Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ξάνθος Μάριου, Αρ. Υπόθεσης:15713/17, 27/3/2023

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ξάνθος Μάριου, Αρ. Υπόθεσης:15713/17, 27/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Χατζήπαπα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:15713/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και Ξάνθος Μάριου ----------------------------- Ημερομηνία:27.03.2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Χ'' Ιωάννου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Κλεοβούλου Κατηγορούμενος Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέντε κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της εισόδου σε περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει, κατά παράβαση του άρθρου 280 του Κεφ.154 (1η κατηγορία), της ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Κεφ.154 (2η κατηγορία), της επίθεσης προκαλούσας πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Κεφ.154 (4η κατηγορία), της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91(Α) του Κεφ.154 (5η κατηγορία) και της δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Κεφ.154, (6η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος στις 02.06.2017 εισήλθε στο γραφείο της Ελένης Αριστείδου με σκοπό να ενοχλήσει (κατηγορία 1). Κατά το ίδιο χρόνο άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε θόρυβο σε δημόσιο χώρο, δηλαδή, στην οδό Γρίβα Διγενή, κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης (κατηγορία 2). Του αποδίδεται, επίσης, ότι επιτέθηκε στην Ελένη Αριστείδου προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία 4) και ότι την απείλησε με τη φράση «Πρόσεχε είσαι μισή μερίδα και θα δεις τι θα σου κάνω», προκαλώντας σε αυτή τρόμο (κατηγορία 5). Επίσης, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή, στην οδό Γρίβα Διγενή, εξύβρισε τον Α. Αριστείδου με τη φράση «Κολόγερε», κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση (κατηγορία 6). Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε, επίσης, την κατηγορία 3 στην οποία αθωώθηκε και απαλλάχθηκε με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.01.23 και την κατηγορία 7 στη οποία απαλλάχθηκε μετά τη διακοπή της από την Κατηγορούσα Αρχή. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μάρτυρες, την Αστυ. 3362 Κ. Μιχαήλ (Μ.Κ.1), τον Κ. Μαυρομουστάκη (Μ.Κ.2) τον Χ. Γεωργίου (Μ.Κ.3), την Ε. Αριστείδου (Μ.Κ.4), την Δρ. Μ. Κωνσταντή (Μ.Κ.5), και την Γ. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.6). Επίσης, κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του το Τεκμήριο 10, δηλαδή, ένας ψηφιακός δίσκος και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι «Το περιεχόμενό του cd, δηλαδή του Τεκμηρίου 10, είναι παραδεκτό και προβάλλονται σε αυτό γεγονότα από δύο κάμερες που καταγράφουν το περιστατικό, όπως εξελίχθηκε εξωτερικά των γραφείων και όχι εσωτερικά, στο πεζοδρόμιο και στον δρόμο επί της οδού Γρίβα Διγενή, κατά τον επίδικο χρόνο. Κατά τον επίδικο χρόνο παρουσιάζονται οι μάρτυρες, μαζί με τον κατηγορούμενο έξωθεν του γραφείου, οι μάρτυρες 2 και 3, έξω στο πεζοδρόμιο, όπως έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, οι ΜΚ2 και ΜΚ

1. Επίσης παρουσιάζεται ο κατηγορούμενος κάποια στιγμή να προσπαθεί να πάρει τηλέφωνο. Ακολούθως, να μεταβαίνει εντός του αυτοκινήτου ταξί, ιδιοκτησίας της εταιρείας της παραπονούμενης, να προσπαθεί να το οδηγήσει, για να απομακρυνθεί από το μέρος. Προβάλλεται ο πατέρας της παραπονούμενης, που είναι M2 επί του κατηγορητηρίου να προσπαθεί να τον σταματήσει ανοίγοντας την πόρτα του συνοδηγού, για κάποια στιγμή σταμάτησε και ενώ το κεφάλι του Μ2 επί του κατηγορητηρίου ήταν μέσα και στεκόταν έξω, μιλούσε με τον κατηγορούμενο, που βρισκόταν στη θέση του οδηγού του αυτοκινήτου. Ακολούθως, φαίνεται ο κατηγορούμενος ενώ ο M2 βρισκόταν ο μισός εντός και ο μισός εκτός, φαίνεται ο κατηγορουμένης να ξεκινά να θέτει εν κινήσει με χαμηλή ταχύτητα, μόλις που κυλούσε. Μετά φαίνεται οι ΜΚ2 και ΜΚ3 να απομακρύνουν από μέσα στο αυτοκίνητο τον M2 επί του κατηγορητηρίου και ο κατηγορούμενος να φεύγει με το αυτοκίνητο ταξί». Στη συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Ως Μ.Κ.1, κατέθεσε η ανακρίτρια της υπόθεσης η οποία στη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 1) αναφέρει, ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, την οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο
2. Αναφέρει, επίσης, ότι όταν κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, αυτός απάντησε ότι δεν παραδέχεται (Τεκμήριο 3). Επιπρόσθετα, η μάρτυρας κατάθεσε, ως Τεκμήριο 4, την κατάθεση του Α. Αριστείδου. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι κατά την ημερομηνία που φέρεται να διαπράχθηκαν τα αδικήματα έλαβε κατάθεση και από τον κατηγορούμενο, σχετικά με το παράπονό που υπέβαλε εναντίον της παραπονούμενης, από την οποία επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση. Απ' ό,τι γνωρίζει, η παραπονούμενη δεν διώχθηκε ποινικά μετά την υποβολή του παραπόνου του κατηγορούμενου, για τον λόγο ότι από τις εξετάσεις που έγιναν δεν προέκυψε κάποιο αδίκημα εναντίον της. Ο Μ.Κ 2 ανέφερε ότι τώρα εργάζεται σε κάποιο ξενοδοχείο στην Πάφο και ότι κατά τον Ιούνιο του 2017 εργαζόταν στην εταιρεία της παραπονούμενης Pegas Cyprus η οποία στεγάζεται στον ίδιο χώρο με την εταιρεία της παραπονούμενης Ε.Α. Blue Sky Transfer ltd στην Λεμεσό. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο, γιατί εργαζόταν ως οδηγός στην εταιρεία Blue Sky Transfer και επισκεπτόταν τα γραφεία της εταιρείας. Στη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 5) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, αναφέρει ότι τα γραφεία της εταιρείας βρίσκονται σε ενιαίο χώρο και ότι υπάρχει πλήρης ορατότητα. Κατά τον επίδικο χρόνο είδε τον κατηγορούμενο να κατευθύνεται στο γραφείο της λογίστριας και τον άκουσε να την ρωτά «με ποιο δικαίωμα μου τα έκοψε και τώρα να δεις τι θα γίνει». Όταν ο κατηγορούμενος έφυγε θυμωμένος από το γραφείο της λογίστριας κατευθύνθηκε στο γραφείο της παραπονούμενης. Η πόρτα του γραφείου της ήταν ανοικτή και την είδε να είναι όρθια πίσω από το γραφείο της και ο κατηγορούμενος μπροστά από αυτό. Σε κάποια στιγμή την άκουσε να του φωνάζει «έξω από το γραφείο μου δεν δέχομαι να με απειλούν μέσα στο γραφείο μου». O κατηγορούμενος προσπάθησε να σηκώσει το γραφείο, χωρίς να τα καταφέρει. Η παραπονούμενη πήγε μπροστά από το γραφείο της πλησίασε τον κατηγορούμενο και του είπε για δεύτερη φορά να βγει από το γραφείο της. Τότε αυτός της είπε «ποια νομίζεις είσαι; Μια παλιομαϊμούνα είσαι, 100 γραμμάρια γυναίκα είσαι αλλιώς θα σου έδειχνα». Ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοι του πήγαν στο γραφείο της και μπήκαν ανάμεσά τους για να μην γίνουν «χειρότερα τα πράγματα». Δεν είδε πως έπεσαν τα γυαλιά του κατηγορούμενου, τα οποία ο τελευταίος πάτησε κατά λάθος. Δεν είδε κανέναν από τους δύο να κτυπά ή να σπρώχνει τον άλλο. Απλά λογομαχούσαν έντονα και η παραπονούμενη του ζήτησε να αφήσει τα κλειδιά του ταξί, λέγοντας του ότι απολύεται. Ανέφερε, επίσης, ότι μαζί μ' ένα συνάδελφό του έβγαλαν τον κατηγορούμενο έξω από το γραφείο και πήγαν στο πεζοδρόμιο για να ηρεμήσει. Ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να επικοινωνήσει με την αστυνομία. Στη συνέχεια, μπήκε στο ταξί και το οδήγησε, αλλά ο πατέρας της παραπονούμενης προσπάθησε να τον σταματήσει, ανοίγοντας την πόρτα του συνοδηγού. Ενώ το κεφάλι του πατέρα της παραπονούμενης ήταν μέσα στο όχημα και στεκόταν έξω, του ζήτησε να αφήσει το όχημα, λέγοντας του ότι θα του έδινε τα χρήματά του. Ο κατηγορούμενος του είπε «φύγε κωλόγερε» και ξεκίνησε το όχημα με χαμηλή ταχύτητα. Ο συνάδελφος του, Χρίστος, τράβηξε τον πατέρα της παραπονούμενης για να τον απομακρύνει. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι είχε εργαστεί για περίοδο 1 ½ έτους στην παραπονούμενη. Περιέγραψε τον εσωτερικό χώρο του γραφείου, και ανέφερε πως η απόσταση του δικού του γραφείου από αυτό της παραπονούμενης ήταν 5 μέτρα. Η παραπονούμενη κτύπησε το χέρι της στο τραπέζι ζητώντας από τον κατηγορούμενο να φύγει από το γραφείο της. Μετά από 3 λεπτά από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος πήγε στο γραφείο της παραπονούμενης, πήγαν εκεί περί τα 7‑8 άτομα. Τα γυαλιά του κατηγορούμενου έπεσαν την ώρα που βρίσκονταν όλοι στο γραφείο αλλά δεν είδε πώς αυτά έπεσαν. Ρωτηθείς εάν είδε την παραπονούμενη να σπρώχνει τον κατηγορούμενο, απάντησε ότι είχε δει να σπρώχνει ο ένας τον άλλο αλλά δεν θυμάται ποιος έσπρωξε πρώτος. Ο λόγος που δεν το ανέφερε στην κατάθεσή του ήταν, γιατί δεν ρωτήθηκε από τον αστυνομικό. Κάποιοι από τους συναδέλφους τράβηξαν τον κατηγορούμενο και κάποιοι άλλοι την παραπονούμενη, για να μην χειροτερέψει η κατάσταση. Όταν ο ίδιος εισήλθε στο γραφείο της παραπονούμενης, ο κατηγορούμενος φορούσε τα γυαλιά του αλλά μετά βρέθηκαν κάτω, χωρίς να δει πως έπεσαν. Ποτέ πριν το επίδικο συμβάν είχε ακούσει τον κατηγορούμενο να εξυβρίζει οποιοδήποτε. Θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος ήταν από τους πλέον συμπαθητικούς υπαλλήλους. Στην υποβληθείσα θέση, ότι ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε στον πατέρα της παραπονούμενης «κωλόγερε», αλλά «καλόγερε» απάντησε «εάν παράκουσα τι να σας πω». Στην επισήμανση του συνηγόρου, ότι στην κατάθεσή του είπε ότι είναι ο κατηγορούμενος που πάτησε τα γυαλιά ενώ στην προφορική του μαρτυρία ανέφερε ότι δεν είδε ποιος πάτησε τα γυαλιά, απάντησε ότι μπορεί να τα πάτησε και η παραπονούμενη, αλλά αυτά ήταν στα πόδια του κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι, κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στην εταιρεία της παραπονούμενης, ενώ τώρα εργάζεται ως διευθυντής μεταφορών στο καζίνο. Στην κατάθεσή του, (Τεκμήριο 6), αναφέρει πως κατά τη επίδικη ημέρα, ενώ καθόταν στο γραφείο του, ο κατηγορούμενος πήγε στο γραφείο της παραπονούμενης και χωρίς να μπορεί να δει τι γινόταν άκουσε φωνές. Συγκεκριμένα, άκουσε την παραπονούμενη να λέει στον κατηγορούμενο «μες το γραφείο μου να μεν μου φωνάζεις τζιαί να μεν με απειλείς». Τότε βγήκε από το γραφείο η λογίστρια Γιόλα Κωνσταντίνου και άρχισε να φωνάζει «βοήθεια βουράτε τζιαί εν να πιαστούν τούτοι». Μέχρι να πάει ο ίδιος στο γραφείο της υπήρχαν και άλλα άτομα εκεί που προσπαθούσαν να ηρεμήσουν την κατάσταση. Άκουσε την παραπονούμενη να ζητά από τον κατηγορούμενο να παραδώσει τα κλειδιά του οχήματος και ότι θα διευθετούσε αυτή να τον μεταφέρουν στη Λάρνακα. Η παραπονούμενη του ζήτησε να πάρει τα κλειδιά από τον κατηγορούμενο και να της τα παραδώσει. Ο ίδιος, ο Μ.Κ.2 και ο κατηγορούμενος βγήκαν έξω και όταν ζήτησε από τον τελευταίο, να του παραδώσει τα κλειδιά, αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι θα πήγαινε στην αστυνομία. Ο πατέρας της παραπονούμενης ζήτησε από τον κατηγορούμενο να ηρεμήσει και να βάλει το όχημα στη θέση του. Αυτός ανέφερε, πως ήθελε τα χρήματα που του αφαίρεσαν και άρχισε να βρίζει τον πατέρα της παραπονούμενης λέγοντας του «πουστόγερο και κωλόγερο». Όταν άρχισε να κυλά το όχημα έτρεξε και τράβηξε τον πατέρα της παραπονούμενης πίσω για να μην κτυπήσει. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια έφυγε από εκεί. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε, ότι είχε δει τον κατηγορούμενο με τη λογίστρια να πηγαίνουν στο γραφείο της διευθύντριας και ότι η λογίστρια βγήκε έξω και ανέφερε «βουράτε γιατί εν να πιαστούν». Ο ίδιος βγήκε έξω και άκουσε την παραπονούμενη να λέει στον κατηγορούμενο «μην με απειλάς». Δεν είχε οπτική επαφή με το γραφείο της διευθύντριας και τις μόνες φράσεις που άκουσε ήταν οι πιο πάνω. Διαφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε, ότι οι αναφορές του ως προς το τι άκουσε κατά το επίδικο συμβάν αποσκοπούσαν στην ενοχοποίηση του κατηγορούμενου, λέγοντας ότι εάν ο σκοπός του ήταν αυτός και εάν πράγματι ήθελε να βοηθήσει την παραπονούμενη, θα μπορούσε να έλεγε π.χ. ότι είδε τον κατηγορούμενο να την κτυπά, κάτι που δεν έπραξε. Ανέφερε μόνο αυτά που είδε και άκουσε. Ένεκα της πολύ καλής σχέσης που είχε με τον κατηγορούμενο προσπάθησε να τον βοηθήσει λέγοντας του να παραδώσει τα κλειδιά του οχήματος, αλλά αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι ήθελε να πάει στην αστυνομία και δεν δέχθηκε να τον μεταφέρουν οι ίδιοι στην αστυνομία. Η Μ.Κ.4 στην κατάθεση της, τεκμήριο 7, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος από το 2007 ήταν υπάλληλος της εταιρείας της. Στις 02.06.2017 και περί τις 14:30 ενώ βρισκόταν στο γραφείο της μπήκε σε αυτό ο κατηγορούμενος, με την Μ.Κ.6, με απειλητικές διαθέσεις. Συγκεκριμένα, πρόβαλε το δάκτυλό του και της είπε «που πόθεν ως τα πόθεν να μου κόψεις €200». Του εξήγησε τον λόγο της αποκοπής και αυτός άρχισε να φωνάζει και να την απειλεί με την φράση «πρόσεχε και είσαι μισή μερίδα και θα δεις τι θα σου κάνω, εν να σου δείξω τι θα σου κάμω». Τότε, αυτή χτύπησε το χέρι της πάνω στο τραπέζι λέγοντας του ότι μέσα στο γραφείο της δεν του επιτρέπει να φωνάζει ή να την απειλεί και του ζήτησε να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής του. Αυτός όμως, συνέχισε χτυπώντας και αυτός το χέρι του στο τραπέζι, λέγοντάς της ότι θα της σηκώσει το γραφείο της πάνω, κάτι το οποίο έπραξε. Τότε τον πλησίασε και τον άγγιξε στον ώμο ζητώντας του να βγει έξω να ηρεμήσει. Αυτός τότε την έσπρωξε με δύναμη με αποτέλεσμα να πέσουν τα γυαλιά του τα οποία πάτησε. Η Μ.Κ.6, κάλεσε σε βοήθεια άλλους υπαλλήλους και πήγε εκεί όλο το προσωπικό όπου τον κράτησαν μακριά της ενώ αυτός συνέχισε να την βρίζει αλλά η ίδια του ανέφερε ότι σέβεται την ηλικία του και ότι δεν θα απαντούσε στις βρισιές του. Στη συνέχεια τον έβγαλαν έξω από το γραφείο της και ενώ αυτός βρισκόταν σε άλλο γραφείο, τον απέλυσε ζητώντας του να αφήσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια βγήκε στο δρόμο και η ίδια είχε δει από το γραφείο της ότι μαζεύτηκε κόσμος. Στο σημείο είδε ότι πήγε και ο πατέρας της ο οποίος, όπως της ανέφερε, είχε προσπαθήσει ο κατηγορούμενος να τον παρασύρει ενώ βρισκόταν καθισμένος στο όχημα και τα πόδια του ήταν έξω. Αναφέρει επίσης ότι κατά τη στιγμή που την έσπρωξε ο κατηγορούμενος την έγδαρε στο αριστερό μπράτσο. Στην προφορική της μαρτυρία, όταν ρωτήθηκε τι ένιωσε όταν την απείλησε με τις πιο πάνω φράσεις, απάντησε «θιγμένη» γιατί θα έπρεπε να είχε απολύσει από προηγουμένως τον κατηγορούμενο αλλά δεν το έπραξε γιατί τον λυπήθηκε. Η μάρτυρας, κατέθεσε ως τεκμήριο 8 την ιατρική έκθεση της ιατρού, λέγοντας ότι το τραύμα βρισκόταν στο αριστερό της χέρι. Όταν ο κατηγορούμενος χειροδίκησε εναντίον της και προσπάθησε η ίδια να προστατευτεί, έτρεξαν όλοι οι υπάλληλοι των εταιρειών περίπου 26 άτομα. Αυτοί, στάθηκαν μπροστά και ο κατηγορούμενος συνέχισε να την βρίζει. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε, ότι όταν ο κατηγορούμενος την απείλησε και την κτύπησε δεν υπήρχε κανένα άλλο άτομο στο γραφείο της. Ερωτηθείσα κατά πόσο εκείνη τη μέρα «γενικά» φοβήθηκε τον κατηγορούμενο, απάντησε θετικά γιατί ήταν η πρώτη φορά που είδε τόσο απειλητική διάθεση και πρώτη φορά πήγε να σηκώσει το γραφείο της πάνω και να της συμπεριφερθεί με τον τρόπο αυτό. Διαφώνησε με την θέση που της υποβλήθηκε, ότι δεν φοβήθηκε αφού αν συνέβαινε κάτι τέτοιο δεν θα χτυπούσε το χέρι της στο γραφείο και να σηκωνόταν, λέγοντας ότι «ο θεατρινισμός που έκανε» ήταν για να τον αποτρέψει, αλλά και για να νιώσει ότι αυτή ήταν το αφεντικό. Παρόλα αυτά ο κατηγορούμενος συνέχισε. Στην ερώτηση, γιατί κινήθηκε προς το μέρος του και του άγγιξε τον ώμο από την στιγμή που όπως αναφέρει είχε φοβηθεί, απάντησε ότι ήθελε να του δείξει ότι του μιλούσε ήρεμα και να του ζητήσει να βγει έξω. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, την απείλησε με την φράση «εν να σου δείξω ήντα μπου εν να σου κάμω» και όταν μετά πήγαν οι υπάλληλοι στο σημείο, την έβρισε. Ισχυρίστηκε ακόμη, ότι όταν ο κατηγορούμενος, σήκωσε το τραπέζι είχε πέσει η οθόνη του computer της. Όταν πλησίασε τον κατηγορούμενο και τον άγγιξε στον ώμο, αυτός την έσπρωξε και την έγδαρε στο χέρι και μετά έτρεξαν μέσα οι υπάλληλοι. Αρνήθηκε τη θέση που της υποβλήθηκε ότι αυτή ήταν που χτύπησε πρώτα τον κατηγορούμενο. Αρνήθηκε επίσης ότι, του πήρε τα γυαλιά και τα έριξε στο έδαφος, λέγοντας ότι ποτέ δεν χειροδίκησε σε άνθρωπο και πόσο μάλλον σε έναν ηλικιωμένο και όταν μάλιστα του έστελνε χρήματα για την διαβίωσή του. Σε σχετική ερώτηση, απέκλεισε το ενδεχόμενο η εκδορά να προκλήθηκε από τους υπαλλήλους στην προσπάθειά τους να τους χωρίσουν, λέγοντας ότι οι υπάλληλοι μπήκαν μπροστά για να την προστατεύσουν και μετά από παρέλευση ώρας όταν άρχισε να πονάει, εντόπισε τι έγινε. Όταν της υποβλήθηκε η θέση, ότι δεν είναι βέβαιη ότι είναι ο κατηγορούμενος που της προκάλεσε την εκδορά τη στιγμή που την έπιασε, γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το αντιλαμβανόταν εκείνη τη στιγμή, απάντησε ότι είναι αυτός που της το προκάλεσε. Προς υποστήριξη της θέσης της αυτής, ανέφερε ότι οι υπάλληλοι άγγιξαν και τον κατηγορούμενο, όμως αυτός δεν έχει τραύμα. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε, ότι ο λόγος που ισχυρίστηκε όλα τα πιο πάνω ήταν γιατί ήθελε να απολύσει τον κατηγορούμενο, λέγοντας ότι είχε άλλες ευκαιρίες αν ήθελε πράγματι να το πράξει στο παρελθόν. Η Μ.Κ.5, ανέφερε ότι είναι γιατρός και αναγνώρισε την ιατρική της Έκθεση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
3. Όπως αναφέρεται σε αυτή, η παραπονούμενη (Μ.Κ.4), εξετάστηκε στο ΤΑΕΠ του Νοσοκομείου Λεμεσού στις 02.06.2017 και ώρα 16:
4. Έφερε μικροεκδορές εκχυμώσεις, ερύθημα και άλγος άνω τριτημόριου αριστερού βραχίονα. Έγινε καθαρισμός του τραυματισμού και απελύθη. Η παραπονούμενη ανέφερε, ότι χτυπήθηκε από άλλο άτομο. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε πως αυτή εξέτασε την Μ.Κ.
5. Εξήγησε, ότι το άλγος σημαίνει πόνος και ότι η Μ.Κ.4 της ανέφερε ότι πονούσε. Οι μικροεκδορές ήταν στο άνω τριτημόριο αριστερού βραχίονα και ήταν μικρής έκτασης. Σε σχετική ερώτηση, απάντησε, ότι οι εκδορές είναι γδαρσίματα και ότι ανεξάρτητα αν υπάρχει ή όχι αίμα αυτές πρέπει να καθαρίζονται με αντισηπτικό. Στην προκείμενη περίπτωση οι εκδορές καθαρίστηκαν με αντισηπτικό από τον νοσηλευτή στην παρουσία της. Ερωτηθείσα, κατά πόσο με βάση την πείρα της, οι εκδορές προκλήθηκαν από κτύπημα, απάντησε ότι η ειδικότητα δεν της επιτρέπει να απαντήσει στο ερώτημα αυτό. Η Μ.Κ.6, ανέφερε πως εργάζεται στο λογιστήριο των εταιρειών της Παραπονούμενης που βρίσκεται στη οδό Γρίβα Διγενή 106 στην Λεμεσό. Στη γραπτή της κατάθεση, Τεκμήριο 9, την οποία υιοθέτησε ανέφερε, ότι στις 02.06.17 και γύρω στις 14:30 πήγε στο γραφείο της ο κατηγορούμενος, αφού ήταν η ημέρα πληρωμής. Όταν τον ενημέρωσε, ότι κατόπιν εντολής της Παραπονούμενης του αποκόπηκε από τον μισθό του το ποσό των €200,00, αυτός θύμωσε και ήθελε να πάει στην Παραπονούμενη για να ζητήσει εξηγήσεις. Όταν πήγαν και οι δύο στο γραφείο της, ο κατηγορούμενος την ρωτούσε θυμωμένα, τον λόγο της αποκοπής του πιο πάνω ποσού. Η Παραπονούμενη του ζήτησε να μην φωνάζει και κτύπησε το χέρι της πάνω στο γραφείο, ζητώντας του ξανά να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής του. Μετά κτύπησε και αυτός το χέρι του στο γραφείο της και το γραφείο μετακινήθηκε. Η ίδια σοκαρίστηκε και δεν θυμάται τίποτε άλλο μετά από τα πιο πάνω. Όπως περαιτέρω αναφέρει, βρέθηκε έξω από το γραφείο από το σοκ και φώναξε «βουράτε» για να πάνε άτομα για βοήθεια, ώστε να μην γίνει κάποιο κακό. Δεν θυμάται αν οποιοσδήποτε από τους δυο έβρισε τον άλλο, ούτε αν έσπρωξε ή κτύπησε ο ένας τον άλλο. Επίσης, δεν πρόσεξε αν έσπασαν τα γυαλιά του κατηγορούμενου με οποιοδήποτε τρόπο. Κατά την αντεξέτασή της, ανέφερε ότι εξακολουθεί να εργάζεται στην εταιρεία όπου υπεύθυνη είναι η παραπονούμενη και ότι η τελευταία δεν την ενημέρωσε κατά πόσο ήρθε στο Δικαστήριο. Θέση της ήταν, ότι από τότε που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό δεν ξανασυζήτησε μαζί της το θέμα. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε, ότι αυτή είπε στον κατηγορούμενο να πάνε στο γραφείο της παραπονούμενης, επαναλαμβάνοντας ότι αυτός ζητούσε τον λόγο για την αποκοπή του μισθού του και ότι αυτός ήθελε να πάει στο γραφείο της παραπονούμενης. Δεν θυμόταν ακριβώς τι ανέφερε ο κατηγορούμενος στην παραπονούμενη, ώστε αυτή να του ζητήσει να μην φωνάζει. Όταν βγήκε από το γραφείο της παραπονούμενης, επέστρεψε στο δικό της γραφείο αλλά δεν ήταν σε θέση, λόγω του σοκ, να μιλήσει αλλά ούτε και θυμάται τι έγινε. Δεν επέστρεψε ξανά στο γραφείο της παραπονούμενης. Στην υποβληθείσα θέση ότι είδε την παραπονούμενη να επιτίθεται στον κατηγορούμενο και να του παίρνει τα γυαλιά και να τα ρίχνει κάτω, απάντησε ότι ήταν σοκαρισμένη και δεν θυμάται. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν μπορεί να περιγράψει τι ήταν αυτό που της προκάλεσε σοκ και ότι δεν θυμάται αν είδε σκηνές ή όχι και ότι μπλοκαρίστηκε το μυαλό της. Ο κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε, ότι ο λόγος που πήγε στο γραφείο της παραπονούμενης ήταν για να πληρωθεί. Εργαζόταν στην εταιρεία της για 7 χρόνια χωρίς να υπάρχει καμία σοβαρή διαφωνία μεταξύ τους. Ερωτηθείς για ποιον λόγο τον κατήγγειλε η παραπονούμενη ανέφερε ότι είναι η «φύση της τέτοια», ότι «όλος ο κόσμος που δούλεψε εκεί το γνωρίζει» και ότι «ήθελε να υποβάλει καταγγελία εναντίον του για να πάρει χρήματα». Κατά την αντεξέταση του, διαφώνησε με την υποβληθείσα θέση ότι η αναφορά του ως προς τον λόγο που η παραπονούμενη υπέβαλε εναντίον του την καταγγελία αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη του, για να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του, λέγοντας ότι αυτό συνέβηκε και σε άλλους συναδέλφους από τους οποίους πήρε χρήματα με το «ζόρι». Όταν πήγε στο γραφείο της, δεν ήταν θυμωμένος απλά ήταν 2 του μηνός και πήγε για να πληρωθεί. Όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο δεν ανέφερε στη κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 2) ότι υπήρχε καθυστέρηση στην πληρωμή του, απάντησε ότι το εν λόγω Τεκμήριο δεν η κατάθεση που έδωσε. Αναγνώρισε στην 1η και 2η σελίδα της κατάθεσής του την υπογραφή του, όμως για την υπογραφή που φαίνεται στην 3η σελίδα, ανέφερε ότι δεν είναι δική του. Ο δικηγόρος του όπως περαιτέρω ανέφερε, δεν του έδειξε την κατάθεσή του, ούτε πριν ούτε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Στην υποβληθείσα θέση, ότι ο λόγος που δεν υιοθέτησε την κατάθεσή του, είναι γιατί σε αυτήν αναφέρονται άλλα γεγονότα από αυτά που αναφέρει στο Δικαστήριο, απάντησε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να το πράξει. Την αστυφύλακα Μ.Κ.1, δεν την γνωρίζει προσωπικά. Κατά την επίδικη ημέρα, είχε επισκεφτεί πρώτα το λογιστήριο της εταιρείας και είχε αναφέρει της Γιόλας, ότι πήγε για να πληρωθεί. Όταν η τελευταία του είπε ότι θα έπρεπε να πάνε μαζί στην παραπονούμενη, την ρώτησε για ποιο λόγο θα έπρεπε να πάνε στην παραπονούμενη, αφού θα έπρεπε να τον πληρώσει για ολόκληρο τον μήνα. Στην επισήμανση του κ. Χ'' Ιωάννου, ότι αυτά που αναφέρει στο Δικαστήριο διαφέρουν από τα όσα ανέφερε στην κατάθεσή του, απάντησε ότι δεν είχε τα γυαλιά του γιατί του τα «έσπασε η μαστόρισσα». Διαφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε, ότι ο λόγος που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό ήταν η αποκοπή μέρος του μισθού του. Θέση του ήταν, ότι όταν πήγε στο γραφείο της παραπονούμενης με την Γιόλα και ρώτησε την παραπονούμενη για ποιον λόγο η λογίστρια δεν τον πληρώνει κανονικά, αυτή χτύπησε το χέρι της δυνατά στο γραφείο και του είπε ότι δεν δέχεται από κανέναν να της μιλά ή να της υψώνει την φωνή του. Τότε της είπε να αφήσει τις «μαϊμουνιές αλλού» και ότι ήθελε τον μισθό του. Εκείνη τη στιγμή, πλησίασε το μέρος μία υπάλληλος από τον «Πήγασο», που υπολογίζει ότι είναι πληροφοριοδότης της παραπονούμενης, και μέχρι να την ρωτήσει τον λόγο που μπήκε στο γραφείο, η παραπονούμενη πήγε κοντά του, του άρπαξε τα γυαλιά τα έσπασε και τα πέταξε στα πόδια των προσώπων που εκείνη τη στιγμή ήταν στην πόρτα του γραφείου και έβλεπαν και άκουγαν τα πάντα. Η Γιόλα καθ' όλη τη διάρκεια βρισκόταν δίπλα της παραπονούμενης. Όταν του πέταξε τα γυαλιά, η Γιόλα σοκαρίστηκε και έφυγε από το γραφείο. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο προσπάθησε κάποιο πρόσωπο να τον ανακόψει όταν πήρε το αυτοκίνητο της εταιρείας της παραπονούμενης, απάντησε ότι πήγε στο σημείο ο πατέρας της παραπονούμενης και του έγνεψε με το χέρι του να σταματήσει. Οι σχέσεις του με τον πατέρα της ήταν πολύ καλές. Σε σχετική ερώτηση απάντησε, ότι ποτέ δεν είχε διαφορές με το υπόλοιπο προσωπικό της εταιρείας πέραν από την παραπονούμενη. Με τον υπάλληλο Χρίστο Γεωργίου υπήρξε κάποιο θέμα στο παρελθόν, ενώ με τον Κ. Μαυρομουστάκη δεν είχε ποτέ κανένα πρόβλημα. Μία υπάλληλος με το όνομα Palm, είχε δει την παραπονούμενη που πήγε στο αποχωρητήριο και του ανέφερε ότι πήγε και «σημαδεύτηκε» για να τον κατηγορήσει ότι αυτός της το έκανε. Ερωτηθείς, αν αυτόν τον ισχυρισμό τον είχε αναφέρει στην αστυνομία απάντησε, ότι άλλα έλεγε και άλλα έγραφαν και ότι δεν είχε τα γυαλιά του για να τα διαβάσει. Ερωτηθείς αν εξύβρισε τον Α. Αριστείδου με την λέξη «κωλόγερε», απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι αυτό που του ανέφερε είναι «καλόγερε». Αυτή η λέξη του «ήρθε εκείνη τη στιγμή», γιατί δεν είχε τίποτα ο ίδιος μαζί του. Δεν εννοούσε καλόγερος αλλά καλός γέρος. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους, μέσω των αγορεύσεων τους, στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάχθηκε κρίνοντας τους μάρτυρες τόσο με βάση τα όσα ανέφεραν όσο και με τον τρόπο που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Παύλου v. Αστυνομίας