ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Μ. Β., Αρ. Υπόθεσης: 19570/22, 13/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2023:6 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19570/22 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Μ. Β. Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 13/1/2023 Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Αριστείδης (για να ακούσει την απόφαση η κα Λ. Σίγαρ). Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ν. Δημητρίου Κατηγορούμενος παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 14 κατηγορίες. Αυτές αφορούν κατηγορίες βιασμού (κατηγορίες 1 - 8), κοινής επίθεσης (κατηγορία 9), απειλής (κατηγορίες 10 - 12), άσκησης ψυχολογικής βίας (κατηγορία 13) και σεξουαλικής παρενόχλησης (κατηγορία 14). Παραπονούμενη στις κατηγορίες 1 - 13 είναι η Μ.9 επί του κατηγορητηρίου και στην κατηγορία 14 η Μ.3 επί του κατηγορητηρίου. Στις 11/1/2023, ο κατηγορούμενος απάντησε στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, δηλώνοντας μη παραδοχή και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 30/3/
- Με τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την δίκη. Συγκεκριμένα, επικαλέστηκε τον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορουμένου, τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων και τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων. Ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι αυτός προκύπτει από τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και τις πολυετείς ποινές φυλάκισης που δυνατόν να του επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης. Εισηγήθηκε δε ότι, στην όψη του μαρτυρικού υλικού, υπάρχει πιθανότητα καταδίκης, επικαλούμενος αποσπάσματα από το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, στο οποίο καταγράφονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος φέρεται να ήρθε σε σεξουαλική επαφή με τη Μ.9 παρά την θέληση της, να την απείλησε, να της άσκησε ψυχολογική βία, καθώς επίσης να παρενόχλησε σεξουαλικά τη Μ.
- Ως προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, ο κ. Αριστείδης ανέφερε ότι αυτός προκύπτει από τα όσα καταλογίζονται στον κατηγορούμενο και που φέρονται να έγιναν επί συστηματικής βάσης, σε πολλές περιπτώσεις, στο χρονικό διάστημα μεταξύ Απριλίου - Οκτωβρίου 2022 και αφορούν δύο παραπονούμενες εφόσον αντιμετωπίζει και την κατηγορία 14 με παραπονούμενη την Μ. 3, αδερφή της Μ.
- Ως προς τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων, ο κ. Αριστείδης παρέπεμψε στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, από το οποίο προκύπτει ότι, ο κατηγορούμενος αποπειράθηκε να αποτρέψει την Μ.9 επί του κατηγορητηρίου να προβεί σε καταγγελία εναντίον του, όντας ο ίδιος έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό όπου μετέβη η Μ.9 για να δώσει κατάθεση εναντίον του. Επιπρόσθετα, με βάση το μαρτυρικό υλικό, ο κατηγορούμενος, όταν η Μ.9 δεν απαντούσε στις κλήσεις του ενώ αυτός περνούσε με το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι της σε διάφορες περιπτώσεις και όταν η Μ.9 ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι θα τον καταγγείλει, την απείλησε ότι θα της ρίξει οξύ. Ο κ. Αριστείδης εισηγήθηκε επίσης ότι ο χρόνος που μεσολαβεί μέχρι την δίκη δεν είναι μεγάλος, τα δε ιατρικά προβλήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και που δεν αμφισβητούνται, μπορούν να αντιμετωπιστούν κατάλληλα από τις αρχές των Κεντρικών Φυλακών. Περαιτέρω ο κ. Αριστείδης ανέφερε και δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου με απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/11/
- Κατά τη διαδικασία ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε την κράτηση του κατηγορουμένου για τους ίδιους λόγους που προβλήθηκαν και ενώπιον μας. Η πλευρά της Υπεράσπισης έφερε ένσταση στο αίτημα και το παραπέμπον Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής, αποδεχόμενο όλους τους λόγους που αυτή επικαλέστηκε. Ο κατηγορούμενος εφεσίβαλε την απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου με την υπ΄ αριθμό Π.Ε. 251/22 την οποία καταχώρησε μόνος του, χωρίς δηλαδή τη συνδρομή δικηγόρου. Η έφεση, με βάση το πρακτικό ημερομηνίας 29/11/2022 (Τεκμήριο Χ) απορρίφθηκε, επειδή ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κατά την ως άνω ημερομηνία να εισέλθει στο όχημα μεταφοράς κρατουμένων για να παρουσιαστεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συνεπώς, εισηγήθηκε ο κ. Αριστείδης, υπάρχει δεδικασμένο και δεν δύναται η πλευρά της Υπεράσπισης να προβάλει εκ νέου τις ίδιες θέσεις που προέβαλε ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Στον αντίποδα, ο κ. Δημητρίου αντέκρουσε τις θέσεις του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής. Ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο συνήγορος ανέφερε ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, καθότι ο κατηγορούμενος μετέβη αυτοβούλως στο ΤΑΕ Λεμεσού, μετά από ενημέρωση που έτυχε από τον συγκάτοικο του ότι τον αναζητεί η Αστυνομία. Προς τούτο, κατέθεσε τα τεκμήρια Α και Β. Το Τεκμήριο Α είναι το ένταλμα σύλληψης ημερομηνίας 30/10/22 με ώρα έκδοσης 22:33 το οποίο εκτελέστηκε στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού στις 31/10/2022 και ώρα 01:40 ενώ το Τεκμήριο Β είναι η γραπτή συγκατάθεση έρευνας της οικίας που διαμένει ο κατηγορούμενος, την οποία έδωσε ο συγκάτοικος του στις 30/10/2022 και ώρα 23:
- Ο κ. Δημητρίου δεν αμφισβήτησε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Εισηγήθηκε όμως ότι αυτός ο παράγοντας δεν πρέπει να ιδωθεί κατ' απομόνωση, αλλά να συνεκτιμηθεί στη βάση όλων των παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του τεκμηρίου αθωότητας και του γενικού κανόνα ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να αφήνεται ελεύθερος με εγγύηση, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι για το αντίθετο. Επιπρόσθετα, ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο κ. Δημητρίου επικαλέστηκε τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, βρίσκεται στην Κύπρο από το 2006, είναι προσωπικός μασέρ και διατηρεί επιχείρηση εμπορίας συμπληρωμάτων διατροφής (πρωτεϊνών). Περαιτέρω διαμένει στην Κύπρο με το καθεστώς μέλους πολίτη της Ε.Ε. που δεν είναι υπήκοος μέλους της Ε.Ε. (Τεκμήριο Δ), αντιμετωπίζει υπεργλυκαιμία (Τεκμήριο Ε), λαμβάνει ενέσιμη θεραπεία 5 φορές ημερησίως και δύο χάπια ημερησίως. Λόγω του υψηλού ποσοστού υπεργλυκαιμίας παρουσιάζει συχνά λιποθυμικά επεισόδια, χρήζει ποιοτικής φροντίδας εκτός των Κεντρικών Φυλακών, η δε ενέσιμη θεραπεία είναι ένα προσωρινό μέτρο λύσης. Είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 13 ετών (Τεκμήριο Ζ), το οποίο διαμένει με τη μητέρα του και ο ίδιος συντηρεί το παιδί και την πρώην σύζυγο του. Δεν δύναται ο κατηγορούμενος να διέρχεται ούτε μέσω των κατεχομένων περιοχών, διότι οι αρχές της Συρίας τον καταζητούν λόγω του ότι δεν εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στην βάση αυτού, οι αρχές της Συρίας ενημέρωσαν σχετικά τις αρχές της Τουρκίας και η Τουρκία με την σειρά της το ψευδοκράτος, έτσι ώστε σε περίπτωση που εντοπιστεί αυτός να εκδοθεί στη Συρία, προφανώς μέσω Τουρκίας. Ο κατηγορούμενος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, κάτι όμως που απέκρυψε από το ευρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον. Ως προς την πιθανότητα καταδίκης, ανέφερε ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό, το οποίο χαρακτήρισε ως νεφελώδες, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της αθώωσης του κατηγορουμένου και εξαντλείται η πιθανότητα καταδίκης, ως η έκφραση του, στη βάση νέων στοιχείων που εξασφαλίστηκαν μετά τη διαδικασία ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, η μητέρα της Μ.9, έδωσε τη συγκατάθεση της όπως εξαχθούν από το κινητό τηλέφωνο της Μ.9 φωτογραφίες που απεικονίζουν τον κατηγορούμενο και τη Μ.9, καθώς επίσης και γραπτά μηνύματα που ανταλλάγηκαν μεταξύ τους (Τεκμήριο Γ). O κ. Δημητρίου σε κατοπινό στάδιο διευκρίνισε ότι το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου εξάχθηκε από το κινητό τηλέφωνο του κατηγορουμένου και του παραδόθηκε. Με βάση το εν λόγω Τεκμήριο, είναι η θέση του κ. Δημητρίου - χωρίς ως δήλωσε, να παραγνωρίζει τον κανόνα ότι στον παρόν στάδιο δεν αξιολογείται η μαρτυρία αλλά αυτή αξιολογείται στην όψη της και μόνο - ότι η παραπονούμενη προκαλούσε και παρακαλούσε τον κατηγορούμενο να συνευρεθούν ερωτικά, είχαν κοινή κοινωνική ζωή εν γνώσει της οικογένειας της Μ.9 και αμφότεροι φέρουν δερματοστιξία (τατουάζ) στα χέρια τους κάτι που αποδεικνύει ουσιαστικά την αφοσίωση μεταξύ τους. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Γ αμφισβητήθηκε από τον κ. Αριστείδη, προσθέτοντας ότι είναι άγνωστο τι προηγήθηκε και τι ακολούθησε των εν λόγω συνομιλιών και αν οι εν λόγω συνομιλίες αποδίδονται στη Μ.
- Ο κ. Δημητρίου ανέφερε επίσης ότι εξασφαλίστηκαν και ηχητικές συνομιλίες μεταξύ του κατηγορουμένου και της Μ.
- Δεν ζητήθηκε όμως η προβολή τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, ο κ. Δημητρίου επικαλέστηκε το μαρτυρικό υλικό που προέρχεται από τη Μ.9, για να υποστηρίξει τη θέση του ότι η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της αθώωσης του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, επικαλέστηκε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος και η Μ.9 μετέβησαν δύο φορές σε ξενοδοχείο, μια φορά στην Αγία Νάπα και μια στη Λεμεσό, για να συνευρεθούν ερωτικά, κάτι που αποδεικνύει κοινή επιθυμία τους. Κάλεσε δε το Δικαστήριο να εξετάσει το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, συμπεριλαμβανομένης της εκδοχής του κατηγορουμένου και όχι αποκλειστικά την εκδοχή της Μ.
- Ως προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, ο κ. Δημητρίου καυτηρίασε την ορολογία που χρησιμοποίησε ο κ. Αριστείδης, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος «διέπραξε» τα υπό εξέταση αδικήματα, λέγοντας ότι αυτό παραβιάζει το τεκμήριο αθωότητας. Ως προς τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων, ο κ. Δημητρίου ανέφερε ότι υπάρχει μαρτυρία που καταδεικνύει ότι εκδηλώθηκε πρόθεση από δικηγόρο, που δεν κατονόμασε, να επηρεάσει τον κατηγορούμενο, προτείνοντας του να δώσει το ποσό των €70.000 για να πείσουν τη Μ.9 να μην καταθέσει στο Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, ζητήθηκε με γραπτό μήνυμα από την πρώην σύζυγο του κατηγορουμένου όπως μην καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέλος, ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με συγκεκριμένους όρους. Ως έχει νομολογηθεί, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως, και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής. Σχετικά παραπέμπουμε στην Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 416, όπου με βάση τα πιο πάνω, κρίθηκε ότι κακώς το Κακουργιοδικείο ασχολήθηκε εξ υπαρχής με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την κρίση επί της κράτησης σε συνάρτηση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης στη δίκη και με ευρύτερες αναφορές στην πιθανότητα καταδίκης και την ενδεχόμενη ποινή. Σχετικό με το θέμα είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 165-166/20, ημερ. 22/10/2020: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. ΄Αλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.
- Στην προκειμένη περίπτωση, αναμφίβολα, η απόφαση της πλειοψηφίας στις υποθέσεις Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, καθιέρωσε τέτοιο δεδικασμένο, ήτοι αναφορικά με την ένδειξη της πιθανότητας καταδίκης, στη βάση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής που υπήρχε στις 30.6.2020.» (η υπογράμμιση δική μας). Παραπέμπουμε επίσης στην πιο πρόσφατη S.M. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (από την πλειοψηφία): «Η Εφεσίβλητη ζήτησε όπως ο Εφεσείων μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία, παραμείνει υπό κράτηση γιατί θεωρεί πως υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας. Να σημειώσουμε πως ο Εφεσείων τελούσε ήδη υπό κράτηση στη βάση προηγούμενης απόφασης του παραπέμψαντος Δικαστηρίου, το οποίο βρήκε ότι υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας. Η εν λόγω απόφαση του παραπέμψαντος Δικαστηρίου είχε εφεσιβληθεί από τον Εφεσείοντα. Η Έφεση όμως αποσύρθηκε και απορρίφθηκε άνευ βλάβης, αφού δεν κατέστη δυνατό να εκδικαστεί από το Εφετείο πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ο Εφεσείων θα εμφανιζόταν για πρώτη φορά ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Έτσι, το θέμα τέθηκε εκ νέου εκ μέρους του Εφεσείοντα και ενώπιον του Κακουργιοδικείου στις 20.5.2021, όταν αυτός απάντησε στις κατηγορίες και δήλωσε σε όλες μη παραδοχή. Αναφέρουμε από τώρα πως με δεδομένο ότι ο Εφεσείων αμφισβήτησε την ορθότητα της απόφασης του παραπέμψαντος Δικαστηρίου αναφορικά με την κράτηση του, την οποία και προσέβαλε μέσω της νόμιμης οδού, αλλά η έφεση απορρίφθηκε για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ενομιμοποιείτο να εγείρει εκ νέου το θέμα ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Τα όσα σχετικά ανέφερε το Κακουργιοδικείο στις σελ. 3 και 4 της απόφασης του, θα ίσχυαν μόνο εάν ο Εφεσείων δεν προσέβαλλε την απόφαση του παραπέμψαντος Δικαστηρίου ή εάν το Εφετείο εξέδιδε απόφαση σε σχέση με την απόφαση κράτησης που εξέδωσε το παραπέμψαν Δικαστήριο. Το θέμα όμως εδώ δεν έχει σημασία, αφού το Κακουργιοδικείο ορθά εξέτασε κατά πόσο συνέτρεχαν ή όχι οι προϋποθέσεις για να διαταχθεί η κράτηση του Εφεσείοντα στη βάση της πιθανότητας μη προσέλευσης του στη δίκη. Το Κακουργιοδικείο με την απόφαση του ημερ. 28.5.2021, που τώρα προσβάλλεται, διέταξε την κράτηση του Εφεσείοντα αφού βρήκε πως υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας» (η υπογράμμιση δική μας). Για σκοπούς καλύτερης αντίληψης των πιο πάνω κρίνεται ορθό όπως τεθούν, εν συνόψει, τα όσα σχετικά ανέφερε το Κακουργιοδίκειο στις σελίδες 3 και 4 της ως άνω εφεσιβληθείσας απόφασης του. Συγκεκριμένα το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του ημερ. 28/5/2021, αφού σημείωσε ότι είχε προηγηθεί παρόμοιο αίτημα κράτησης, στηριζόμενο στον ίδιο λόγο, ενώπιον του παραπέμποντος Επαρχιακού Δικαστηρίου, το οποίο εξετάζοντας την ένσταση του κατηγορούμενου, αποφάσισε την κράτηση του και ότι η απόφαση αυτή στηρίχθηκε στο ίδιο μαρτυρικό υλικό με αυτό που τέθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου και τέθηκαν οι ίδιες ακριβώς θέσεις από τους συνηγόρους, αναφέρθηκε στις υποθέσεις Δημητρίου και Μαυρομιχάλη (ανωτέρω) και κατέληξε ότι δεν είχαν τεθεί οποιαδήποτε νέα δεδομένα που να έχουν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν το όλο πλαίσιο, νομικό και πραγματικό, που αφορά το υπό κρίση θέμα. Η υπόθεση S.M. (ανωτέρω) επιβεβαίωσε λοιπόν το νομολογιακό κανόνα ύπαρξης δεδικασμένου, εάν δεν υπάρχουν νέα δεδομένα που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν την κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος της κράτησης. Στα πλαίσια της παρούσας, έχουμε διεξέλθει με προσοχή την απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/11/2022 και ειδικότερα τα όσα τέθηκαν ενώπιον του. Έχουμε επίσης εξετάσει με προσοχή τα όσα έθεσε ενώπιον μας ο κ. Δημητρίου, ο οποίος υποστήριξε ότι πρόκειται για νέα δεδομένα που διαφοροποιούν αυτά που είχαν τεθεί ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Αυτό όμως που διαπιστώνουμε είναι ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στα όσα τέθηκαν ενώπιον μας σε σχέση με τα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου ή οτιδήποτε που δεν ήταν τότε σε γνώση του κατηγορουμένου σε σχέση με τις προσωπικές του περιστάσεις και την σχέση που διατηρούσε με τη Μ.
- Ειδικότερα ως προς το Τεκμήριο Γ, αυτό αποτελεί φωτογραφικό υλικό και συνομιλίες μεταξύ του κατηγορουμένου και της Μ.9 που ανάγεται σε χρόνο πριν από τη σύλληψη του κατηγορουμένου και κατ' επέκταση πριν τη διαδικασία ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής μας ότι η πλευρά της Υπεράσπισης επικαλέστηκε το εν λόγω τεκμήριο στη βάση του ότι αυτό εξασφαλίστηκε μετά τη διαδικασία ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Ήταν όμως εις γνώση του κατηγορούμενου ότι τα δεδομένα αυτά βρίσκονταν εντός του κινητού του τηλεφώνου και κατ' επέκταση θα μπορούσαν, έστω ως ισχυρισμοί, να τεθούν ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει να έχει γίνει, με βάση το περιεχόμενο της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/11/
- Το γεγονός δε ότι την υπόθεση χειρίζεται στο στάδιο αυτό άλλος δικηγόρος από αυτόν που εμφανίσθηκε κατά την παραπομπή δεν διαφοροποιεί τα πράγματα και δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι τα ως άνω ήταν εις γνώση του κατηγορούμενου και θα μπορούσαν να προβληθούν κατά την διαδικασία ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια το ότι επικαλείται αυτά σε αυτό το στάδιο ενώπιον μας ο νυν δικηγόρος του κατηγορούμενου δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι δεν αποτελούν νέα δεδομένα. Τα ίδια ισχύουν κατ' αναλογία και για τα όσα υποστήριξε ο κ. Δημητρίου για να αντικρούσει την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι υπάρχει ο κίνδυνος φυγοδικίας του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα, ο κ. Δημητρίου εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας, επειδή ο κατηγορούμενος συνελήφθη στο ΤΑΕ Λεμεσού (βλ. οπισθογράφηση επί του εντάλματος σύλληψης - Τεκμήριο Α), μετά που ειδοποιήθηκε σχετικά από τον συγκάτοικο του και μετέβηκε αυτοβούλως στον αστυνομικό σταθμό. Όμως, το εν λόγω ένταλμα σύλληψης και η εκτέλεση του καθώς και η συγκατάθεση για έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου, υπήρχαν ήδη ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου αφού περιλαμβάνονταν στο μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε τότε ως Τεκμήριο 2 και βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ως προς τον λόγο μη εμφάνισης του κατηγορουμένου ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 29/11/2022 για να υποστηρίξει την έφεση που καταχώρησε, με την οποία αμφισβήτησε την ορθότητα της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/11/2022, επισημαίνουμε τα ακόλουθα: Από το πρακτικό ημερομηνίας 29/11/2022 (Τεκμήριο Χ), προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος στις 29/11/2022 αρνήθηκε να εισέλθει στο όχημα μεταφοράς κρατουμένων για να μεταβεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Στη βάση αυτής της άρνησης του να μεταβεί στο Ανώτατο Δικαστήριο και να υποστηρίξει την έφεση που καταχώρησε, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την εν λόγω έφεση. Η πλευρά της Υπεράσπισης ενώπιον μας υποστήριξε ότι ο λόγος άρνησης του κατηγορουμένου να εισέλθει στο όχημα μεταφοράς κρατουμένων, είναι ότι πάσχει από κλειστοφοβία και αυτός είναι ο λόγος που ο κατηγορούμενος, μετά από επιστολή της δικηγόρου του ημερομηνίας 4/1/2023, ζήτησε όπως μεταφερθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 11/1/2023 με άλλο όχημα, επιβατικού τύπου, όπως και έγινε και επιβεβαιώνεται από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Αυτά όμως τα δεδομένα, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος είναι κλειστοφοβικός, δεν τέθηκαν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 29/11/
- Περαιτέρω δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μας που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε τη δυνατότητα να ζητήσει να εκπροσωπηθεί από δικηγόρο ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ώστε είτε να ζητήσει αναβολή είτε να χειριστεί την υπόθεση στην απουσία του. Σε κάθε περίπτωση, παραμένει ως γεγονός ότι με την απόρριψη της εν λόγω Έφεσης, η απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/11/2022 έχει τελεσιδικήσει και ότι προς αναθεώρηση της απόφασης για την κράτηση του ο κατηγορούμενος μπορεί να επικαλεστεί πλέον μόνο νέα δεδομένα τα οποία να διαφοροποιούν τις περιστάσεις στις οποίες βασίσθηκε η εν λόγω απόφαση. Τέτοια όμως δεδομένα, με βάση τα όσα αναφέραμε πιο πάνω, δεν τέθηκαν ενώπιον μας. Εν πάση περιπτώσει και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, για σκοπούς πληρότητας, θα εξετάσουμε και επί της ουσίας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας για κράτηση του κατηγορούμενου. Εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης, το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα, πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:
- Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο.
- Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
- Ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνδρομή και των τριών αυτών παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του. Στην προκειμένη τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπει ο νόμος. Ειδικότερα για το αδίκημα του βιασμού (κατηγορίες 1 - 8) προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ενώ για τις υπόλοιπες κατηγορίες με βάση τον Νόμο 115(Ι)/2021 προβλέπεται ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην Θεοδωρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει την δίκη του (βλ. και Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600). Βεβαίως δεν μας διαφεύγει ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στην σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες διάπραξης τους σε κάθε υπόθεση. Στην Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48 αναφέρθηκε ότι σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στην σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στην Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από την νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για την διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς δηλαδή το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Ως προς την πιθανότητα καταδίκης ο κ. Δημητρίου υποστήριξε κατ' αρχάς ότι ενώπιον μας δεν έχει τεθεί το μαρτυρικό υλικό στο οποίο αναφέρθηκε ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής. Αυτό όμως δεν ευσταθεί καθότι στον φάκελο της υπόθεσης βρίσκεται ως Τεκμήριο 2 (το οποίο κατατέθηκε κατά την παραπομπή) ο φάκελος με το υπάρχον μαρτυρικό υλικό. Μάλιστα σε αυτόν περιλαμβάνονται τα Τεκμήρια Α και Β που παρουσίασε ο κ. Δημητρίου. Είναι λοιπόν και στη βάση αυτού που θα εξετάσουμε την πιθανότητα καταδίκης, χωρίς φυσικά να προβαίνουμε σε αξιολόγηση. Να υπενθυμίσουμε ότι το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, αφού το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του (βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54 και Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Με βάση την κατάθεση της Μ.9 ημερομηνίας 30/10/2022, καταδεικνύεται η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Σε αυτήν καταγράφονται με λεπτομέρειες οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος, χωρίς την συγκατάθεση της Μ.9 και υπό το καθεστώς απειλών, ήρθε σε συνουσία μαζί της κολπικά και μια φορά πρωκτικά. Οι βιασμοί έλαβαν χώρα σε διαφορετικές περιπτώσεις, μεταξύ των μηνών Απριλίου και Οκτωβρίου 2022, σε διαφορετικά μέρη, όπως σε ξενοδοχείο στην Αγία Νάπα, σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό, στο σπίτι και στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου. Επιπρόσθετα στην εν λόγω κατάθεση, γίνεται εκτενής αναφορά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος φέρεται να επιτέθηκε, να κτύπησε και να απείλησε τη Μ.9, με τη χρήση μαχαιριού και λέγοντας ότι θα της έριχνε οξύ και γενικά ότι η Μ.9 τελούσε υπό το καθεστώς ψυχολογικής βίας και φόβου που της προκάλεσε ο κατηγορούμενος. Πιθανότητα καταδίκης προκύπτει και μέσα από την κατάθεση ημερομηνίας 31/10/2022 που έδωσε η αδερφή της Μ.9, ήτοι η Μ.3, η οποία επίσης είναι παραπονούμενη στην παρούσα υπόθεση όσον αφορά την κατηγορία
- Σύμφωνα με την εν λόγω κατάθεση, ο κατηγορούμενος φέρεται να παρενόχλησε σεξουαλικά τη Μ.3 περί τον Ιούλιο του
- Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος της ζήτησε να βρεθούν με το πρόσχημα να μιλήσουν για την αδερφή της. Τότε ο κατηγορούμενος, μετέφερε τη Μ.3 κοντά στο τέλος της τουριστικής περιοχής Λεμεσού όπου έχει βράχους. Εκεί προσπάθησε να φιλήσει τη Μ.3, η οποία τον απώθησε και τότε αυτός κατέβασε το παντελόνι και το εσώρουχο του, της είπε ότι ήταν ερεθισμένος και ότι έπρεπε αυτή να τον αγγίξει. Τα όσα περιέχονται στα Τεκμήρια Α και Β και Γ δεν μπορούν να αναιρέσουν τα όσα πιο πάνω καταγράφονται. Όπως εξάλλου έχει αναφερθεί, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι στοιχειοθετείται πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου, στην όψη του μαρτυρικού υλικού και μόνο, χωρίς φυσικά να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία αθώωσης. Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης προκύπτει, κατά την κρίση μας, μέσα από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων και ιδιαίτερα μέσα από το σύνολο της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου, ως αυτή φαίνεται από το μαρτυρικό υλικό. Ο κατηγορούμενος, με βάση το μαρτυρικό υλικό που εξετάζεται στην όψη του στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, φέρεται να διέπραξε αδικήματα όχι μόνο εναντίον της Μ.9 (τα πλείστα από τα επίδικα) αλλά και εναντίον της αδελφής αυτής. Η σοβαρότητα αυτή κρίνουμε λοιπόν ότι καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορουμένου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει (βλ. Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Ενόψει και των όσων αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω μπορούμε να πούμε ότι, με βάση τη φύση και τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων ως αυτή προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο νομοθέτης, αλλά και η νομολογία τα εν λόγω αδικήματα, οι ποινές οι οποίες δυνατό να επιβληθούν στον κατηγορούμενο σε περίπτωση καταδίκης του, ενδέχεται να είναι αυστηρές και μάλιστα μπορεί να είναι πολυετείς ποινές φυλάκισης. Όπως όμως έχει προαναφερθεί, ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν εκτιμάται με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό όλων των άλλων σχετικών δεδομένων. Λαμβάνονται υπόψην μεταξύ άλλων και στοιχεία σχετικά με τον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του περιστάσεις. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνουμε υπόψην όλα όσα σχετικά τέθηκαν στην προκειμένη, περιλαμβανομένων των Τεκμηρίων Δ, Ε και Ζ και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, είναι προσωπικός μασέρ και διατηρεί επιχείρηση εμπορίας συμπληρωμάτων διατροφής (πρωτεϊνών), βρίσκεται στην Κύπρο από το 2006 και διαμένει εδώ με το καθεστώς μέλους πολίτη της Ε.Ε. που δεν είναι υπήκοος μέλους της Ε.Ε. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη ότι αντιμετωπίζει υπεργλυκαιμία και λαμβάνει ενέσιμη θεραπεία 5 φορές και δύο χάπια ημερησίως και ότι λόγω του υψηλού ποσοστού υπεργλυκαιμίας παρουσιάζει συχνά λιποθυμικά επεισόδια. Δεν μας διαφεύγει ούτε ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 13 ετών το οποίο διαμένει με την μητέρα του, τους οποίους ο κατηγορούμενος συντηρεί. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι οι αρχές της Συρίας τον καταζητούν λόγω του ότι δεν εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Αναφορικά με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι αυτά λαμβάνονται υπόψη με τον δέοντα σεβασμό και κατανόηση. Δεν έχει όμως τεθεί ενώπιον μας οποιοδήποτε στοιχείο που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος δεν λαμβάνει τη δέουσα ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στις Κεντρικές Φυλακές. Αυτό αποτελεί υποχρέωση των αρχών των Κεντρικών Φυλακών, κάτι που αναγνώρισε άλλωστε και ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής. Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε ότι τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, θα αντιμετωπιστούν κατάλληλα από τις αρμόδιες αρχές των Κεντρικών Φυλακών και γενικά του Κράτους, ως η υποχρέωση τους, σε περίπτωση που διαταχθεί η κράτηση του (βλ. Ε.Χ. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 266/2022 ημερ. 15/12/2022). Εδώ να λεχθεί ότι οι προσωπικές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορουμένου, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας του καθώς και οι όποιοι δεσμοί του με τη Δημοκρατία, λαμβάνονται μεν υπόψη, όχι όμως κατ' απομόνωση αλλά στα πλαίσια του συνόλου των σχετικών παραγόντων που καθορίζει η νομολογία. Κίνδυνος φυγοδικίας υπάρχει, σχεδόν πάντα, όταν ο κατηγορούμενος αφήνεται ελεύθερος και είναι εδώ που υπεισέρχεται το κριτήριο της αναλογικότητας και της στάθμισης του ατομικού δικαιώματος στην ελευθερία, έναντι του δημοσίου συμφέροντος στην εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη του (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ.131/2021, ημερ.1.9.2021). Το γεγονός δε ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε αυτοβούλως στον αστυνομικό σταθμό, όπου και συνελήφθη, δεν δύναται κατά την κρίση μας να υπερφαλαγγίσει το δημόσιο συμφέρον για εξασφάλιση της παρουσίας του στη δίκη, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και την πιθανότητα καταδίκης του, σε συνδυασμό με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος φέρεται να διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα. Συνεπώς, για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του και ότι η παρουσία του σε αυτήν δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή οποιοδήποτε όρων. Όσον αφορά τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, στην Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164, λέχθηκε ότι η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση κατηγορουμένου, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης ή διάπραξης άλλου αδικήματος, εντοπίζεται στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος. Η νομολογία μας είναι εναρμονισμένη, σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα, με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Clooth v. Belgium A225, para 40 [1991] και Matznetter v. Austria, A10, p. 33 [1969]). Στην Κωνσταντινίδης (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η διασφάλιση της απρόσκοπτης πορείας της δικαιοσύνης και η αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελούν ζητήματα υψίστου δημοσίου συμφέροντος έναντι των οποίων πρέπει να υποχωρούν τα συμφέροντα του κατηγορούμενου, περιλαμβανομένης της ατομικής του ελευθερίας. Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση, με παραπομπή στη Σιακαλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, λέχθηκε ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Αρκεί εάν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Λέχθηκε περαιτέρω ότι πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξ άλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του, περιλαμβανομένου του ιστορικού του κατηγορουμένου ή άλλων περιστάσεων (βλ. επίσης Ονουφρίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 503). Η πρόβλεψη λοιπόν για την ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων, οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Χατζηδημητρίου ανωτέρω και Αργύρη v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 195/2020 ημερ. 23/12/2020,). Στην προκειμένη, με βάση το μαρτυρικό υλικό ως έχει εκτεθεί ανωτέρω, προκύπτει ότι η παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου φέρεται να ήταν συστηματική και συνεχής. Ο κατηγορούμενος φέρεται να βίαζε, να απειλούσε και να ασκούσε ψυχολογική βία στη Μ.9 με την οποία ήταν αρραβωνιασμένος, σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου 2022. Φέρεται δε να μην αρκέστηκε στη Μ.9, αλλά να παρενόχλησε σεξουαλικά και την αδερφή της, ήτοι την Μ.3. Όλα αυτά καταδεικνύουν μια επαναλαμβανόμενη παραβατική συμπεριφορά και ροπή προς το έγκλημα και κατ' επέκταση στοιχειοθετούν την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων, σύμφωνα με την νομολογία, εκείνο που το Δικαστήριο εξετάζει είναι κατά πόσο οι φόβοι της Αστυνομίας για τέτοιο επηρεασμό είναι εύλογα δικαιολογημένοι, στη βάση, βεβαίως, της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Σιημητρά ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 397). Κριτήριο είναι οι πιθανοί κίνδυνοι να επηρεαστούν μάρτυρες. Στην Μακαρίτης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 90, τονίστηκε πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει υποχρέωση να αποδείξει ότι θα υπάρξει επηρεασμός μαρτύρων κατηγορίας αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος. Το Δικαστήριο θα διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου, αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος/πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Το ζητούμενο δεν είναι αν θα υπάρξει επηρεασμός μαρτύρων, αλλά η πιθανολόγηση επηρεασμού μαρτύρων (βλ. Χολίεφ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 302/2018, ημερ. 4/2/2019). Ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων δεν αποτιμάται ως να είναι η δίκη του ατόμου, αλλά περί πιθανότητας ο λόγος, δικαιολογημένης βεβαίως, όπως έχει λεχθεί, μεταξύ άλλων στη Χριστούδια ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 689, Μακαρίτης (ανωτέρω), Φανιέρος ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 472 και Χουσεΐν ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 80/2019, ημερ. 8/7/
- Η προσπάθεια ή η εκδήλωση επηρεασμού μαρτύρων σαφώς και καθιστά τον εν λόγω κίνδυνο υπαρκτό. Στην προκειμένη, ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων προκύπτει σαφώς από το μαρτυρικό υλικό. Συγκεκριμένα, τόσο μέσα από την κατάθεση της Μ.9, όσο και μέσα από την κατάθεση της δικηγόρου της ημερομηνίας 4/11/2022, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος, ακόμα και όταν η Μ.9 μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό για να δώσει κατάθεση για την παρούσα υπόθεση, με τη συνοδεία της μητέρας και της δικηγόρου της, μετέβηκε με το αυτοκίνητο του έξω από τον εν λόγω Σταθμό, προφανώς ακολουθώντας αυτές. Λόγω δε του φόβου που προκάλεσε στη Μ.9 και τη μητέρα της, αυτές επέστρεψαν στην οικία τους με την συνοδεία Αστυνομίας. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος, όταν η Μ.9 δεν απαντούσε στις κλήσεις του, περνούσε με το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι της. Η ύπαρξη των πιο πάνω εντός του μαρτυρικού υλικού, δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορουμένου, καταδεικνύει ότι αυτός εκδήλωσε ήδη την πρόθεση του να προσεγγίσει και να επηρεάσει τη Μ.9, γεγονός που καθιστά τον κίνδυνο επηρεασμού αυτής ακόμα πιο πιθανό στο μέλλον. Ως προς την αναφορά του κ. Δημητρίου ότι είναι ο κατηγορούμενος που προσεγγίστηκε για να δώσει χρηματικά ποσά ώστε να πειστεί η Μ.9 να αποσύρει το παράπονο της, σημειώνουμε κατ' αρχάς ότι αποτελεί δικαίωμα του κατηγορούμενου να προβεί σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία, ώστε αυτό να διερευνηθεί εφόσον πρόκειται για κάτι πολύ σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση το γεγονός αυτό δεν μεταβάλλει τα όσα έχουν εκτεθεί ανωτέρω και δη την ύπαρξη μαρτυρίας σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος φέρεται να εκδήλωσε ήδη προσπάθεια επηρεασμού μαρτύρων κάτι που στοιχειοθετεί εύλογα την πιθανότητα επανάληψης τέτοιας συμπεριφοράς. Η πρόθεση του δε να συγκατατεθεί στην έκδοση Διατάγματος που να του απαγορεύει να επικοινωνεί με οποιονδήποτε τρόπο με την Μ.9, ακόμα και να μετοικήσει ο ίδιος σε άλλη πόλη, ουδόλως μεταβάλλει τα πιο πάνω. Ως προς το ίδιο θέμα ο κ. Δημητρίου επικαλέστηκε την πρόσφατη απόφαση στην Γ.Φ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 265/22 ημερ. 21/12/22 για να υποστηρίξει τη θέση του ότι στην προκειμένη δεν ελλοχεύει ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων εκ μέρους του κατηγορούμενου. Δεν ασπαζόμαστε αυτή την τοποθέτηση και εξηγούμε. Στην εν λόγω απόφαση του το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι δεν έχει καταδειχθεί κίνδυνος επηρεασμού μάρτυρα από πλευράς του εφεσείοντα. Αυτό καθότι, ως ουσιαστικά κρίθηκε, δεν τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου οποιαδήποτε σχετικά στοιχεία με δεδομένο ότι ο εφεσείοντας δεν συνδέθηκε με το άγνωστο πρόσωπο που φέρεται να απείλησε την παραπονούμενη, αφού δεν υπήρξε από πλευράς της Αστυνομίας διερεύνηση της καταγγελίας προς εντοπισμό του άγνωστου προσώπου. Τα γεγονότα όμως της παρούσας υπόθεσης διαφοροποιούνται ουσιωδώς με τα γεγονότα της Γ.Φ. (ανωτέρω). Αυτό καθότι με βάση το μαρτυρικό υλικό της παρούσας υπόθεσης είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος που φέρεται να προσπάθησε να επηρεάσει τη Μ.9 κάτω από τις συνθήκες που έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Τέλος, αναφορικά με τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία που έχει ορισθεί η παρούσα για ακρόαση, θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ο χρόνος για τον οποίο διατάσσεται η κράτηση υποδίκου αναμφίβολα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εφόσον, ως έχει προαναφερθεί, η κράτηση προσώπου χωρίς καταδίκη από αρμόδιο Δικαστήριο είναι ένα μέτρο που λαμβάνεται κατ' εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε περίπτωσης. Με βάση τη Χατζηδημητρίου (ανωτέρω) το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα κρίσης. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, σε συνδυασμό με την ημερομηνία που η υπόθεση είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, κρίνουμε ότι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την ημέρα ακρόασης δεν είναι μεγάλο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που έχουμε εξηγήσει πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μας ευχέρεια, διατάσσουμε την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, ήτοι μέχρι τις 30/3/
- (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο