Εφόρου Φορολογίας ν. Κ. Κ., Αρ. Υπόθεσης:6959/2020, 26/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χριστοδουλίδου, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης:6959/2020 Εφόρου Φορολογίας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον Κ. Κ. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 26 Μαΐου 2023 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζηγιάννη Για Κατηγορούμενο: καμία εμφάνιση Κατηγορούμενος: απών Ενδιάμεση Απόφαση Στη βάση του παρόντος κατηγορητηρίου ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 20 κατηγορίες που αφορούν παραβάσεις προνοιών του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000, Ν.95(Ι)/2000, ως έχει τροποποιηθεί, και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Ειδικότερα, στη βάση των κατηγοριών 1-9 αντιμετωπίζει το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €5.375,02 που φαίνεται στη βάση φορολογικών δηλώσεων ως καταβλητέος για τη φορολογική περίοδο από 01/10/2016 μέχρι 31/12/2018, στη βάση των κατηγοριών 10 και 11 το αδίκημα της παράληψης υποβολής φορολογικής δήλωσης για την περίοδο από 01/04/2019 μέχρι 30/09/2019 και στη βάση των κατηγοριών 12 - 20 το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου και τόκου λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €1.218,65. Αντικείμενο της παρούσας είναι το αίτημα που υποβλήθηκε από τη συνήγορο για κατηγορούσα αρχή όπως το Δικαστήριο ενεργοποιήσει την εξουσία του και προχωρήσει να επιβάλει ποινή στην απουσία του κατηγορούμενου. Το δε αίτημά της αυτό, το οποίο υποστυλώθηκε και σε σχετική επί του θέματος νομολογία, υποβλήθηκε ενόψει της παραδοχής που ο κατηγορούμενος καταχώρισε στις επίδικες κατηγορίες και τη μεταγενέστερη, ηθελημένη και συνειδητή, σύμφωνα με τη συνήγορο, αποποίηση του δικαιώματός του να είναι παρών στο Δικαστήριο. Στη βάση των πιο πάνω κινήθηκαν και οι αγορεύσεις και εισηγήσεις της κας Χατζηγιάννη η οποία και ανέπτυξε τις θέσεις της γραπτώς μέσω εμπεριστατωμένων αγορεύσεων που εφοδίασε το Δικαστήριο (Έγγραφο Α). Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω αυτούσιο το περιεχόμενο των αγορεύσεων αφού τούτο εύκολα μπορεί να εντοπιστεί από τα πρακτικά του Δικαστηρίου τα οποία και έχουν τύχει μελέτης για σκοπούς έκδοσης της παρούσας. Νομική Πτυχή / Εξέταση εισήγησης κατηγορούσας αρχής Το βασικό νομοθετικό πλαίσιο που καθορίζει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδικάζει ποινικές υποθέσεις στην απουσία κατηγορουμένου καθορίζεται από το άρθρο 89
(1)της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Αν σε συνοπτική δίκη κατηγορούμενος ο οποίος δεν έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να παραστεί αυτοπροσώπως δυνάμει του εδαφίου
(1)του άρθρου 45, παραλείπει να εμφανιστεί στον ορισμένο χρόνο για εμφάνιση, κατόπιν απόδειξης επίδοσης σε αυτόν κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην ακρόαση της υπόθεσης και να αποφασίσει στην απουσία του ή, αν θεωρεί σκόπιμο να αναβάλει την υπόθεση και να εκδώσει ένταλμα για τη σύλληψη του δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού. .............................». (βλ. επίσης άρθρα 63 και 112 της Ποινικής Δικονομίας). Σημειώνεται εν προκειμένω ότι οι πρόνοιες του άρθρου 89
(1)του Κεφ. 155 αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συναφώς, παραπέμπω στη Γρηγορίου ν. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, Ποιν. Έφεση 100/2014, ημερομηνίας 27/09/2016, η οποία ανασκοπεί την επί του υπό κρίση ζητήματος Κυπριακή και Αγγλική νομολογία. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα το οποίο είναι άκρως κατατοπιστικό: «Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομολογία, αλλά και το κείμενο του πιο πάνω άρθρου, το θέμα ανάγεται - και σωστά - σαν θέμα που αφορά άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ως του μόνου κριτή εξισορρόπησης της διφυούς φύσεως της παρουσίας του κατηγορούμενου, ανάλογα ως δικαιώματος και ως υποχρεώσεως. Η συμπεριφορά του ίδιου του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τη φύση της υπόθεσης και την ποινή που δύναται να επιβληθεί είναι δύο βασικοί παράμετροι που το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ασκώντας τη σχετική διακριτική του εξουσία. Ωστόσο και σε σοβαρές υποθέσεις το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει στην εκδίκαση στην απουσία του κατηγορουμένου, αν η απουσία του είναι αποτέλεσμα οικειοθελούς πράξης με σκοπό την παρεμπόδιση της πορείας της δικαιοσύνης. Στο Σύγγραμμα των κ.κ. Λοίζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus, αναφέρονται και τα εξής (στη σελίδα 79): "The accused has a right to be present at his trial, a right safeguarded by the provisions of Articles 12 and 30 of the Constitution and those of Article 6 of the European Convention on Human Rights, ratified by Law 118 of 1968. Further he has a duty to be present at his trial unless his appearance has been dispensed with under Cap.155 and in particular sections 45
(1)and 63
(3). In the case of The Republic v. Demetriades and Another, the Supreme Court held (Hadjianasstassiou, J., dissenting) that the obligation cast on the accused to be present at his trial is not inconsistent and does not frustrate his right to attend. Reasonable force may be exercised to bring the accused before the Court. Exceptionally, the Court may decide, in the exercise of its discretion, to proceed with the hearing of a serious criminal case in the absence of the accused; reasons relating to the proper administration of justice may dictate such course, especially where the absence of the accused is the product of a deliberate act, intended to frustrate the course of justice..) (ο τονισμός είναι δικός μας) Από παλαιά η νομολογία ασχολήθηκε με το θέμα. Σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Christos Kapodistria v. Petrakis 22 C.L.R. 181, Niazi Ahmed v. The Police 19 C.L.R. 127, Socratis v. The Police
(1967)2 C.L.R. 26, The Republic v. Demetriades and another
(1973)11 J.S.C. 1458, Ioannis Socratis alias "Kokkalos" v. The Police
(1967)2 C.L.R. 26, Μichael ν. the Police
(1987)2 C.L.R. 78. Στην υπόθεση R. v. Jones (RE W)(NO 2)
(1972)2 All E.R. σελ. 731 τονίστηκε πως παρόλο ότι ως γενικός κανόνας ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να είναι παρών στη δίκη του, εάν οικειοθελώς απεκδύεται του δικαιώματος του, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να συνεχίσει την διαδικασία στην απουσία του. Το Αγγλικό Εφετείο έκρινε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε την διακριτική του εξουσία να συνεχίσει στην απουσία του κατηγορούμενου αφού ενώ γνώριζε την ημέρα συνέχισης της δίκης, παρέλειψε να εμφανισθεί. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι μας παρέπεμψαν και σε πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Αριστοδήμου ν. ΚΟΤ
(2007)2 Α.Α.Δ. 193, Τσαγκάρη ν. Ντατίδου
(2012)2 Α.Α.Δ. 183 και Ποταμός ν. Alpha Bank Cyprus (Ltd)
(2012)2 A.A.Δ. 167. Στην τελευταία αυτή απόφαση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 172: «Είναι καλά νομολογημένη αρχή ότι κατηγορούμενος σε ποινική υπόθεση έχει δικαίωμα να είναι παρών κατά τη δίκη του και να ακούεται, γι' αυτό, άλλωστε, κλητεύεται. Σε περιπτώσεις συνοπτικής δίκης, το ζήτημα της παρουσίας ή μη κατηγορουμένου διέπεται από τις πρόνοιες του Άρθρου 89
(1)*** του Νόμου. Κατά πόσο το πρωτόδικο δικαστήριο θα προχωρήσει στην απουσία κατηγορουμένου να ακούσει την υπόθεση και να επιβάλει ποινή ή να εκδώσει ένταλμα σύλληψης για να είναι αυτός παρών, επαφίεται στη διακριτική του εξουσία, η οποία ασκείται δικαστικά. Κατά την άσκησή της, λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως η φύση και η σοβαρότητα των κατηγοριών, κατά πόσο αυτές ενέχουν το στίγμα της ανεντιμότητας, το είδος και το ύψος της ποινής που επιβάλλεται για τέτοιου είδους κατηγορίες, εάν ο κατηγορούμενος βαρύνεται ή όχι με προηγούμενες καταδίκες - (βλ. Niazi Ahmed v. Police 19 C.L.R. 127· Michael a.o. v. Police
(1987)2 C.L.R. 78 και Αριστοδήμου v. Κ.Ο.Τ.
(2007)2 Α.Α.Δ. 193) - κατά πόσο αυτός έχει παραιτηθεί οικειοθελώς του δικαιώματος να είναι παρών, ή, καίτοι απών, εκπροσωπείται από συνήγορο και δηλώνει ότι επιθυμεί να είναι παρών.» Στην υπόθεση Λουκαϊδης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 36/14 ημερ. 9.12.2014 επαναλήφθηκε η προηγούμενη νομολογία και η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε σχέση με το άρθρο 89
(1)ανωτέρω. Επικυρώθηκε δε η πρωτόδικη προσέγγιση να προχωρήσει το Δικαστήριο στην επιβολή ποινής στην απουσία του εφεσείοντα. Στο Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016 σελ.1923 υπό τον τίτλο Failure of an accused to appear τονίζεται η σημασία του οικειοθελούς της παραίτησης εκ του δικαιώματος παρουσίας, αλλά και ταυτόχρονα επιδοκιμάζεται η ανάγκη εξέτασης του θέματος υπό το πρίσμα πάντοτε των συμφερόντων της δικαιοσύνης "With due regard for the interest of justice". {Βλ. επίσης: R (Drinkwater) v. Solibull Magistrates' Court
(2012)176 JP 401 και R (Killick) ν. West London Magistrates' Court
(2012)EWHC 3864 (Admin) at
(17)}. Στη Hayward & Οrs, R v {2001} ΕWCA Crim 168 (31st January, 2001) αφού έγινε ευρεία ανασκόπηση της ευρωπαϊκής και αγγλικής νομολογίας, το Δικαστήριο προχώρησε στη διατύπωση 5 βασικών αρχών[1] για καθοδήγηση ως προς την εκδίκαση υποθέσεων στην απουσία κατηγορουμένου. Επίσης χρήσιμη είναι και η υπόθεση Regina v. Jones {2002} UKHL 5 (20th February 2002) στην οποία αναφέρεται ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε στη νομολογία του ΕΔΑΔ που να εισηγείται καν ότι εκδίκαση ποινικής υπόθεσης ενός κατηγορουμένου στην απουσία του είναι ασυμβίβαστη με τη Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Παρατηρούμε ότι προκύπτει από τη νομολογία πως η κρατούσα τάση είναι η εκδίκαση να λαμβάνει χώρα στην παρουσία του κατηγορουμένου. Εξίσου όμως δυναμικά προκύπτει η ανάγκη διασφάλισης του κύρους της διαδικασίας ως μέρος της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου να πράττει διαφορετικά αν το θεωρεί ότι η πορεία αυτή προστατεύει και διαφυλάσσει το κύρος της διαδικασίας.» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Από τη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου προκύπτει ότι, το κατά πόσον ένα Δικαστήριο θα προχωρήσει να ακούσει την υπόθεση στην απουσία του κατηγορούμενου (in absentia) ή κατά πόσον θα επιλέξει όπως εκδώσει ένταλμα σύλληψης ούτως ώστε να γίνει προσπάθεια διασφάλισης της παρουσίας του ενώπιον της Δικαιοσύνης κατ' αυτόν τον τρόπο, αποτελεί ζήτημα το οποίο παραμένει στη διακριτική του ευχέρεια. Σε υποθέσεις δε όπου υπάρχει το στοιχείο της ανεντιμότητας (dishonesty) ή της καταδολίευσης (deception) και για τις οποίες προβλέπεται ποινή φυλάκισης, ή σε περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο ενδέχεται να εκδώσει κάποιο διάταγμα εναντίον του κατηγορούμενου, το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα σύλληψης (βλ. Αριστοδήμου ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(2007)2 Α.Α.Δ. 193). Παρά ταύτα όμως προτού το Δικαστήριο προχωρήσει να αποφασίσει με ποιο τρόπο κρίνει το ίδιο δέον να προχωρήσει με μια υπόθεση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του διάφορες παραμέτρους έχοντας πάντοτε υπόψη ότι η παρουσία ενός κατηγορούμενου σε μια δίκη μπορεί ταυτόχρονα να νοηθεί και σαν δικαίωμα και σαν υποχρέωση. Η δε διττή αυτή φύση διέπεται αφενός από τις αρχές που αφορούν την προστασία της έννομης τάξης, η οποία καθορίζεται από την ανάγκη σεβασμού της δικαστικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο για την ύπαρξή της, και αφετέρου από τις αρχές προστασίας του ατομικού δικαιώματος της παρουσίας ενός ατόμου σε διαδικασία που τον αφορά, ποινικής υφής, με τις συνέπειες που μπορεί αυτή να έχει. Έχοντας παραθέσει τη σχετική επί του θέματος νομολογία κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω, εν συντομία, το ιστορικό που οδήγησε στην υποβολή του υπό κρίση αιτήματος. Στην παρούσα λοιπόν περίπτωση, ως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, το κατηγορητήριο της υπό κρίση υπόθεσης, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, καταχωρίστηκε στις 26/05/2020 και ακολούθως επιδόθηκε στον κατηγορούμενο καλώντας αυτόν να εμφανιστεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 17/09/2020 για να απαντήσει στις σχετικές κατηγορίες. Με την εμφάνισή του στις 17/09/2020 ο κατηγορούμενος προχώρησε σε παραδοχή σε όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί για γεγονότα και επιβολή ποινής στις 05/11/
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία ο κατηγορούμενος παρέλειψε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον του ένταλμα σύλληψης και με την υπόθεση να παραμένει για έλεγχο του εντάλματος σύλληψης στις 10/12/2020, 04/02/2021 και 18/03/
- Στις 23/02/2021, ο φάκελος της υπόθεσης τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ένεκα εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος αφού έδωσε εξηγήσεις για την προηγούμενη απουσία του, οι οποίες κρίθηκαν επαρκείς από το Δικαστήριο, αφέθηκε ελεύθερος με την ίδια εγγύηση με την υπόθεση να παραμένει στην ήδη δοθείσα από προηγουμένως ημερομηνία της 18/03/2021 για γεγονότα και επιβολή ποινής. Ακολούθως, η υπόθεση αναβλήθηκε από το Δικαστήριο, στην απουσία του κατηγορούμενου, ενόψει των μέτρων που λήφθησαν προς αντιμετώπιση της διασποράς της πανδημίας Covid-19, ορίζοντας εκ νέου την υπόθεση στις 13/05/2021 και στη συνέχεια στις 24/06/2021 για γεγονότα και επιβολή ποινής προχωρώντας στην έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου το οποίο όμως διέταξε όπως μη εκτελεστεί. Στις 24/06/2021 εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους του κατηγορούμενου ο οποίος και πάλι ήτο απών με αποτέλεσμα το υπό αναστολή ένταλμα σύλληψης να ενεργοποιηθεί από το Δικαστήριο το οποίο όρισε την υπόθεση για έλεγχο του εντάλματος στις 21/10/2021 και στη συνέχεια στις 16/12/
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία ο δικηγόρος που εμφανιζόταν για τον κατηγορούμενο ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθεί από την εκπροσώπησή του ένεκα της αδυναμίας του να επικοινωνήσει μαζί του, άδεια η οποία δόθηκε αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε δεόντως από τον δικηγόρο του για τις εν λόγω προθέσεις του στη βάση διπλοσυστημένης επιστολής ημερομηνίας 12/11/2021 που αποστάληκε και παραδόθηκε, στην οποία εξηγούνται και οι συνέπειες τυχόν παράληψής του να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενόψει δε αυτής της εξέλιξης και της απουσίας του κατηγορούμενου η υπόθεση παρέμεινε εκ νέου για έλεγχο του εντάλματος σύλληψης στις 24/02/2022, 05/05/2022, 30/06/2022 και 27/10/2022, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκε το αρμόδιο προς εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης πρόσωπο το οποίο ανέφερε ότι δεν κατέστη δυνατό να εντοπίσει τον κατηγορούμενο, ο οποίος στη βάση πληροφοριών που είχε φαίνεται να βρίσκεται στην Αμερική. Έτσι, δόθηκε χρόνος στη συνήγορο για κατηγορούσα αρχή για να καθορίσει τη θέση της σε σχέση με την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί προς τούτο τον σκοπό στις 15/02/2023 και 26/04/2023 οπόταν και το Δικαστήριο ενημερώθηκε για την πρόθεση της κατηγορούσας αρχής να υποβάλει αίτημα ώστε η υπόθεση να ολοκληρωθεί στην απουσία του κατηγορούμενου. Κατά την εν λόγω ημερομηνία δόθηκε χρόνος στη συνήγορο να ετοιμάσει και να παραδώσει στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεών της, όπερ και έγινε στις 19/05/
- Από τα όσα έχουν εκτεθεί ανωτέρω προκύπτει αβίαστα ότι ο κατηγορούμενος παρά τη γνώση του για την ημερομηνία της υπόθεσης ηθελημένα δεν παρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου απεκδυόμενος κατ' ουσία του δικαιώματός του να είναι παρών. Κατ' ακολουθία, κρίνω ότι ενόψει και της παραδοχής του κατηγορούμενου στις επίδικες κατηγορίες και τη συνειδητή μη άσκηση του δικαιώματος παράστασής του ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού ως διαφαίνεται είχε πλήρη γνώση της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν έχει οιαδήποτε άλλη επιλογή παρά να προχωρήσει να επιβάλει ποινή στην απουσία του (in absentia) προς διασφάλιση του κύρους της διαδικασίας και προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος να περατώνονται οι δίκες σε εύλογο χρόνο (βλ. Surefood Ltd v. Μιχαήλ, Ποινική Έφεση 46/2015, ημερομηνίας 07/11/2018). Οιαδήποτε άλλη προσέγγιση επί του συζητούμενου θα σήμαινε κατ' ουσία ότι το Δικαστήριο επικροτεί τη μη παρουσίαση του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου και θα έδιδε λανθασμένα μηνύματα και σε άλλους κατηγορούμενους που ενδεχομένως σκέφτονται να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο για αποφυγή της δίκης τους. Τα δε συμφέροντα της απονομής της δικαιοσύνης δεν εξυπηρετούνται μέσω της επίδειξης ανεκτικότητας και ανοχής στην εμφανή χρησιμοποίηση της διαδικασίας από τον κατηγορούμενο εις το όνομα της παρουσίας του στη δίκη, δικαίωμα που επαναλαμβάνεται ότι με τη συμπεριφορά του καταχράστηκε και αποποιήθηκε ιδιαίτερα μάλιστα έχοντας υπόψη ότι η καταδίκη του ουσιαστικά δεν επηρεάζεται αφού συντελέστηκε δια της παραδοχής του. Δέον δε να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι στο παρελθόν εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου για να διασφαλιστεί η παρουσία σε καμία περίπτωση συνιστά κώλυμα για το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της υπόθεσης στην απουσία του (βλ. Uniframe Ltd v. Φυλακτού, Ποινική Έφεση 79/2021, 23/03/2022). Υπό τις περιστάσεις λοιπόν της παρούσας υπόθεσης και της αδυναμίας εντοπισμού του κατηγορούμενου κρίνω ότι πρόκειται για υπόθεση που δικαιολογείται πλήρως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να προχωρήσει τη διαδικασία στην απουσία του κατηγορούμενου. (Υπ.)...................................... Φ. Χριστοδουλίδου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο