ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π.Ι., Αρ. Υπόθεσης: 16715/2022, 19/12/2023

(4)(α), 14 και 34 του περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/2014 ως τροποποιήθηκε (στο εξής «ο Νόμος» ή «ο Ν. 91(Ι)/2014»). 2. Η ίδια ακριβώς κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά του Κατηγορούμενου σε σχέση με την ανήλικη κόρη του, αποτελεί το αντικείμενο των κατηγοριών 3, 4, 5 και 6, αλλά με διαφορετική νομική βάση σε κάθε περίπτωση. Αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι προέβη, με τους προαναφερθέντες τρόπους, σε ανεπιθύμητη από γυναίκα συμπεριφορά σεξουαλικής φύσεως με αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας της και τη δημιουργία εκφοβιστικού κλίματος προς αυτήν, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5, 7 και 33 του περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και περί Συναφών Θεμάτων Νόμου 115(Ι)/2021 (κατηγορίες 3 και 4) (στο εξής «ο Ν. 115(Ι)/2021»). Κατηγορείται περαιτέρω για άσεμνη επίθεση εναντίον γυναίκας μέλους της οικογένειάς του, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α), 15, 16, 22, 23 και 24 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου Ν.119(Ι)/2000 ως τροποποιήθηκε (κατηγορίες 5 και 6) (στο εξής «ο Ν.119(Ι)/2000»). 3. Κατηγορείται επίσης ότι κατά τα έτη 2021, 2020 και 2019 αντίστοιχα, σε δυο διαφορετικές περιπτώσεις εκάστου έτους, άγγιξε την Παραπονούμενη στο στήθος και στα γεννητικά της όργανα κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(2)(α), 15, 16, 22, 23 και 24 του Ν.119(Ι)/2000 (κατηγορίες 7 μέχρι 12 αντίστοιχα).

1. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό και για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των όσων θα ακολουθήσουν, ότι ήταν η ενώπιον μας θέση της Κατηγορούσας Αρχής, σε αδρές γραμμές, πως κατά τον επίδικο χρόνο η Παραπονούμενη μαζί με τον αδελφό της, αμφότεροι ανήλικοι, θα διανυκτέρευαν στο σπίτι του πατέρα τους για δυο βδομάδες λόγω διακοπών του καλοκαιριού, αφού οι γονείς τους ήταν χωρισμένοι και διέμεναν κατά βάση με τη μητέρα τους. Όταν ο αδελφός της Παραπονούμενης ξύπνησε το πρωί της επίδικης ημέρας και ξύπνησε και τον πατέρα του που κοιμόταν στο πάτωμα στο ίδιο δωμάτιο, ο Κατηγορούμενος του είπε να πάει στη δουλειά και να επιστρέψει αργότερα να τον πάρει. Ο αδελφός της Παραπονούμενης έφυγε από το σπίτι. Ο Κατηγορούμενος που είχε ήδη ξαπλώσει στο ίδιο κρεβάτι με την Παραπονούμενη, η οποία προσποιείτο ότι κοιμόταν, την άγγιξε μέσα από τα εσώρουχα της τόσο στο στήθος όσο και στο γεννητικό της όργανο. Η Παραπονούμενη έπαθε σοκ, πάγωσε και μόλις μπόρεσε να αντιδράσει έκανε πως ξυπνούσε - ενώ ήταν ήδη ξύπνια - και πήγε στην τουαλέτα παίρνοντας μαζί το κινητό της. Ζήτησε αμέσως βοήθεια από τη μητέρα της μέσω γραπτών μηνυμάτων. Η μητέρα της πήγε χωρίς χρονοτριβή και την πήρε από το σπίτι του Κατηγορούμενου. Για να εξέλθει της αυλής της οικίας του Κατηγορούμενου που βρίσκεται σε απόμερη περιοχή μεταξύ των [χωριών Α] και [Β], η Παραπονούμενη χρειάστηκε να πηδήσει πάνω από την ψηλή και μυτερή περίφραξη. Βοήθεια στο εγχείρημα αυτό της παρείχε η μητέρα της.
2. Σχετικά με τις κατηγορίες 7-12, η Κατηγορούσα Αρχή εισηγήθηκε ότι μετά το 2019, που οι γονείς της Παραπονούμενης χώρισαν, ο Κατηγορούμενος της έπιανε για «αστείο» το στήθος, τον πισινό και τα γεννητικά όργανα, είτε όταν ήταν εντελώς μόνοι τους, είτε στην παρουσία μόνο του αδερφού της Παραπονούμενης, ενώ είχε πει στον Κατηγορούμενο πως τούτο την ενοχλούσε και ήθελε να το σταματήσει.
3. Η θέση της Υπεράσπισης ήταν οι ισχυρισμοί της Παραπονούμενης για τα αγγίγματα είναι προϊόν της φαντασίας της και ουδέποτε συνέβησαν. Της αποδόθηκε κίνητρο να ψευσθεί, δηλαδή ότι ο πατέρας της ήταν μαζί της αυστηρός όσον αφορούσε στις επιδόσεις της στο σχολείο και στα ιδιαίτερα μαθήματα που παρακολουθούσε καθώς και στο ότι επέμενε να μην καθυστερεί να γυρίσει στο σπίτι της μητέρας της τα βράδια και «να γυρίζει» στο χωριό. Επίσης, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η καταγγελία της Παραπονούμενης ήταν υποβολιμαία εκ της μητέρας της, με την οποία ο Κατηγορούμενος είναι χωρισμένος, λόγω των εκκρεμουσών περιουσιακών διαφορών τους. Ήταν περαιτέρω η θέση της Υπεράσπισης σε σχέση με τις κατηγορίες 7-12 ότι, ο Κατηγορούμενος μαζί με τα παιδιά του, τρία στον αριθμό, μικρότερη εκ των οποίων είναι η Παραπονούμενη, συνήθιζε να αστειεύεται και να παίζει με αυτό τον τρόπο. Τσιμπώντας τους δηλαδή στο στήθος και στα γεννητικά όργανα χωρίς οποιαδήποτε σεξουαλική ή ποινικά κολάσιμη πρόθεση. Β. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ
4. Μαρτυρία ενώπιον μας έδωσαν για την Κατηγορούσα Αρχή έξι συνολικά μάρτυρες. Ο Α/Αστ. 2298, Σ. Αδάμου (ΜΚ1), η Α/Αστ. 4484, Μ. Κουντούρη (ΜΚ2), αμφότεροι του Τμήματος Καταπολέμησης Εγκλήματος του Αρχηγείου Αστυνομίας και συγκεκριμένα υπηρετούντες στην Υποδιεύθυνση Διαχείρισης Υποθέσεων Ευάλωτων Προσώπων και δη στον Κλάδο Διερεύνησης Σεξουαλικής Κακοποίησης Ανηλίκων, η Παραπονούμενη Κ.Ι., η (ΜΚ3), Ι.Χ., μητέρα της Παραπονούμενης (ΜΚ4) στην οποία, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, έγινε το πρώτο παράπονο αμέσως μετά την κατ' ισχυρισμό σεξουαλική κακοποίηση, ο Κ. Δημητρίου κλινικός ψυχολόγος, κατά τον επίδικο χρόνο στο Σπίτι του Παιδιού (ΜΚ5), ο οποίος εξέτασε την Παραπονούμενη κατόπιν αιτήματος της αστυνομίας και ο Χ.Ι. αδελφός της Παραπονούμενης (ΜΚ6).
5. Για την Υπεράσπιση μαρτύρησε ενόρκως ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, ο Φ.Κ., υπάλληλος του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο (ΜΥ1), ο Χ.Κ., γαμπρός του Κατηγορούμενου (ΜΥ2), ο σύζυγος της αδελφής του ΜΥ4, ο Ν. Γ., το αγόρι της Παραπονούμενης κατά τον χρόνο που αυτή μαρτύρησε στο Δικαστήριο (ΜΥ3) και η Α.Ι., αδελφή του Κατηγορούμενου, σύζυγος του ΜΥ2 και θεία της Παραπονούμενης (ΜΥ4). Επιπλέον μαρτύρησε και ο Δρ. Α. Πατσαλίδης, ιδιώτης γυναικολόγος (ΜΥ5).
6. Κάποια γεγονότα κατέστησαν ενώπιον μας παραδεκτά, ενώ κάποια άλλα φάνηκε με το πέρας της ακρόασης πως δεν ήταν αμφισβητούμενα. Αναφορά σε αυτά θα γίνει στο βαθμό και έκταση που χρειάζεται για σκοπούς της παρούσας. B.
7. ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
8. Η Παραπονούμενη γεννήθηκε στις 14.02.2007 και ήταν κατά τον επίδικο χρόνο 15 ετών και 5 μηνών. Διέμενε στο [χωριό Γ] μαζί με τη μητέρα της και τον αδελφό της ενώ έχει και μια πιο μεγάλη αδελφή, 21 ετών, κατά τον επίδικο χρόνο.
9. Οι γονείς της Παραπονούμενης σταμάτησαν να μένουν κάτω από την ίδια στέγη το 2017 ενώ το διαζύγιο τους εκδόθηκε το
10. Δεν υπάρχει διάταγμα επικοινωνίας του Κατηγορούμενου με τα παιδιά, αφού ο ίδιος και η μητέρα τους συμφώνησαν να λαμβάνουν υπόψη και τις δικές τους προτιμήσεις ως προς την εκάστοτε διαμονή τους.
11. Την 01.08.2022 η Παραπονούμενη και ο αδελφός της ΜΚ6 πήγαν στο σπίτι του Κατηγορούμενου για να διανυκτερεύσουν για 15 περίπου ημέρες, ως καλοκαιρινές διακοπές.
12. Ο Κατηγορούμενος διαμένει σε σπίτι σε απόμερη περιοχή μεταξύ [χωριών Α] και [Β] και η αυλή που περιτριγυρίζει το σπίτι έχει ψηλή και μυτερή περίφραξη.
13. Ο Κατηγορούμενος είναι ξυλουργός και διατηρεί ξυλουργική επιχείρηση-εργοστάσιο.
14. Το επίδικο βράδυ ήταν πολλή ζέστη και το μόνο κλιματιστικό που δούλευε στο σπίτι ήταν αυτό στο δωμάτιο που κοιμούνταν η Παραπονούμενη με τον αδελφό της στο ίδιο κρεβάτι. Έτσι ο Κατηγορούμενος, σε κάποια στιγμή, πήγε και ξάπλωσε στο ίδιο δωμάτιο σε ένα στρώμα που είχαν βάλει στο πάτωμα.
15. Ο αδελφός της Παραπονούμενης (ΜΚ6) ξύπνησε πρώτος στις 03.08.
16. Ετοιμάστηκε, ντύθηκε και ξύπνησε τον Κατηγορούμενο για να πάνε στη δουλειά. Αυτός του είπε να πάει στο εργοστάσιο ξυλουργικής, να φορτώσει τα ξύλα που θα τοποθετούσαν εκείνη τη μέρα σε κάποιον πελάτη και να επιστρέψει αργότερα στο σπίτι να τον πάρει για να πάνε μαζί στον πελάτη. Μετά που ο ΜΚ6 σηκώθηκε από το κρεβάτι, ο Κατηγορούμενος ξάπλωσε δίπλα από την Παραπονούμενη στο ίδιο κρεβάτι.
17. Την επίδικη μέρα ανταλλάγηκαν μηνύματα μεταξύ της Παραπονούμενης και της μητέρας της ΜΚ4 μέσω κινητών τηλεφώνων. Οι εκτυπώσεις των μηνυμάτων αυτών κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
18. Δεν αμφισβητήθηκε η αποστολή των μηνυμάτων, οι ώρες αυτών ή το περιεχόμενό τους. Θ' αναφερθούμε σ' αυτά στη συνέχεια.
19. Η περίφραξη του σπιτιού του Κατηγορούμενου είχε δυο εισόδους, μια είσοδο οχημάτων η οποία ανοιγόκλεινε με τηλεκοντρόλ (στο εξής «η πύλη οχημάτων») και μια είσοδο πεζών, για την οποία υπήρχαν δυο καγκελόπορτες στη σειρά, η μια μετά την άλλη (στο εξής σωρευτικά «η πύλη πεζών»). Η πρώτη καγκελόπορτα της πύλης πεζών - από το σπίτι προς τα έξω - ήταν πάντα κλειστή και κλειδωμένη με αλυσίδα και κλειδωνιά, ενώ η δεύτερη ήταν πάντα ξεκλείδωτη.
20. Κατόπιν της καταγγελίας της Παραπονούμενης αυτή δεν υπεβλήθη σε ιατροδικαστική εξέταση, αφού ούτε η ίδια ούτε η μητέρα της επιθυμούσαν κάτι τέτοιο.
21. Όταν ο ΜΚ6 επέστρεψε στο σπίτι του Κατηγορούμενου για να τον παραλάβει είδε την Παραπονούμενη να κάθεται στον καναπέ στο ισόγειο. Όταν ο Κατηγορούμενος ετοιμάστηκε, κατέβηκε στο ισόγειο και έφυγαν. Η Παραπονούμενη δεν είπε οτιδήποτε σχετικό με τα επίδικα θέματα στον ΜΚ6 εκείνη την ώρα.
22. Κατά τον επίδικο χρόνο εκκρεμούσε αίτηση υπ' αρ. ΧΧΧ/2021 στη δικαιοδοσία περιουσιακών διαφορών του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας διά της οποίας ο Κατηγορούμενος αξιώνει εναντίον της πρώην συζύγου του και της πρώην πεθεράς του τα ? της ιδιοκτησίας του ακινήτου αξίας €360.000, επί του οποίου βρίσκεται η οικογενειακή οικία, αλλά και το ½ του οικιακού εξοπλισμού σ' αυτήν. Επιπλέον αξιώνει ποσό €80.000 για την κατασκευή και αγορά διαφόρων επίπλων, ποσό €10.000 για αυτοκίνητο που αγόρασε στη ΜΚ4 και ποσό €200.000, το οποίο κατά τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου η ΜΚ4 εισέπραξε κατά το 2016 και το οποίο ανήκε ουσιαστικά σε αυτόν μέσω της εταιρείας [εταιρεία Χ](Τεκμήριο 22).
23. Για τα πιο πάνω, προβαίνουμε σε αντίστοιχα ευρήματα. Β.
24. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
25. Πλείστη εκ της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2, αστυνομικών, έγινε παραδεκτή. Ο ΜΚ1 πήρε οπτικογραφημένη κατάθεση από τον ΜΚ
26. Χειρίστηκε δε τη συσκευή οπτικογράφησης κατά τη λήψη της οπτικογραφημένης κατάθεσης της Παραπονούμενης, ενώ έκανε και την απομαγνητοφώνηση αυτής. Ήταν, επίσης, ο αστυνομικός που έλαβε την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου και ο οποίος συνέλαβε αυτόν στις 07.08.
27. Η ΜΚ2 ήταν η αστυνομικός που πήρε οπτικογραφημένη κατάθεση από την Παραπονούμενη. Χειρίστηκε δε, τη συσκευή οπτικογράφησης κατά την λήψη της οπτικογραφημένης κατάθεσης του ΜΚ6 και έκανε την απομαγνητοφώνηση αυτής. Προβαίνουμε σε αντίστοιχα ευρήματα.
28. Ο ΜΚ1 προφορικά ανέφερε πως δεν ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης. O ρόλος αυτός άνηκε στην ΜΚ
29. Ο ίδιος βοήθησε στη διερεύνηση, όμως ουδέποτε μίλησε με την ίδια την Παραπονούμενη. Σε σχέση με τις συνθήκες σύλληψης του Κατηγορούμενου, ανέφερε πώς τούτη έγινε όταν ο τελευταίος πήγε στο Αρχηγείο Αστυνομίας, κατόπιν σχετικής τηλεφωνικής ειδοποίησης, στις 07.08.
30. Είχε προηγουμένως ξεκινήσει να πάει στο σπίτι του Κατηγορούμενου - με αυτοκίνητο που δεν είχε διακριτικά της Αστυνομίας - και πηγαίνοντας τον είδε στο δρόμο να οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Του τηλεφώνησε και ο Κατηγορούμενος πήγε στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Δεν θεωρεί ότι υπήρξε άρνηση συνεργασίας εξ αυτού.
31. Η ΜΚ2 ανέφερε προφορικά πώς έλαβε το τηλεφωνικό παράπονο της μητέρας της Παραπονούμενης, ΜΚ
32. Η ΜΚ2 της εξήγησε τη διαδικασία λήψης οπτικογραφημένης κατάθεσης της ανήλικης και της εισηγήθηκε να την απομακρύνει από τον Κατηγορούμενο, έστω μέχρι να της λάβουν κατάθεση, επειδή το Τμήμα της δεν μπορούσε να τη βοηθήσει άμεσα, αφού είχαν σοβαρό περιστατικό στη Λεμεσό, του οποίου έπρεπε να επιληφθούν. Τηλεφωνικώς η ΜΚ2 αντιλήφθηκε ότι η ΜΚ4 αναφέρθηκε σε αγγίγματα και όχι βιασμό ή διείσδυση. Δεν την παρέπεμψε από το τηλέφωνο σε γιατρό. Όταν όμως η Παραπονούμενη αναφέρθηκε στην οπτικογραφημένη της κατάθεση σε διείσδυση με το δάχτυλο, πρότεινε ιατροδικαστική εξέταση. Η ΜΚ4 ήταν αντίθετη με αυτήν, αφενός διότι δεν ήθελε να βάλει την κόρη της σε τέτοια ψυχοφθόρα διαδικασία και αφετέρου, διότι γνώριζε πώς η Παραπονούμενη δεν είχε μέχρι τότε σεξουαλικές επαφές και δεν είχε δει σημάδι. εννοώντας σημάδι αίματος λόγω ρήξης του παρθενικού υμένα. Β.
33. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥΜΕΝΗΣ
34. Στην οπτικογραφημένη της κατάθεση ημερομηνίας 05.08.2022, δυο δηλαδή ημέρες μετά το επίδικο περιστατικό, η Παραπονούμενη ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής. Στον πατέρα της πηγαίνει μαζί με τον αδελφό της για κάποιες μέρες τις διακοπές και κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο. Ο πατέρας τους συνήθως κοιμάται στον καναπέ στο ισόγειο, ενώ η ίδια με τον αδελφό της στο διπλό κρεβάτι που υπάρχει στο δωμάτιο του Κατηγορούμενου στον πρώτο όροφο. Ένιωσε τον αδελφό της που ξύπνησε να πάει δουλειά και τον άκουσε να ξυπνά και τον πατέρα τους, ο οποίος είπε στον αδελφό της να πάει να φορτώσει τα ξύλα για μια δουλειά που είχαν και να επιστρέψει στο σπίτι να τον πάρει για να πάνε σε πελάτη να τα τοποθετήσουν. Ο αδελφός της έφυγε.
35. Τότε ένιωσε τον πατέρα της που την άγγιξε στο πίσω μέρος της παλάμης και της είπε το όνομα της. Παρόλο που ήταν ξύπνια δεν αντέδρασε. Ο λόγος: «. για να δω τι κάμνει άμα τζοιμούμαι.»
36. Διότι, ως η Παραπονούμενη ανέφερε, τον τελευταίο καιρό κοιμόταν στο ίδιο κρεβάτι με τον αδερφό της και συχνά ξυπνούσε με τον πατέρα της δίπλα της.
37. Συνέχισε λέγοντας: «Την ώρα που ήρτεν που πίσω τζαι έπεσε άρκεψε τζαι πείραζε με, με τον τρόπο που, έπιανε το βυζί μου τζαι που κάτω, εν είπα τίποτε γιατί απλά εσιοκαρίστηκα τζαι έμεινα τζιαμέ, σε κάποιαν φάση άρκεψεν τζαι έβαλεν το δάκτυλο του που κάτω, εντάξει έκαμνα, εν ήξερα τι να κάμω απλά έμεινα. Εντάξει, μετά ήρτε ξέρω εγώ έκαμνα ότι εξύ. εξύπνουν για να σταματήσει, ετάρασσα έκαμνα ξέρω εγώ, εσταμάταν, μετά που λίο εξαναξεκινούσε, ξανάκαμνα το κατευθείαν για να σταματήσει, τζαι σε κάποιαν φά. κάποια φάση που ήμουν οκ, έκαμα ότι εξύπνησα τέλεια να σταματήσει. Μετά εκάθετουν . έπαιζα το ότι είμαι οκ, ότι εν έγινε τίποτε, ότι εν εκατάλαβα, τζιαι έμεινα τζιαμέ, εξ. μόλις εξύπνησα ρώταμε ξέρω γω αγκάλιασε με ξέρω γω, ήρτε ο αδερφός μου???, ήρτε ο αδερφός μου μαζί με τους άλλους να τον πιάσουν τζαι να πάσιν δουλειά μετά μόλις τον επιάσιν τζαι έφυε έπιασα κατευθείαν την μάμα, ήρτεν έπιασε με τζαι τζίντο σπίτι βασικά επειδή εν μες στα χωράφκια, [χωριό Β] προς [χωριό Α] δρόμο.» (Τεκμήριο 5, σελ. 5, γραμμές 8-21).
38. Κατάφερε να εξέλθει της περιφραγμένης αυλής του σπιτιού, αφού «επετάχτηκα που τζιαμέ τζαι φύαμεν» (Τεκμήριο 5, σελ. 5, γραμμές 29-30). Όταν κλήθηκε από την ΜΚ2 να περιγράφει ξανά με περισσότερη λεπτομέρεια το περιστατικό, ανέφερε ακριβώς τις ίδιες λεπτομέρειες, προσθέτοντας πως ο Κατηγορούμενος της έπιασε το στήθος και την άγγιξε στο γεννητικό της όργανο από μια φορά, ενώ της έβαλε δυο φορές δάχτυλο στο γεννητικό της όργανο. Διευκρίνισε πως τούτα έγιναν κάτω από τα εσώρουχα. Η ίδια μάγκωσε, «έμεινε», δεν ήξερε τι να κάνει. Άρχισε να προσποιείται πως ξυπνά και τεντώνεται για να σταματήσει ο Κατηγορούμενος αλλά δεν το έπραττε. Μετά από αυτό τον σιχάθηκε, δεν τον αναγνωρίζει και δεν θέλει να τον ξαναδεί μπροστά της. Μίλησε αμέσως με τη μητέρα της. Όχι μόνο ανταποκρίθηκε στα μηνύματα που της έστειλε, αλλά πήγε επιτόπου και την βοήθησε να πηδήσει πάνω από τη ψηλή και μυτερή περίφραξη της αυλής του πατέρα της. Δεν είχε μέχρι τότε σεξουαλική επαφή με αγόρι. Δεν ένιωσε πόνο κατά τη διάρκεια των αγγιγμάτων του Κατηγορούμενου, ούτε και είδε σημάδι αίματος στο εσώρουχο της αργότερα.
39. Όταν αυτή ξύπνησε, ο πατέρας της ενεργούσε ωσάν να μην συνέβη τίποτε. Της μιλούσε κανονικά. Αργότερα την ίδια ημέρα όταν μίλησε στο τηλέφωνο με τον Κατηγορούμενο την ρώτησε αν είναι καλά, χωρίς τούτο να ήταν κάτι που συνηθίζει να την ρωτά. Μέχρι την ημερομηνία της οπτικογραφημένης της κατάθεσης δεν ανέφερε σε κανέναν άλλο, πέραν από την μητέρα της, τι συνέβη.
40. Σε σχέση με τις συμπεριφορές που η Παραπονούμενη αποδίδει στον Κατηγορούμενο αναφορικά με τις κατηγορίες 7 μέχρι 12, στην οπτικογραφημένη της κατάθεση Τεκμήριο 5 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος συνήθιζε, ως αστείο, να της πιάνει το στήθος. Τούτο το έκανε όταν ήταν μόνοι τους ή όταν ήταν και ο αδελφός της μπροστά, όχι ενώπιον οποιουδήποτε άλλου. Την ίδια την ενοχλούσε αυτό αλλά στην αρχή δεν του το έλεγε. Θεωρούσε πως αν του το έλεγε θα «αγκρίζετουν». Τον τελευταίο καιρό, χωρίς όμως να προσδιορίσει χρονικά πότε, αλλά σίγουρα μετά που οι γονείς της χώρισαν, ο Κατηγορούμενος την ρώτησε αν την ενοχλεί η συμπεριφορά του και του απάντησε καταφατικά. Τότε αυτός της είπε ότι δεν θα το ξανακάνει, αλλά μετά από πέντε λεπτά το ξανάκανε. Δεν την αγγίζει μόνο στο στήθος, αλλά και στο γεννητικό όργανο και «πιάνει μου τζαι τον κώλο μου». Πριν χωρίσουν οι γονείς της η συμπεριφορά αυτή δεν ήταν συχνή. Μετά που χώρισαν όμως όταν η ίδια είναι σπίτι του Κατηγορούμενου ή και όταν πηγαίνουν κάπου με το αυτοκίνητο μόνοι τους και κάθεται στη θέση του συνοδηγού την «πειράζει για αστείο» πιο συχνά.
41. Κατά την κυρίως εξέτασή της η Παραπονούμενη διευκρίνισε πως τα περιστατικά που ο πατέρας της έπιανε το στήθος και το γεννητικό όργανο για αστείο ήταν αραιά πριν οι γονείς της χωρίσουν το 2019, αλλά μετά που χώρισαν αυτά συνέβαιναν οπωσδήποτε μια φορά τον μήνα όταν στο σπίτι ήταν μόνη της με τον Κατηγορούμενο ή μόνη της με τον Κατηγορούμενο και τον αδελφό της ή στο αυτοκίνητο. Διευκρίνισε επίσης πως τα μηνύματα που έστειλε εκείνο το πρωί στη μητέρα της αναζητώντας βοήθεια ήταν δομημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει μια δικαιολογία για να συναντήσει τη μητέρα της διότι δεν ήθελε, ο πατέρας της να αντιληφθεί πως η ίδια ήταν ξύπνια και κατάλαβε πλήρως τι συνέβη. Βρήκε δηλαδή τη δικαιολογία ότι ήθελε η μητέρα της να της φέρει κάποια ρούχα του αδελφού της, ώστε σε περίπτωση που ο πατέρας της έπαιρνε το κινητό της για να το ελέγξει να μπορεί να αιτιολογήσει, ψευδώς βέβαια, την πράξη της. Μετά την αποστολή των μηνυμάτων και την λήψη των απαντήσεων της μητέρας της πήρε τηλέφωνο την τελευταία, αφότου ο Κατηγορούμενος έφυγε από το σπίτι και δεν μπορούσε να μιλήσει διότι έκλαιγε. Όταν σταμάτησε να κλαίει της τηλεφώνησε ξανά και συνεννοήθηκε μαζί της.
42. Έχει σημασία να παρατεθεί το πλήρες κείμενο των μηνυμάτων που αντάλλαξαν μητέρα και κόρη. «ΤΕΤ ΣΤΙΣ 06:51 Ama Prin na fis gia doylia poy spiti piasme ΤΕΤ ΣΤΙΣ 07:03 Fermou kamia fanela lio na men ne kali mia toy [ΜΚ6] aspoume Tse men mou pis en mporis en sobarooo akoume tse en na mathis Kalimera kai se sena Kalimera Na men einai kali? Oxi Mia opia ebris Tripimeni aspoume? Nai en me kofti Oti nane Tzie pou na sou ti fero? En eshi mazintou? Oxi ama akoyme tse ela Pou na ertho ΤΕΤ ΣΤΙΣ 07:27 Ama tora mporona soy stilo egine kati me to papa kartero opou nase fefki tse en na rekseis na me piaseis Okay? Sto papa molis fi en na sou stilo Opou na se fefki Okay? Ama apanta ΤΕΤ ΣΤΙΣ 07:41 Ama efien Ama"
43. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε πως κατά τον χρόνο της μαρτυρίας της είχε ερωτική σχέση με αγόρι, τον ΜΥ3 από τον Απρίλιο του 2023, μεταγενέστερα δηλαδή του επίδικου χρόνου, με τον οποίο είχε ολοκληρωμένες σεξουαλικές σχέσεις. Παραδέχθηκε πως είχε διαφωνίες με τον πατέρα της σε σχέση με την επίδοσή της στο σχολείο και στα ιδιαίτερα των αγγλικών που πήγαινε. Σημείωσε πως ο Κατηγορούμενος δεν την έδειρε ποτέ, σε μια περίπτωση όμως, όταν είχε έρθει στο σπίτι με νεύρα από τη δουλειά της έριξε την απλώστρα, γιατί δεν ήταν ευχαριστημένος με τις δουλειές του σπιτιού που η Παραπονούμενη έκανε. Όταν της υπεβλήθη πως ο Κατηγορούμενος χτύπησε κατά λάθος την απλώστρα και κατά λάθος έπεσε πάνω της, απάντησε πως δεν ξέρει αν το έκανε επίτηδες αλλά πήγε κατά πάνω της θυμωμένος και φτύνοντάς της της είπε «είσαι σαν τη μάνα σου». Παραδέχθηκε πως του αντιμίλησε υψώνοντας τη φωνή της και λέγοντας του «μα εννα έρκουμαι εγώ να σου κάμνω τις δουλειές;». Μετά την πήρε αγκαλιά και την ρώτησε αν πονεί, χωρίς ποτέ να της ζητήσει συγγνώμη. Την προειδοποίησε, παραδέχτηκε, τέσσερις φορές για την επίδοση στα μαθήματα και την τελευταία φορά που τούτο έγινε στο σπίτι της γιαγιάς της την απείλησε ότι αν δεν συμμορφωθεί «θα τη δέρει» οπόταν και η ίδια άρχισε να κλαίει, ενώ ο Κατηγορούμενος της είπε να μην πει στη μητέρα της που θα ερχόταν να την πάρει τον λόγο που έκλαιγε.
44. Παραδέχθηκε επίσης πως ξεκίνησε να ξενυχτά στο χωριό της μητέρας της κάποιες καθημερινές και πως ο πατέρας της της απαγόρευσε να κυκλοφορεί μετά από κάποια συγκεκριμένη ώρα. Ανέφερε πως με τούτη την απαγόρευση συμμορφώθηκε διότι γνώριζε πως αν δεν συμμορφωνόταν ο Κατηγορούμενος θα θύμωνε. Παραδέχθηκε επίσης πως όταν της έκανε παρατηρήσεις η ίδια αναστατωνόταν, έκλαιγε και γνώριζε πως ο Κατηγορούμενος, κατά το ελάχιστον, θα θύμωνε και θα φώναζε αν τον παράκουε.
45. Σε σχέση με το επίδικο περιστατικό ανέφερε πως η ίδια δεν θυμόταν τον πατέρα της να μιλά στο τηλέφωνο με οποιονδήποτε πριν ο αδελφός της φύγει από το δωμάτιο. Κοιμάται πολύ βαριά και με δυσκολία ξυπνά. Ο λόγος που δεν απάντησε όταν ο Παραπονούμενης την άγγιξε στην παλάμη λέγοντας το όνομά της, ήταν διότι ήθελε να δει τι γίνεται την ώρα που κοιμάται.
46. Όταν λοιπόν δεν απάντησε και ήταν ξαπλωμένη στη δεξιά της πλευρά με το ένα πόδι ίσιο και το άλλο ανεβασμένο και λυγισμένο ένιωσε τον Κατηγορούμενο που ξάπλωσε δίπλα της και την αγκάλιασε. Της ξαναείπε το όνομά της για να δει αν ξύπνησε, αλλά η ίδια δεν απάντησε παρόλο που ήταν ξύπνια. Άρχισε τότε να της πιάνει το στήθος και να βάζει το δάχτυλό του στο γεννητικό της όργανο. Δεν γνωρίζει με ποιο χέρι την άγγιξε ή την αγκάλιασε, ούτε ήταν σε θέση να καταλάβει αν έβαλε περισσότερα από ένα δάχτυλα στον κόλπο της ή αν το χέρι του το έβαλε από μπροστά ή από πίσω. Τότε η ίδια «έμεινε», «μάγκωσε» και άρχισε να κινείται για να σταματήσει ο Κατηγορούμενος. Όταν σταματούσε να κινείται ο Κατηγορούμενος συνέχιζε. Έτσι προσποιήθηκε πως ξύπνησε εντελώς και σηκώθηκε από το κρεβάτι. Παραδέχτηκε πως δεν πόνεσε κατά τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος έβαλε δάχτυλο στον κόλπο της, αλλά ένιωσε πίεση και ενόχληση «σαν πως τζαι ετσίλαν μου κόκκαλο». Όταν «ξύπνησε» της είπε «καλημέρα» και την ξαναπήρε αγκαλιά, προσποιούμενος πως δεν έγινε τίποτε.
47. Η Παραπονούμενη σηκώθηκε κατευθείαν για να πάει στην τουαλέτα παίρνοντας και το τηλέφωνο της μαζί. Τότε ήταν που άρχισε να στέλνει τα μηνύματα του Τεκμηρίου 14 στη μητέρα της. Αρνήθηκε πως ο πατέρας της της ζήτησε να του τσιλλίσει τα κόκκαλα του. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή της Υπεράσπισης πως το έπραξε. Ζήτησε αμέσως βοήθεια από τη μητέρα της με την ως άνω δικαιολογία, επειδή ήθελε οπωσδήποτε να φύγει χωρίς χρονοτριβή από εκείνο το σπίτι.
48. Εξήγησε πως προσπάθησε να βρει το τηλεκοντρόλ της πύλης οχημάτων εντός του σπιτιού και δεν το βρήκε. Η μητέρα της την βοήθησε να πεταχτεί πάνω από την περίφραξη δίπλα από την πρώτη καγκελόπορτα. Αρνήθηκε υποβολή ότι ένα τηλεκοντρόλ της πύλης οχημάτων υπήρχε πάντοτε μέσα στο σπίτι, λέγοντας πως δεν το έβρισκε πάντα όταν καθάριζε.
49. Όταν έφυγε βρήκε δικαιολογία για τη φυγή της. Ανέφερε δηλαδή στον Κατηγορούμενο πως χρειαζόταν βοήθεια η μητέρα της στην κτηνιατρική κλινική όπου δούλευε και θα πήγαινε για τρεις ημέρες να την βοηθήσει. Τούτο του το ανέφερε μετά που η μητέρα της μίλησε στο τηλέφωνο με την ΜΚ2 και η τελευταία είπε στην πρώτη να την απομακρύνει από τον Κατηγορούμενο για λίγες μέρες τουλάχιστον μέχρι να δώσει κατάθεση.
50. Εξήγησε πως πριν τον ΜΥ3 δεν είχε σεξουαλική επαφή με άλλο αγόρι. Όταν της υπεβλήθη πως κάποιος Α.Τ. στα γενέθλια μιας φίλης της έβαλε το δάχτυλο του στο γεννητικό της όργανο είπε πως μόλις το έπραξε τον διέκοψε. Σε επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις αντεξέτασης ως προς το πότε «ξεπαρθενεύτηκε» (για να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση που χρησιμοποίησε κατά κόρον η Υπεράσπιση και η οποία φαίνεται στην ανταλλαγή μηνυμάτων της Παραπονούμενης με τον ΜΥ3 - Τεκμήριο 26) παραδέχθηκε πως είπε στον ΜΥ3 πως τούτο έγινε στα 14 της, αλλά αυτό ήταν ψέμα. Παραδέχθηκε επίσης πως δημιούργησε ένα βίντεο, στο οποίο η ίδια φαίνεται ν' αυνανίζεται με μια συσκευασία αντηλιακού/make up (Τεκμήριο 17) το οποίο έστειλε στον ΜΥ3 για να του αποδείξει πως αυτό γίνεται. Διερωτήθηκε θιγμένη και εμφαντικά πως η Υπεράσπιση γνωρίζει αυτά και αν κοιτάζει το τηλέφωνό της.
51. Αρνήθηκε επίμονα υποβολές ότι η καταγγελία της είναι αποκύημα της φαντασίας της, διότι δεν της άρεσε που ο πατέρας της προσπαθούσε να της βάλει όρια για τις εξόδους και της έκανε παρατηρήσεις για τις σχολικές της επιδόσεις. Ουδέποτε υπεβλήθη η θέση που ο Κατηγορούμενος προώθησε στην κατάθεσή του, ότι δηλαδή η καταγγελία ήταν υποβολιμαία από τη μητέρα της για οικονομικούς λόγους.
52. Σε σχέση με τις κατηγορίες 7 μέχρι 12, αντεξεταζόμενη η Παραπονούμενη ανέφερε πως το αστείο του να αγγίζει στα γεννητικά όργανά της και στο στήθος της αλλά και να της πιάνει τον πισινό της, ο Κατηγορούμενος το θεωρούσε παιχνίδι. Όταν η ίδια ήταν πιο μικρή το δεχόταν και ανταπέδιδε, τον τσιμπούσε στα πλευρά αλλά και στο γεννητικό όργανο. Όταν μεγάλωσε κατάλαβε πως αυτό δεν ήταν παιχνίδι. Μετά το 2019 που χώρισαν οι γονείς της αλλά χωρίς να διευκρινίσει χρονικά πότε, του ανέφερε πως την ενοχλεί αυτό και αποτραβιόταν, αλλά ο ίδιος συνέχιζε. Σε μια περίπτωση μάλιστα, χωρίς και πάλι να διευκρινίσει πότε, την έβαλε να ορκιστεί πως δεν της αρέσει και η ίδια ορκίστηκε, αλλά αμέσως μετά ο Κατηγορούμενος το ξανάκανε. Σε υποβολή ότι το αστείο αυτό ο Κατηγορούμενος το έκανε σε όλα του τα παιδιά απάντησε καταφατικά. Σημείωσε όμως ότι θα έπρεπε να σταματήσει όταν η ίδια του το ζήτησε. Είπε επίσης πως αυτό δεν γινόταν μπροστά σε άλλους, αλλά μόνο και μερικές φορές μπροστά στον αδελφό της ΜΚ
53. Ανέφερε μάλιστα πως η ίδια ποτέ δεν είδε τη μητέρα της να συμμετέχει σε αυτό το παιχνίδι μεταξύ παιδιών και πατέρα και μάλιστα αντιτίθετο σε αυτή του τη συμπεριφορά. Β.
54. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΛΟΙΠΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
55. Η ΜΚ4 στην κατάθεση της στην Αστυνομία ημερομηνίας 05.08.2022 (Τεκμήριο 12) ανέφερε ότι μετά από τα μηνύματα Τεκμήριο 14 έσπευσε για βοήθεια της κόρης της. Η Παραπονούμενη δεν είχε τρόπο να βγει από την περιφραγμένη αυλή του σπιτιού του Κατηγορούμενου, αλλά βρήκαν ένα σημείο που δεν ήταν καλή η περίφραξη και την βοήθησε να βγει.
56. Έχει σημασία να διαφανεί η ακριβής τοποθέτηση της, με τα λόγια της ΜΚ4: «Μόλις τη συνάντησα άρχισε να κλαίει, ήταν αναστατωμένη πολύ και την αγκάλιασα. Την ρώτησα τί έγινε και μου είπε ότι είχε ξυπνήσει ο [ΜΚ6] για να πάει στη δουλειά τζαι τον ένιωσε τζαι προσπάθησε να ξανακοιμηθεί. Μετά είπε ο παπάς του Χαράλαμπου να φύγει τζαι θα έρθει τζαι μου είπε ότι ο παπάς της επήεν δίπλα της τζαι εξεκίνησε να της πιάννει το βυζί της τζαι ότι της έβαλε δάκτυλο που κάτω. Μου είπε ότι το μωρό έπαιζε ότι κοιμόταν όταν της το έκανε αυτό. Την ρώτησα αν το έκανε πάνω από τα ρούχα και μου είπε ότι ήταν κάτω από τα ρούχα της. Εγώ αναστατώθηκα και πήρα αμέσως την Αστυνομία του [χωριό Δ]ύ που με ένωσε μαζί σας. Η [Παραπονούμενη] δεν μου ανάφερε άλλο περιστατικό στο παρελθόν αλλά ξέρω πως την άγγιζε τάχα για αστείο στο στήθος όπως μου είπε παλιά και θυμάμαι να το κάνει στα μωρά όταν ήταν μικρά και είμασταν μαζί». (Τεκμήριο 12, σελ. 1 γραμμές 18-25 και σελ. 2 γραμμές 1-2)
57. Αντιδρούσε, είπε, για τη στάση του αυτή και πολλές φορές ο Κατηγορούμενος την κτυπούσε. Έχει καταγγείλει και στο παρελθόν υποθέσεις βίας από τον Κατηγορούμενο προς την ίδια, οι οποίες δεν προχώρησαν στο Δικαστήριο, αλλά: «αυτό που έγινε τώρα είναι πολύ σοβαρό και θέλω να δικαιωθεί το μωρό».
58. Σε δεύτερη της κατάθεση ημερ. 07.08.2022 (Τεκμήριο 13) αναφέρει πώς δεν επιθυμεί να βάλει την Παραπονούμενη στη διαδικασία εξέτασης από ιατροδικαστή, αφού η επίδικη ήταν η πρώτη και η μόνη φορά που σύμφωνα με τα λεγόμενα της Παραπονούμενης ο Κατηγορούμενος την πείραξε, αλλά και διότι δεν αναφέρθηκε σε προηγούμενη ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή, διότι θεώρησε πώς η εν λόγω εξέταση, θα την τραυμάτιζε περισσότερο.
59. Στην προφορική της μαρτυρία στο Δικαστήριο ανέφερε επιπρόσθετα ότι, ως της είπε η Παραπονούμενη αργότερα, «η φανέλα του [ΜΚ6]» ήταν δικαιολογία, ενώ αυτό που ήθελε πράγματι να της ζητήσει η Παραπονούμενη, ήταν να την απομακρύνει από το σπίτι του πατέρα της. Η ίδια, ως μητέρα είπε, μετά από την αρχική της σύγχυση, κατάλαβε ότι η κόρη της μιλούσε συνθηματικά. Την πήρε μάλιστα τηλέφωνο η Παραπονούμενη και της είπε τηλεφωνικώς τι έγινε πριν φτάσει στο μέρος, ενώ δεν ξανά έτυχε η Παραπονούμενη να της ζητήσει έκτακτα να την απομακρύνει από τον πατέρα της. Δεν θυμάται ακριβώς ποια ήταν η ώρα όταν βοήθησε τη κόρη της να βγει από την τρύπα στην περίφραξη. Σε σχέση με τις κατηγορίες 7 μέχρι 12, ανέφερε ότι της είπε η Παραπονούμενη πως μετά τον χωρισμό της με τον Κατηγορούμενο, ο τελευταίος της έπιανε το στήθος και αυτό την ενοχλούσε. Η ΜΚ4 της είπε να του το πει ακόμα και εάν δεν θα του αρέσει.
60. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως είναι με τον Κατηγορούμενο από τα 17½ της χρόνια. Σήμερα έχει δεσμό και διαμένει με τον νέο της σύντροφο στο σπίτι, στο οποίο διαμένει με τα παιδιά. Υπάρχει αίτηση περιουσιακών διαφορών σε εκκρεμότητα, είπε, με την οποία ο Κατηγορούμενος διεκδικεί μερίδιο από την οικογενειακή οικία. Παραδέχθηκε πως μέσω Δικαστηρίου έβγαλαν διαζύγιο το 2019 και αργότερα διάταγμα διατροφής. Η Παραπονούμενη, είπε, κοιμάται βαριά και γι' αυτό ακριβώς τον λόγο η ΜΚ4 την ρώτησε αν ο πατέρας της, της έκανε στο παρελθόν κάτι παρόμοιο. Επίσης, την ρώτησε αν είδε σημάδι ρήξης παρθενικού υμένα και η Παραπονούμενη της είπε πώς όχι. Εάν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, ίσως ενεργούσε διαφορετικά ανέφερε. Πριν χωρίσουν με τον Κατηγορούμενο έτυχε η ίδια να καθόταν στον καναπέ μαζί με τις κόρες της και ο Κατηγορούμενος ερχόμενος από τη δουλειά, τους έπιανε το στήθος, χωρίς αίτια και αφορμή, ενώ η ίδια δεν ήταν σύμφωνη με κάτι τέτοιο. Ουδέποτε είδε την Παραπονούμενη να τσιμπά τον πατέρα της στα γεννητικά του όργανα.
61. Λαμβάνοντας τα μηνύματα της κόρης της, αρχικά το μυαλό της ΜΚ4 κατευθύνθηκε στο ότι της άσκησε βία, ότι την έδειρε δηλαδή, όχι άλλο. Ο Κατηγορούμενος ουδέποτε χτύπησε την Παραπονούμενη στο παρελθόν, αλλά έτυχε να την απειλήσει πώς θα την κτυπούσε κατά το περιστατικό με την απλώστρα, ως η Παραπονούμενη της ανέφερε. Η ΜΚ4 κατάλαβε πάντως πώς κάτι δεν πήγαινε καλά, με τον συνθηματικό τρόπο που της μιλούσε η κόρη της. Όταν τη συνάντησε τη ρώτησε ακριβώς τι έγινε και η Παραπονούμενη της είπε όσα η ΜΚ4 ανέφερε στην κατάθεσή της. Εξήγησε ξανά επιβεβαιώνοντας τα όσα ανέφερε στη δεύτερη κατάθεση της πως μίλησε με την Παραπονούμενη και μαζί αποφάσισαν να μην υποβληθεί σε ιατροδικαστική εξέταση, αφενός διότι ήταν ψυχοφθόρο για τη μικρή και αφετέρου, διότι δεν είχε δει σημάδι αίματος από ρήξη του παρθενικού υμένα.
62. Από τις 03.08.2022, επίδικη ημερομηνία, μέχρι και τις 05.08.2022, που η Παραπονούμενη έδωσε οπτικογραφημένη κατάθεση, αυτή ήταν μαζί της και δεν ήταν σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Η ΜΚ4 φοβόταν πως αν μάθαινε ο Κατηγορούμενος ότι η Παραπονούμενη ανέφερε όσα έγιναν στη μητέρα της και ότι πήγαν στην Αστυνομία, θα γινόταν βίαιος. Έτσι του απέκρυψαν τον πραγματικό λόγο για τον οποίο η Παραπονούμενη έφυγε από το σπίτι του Κατηγορούμενου, βρίσκοντας τη δικαιολογία ότι χρειαζόταν βοήθεια στην κτηνιατρική κλινική όπου η ΜΚ4 δούλευε και πως η Παραπονούμενη θα πήγαινε να την βοηθήσει, ως έκανε συχνά.
63. Πριν το επίδικο περιστατικό, εξ όσων η ΜΚ4 γνώριζε, η Παραπονούμενη δεν είχε φίλο και πίστευε την Παραπονούμενη πως μέχρι τότε ήταν παρθένα. Τώρα έχει σχέση με τον ΜΥ3, στου οποίου το σπίτι έτυχε να διανυκτερεύσει η Παραπονούμενη. Ήξερε ότι ο Κατηγορούμενος θύμωνε στην Παραπονούμενη και προσπαθούσε να την πειθαρχήσει, απειλώντας την ότι θα την χτυπήσει και επιπλέον γνώριζε για το περιστατικό με την απλώστρα και έτσι του έγραψε ένα γραπτό μήνυμα, Τεκμήριο 18, αναφέροντας του να προσέχει πώς μιλά στην Παραπονούμενη διότι φοβάται πως θα την κτυπήσει και κλαίει, τρέμει και δεν αναπνέει καλά. Ήξερε πώς ο Κατηγορούμενος ήταν αυστηρός με την Παραπονούμενη τόσο για τα μαθήματα, όσο και για τις βραδινές εξόδους, παραινέσεις για τις οποίες η ΜΚ4 συμφωνούσε. Όμως, η Παραπονούμενη, αναπόφευκτα, άκουγε περισσότερο τον πατέρα της, είπε.
64. Εξήγησε πως η σχέση της με τον Κατηγορούμενο πριν χωρίσουν ήταν χάλια, αφού πάντα οι διαφωνίες τους κατέληγαν σε καυγάδες. Δεν την ανησυχούν οι περιουσιακές τους διαφορές. Όταν της υπεβλήθη πως η Παραπονούμενη με το ψευδές και κατασκευασμένο παράπονο της, είχε σκοπό να ξεφορτωθεί τον πατέρα της, αφού της προκαλούσε στρες, η ίδια είπε πως αν η Παραπονούμενη της έλεγε πώς δεν ήθελε να πηγαίνει πλέον στον πατέρα της, θα κινείτο για να εκδοθεί σχετικό διάταγμα. Όταν μάλιστα, μετά το περιστατικό με την απλώστρα τον φοβόταν και της πρότεινε το ίδιο, η Παραπονούμενη ανέφερε πώς θα συνεχίζει να πηγαίνει, επειδή είναι πατέρας της. Αν η ίδια, η ΜΚ4, ήθελε να βγάλει τον Κατηγορούμενο από τη μέση, θα μπορούσε εύκολα να το πράξει όταν της χρωστούσε €3.000 ευρώ σε διατροφές, δύο χρόνια προηγουμένως. Αντί όμως να προχωρήσει στην έκδοση φυλακιστηρίου δέχθηκε ο Κατηγορούμενος να την πληρώνει με δόσεις για να παραμείνει ελεύθερος. Αρνήθηκε ότι η επιδίωξή της ήταν να τον ξεφορτωθεί και να τον βάλει φυλακή λέγοντας πως οπωσδήποτε δεν θα έβαζε την κόρη της σε αυτή τη δύσκολη και ψυχοφθόρα διαδικασία για να εξυπηρετήσει δικούς της αλλότριους σκοπούς.
65. Ο ΜΚ5 ήταν ο κλινικός ψυχολόγος που αξιολόγησε την Παραπονούμενη κατόπιν του επίδικου χρόνου και ετοίμασε σχετική έκθεση. Τα προσόντα και η εμπειρογνωμοσύνη του δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Μέσα από τη σχετική έκθεση του (Τεκμήριο 20) προκύπτει πως σκοπός της ψυχολογικής αξιολόγησης ήταν η διαπίστωση της ψυχικής και νοητικής κατάστασης της Παραπονούμενης κατά το χρόνο που η αξιολόγηση έγινε.
66. Τα μέσα που ο ΜΚ5 χρησιμοποίησε για την ψυχολογική αξιολόγηση ήταν η ημιδομημένη κλινική συνέντευξη και η διερευνητική παρατήρηση. Δεν χρησιμοποιήθηκαν οποιαδήποτε άλλα εργαλεία πέραν του DSM-5 (Τεκμήριο 21), το οποίο, ως εξήγησε, χρησιμοποιείται ευρέως ανά τον κόσμο και περιλαμβάνει διαγνωστικά κριτήρια για όλες τις ψυχικές διαταραχές. Ο ΜΚ5 λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό της Παραπονούμενης, ως λήφθηκε από την ίδια και τη μητέρα της σε τέσσερεις συνολικά συναντήσεις μεταξύ 18.08.22 και 25.10.22, τις παρατηρήσεις του περί της συμπεριφοράς της κατά τις συναντήσεις, τη συνέπεια της αφήγησης της και τη συμβατότητα του συναισθήματος της προς αυτήν, καθώς και τις νοητικές της ικανότητες, προέβη σε διαγνωστική εκτίμηση ότι η Παραπονούμενη ανέπτυξε μερική συμπτωματολογία Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΣ) σε σχέση με το επίδικο περιστατικό.
67. Κατά τις συναντήσεις τους η Παραπονούμενη ήταν συνεργάσιμη και διατηρούσε καλή βλεμματική επαφή, ήταν ντυμένη κατάλληλα για την ηλικία της, την περίσταση και την εποχή. Ήταν προσανατολισμένη σε χώρο, χρόνο και εαυτό. Εμφάνιζε καλή απόδοση στην άμεση, πρόσφατη και απώτερη μνήμη. Είχε ανεμπόδιστη ροή και περιεχόμενο σκέψεων, απαλλαγμένο παραληρητικών ιδεών, διατηρούσε καλή κριτική σκέψη και αντίληψη, χωρίς ψευδαισθητικά ή παραισθητικά ενοχλήματα. Το συναίσθημα συμβάδιζε με το περιεχόμενο της αφήγησης της και δεν παρουσίαζε αστάθεια. Αδρά εκτιμώμενες οι νοητικές της ικανότητες, φάνηκε να κυμαίνονται στο φυσιολογικό επίπεδο. Αναφέρθηκε με ευκολία στο οικογενειακό πλαίσιο.
68. Μέσα από τις αναφορές της, διαφάνηκε πως η μητέρα της έχει καλή επικοινωνία με την Παραπονούμενη και φρόντιζε τις υλικές και συναισθηματικές της ανάγκες. Αντίθετα, ο πατέρας περιεγράφηκε να διατηρεί επικριτική και ελεγκτική στάση απέναντι της θεσπίζοντας αυστηρά όρια, κάτι που προκαλούσε άγχος στην ανήλικη. Ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα με τις αναφορές της Παραπονούμενης, παρουσίαζε μειωμένες γονικές δεξιότητες και δυσκολίες στην επικοινωνία. Σύμφωνα και πάλι με τα λεγόμενα της, ο χωρισμός των γονέων της μείωσε τις μεταξύ τους συγκρούσεις κι έτσι αυτοί επικεντρώθηκαν περισσότερο στις ανάγκες της και όχι στην προβληματική μεταξύ τους σχέση. Η Παραπονούμενη ήταν κοινωνική με διάφορα ενδιαφέροντα, χωρίς οποιανδήποτε δυσκολία να σχετιστεί σε κοινωνικό και σχολικό πλαίσιο. Ο κοινωνικός της περίγυρος λειτουργούσε ως υποστήριξη για την ίδια, αφού ένιωθε ασφάλεια να εκφράζει σκέψεις και συναισθήματα. Αναφέρθηκε σε συναισθήματα θυμού και λύπης προς τον πατέρα της για το επίδικο περιστατικό και χαρακτήρισε την πράξη του ως «βλακεία», αφού δεν έπρεπε «να πειράξει» την κόρη του. Επίσης, ανέφερε πως φοβόταν για την ασφάλεια της πριν προφυλακιστεί ο πατέρας της, ενώ θύμωσε μαζί του όταν έμαθε πως την κατηγόρησε για κατασκευασμένο παράπονο λόγω του ότι αυτός δεν πλήρωνε διατροφή προς τη μητέρα της.
69. Η Παραπονούμενη, σημείωσε ο ΜΚ5, βίωσε το καταγγελθέν περιστατικό ως σωματική παραβίαση των προσωπικών της ορίων, το οποίο της προκάλεσε κλινικές ενοχλήσεις. Παρουσίαζε αίσθηση έντονης ταραχής, όταν κάποιος της υπενθύμιζε τι συνέβη, προσπάθεια να μην σκέφτεται ή να συζητά αυτό που της συνέβη, αρνητικές σκέψεις για την ίδια, συναίσθημα φόβου για μεγάλα χρονικά διαστήματα, να είναι υπερβολικά προσεκτική και σε επιφυλακή, καθώς και δυσκολία να αποκοιμηθεί. Τούτα πληρούσαν μερικώς τα διαγνωστικά κριτήρια της ΔΜΣ (Τεκμήριο 21).
70. Η όχι και τόσο καλή σχέση που η Παραπονούμενη είχε με τον πατέρα της λειτούργησε ως προστατευτικός της παράγοντας ως προς τη διαχείριση του επίδικου συμβάντος. Η ίδια θεωρούσε πως αν την ίδια συμπεριφορά επιδείκνυε κάποιο άτομο με το οποίο είχε καλύτερη σχέση, θα επηρεαζόταν περισσότερο. Περαιτέρω, η υποστήριξη της μητέρας της και της μητρικής της οικογένειας - σε αντίθεση με την πατρική της οικογένεια που υποστήριξε τον Κατηγορούμενο και πίστεψε πως η Παραπονούμενη ψεύδεται - ήταν σημαντικός παράγοντας ως προς την ανθεκτικότητα που ανέπτυξε στην αντιμετώπιση των κλινικών ενοχλήσεων.
71. Ήταν το συμπέρασμα του ΜΚ5 πως η Παραπονούμενη, η οποία μεγάλωσε σ' ένα περιβάλλον με κακή σχέση μεταξύ των γονιών της, ανέπτυξε τρόπους αντιμετώπισης και ελέγχου στρεσογόνων καταστάσεων, οι οποίοι σε συνδυασμό με την υποστήριξη της μητρικής της οικογένειας που την πίστεψε, λειτούργησαν ως προστατευτικοί παράγοντες για τη μη ανάπτυξη περαιτέρω συμπτωματολογίας ΔΜΣ.
72. Στην κυρίως εξέταση του ο ΜΚ5 εξήγησε πως η εξελικτική διαδρομή της ΔΜΣ εξαρτάται, βιβλιογραφικά, από συγκεκριμένους παράγοντες όπως η φύση και η συχνότητα του τραύματος, αν το άτομο έχει αναπτύξει τεχνικές αντιμετώπισης άγχους και αν η οικογένεια του ανήλικου πίστεψε στις αναφορές του.
73. Ο ίδιος δεν εντόπισε οποιεσδήποτε ενδείξεις ότι η Παραπονούμενη προέβη στο παράπονό της υποβολιμαία. Το συναίσθημα της συνήδε με τις περιγραφές της και δεν υπήρχε αστάθεια στην περιγραφή. Επίσης, υπογράμμισε ως σημαντικό στοιχείο το ότι η αναφορά και αποκάλυψη του επίδικου περιστατικού έφερε αρνητικές συνέπειες στην Παραπονούμενη, αφού έχασε την επικοινωνία με τον πατέρα της, μπήκε σε νομικές διαδικασίες και έχασε την επικοινωνία με την πατρική της οικογένεια, αφού αυτή δεν την πίστεψε. Εξήγησε πως, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, τα παιδιά μπορεί να φανταστούν θετικά περιστατικά για να λάβουν έπαινο, αλλά όχι αρνητικά περιστατικά, ώστε να ικανοποιήσουν κάποιον τρίτο. Επίσης, όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του παιδιού, τόσο μικραίνει η πιθανότητα υποβολιμότητας.
74. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ5 ανέφερε πως σε σχέση με το επίδικο θέμα δεν μίλησε με τη μητέρα της Παραπονούμενης. Η συνεργασία του ΜΚ5 μαζί της ήταν απλώς για να ληφθεί το ιατρικό και αναπτυξιακό ιστορικό της Παραπονούμενης και κάποιες πληροφορίες για την οικογένεια. Επανέλαβε ότι σύμφωνα με τις αναφορές της Παραπονούμενης ο Κατηγορούμενος της δημιουργούσε στρες και ότι «τα θέλω» και οι απόψεις του ήταν αντίθετες με τα δικά της. Δεν του αναφέρθηκαν περιστατικά κρίσεων πανικού, γιατί αλλιώς θα τα κατέγραφε. Ούτε και ήταν προσδιοριστικό ως προς τα ευρήματα του το αν η Παραπονούμενη είχε κατά το χρόνο της αξιολόγησης ενεργή σεξουαλική ζωή. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο η αξιολόγηση του θα ήταν διαφορετική, εάν γνώριζε για το στρες που της προκαλούσε ο Κατηγορούμενος, λόγω των απαιτήσεων του για τις επιδόσεις της και τις βραδινές της εξόδους, είπε ότι δεν θεωρεί πως θα κατέληγε σε διαφορετικό συμπέρασμα, εάν το λάμβανε υπόψη. Άλλωστε διαπίστωσε εξ ιδίων ότι ο Κατηγορούμενος, με την συμπεριφορά του δημιουργούσε στρες στην Παραπονούμενη. Ήταν πάντως βέβαιος ότι η ΔΜΣ προκλήθηκε από το επίδικο περιστατικό, αφού τα σχετικά συμπτώματα της Παραπονούμενης, σύμφωνα με τις αναφορές της, αναπτύχθηκαν μετά από αυτό. Επίσης, σύμφωνα με τα λεγόμενα της, όταν θυμάται τι συνέβη, έχει όλα τα συμπτώματα που καταγράφονται στην έκθεση του, τα οποία οφείλονται στο επίδικο περιστατικό και όχι σε οποιοδήποτε άλλο περιστατικό που μπορεί να βίωσε η Παραπονούμενη.
75. Ο ΜΚ6 στην οπτικογραφημένη του κατάθεση (Τεκμήριο 9) ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα έβαλε ξυπνητήρι και ξύπνησε γύρω στις 07:00, 07:05, 07:10, αλλά δεν θυμόταν ακριβώς. Ετοιμάστηκε, ντύθηκε και ξύπνησε τον πατέρα του για να πάνε στη δουλειά. Ο Κατηγορούμενος του είπε να πάει στο εργοστάσιο να βοηθήσει τους υπαλλήλους να φορτώσουν το αυτοκίνητο για να πάνε σε μια δουλειά στο [χωριό Ε]. Τον είδε που σηκώθηκε από το στρώμα όπου ξάπλωνε στο πάτωμα και πήγε και έπεσε στο κρεβάτι δίπλα από την Παραπονούμενη. Ο ίδιος έφυγε και όταν φόρτωσαν το αυτοκίνητο με τα ξύλα, σύμφωνα με τις οδηγίες του πατέρα του, τον πήρε τηλέφωνο. Δεν θυμόταν αν ήταν από το δικό του τηλέφωνο ή από το κινητό τηλέφωνο κάποιου υπάλληλου. Όταν έφτασε στο σπίτι κατέβηκε μπήκε μέσα και είδε την αδελφή του να κάθεται στον καναπέ. Όταν ετοιμάστηκε ο πατέρας του, κατέβηκε κάτω και έφυγαν. Δεν γνωρίζει τι έγινε στο ενδιάμεσο. Από τη στιγμή που έφυγε για πρώτη φορά από το σπίτι μέχρι τη στιγμή που επέστρεψε στο σπίτι για να πάρει τον Κατηγορούμενο, πέρασε περίπου 1 - 1½ ώρα, χωρίς να είναι σίγουρος. Υπήρχαν δυο τηλεκοντρόλ για την πύλη οχημάτων, το ένα εκ των οποίων ήταν συνήθως, αλλά όχι πάντα μέσα στο σπίτι.
76. Όσον αφορά στις κατηγορίες 7-12 είπε ότι, ο Κατηγορούμενος έπιανε και του ιδίου το στήθος για αστείο. Είπε χαρακτηριστικά: «. επειδή έσιει το ο παπάς μου... ντάξει για να μας πειράξει που το κάμνει τζιαι για αστείο ας πούμε μπορεί να... ας πούμε να μας πιάει έτσι νάκκο το βυζί στο πεταχτό ένταλως να σου το πω... αλλά εν για το αστείο τζιαι ξέρουμε το τζιαι εν για αυτό που επαραξενεύτηκα γιατί τάχα εν νομ... εν ενόμιζα να το έκαμνε... να ενόμιζα ότι εννά έκαμνε έτσι πράμα της αρφής μου μέσα στα σοβαρά. Τζιαι εν για αυτό που ταράχτηκα τζιαι γω.» (Τεκμήριο 9, σελ. 7 γρ. 27 - 32).
77. Στην κυρίως εξέταση του στο Δικαστήριο, ο ΜΚ6 ανέφερε πως οι σχέσεις του με τον πατέρα του ήταν πολύ καλές, τον ένιωθε και ως φίλο και ως οικογένεια. Το «αστείο» ο Κατηγορούμενος να πιάνει το στήθος του ΜΚ6 και της Παραπονούμενης γινόταν κάθε φόρα που ο ίδιος και η αδελφή του διέμεναν στον πατέρα τους, είτε κάθε εβδομάδα, είτε κάθε δεύτερη βδομάδα. Δεν θυμόταν αν ο πατέρας του και η μητέρα του έπαιζαν μεταξύ τους το «αστείο» με τα τσιμπήματα, ούτε και θυμόταν αν η μητέρα του αντιδρούσε σ' αυτά τα παιχνίδια. Ήταν πάντως βέβαιος πως τα τσιμπήματα αυτά ήταν το αστείο του πατέρα του και ουδέποτε ο ίδιος το εξέλαβε με σεξουαλικό τρόπο. Συνέχισε μέχρι και τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο να το ερμηνεύει ως ένα «αστείο» παιχνίδι. Γι' αυτό παραξενεύτηκε όταν άκουσε για τον ισχυρισμό της αδελφής του ότι ο πατέρας τους της έβαλε δάκτυλο κάτω από τα ρούχα.
78. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως τύχαινε μερικές φορές ο πατέρας του να θυμώσει και να βγει εκτός εαυτού, είτε λόγω της επίδοσης των παιδιών στα μαθήματα, είτε λόγω κάποιας «πελλάρας» που έκαναν. Ήταν αυστηρός πατέρας, όμως μερικές φορές το παρατραβούσε, δηλαδή τους έδερνε δίνοντας τους μπάτσο. Έτυχε ο Κατηγορούμενος να ασκήσει βία στον ίδιο, αλλά όχι τόσο συχνά όσο στη μεγάλη του αδελφή. Στο περιστατικό με την απλώστρα ο ΜΚ6 ήταν παρών. Εξέφρασε την άποψη πως ακόμα και αν έκαναν κάτι λάθος, ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σωστό να ασκεί βία στα παιδιά του. Όταν μάλωναν είπε, ο τρόπος «να μερώσουν» ήταν ο πατέρας τους να τους πιάσει το στήθος και το ίδιο έκαναν και αυτοί. Τούτο συνέβαινε και πριν τον χωρισμό με τη μητέρα τους και μετά.
79. Στις 3.08.22 δεν θυμάται ακριβώς τι ώρα ξύπνησε, συνήθως έβαζε το ξυπνητήρι στις 7:00 με 7:
80. Δεν είδε ποτέ την αδελφή του ξύπνια πριν φύγει για τη δουλειά. Ο ίδιος ετοιμάστηκε και αργότερα ξύπνησε τον Κατηγορούμενο. Δεν θυμάται αν ο Κατηγορούμενος μίλησε με κάποιον στο τηλέφωνο εκείνο το πρωί. Πριν φύγει, είδε τον Κατηγορούμενο να ξαπλώνει στο κρεβάτι δίπλα από την Παραπονούμενη. Δεν θυμάται ποια ώρα έπιασε τηλέφωνο τον Κατηγορούμενο από το τηλέφωνο του ΜΥ1, ούτε πόση ώρα του πήρε να φορτώσει τα ξύλα και να πάει πίσω στο σπίτι για να παραλάβει τον πατέρα του. Ενώ ο ίδιος ή η Παραπονούμενη ποτέ δεν πήγαιναν να ξαπλώσουν στο ίδιο κρεβάτι με τον πατέρα τους, αυτός ερχόταν στο δικό τους.
81. Ούτε η μητέρα του, ούτε η Παραπονούμενη του ανέφεραν λεπτομέρειες για το περιστατικό. Ο πρώτος που του ανέφερε ότι η αδελφή του κατάγγειλε τον πατέρα τους για σεξουαλική παρενόχληση ήταν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, τον οποίο πήγε και είδε στο κρατητήριο και του πήρε κάποια πράγματα που ζήτησε. Απαιτήθηκε να του το αποκαλύψει, είπε, διότι εξαιτίας της κράτησης του, δεν πήγαν στο υδροπάρκο όπως είχαν κανονίσει. Β.
82. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ
83. Ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 10) ανέφερε συνοπτικά τα εξής. Η σχέση του με τα παιδιά του είναι πολύ καλή. Ο ΜΚ6 ακόμη διέμενε μαζί του στις 7.08.22 που έδωσε την κατάθεση, ενώ η Παραπονούμενη διανυκτέρευσε για τελευταία φορά στο σπίτι του το βράδυ της 2ας με 3ης Αυγούστου
84. Στις 3.08.22 έλαβε γραπτό μήνυμα στο κινητό του από την Παραπονούμενη, λέγοντας του πως θα μείνει με τη μητέρα της για να τη βοηθήσει στη δουλειά και θα επέστρεφε να μείνει μαζί του την επόμενη Δευτέρα. Δεν γνώριζε αν η Παραπονούμενη κοιμάται βαριά, αλλά μόνο ότι κοιμάται για πολλές ώρες και παραμιλά στον ύπνο της. Ο ΜΚ6 τον ξύπνησε η ώρα 7:00 το πρωί. Η Παραπονούμενη σηκώθηκε περίπου 30 με 40 λεπτά αργότερα και κατέβηκε κάτω για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. Πριν σηκωθεί από το κρεβάτι η Παραπονούμενη, την αγκάλιασε για να ξυπνήσει. Τίποτε άλλο δεν συνέβη μέχρι που ο ίδιος και ο ΜΚ6 έφυγαν για δουλειά. Όταν ρωτήθηκε περί των θέσεων της Παραπονούμενης, απάντησε πως τέτοια πράγματα δεν έγιναν.
85. Όσον αφορά στις κατηγορίες 7 με 12, ο Κατηγορούμενος απάντησε πως ποτέ δεν άγγιξε την Παραπονούμενη στο γεννητικό όργανο και στο στήθος με σεξουαλικό τρόπο. Μπορεί να της έδινε «κανένα πατσούι στον πισινό για αστείο ή μπορεί να την τσιμπούσα πάλι για αστείο. Δεν έκαμα κάτι με σεξουαλικό τρόπο». Όταν ρωτήθηκε για τις θέσεις της Παραπονούμενης ότι δηλαδή την άγγιζε στο στήθος, στον πισινό και στα γεννητικά της όργανα τόσο στο σπίτι, όσο και στο αυτοκίνητο όταν αυτή ήταν συνοδηγός, τα αρνήθηκε όλα. Δεν γνωρίζει είπε τον λόγο που η κόρη του έκανε εναντίον του καταγγελία, όμως τον τελευταίο καιρό έχει μεγάλες διαμάχες με τη μητέρα της για οικονομικά θέματα και της κίνησε αγωγή για τα περιουσιακά, ενώ έχουν διαφορές και για τη διατροφή των παιδιών.
86. Στην κυρίως εξέταση του στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος ανέφερε την πεποίθησή του ότι, μετά τον χωρισμό του με τη ΜΚ4 τα παιδιά δεν οριοθετούνταν ορθά από τη μητέρα τους. Ο ίδιος ήταν αυστηρός μαζί τους. Ιδιαίτερα αυστηρός ήταν με την Παραπονούμενη για το θέμα των επιδόσεων της στα μαθήματα και στα ιδιαίτερα, καθώς και για το θέμα των εξόδων της στο χωριό τις καθημερινές, αφού στο χωριό όπου διαμένουν υπάρχει έξαρση ναρκωτικών. Της έδωσε αρκετές προειδοποιήσεις, είπε, και μετά την 4η του προειδοποίηση η Παραπονούμενη συμμορφώθηκε.
87. Όταν ο ίδιος βρισκόταν στην Αγγλία για δουλειά, η ΜΚ4 του ζήτησε να χωρίσουν. Θεώρησε αρχικά ότι ο λόγος ήταν κάποιες οικονομικές διαφορές και πως την πίεσε στη δουλειά, ενώ τελικά ο πραγματικός λόγος ήταν πως είχε εξωσυζυγική σχέση με τον ΜΥ2, την οποία η ΜΚ4 και ο ΜΥ2 ουδέποτε παραδέχτηκαν. Μετά τον χωρισμό τους, η ΜΚ4 έγινε επιθετική και εκδικητική έναντι του. Κάποιες φορές μάλιστα του έβγαλε και φυλακιστήριο, διότι άργησε 1-2 βδομάδες να της πληρώσει τη διατροφή για τα παιδιά, αφού τότε ο ίδιος είχε οικονομικά προβλήματα. Της χρωστούσε ουσιαστικά μόνο €300 σε διατροφές για τον τελευταίο μήνα πριν συλληφθεί. Έστρεφε τα παιδιά εναντίον του και ουδέποτε τον στήριξε στην αυστηρότητα με την οποία ο ίδιος ήθελε να αντιμετωπίζει τα παιδιά. Απέδωσε την αυστηρότητα του ως πατέρας στο ότι είχε και εκείνος έντονα εφηβικά χρόνια και κατά την άποψη του ο πατέρας του τον κράτησε στο σωστό δρόμο. Έτσι και ο ίδιος ήθελε να είναι με τα δικά του παιδιά, με τα οποία πάντοτε μιλούσε, αστειευόταν και δεν τον ντρέπονταν.
88. Το παιχνίδι με τα τσιμπήματα ήταν το αστείο που είχε με τα παιδιά. Έλεγε στον ΜΚ6 «Έλα να δω ρε αν εμιάλινε η πουλλού σου», πιάνοντας για αστείο από 6 ‑ 7 χρονών τα γεννητικά του όργανα. Και ο ίδιος όμως ανταπέδιδε το παιχνίδι, αφού όταν πάλευαν τον έπιανε από τα γεννητικά του όργανα για να παραδοθεί. Το ίδιο έκανε στον Κατηγορούμενο ο πατέρας του, αλλά και οι θείοι του. Έπαιζαν το «παιχνίδι» αυτό και με τη ΜΚ4, πριν χωρίσουν, με τον ίδιο τρόπο. Ποτέ τα παιδιά δεν του έφεραν αντίρρηση στο παιχνίδι αυτό. Μια φορά μάλιστα που τσίμπησε την Παραπονούμενη στο στήθος και αυτή κόντεψε να βάλει τα κλάματα από τον πόνο, τη ρώτησε αν ήθελε να σταματήσουν το παιχνίδι αυτό και η ίδια του είπε πως δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, αφού καταλάβαινε πως ήταν το αστείο τους. Ουδείς από τα παιδιά του εναντιώθηκε ποτέ στο παιχνίδι αυτό και ποτέ δεν το έκανε με σεξουαλικό σκοπό. Ήθελε να δείξει πόσο καλός πατέρας ήταν για τα παιδιά του και πόσο καλές σχέσεις είχε με αυτά, δίνοντας μάλιστα συγκεκριμένα παραδείγματα.
89. Κατά το επίδικο βράδυ ο ίδιος κοιμήθηκε στον καναπέ. Ξύπνησε στη μέση της νύχτας γιατί ζεσταινόταν και πήγε στο δωμάτιο όπου ξάπλωναν τα παιδιά και ξάπλωσε σε στρώμα στο πάτωμα, που είχε βάλει από πριν και κοιμήθηκε. Μεταξύ 7:00 και 7:10 ο ΜΚ6 τον ξύπνησε για να πάνε στη δουλειά. Ήθελε να κοιμηθεί ακόμα λίγο και έτσι του είπε να πάει να φορτώσει τα ξύλα και να έρθει αργότερα στο σπίτι να τον πάρει. Στις 7:08 το πρωί π.μ. μίλησε στον ΜΥ1 - ενόσω ο ΜΚ6 ετοιμαζόταν - για περίπου 2 λεπτά (βλ. Τεκμήριο 23). Τότε σηκώθηκε και ξάπλωσε στο κρεβάτι δίπλα από την κόρη του, την αγκάλιασε για να την ξυπνήσει διότι αυτή του το ζήτησε, αφού ήθελε να κάνει τις δουλειές και να πάει στη γιαγιά της. Δεν ξύπνησε όμως. Της είπε δύο φορές το όνομα της και δεν ανταποκρίθηκε και έτσι την άφησε να κοιμάται, ενώ ο ίδιος ξάπλωνε ανάσκελα και συλλογιζόταν τις δουλειές που είχε μέσα στην μέρα. Τότε η Παραπονούμενη ξύπνησε και τον ρώτησε πού είναι ο [ΜΚ6], ο αδελφός της. Μετά σηκώθηκε, πήγε στην τουαλέτα, επέστρεψε για να πάρει το κινητό της και ξαναπήγε στην τουαλέτα. Αργότερα του «τσίλλησε» τα κόκκαλα του, της είπε ευχαριστώ και της έδωσε μια αγκαλιά. Ο ΜΚ6 τον πήρε από το τηλέφωνο του ΜΥ1 στις 7:38 (βλ. Τεκμήριο 23), για να του πει πως είναι έτοιμοι και έχουν φορτώσει τα ξύλα.
90. Αργότερα μέσα στην ημέρα η Παραπονούμενη του είπε με μήνυμα πως θα μείνει στη μητέρα της για περίπου τρεις μέρες (βλ. Τεκμήριο 28). Ο ίδιος την έπιασε τηλέφωνο, διότι ήταν αντίθετος σ' αυτό, αφού ήταν οι δικές του μέρες με τα παιδιά. Εν τέλει της μίλησε, βεβαιώθηκε ότι αυτή ήθελε να βοηθήσει τη μητέρα της στο κτηνιατρείο και συναίνεσε.
91. Ήταν η θέση του πως για την πύλη των οχημάτων υπάρχουν δύο τηλεκοντρόλ, το ένα εκ των οποίων βρίσκεται πάντοτε μέσα στο σπίτι, θέλοντας εμμέσως να υποδείξει πως η Παραπονούμενη θα μπορούσε ν' ανοίξει την πύλη οχημάτων και να εξέλθει της περίφραξης περπατώντας. Επίσης είπε πως βοήθησε τη βαφτιστικιά και αδελφότεκνη του, κόρη της ΜΥ4 και του ΜΥ2, να αποτοξινωθεί από τα ναρκωτικά.
92. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε καθετί που η Κατηγορούσα Αρχή του καταλόγισε. Σε υποβολή πως δεν μπορεί με βεβαιότητα να γνωρίζει την ώρα που ο γιος του ΜΚ6 τον ξύπνησε, απάντησε πως γνωρίζει 1000% πως ήταν στις 7:00 ή λίγο μετά τις 7:
93. Ο λόγος που πήγε και ξάπλωσε με την Παραπονούμενη το επίδικο πρωί ήταν διότι ήταν ορθοπεδικό το στρώμα και είχε διαχρονικά προβλήματα με τον σπόνδυλο του, ενώ παράλληλα ήθελε να την ξυπνήσει, όπως η ίδια του ζήτησε, για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. Ουδέποτε παρενόχλησε σεξουαλικά την κόρη του και τα πράγματα έγιναν όπως είπε στην κατάθεση του και στην κυρίως εξέταση του.
94. Ουδέποτε άγγιξε την κόρη του με σεξουαλικό τρόπο και ουδέποτε αυτή του είπε πως το παιχνίδι τους την ενοχλεί. Δέχθηκε πως έτυχε να την πειράξει για αστείο στο στήθος, στον πισινό και στα πόδια, αλλά αρνήθηκε πως την άγγιξε στο αιδοίο. Όταν του υπεβλήθη πως τούτο το έκανε μόνο όταν ήταν μόνοι τους, το αρνήθηκε και αυτό. Β.
95. ΣΥΝΟΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
96. Ο ΜΥ1 ανέφερε στο Δικαστήριο πως εργαζόταν με τον Κατηγορούμενο το καλοκαίρι του 2022 και στις 03.08.22 ήταν εργοδοτούμενός του. Συνήθως, είπε, το εργοστάσιο ξυλουργικής του Κατηγορούμενου ανοίγει στις 7:00 τούτο όμως επιδέχεται και εξαιρέσεων. Την επίδικη ημέρα ο ίδιος μεταξύ 07:00 και 07:10 βρισκόταν στο εργοστάσιο και αυτό ήταν κλειστό. Tότε (σύμφωνα με το Τεκμήριο 23 στις 07:08 π.μ.) πήρε τον Κατηγορούμενο τηλέφωνο, ο οποίος του φάνηκε αγουροξυπνημένος και ο οποίος του είπε πως θα πήγαινε ο γιος του ν' ανοίξει το εργοστάσιο, να φορτώσουν τα ξύλα μαζί, αφού θα πήγαιναν για τοποθέτηση σε πελάτη. Μετά από περίπου 10 λεπτά ο ΜΚ6 ήρθε στο μέρος και γύρω στις 07:40 π.μ. αφού τελείωσαν με το φόρτωμα, ο ΜΚ6 ξεκίνησε να πάει πίσω στο σπίτι του Κατηγορούμενου να τον παραλάβει. Ο ΜΥ1 ξεκίνησε με άλλο αυτοκίνητο για τον πελάτη. Δεν αντεξετάστηκε.
97. Ο ΜΥ2, γαμπρός και πρωτοκουμπάρος του Κατηγορούμενου αλλά και νονός της κόρης του, ανέφερε στο Δικαστήριο πως το 2017 ήρθε σε ρήξη με τον Κατηγορούμενο και εκ τότε δεν διατηρούν οποιεσδήποτε σχέσεις. Ο λόγος της ρήξης αυτής ήταν διότι ο ΜΥ2, διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με τη γυναίκα του Κατηγορούμενου, περί τους μήνες Φεβρουάριο με Σεπτέμβριο του 2017 και ενόσω η ΜΚ4 και τα τρία της παιδιά ζούσαν στο σπίτι του ΜΥ2 και της ΜΥ4 αφού ο Κατηγορούμενος απουσίαζε στο εξωτερικό για δουλειά. Εξήγησε πως η σχέση τους κράτησε για 6‑7 μήνες και διακόπηκε όταν ο Κατηγορούμενος ανακάλυψε κάποια μηνύματα στο κινητό της γυναίκας του. Τότε πιάστηκαν στα χέρια, αλλά ποτέ πριν το Δικαστήριο ο ΜΥ2 δεν παραδέχτηκε στον Κατηγορούμενο πως οι υποψίες του ήταν αληθινές, πως είχε δηλαδή πράγματι εξωσυζυγική σχέση με τη γυναίκα του.
98. Κατά την αντεξέτασή του αρνήθηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο, δηλαδή για να αντικρούσει τα λεγόμενα της ΜΚ4 ότι η σχέση μεταξύ αυτής και του ΜΥ2 ποτέ δεν υπήρξε στην πραγματικότητα αλλά μόνο στη φαντασία του Κατηγορούμενου. Το φέρει βαρέως στη συνείδησή του, είπε, πως όταν ο Κατηγορούμενος τον ρώτησε ευθέως εάν είχε δεσμό με τη γυναίκα του αυτός του το αρνήθηκε. Όταν, λοιπόν, πήρε την κλήση για το Δικαστήριο ανέφερε στην ΜΥ4, «Πρόδωσά τον μια φορά τον [Κατηγορούμενο], εν θα τον ξαναπροδώσω». Όταν του υπεβλήθη πως ο σκοπός της μαρτυρίας του ήταν να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον Κατηγορούμενο, ο ίδιος είπε πως μετά από αυτό που συνέβη δεν αναμένει ότι αυτές θα αποκατασταθούν ποτέ. Ουδείς, είπε, μπορεί να του επιβάλει να πει κάτι που δεν αληθεύει ή που δεν συμφέρει στην οικογένειά του.
99. Σε σχέση με τις κατηγορίες 7‑12, ο ΜΥ2 ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος πολλές φορές αστειευόμενος έλεγε της Παραπονούμενης, «Έλα να δω αν εμιάλυνε το βυζούι σου» και του γιου του ΜΚ6, «Έλα να δω αν εμιάλυνε η πουλού σου». Ποτέ δεν το έκανε πονηρά και τίποτε το μεμπτό δεν υπήρχε σ' αυτό. Η ΜΚ4, όχι μόνο ήταν μπροστά σ' αυτά τα παιχνίδια πατέρα και παιδιών αλλά έμπαινε και η ίδια στο παιχνίδι και έπαινε τον Κατηγορούμενο από τα γεννητικά όργανα ενώ τα παιδιά παρακολουθούσαν.
100. Ο ΜΥ3 μαρτύρησε πως είχε ερωτική σχέση με την Παραπονούμενη μετά τον επίδικο χρόνο, δηλαδή μεταξύ 21.04.23 και 13.09.
101. Χώρισαν, είπε, ακριβώς μετά που η Παραπονούμενη μαρτύρησε στο Δικαστήριο στις 13.09.
102. Όταν, μεταγενέστερα του επίδικου χρόνου αλλά προγενέστερα της μαρτυρίας της Παραπονούμενης στο Δικαστήριο, προσπάθησε να μάθει από την ίδια γιατί δεν έσπασε ο παρθενικός της υμένας την ημέρα που οι δύο τους είχαν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή, η Παραπονούμενη του είπε τρεις διαφορετικές εκδοχές και δεν ήξερε ποια ήταν η αλήθεια. Ήξερε, συνέχισε, πως η Παραπονούμενη θα μαρτυρούσε στο Δικαστήριο ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν παρθένα και πως ο ίδιος ο ΜΥ3 την ξεπαρθένεψε, ενώ ο ίδιος δεν το πίστευε αυτό, για τους εξής λόγους. Την πρώτη φορά που ρώτησε την Παραπονούμενη γιατί δεν ήταν παρθένα, του είπε πως ο παρθενικός της υμένας έσπασε από το δάκτυλο του πατέρα της, τη δεύτερη φορά από το δάκτυλο κάποιου Α.Τ. και την τρίτη φορά ότι είναι από ένα μέικαπ (προφανώς το Τεκμήριο 17 (πλαστική συσκευασία make up με καμπυλωτή άκρη), παρόλο που ουδέποτε του υποδείχθηκε για να το αναγνωρίσει). Όταν ο ίδιος δεν την πίστεψε, η Παραπονούμενη του έστειλε βίντεο για να του αποδείξει πως το μέικαπ μπορεί να εισέλθει στον κόλπο της, βίντεο το οποίο ουδέποτε κατατέθηκε ως Τεκμήριο. Είχε ανταλλάξει στις 7.09.23 με 8.09.23 με την Παραπονούμενη γραπτά μηνύματα σχετικά με αυτό το θέμα, τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
103. Σ' αυτά φαίνεται ότι η Παραπονούμενη προσπαθεί να εξηγήσει στον MY3 τους λόγους για τους οποίους, ενώ ο MY3 ήταν το πρώτο αγόρι με το οποίο αυτή ήρθε σε σεξουαλική επαφή, ο παρθενικός της υμένας δεν έσπασε τότε, αλλά προηγουμένως. Σημειώνουμε πως σε ερωτήσεις σχετικά με το βίντεο με το μέικαπ που η Παραπονούμενη του είχε αποστείλει, αρνήθηκε να απαντήσει, ως ήταν δικαίωμα του, κατόπιν σχετικής προειδοποίησης από το Δικαστήριο περί της δυνατότητας του να τηρήσει σιωπή, ώστε να μην αυτοενοχοποιηθεί για ποινικό αδίκημα.
104. Η ΜΥ4, αδελφή του Κατηγορούμενου, είπε πως είχε αρκετά καλή σχέση με τον αδελφό της εκτός από 1 ½ χρόνο που δεν του μιλούσε, χωρίς να προσδιορίσει πότε ή γιατί συνέβηκε τούτο. Ένιωθε τη ΜΚ4 περισσότερο από αδελφή της και την βοηθούσε επαγγελματικά, οικονομικά και πρακτικά. Για κάποιο διάστημα που ο Κατηγορούμενος βρισκόταν για δουλειές στο εξωτερικό έμενε με τα παιδιά της στο σπίτι της. Ανακάλυψε ότι η ΜΚ4 και ο σύζυγος της ΜΥ2 διατηρούσαν δεσμό κατ' εκείνο το διάστημα. Αμέσως, στις 17.04.2017, η ΜΥ4 πέταξε τη ΜΚ4 και τα παιδιά της έξω από το σπίτι της, αλλά αργότερα ανακάλυψε πως συνέχισαν να βρίσκονται και να συνευρίσκονται, τουλάχιστον σε μια περίπτωση. Για ενάμισι χρόνο τα παιδιά του Κατηγορούμενου και της MK4 δεν έμεναν με τη μητέρα τους, είπε, αφού δεν την ήθελαν, διότι γνώριζαν την αλήθεια.
105. Στις 7.08.22 η Παραπονούμενη της είπε πως ο πατέρας της την άγγιξε στο στήθος καθώς ξάπλωνε στο κρεβάτι και κάτω από τα ρούχα. Την ρώτησε αν κάτι τέτοιο έχει ξανασυμβεί ή αν έγινε οτιδήποτε άλλο. Η Παραπονούμενη ορκιζόταν πως όχι. Της είπε ότι κατήγγειλε τον πατέρα της στην Αστυνομία και πως τον έχουν συλλάβει. Ήταν πολύ αναστατωμένη την ημέρα εκείνη, αλλά όχι την επόμενη. Ουδέποτε της είπε πως ο Κατηγορούμενος της έβαλε δάκτυλο, παρά μόνο τέσσερεις μήνες αργότερα. Ο ΜΥ3 είναι γιος της φίλης της ΜΥ4 και είναι και γείτονες. Από την ημέρα που η Παραπονούμενη μαρτύρησε στο Δικαστήριο, δηλαδή στις 13.09.23, δεν ξαναπήγε στο σπίτι της, ούτε της μίλησε, χωρίς η ίδια να γνωρίζει τον λόγο.
106. Σε σχέση με τα περιστατικά που αφορούν τις κατηγορίες 7-12, η ΜΥ4 μαρτύρησε κυρίως για τη χρονική περίοδο κατά ή πριν το 2017, που η ΜΚ4 και τα παιδιά αυτής έμεναν στο σπίτι της. Μαρτύρησε και για ένα μεταγενέστερο περιστατικό, που δεν προσδιόρισε χρονικά. Είδε πολλές φορές, είπε, τον Κατηγορούμενο και τη ΜΚ4 να παίζουν το «παιχνίδι» όπου η ΜΚ4 έπιανε τα γεννητικά όργανα του Κατηγορούμενου και αυτός της έπιανε το στήθος. Έφερε ένσταση, είπε, διότι «Τα μωρά ό,τι βλέπουν κάνουν». Πιο πρόσφατα είπε, χωρίς να προσδιορίσει χρόνο, υπήρξε ένα περιστατικό, όπου η Παραπονούμενη είχε βάλει κάτω τον πατέρα της, πιάνοντας τον από τα γεννητικά όργανα, όπως έπραττε η μητέρα της και τότε μπήκε και o ΜΚ6 στο «παιχνίδι». Πριν τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο, η Παραπονούμενη την ρώτησε αν θα είχε επιπτώσεις αν δεν μαρτυρούσε στο Δικαστήριο και η ίδια δεν γνώριζε να της απαντήσει. Πάντως, η Παραπονούμενη της είπε για το περιστατικό με την απλώστρα και ότι φοβήθηκε και έκλαιγε, αλλά και ότι είχε διαφωνίες με τον πατέρα της για τα μαθήματα.
107. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ4 ανέφερε πως ο λόγος που ήρθε στο Δικαστήριο ήταν γιατί της το ζήτησαν τα άλλα δύο παιδιά του Κατηγορούμενου, δηλαδή της ζήτησαν να πει την αλήθεια σε σχέση με την εξωσυζυγική σχέση της μητέρας τους, αφού έμαθαν ότι η ΜΚ4 την αρνήθηκε στο Δικαστήριο. Όταν ρωτήθηκε το απόλυτα εύλογο ερώτημα γιατί αποφάσισε να αποκαλύψει τόσο εξευτελιστικά στοιχεία για όλη της την οικογένεια ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι πιο πριν, είπε ότι ήθελε να προστατεύσει τα παιδιά, λέγοντας την αλήθεια στο Δικαστήριο, αφού η ΜΚ4 είπε ψέματα.
108. Περαιτέρω, η ΜΚ4 αρνήθηκε πως ουδέποτε ήταν παρούσα όταν τα παιδιά έπαιζαν το «παιχνίδι» αυτό με τον πατέρα τους αναιρώντας τα προηγούμενα λεγόμενά της. Ήταν μόνο παρούσα όταν η ΜΚ4 έπαιζε το παιχνίδι με τον Κατηγορούμενο και ουδέποτε είδε την ΜΚ4 να φέρει ένσταση σ' αυτό. Η ίδια θα ήθελε να είχε προστατεύσει την αξιοπρέπεια της Παραπονούμενης στο Δικαστήριο, αλλά δεν μπορούσε διότι, η τελευταία ουδέποτε της ζήτησε βοήθεια ή την συμβουλεύτηκε. Ούτε και η ίδια η ΜΥ4 την συμβούλευσε, διότι δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί τα όσα άκουσε από τα αδέλφια της Παραπονούμενης, ότι δηλαδή της είχε βάλει δάκτυλο ο Α.Τ. και ότι έχει «ξεπαρθενευτεί» με ένα μέικαπ.
109. Ο ΜΥ5 είναι γυναικολόγος ιατρός που ασκεί το επάγγελμα από το 1989 μέχρι σήμερα. Από το 1989 μέχρι το 2002 ως ιδιώτης και ιδιοκτήτης κλινικής, ενώ από το 2002 μέχρι το 2017 ως ιατρός σε δημόσια νοσοκομεία. Εργάστηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού, ως Διευθυντής του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, στο Μακάρειο Νοσοκομείο Λευκωσίας και από το 2017 και εντεύθεν ασκεί το επάγγελμα του ιδιώτη γυναικολόγου στην Πάφο. Ήταν για 5 χρόνια καθηγητής στο Frederick University και εξακολουθεί να είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μεσογείου. Έχει εξετάσει είπε, πάνω από 10 περιστατικά που αφορούσαν σεξουαλική κακοποίηση και παρουσιάστηκε σχετικά στο Δικαστήριο 5 με 6 φορές.
110. Εξήγησε τους δύο τρόπους που δημιουργείται ερωτική επιθυμία στη γυναίκα. Αφενός με εγκεφαλικό ερεθισμό, ο οποίος μέσω ενός μηχανισμού νεύρωσης μεταδίδεται στην είσοδο του κόλπου όπου υπάρχουν αδένες που εκκρίνουν ουσίες λιπαρές και υγρές για να προετοιμάσουν τον κόλπο για την επαφή. Αφετέρου, μ' ένα τοπικό ερεθισμό στην περιοχή του ιερού οστούν της γυναίκας, ο οποίος μέσω έτερου μηχανισμού νεύρωσης, επιφέρει το ίδιο αποτέλεσμα. Οι δύο αυτοί μηχανισμοί ερεθισμού ισχύουν για όλες τις γυναίκες, παρθένες ή μη. Το πρωί, ανέφερε, χωρίς οποιοδήποτε από αυτά να συμβεί, ο κόλπος της γυναίκας είναι ξηρός.
111. Εξήγησε πως στον κόλπο μιας γυναίκας δεν υπάρχουν κόκκαλα. Το οστό της λεκάνης είναι αυτό που στηρίζει το σώμα της γυναίκας, το οποίο αποτελείται από δύο κυρίως κόκκαλα, τα ανώνυμα κόκκαλα που υποδιαιρούνται σε 3 άλλα ενωμένα κόκκαλα, στο κάτω μέρος της λεκάνης, το λαγόνιο, το ηβικό και το ισχιακό οστούν. Κόκκαλο όμως που να εφάπτεται της εισόδου του κόλπου δεν υπάρχει, αφού εάν υπήρχε μια γυναίκα δεν θα μπορούσε να γεννήσει. Η μόνη περίπτωση δάκτυλο που εισέρχεται στον κόλπο της γυναίκας να αγγίξει σε κόκκαλο είναι στην ηβική σύμφυση που βρίσκεται στο πάνω μέρος του κόλπου, δηλαδή προς το κεφάλι και μόνο εάν το δάκτυλο αυτό εισέλθει 4‑8 εκατοστά εντός του αιδοίου.
112. Σε περίπτωση που η γυναίκα είναι ξαπλωμένη στη δεξιά της πλευρά έχοντας στάση δρομέα, δηλαδή έχοντας το δεξί πόδι ίσιο και το αριστερό πόδι λυγισμένο, είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατον κάποιος ο οποίος ξαπλώνει από πίσω της επίσης στη δεξιά του πλευρά, να μπορέσει με το αριστερό του χέρι να εισχωρήσει στον κόλπο. Για να το πράξει, πρέπει να ανοίξει έστω και λίγο τα πόδια της γυναίκας. Στην περίπτωση που γυναίκα βρίσκεται σε θέση δρομέα, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, με τη μόνη διαφορά ότι το δεξί της πόδι δεν είναι ίσιο, αλλά λίγο λυγισμένο, τότε το χέρι του άντρα πρέπει να κινηθεί ανάμεσα στους μηρούς και μετακινώντας έστω και λίγο έναν απ' αυτούς να εισέλθει στον κόλπο. Ερωτήθηκε εάν η απάντησή του διαφοροποιείται στην περίπτωση που ο άνδρας είναι αριστερόχειρας και όχι δεξιόχειρας, αλλά δεν απάντησε κατ' ουσίαν. Δεν απέκλεισε, όμως, με ξηρό γυναικείο κόλπο ο άνδρας να καταφέρει να βάλει δάκτυλο στον κόλπο της γυναίκας, εάν ασκήσει βία μεγαλύτερη από την αντίσταση που συναντά. Όταν ρωτήθηκε σε ποια στάση σώματος γυναίκας θα ήταν πιο εύκολο ένας άνδρας να βάλει το δάκτυλο του, απάντησε, όχι με αναφορά σε δάκτυλο, αλλά με αναφορά σε πέος. Ότι δηλαδή η ευκολότερη είσοδος θα ήταν από το πίσω μέρος του σώματος της γυναίκας, ως συστήνει, είπε, τη σεξουαλική επαφή για τις εγκύους.
113. Εξήγησε επίσης πως στον άνθρωπο οι αντιδράσεις είναι δύο ειδών. Πρώτον η αντανακλαστική αντίδραση, αυτή που ονομάζουμε reflex, την οποία το άτομο δεν ελέγχει και είναι αυτόματη. Η δεύτερη, η συνειδητή, επέρχεται μετά που το άτομο έχει την ευκαιρία να σκεφτεί πώς θα αντιδράσει. Η αντανακλαστική αντίδραση όταν ένας κόλπος, αντιμετωπίσει κίνδυνο, είναι ότι σφίγγονται οι μυς της εισόδου του και το άτομο που βιώνει την απειλή επιχειρεί να διώξει το αντικείμενο ή το πρόσωπο που την επιφέρει μακριά, κάνοντας αμέσως σύσπαση. Η άλλη, η συνειδητή αντίδραση, είναι π.χ. η γυναίκα να σηκωθεί αμέσως να φύγει από εκεί και να πει κουβέντες όπως λ.χ. «Φύγε το χέρι σου από εκεί», «θα σε καταγγείλω στην Αστυνομία» ή «θα το πω της μητέρας μου».
114. Αντεξεταζόμενος ενώ δέχθηκε πως τα γυναικεία γεννητικά όργανα μπορεί να διαφέρουν σε σχήμα, μέγεθος, χρώμα και υφή, καθώς και στη συνολική τους εμφάνιση, αρνήθηκε πως η μορφολογία του κάθε κόλπου είναι ξεχωριστή σε κάθε γυναίκα. Πρόσθεσε όμως ότι το μήκος και πλάτος του κόλπου και το πόσους αδένες ή νευρικές απολήξεις έχει μπορεί να διαφέρουν. Εξήγησε πως το αιδοίο είναι το μέρος των γεννητικών οργάνων της γυναίκας που βρίσκεται έξω από τη λεκάνη και ο κόλπος είναι μέρος του αιδοίου, ενώ ο τράχηλος, η μήτρα και οι ωοθήκες βρίσκονται μέσα στη λεκάνη.
115. Δέχθηκε πως στην είσοδο του γεννητικού οργάνου της γυναίκας υπάρχουν οστά δεξιά και αριστερά και ότι κάποιος που ψάχνει να βρει τον κόλπο και δεν ξέρει ακριβώς πού είναι, ή οι μηροί τον εμποδίζουν, δυνατόν να αγγίξει εξωτερικά του σώματος της γυναίκας, και πριν την είσοδο του κόλπου, δεξιά ή αριστερά στο κάτω μέρος της λεκάνης. Δεν μπορεί όμως να αγγίξει σε κόκκαλο αφότου εισέλθει μέσα στον κόλπο, εκτός στην ηβική σύμφυση που βρίσκεται 4-8 εκατοστά από την είσοδο του κόλπου και προς τα πάνω. Εάν το αριστερό χέρι ανδρός που ξαπλώνει πίσω από τη γυναίκα η οποία βρίσκεται σε θέση δρομέα, προσπαθήσει να εισχωρήσει στον κόλπο από πίσω, δηλαδή από ανάμεσα στα πόδια και κάτω από τους γλουτούς τούτο είναι εύκολο. Εάν όμως με το αριστερό του χέρι προσπαθήσει να εισχωρήσει στον κόλπο από μπροστά, δηλαδή από την περιοχή της κοιλιάς είπε, «Λέω μετά πάσης βεβαιότητας ότι είναι τρομερά δύσκολο να εισέλθει στον κόλπο μιας γυναίκας, η οποία δεν το θέλει». Προχώρησε μάλιστα και ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας πως εάν η γυναίκα δεν το θέλει και αντισταθεί: «Δεν θα μπορέσεις με τίποτε να εισέλθεις και εάν τολμήσεις να εισέλθεις δια βίας, υπάρχει και περίπτωση να κάνουν σπασμό οι μυς γύρω από την είσοδο του κόλπου και να σου κλείσει το ανδρικό όργανο ή το χέρι μέσα, σε βαθμό που να μην μπορείς να το βγάλεις και να χρειάζεται μετά να γίνει μυοχαλαρωτική ένεση». Ανέφερε πως δεν ζήτησε, ούτε επιδίωξε αμοιβή από τον Κατηγορούμενο για την παρουσία του στο Δικαστήριο, αλλά συνέχισε λέγοντας πως δεν θα αρνηθεί στην περίπτωση που του προτείνουν. «Μακάρι να μου δώσουν, δεν θα αρνηθώ», είπε. Γ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
116. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαραβάλαμε και την εξετάσαμε στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa v Κακουρή κ.α.

(2002)1Α ΑΑΔ 165, 172 και Στυλιανίδης v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061) αλλά και των αμοιβαίως αποδεκτών θέσεων.

1. Αμοιβαίως αποδεκτά γεγονότα τα οποία είναι επίσης αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, January 2017, στη σελ. 83 και T. Bingham (LJ), The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues, The Business of Judging, Selected Essays and Speeches (OUP 2000), σελ. 6).
2. Όταν ένα γεγονός καθίσταται παραδεκτό γεγονός, τότε το παραδεκτό αυτό γεγονός αποτελεί, όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του δικαστηρίου, αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που ακόμα και στην περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα (βλ. Γεωργίου v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 444, 452, Ανδρέα κ.α. v Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501 και Sbaih v Αστυνομίας

(2015)2Β ΑΑΔ 542, 553). 101. Το Δικαστήριο διατηρεί πάντα την ευχέρεια, νοουμένου ότι η σχετική προσέγγιση του αιτιολογείται επαρκώς και ικανοποιητικά, να δεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα, είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει (βλ. Kades v Nicolaou a.o.

(1986)1 CLR 212, 216, Ομήρου v Δημοκρατίας

(2001)2 AAΔ 506, 528, Magistrato Gardens Ltd v ΓΕ

(2012)1Α ΑΑΔ 220, 231, Μελικίδης v Παπαγεωργίου κ.α.

(2013)1Α ΑΑΔ 832, 844 και Λαγοποδίδης v Αναστασιάδη κ.α., Πολιτική Έφεση 250/2011, 18/5/2017).

1. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, για την απόδειξη οποιουδήποτε αδικήματος δεν είναι απαραίτητη η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας της ένορκης ή ανώμοτης μαρτυρίας παιδιού, ούτε η αυτοπροειδοποίηση του δικαστηρίου για τον κίνδυνο καταδίκης με μόνη την ένορκη ή ανώμοτη μαρτυρία παιδιού. Η τροποποίηση αυτή εισήχθηκε το 2009 με τον τροποποιητικό Ν.14(Ι)/
3. Περαιτέρω, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, για σκοπούς απόδειξης των αδικημάτων που προβλέπονται στον Ν.91(Ι)/2014 δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία (βλ. άρθρο 21

(1)).

1. Κατ' ανάλογο τρόπο σύμφωνα με το άρθρο 29 του Ν.115(Ι)/2021, για την απόδειξη αδικήματος βίας κατά γυναίκας δεν είναι απαραίτητη η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας της ένορκης ή ανώμοτης μαρτυρίας παιδιού ή της ένορκης μαρτυρίας γυναίκας, ούτε η αυτοπροειδοποίηση του Δικαστηρίου για τον κίνδυνο καταδίκης με μόνη την ένορκη ή ανώμοτη μαρτυρία παιδιού ή την ένορκη μαρτυρία γυναίκας.
2. Το άρθρο 16, επομένως, του Ν.119(Ι)/2000 (και όπως τροποποιήθηκε το 2004) ότι το Δικαστήριο δύναται να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο με μόνη την κατάθεση του θύματος εφόσον δεν ήταν δυνατόν υπό τις περιστάσεις να εξασφαλιστεί ενισχυτική μαρτυρία, θα πρέπει να διαβάζεται, στις περιπτώσεις όπου το θύμα είναι παιδί, υπό το φως των πιο πάνω προνοιών. Έχει πολλάκις επισημανθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, η ανάγκη για ενιαία νομοθετική ρύθμιση και εκσυγχρονισμό του δικαίου σε αυτό τον τομέα. Όπως επισημάνθηκε στην AFK v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 44/2018 και 91/2018, 6/12/2019 «πρόκειται για το φαινόμενο ανομοιομορφίας του Νόμου σε ένα κατ' εξοχήν ευαίσθητο πεδίο του δικαίου στο οποίο είχαμε την ευκαιρία να αναφερθούμε πολύ πρόσφατα στις Ποινικές Εφέσεις Αρ. 147/16 και 148/16, ημερ. 20.11.2019, Σ.Σ. ν. Δημοκρατίας και V.V.M. v. Δημοκρατίας, υποδεικνύοντας την ανάγκη για ενιαία νομοθετική ρύθμιση και εκσυγχρονισμό».
3. Η ανάγκη αυτή προβάλλει επιτακτικότερη όταν οι κατηγορίες σε ένα κατηγορητήριο θεμελιώνονται τόσο σε νόμο για τον οποίο ισχύει ο κανόνας πρακτικής περί αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας - και στην απουσία ανεύρεσής της η ανάγκη για αυτοπροειδοποίηση - όσο και σε νόμο που έχει καταργήσει τον κανόνα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας, καθότι καταστρατηγούνται η πολιτική και ο σκοπός του δεύτερου νόμου (βλ. ΕΑ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 231/2018, 19/11/2019 και ΣΣ v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 147/2016 και 148/2016, 20/11/2019).
4. Δεν μας διαφεύγει, βεβαίως, ότι στην ΣΣ v Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 97/2022, 98/2022, 114/2022 και 115/2022, 16/11/2022, αναφέρθηκε ότι «η υποχρέωση πλέον για αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας δεν δημιουργείται, όπως συνέβαινε με βάση τον καταργηθέντα κανόνα πρακτικής, από το γεγονός και μόνο ότι ο μάρτυρας είναι παραπονούμενος σε σεξουαλικό αδίκημα. Η ανάγκη για αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας προκύπτει από τα χαρακτηριστικά και τις ιδιαιτερότητες της μαρτυρίας του συγκεκριμένου μάρτυρα και όχι από τη φύση του αδικήματος».
5. Επιπρόσθετα, άνευ επηρεασμού των διατάξεων του άρθρου 10 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, καταγγελία η οποία γίνεται από θύμα αδικήματος που προβλέπεται στον Ν.91(Ι)/2014 προς οποιοδήποτε αστυνομικό, λειτουργό κοινωνικών υπηρεσιών, ψυχολόγο, ψυχίατρο ή γιατρό άλλης ειδικότητας που εξετάζει το θύμα, εκπαιδευτικό, μέλος μη κυβερνητικού οργανισμού που παρέχει συνδρομή και στήριξη σε θύματα ή μέλος του στενού περιβάλλοντος του θύματος εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξή του, αποτελεί ικανή μαρτυρία (βλ. άρθρο 21

(2)). Μαρτυρία θύματος που δίδεται σε εμπειρογνώμονα αποτελεί ικανή μαρτυρία (βλ. άρθρο 21

(3)). 109. Περαιτέρω, παράπονο που γίνεται σε πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 21

(2)και εφόσον αυτό γίνει εντός εύλογου χρόνου από τη διάπραξη, αποτελεί μαρτυρία. Αποτελεί στην ουσία εξαίρεση στον κανόνα αποκλεισμού δηλώσεων αυτοενίσχυσης (ή αυτοεξυπηρετικών δηλώσεων - self-serving statements) (βλ. ΕΑ, ανωτέρω, αναφορικά με το ανάλογο άρθρο 17 του περί της Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000, Ν. 119(Ι)/2000).

1. Σημειώνουμε πάντως ότι εν προκειμένω, αφού η Παραπονούμενη είναι παιδί και με δεδομένο το άρθρο 9 του Κεφ. 9, ως τροποποιήθηκε το 2009, που είναι και ο ειδικότερος νόμος όσον αφορά στα παιδιά και πιο πρόσφατος από τις τελευταίες σχετικές τροποποιήσεις του Κεφ. 154 και Ν.119(Ι)/2000, δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία, ούτε η αυτοπροειδοποίηση του Δικαστηρίου, για σκοπούς καταδίκης του Κατηγορούμενου σε οποιαδήποτε κατηγορία του κατηγορητηρίου.
2. Σημειώνεται, δε, ότι εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485). Ακόμη και η απόρριψη της εκδοχής ενός κατηγορουμένου δεν μεταβάλλει την ανάγκη απόδειξης των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. ΓΕ v Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, 250). Η απόρριψη της εκδοχής ενός κατηγορούμενου είναι μοιραία για την Υπεράσπιση, μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής παραμένει ισχυρή στο τέλος ώστε να οδηγήσει με την απαιτούμενη ασφάλεια σε καταδίκη (Τρύφωνος v Αστυνομία, Ποινική Έφεση 41/2019, 8/4/2020, με αναφορά στην Kafalos v The Queen 19 CLR 121). Γ.

1. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΚ1 ΚΑΙ ΜΚ2
2. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2, στο βαθμό που η μαρτυρία τους δεν ήταν παραδεκτή μεταξύ των μερών, δεν αμφισβητήθηκαν κατ' ουσία κατά την αντεξέταση τους. Έδιναν με φυσικό τρόπο και καθηκόντως τις διευκρινίσεις που ζητούνταν απ' αυτούς. Δεν διαπιστώσαμε τάση υπερβολής ή υπεκφυγής στα λεγόμενα τους. Εξάλλου δεν είχαν λόγο, και ούτε τους επέτρεπε ο ρόλος τους, να τοποθετηθούν είτε υπέρ είτε εναντίον της μίας ή της άλλης εκδοχής. Δεν έχουμε ενδοιασμό να αποδεχτούμε τη μαρτυρία τους στο σύνολό της και προβαίνουμε σε ανάλογα ευρήματα. Γ.
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΚ5
4. Προσεγγίσαμε τις θέσεις του ΜΚ5 με ιδιαίτερη προσοχή και έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν στην Ομήρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2017, 2/5/2018 σε σχέση με μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία που πρέπει να έχει υπόψη του το εκδικάζον Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω Απόφαση (με αναφορά στις Νικολάου v Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 390, R v Turner [1975] QB 834, DPP v Kilbourne [1973] AC 723, R v H [2014] EWCA Crim 1555, R v Robinson [1994] 3 All ER 346, R v S (VJ) [2006] EWCA Crim 2389 και R v Marquard [1993] 4 SCR 223):

(1)Κατά το κοινό δίκαιο, η αποδεκτότητα (admissibility) της γνώμης εμπειρογνώμονα ως μαρτυρία σε ποινική δίκη συναρτάται, κατά πρώτο λόγο με τη σχετικότητα της προς το επίδικο θέμα. Σχετική δε είναι η μαρτυρία η οποία κρίνεται ως ευλόγως αποδεικτική ή ανταποδεικτική ενός ζητήματος το οποίο χρήζει απόδειξης (logically probative or disprobative of some matter that requires proof).

(2)Υπ' αυτή την έννοια, η μαρτυρία εμπειρογνώμονα για την προσωπικότητα και την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου, είναι βεβαίως σχετική, εφόσον ενδέχεται να καταδείξει τον αναμενόμενο τρόπο αντίδρασης ή συμπεριφοράς του. Τούτο όμως δεν την καθιστά, άνευ ετέρου, και αποδεκτή (admissible).

(3)Απαιτείται, πέραν της σχετικότητας (που είναι εκ των ων ουκ άνευ), η μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα να παρέχει εξειδικευμένη επιστημονική γνώση και πληροφορίες που βρίσκονται έξω από το πεδίο της κοινής γνώσης και εμπειρίας του δικαστή.

(4)Δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία εμπειρογνώμονα που σκοπό έχει να υποστηρίξει την αξιοπιστία per se μάρτυρα της ίδιας πλευράς (oath helping evidence).

(5)Όταν όμως η μαρτυρία ψυχιάτρου ή ψυχολόγου προσφέρεται με σκοπό να εξηγηθούν επιστημονικά, πέραν της κοινής γνώσης και εμπειρίας, τα χαρακτηριστικά και ο τρόπος αντίδρασης και συμπεριφοράς μιας κατηγορίας ανθρώπων, ιδιαίτερα μικρών παιδιών, τότε μπορεί να γίνει αποδεκτή, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι επιτρέπεται να εκτραπεί σε σχολιασμό ή τοποθέτηση επί της αξιοπιστίας του συγκεκριμένου μάρτυρα, ζήτημα που εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.

1. Δεν έχουμε ενδοιασμό στο να δεχθούμε τον ΜΚ5 ως εμπειρογνώμονα κλινικό ψυχολόγο. Η εμπειρογνωμοσύνη του άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία του έχει ιδιαίτερη σημασία αφού ήταν ο ειδικός που αξιολόγησε το επίπεδο αντίληψης, την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση της Παραπονουμένης. Η ανάλυση και τα ευρήματα του προέκυψαν μετά από συναντήσεις του με την Παραπονούμενη αλλά και τη μητέρα της, ΜΚ
2. Στο πλαίσιο αυτό και με εργαλεία, την ημιδομημένη κλινική συνέντευξη, την διερευνητική παρατήρηση και το διαγνωστικό εγχειρίδιο DSM-5 (Τεκμήριο 21) αξιολόγησε την ανάπτυξη της Παραπονουμένης, τις προσωπικές της συνθήκες και το οικογενειακό της περιβάλλον.
3. Τα δεδομένα αυτά, παρά το γεγονός ότι λέχθηκαν από την Παραπονούμενη και την μητέρα της, δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση και ούτε προκύπτει λόγος μη αποδοχής τους. Η Υπεράσπιση κατά την τελική της αγόρευση προώθησε ότι όσα είπε η Παραπονούμενη και η μητέρα της στον ΜΚ5, ήταν ψεύτικα. Όμως, ο ίδιος τοποθετήθηκε σαφώς. Σκοπός του δεν ήταν να κρίνει το αληθές ή ψευδές των λεγομένων της Παραπονούμενης αλλά να εκτιμήσει την ψυχοσυναισθηματική της κατάσταση κατά το χρόνο της εξέτασης. Για να το πράξει αυτό χρειαζόταν το ιστορικό της Παραπονούμενης.
4. Ο ΜΚ5 μας έκανε γενικά καλή εντύπωση. Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με θετικότητα και επάρκεια, δίδοντας εξηγήσεις και λεπτομέρειες, όπου αυτές έχρηζαν. Δεν μας διαφεύγει επίσης ότι ο ΜΚ5 είχε την ευκαιρία κατά τις συναντήσεις του με την Παραπονούμενη να προβεί σε δικές του διαπιστώσεις ως προς τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις της, χωρίς να στηριχθεί μόνο στα λεχθέντα της ή τις υποκειμενικές της αντιλήψεις. Η γνώμη του ΜΚ5 θα υποβοηθήσει το Δικαστήριο, όχι μόνο στη διαπίστωση εάν το περιστατικό της 3.08.2022 της άφησε ψυχοσυναισθηματικά κατάλοιπα, αλλά και στην εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με το επίπεδο αντίληψης και τη ψυχική και συναισθηματική κατάσταση της Παραπονουμένης, ζητημάτων που εκφεύγουν της κοινής γνώσης. Δεν διαπιστώσαμε προσπάθειά του να βοηθήσει την Παραπονούμενη αξιολογώντας την εκδοχή της ως αληθινή. Έμεινε πιστός στον ρόλο του, ως ο ίδιος τον οριοθέτησε.
5. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας από τον ΜΚ5, θεωρούμε πως μπορούμε να βασιστούμε στην επιστημονική μαρτυρία του και στην διερευνητική του παρατήρηση ώστε να οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα. Δεν έχουμε δισταγμό να υιοθετήσουμε τη διαγνωστική του εκτίμηση ως ορθή. Η Παραπονούμενη παρουσίασε μερική συμπτωματολογία ΔΜΣ. Ούτε έχουμε αμφιβολία πως ήταν πράγματι το επίδικο περιστατικό της 3.08.2022 που της προκάλεσε τη συμπτωματολογία αυτή. Δεν αμφιβάλλουμε, ούτε και στο ελάχιστο, πως αυτό που την προστάτευσε από εμφάνιση περαιτέρω συμπτωματολογίας ΔΜΣ ήταν, αφενός οι προστατευτικοί μηχανισμοί αντιμετώπισης και ελέγχου στρεσογόνων καταστάσεων, τους οποίους ανέπτυξε μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια γεμάτη εντάσεις μεταξύ των γονιών και αφετέρου το γεγονός πως η μητέρα της και ολόκληρη της η μητρική οικογένεια πίστεψε τις αναφορές της. Προβαίνουμε σε ανάλογα ευρήματα.
6. Δεχόμαστε, επίσης χωρίς δισταγμό τις θέσεις του ΜΚ5 ότι, τα παιδιά όσο μεγαλώνουν καθίστανται λιγότερο επιρρεπή σε υποβολιμότητα απ' ότι σε μικρότερη ηλικία και πως είναι πιθανότερο να βάλουν τον εαυτό τους σε ένα φανταστικό θετικό σενάριο για να εισπράξουν έπαινο, παρά σ' ένα φανταστικό αρνητικό σενάριο για να ικανοποιήσουν την επιθυμία κάποιου τρίτου. Προβαίνουμε σε ανάλογα ευρήματα.
7. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, προβαίνουμε στα ακόλουθα ευρήματα τα οποία προκύπτουν ως συμπεράσματα του ΜΚ5 από τις αξιολογικές συναντήσεις που είχε με την Παραπονούμενη.

(1)Η Παραπονούμενη ήταν συνεργάσιμη και διατηρούσε καλή βλεμματική επαφή. Ήταν ντυμένη κατάλληλα για την ηλικία της, την περίσταση και την εποχή. Ήταν προσανατολισμένη, σε χώρο, χρόνο και εαυτό. Εμφάνιζε καλή απόδοση στην άμεση, πρόσφατη και απώτερη μνήμη. Είχε ανεμπόδιστη ροή και περιεχόμενο σκέψεων απαλλαγμένο παραληρητικών ιδεών. Διατηρούσε καλή κριτική σκέψη και αντίληψη, χωρίς ψευδαισθητικά ή παραισθητικά ενοχλήματα. Το συναίσθημα συμβάδιζε με το περιεχόμενο της αφήγησής της και δεν παρουσίασε αστάθεια. Αδρά εκτιμώμενες οι νοητικές της ικανότητες φάνηκε να κυμαίνονταν στο φυσιολογικό επίπεδο.

(2)Η Παραπονούμενη αναφέρθηκε με ευκολία στο οικογενειακό πλαίσιο. Μέσα από τις αναφορές της ανήλικης, η μητέρα παρουσιάστηκε ως ένα άτομο που έχουν επικοινωνία και φροντίζει τις υλικές και συναισθηματικές της ανάγκες. Επιπλέον, φάνηκε ότι η ανήλικη ανέλαβε κάποιες οικιακές εργασίες λόγω των αρκετών ωρών που δουλεύει και απουσιάζει η μητέρα. Ο πατέρας περιεγράφηκε να διατηρεί επικριτική και ελεγκτική στάση με τη θέσπιση αυστηρών ορίων, κάτι που προκαλούσε άγχος στην ανήλικη ενώ ταυτόχρονα παρουσίαζε μειωμένες γονικές δεξιότητες και δυσκολίες στην επικοινωνία.

(3)Όσον αφορά στη σχέση μεταξύ των γονέων της, η Παραπονούμενη αναφέρθηκε σε συγκρούσεις που υπήρχαν μεταξύ τους, γεγονός που φάνηκε να επηρέαζε την συναισθηματική της κατάσταση. Από τα λεγόμενα της, φάνηκε ότι ο χωρισμός των γονέων και η εξομάλυνση των εντάσεων στη σχέση τους, μείωσε και τις συγκρούσεις μεταξύ τους, οπόταν επικεντρώνονταν πλέον στις ανάγκες της Παραπονούμενης και όχι στη μεταξύ τους σχέση.

(4)Μέσα από τις περιγραφές της Παραπονούμενης για το κοινωνικό και σχολικό πλαίσιο, προέκυψε ότι αυτή ήταν κοινωνική και με διάφορα ενδιαφέροντα, χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία. Ο κοινωνικός της περίγυρος λειτουργούσε ως υποστηρικτικό πλαίσιο, όπου ένιωθε ασφάλεια να εκφράσει σκέψεις και συναισθήματα.

(5)Κατά την αξιολόγηση, ο ΜΚ5 διαπίστωσε ότι η Παραπονούμενη είχε βιώσει το επίδικο περιστατικό ως σωματική παραβίαση των προσωπικών της ορίων, το οποίο της προκάλεσε κλινικές ενοχλήσεις. Παρουσίαζε αίσθηση έντονης ταραχής όταν το θυμόταν, προσπάθεια να μην σκέφτεται ή να συζητά τι συνέβη, αρνητικές σκέψεις για την ίδια και συναίσθημα φόβου για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ήταν υπερβολικά προσεκτική και σε επιφυλακή και είχε δυσκολία να αποκοιμηθεί. Σύμφωνα με τις αναφορές της ίδιας της Παραπονούμενης, η όχι καλή σχέση με τον πατέρα της λειτούργησε ως προστατευτικός παράγοντας ως προς τη διαχείριση του επίδικου περιστατικού, αφού θεωρούσε ότι αν ήταν κάποιο άτομο που είχε καλύτερη σχέση, θα επηρεαζόταν περισσότερο. Γ.

1. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥΜΕΝΗΣ
2. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει την ιδιαιτερότητα των παιδιών μαρτύρων και τη διάκριση τους από τους ενήλικες μάρτυρες. Τα παιδιά δεν είναι μινιατούρες ενήλικες (miniature adults) αλλά παιδιά και πρέπει να τυγχάνουν μεταχείρισης και να κρίνονται ως τέτοια και όχι για το ποιοι θα είναι στο μέλλον ως ενήλικες (βλ. ΚΧ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 272/2017, 26/9/2019, όπου έγινε δεκτή η Αγγλική προσέγγιση στην R v B [2010] EWCA Crim 4). Η ηλικία του παιδιού είναι παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση (βλ. ΓΧ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 148/2019, 25/2/2021), ως επίσης, το νοητικό επίπεδο, η ικανότητα αντίληψης και έκφρασης, ο χαρακτήρας και γενικά η συμπεριφορά του παιδιού. Στα ζητήματα αυτά η βοήθεια ειδικού μπορεί να είναι βοηθητική (βλ. ΗΕ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 50/2018, 8/4/2020).
3. Εν προκειμένω, η Παραπονούμενη κατά τον επίδικο χρόνο των κατηγοριών 1-6 ήταν ηλικίας 15 ετών και 5 μηνών και όταν μαρτύρησε ενώπιον μας 16 ½ ετών. Κατά τη μαρτυρία της διαπιστώσαμε ότι οι νοητικές ικανότητες της παραπονουμένης, κυμαίνονται στα φυσιολογικά επίπεδα για την ηλικία της. Αντιλαμβανόταν πλήρως τις ερωτήσεις που της τίθεντο και απαντούσε στοχευμένα και πάντοτε σχετικά. Ο λόγος της φάνηκε να έχει συνοχή και οι αντιδράσεις της ήταν συμβατές με τα όσα ερωτείτο. Είχε αντίληψη της διαδικασίας και της σοβαρότητας των τοποθετήσεών της.
4. Σε σεξουαλικές παρενοχλήσεις με θύματα ανήλικα προσώπα, δεν μπορεί να ανευρεθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο αντίδρασης ή συμπεριφοράς δεδομένου ότι τα θύματα βιώνουν μια πληθώρα ψυχολογικών και μετατραυματικών εμπειριών, που αναμφίβολα επηρεάζουν τη δυνατότητά τους να λειτουργούν και να αντιδρούν πάντοτε κατά τρόπο που εκλογικευμένα θα θεωρείτο αναμενόμενος (βλ. Μακρίδης v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 181/2019, 17/9/2020 με αναφορά στις Αντωνίου ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 766 και Σιακαλλής v Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 146). Είναι θέμα περιστάσεων που πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση και με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης (όπως αυτό διαπιστώνεται στις Αθηνάκης v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 218/2017, 28/7/2020, Θεοδοσίου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 279/2018, 28/7/2020 και ΧΧΧ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 253/17, 28/2/2019).

1. Αξιολογώντας την Παραπονούμενη είχαμε υπόψη μας τις πιο πάνω αρχές. Από τον συνδυασμό της στάσης της στο εδώλιο του μάρτυρα, του περιεχομένου των λεγομένων της, τόσο στην κατάθεσή της όσο και ζωντανά στο Δικαστήριο, της συνοχής και της λογικότητας της εκδοχής της, του πώς αντέδρασε κατά τη στιγμή του επίδικου συμβάντος αλλά και αμέσως μετά από αυτό, την κοινή λογική και εμπειρία, προκύπτει ότι μπορούμε να βασιστούμε στα όσα ανέφερε για να εξαγάγουμε ασφαλή, σε επίπεδο ποινικής δίκης, συμπεράσματα. Η εκδοχή της ήταν μια και συγκεκριμένη. Όσες φορές και αν κλήθηκε να την επαναλάβει παρέμεινε η ίδια.
2. Δεν διαπιστώσαμε αντιφάσεις ή αμφιταλαντεύσεις της σε ουσιώδη ζητήματα. Αντιθέτως, βρήκαμε περιπτώσεις που αφορούσαν σε κάποια επουσιώδη γεγονότα για τις οποίες ειλικρινά ανέφερε πως δεν θυμόταν - λ.χ. ποια ήταν η ακριβής ώρα του επίδικου περιστατικού - ή δεν μπορούσε να γνωρίζει - λ.χ. πόσα δάχτυλα ένιωσε να έβαλε ο Κατηγορούμενος στον κόλπο της - ενώ αυτά που θυμόταν, ήταν θετικά και συγκεκριμένα. Η τοποθέτησή της πως η ίδια κοιμάται βαριά και τον τελευταίο καιρό πριν το επίδικο συμβάν έβρισκε τον πατέρα της δίπλα της όταν ξυπνούσε, ενώ πήγαινε για ύπνο στο ίδιο κρεβάτι με τον αδελφό της, είναι για μας επαρκής εξήγηση περί του εύλογου ερωτήματος που δημιουργήθηκε στο μυαλό μας, γιατί να κάνει την κοιμισμένη το επίδικο πρωί. Ήταν άλλωστε κορίτσι που ανέπτυξε «ανθεκτικότητα» σε δυσάρεστες καταστάσεις αφού μεγάλωσε σε αντιπαραθετικό περιβάλλον (βλ. Τεκμήριο 20 - μαρτυρία ΜΚ5). Η δε επιμονή της να προσποιηθεί πως ξυπνούσε σιγά-σιγά ώστε ο Κατηγορούμενος να μην καταλάβει πως η ίδια αντιλήφθηκε ότι την άγγιζε στα ευαίσθητά της σημεία, είναι συμβατή και σύντονη με τον - προφανή σε μας - φόβο της για τον Κατηγορούμενο. Την είχε ήδη απειλήσει πως θα την δείρει αν δεν συμμορφωνόταν με τις εντολές του για τις νυχτερινές εξόδους, της είχε ήδη ρίξει μια απλώστρα όταν δεν του άρεσαν οι δουλειές που έκανε στο σπίτι και της είχε ήδη δώσει τέσσερις προειδοποιήσεις ως προς την επίδοσή της στα μαθήματα. Δεν είναι, θεωρούμε, τυχαίο που η μόνη στιγμή της μαρτυρίας της που έκλαψε ήταν όταν περιέγραφε το περιστατικό με την απλώστρα. Ζούσε, δηλαδή, η Παραπονούμενη υπό το φόβο και την απειλή βίας εκ του πατέρα της, τον οποίο η ίδια προφανώς προσπαθούσε να εκλογικεύσει - αλλά χωρίς επιτυχία - εξ ου και οι τοποθετήσεις της ότι έβρισκε λογικό ο πατέρας της να ελέγχει το τηλέφωνό της κατά καιρούς και να της απαγορεύει εξόδους αργά τις καθημερινές.
3. Βρίσκουμε, δε, την αντίδρασή της να βρει μια δικαιολογία στον Κατηγορούμενο για να αποχωρήσει με την μητέρα της απολύτως συμβατή με το πιο πάνω συμπέρασμα. Με λίγα λόγια, δεν ήθελε, ούσα μόνη της στο σπίτι του Κατηγορούμενου να παραδεχτεί πως αντιλήφθηκε τι αυτός της έκανε, από φόβο για την αντίδρασή του. Το φόβο της αυτό για τις αντιδράσεις του Κατηγορούμενου τον συμμεριζόταν και η μητέρα της ΜΚ4, σύμφωνα με τα λεγόμενα της ίδιας.
4. Θεωρούμε τις τοποθετήσεις της για τα συναισθήματά της στην οπτικογραφημένη της κατάθεση έναντι του Κατηγορούμενου μετά το συμβάν, ότι δηλαδή τον σιχάθηκε και δεν ήθελε να τον ξαναδεί μπροστά της, αφού «εν τον αναγνωρίζω πιον», ως ήταν η θέση της, απολύτως συμβατές με την ανθρώπινη φύση και κοινή λογική. Η αντίδραση αυτή δεν παρεκκλίνει, κατ' εμάς, από την αναμενόμενη σε περιπτώσεις όπως η παρούσα. Και η σχεδόν αυτόματη αντίδρασή της σε αυτό που βίωσε, εν τέλει πράγματι την προστάτευσε. Κατάφερε - με τη βοήθεια της μητέρας της - να φύγει από το σπίτι του πατέρα της και συνέχισε να προσποιείται πως δεν κατάλαβε τι ο Κατηγορούμενος της έκανε μέχρι και τέσσερις μέρες αργότερα που ο Κατηγορούμενος έδωσε κατάθεση στην αστυνομία και συνελήφθη.
5. Κρίνουμε, επίσης εύλογη την απάντησή της στην υποβολή πως φαντάστηκε τα όσα κατήγγειλε εναντίον του πατέρα της διότι αυτός ήταν μαζί της αυστηρός. Αν ήθελε να τον αποφύγει ή να μην τον ξαναδεί, είπε, μπορούσε να το πράξει με άλλο τρόπο και όχι να φανταστεί το περιστατικό αυτό που θα την έβαζε σε δύσκολη θέση, τόσο προσωπικά όσο και στον οικογενειακό της περίγυρο μέχρι να αποδειχθεί η αλήθεια.
6. Ο έμμεσος ισχυρισμός της Υπεράσπισης ότι αν μπορούσε να ψευσθεί σχετικά με την παρθενιά της, μπορούσε να ψευσθεί και για τα επίδικα θέματα, δεν μας έπεισε. Ενώ αρχικά η Υπεράσπιση έθεσε στην Παραπονούμενη ότι «μια κοπέλα είναι παρθένα όταν δεν έχει προηγουμένως σεξουαλική επαφή με κάποιο αγόρι» και η Παραπονούμενη συμφώνησε, τελικά της υπέβαλε πως κατά τα λεγόμενα της ίδιας της Παραπονούμενης «ξεπαρθενεύτηκε» με αντικείμενο. Αυτή η διάσταση ειδικά για μία ανήλικη μάρτυρα υπολείπετο σε ακρίβεια σε βαθμό που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε τι η ίδια η Παραπονούμενη αναφερόταν όταν παραδέχθηκε πως είπε στο αγόρι της, ΜΥ3, ότι «ξεπαρθενεύτηκε» στα 14 της. Εν πάση περιπτώσει, τόσο η ερώτηση αυτή όσο και η απάντησή της Παραπονούμενης ήταν άσχετες με τα επίδικα στην παρούσα υπόθεση θέματα. Ακόμα και μετά τις τελικές αγορεύσεις αδυνατούμε να αντιληφθούμε τον λόγο για τον οποίο η όποια τυχόν σεξουαλική εμπειρία της Παραπονούμενης συσχετίζεται και πώς με τα επίδικα εν προκειμένω θέματα.
7. Περαιτέρω, το περιεχόμενο των μηνυμάτων Τεκμήριο 14, που δεν αμφισβητήθηκε, δεικνύει κατά την άποψή μας τον αθώο, αφελή και παιδικό τρόπο που κατά το χρόνο εκείνο η Παραπονούμενη εκφράστηκε άμεσα και πηγαία στη μητέρα της. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι τα πράγματα, στ' αλήθεια έτσι εξελίχτηκαν και δεν ήταν τα μηνύματα μια προσκηνοθετημένη συμπαιγνία μεταξύ μητέρας και κόρης, ως εισηγήθηκε η Υπεράσπιση.
8. Εξετάσαμε επίσης τη λογικότητα της εκδοχής της. Αυτό το ζήτημα εμπίπτει στις βασικές αρχές αξιολόγησης οποιουδήποτε μάρτυρος, όπως αναφέρθηκε στη ΓΧ v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 148/2019, 25/2/
9. Η εκδοχή του παιδιού θα πρέπει να ανταποκρίνεται στη λογική και να δύναται να είναι αληθής υπό το φως όλων των δεδομένων (βλ. ΓΠΒ, ανωτέρω, όπου η μαρτυρία της παραπονουμένης κρίθηκε ότι ήταν γνήσια, αληθής και ότι ήταν σύμφωνη με τη δικαστικώς αναγνωρισθείσα εμπειρία και κοινή λογική). Οι αναφορές της για τον τρόπο που εξελίχθηκε το επίδικο συμβάν παρουσιάζουν λογική σειρά και παρέθεσε λεπτομέρειες τέτοιας υφής που δεν θα αναμένονταν από ψευδομάρτυρα. Όπως λ.χ. ότι έκανε την κοιμισμένη για να δει τί γινόταν όταν αυτή κοιμόταν βαριά και εύρισκε τον πατέρα της δίπλα της το πρωί, ενώ το βράδυ ξάπλωνε με τον αδερφό της, ότι ζήτησε από τη μητέρα της μια σκισμένη φανέλα του αδερφού της ως δικαιολογία για να έρθει να την πάρει αφού φοβόταν ν' αποκαλύψει στον πατέρα της ότι κατάλαβε τι της έκανε, αλλά και το ότι στις μέρες που ακολούθησαν την επίδικη φοβόταν μην μάθει ο πατέρας της ότι τον κατήγγειλε και έτσι προσποιήθηκε ότι έφυγε από το σπίτι του για να βοηθήσει τη μητέρα της στην κτηνιατρική κλινική όπου δούλευε.
10. Δεν μπορούμε παρά να υπογραμμίσουμε πως κατά την αντεξέτασή της δεν της τέθηκε η θέση που ο Κατηγορούμενος προώθησε στην ανακριτική του κατάθεση ότι δηλαδή υποκινήθηκε από τη μητέρα της για λόγους αλλότριους, δηλαδή οικονομικούς να κάνει την καταγγελία. Προωθήθηκε εντελώς άλλη θέση στο Δικαστήριο, ότι δηλαδή δημιουργούσε στρες στην κόρη του με τον τρόπο που προσπαθούσε να τη νουθετήσει να διαβάζει και να μην ξενυχτά στο χωριό και όχι ότι η καταγγελία της ήταν υποβολιμαία από τη μητέρα της για οικονομικούς λόγους.
11. Η ύπαρξη αλλότριων κινήτρων, είτε αυτά συνιστούν καθοδήγηση από κάποιο τρίτο πρόσωπο, είτε εκδικητικά, είτε λόγω της ζωηρής φαντασίας που χαρακτηρίζει τα παιδιά, είναι βασικό κριτήριο για την αξιοπιστία του (βλ. ΧΧΧ, ανωτέρω, ΚΧ, ανωτέρω και ΛΚ v Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547). Δεν διαπιστώσαμε αλλότριο κίνητρο εκ της Παραπονούμενης. Πηγαία και χωρίς δισταγμό αναφέρθηκε στα σημεία τριβής της με τον πατέρα της, δηλ. τα μαθήματα και τις νυχτερινές της εξόδους. Όπως πηγαία και χωρίς δισταγμό αναφέρθηκε στα επίδικα γεγονότα, τα οποία όσες φορές κι αν κλήθηκε να επαναλάβει, τα εξιστόρησε με τον ίδιο τρόπο. Περαιτέρω η κατασκευή τέτοιας ιστορίας ουδόλως τη βόλευε. Την έβαλε σε διαμάχη με τον πατέρα της, έχασε την πατρική πλευρά της οικογένειάς της και την έβαλε στη δικαστική διαδικασία - διαδικασία καθόλου εύκολη για ένα παιδί - μέσω της οποίας έχασε εν τέλει και τη σχέση της με τον ΜΥ

1. Τα κίνητρα που της αποδόθηκαν δεν μας έπεισαν για το αλλότριο της εκδοχής της, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη ότι ως η ίδια είπε υπήρχαν πολύ πιο εύκολοι τρόποι να «ξεφορτωθεί» τον πατέρα της παρά να υποβάλει την παρούσα καταγγελία.
2. Πάντως ενόψει της συνοχής της εκδοχής της και της λογικής που διέπει αυτήν, αλλά και όλων των πιο πάνω είμαστε απολύτως βέβαιοι για το αξιόπιστο της μαρτυρίας της.
3. Ως εκ τούτου όσον αφορά το επίδικο συμβάν της 3.8.2022 η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή και θα αναφερθούμε στη συνέχεια στα ευρήματα μας με βάση αυτή.
4. Όσον αφορά όμως τα προγενέστερα αγγίγματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος και αφορούν τις κατηγορίες 7 - 12, και χωρίς να μας διαφεύγει ότι στο σύνολο τους οι μάρτυρες, όπως και ο Κατηγορούμενος, δέχονταν ότι συνέβαιναν διαχρονικά, κρίνουμε ότι υπήρχαν κάποιες γενικές τοποθετήσεις οι οποίες δεν μας επιτρέπουν να προβούμε σε σαφή ευρήματα σε σχέση με τον τρόπο, χρόνο και περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγιναν. Ως εκ τούτου παρά το γεγονός ότι δεχομάστε ότι γίνονταν αγγίγματα κατά καιρούς δεν θεωρούμε ότι η μαρτυρία της Παραπονούμενης είχε την αναγκαία ακρίβεια ώστε να προβούμε σε συγκεκριμένα ευρήματα και να καταλήξουμε στα αναγκαία νομικά συμπεράσματα σε σχέση με τις πράξεις αυτές. Γ.
5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΚ4 ΚΑΙ ΜΚ6
6. Σε σχέση με την αξιολόγηση της ΜΚ4 αναφέρουμε εξαρχής πως δεν είμαστε διατεθειμένοι να βασιστούμε σε μη επίδικα γεγονότα, ώστε να κρίνουμε την αξιοπιστία της. Τούτο θεωρούμε πως θα μας αποπροσανατολίσει από τα επίδικα θέματα αντί να μας βοηθήσει στο δύσκολο έργο διακρίβωσης της αλήθειας. Θα περιορίσουμε την κρίση μας για την αξιοπιστία της επί των επιδίκων, και μόνο, θεμάτων, για τα οποία θα προβούμε σε ευρήματα. Τούτο θα αποτελέσει, ως θα διαφανεί κατωτέρω, κοινή πρακτική μας κατά την αξιολόγηση του Κατηγορούμενου, του ΜΥ2 και ΜΥ4, οι οποίοι αναφέρθηκαν πλειστάκις σε θέματα, άσχετα με τα επίδικα.
7. Έγινε, ειδικά κατά την αντεξέτασή της ΜΚ4, εκτενής αναφορά σε γεγονότα προγενέστερα του επίδικου χρόνου και άσχετα με τα επίδικα θέματα χωρίς κατάδειξη σαφούς στόχευσης εκ της Υπεράσπισης, αφού ήταν προφανές πως δεν σχετίζονταν καν με το αλλότριο κίνητρο που ο Κατηγορούμενος απέδωσε στην Παραπονούμενη ή τη μητέρα της. Ήταν ουσιαστικά βολές κατά της γενικής αξιοπιστίας της ΜΚ4, την οποία δεν μπορούμε και ούτε μας επιτρέπεται, να αποτιμήσουμε γενικευμένα ή επί παντός επιστητού. Οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τα όσα ακούσαμε και πράγματι σχετίζονταν ή συναρτήθηκαν με τα επίδικα θέματα. Δεν θεωρούμε ότι οφείλουμε να προβούμε σε ευρήματα σε σχέση με το αν ο Κατηγορούμενος κατά ή πριν το 2017 της ασκούσε βία, αν η ίδια είχε εξωσυζυγική σχέση με τον ΜΥ2 ή τον λόγο για τον οποίο χώρισαν. Τέτοια άσκηση θα δυσχέραινε, δεν θα διευκόλυνε, το έργο μας. Αναφορά σε αυτά θα γίνει μόνο στο βαθμό που τούτα σχετίζονται άμεσα ή άρρηκτα με τα επίδικα στην παρούσα υπόθεση θέματα. Η υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου είναι αυτή ακριβώς που του αποδίδεται από την Κατηγορούσα Αρχή με τις 12 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Όχι οποιαδήποτε άλλη. Όχι αν ήταν βίαιος προς τη γυναίκα του και παιδιά του σε χρόνο πριν τα επίδικα περιστατικά. Δεν απασχολεί, εν προκειμένω, ούτε γιατί χώρισαν με την ΜΚ4 το 2017, ούτε αν η ίδια τον απάτησε κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ούτε αν ο Κατηγορούμενος ήταν βίαιος απέναντί της ή αυτή βίαιη έναντί του. Ειδικά αφού η Υπεράσπιση διευκρίνισε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, ότι αυτά άπτονταν γενικά της αξιοπιστίας της ΜΚ4 και όχι οποιασδήποτε ειδικότερης υπεράσπισης ή νομικού σημείου που δυνητικά θα μπορούσε να προωθηθεί.
8. Αξιολογώντας τη ΜΚ4, παρατηρούμε κατ' αρχή πως οι λεπτομέρειες που έδωσε προφορικά στο Δικαστήριο ήταν απολύτως σύμφωνες με τις γραπτές καταθέσεις της (Τεκμήρια 13 και 14), αλλά και με τη λογικότητα της εκδοχής της. Ήταν, δε, συμβατές με την αξιόπιστη μαρτυρία της Παραπονούμενης ως προς το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα. Η στάση της στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν συγκροτημένη και ψύχραιμη. Παρά τα όσα ψυχοφθόρα κατέθεσε, ταράχτηκε εμφανώς μόνο όταν είδε τα μηνύματα που της έστειλε κατά την επίδικη ημέρα η κόρη της, σημείο στο οποίο ήταν, κατ' εμάς φυσικό και αναμενόμενο να κλάψει, αφού ανακάλεσε στη μνήμη της τα συναισθήματα της στιγμής εκείνης.
9. Παραδέχτηκε πηγαία ότι ουδέποτε αμφισβήτησε την αλήθεια των όσων της είπε η κόρη της. Κατέθεσε την ισχυρή της πεποίθηση ότι η Παραπονούμενη είπε την αλήθεια. «Εγώ πιστεύκω την κόρη μου. Κανέναν άλλον.» και σε άλλο σημείο «την κόρη μου πιστεύκω την τζιαι ό,τι λαλεί πιστεύκω ότι εν αλήθκεια». Εξήγησε την πεποίθησή της αυτή λέγοντας πως ουδέποτε προηγουμένως η Παραπονούμενη της ανέφερε κάτι τέτοιο και δεν είχε λόγο να το πράξει αν δεν ήταν αλήθεια. Είπε με έκπληξη πώς πρώτη φορά άκουσε κάτι τέτοιο να γίνεται στην οικογένεια της.
10. Στην τελική της αγόρευση, η Υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι τα μηνύματα του Τεκμηρίου 14 που αντάλλαξαν μητέρα και κόρη, «ενδεχομένως» να αποδίδονται σε συμπαιγνία των δυο - ότι δηλαδή θέλοντας να υποστηρίξουν ένα κατασκευασμένο παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου προσκηνοθέτησαν τι μηνύματα θα ανταλλάξουν και με ποιο περιεχόμενο. Η εικασία αυτή δεν μας έπεισε.
11. Θεωρούμε, λοιπόν, την ΜΚ4 ως αξιόπιστη μάρτυρα σε σχέση με το περιστατικό της 3.8.
12. Σε σχέση όμως με τις κατηγορίες 7 - 12, κρίνουμε τις τοποθετήσεις της, αν και αληθινές, ότι εμπεριέχουν γενικεύσεις και ασάφεια σε βαθμό που δεν μπορούμε να εξαγάγουμε ασφαλή συμπεράσματα.
13. Ως προς το κατά πόσο τα όσα η Παραπονούμενη ανέφερε στη ΜΚ4 συνιστούν άμεσο παράπονο της πρώτης προς τη δεύτερη, και εάν ναι, εάν δύνανται να παρέχουν ενίσχυση - έστω και περιττή- στα λεγόμενα της Παραπονούμενης σημειώνουμε τα εξής: Ασφαλώς η τυχόν στοιχειοθέτηση ενός άμεσου παραπόνου και δη οι λεπτομέρειες του θα μπορούσαν δυνητικά να συνιστούν μια τέτοια ενίσχυση, στη βάση των προνοιών του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 και των σχετικών νομολογιακών αρχών (βλ. Ηλιάδης & Σάντης, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές (2η έκδοση Hippasus Publishing, Λευκωσία 2016) σελ. 514 επ.). Σε σχέση με τη στοιχειοθέτηση εντός τέτοιου παραπόνου αρκούμαστε στο να πούμε ότι απαραίτητες προϋποθέσεις είναι να έχει καταδεχθεί ότι το παράπονο έγινε (i) ευθύς αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος, (ii) προς το πρώτο πρόσωπο προς το οποίο μίλησε το φερόμενο θύμα ή προς το πρόσωπο το οποίο κρίνεται πως ήταν φυσικό να προβεί σε παράπονο και (iii) ήταν αυθόρμητο (βλ. Ομήρου v Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 618, Σιακαλλής v Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 146, ΛΚ v Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547, Βιολάρης v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 520, Trussler v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 38 και ΑΔ v Δημοκραίας

(2016)2Α ΑΑΔ 544). 143. Στην παρούσα περίπτωση, τα «κωδικοποιημένα» μηνύματα της Παραπονούμενης προς τη μητέρα της, ως φαίνονται στο Τεκμήριο 14, συνιστούν κατ' εμάς άμεσο παράπονο. Κατά πρώτο, στάληκαν ευθύς αμέσως μετά το περιστατικό του 2022 και χωρίς χρονοτριβή. Χαρακτηριστικώς για τη χρονική αμεσότητα τους σημειώνουμε το ότι η Παραπονούμενη μόλις σηκώθηκε από το κρεβάτι, πήρε μαζί της το τηλέφωνο στην τουαλέτα και στην τουαλέτα έστειλε το πρώτο μήνυμα. Άρχισε, έτσι, η μεταξύ τους συνομιλία. Αρχικά η ΜΚ4 δεν κατάλαβε περί τίνος επρόκειτο και γι' αυτό ρώτησε αν ήθελε σκισμένη φανέλα. Ύστερα όμως κατάλαβε ότι η κόρη της χρειαζόταν άμεσα τη βοήθειά της, αν και δεν γνώριζε τότε ακριβώς γιατί. Έμαθε κάποιες λεπτομέρειες λίγο αργότερα όταν η κόρη της της τηλεφώνησε και δεν κατάφερε να της πει πολλά διότι έκλαιγε. Όταν όμως η ΜΚ4 μετέβη στο σπίτι του Κατηγορούμενου - οπωσδήποτε μετά τις 07:41 π.μ (καταληκτική ώρα του Τεκμηρίου 14) - και συνάντησε την Παραπονούμενη τότε της είπε τις πλήρεις λεπτομέρειες. 144. Κατά δεύτερο, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά για το ότι η μητέρα της Παραπονούμενης ήταν το πρόσωπο που φυσιολογικά και κατά τη φυσική ροή των πραγμάτων αυτή θα απευθυνόταν μετά από ένα τέτοιο συμβάν. Το μόνο άτομο που η Παραπονούμενη συνάντησε, μετά τα επίδικα γεγονότα και πριν από τη μητέρα της, ήταν τον ΜΚ6 όταν αυτός επέστρεψε στο σπίτι για να πάρει τον Κατηγορούμενο και δεν του είπε τίποτα. Εν τούτοις, βρίσκουμε πιο φυσικό: (

1. i)ένα κορίτσι 15 ετών να μιλήσει για κάτι τέτοιο στη μητέρα της παρά στον ανήλικο αδελφό της και (
2. ii)να το πράξει ενόσω ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στον ίδιο χώρο, όπως βρισκόταν στο σπίτι όταν ο ΜΚ6 επέστρεψε στο σπίτι και βρήκε την Παραπονούμενη καθήμενη στον καναπέ. Και κατά τρίτον, ο κωδικοποιημένος τρόπος που η Παραπονούμενη επέλεξε να επικοινωνήσει με τη μητέρα της, ήταν οπωσδήποτε αυθόρμητος και αποκλειστικά προσωπικός της. Σημειώνεται πάντως και το ότι της ανέφερε επιγραμματικά στο τηλέφωνο τι συνέβη, όταν ο Κατηγορούμενος είχε πια φύγει από το σπίτι και ένοιωσε κάποια ασφάλεια για να το πράξει. Την πλήρη ιστορία η Παραπονούμενη την είπε στη μητέρα της όταν η τελευταία έφθασε στο μέρος να την παραλάβει λίγο αργότερα και την ίδια μέρα. 145. Βάσει των πιο πάνω, δεν έχουμε κανένα ενδοιασμό στο να θεωρήσουμε ότι το παράπονο που η Παραπονούμενη έκανε στη μητέρα της, αρχικά μέσω του Τεκμηρίου 14, στη συνέχεια και χωρίς πολλές λεπτομέρειες δια τηλεφώνου και αργότερα δια ζώσης και με πλήρεις λεπτομέρειες, συνιστά άμεσο παράπονο εν τη εννοία του άρθρου 10 του Κεφ. 9. 146. Αξιολογώντας τον ΜΚ6, παρόλο που δεν μας φάνηκε από τη στάση του στο εδώλιο να επιθυμεί να ψευσθεί, εντούτοις κρίνουμε ότι τα λεγόμενα του στο Δικαστήριο δεν είναι ασφαλές υπόβαθρο επί του οποίου να βασίσουμε, σε επίπεδο ποινικής δίκης, ευρήματα. 147. Σε τέσσερεις τουλάχιστον περιπτώσεις κατά την αντεξέταση του φάνηκε να αμφιταλαντεύεται μεταξύ του πατέρα του και της αδερφής του. Έδωσε κάποιες αντικρουόμενες απαντήσεις κατά την προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο που υπογράμμισαν σ΄ εμάς το διχασμό του μεταξύ των δύο αυτών κοντινών, και όπως φάνηκε αγαπημένων του, προσώπων. Σε ερώτηση αν ο Κατηγορούμενος χτύπησε ποτέ την Παραπονούμενη, αρχικά είπε πως ναι, ενώ μετά ανέφερε πως δεν γνωρίζει. Κατά δεύτερον, αρχικά ο ΜΚ6 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος και η Παραπονούμενη δεν θυμάται να μάλλωσαν για το φροντιστήριο αγγλικών, ενώ μετά δέχθηκε όχι μόνο πως ήταν παρών στο σχετικό περιστατικό, αλλά και ότι θυμόταν πως η Παραπονούμενη είπε στον Κατηγορούμενο ότι θα προσπαθήσει περισσότερο. Κατά τρίτον, όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει αν η Παραπονούμενη διανυκτερεύει στο σπίτι του MY3, αρχικά είπε πως δεν γνωρίζει και αμέσως μετά ανέφερε ότι γνωρίζει θετικά πως κάποιες μέρες γίνεται αυτό. Τέλος, ο ΜΚ6 ανέφερε αρχικά με βεβαιότητα πως το στρώμα στο οποίο κοιμήθηκε ο πατέρας τους, το μετέφερε ο ίδιος την προηγούμενη νύκτα από το άλλο δωμάτιο και το έστρωσαν μαζί με την Παραπονούμενη, ενώ μετά είπε πως δεν γνωρίζει αν το έβαλε εκεί ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. 148. Είναι αυτές οι αντιφάσεις, που μας έδωσαν την εντύπωση ότι με την ύστερη μαρτυρία του, την προφορική δηλαδή, ήθελε να κρατήσει μια όσο το δυνατόν πιο ουδέτερη στάση μεταξύ του Κατηγορούμενου και της Παραπονούμενης. Είναι τα πιο πάνω που δεν μας επιτρέπουν να θεωρήσουμε την προφορική μαρτυρία του ως πλήρως αληθή. Επίσης, δεν μας διαφεύγει ότι η οπτικογραφημένη του κατάθεση λήφθηκε στις 9.08.22, έξι ημέρες μετά το επίδικο συμβάν, που ήταν φυσικό τα γεγονότα να ήταν νωπά στο μυαλό του, ενώ μαρτυρία στο Δικαστήριο έδωσε περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, εντός του οποίου οτιδήποτε μπορεί να μεσολάβησε που να επηρέασε αρνητικά την ποιότητα της μαρτυρίας του. 149. Αντιθέτως, τίποτε απ' όσα είπε στην κατάθεση του δεν ανέτρεψε προφορικά. Μάλιστα, κληθείς να τα περιγράψει ξανά, τα επιβεβαίωσε και πρόσφερε περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτά. 150. Στη βάση, λοιπόν, των πιο πάνω θα βασιστούμε στην κατάθεση του ΜΚ6 (Τεκμήριο 9) για τα ευρήματά μας, αλλά όχι στα όσα επιπρόσθετα και για πρώτη φορά ανέφερε κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο. 151. Οφείλουμε στο σημείο αυτό να έχουμε πούμε και το εξής: Πολύς λόγος έγινε από την Υπεράσπιση για τον ακριβή χρόνο στον οποίο έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη κακοποίηση, με απώτερο σκοπό να πείσει πως αυτή αποκλείεται να έγινε πριν τις 06:51 π.μ. που η Παραπονούμενη αναζήτησε, για πρώτη φορά, βοήθεια από την ΜΚ4. Και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το επιχείρημα, να ήταν πλήρως κατασκευασμένη. Δεν πειστήκαμε. Ούτε από τη μαρτυρία του ΜΚ6, ο οποίος, απ΄ αρχή μέχρι τέλους, δεν ήταν σίγουρος για την ακριβή ώρα που ξύπνησε το επίδικο πρωί, ούτε από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του ΜΥ1 ότι στις 07:08 π.μ., το εργοστάσιο ήταν ακόμη κλειδωμένο και ο Κατηγορούμενος του είπε ότι θα έστελνε τον ΜΚ6 για να το ανοίξει. Αντιθέτως, βάσει ολόκληρης της μαρτυρίας που αποδεχτήκαμε ως αξιόπιστη προκύπτει ότι ο ΜΚ6 ξύπνησε πριν τις 7 το επίδικο πρωί και έφυγε από το σπίτι πριν τα επίδικα αγγίγματα, τα οποία έλαβαν χώρα οπωσδήποτε πριν τις 6:51 π.μ. που η Παραπονούμενη έστειλε για πρώτη φορά μήνυμα στη μητέρα της αναζητώντας βοήθεια, χωρίς όμως να έχει φθάσει στο εργοστάσιο του Κατηγορούμενου που ήταν στον [χωριό Γ] μέχρι τις 7:08 π.μ. Γ.5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ 152. Δεν θα κρίνουμε ούτε και τον Κατηγορούμενο από τις απαντήσεις του επί μη επίδικων θεμάτων, ήτοι γιατί χώρισε με τη ΜΚ4, το αν αυτή είχε εξωσυζυγική σχέση με τον ΜΥ2 και αν ο Κατηγορούμενος της άσκησε οποτεδήποτε βία ή το αντίστροφο. 153. Αξιολογώντας τον Κατηγορούμενο, κρίνουμε πως μοναδικός σκοπός του μαρτυρώντας ενώπιον μας ήταν να απεκδυθεί οποιασδήποτε ευθύνης και πως προώθησε μια ψευδή και κατασκευασμένη εκδοχή. Η μαρτυρία του έβριθε αντιφάσεων, υπερβολών, αλληλοσυγκρουόμενων εκδοχών και υπεκφυγών. Ζητούσε τόσο συχνά από την Κατηγορούσα Αρχή να του επαναλάβει το ερώτημα, που φρονούμε ήταν για να του δώσει χρόνο να σκεφτεί. Ενώ ήταν λαλίστατος και μακρηγορούσε σχετικά με γεγονότα άσχετα με τα επίδικα, όταν ρωτήθηκε ευθέως για το αν κακοποίησε σεξουαλικά την κόρη του και του υποβλήθηκαν οι ακριβείς θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής, μας έκανε εντύπωση που ήταν λακωνικός και συχνά μονολεκτικός. Η έγνοια του ήταν να μας πείσει για το πόσο καλός πατέρας ήταν και πόσο καλή σχέση είχε με τα παιδιά του και κατέφυγε προς τούτο σε υπερβολές. Χαρακτηριστικό ήταν πως, σε κάποια στιγμή, αναφέρθηκε σε λεπτομέρειες των γεννητικών οργάνων του γιου του και στο γεγονός ότι αυτός αυνανιζόταν και του το έλεγε, για να δείξει ότι τα παιδιά του τον είχαν σαν φίλο. Στην πραγματικότητα αυτό που οι αναφορές του αυτές έδειχναν είναι πως δεν είχε ορθή αντίληψη του γονικού του ρόλου. Τούτο το διαπίστωσε και ο ΜΚ5, ανεξάρτητα από εμάς, μέσα από τα λεγόμενα της Παραπονούμενης. Ο τρόπος που εκφραζόταν και τα περιεχόμενα των λεγομένων του, έδειχναν μάλλον μια διαστρεβλωμένη αντίληψη της σχέσης μεταξύ πατέρα και παιδιών. Υιοθέτησε εν πολλοίς ένα βολικό για τον ίδιο αφήγημα, που θα του επέτρεπε να φανεί ως υπόδειγμα πατέρα. 154. Ο Κατηγορούμενος είπε στην κατάθεση του πως είχε οικονομικές διαφορές με τη ΜΚ4 κατά τον επίδικο χρόνο, προφανώς για να εξηγήσει την τοποθέτηση του πως η καταγγελία της Παραπονούμενης ήταν κατασκευασμένη και υποβολιμαία εκ της μητέρας της. 155. Παρά το ότι εν τέλει διέψευσε τον εαυτό του περί του ότι είναι €3.000 που χρωστούσε στη ΜΚ4 για τις διατροφές των παιδιών, και όχι €300 όπως είπε στην κυρίως εξέταση του, εντούτοις συνέχισε να ισχυρίζεται πως η ΜΚ4 δεν έχασε λεφτά από τις διατροφές με το που ο ίδιος μπήκε φυλακή, ως ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κέρδισε κάποιο πλεονέκτημα, το οποίο μέχρι το τέλος της μαρτυρίας του δεν αντιληφθήκαμε ποιο ήταν. Όταν του υπεβλήθη πως η καθυστέρηση στην καταβολή των διατροφών ήταν συστηματική και αφορούσε πολλούς μήνες, παραδέχτηκε πως, εν τέλει αποφάσισε να περιμένει να του βγάζει η ΜΚ4 φυλακιστήριο για να παίρνει αποδείξεις για τις καταβολές του, θέση εντελώς διαφορετική από την αρχική του. Ενώ προσπαθούσε να πείσει πως είχε οικονομικά προβλήματα, σε άλλη στιγμή στη μαρτυρία του είπε πως ξόδεψε €2.500 σε διακοπές του με τα παιδιά, τοποθετήσεις αλληλοαναιρούμενες. Ενώ αρχικά ανέφερε πως δεν είχε καθόλου λογαριασμό σε τράπεζα διότι χρωστούσε σε τραπεζικό ίδρυμα €280.000 και πλήρωνε και πληρωνόταν πάντοτε σε μετρητά, αργότερα παραδέχτηκε πως είχε λογαριασμό σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα. Παρόλο που δέχθηκε ως προηγούμενη του καταδίκη την υπόθεση ΧΧΧ/22 του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, με την οποία καταδικάστηκε σε καλλιέργεια με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα 26 φυτών κάνναβης, επέμεινε στην αρχική του θέση πως ήταν τόσο σωστός οικογενειάρχης που βοήθησε την αδελφότεκνη του να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά. Ενώ στην αίτηση περιουσιακών διαφορών που κατέθεσε, Τεκμήριο 22, αναγράφεται ότι η εταιρεία [εταιρεία Χ] είναι ουσιαστικά δική του (βλ. αιτητικό Θ), στη μαρτυρία του ενώπιον μας είπε το αντίθετο, ότι δηλαδή άνηκε, κατά κύριο λόγο, στην ΜΚ4. 156. Προώθησε τη θέση, κατά την αντεξέταση του, πως ο ίδιος δεν γνώριζε τίποτε για το βίντεο, στο οποίο η Παραπονούμενη κατ' ισχυρισμόν αυνανιζόταν και το οποίο κατ' ισχυρισμό απέστειλε στον ΜΥ3 - κύρια θέση της Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της Παραπονούμενης - και πως όλα τούτα τα γνώριζε μόνο η δικηγόρος του. Τη θέση αυτή δεν μπορούμε να τη δεχτούμε διότι κάθε δικηγόρος οφείλει να ενεργεί κατ' εντολή και σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη του. Σημειώνουμε, δε, ότι ο Κατηγορούμενος συνέχισε από τότε και μέχρι τέλους να εκπροσωπείται από την ίδια δικηγόρο. Φρονούμε πως ένας πατέρας που ψευδώς κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση της κόρης του, κατά κοινή ομολογία, δεν απαντά σε σχετική υποβολή με τον εξής τρόπο, «Αν ήταν να θέλω, δεν θα πείραζα την κόρη μου τη μιάλη; Δεν θα πείραζα τζιαί τον γιο μου; Δεν θα πείραζα... δεν αληθεύει αυτό που λέτε». 157. Είμαστε πεπεισμένοι πως ο λόγος που ο Κατηγορούμενος επέμενε, απ' αρχή μέχρι τέλους, στην ώρα που ξύπνησε ο ΜΚ6 - ενώ ο ίδιος ο ΜΚ6 δεν ήταν σίγουρος - δεν ήταν επειδή αυτή ήταν η πραγματικότητα. Αλλά επειδή σύμφωνα με το Τεκμήριο 14 το επίδικο περιστατικό έγινε, οπωσδήποτε πριν τις 6:51 π.μ. που η Παραπονούμενη έστειλε το πρώτο μήνυμα στη μητέρα της. Ήταν δηλαδή αυτός ο ισχυρισμός του, ένας έμμεσος τρόπος να καταδείξει ότι το περιστατικό ως το περιέγραψε η Κατηγορούμενη ουδέποτε συνέβη. 158. Οφείλουμε να πούμε και το εξής. Κατά την υποβολή πως προτίμησε να εξευτελίσει την κόρη του ώστε ο ίδιος να αθωωθεί, δεν απάντησε πειστικά. Μας έκανε ιδιαίτερα άσχημη εντύπωση ότι ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να πλήξει την αξιοπιστία της κόρης του, με το να πλήξει την υπόληψη της ως γυναίκας, η οποία ας σημειωθεί δεν έχει φθάσει καν την ηλικία συναίνεσης. Εκμεταλλεύτηκε δηλαδή τη μαρτυρία του ΜΥ3, ο οποίος μαρτύρησε για τους εντελώς δικούς του λόγους, για να αφήσει να πλανάται αμφιβολία ως προς το εάν κατά τον επίδικο χρόνο η κόρη του ήταν ή δεν ήταν παρθένα - χωρίς θετικά να τοποθετηθεί επακριβώς - ενώ τούτο ουδόλως μπορούσε να επενεργήσει στα επίδικα εν προκειμένω θέματα. 159. Στην Χριστοφόρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 59/2016, 23/3/2017, αναφέρθηκε ότι, σε αδικήματα με βάση το άρθρο 6

(3)του Ν.91(Ι)/2014, όπου δεν είναι δυνατή η συναίνεση, η ύπαρξη προηγούμενων σεξουαλικών σχέσεων του θύματος δεν μπορεί να είναι σχετική. Εν πάση περιπτώσει, το ότι γυναίκα με προηγούμενη σεξουαλική εμπειρία είναι λιγότερη αξιόπιστη γενικότερα και περισσότερο πιθανό να συναινέσει σε συγκεκριμένη σεξουαλική πράξη ειδικότερα, έχει χαρακτηριστεί νομικά ως ο διπλός μύθος (twin myth) (βλ. Η.Η. Peter Rook & R. W. Ward, Rook and Ward on Sexual Offences Law & Practice (6th edn Sweet & Maxwell, London 2021), σελ. 1291 και επέκεινα). Ο μύθος αυτός δεν βρίσκει έρεισμα στα δεδομένα της εποχής μας και των σύγχρονων αντιλήψεων περί ισότητας των φύλων. Στην Αγγλία η αντεξέταση αναφορικά με προηγούμενες σεξουαλικές σχέσεις ουσιαστικά έχει απαγορευθεί (βλ. ss.41 - 43 of the Youth Justice and Criminal Evidence Act 1999). Στον Καναδά αποφασίστηκε ότι μαρτυρία προγενέστερης συναινετικής σεξουαλικής συμπεριφοράς από την καταγγέλλουσα μπορεί να γίνει αποδεκτή, υπό προϋποθέσεις, όχι όμως για μόνο τον λόγο εξαγωγής συμπεράσματος συναίνεσης για την επίδικη πράξη ή αναξιοπιστίας της (βλ. R v Seaboyer

(1991)83 DLR (4th) 193; [1991] 2 SCR 577). Πρέπει να συνδέεται με κάποιο σχετικό με τα επίδικα θέματα ζήτημα όπως λ.χ. ότι άλλο πρόσωπο διέπραξε το αδίκημα.

1. Στη βάση των πιο πάνω, απορρίπτουμε τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου στην ολότητά της. Γ.
2. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΛΟΙΠΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
3. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία στο να κρίνουμε αξιόπιστο τον ΜΥ
4. Από τη μια, θεωρούμε ότι ορθά η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής δεν τον αντεξέτασε, αφού κανένα από τα λεγόμενά του δεν αντέκρουε επίδικη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά αντιθέτως εν πολλοίς την επιβεβαίωνε. Από την άλλη, κρίνουμε ότι η εκδοχή του συνάδει με τη λοιπή αξιόπιστη μαρτυρία στην υπόθεση, με την οποία την έχουμε αντιπαραβάλει προς επίρρωση της αξιολόγησής μας. Προβαίνουμε σε σχετικά ευρήματα κατωτέρω.
5. Αξιολογώντας τον ΜΥ2 προβληματιστήκαμε ιδιαίτερα. Καταλήξαμε πως δεν είναι ασφαλές να στηριχθούμε στη μαρτυρία του, με δεδομένη τη στενή οικογενειακή σχέση του με τον Κατηγορούμενο αν και δεν διατηρούν προσωπική επαφή εδώ και χρόνια. Αποκομίσαμε την εντύπωση πως μοναδικός σκοπός του μαρτυρώντας ήταν να παρουσιάσει την ΜΚ4 ως μια κίβδηλη και ανήθικη γυναίκα. ωσάν να ήταν αυτό το ζητούμενο. Σε τούτο το συμπέρασμα καταλήξαμε διότι λάβαμε υπόψη μας, κατά πρώτον, ότι ο ΜΥ2 είπε πως ο Κατηγορούμενος έβρισκε συχνά μηνύματα στο τηλέφωνο της ΜΚ4 από άλλους, εννοώντας όχι μόνο από τον εαυτό του. Κατά δεύτερον, είπε ότι ο ίδιος ο ΜΥ2 την τσάκωσε 2‑3 φορές να ανταλλάζει μηνύματα με άλλους, ενώ σε μια περίπτωση είναι σίγουρος διότι του το είπε η ίδια. Θεωρούμε πως μοναδικός σκοπός της μαρτυρίας του ήταν να ταμπελώσει ως ψεύτρα την ΜΚ4 και έτσι, εμμέσως και κατά την αντίληψή του, να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο. Τον θεωρούμε αναξιόπιστο μάρτυρα και απορρίπτουμε τη μαρτυρία του στην ολότητά της.
6. Σε σχέση με τον ΜΥ3, δεν έχουμε καμιά αμφιβολία πως δεν μπορούμε και δεν θα έπρεπε να βασιστούμε στα όσα είπε, διότι τούτο θα μας οδηγούσε σε λανθασμένα συμπεράσματα. Από τη μαρτυρία του διαφάνηκε ότι είχε δικούς του σκοπούς να εξυπηρετήσει. Ο λόγος που προσήλθε να μαρτυρήσει ενώπιον μας ήταν, κατά τα δικά του λεγόμενα, αφενός επειδή θεώρησε πως απειλήθηκε από τη δικηγόρο της Παραπονούμενης, όπως χαρακτήρισε την Κατηγορούσα Αρχή, για κατοχή παιδικής πορνογραφίας και ήθελε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Αφετέρου, φάνηκε πως ήθελε να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο, υπό την έννοια ότι και o ίδιος αμφέβαλε για τις απαντήσεις που η Παραπονούμενη του έδωσε σε σχέση με το πότε «ξεπαρθενεύτηκε» και άρα, κατά την αντίληψή του, εάν η Παραπονούμενη μπορούσε να ψευσθεί για κάτι τέτοιο, μπορούσε κάλλιστα να ψευσθεί και για τα επίδικα εν προκειμένω θέματα. Παραδέχτηκε, δε, πως είπε ψέματα στην Παραπονούμενη ακριβώς μετά τη μαρτυρία της στο Δικαστήριο στις 13.09.23 ότι, δεν ήταν αυτός που έδωσε στη δικηγόρο του πατέρα της τα μηνύματα και το βίντεο που αντάλλαξαν για να την αντεξετάσει σχετικά. Και ο λόγος ήταν επειδή δεν ήθελε να μπλέξει ότι αυτός την «ξεπαρθένεψε». Περαιτέρω, σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ως προς το αν θα προσερχόταν ως μάρτυρας και τι θα έλεγε, εάν γνώριζε ότι το πότε «ξεπαρθενεύτηκε» η Παραπονούμενη δεν ήταν επίδικο θέμα, απάντησε πως δεν ήξερε.
7. Επίσης, δεν είμαστε διατεθειμένοι να αποδώσουμε οποιανδήποτε βαρύτητα στο Τεκμήριο 26 που κατέθεσε, ως τα μηνύματα που αντάλλαξε με την Παραπονούμενη μεταξύ 7 και 8.09.
8. Πρόκειται για συνομιλία κατά την παραδοχή του ιδίου του ΜΥ3 αποσπασματική. Δεν φαίνεται, είπε, ολόκληρη τους η συνομιλία διότι ο ίδιος επέλεξε να δείξει στο Δικαστήριο αυτά που τον «απενοχοποιούν» σε σχέση με τo αδίκημα κατοχής παιδικής πορνογραφίας - για το οποίο νόμιζε πως δικαζόταν- και αυτά που «ενοχοποιούν» την Παραπονούμενη περί του ότι όταν ήρθε για πρώτη φορά σε συνουσία με τον ΜΥ3 δεν ήταν παρθένα. Συγκεκριμένα, δεν φαίνεται η αποστολή του βίντεο στο οποίο η Παραπονούμενη έδειχνε το «μέικαπ», Τεκμήριο 17, να εισέρχεται στον κόλπο της, διότι ο ΜΥ3 επέλεξε να το σβήσει από το Τεκμήριο 26, αλλά φαίνονται κάποια μηνύματα πριν και μετά από αυτό. Η όποια λοιπόν εικόνα προκύπτει από το Τεκμήριο 26 είναι αποσπασματική και ελλιπής και ως τέτοια ανεπίδεκτη ορθής δικαστικής κρίσης. Γι' αυτό και δεν θα αποδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στο Τεκμήριο
10. Απορρίπτουμε τη μαρτυρία του ΜΥ3 στην ολότητά της.
11. Η αξιολόγηση και της ΜΥ4 μας προβλημάτισε επισταμένως. Η κυρίως εξέταση της είχε ψήγματα αλήθειας, τα οποία συνάδουν με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία στην υπόθεση. Αν η πρόθεση της ήταν να ψευσθεί πέρα για πέρα για να βοηθήσει τον αδερφό της, δεν θα παραδεχόταν ότι η Παραπονούμενη της είπε στις 7.08.22, τέσσερεις μέρες δηλαδή μετά τον επίδικο χρόνο, ότι ο Κατηγορούμενος την άγγιξε στο στήθος, κάτω από το εσώρουχο. Ούτε θα παραδεχόταν πως η Παραπονούμενη της είχε πει για το περιστατικό με την απλώστρα, όπου αυτή φοβήθηκε και έκλαιγε, αφού τούτο θα έδειχνε τον φόβο της Παραπονούμενης για τις αντιδράσεις του Κατηγορούμενου. Τέλος, δεν θα παραδεχόταν πως η Παραπονούμενη από την ημέρα που μαρτύρησε στο Δικαστήριο δεν ξαναπήγε στο σπίτι της, ενώ σύμφωνα με τα λεγόμενα της είχαν πολύ στενή σ