Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νίκος Συμεού, Αρ. Υπόθεσης: 17796/18, 6/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17796/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμσού Κατηγορούσα Αρχή v. Νίκος Συμεού Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 6.4.2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Π. Αβρααμίδης Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ηλ. Κονναρής Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος σε μια κατηγορία απόπειρας εκβίασης (Κατηγορία 4) και μια κατηγορία απαίτησης περιουσίας με απειλές με σκοπό την κλοπή (Κατηγορία 6). Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Stuard Edward (MK1) και ο David Ward (στο εξής «Dave») ήταν φίλοι και συνέταιροι σε μια επιχείρηση μπυραρίας στο Πισσούρι. Σε κάποιο χρονικό σημείο, εντός του 2016, εμφανίστηκαν προβλήματα στις σχέσεις του ΜΚ1 και του Dave, με αποτέλεσμα ο συνεταιρισμός τους να διαλυθεί. Ο ΜΚ1 αποχώρησε από την επιχείρηση, η οποία παρέμεινε στην κατοχή του Dave. Οι σχέσεις όμως μεταξύ των δύο αντρών δεν βελτιώθηκαν. Στις 13.5.2017, ο Κατηγορούμενος, ο οποίος γνώριζε τόσο τον ΜΚ1 όσο και τον Dave, έλαβε στο τηλέφωνο του, μήνυμα από το κινητό τηλέφωνο του Dave, με το οποίο, ο Dave του είπε τα εξής: «Nikos, I am in the square and have no car.we had a deal and six months ago.nothing happened.only now the ginger is quiet.the fat guy is not. I have no license and the CTO guy says if you were involved I would never get a license..!! So tell me what you want for making the ginger guy go away.? Την ίδια μέρα, ο Κατηγορούμενος πήρε τηλέφωνο τον ΜΚ1 και τον κάλεσε στη φάρμα που διατηρεί στο Πισσούρι, για να μιλήσουν χωρίς να του πει τον λόγο. Ο ΜΚ1 πήγε στην φάρμα, όπου συνάντησε τον Κατηγορούμενο, με τον οποίο εισήλθαν σε ένα μικρό βοηθητικό υποστατικό. Έξω από το εν λόγω υποστατικό παρέμεινε ένας νεαρός άντρας, ο οποίος προηγουμένως είχε υποδεχθεί τον ΜΚ1 στην πύλη της φάρμας. Αφού μπήκαν στο μικρό υποστατικό, ο Κατηγορούμενος έκλεισε την πόρτα, φόρεσε μπλε χειρουργικά γάντια και ξεδίπλωσε μια λερωμένη άσπρη πετσέτα, φανερώνοντας ένα αντικείμενο που, ως προς την όψη, έφερε τα χαρακτηριστικά πιστολιού. Ο Κατηγορούμενος άρχισε να κουνά το εν λόγω αντικείμενο, πάνω κάτω, με προτεταμένο το χέρι προς την κατεύθυνση του ΜΚ1. Ταυτόχρονα, φώναζε στον ΜΚ1 «πόσο αξίζει η ζωή σου;». Ο ΜΚ1 εξέλαβε ότι το αντικείμενο που κρατούσε ο Κατηγορούμενος ήταν αληθινό πιστόλι. Στη συνέχεια, ο Κατηγορούμενος είπε στον ΜΚ1 ότι ο Dave θα έδινε στον ίδιο 10-15 ή 20 χιλιάδες ευρώ για να εξαφανίσει τον ΜΚ1 για πάντα. Ζήτησε δε από τον ΜΚ1 να μεταβεί, τη Δευτέρα, σε τράπεζα και να του φέρει €10.000 σε μετρητά και ότι, μόνο αν το έπραττε, δε θα του προκαλούσε ζημιά. Παράλληλα, ο Κατηγορούμενος έδειξε στον ΜΚ1 το μήνυμα που είχε λάβει από τον Dave. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος προειδοποίησε τον ΜΚ1 να μην πάει στην αστυνομία, ή να συζητήσει το θέμα με οποιοδήποτε. Απείλησε επίσης ότι, εάν ο ΜΚ1 πήγαινε στην αστυνομία, θα τον εξαφάνιζε. Τέλος, ο Κατηγορούμενος είπε στον ΜΚ1 ότι τη Δεύτερα θα του τηλεφωνούσε κάποιος για να του πει που να πάρει τα χρήματα. Έπειτα, τύλιξε το φερόμενο πιστόλι στην πετσέτα, άνοιξε την πόρτα του υποστατικού και το έδωσε στον νεαρό άντρα που στεκόταν έξω από το αυτό. Την επόμενη ημέρα, ο ΜΚ1 κατήγγειλε το συμβάν στην αστυνομία. Πέραν των πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Επίσης, έχουν δημιουργηθεί €100 έξοδα της διαδικασίας. Δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων, το Δικαστήριο ζήτησε έκθεση του γραφείου ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του Κατηγορουμένου. Σε αυτήν καταγράφεται ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 51 ετών. Είναι απόφοιτος τεχνικής σχολής και υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Το 2007, σύναψε σχέση με γυναίκα από τη Ρουμανία, με την οποία απέκτησε 3 παιδιά, ηλικίας σήμερα, 15, 10 και 4 ετών αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο από τα παιδιά του έχει διαγνωστεί με νευρο-αναπτυξιακή διαταραχή - φάσμα αυτισμού και φοιτά σε ειδική μονάδα του Γυμνασίου Ζακακίου. Η οικογένεια διαμένει σε κατοικία στο Πισσούρι. Ο Κατηγορούμενος εργάζεται στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου και λαμβάνει €1300 μηνιαίως. Λαμβάνει επίσης €250 μηνιαίως, ως επίδομα τέκνου. Η σύζυγος του είναι οικοκυρά, ενώ το μεγαλύτερο του παιδί λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με χρέη που έγιναν για ανέγερση και εξοπλισμό της κατοικίας του, για τα οποία δεν καταβάλλεται κάποια δόση, λόγω οικονομικής αδυναμίας. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του Κατηγορουμένου, ο συνήγορος του υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας και τόνισε ιδιαίτερα τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει το ένα του παιδί, το οποίο ο Κατηγορούμενος μεταφέρει καθημερινά στο σχολείο, καθότι η συμβία του δεν οδηγεί. Αναφέρθηκε επίσης και στην ανάγκη φροντίδας των ηλικιωμένων του γονέων καθώς η αδελφή του διαμένει στη Λεμεσό. Τονίστηκε επίσης η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη των αδικημάτων. Στη βάση των πιο πάνω, εισηγήθηκε όπως τυχόν ποινή φυλάκισης ανασταλεί. Η επιλογή της ποινής που θα επιβληθεί αποτελεί πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται, από τη μια, η εξατομίκευση της ποινής στο πλαίσιο ενός εκάστου παραβάτη και, από την άλλη, η εξισορρόπηση του συμφέροντος της δικαιοσύνης. Δε χωρεί αμφιβολία ότι τα αδικήματα, στα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντανακλάται μέσα από τις προβλεπόμενες στον νόμο ποινές, οι οποίες αποτελούν την αφετηρία από την οποία το Δικαστήριο εκκινεί για την επιμέτρηση της ποινής που εν τέλει θα επιβάλει. Για το αδίκημα της απόπειρας εκβίασης, το άρθρο 290Α
(2)του Κεφ.154, προνοεί ποινή που μπορεί να φτάσει τα 5 έτη φυλάκισης, ενώ ίδια ποινή προνοείται και στο άρθρο 290 του Κεφ. 154 για το αδίκημα της απαίτησης περιουσίας με απειλές ή βία με σκοπό την κλοπή. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων εναντίον περιουσίας, έχει τονισθεί επανειλημμένα. Στην Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 λέχθηκε ότι οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην 1η γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Αντίθετα, σημειώνεται έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα αυστηρά γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη. Στην Φραντζίδης ν. Aστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 77 τονίστηκε η ανάγκη ανακοπής τέτοιου είδους εγκληματικότητας γιατί κλονίζει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας (βλ. επίσης Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 587, Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381. Ειδικά σε σχέση με τα αδικήματα της απόπειρας εκβίασης και απαίτησης περιουσίας με απειλές, σημειώνω ότι αυτά ενέχουν το στοιχείο της βίας ή απειλής δια της οποίας το θύμα περιάγεται σε τρόμο και ανησυχία, με σκοπό να καμφθεί η θέληση του και κατ' επέκταση, η ελευθερία απόλαυσης και διάθεσης της περιουσίας του. Με την πιο πάνω έννοια, το αδίκημα δεν στρέφεται μόνο εναντίον της περιουσίας, αλλά και ενάντια στην προσωπική ελευθερία, την ελευθερία του δηλαδή να ενεργεί κάποιος στη βάση της δικής του βούλησης. Έχω κατά νου ότι οι προηγούμενες αποφάσεις σε σχέση με την ποινή είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής, καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί των γεγονότων (βλ. Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 242/18, ημερ. 31.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:B205, Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.1). Με τούτο κατά νου, παραπέμπω στην Τούμπας κ.α. ν. Aστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 430, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών που είχε επιβληθεί στους δύο εφεσείοντες, οι οποίοι απαίτησαν και απέσπασαν από Βέλγο τουρίστα το ποσό των 600Λ.Κ, απειλώντας τον με βία. Επρόκειτο για άτομα με λευκό ποινικό μητρώο, νυμφευμένους με παιδιά Η ποινή χαρακτηρίστηκε αυστηρή αλλά δεν ανατράπηκε. Ακόμα και όταν το έγκλημα είναι σοβαρό και η ανάγκη για αποτροπή μεγάλη, το καθήκον του Δικαστηρίου να εξατομικεύσει την ποινή δεν ατονεί. Η ποινή δεν πρέπει να συνιστά μόνο τιμωρία, αλλά να αρμόζει στον παραβάτη που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη, η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας ή του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, όταν υπάρχουν λόγοι για απόδοση τέτοιου χαρακτήρα. Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω και συνυπολογίζω προς όφελος του Κατηγορούμενου το λευκό του ποινικό μητρώο καθώς και τις προσωπικές του περιστάσεις. Λαμβάνω υπόψη μου σοβαρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι πατέρας 3 ανηλίκων παιδιών, ένα εκ των οποίων αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Πρέπει, από την άλλη, να σημειωθεί ότι οι προσωπικές περιστάσεις υποχωρούν σε σημαντικό βαθμό σε αδικήματα αυξημένης σοβαρότητας, όπως αυτά που διέπραξε ο Κατηγορούμενος. Στην παρούσα περίπτωση, δεν παραγνωρίζεται η ανάγκη όπως ο Κατηγορούμενος βρίσκεται κοντά στα παιδιά του, στην ευαίσθητη ηλικία και κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Αυτός ο παράγοντας θα επηρεάσει βεβαίως το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, πλην όμως δεν μπορεί να επηρεάσει το είδος της ποινής. Έχω την άποψη ότι η επιβολή ποινής άλλης από φυλάκιση, θα ήταν ατελέσφορη, δε θα εξυπηρετούσε το στοιχείο της αποτροπής και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Έρχομαι τώρα στον παράγοντα χρόνο. Συγκεκριμένα έχουν παρέλθει σχεδόν 6 έτη από της διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη είναι παράγοντας που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355). Σημειώνεται όμως ότι αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί από μόνος του να εξουδετερώσει κάθε σχετικό και επιβαρυντικό παράγοντα, όπως τη σοβαρότητα του αδικήματος και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρίστος Γενεθλίου, Ποιν. Έφ. 5.2016, ημερ. 1.3.2016). Εξάλλου, βασικός λόγος για τον οποίο η καθυστέρηση προσμετράται ως ελαφρυντικός παράγοντας, είναι διότι στο μεταξύ οι προσωπικές συνθήκες κάποιου κατηγορουμένου έχουν αλλάξει. Εν προκειμένω, δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδεικνύει ουσιαστική διαφοροποίηση στις προσωπικές και/ή άλλες περιστάσεις του Κατηγορουμένου. Εξέτασα λοιπόν με προσοχή όλα όσα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση, ήτοι τα γεγονότα που συνιστούν και περιβάλλουν τα αδικήματα, τους ελαφρυντικούς και μετριαστικούς για την ποινή παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και στάθμισα, κατά το δυνατόν, όλους τους παράγοντες που επιδρούν στον καθορισμό της ποινής. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου, ο Κατηγορούμενος έδρασε με τρόπο προμελετημένο και με πρόθεση να αποσπάσει μεγάλο χρηματικό ποσό από έναν συνάνθρωπο του, στον οποίο μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο, παρουσιαζόταν ως φίλος. Οι πράξεις του οδήγησαν σε φόβο του θύματος, αποτέλεσαν επέμβαση στην προσωπική του ελευθερία και κατ' επέκταση, καταρράκωσαν την αξιοπρέπεια του. Δεν παραγνωρίζεται ότι, εν τέλει, ο Κατηγορούμενος δεν πέτυχε τον σκοπό του, να αποσπάσει δηλαδή το χρηματικό ποσό που απαίτησε. Τούτο όμως οφείλεται στο θάρρος που κατάφερε να εξεύρει ο ΜΚ1 και, παρά τον φόβο του, να προχωρήσει σε καταγγελία στην αστυνομία. Προς όφελος του Κατηγορουμένου συνυπολογίζεται ότι, μετά την αποκάλυψη του αδικήματος και την καταγγελία στην αστυνομία, δεν όχλησε ξανά τον ΜΚ1. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω και επιδεικνύοντας στον Κατηγορούμενο κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: Στη 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών Στη 6η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών Οι ποινές να συντρέχουν. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχω ήδη επιβάλει. Το Δικαστήριο διατάσσει αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή να αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι, μεταξύ άλλων, (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303), η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο, το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής, η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Εξέτασα με προσοχή όλους τους παράγοντες και περιστάσεις που αφορούν στον Κατηγορούμενο και που νομολογιακά υπέχουν σημασίας στην εξέταση του κατά πόσο θα ανασταλεί ή όχι η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης. Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υφίστανται τέτοια περιστατικά που να δικαιολογούν την αναστολή, ιδιαίτερα λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος και της έξαρσης που παρουσιάζει η διάπραξή του. Οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για άμεση εκτέλεση της ποινής φυλάκισης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαραλαμπίδη
(2009)2 Α.Α.Δ. 537, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουκκίδης
(2013)2 Α.Α.Δ. 191). Η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου που είχε ως συνέπεια την πρόκληση αισθήματος ανασφάλειας στον ΜΚ1, η εγγενής σοβαρότητα των παράνομων του πράξεων, όπως ορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, η ανάγκη για αποτροπή και τέλος η απουσία στοιχείων μεταμέλειας επικυριαρχούν στην παρούσα περίπτωση. Τα ελαφρυντικά στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου δεν είναι αρκετά ώστε να δικαιολογούν την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Τα έξοδα ύψους €100 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο