Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γεώργιος Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 6189/18, 30/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Χατζήπαπα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6189/18 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και Γεώργιος Νικολάου ----------------------------- Ημερομηνία: 30.03.2023 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για τον Κατηγορούμενο: κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος Απών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος, αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κοινής οχληρίας κατά παράβαση του άρθρου 186 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στη Λεμεσό στις 28.02.2018 και 07.04.2018 (1η και 2η κατηγορία, αντίστοιχα) «διενήργησε πράξη που δεν είναι εξουσιοδοτημένη από το Νόμο και συνέπεια αυτού προκάλεσε ενόχληση στο κοινό, κατά την άσκηση κοινών αυτών δικαιωμάτων». Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και την 3η κατηγορία στην οποία απαλλάχθηκε μετά την καταχώρηση αναστολής ποινικής δίωξης από τον Γενικό Εισαγγελέα. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες. Την Τόνια Μελετίου (Μ.Κ.1) και την Ελευθερία Πιτράκκου (Μ.Κ.2). Κατατέθηκε, επίσης, από κοινού, η κατάθεση του Αστ. 570 Κ. Βρόντη, ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της (Τεκμήριο 3) και η κατάθεση του κατηγορούμενου για τον περιορισμένο σκοπό της λήψης της (Τεκμήριο 4). Η Μ.Κ.1 στη κατάθεση της ημερ. 07.04.2018, Τεκμήριο 1, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε αναφέρει ότι απέναντι από το κομμωτήριο που διατηρεί στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου, βρίσκεται το περίπτερο της μητέρας του κατηγορούμενου. Πρίν 1 ½ χρόνο η μητέρα του κατηγορούμενου και αργότερα και ο ίδιος επισκέπτονταν το κομμωτήριο της ως πελάτες. Μετά τις πρώτες φορές που ο κατηγορούμενος πήγε στο κομμωτήριο της, άρχισε να της στέλνει μηνύματα λέγοντας της ότι ενδιαφερόταν γι' αυτή, αλλά αυτή του έλεγε πως θα ενημέρωνε τη μητέρα του. Σε κάποια στιγμή όταν της έστειλε ένα μήνυμα ότι θα την σκοτώσει, τον κατάγγειλε στην αστυνομία και ενημέρωσε τη μητέρα του. Για κάποιο διάστημα σταμάτησε να την ενοχλεί, όμως στη συνέχεια άρχισε και πάλι να της τηλεφωνά και να την ενοχλεί. Επίσης, αρκετές φορές αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να την ακολουθεί και να περνά από τη γειτονιά της για να την βλέπει. Στις 02.03.2018 και 28.03.2018 τον κατάγγειλε για την ίδια ενόχληση και συμπεριφορά του. Στις 07.04.2018 όταν σταμάτησε με το όχημα της έξω από ένα κατάστημα, αντιλήφθηκε ότι πίσω από το όχημα της, σταμάτησε και ο κατηγορούμενος. Μετά από 2-3 λεπτά και ενώ αυτή παρέμεινε στο όχημα της, ο κατηγορούμενος έφυγε και σε κάποια στιγμή ενώ κινείτο από την αντίθετη κατεύθυνση, άνοιξε το παράθυρο του και της ανέφερε κάτι που η ίδια δεν κατάλαβε. Καταληκτικά αναφέρει, ότι του έδωσε πολλές ευκαιρίες και ότι τώρα έχει παράπονο για όλες τις φορές που την ενόχλησε. Σε σχετικές ερωτήσεις, ανέφερε πως από την πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορούμενου ένοιωθε άγχος και φόβο. Μια φίλη της που δούλευε στο κομμωτήριο και η οποία την είχε μεταφέρει κάποια φορά στην πολυκατοικία που διαμένει, είχε δει τον κατηγορούμενο να σταματά το όχημα του πίσω από το δικό της. Κατά την αντεξέτασή της, επανέλαβε τις θέσεις της, ότι ο κατηγορούμενος την παρακολουθούσε συνέχεια, ότι όταν σχόλαζε αυτός βρισκόταν κάτω από την πολυκατοικία που διέμενε και ότι καθημερινά περνούσε πάρα πολλές φορές από το κομμωτήριο. Θέση της ήταν, ότι ο λόγος που περνούσε συνεχώς έξω από το κομμωτήριο της και καθόταν στο περίπτερο της μητέρας του, ήταν για να την κοιτάζει και αυτό της προκαλούσε φόβο. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι μεταγενέστερα έκανε και άλλες καταγγελίες στην Αστυνομία για την κάθε παρακολούθηση που έκανε ο κατηγορούμενος και σε κάποιες περιπτώσεις η μητέρα του την συνόδευε στην αστυνομία, όχι όμως για να υποβάλει η μητέρα του καταγγελία. Το απειλητικό μήνυμα, της το απέστειλε στις 06.04.18 και την καταγγελία την έκανε την επόμενη ημέρα. Στη υποβληθείσα θέση ότι τίποτε δεν συνέβηκε κατά την επίδικη ημέρα, δηλαδή, στις 28.02.2018, απάντησε ότι οι παρακολουθήσεις γίνονταν αρκετά συχνά και ότι εκείνη την ημέρα πρέπει να ήταν μία από τις φορές που πήγε αστυνομία. Σε σχετικές ερωτήσεις, ανέφερε ότι για τις παρακολουθήσεις κάποιες φορές απλά το ανέφερε στην αστυνομία και κάποιες φορές έκανε καταγγελία. Δεν θυμόταν πόσες καταγγελίες έκανε. Εκτός από την παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει άλλη υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, στην οποία η ίδια να είναι παραπονούμενη. Η Μ.Κ.2, στην κατάθεση της ημερομηνίας 15.04.2018, Τεκμήριο 2, αναφέρει ότι εργάζεται στο κομμωτήριο της Μ.Κ.
- Στις 27.02.2018 όταν μετέφερε την τελευταία στο πολυκατοικία που διαμένει και σταμάτησε το όχημα της, είδε ένα όχημα να πλησιάζει από πίσω της και όταν σταμάτησε δίπλα της πρόσεξε ότι ο οδηγός του ήταν ο κατηγορούμενος. Αυτός παρέμεινε εκεί για λίγο και κοίταζε προς την πολυκατοικία. Ο κατηγορούμενος, έφυγε πριν επιστρέψει η Μ.Κ.1, η οποία όπως της ανέφερε τον είχε δει και αυτή. Στην προφορική της μαρτυρία ανέφερε, ότι ο κατηγορούμενος κατά την πιο πάνω ημέρα παρέμεινε στο σημείο γύρω στα 3-4 λεπτά και απ' ότι πιστεύει η ίδια, ο κατηγορούμενος δεν είχε αντιληφθεί τη δική της παρουσία. Η πολυκατοικία που διαμένει η Μ.Κ.1 δεν βρίσκεται σε κύριο δρόμο. Κατά την αντεξέταση της ερωτηθείσα, για ποιο λόγο δεν πήγε άμεσα στην αστυνομία, αλλά σχεδόν δύο μήνες μετά, απάντησε πως απ' ότι θυμόταν οι παρακολουθήσεις έγιναν πιο έντονες μετά από εκείνο το περιστατικό και η Μ.Κ.1 ένιωθε περισσότερο φόβο για τη σωματική και ψυχική της υγεία. Η Μ.Κ.1 σκεφτόταν ότι το σπίτι της ήταν αρκετά κοντά από την εργασία της και έπρεπε πάντα κάποιος να την συνοδεύει. Διαφώνησε με τη θέση που της υποβλήθηκε ότι, δηλαδή, έδωσε κατάθεση για να βοηθήσει τη φίλη της, λέγοντας ότι το έπραξε για να αναφερθεί στο πιο πάνω περιστατικό. Διαφώνησε, επίσης, με τη θέση που της υποβλήθηκε, ότι δεν ήταν παρούσα σε κανένα περιστατικό, λέγοντας ότι ήταν παρούσα σε αυτό που ανέφερε στην κατάθεση της. Όπως προανέφερα, ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε από κοινού η κατάθεση του Αστ. 570 Κ. Βρόντη, ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της (Τεκμήριο 3). Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, στις 27.03.2018 και περί ώρα 22:30 τηλεφώνησε στον αστυνομικό σταθμό η Μ.Κ.1 και ανέφερε ότι ενώ αναχωρούσε από το κατάστημα της την ακολούθησε ο κατηγορούμενος. Παρά το ότι ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε δεν εντοπίστηκε. Στις 07.04.2018 η Μ.Κ.1 επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό και ανέφερε, ότι ενώ αναχωρούσε από το κατάστημα της, ο κατηγορούμενος την ακολούθησε μέχρι το κατάστημα Damart και αφού προσπάθησε να της μιλήσει και δεν τα κατάφερε, έφυγε. Παρά το ότι και πάλι ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε, εντούτοις δεν εντοπίστηκε. Στις 15.04.2018 τον συνέλαβε και όταν του εξήγησε τον λόγο σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, απάντησε «Όχι». Την ίδια ημέρα έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 4). Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, η συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε, δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του έτσι ώστε να κληθεί σε απολογία. Η εισήγηση της κας Αδάμου στηρίχθηκε στο ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κοινής οχληρίας. Από την άλλη ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, με αναφορά στη δοθείσα μαρτυρία, εισηγήθηκε πως ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία και στις δύο κατηγορίες. Σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας καλείται σε απολογία μόνο όταν η προσαχθείσα από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία, κρινόμενη αντικειμενικά στο απόγειο της, δημιουργεί εκ πρώτης όψεως ενοχή του κατηγορουμένου. Σε αυτό το στάδιο η μαρτυρία δεν αξιολογείται υποκειμενικά ούτε και εξάγονται συμπεράσματα. Αυτά αφήνονται για το τέλος νοουμένου βέβαια ότι θα δοθεί συνέχεια στη δίκη. Από την άλλη όταν (α) η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή (β) η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ενοχής στηριζόμενη σ' αυτή, η δίκη διακόπτεται και ο κατηγορούμενος, χωρίς άλλο, αθωώνεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1992)2 Α.Α.Δ. 133, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστου, Ποινική Έφεση 7077, ημερ. 21.6.2001, Αποστόλου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7123, ημερ. 20.12.2002 και Νικολαίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7217, ημερ. 27.6.2003). Στην προκειμένη περίπτωση χρήζει εξέτασης η προϋπόθεση που αφορά στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζονται, όπως προανέφερα, στο άρθρο 186 του Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα εξής: «Όποιος διενεργεί πράξη που δεν είναι εξουσιοδοτημένη από τον νόμο ή παραλείπει να εκτελέσει καθήκον που επιβάλλεται από τον νόμο και συνεπεία αυτού προκαλεί οποιαδήποτε κοινή βλάβη ή κίνδυνο ή ενόχληση ή παρεμποδίζει ή προκαλεί ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, διενεργεί πλημμέλημα το οποίο καλείται κοινή οχληρία ....» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες των επίδικων κατηγοριών, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: 1. Ο κατηγορούμενος να διενεργεί πράξη που δεν είναι εξουσιοδοτημένη από το νόμο, 2. Συνεπεία της εν λόγω πράξης να προκαλεί ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων. Όπως λέχθηκε στην Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 216, η κατηγορία της κοινής οχληρίας του άρθρου 186 διακρίνεται από την ιδιωτική οχληρία και εξομοιώνεται με την δημόσια οχληρία. Όσον αφορά την εν λόγω διάκριση γίνεται παραπομπή στο ακόλουθο απόσπασμα από τον Russell on Crime, 12η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 1387 (η μετάφραση γίνεται στην ίδια την απόφαση): «Η οχληρία ή η ενόχληση σημαίνει οτιδήποτε το οποίο προκαλεί βλάβη, στενοχώρια ή ζημιά. Οι οχληρίες είναι δύο ειδών: δημόσια ή κοινή οχληρία η οποία επηρεάζει ουσιωδώς το κοινό και αποτελεί ουσιώδη ενόχληση για όλους τους υπηκόους και ιδιωτική οχληρία η οποία μπορεί να προσδιοριστεί σαν οτιδήποτε το οποίο προκαλεί ουσιαστική ανησυχία και ενόχληση, σε οποιοδήποτε άτομο κατά την χρήση για συνηθισμένους σκοπούς της κατοικίας του ή της περιουσίας του.» Με άλλα λόγια η κοινή οχληρία εξομοιώνεται με τη δημόσια οχληρία. Στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice, (42α έκδοση), παρ. 27-50 επισημαίνεται ότι πρέπει: «να αποδειχθεί ότι πρόκειται για κατοικημένη περιοχή, ή κοντά σε υπεραστικό δρόμο γιατί το κατά πόσο είναι οχληρία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αριθμό των κατοίκων και την συγκέντρωση κόσμου στην συγκεκριμένη περιοχή, το οποίο αποτελεί ζήτημα πραγματικό που αποφασίζεται από τους ενόρκους: R. v. White and Ward [19757] 1 Burr. 333.» Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, απαραίτητο συστατικό στοιχείο του υπό εξέταση αδικήματος είναι η πρόκληση ενόχλησης στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωµάτων. Στην παρούσα υπόθεση ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να καταδεικνύει, ότι η φερόμενη συμπεριφορά του κατηγορούμενου επηρέασε οποιοδήποτε πρόσωπο πέραν της Μ.Κ.
- Το ότι ο κατηγορούμενος, σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.1 την παρακολουθούσε σε καμία περίπτωση θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει το δεύτερο συστατικό του αδικήματος ότι, δηλαδή, προκλήθηκε ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, αφού όπως προανέφερα η μόνη που φέρεται να ενοχλήθηκε από την κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι η Μ.Κ.
- Το ότι η μητέρα του κατηγορούμενου κατά τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.1 την συνόδευσε στην αστυνομία κάποιες φορές ή το ότι η Μ.Κ.2 εντόπισε τον κατηγορούμενο να κοιτάζει προς την πολυκατοικία που διαμένει η Μ.Κ1, δεν καταδεικνύουν ότι ενοχλήθηκαν και οι ίδιες από τη φερόμενη συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Όπως προκύπτει από τις αυθεντίες επί του θέματος που αναφέρθησαν πιο πάνω, για να στοιχειοθετηθεί το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος θα πρέπει να έχει ενοχληθεί μέρος του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετό να έχει ενοχληθεί ένα μόνο άτομο όπως στην παρούσα περίπτωση. Συνεπώς, δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της κοινής όχλησης, του κοινού ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Επιπρόσθετα των πιο πάνω δεν διαφεύγει της προσοχής μου, η απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας σε ότι αφορά το αδίκημα της 1ης κατηγορίας που φέρεται να έλαβε χώρα στις 28.02.
- Υπενθυμίζω πως σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.1 το κατ' ισχυρισμό περιστατικό έλαβε χώρα στις 27.02.18 ενώ σύμφωνα με την κατάθεση του Αστ. Βρόντη, η Μ.Κ.2 τον ενημέρωσε για κάποιο περιστατικό που φέρεται να έλαβε χώρα στις 27.03.
- Υπό το φως των πιο πάνω και συγκεκριμένα της απουσίας του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στις κατηγορίες 1 και 2, όπως αυτό καταγράφεται πιο πάνω, καταλήγω, πως δεν δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία. Συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......... Ε. Χατζήπαπα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο