← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. A. A., Υπόθεση αρ.8662/22, 12/4/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. A. A., Υπόθεση αρ.8662/22, 12/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.8662/22 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού -ν- A. A. Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Μασούρα Για τον κατηγορούμενο: κ. Σαουρής Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος, κατόπιν της παραδοχής του, κρίνεται ένοχος σε δύο κατηγορίες απόκτησης πρόσβασης σε παιδική πορνογραφία και σε δύο κατηγορίες διάδοσης παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8 του Περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου Ν.91(Ι)/

  1. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως εξής: Την 29.7.2021 λήφθηκε πληροφορία, μέσω Europol, ότι ο κάτοχος/χρήστης λογαριασμού στο Facebook με την ονομασία 'I. H.', κατέχει ή/και διανέμει υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Σύμφωνα με την πιο πάνω πληροφορία, ο κάτοχος/χρήστης του ως άνω λογαριασμού, έστειλε σε άλλους 9 χρήστες της ίδιας πλατφόρμας ένα αρχείο βίντεο, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Την ίδια ημέρα, λήφθηκε 2η πληροφορία, με βάση την οποία ο κάτοχος/χρήστης του ίδιου λογαριασμού έστειλε σε άλλους 31 χρήστες της ίδιας πλατφόρμας ένα αρχείο βίντεο με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Την 1.9.2021 λήφθηκε 3η πληροφορία, ότι ο κάτοχος/χρήστης ίδιου λογαριασμού έστειλε σε χρήστες της ίδιας πλατφόρμας 5 αρχεία βίντεο με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Τα αρχεία λήφθηκαν μαζί με τις πληροφορίες και αφού επιθεωρήθηκαν, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για συνολικά 7 βίντεο. Το ένα έχει χρονική διάρκεια 00:20 και απεικονίζει αυνανισμό από ένα παιδί. Δύο αρχεία αφορούν βίντεο συνολικής χρονικής διάρκειας 09:03 και απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα παιδιά ή παιδιά και ενήλικες. Τέλος, 4 από τα 7 αρχεία αφορούν βίντεο συνολικής χρονικής διάρκειας 19:14, που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση, που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα παιδιά κάτω των 13 ετών ή παιδιά κάτω των 13 ετών και ενήλικες. Στη βάση των πιο πάνω, εξασφαλίστηκε διάταγμα αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων και διαπιστώθηκε κάτοχος/χρήστης του ip address από το οποίο γινόταν πρόσβαση στον επίδικο λογαριασμό, κατά τον επίμαχο χρόνο, ήταν συγκεκριμένο πρόσωπο, στην κατοικία του οποίου έγινε έρευνα. Εκεί, εντοπίστηκε άδεια διαμονής με στοιχεία του Κατηγορουμένου, εναντίον του οποίου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Στις 24.10.2021, συνελήφθη και αφού του επεστήθη η προσοχή στον Νόμο, απάντησε 'I didn't do anything'. Κατά την μεταφορά του όμως σε κρατητήρια, ανέφερε προφορικά ότι έκανε λάθος και ότι θέλει να πει την αλήθεια. Στη συνέχεια, παραδέχτηκε ότι είναι χρήστης του επίδικου λογαριασμού και ότι έλαβε αρχεία με παιδικό πορνογραφικό υλικό σε μια ομάδα ανταλλαγής μηνυμάτων και στη συνέχεια απέστελλε σε διάφορες ομάδες ανταλλαγής μηνυμάτων και αρχείων, εικόνες και βίντεο με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Στις 28.10.2021 λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση, στην οποία ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι πρόσφατα τον έχουν προσθέσει σε 2-3 ομάδες στο messenger, στις οποίες τα μέλη έστελναν, μεταξύ άλλων, υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων. Δεν το πήρε σοβαρά και έτσι τα απέστελλε και ο ίδιος σε άλλους χρήστες. Αναγνώρισε τα 7 βίντεο παιδικής πορνογραφίας, ως τα βίντεο που είχε προωθήσει σε άλλους χρήστες. Την 30.10.2021, ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε 'I didn't do it intentionally. These videos were together with other videos and I have sent those for fun'. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε έκθεση κοινωνικής έρευνας στην οποία αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών και κατάγεται από την Μπαγκλαντες. Η μητέρα του είναι καρκινοπαθής ενώ ο πατέρας του απεβίωσε τον Φεβρουάριο του
  2. Ο Κατηγορούμενος φοίτησε σε σχολείο της χώρας του και έπειτα, ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, λόγω προβλημάτων υγείας των γονέων του, οι οποίοι τον στήριζαν οικονομικά. Έτσι, στις 21.11.2019 υπέβαλε αίτηση ασύλου. Από 5.10.2021, εργάζεται σε εστιατόριο και λαμβάνει το ποσό των €850 μηνιαίως. Είναι άγαμος και άτεκνος. Πέραν των πιο πάνω, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παραδοχή και απολογία του Κατηγορουμένου καθώς και το λευκό του ποινικό μητρώο. Επισημάνθηκε ότι ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε πλήρως με τις αστυνομικές αρχές και τους αποκάλυψε ο ίδιος ότι ήταν ο κάτοχος και χρήστης του λογαριασμού Facebook και ότι είχε στην κατοχή του τα αρχεία, παρά το ότι, όταν κατασχέθηκε το κινητό του, τα είχε ήδη διαγράψει. Σε σχέση με τον χαρακτήρα του, ο συνήγορος είπε ότι οι πληροφορίες που έλαβε από τον εργοδότη του είναι ότι είναι συνεπής στη δουλειά του και δε δημιουργεί προβλήματα. Επισημάνθηκε τέλος ότι δεν συντρέχει κανένας επιβαρυντικός παράγοντας. Η διανομή έγινε σε μια κλειστή ομάδα με συγκεκριμένο αριθμό ατόμων και δεν υπάρχει δημόσια πρόσβαση. Επρόκειτο, κατά την υπεράσπιση για άτομα που διακατέχονταν από ανωριμότητα και περιέργεια. Αυτά ήταν και τα στοιχεία που ώθησαν τον Κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων. Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, η εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο ενός εκάστου παραβάτη και, από την άλλη, η εξισορρόπηση του συμφέροντος της δικαιοσύνης. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι πολύ σοβαρα. Η σοβαρότητα τους αντανακλάται μέσα από τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, οι οποίες αποτελούν την αφετηρία από την οποία το Δικαστήριο εκκινεί για την επιμέτρηση της ποινής που, εν τέλει, θα επιβάλει. Ο Ν.91

(1)/2014, με την αυστηρότητα που τον χαρακτηρίζει, συμβάλει στην προσπάθεια της παγκόσμιας κοινότητας να προστατεύσει τα παιδιά από σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποινική έφεση 18/2017, ημερομ. 14.2.2018 λέχθηκε ότι ο Ν.91(Ι)/2014 εισήγαγε πιο αυστηρές ποινές για αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, κάτι που προέκυψε ως επιτακτική ανάγκη, αφού τέτοιας φύσης αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση και επιφέρουν ολέθριες συνέπειες. Ο εν λόγω νόμος καλύπτει και παιδική πορνογραφία, η οποία, δυστυχώς, εξαπλώθηκε ραγδαία λόγω της ανάπτυξης της τεχνολογίας και του διαδικτύου. Πρέπει κανείς να έχει κατά νου ότι η αναζήτηση και κατοχή μέσω διαδικτύου τέτοιου υλικού αυξάνει τη ζήτηση και ενθαρρύνει τους εμπνευστές της σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων να συνεχίζουν το έργο τους. H ευκολία διακίνησης τέτοιου υλικού μέσω διαδικτύου όπου η ανωνυμία διαφυλάσσει την εύκολη διάδοση χωρίς μεγάλη δυνατότητα εντοπισμού των εμπλεκομένων καθιστά πιο επιτακτική την ανάγκη καταστολής τέτοιας συμπεριφοράς. Επιδιωκόμενος σκοπός είναι κυρίως η προστασία των παιδιών από τη χρησιμοποίησή τους ως αντικειμένων ηδονής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Makamian
(2007)2 AAΔ 405). Τέτοιο υλικό και συμπεριφορές, όπως η ανταλλαγή ιδεών, φαντασιώσεων και συμβουλών μεταξύ παιδόφιλων ενθαρρύνουν, ή διευκολύνουν σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος παιδιών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ασσιώτη
(2010)2 ΑΑΔ67 και Explanatory Report to the Convention on Cybercrime παρ. 93). Στην Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 71/2017, ημερ. 27.9.2017, λέχθηκε ότι «η εν γένει σοβαρότητα τέτοιας φύσεως αδικημάτων, η κοινωνική και ηθική απαξία που συνοδεύει τέτοια απαράδεκτη από κάθε άποψη συμπεριφορά και η συχνότητα και η ευχέρεια με την οποία μπορούν να διαπράττονται τέτοια αδικήματα, είναι παράγοντες που αδιαμφισβήτητα λειτουργούν υπέρ της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου, Ποινική Έφεση 185/16 ημερομ. 20.3.2018 λέχθηκε ότι η διαδικτυακή διαστροφή, στρεφόμενη άμεσα και καίρια εναντίον του παιδιού και της αθωότητας του, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους και τα Δικαστήρια πρέπει να αντιμετωπίσουν το έγκλημα αυτής της μορφής με ποινές που πρέπει να έχουν έντονα αποτρεπτικό χαρακτήρα. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται - δυστυχώς - με τέτοιους ρυθμούς αύξηση των εγκλημάτων αυτής της φύσεως, οι ποινές θα πρέπει ανάλογα να αντιμετωπίσουν - και να αναχαιτίσουν κατά το δυνατό - το φαινόμενο. Στην αγγλική υπόθεση R v. Oliver and Others [2003] 2 Cr.App.R.(S) 15, το σκεπτικό της οποίας υιοθετήθηκε στην κυπριακή νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Δημοκρατία v. Γαλάτη, Ποινική έφεση 217/18 ημερομ. 2.4.2019, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 71/17 ημερομ. 27.9.17) παρέχονται κατευθυντήριες γραμμές που διαβαθμίζουν τη σοβαρότητα μίας υπόθεσης. Ειδικότερα το υλικό ταξινομείται σε πέντε επίπεδα. Η σοβαρότητα κάθε περίπτωσης αυξάνεται ενόσω ανεβαίνει το επίπεδο. Στο 1ο επίπεδο εμπίπτουν περιπτώσεις στις οποίες απεικονίζονται παιδιά σε ερωτικές παραστάσεις, χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα. Στο 2ο εμπίπτουν περιπτώσεις που απεικονίζεται μη διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών και αυτοϊκανοποίηση παιδιού. Στο 3ο επίπεδο κατατάσσονται οι περιπτώσεις στις οποίες απεικονίζεται μη διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Στο 4ο επίπεδο κατατάσσονται περιπτώσεις όταν απεικονίζεται διεισδυτική σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών και ενηλίκων ενώ στο 5ο επίπεδο εντάσσονται οι περιπτώσεις όπου υπάρχει σαδισμός ή κτηνοβασία. Στην ίδια υπόθεση, καθορίστηκαν ελαφρυντικοί και επιβαρυντικοί παράγοντες. Στους επιβαρυντικούς, συγκαταλέγεται η επίδειξη ή η διανομή του υλικού σε παιδί, ο μεγάλος αριθμός φωτογραφιών, η απόκτηση οικονομικού κέρδους, η οργάνωση του υλικού στον υπολογιστή με πολυσύνθετη, εξειδικευμένη (sophisticated) μεθοδολογία προς εμπορία ή ένα ψηλότερο επίπεδο προσωπικού ενδιαφέροντος, η δημόσια ανάρτηση του υλικού στο διαδίκτυο ή η διανομή του με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πιο πιθανή η τυχαία ανεύρεση του από χρήστες οι οποίοι δεν αναζητούν πορνογραφικό υλικό. Επιπλέον επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η εμπλοκή του κατηγορούμενου στην αρχική παραγωγή των εικόνων, ιδιαίτερα όταν το παιδί ανήκει στην οικογένειά του ή σε συγκεκριμένες ευάλωτες ομάδες ή σε περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος καταχράται της θέσης εμπιστοσύνης που κατέχει. Από την άλλη, ελαφρυντικοί παράγοντες είναι, η παραδοχή και χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα, ο καλός χαρακτήρας. Υπάρχει πλούσια νομολογία, η οποία μπορεί να προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση σε σχέση με τον τρόπο που τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν αδικήματα της φύσης αυτών που διέπραξε ο Κατηγορούμενος. Σημειώνεται ότι οι προηγούμενες αποφάσεις σε σχέση με ποινή είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής, καθότι η ποινή, σε κάθε υπόθεση, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της, αλλά και τον παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.1, Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 242/18 ημερομ. 31.5.2019). Η αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται ώστε να υπάρχει, κατά το δυνατόν, πιο κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα θωρακίζει τη δικαστική κρίση με πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 17/2016, ημερομηνίας 22.5.2017). Με τούτα κατά νου, παραπέμπω στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποινική έφεση 18/2017, ημερ. 14.2.2018, η οποία ήταν η πρώτη υπόθεση που εξετάστηκε υπό το πρίσμα των πιο αυστηρών ποινών του άρθρου 8 του Ν.91(Ι)/2014. Σε εκείνη την υπόθεση, ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή 1970 αρχείων βίντεο τα οποία απεικόνιζαν παιδιά που συμμετείχαν σε σεξουαλικές πράξεις και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών, 28 αρχείων βίντεο που απεικόνιζαν παιδιά κάτω των 13 ετών με το ίδιο ως άνω περιεχόμενο. Αντιμετώπιζε επίσης κατηγορίες προσφοράς, σε διάφορους χρήστες, πρόσβασης στα αρχεία βίντεο με παιδιά κάτω των 13 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο είπε, μεταξύ άλλων, ότι η διά βίου φυλάκιση σε σχέση με αριθμό κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο Εφεσίβλητος δίνει το στίγμα της σοβαρότητας της εγκληματικής συμπεριφοράς για την οποία κρίθηκε ένοχος και είναι παράγοντας που διαφοροποιούσε την περίπτωση από το ύψος των ποινών που προδιαγράφονται από τις σχετικές κλίμακες της υπόθεσης Oliver. Αύξησε δε τις επιβληθείσες ποινές και σε σχέση με τις κατηγορίες όπου τα παιδιά ήταν κάτω των 13 ετών από 4 σε 7 χρόνια φυλάκιση και στις άλλες κατηγορίες από 3 σε 5 χρόνια φυλάκιση. Στην Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 45/2019, ημερομηνίας 3.7.2020, ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, σε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή αρχείων φωτογραφίας και βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό που απεικόνιζε ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών κάτω των 13 ετών και παιδιά κάτω των 13 ετών που συμμετέχουν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερες αυτές των 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την Έφεση, μη αποδεχόμενο ότι δεν λήφθηκε στο βαθμό που έπρεπε η παραδοχή του κατηγορούμενου, ότι είχε μειωμένη υπαιτιότητα και τον χρόνο που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων και της επιβολής της ποινής. Στην Robinson v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 229/2019, ημερ. 14.12.2020, ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, σε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή και απόκτηση πρόσβασης σε υλικό παιδικής πορνογραφίας κάποιο εκ των οποίου αφορούσε παιδιά κάτω των 13 ετών και σε μια κατηγορία που αφορούσε αδίκημα διανομής υλικού παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8
(3)του Νόμου, Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με ψηλότερη αυτή των 3 ½ ετών στις κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή/πρόσβαση σε αρχεία φωτογραφίας παιδικής πορνογραφίας όπου τα παιδιά ήταν ηλικίας κάτω των 13 ετών. Σημειωτέον ότι σε εκείνη την υπόθεση, οι έκνομη συμπεριφορά αφορούσε αρχεία φωτογραφίας και όχι βίντεο. Τα 98 αρχεία φωτογραφίας αφορούσαν παιδιά ηλικίας κάτω των δεκατριών ετών. Η υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ.165/2019, ημερομηνίας 20.5.2021 αφορούσε 278 αρχεία φωτογραφίας και 160 αρχεία βίντεο παιδιών άνω των 13 ετών και 97 αρχεία φωτογραφίας και 102 αρχεία βίντεο παιδιών κάτω των 13 ετών (χρονικής διάρκειας περίπου 15½ ωρών). Ο συνολικός χρόνος των αρχείων βίντεο ανερχόταν στις 46 ώρες περίπου. Πρωτοδίκως, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2½ ετών σε κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή παιδικής πορνογραφίας και 4½ ετών φυλάκισης για κάθε μια από τις κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα των άρθρων 2, 8
(1)και
(6)του Νόμου. Κατά την επιμέτρηση της ποινής, λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη ότι ο εφεσείων παρακολούθησε ψυχοθεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης. Επικυρώνοντας την ποινή, το Ανώτατο Δικαστήριο την χαρακτήρισε, υπό τις περιστάσεις, ως επιεική. Στην Alan v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 149/2020, ημερομηνίας 26.11.2021 ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε δύο κατηγορίες κατοχής παιδικής πορνογραφίας, ήτοι ότι είχε εγκατεστημένα στο κινητό του τηλέφωνο, 52 αρχεία εικόνας και 20 αρχεία βίντεο με παιδική πορνογραφία (Κατηγορίες 1 και 3) και μία κατηγορία για κατοχή και πάλι στο κινητό του τηλέφωνο, τεσσάρων αρχείων εικόνας με παιδική πορνογραφία, όπου τα παιδιά που απεικονίζονται είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών (Κατηγορία 2). Πρωτόδικα, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δύο ετών στις κατηγορίες 1 και 3 και τεσσάρων ετών στην κατηγορία
  1. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι τα γεγονότα καθιστούσαν την υπόθεση, ως μία από τις λιγότερο σοβαρές του είδους της. Και τούτο διότι ο εφεσείων βρισκόταν σε μία νόμιμη ιστοσελίδα, στην οποία τέθηκε κακόβουλα το υλικό και όταν το εντόπισε, το αποθήκευσε στο τηλέφωνό του για μικρή χρονική περίοδο και έπειτα, το διέγραψε. Διαφοροποίησε την περίπτωση από άλλες, όπου κάποιος επιδιώκει να εξεύρει τέτοιο υλικό. Σημείωσε δε ότι επρόκειτο για μικρό αρχείο σε σύγκριση με άλλες υποθέσεις που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων, το οποίο, σε όση έκταση αφορά την κατηγορία 2 στην οποία επιβλήθηκε η μεγαλύτερη ποινή, αυτή των 4 χρόνων, αφορούσε 4 αρχεία εικόνας τα οποία απεικονίζουν παιδιά κάτω των 13 ετών και εμπίπτουν στο επίπεδο 1.Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω καθώς και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή που επιβλήθηκε στην Κατηγορία 2 ήταν έκδηλα υπερβολική και την μείωσε σε τρία έτη φυλάκισης. Επικύρωσε δε τις ποινές στις άλλες δύο κατηγορίες. Στρέφομαι στην παρούσα υπόθεση. Με βάση τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, τα αρχεία βίντεο που είχε στην κατοχή του ο Κατηγορούμενος, κατατάσσονται σε διάφορα επίπεδα με βάση την ταξινόμηση της Oliver (ανωτέρω). Η εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχή σε σχέση με τον καθορισμό του επιπέδου κάθε αρχείου δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Σημειωτέον ότι το υλικό που αφορά τις επίδικες κατηγορίες τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό μορφή ψηφιακού δίσκου (βλ. Τεκμήριο Β). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, σημειώνω και καταλήγω ότι ένα από τα αρχεία βίντεο που είχε στην κατοχή του ο Κατηγορούμενος έχει διάρκεια 00:20 και απεικονίζει αυνανισμό από παιδί και συνεπώς κατατάσσεται στο επίπεδο
  2. Δύο εκ των αρχείων είναι βίντεο συνολικής διάρκειας 09:03 και απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση που περιλαμβάνει παιδιά και ενήλικες. Συνεπώς, κατατάσσονται στο επίπεδο
  3. Τα πιο πάνω αρχεία αφορούν τις Κατηγορίες 2 και
  4. Οι Κατηγορίες 1 και 3 αφορούν 4 αρχεία βίντεο συνολικής χρονικής διάρκειας 19:14, τα οποία απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση, που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα παιδιά κάτω των 13 ετών ή παιδιά κάτω των 13 ετών και ενήλικες. Κατατάσσονται επίσης στο επίπεδο
  5. Η σοβαρότητα των περιστατικών της υπόθεσης είναι έκδηλη. Σημειώνεται όμως ότι η περίπτωση αφορά σχετικά μικρό αριθμό αρχείων. Από την άλλη, δεν παραγνωρίζεται ότι τα αρχεία αφορούν βίντεο ουκ ευκαταφρόνητης χρονικής διάρκειας, επιπέδου 4 με παιδιά κάτω των 13 ετών. Έχω την άποψη ότι η κατοχή έστω και ενός αρχείου βίντεο διάρκειας ορισμένων λεπτών, κατατάσσει την περίπτωση σε πολύ ψηλότερο επίπεδο σοβαρότητας από την περιπτωση κατοχής ενός ή και πολλών αρχείων φωτογραφιών. Πέραν των πιο πάνω, θεωρώ ότι η συμμετοχή του Κατηγορουμένου σε διαδικτυακή ομάδα που αντάλλαζε αρχεία τα οποία περιείχαν υλικό παιδικής πορνογραφίας, δεικνύει ότι είναι πρόσωπο με αυξημένο ενδιαφέρον στην απόκτηση, αλλά και διάδοση του. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του συνηγόρου υπεράσπισης ότι οι πράξεις του Κατηγορουμένου οφείλονται σε ανωριμότητα και απλή περιέργεια. Υπενθυμίζω ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών. Αναμένεται από έναν άντρα αυτής της ηλικίας να έχει αντίληψη του επαίσχυντου της κατοχής, πόσω δε μάλλον διανομής αυτής της φύσης υλικού. Η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου, στα μάτια του μέσου λογικού ανθρώπου, εμπεριέχει το στοιχείο της διαστροφής που εκφεύγει από τα στενά όρια της απλής περιέργειας και ανωριμότητας. Το μέγεθος της ντροπής και αποτροπιασμού που αναμένεται να αισθανθεί κάποιος που παρακολουθεί, ακόμα και τυχαία, σκηνές στις οποίες τα παιδιά μετατρέπονται σε αντικείμενο ηδονής, αναμένεται να είναι τέτοιο που, όχι μόνο θα τον ωθήσουν να σταματήσει να παρακολουθεί τέτοιο υλικό, αλλά και να προβεί σε ενέργειες να ανακόψει την περαιτέρω διάδοση του. Ο Κατηγορούμενος δεν το έπραξε εν προκειμένω. Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβάλω στον Κατηγορούμενο, λαμβάνω υπόψη μου την συνεργασία του με τις αρχές. Φυσικά, ο εν λόγω παράγοντας δεν είναι πάντοτε τόσο ισχυρός ώστε να αλλάξει το είδος της ποινής (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Εν προκειμένω, θεωρώ τη συνεργασία του Κατηγορουμένου γνήσια και ειλικρινή. Παρά το ότι δεν ανευρέθηκε στις συσκευές του το επίμαχο υλικό, αποκάλυψε ο ίδιος ότι απέκτησε πρόσβαση σε παιδικό πορνογραφικό υλικό και ότι το διένειμε. Αναγνώρισε επίσης τα αρχεία που είχαν ληφθεί με την πληροφορία. Ιδιαίτερη βαρύτητα προσδίδω επίσης και στην παραδοχή του Κατηγορουμένου. Έχει τονιστεί, επανειλημμένα, ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μη χάνεται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές του περιστάσεις ως αυτές συνοψίστηκαν πιο πάνω. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι οι προσωπικές περιστάσεις υποχωρούν σε σημαντικό βαθμό σε αδικήματα ιδιαίτερα αυξημένης σοβαρότητας, όπως αυτά που διέπραξε ο Κατηγορούμενος. Προς όφελος του Κατηγορουμένου λαμβάνω επίσης υπόψη ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου οτιδήποτε που να δεικνύει ύπαρξη επιβαρυντικών παραγόντων, όπως διανομή του υλικού σε παιδί, οικονομικό κέρδος, ή η οργάνωση του υλικού με σκοπό την εμπορία. Καταληκτικά, λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου. Παρά τους πιο πάνω ελφρυντικούς παράγοντες, κρίνω ότι, στην παρούσα περίπτωση, η μόνη κατάλληλη ποινή είναι η φυλάκιση. Η φύση των αδικημάτων και η σοβαρότητα τους, όπως αυτή εξηγήθηκε πιο πάνω, η ποσότητα των αρχείων στα οποία απέκτησε πρόσβαση ο Κατηγορούμενος καθώς και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έπραξε ότι έπραξε, όχι μετά που τέτοιο υλικό περιήλθε στην κατοχή του τυχαία, αλλά μετά από συμμετοχή σε ομάδα στην οποία γινόταν ανταλλαγή τέτοιων αρχείων, θα καθιστούσαν οποιαδήποτε άλλη ποινή, πέραν από την ποινή φυλάκισης ανεπαρκή και ατελέσφορη, αφου αυτή θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο, αλλά και σε άλλους επίδοξους παραβάτες. Οι μετριαστικοί παράγοντες που εκτέθηκαν πιο πάνω, θα επηρεάσουν το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί. Εξέτασα λοιπόν με προσοχή όλα όσα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση, ήτοι τα γεγονότα που συνιστούν και περιβάλλουν τα αδικήματα, τους ελαφρυντικούς και μετριαστικούς για την ποινή παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και στάθμισα, κατά το δυνατόν, όλους τους παράγοντες που επιδρούν στον καθορισμό της ποινής. Επιδεικνύοντας στον Κατηγορούμενο κάθε δυνατή επιείκεια, του επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών Στη 2η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 ½ ετών Στην 3η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών Στη 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση τους θα προσμετράται από 3.4.2023, ημερομηνία κατά την οποία ο Κατηγορούμενος τέθηκε σε προφυλάκιση (βλ. άρθρο 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155). Παράλληλα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η κοινωνία θα πρέπει να τύχει προστασίας και εκδίδεται, ως αποτέλεσμα, Διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 14 του Ν.91(I)/2014, με το οποίο απαγορεύεται στον Κατηγορούμενο, για τα επόμενα 5 έτη από σήμερα: i. Να προσφέρει οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε παιδιά ii. Να εργοδοτηθεί ή να απασχοληθεί σε χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά iii. Να διαμένει σε χώρο διαμονής παιδιών ή σε χώρο ο οποίος γειτνιάζει με τον τόπο άλλων παιδιών είτε με οργανωμένους χώρους όπου βρίσκονται ή συχνάζουν παιδιά. Περαιτέρω, δυνάμει του ιδίου άρθρου, ο Κατηγορούμενος παραπέμπεται στην Αρχή Εποπτείας που εγκαθιδρύεται δυνάμει του άρθρου 47 του Ν.91(Ι)/2014, για 5 έτη από σήμερα. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχω επιβάλει. Το Δικαστήριο διατάσσει αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο, πρώτα αποφασίζει το ύψος της ποινής και έπειτα αποφασίζει κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή να αποφασίζεται, αν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, μεταξύ άλλων, (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303), η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Εξέτασα με προσοχή όλους τους παράγοντες και περιστάσεις που αφορούν στον Κατηγορούμενο και που νομολογιακά υπέχουν σημασίας στην εξέταση του κατά πόσο θα ανασταλεί ή όχι η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης. Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υφίστανται τέτοια περιστατικά που να δικαιολογούν την αναστολή. Οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για άμεση εκτέλεση της ποινής φυλάκισης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαραλαμπίδη
(2009)2 Α.Α.Δ. 537, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουκκίδης
(2013)2 Α.Α.Δ. 191). Η συμπεριφορά του, η εγγενής σοβαρότητα των παράνομων του πράξεων, όπως ορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής και η ανάγκη για αποτροπή επικυριαρχούν στην παρούσα περίπτωση. Τα ελαφρυντικά στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου δεν είναι αρκετά ώστε να δικαιολογούν την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. (Υπ.) ................................. Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.