossible onus of proving that the pollution was caused intentionally or negligently, a great deal of pollution would go unpunished and undeterred to the relief of many riparian factory owners. As a result, many rivers which are now filthy would become filthier still and many rivers which are now clean would lose their cleanliness. The legislature no doubt recognised that as a matter of public policy this would be most unfortunate. Hence section 2

(1)(a) which encourages riparian factory owners not only to take reasonable steps to prevent pollution but to do everything possible to ensure that they do not cause it." 19. Όπως προαναφέρθηκε, η ποινή πρέπει, μεταξύ άλλων, να εξυπηρετεί τους σκοπούς του νόμου (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 ΑΑΔ 573). Παρά ταύτα αποτελεί επίσης αξίωμα ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών και η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών δεν μειώνει την παράλληλη ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητά του. Ο στόχος του Δικαστηρίου σε αυτό το πλαίσιο είναι η επιβολή μιας δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο αδίκημα αλλά και στο δράστη. 20. Και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή η υποχρέωση για εξατομίκευση της, ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, δεν ατονεί (Krekou v. Republic

(1983)2 CLR 289, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245). Ωστόσο, η διαδικασία εξατομίκευσης δεν πρέπει να οδηγεί στην εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινή (Constantinou v. Republic

(1989)2 A.A.Δ. 218).

1. Εν προκειμένω, λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι πολύ αυστηρή, ενώ οι επιπτώσεις από τη διάπραξη του αδικήματος συνίστανται στη ρύπανση του χώρου στον οποίο απορρίφθηκαν τα απόβλητα. Λαμβάνω υπόψη μου την ανάγκη για επιβολή ποινών οι οποίες να είναι αποτρεπτικές, τόσο ειδικώς όσο και γενικώς, ως προκύπτει από την προπαρατεθείσα σχετική νομολογία.
2. Λαμβάνω υπόψη μου τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος ως αυτές εκτέθηκαν προηγουμένως.
3. Το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για στερεά απόβλητα αλλά υγρά απόβλητα τα οποία αποτελούντο από νερό αναμεμειγμένο με υπολείμματα σκυροδέματος κατά τη διάρκεια καθαρισμού του περιστρεφόμενου κάδου στον οποίο αναμειγνύονται τα υλικά για την παρασκευή του μπετόν του οχήματος μπετονιέρα, λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και επηρεάζει το επίπεδο ευθύνης των Κατηγορούμενων και τη σοβαρότητα του αδικήματος (level of culpability). Το νερό με υπολείμματα σκυροδέματος εξακολουθεί να αποτελεί απόβλητο και η απόρριψη του είναι εξίσου παράνομη και σοβαρή αν και θεωρώ πως εάν επρόκειτο για στερεά απόβλητα που απερρίπτοντο θα καθιστούσε τις περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος ακόμα πιο σοβαρές (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω).
4. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες: 24.1 Την παραδοχή τους, έστω και αν δεν ήταν άμεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην απόφαση στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, ημερ. 11.07.16 τονίστηκε ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Η παραδοχή θα πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Εν προκειμένω, δεν αναλώθηκε πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση της υπόθεσης και υπό αυτή την έννοια η παραδοχή συνεκτιμάται ως μετριαστικός παράγοντας. 24.2 Το λευκό τους ποινικό μητρώο. Είναι νομολογημένο ότι ένας αδικοπραγούντας με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου και στην προκειμένη περίπτωση οι Κατηγορούμενοι απολαμβάνουν το ευεργέτημα αυτό (Γεωργίου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 525, Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 121/2017 ημερ. 21.09.17), ECLI:CY:AD:2017:D

1. 24.3 Το ότι οι Κατηγορούμενοι έχουν επιδείξει στο παρελθόν κοινωνική ευαισθησία όσον αφορά το περιβάλλον ως προκύπτει από τα Έγγραφα Β και Γ και δεν έχει αμφισβητηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Οι Κατηγορούμενοι προέβησαν σε πράξεις οι οποίες δείχνουν ότι ενδιαφέρονται για το περιβάλλον.
2. Το γεγονός ότι στο επίδικο τεμάχιο υπήρχαν ήδη απόβλητα πριν από την 18.02.2021 όταν απορρίφθηκαν τα εν προκειμένω υγρά απόβλητα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν ως μετριαστικός παράγοντας. Σε περίπτωση κατά την οποία λαμβανόταν υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας θα εδίδοντο λανθασμένα μηνύματα τόσο στην κοινωνία όσο και στους επίδοξους παραβάτες ότι δηλαδή θα τιμωρούνται λιγότερο σοβαρά εάν ο χώρος στον οποίο απορρίπτουν απόβλητα είναι ήδη βεβαρυμμένος.
3. Το γεγονός ότι οι Κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ότι επέτρεψαν την απόρριψη αποβλήτων σημαίνει ότι παραδέχθηκαν ότι είχαν γνώση της κατάστασης. Παραπέμπω στην απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γιασεμή στην υπόθεση ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ v. CHRISTAKIS N NEOPHYTOU BIOGAS LTD κ.α όπου αναφέρθηκε πως ο ορισμός του όρου «επιτρέπει» (permits), θέτει θέμα γνώσεως περιστάσεων τέτοιων από πλευράς του φερόμενου δράστη του αδικήματος, ώστε η παράλειψή του να τις ελέγξει να θεωρείται ότι ο ίδιος έχει επιτρέψει τη ρύπανση. Η γνώση των περιστάσεων λαμβάνεται υπόψη ως επιβαρυντικός παράγοντας καθότι δείχνει πως οι Κατηγορούμενοι συνειδητά προκάλεσαν απόρριψη αποβλήτων στο χώρο ο οποίος τυγχάνει μάλιστα να είναι κρατική γη και στον οποίο η Κατηγορούμενη 1 φαίνεται να έχει τοποθετήσει κάγκελο κατά τρόπο που να ελέγχει την είσοδο.
4. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση της υπόθεσης Valdez κ.ά v. Δημοκρατίας, Πoινική ΄Εφεση αρ.144/2016 σχετ. με 145/16, 21.02.2017 προηγούμενες αποφάσεις για θέμα ποινής δεν ενέχουν δεσμευτικό χαρακτήρα προηγούμενου αλλά παρέχουν, απλώς, ένδειξη της ποινικής αντιμετώπισης, εφόσον καμία υπόθεση δεν μπορεί να είναι ακριβώς όπως μια άλλη.
5. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του στο πλαίσιο της υπόθεσης Joannou & Paraskevaides Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 435, η οποία αφορούσε έφεση εναντίον της ποινής προστίμου €25.000 την οποία επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο στους Εφεσείοντες, θεωρώντας το αδίκημα σοβαρότατο, ένεκα των κινδύνων που εγκυμονούνται για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, ανέφερε τα ακόλουθα (ο τονισμός είναι του παρόντος Δικαστηρίου): «Έχοντας υπόψη τα γεγονότα όπως τα παραθέσαμε πιο πάνω, καθώς επίσης και όλα τα ελαφρυντικά, με ιδιαίτερη έμφαση στο ότι η ενέργεια των Εφεσειόντων ήταν το αποτέλεσμα διαρροής και όχι το αποτέλεσμα συνειδητής ρύπανσης κατά τρόπο δόλιο και με προοπτική το κέρδος, ότι οι Εφεσείοντες έδειξαν αμέσως ενδιαφέρον και έλαβαν μέτρα που είχαν αποτέλεσμα την εξ ολοκλήρου άρση της ρύπανσης και τέλος, την άμεση παραδοχή τους, η οποία συνήθως αμείβεται με σχετική έκπτωση, θεωρούμε την ποινή έκδηλα υπερβολική και τη μειώνουμε στα €5.

1. Το ύψος της ποινής δεν αντιπροσωπεύει την γενικότερη αντιμετώπιση του Δικαστηρίου έναντι αδικημάτων αυτής της φύσης. Έχουμε καταλήξει στη συγκεκριμένη ποινή, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης και την άμεση και αποτελεσματική αντίδραση των Εφεσειόντων.
2. Στην παρούσα υπόθεση τα δεδομένα είναι σαφώς διαφορετικά δεδομένου του ότι στην πιο πάνω υπόθεση η ρύπανση προκλήθηκε λόγω διαρροής και δεν ήταν συνειδητή. Περαιτέρω, οι Εφεσείοντες είχαν προχωρήσει με την εξ ολοκλήρου άρση της ρύπανσης. Στην παρούσα περίπτωση οι Κατηγορούμενοι δεν προχώρησαν με αποκατάσταση του χώρου και την εξάλειψη της ρύπανσης. Αφενός μεν δεν είχαν την υποχρέωση με βάση το Νόμο, αφετέρου δε δεν μπορούν να επικαλεστούν αυτόν τον εξαιρετικά σημαντικό μετριαστικό παράγοντα. Η δε γνώση τους και το ότι επέτρεψαν την απόρριψη αποβλήτων στο χώρο συνεκτιμάται ως επιβαρυντικός παράγοντας.
3. Υπό το φως των όσων προαναφέρθηκαν, με δεδομένο το καθήκον του Δικαστηρίου να σταθμίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, αφενός μεν τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, αφετέρου δε, το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις σε σχέση με το αδίκημα το οποίο έχει διαπραχθεί από τους Κατηγορούμενους είναι αυτή του χρηματικού προστίμου.
4. Παρά ταύτα το πρόστιμο πρέπει να είναι τέτοιου όμως ύψους ώστε να αντανακλά επαρκώς τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία έχουν καταδικαστεί.
5. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής κρίνω ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές τις οποίες και επιβάλλω στους Κατηγορούμενους: - Στην Κατηγορούμενη 1: Χρηματική ποινή ύψους δέκα χιλιάδων ευρώ (€10.000). - Στους Κατηγορούμενους 2, 3 και 4, χρηματική ποινή προστίμου ύψους δύο χιλιάδων ευρώ (€2.000) στον κάθε ένα από τους Κατηγορούμενους 2, 3 και
7. Επιδικάζονται επίσης εναντίον των Κατηγορούμενων 1 - 4, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, έξοδα ύψους €2000 πλέον ΦΠΑ, ως έχει συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Υπ. _________________ Χ. Σατσιάς, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο