Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΠΑΡΙΣ ΑΝΔΡΕΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 2427/19, 27/4/2023

(3)του Κεφ.154 και των άρθρων 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν.86/72 όπως έχουν τροποποιηθεί. Συγκεκριμένα την 04/11/2017 στη συμβολή των οδών Γεωργίου Νεοφύτου με Σπύρου Κυπριανού, της επαρχίας Λεμεσού, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα Α και αφού ενεπλάκη σε ατύχημα το οποίο προκάλεσε τραυματισμό δύο προσώπων (των ΜΚ5 και ΜΚ6), εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 8 μάρτυρες κατηγορίας. Τον Αστ.Α.Α. (MK1), τον Αστ.Π.Π. (ΜΚ2), τον Αστ.Γ.Γ. (ΜΚ3), τον S.M. οδηγό του οχήματος Δ (ΜΚ4), τον J.I. οδηγό του οχήματος Β (ΜΚ5), τον Κ.Η. πεζό (ΜΚ6), την Ν.Δ. οδηγό του οχήματος Γ (ΜΚ7) και τον Σ.Σ. οδηγό του οχήματος Ε (ΜΚ8). Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να προβεί σε ένορκο κατάθεση. Μαρτυρία Η προσαχθείσα μαρτυρία στα κύρια σημεία της μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως. ΜΚ1 Στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την κατάθεση του της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο. Κατέθεσε επιπλέον ως Τεκμήρια 2Α και 2Β την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 3 την γραπτή κατηγορία που του προσάφθηκε, ως Τεκμήριο 4 το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος και ως Τεκμήριο 5 το πρόχειρο σχέδιο. Λόγω του ότι ο γραφικός χαρακτήρας του ΜΚ1 είναι δυσανάγνωστος κατέθεσε προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια 6Α και 7Α δακτυλογραφημένα κείμενα των καταθέσεων των ΜΚ7 και ΜΚ

1. Ανέφερε ότι ήλεγξε ο ίδιος τα φώτα τροχαίας και λειτουργούσαν. Αναφερόμενος στο όχημα του κατηγορούμενου είπε ότι ελέγχθηκε 1,5-2 εβδομάδες μετά το ατύχημα και η μπροστά αριστερά ζημιά που υπήρχε σε αυτό σύναδε με τη ζημιά του οχήματος Β. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 έντυπο ζημιών του οχήματος του κατηγορούμενου, ως Τεκμήριο 9 έντυπο ζημιών του οχήματος Γ και ως Τεκμήριο 10 έντυπο ζημιών του οχήματος Β και περίγραψε τις ζημιές. Τέλος ανέφερε ότι από το ατύχημα κόπηκαν τα φώτα τροχαίας και κτύπησαν τον ΜΚ
2. Κατά την αντεξέταση, του υποβλήθηκε η θέση ότι οι ζημιές δεν συνάδουν και αυτός επέμεινε ότι έτυχε εκπαίδευσης στα τροχαία δυστυχήματα, ξεχωρίζει τις ζημιές και ότι οι ζημιές συνάδουν. Πρόσθεσε ότι δεν μπορούσε να υπολογιστεί η ταχύτητα διότι δεν υπήρχαν σημάδια τροχοπέδησης, ενώ σε υποβολή της υπεράσπισης ότι δεν θα ανατρεπόταν το όχημα Β εάν το κτυπούσε το όχημα του κατηγορούμενου με χαμηλή ταχύτητα, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι μπορεί να ανατραπεί και με χαμηλή ταχύτητα, εξαρτάται από το κτύπημα και την αντίσταση, ενώ είπε ότι από την εμπειρία, τη γνώση και την εκπαίδευση του, το όχημα του κατηγορούμενου δεν είχε μεγάλη ταχύτητα όταν κτύπησε το όχημα Β. Διαφώνησε περαιτέρω ότι μπορεί να είναι παλιό το κτύπημα στο όχημα του κατηγορούμενου, καθώς και σε υποβολή ότι δεν είναι εκπαιδευμένος για την παλαιότητα των ζημιών. ΜΚ2 Ο ΜΚ2 ήταν το πρόσωπο που έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ5 και κατέθεσε ως Τεκμήριο 12Α την κατάθεση του ΜΚ5 και ως Τεκμήριο 12Β την ελληνική μετάφραση. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι εκ παραδρομής κατά την μετάφραση του Τεκμηρίου 12Α και συγκεκριμένα στην 5η γραμμή από το τέλος δεν έβαλε την πρόταση μεταφρασμένη στην Ελληνική γλώσσα: «Γύρω στις 1900 της ίδιας ημέρας απολύθηκα από το νοσοκομείο και πήγα σπίτι». ΜΚ3 Ο ΜΚ3 ήταν το πρόσωπο που έλαβε κατάθεση από τον ΜΚ4 και κατέθεσε ως Τεκμήριο 11Α την κατάθεση του ΜΚ4, ως Τεκμήριο 11Β την ελληνική μετάφραση και ως Τεκμήριο 11Γ την δακτυλογραφημένη κατάθεση. Δεν αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση. ΜΚ4 Ο ΜΚ4 ήταν ο οδηγός του οχήματος Δ και αυτόπτης μάρτυρας του ατυχήματος που επεσυνέβη. Ανέφερε ότι είναι 25 χρόνια στην Κύπρο, υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του -Τεκμήριο 11Α, επεξηγώντας από το Τεκμήριο 4 τη θέση του και τα όσα είδε. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε το όχημα Δ στα φώτα τροχαίας στην οδό Σπύρου Κυπριανού με πρόθεση να στρίψει και να εισέλθει στην οδό Γεωργίου Νεοφύτου σταμάτησε στη δεξιά λωρίδα μέχρι να απελευθερωθεί η διέλευση των απέναντι οχημάτων για να στρίψει. Από την αριστερή του πλευρά κινήθηκε ευθεία με ανατολική κατεύθυνση και με πράσινο φως το όχημα Β, ενώ από δεξιά (οδός Γεωργίου Νεοφύτου) κινήθηκε με κόκκινο φως το όχημα Α εισερχόμενο στην οδό Σπύρου Κυπριανού και κτύπησε το όχημα Β. Το όχημα Β αναποδογυρίστηκε, πέρασε πάνω από τον ΜΚ6 και κτύπησε το μεταλλικό πάσσαλο και τα κιγκλιδώματα. Δεν είδε τα νούμερα του οχήματος Α μόνο ότι ήταν γκρίζου χρώματος, ούτε είδε τον οδηγό ούτε τη μάρκα. ΜΚ5 Ο ΜΚ5 ήταν ο οδηγός του οχήματος Β, παραπονούμενος, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά από το ατύχημα. Αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 12Α και την υιοθέτησε. Ανέφερε ότι το ατύχημα έγινε στα φώτα τροχαίας, ότι πέρασε με πράσινο φως και προχωρούσε κανονικά στην ευθεία και υπέδειξε την πορεία του στο Τεκμήριο
3. Πρόσθεσε ότι δεν είδε το όχημα Α ούτε τον οδηγό του, ούτε πριν τη σύγκρουση. Το όχημα Α τον κτύπησε στο σημείο πίσω στη δεξιά πόρτα, το κτύπημα ήταν πολύ δυνατό και το όχημα Β καταστράφηκε ολοσχερώς. Από το ατύχημα τραυματίστηκε και παραμένουν πόνοι στη δεξιά του πλευρά. ΜΚ6 Ο ΜΚ6 ήταν ο πεζός ο οποίος τραυματίστηκε από το ατύχημα λόγω του ότι έπεσε πάνω του ο πάσσαλος με τα φώτα τροχαίας. Αναγνώρισε την κατάθεση του -Τεκμήριο 13 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Από το ατύχημα κτύπησε πάνω στο χέρι και διαπιστώθηκε κάταγμα. Ανέφερε ότι το όχημα Β έκανε τούμπα στον αέρα και ερχόταν προς τα πάνω του, κτύπησε στο πάσσαλο και έπεσε πάνω στο δεξί του χέρι (τρικέφαλο). Υπέδειξε τις κατευθύνσεις των οχημάτων στο Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι το όχημα Α ήλθε από την οδό Γεωργίου Νεοφύτου και κτύπησε το όχημα Β στη δεξιά πλευρά. Δεν είδε ποιος ήταν ο οδηγός του οχήματος Α ούτε και τα νούμερα του. ΜΚ7 Η ΜΚ7 ήταν η οδηγός του οχήματος Γ, αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση της -Τεκμήριο 6Β. Ανέφερε ότι δεν τραυματίστηκε ούτε αυτή, ούτε η κόρη της από το ατύχημα, δεν είδε το αυτοκίνητο που κτύπησε, είδε μόνο ένα αυτοκίνητο να «πετά» έκανε τούμπες και κατέληξε πίσω της από την αντίθετη πορεία που πήγαινε. Η ΜΚ7 δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. ΜΚ8 Ο ΜΚ8 ήταν ο οδηγός του οχήματος Ε και είναι συνταξιούχος Ανώτερος Αστυνόμος. Διάβασε την κατάθεση του -Τεκμήριο 7Α και ανέφερε ότι πέρασε από τα φωτά με κατεύθυνση το Jumbo, άκουσε εκκωφαντικό θόρυβο και κοίταξε από το καθρεφτάκι του και είδε το όχημα Β να αναποδογυρίζεται 3 μέτρα από το έδαφος. Λόγω της πείρας του κατάλαβε ότι το γκρίζο αυτοκίνητο που τον προσπέρασε με μεγάλη ταχύτητα ενεχόταν στο ατύχημα, το ακολούθησε, κατέγραψε τον αριθμό εγγραφής του και επέστρεψε στο σημείο του ατυχήματος. Το αυτοκίνητο που ακολούθησε ήταν το μόνο αυτοκίνητο που ερχόταν από τη σκηνή, δεν πρόλαβε να δει ποιος ήταν μέσα στο αυτοκίνητο, αλλά ήταν σίγουρος για το χρώμα και τον αριθμό εγγραφής. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα πίσω του, μόνο το γκρίζο αυτοκίνητο που ερχόταν με αυξημένη ταχύτητα, ενώ ανέφερε ότι δεν είδε τη σύγκρουση. Μαρτυρία κατηγορουμένου Ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του υιοθέτησε την κατάθεση του -Τεκμήριο 2Α. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στο ατύχημα, ανέφερε ότι ακολουθούσε άλλα οχήματα στην οδό Γεωργίου Νεοφύτου και κρατούσε απόσταση γύρω στα 30 μέτρα και όσο πλησίαζε τη διασταύρωση η απόσταση μειωνόταν. Έστριψε με πράσινο δεξιά και όταν εισήλθε στη συμβολή η ταχύτητα του ήταν περίπου 20-40 χαω. Πρόσθεσε ότι σταμάτησε το όχημα του μέσα στη μέση της συμβολής για να μην συγκρουστεί με το όχημα που πέρασε με κόκκινο, ενώ όταν είδε ότι ο ΜΚ5 βγήκε από το όχημα Β, πέρασε με χαμηλή ταχύτητα και έφυγε. Ανέφερε ότι το όχημα του είχε εκδορές λόγω των χρόνων που το χρησιμοποίησε και απέρριψε κάθε υποβολή που του τέθηκε ότι συγκρούστηκε με το όχημα Β. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι μετά από 40 λεπτά από το ατύχημα, τον πήρε ο Αστυνομικός για να δώσει κατάθεση, αλλά λόγω ωραρίου του ιδίου και του Αστυνομικού δεν κατέστη δυνατόν να διευθετήσουν για την κατάθεση, γι' αυτό υπήρξε καθυστέρηση. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στην τελική της αγόρευση η κα. Γιασκούρη ανέφερε ότι η προφορική και πραγματική μαρτυρία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου για αξιολόγηση και με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία τα φώτα τροχαίας είχαν πράσινη σήμανση στην κατεύθυνση του οχήματος Β και κόκκινη στου οχήματος Α. Επιπλέον το όχημα Α καταδιώχθηκε από τον ΜΚ8 και ταυτοποιήθηκε ότι ήταν το όχημα του κατηγορούμενου, ενώ ο κατηγορούμενος τοποθετεί και ο ίδιος τον εαυτό του στη σκηνή του ατυχήματος. Ο κ.Νικολαΐδης κατέθεσε γραπτό κείμενο αγόρευσης το οποίο κατατέθηκε ως Έγγραφο Α. Σε αυτήν ο συνήγορος υπεράσπισης αναφέρει ότι δεν υπάρχει επαρκής περιστατική και πραγματική μαρτυρία για να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 ως παρουσιαζόμενου ως εμπειρογνώμονα δεν έχει εχέγγυα αξιοπιστίας και προς τούτο ανέλυσε ο συνήγορος στη σελίδα 4 και 5 της αγόρευσης του τα σημεία βάσει των οποίων το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει τη μαρτυρία του ΜΚ
4. Τέλος ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι εφόσον δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε εμπλοκή στο ατύχημα, θα πρέπει αυτός να αθωωθεί και να απαλλαχθεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης, παρακολούθησα να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους από το εδώλιο του μάρτυρα και άκουσα με προσοχή και υπομονή τα όσα κατέθεσαν ενόρκως, παρακολούθησα τις αντιδράσεις των μαρτύρων, τον τρόπο που απαντούσαν, την επιφυλακτικότητα ή την νευρικότητα τους (βλ.C&A Pelecanos Associates LTD v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1ΑΑΔ1273). Έλαβα υπόψιν μου στην αξιολόγηση της μαρτυρίας έκαστου εξ' αυτών, τη συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους, με δείκτη μεταξύ άλλων την πηγή της γνώσης τους, τη μνήμη τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή τυχόν προκατάληψης, την ανιδιοτέλεια, την ακεραιότητα και την αληθοφάνεια (βλ.Αθανασίου ν. Κουνουνη

(1997)1ΑΑΔ614). Περαιτέρω, το περιεχόμενο της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα συσχετίστηκε και συγκρίθηκε με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία (βλ.Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 371). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα, έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη Νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ.Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1ΑΑΔ339). Επιπροσθέτως, αξιολογώντας τη μαρτυρία υπενθύμισα στον εαυτό μου, ότι ακόμη και απόρριψη κάποιων εκδοχών της μαρτυρίας δεν σημαίνει αναγκαστικά και την μη αποδοχή της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα, εφόσον το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να βασιστεί σε μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, η οποία συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας, στην απουσία ισχυρών λόγων περί του αντιθέτου (βλ.Σάββα Γεώργιος ν. Aστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 391, Evpalia Trading Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 162). Περαιτέρω είχα υπόψιν μου κατά την αξιολόγηση, ότι επουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία, δεν κλονίζουν την αξιοπιστία μάρτυρα (βλ.Κυπριανού Κύπρος ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 816, Muskita Aluminium Industries Ltd και Άλλοι ν. Alsako Aluminium Ltd και Άλλων (Aρ. 2),

(2009)1ΑΑΔ1481) και αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν (βλ.Akil Mohammed Jaber ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 148). Η εντύπωση που αποκόμισα από τον ΜΚ1 ήταν θετική. Από την όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, σχημάτισα την εντύπωση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο, για να καταθέσει την αλήθεια, παραθέτοντας τα γεγονότα που περιήλθαν στη γνώση του μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του. Απάντησε με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και δεν διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα ή να κινηθεί εκδικητικά εναντίον του κατηγορουμένου. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε, είτε στον τρόπο που κατέθετε, είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει ή να αλλοιώσει τα γεγονότα, ούτε και ανίχνευσα στη μαρτυρία του οποιοδήποτε ψήγμα ψέματος ή πρόθεσης επηρεασμού και παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Τουναντίον, αυτός ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που ζήτησε τον φάκελο που είχε ετοιμάσει για την υπόθεση, για να φρεσκάρει τη μνήμη του αναφορικά με το ποιοι τραυματίστηκαν, επειδή δεν θυμόταν. Δεν διαπίστωσα κατά την αντεξέταση του να έχει περιπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση ούτε και διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Παρέμεινε σταθερός στην εκδοχή του ότι έτυχε εκπαίδευσης στα τροχαία δυστυχήματα, ξεχωρίζει τις ζημιές και ότι οι ζημιές στο όχημα Β και στο όχημα του κατηγορούμενου συνάδουν. Επιπλέον επέμεινε στο ότι μπορεί ένα όχημα να ανατραπεί και με χαμηλή ταχύτητα, εξαρτάται από το κτύπημα και την αντίσταση, ενώ είπε ότι από την εμπειρία, τη γνώση και την εκπαίδευση του το όχημα του κατηγορούμενου δεν είχε μεγάλη ταχύτητα όταν κτύπησε το όχημα Β. Εν πάση περιπτώσει τα όσα του υποβλήθηκαν για τις ζημιές και την ταχύτητα δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία εμπειρογνώμονα από την υπεράσπιση για να τα αμφισβητήσει ή να τα απορρίψει το Δικαστήριο, ειδικότερα από τη στιγμή που ο ΜΚ1 δεν έδωσε την εντύπωση αναξιόπιστου μάρτυρα. Συνακόλουθα κρίνω ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της. Αναφορικά με τους ΜΚ2 και ΜΚ3 αναφέρω ότι η μαρτυρία τους αφορούσε σε ενέργειες που έκαναν στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και στις καταθέσεις που έλαβαν από άλλους μάρτυρες κατηγορίας και η εντύπωση που αποκόμισα και για τους δύο ήταν θετική. Συνακόλουθα κρίνω ως αξιόπιστη την μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3, την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο ΜΚ4 μου άφησε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Η μαρτυρία του ήταν αυτή τρίτου ανεξάρτητου μάρτυρα που είδε το ατύχημα. Περιέγραψε τα όσα είδε και θυμόταν και γενικά από την όλη στάση του δεν διαφάνηκε ότι προσπάθησε να παραπλανήσει με οποιοδήποτε τρόπο το Δικαστήριο. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν είδε τον οδηγό του οχήματος Α, ούτε τη μάρκα, μόνο το χρώμα του ότι ήταν γκρίζο. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ΜΚ4 ήταν μάρτυρας αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο ΜΚ5 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Περιέγραψε όσα θυμόταν από το ατύχημα και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με ευθύτητα. Η όλη στάση του στο εδώλιο μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα αλήθειας και με βάση τα πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ5 στην ολότητα της. Η εντύπωση που αποκόμισα από τον ΜΚ6 ήταν επίσης θετική. Η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, μου έδωσε την εντύπωση ότι προσήλθε για να καταθέσει την αλήθεια. Απάντησε με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, ενώ διαφάνηκε ότι ήταν ακόμη ιδιαίτερα συγκλονισμένος από το ατύχημα παρόλο που πέρασε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήταν ιδιαίτερα παραστατικός στην περιγραφή του ατυχήματος, κάτι που κρίνεται δικαιολογημένο παρόλο το χρονικό διάστημα που παρήλθε, εφόσον το να βλέπει κάποιος, ενώ είναι πεζός ένα αυτοκίνητο να αναποδογυρίζεται και να κατευθύνεται προς τα πάνω του, είναι εικόνα που δεν σβήνεται εύκολα από οποιαδήποτε μνήμη. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε, είτε στον τρόπο που κατέθετε, είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει ή να αλλοιώσει τα γεγονότα, τα οποία εν πάση περιπτώσει επιβεβαιώνονται και από την υπόλοιπη μαρτυρία. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ΜΚ6 ήταν μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Η ΜΚ7 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Απάντησε με ευθύτητα σε όσες ερωτήσεις της τέθηκαν και δεν αντεξετάστηκε. Η εντύπωση που μου άφησε είναι ότι ήταν μάρτυρας αλήθειας και αποδέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητα της. Η εντύπωση που μου άφησε ο ΜΚ8 ήταν θετική. Από την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, σχημάτισα την εντύπωση ότι κατέθεσε τη αλήθεια. Απάντησε με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και δεν διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα, ενώ δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει ή να αλλοιώσει τα γεγονότα. Ανέφερε με ειλικρίνεια ότι λόγω της πείρας του ακολούθησε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, ότι αυτό ήταν γκρίζου χρώματος και κατέγραψε τον αριθμό εγγραφής του, αλλά δεν είδε τον οδηγό. Επιπλέον με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν είδε την σύγκρουση, αλλά το όχημα Β να αναποδογυρίζεται και εκ πείρας ακολούθησε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου διότι θεώρησε ότι ενεχόταν στο ατύχημα. Δεν διαπίστωσα κατά την κυρίως εξέταση του και την αντεξέταση του να έχει περιπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση και κρίνω ως αξιόπιστη την μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια του και την αλήθεια των όσων κατέθεσε. Από την όλη του συμπεριφορά στο εδώλιο του μάρτυρα, μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα που δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Η όλη εκδοχή του ήταν ότι αυτός δεν προκάλεσε το ατύχημα και γι' αυτό δεν σταμάτησε. Αναφορικά με την δικαιολογία του για τον λόγο που δεν προσήλθε να δώσει κατάθεση νωρίτερα αυτή δεν με έπεισε, ειδικότερα από τη στιγμή που εκδόθηκε εναντίον του ένταλμα σύλληψης και τον έψαχνε η Αστυνομία. Επιπλέον η εκδοχή του αναφορικά με το κτύπημα που είχε το όχημα του και ότι αυτό ήταν παλαιότερο και πάλι δεν με έπεισε. Γενικά η όλη εικόνα του ήταν τέτοια που δεν θα μπορούσα να κρίνω αυτόν ως αξιόπιστο μάρτυρα. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι μόνο τη θέση του ότι βρισκόταν κατά το χρόνο του ατυχήματος στη σκηνή και απορρίπτω την υπόλοιπη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία ανωτέρω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Την 04/11/2017 και περί ώρα 12:30 το όχημα Β κινείτο στην οδό Σπύρου Κυπριανού με ανατολική κατεύθυνση περνώντας από τα φώτα τροχαίας με πράσινο φως. Την ίδια στιγμή από την δεξιά πλευρά του και την οδό Γεωργίου Νεοφύτου το όχημα Α κινήθηκε με κόκκινο φως εισερχόμενο στην οδό Σπύρου Κυπριανού και κτύπησε το όχημα Β. Το όχημα Β αναποδογυρίστηκε και κτύπησε το μεταλλικό πάσσαλο και τα κιγκλιδώματα. Από το ατύχημα τραυματίστηκαν οι ΜΚ5 και ΜΚ6. Το όχημα Α ήταν γκρίζου χρώματος. Ο ΜΚ8, ο οποίος βρισκόταν προπορευόμενος του ατυχήματος στην οδό Σπύρου Κυπριανού επιβαίνοντας στο όχημα Ε, άκουσε τον θόρυβο της σύγκρουσης, είδε το ατύχημα από το καθρεφτάκι του και είδε ένα όχημα γκρίζου χρώματος να τον προσπερνά με μεγάλη ταχύτητα προερχόμενο από τη σκηνή του ατυχήματος. Ακολούθησε το όχημα αυτό και σημείωσε τον αριθμό εγγραφής του, το οποίο ταυτοποιήθηκε ως το όχημα του κατηγορούμενου. Στο όχημα του κατηγορούμενου υπήρχε κτύπημα στο αριστερό μπροστινό μέρος που συνάδει με το κτύπημα που δέχθηκε από το όχημα Α το όχημα Β. Το όχημα του κατηγορούμενου βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στη σκηνή του ατυχήματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στηρίζεται στο άρθρο 235Α

(3)του Κεφ.154 πριν την τροποποίηση, το οποίο ανέφερε τα εξής: «Εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας 235Α.-

(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. ................

(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου

(1)ή

(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο.» Με βάση τα ανωτέρω ευρήματα μου δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι το όχημα Α είναι το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος εκείνη την ημέρα και ότι αυτός προκάλεσε το ατύχημα και ακολούθως εγκατέλειψε τη σκηνή. Όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες του ατυχήματος ανέφεραν ότι δεν είδαν τον αριθμό εγγραφής, ούτε τον οδηγό του οχήματος Α. Αυτό όμως που μένει να ελεχθεί είναι κατά πόσον η μαρτυρία και τα ευρήματα στα οποία έχω καταλήξει, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία και να αποδείξουν την διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο. Στο σύγγραμμα των Τ.Ηλιάδη & Ν.Σάντη, «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», 2014, σελ.551 αναφέρει ότι: «Η περιστατική μαρτυρία (circumstantial evidence), αποτελεί την πιο γνωστή μορφή έμμεσης απόδειξης. Αντιπαραβάλλεται με την άμεση απόδειξη, η οποία αποτελείται από μαρτυρία που σχετίζεται με τα επίδικα γεγονότα και έχει ως πηγή, τη μαρτυρία μάρτυρα με απευθείας γνώση των γεγονότων που τη συγκροτούν, ή άλλη αντίστοιχη πρωτότυπη μορφή μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία είναι μαρτυρία σχετικών γεγονότων από την οποία προκύπτει ή συνάγεται η ύπαρξη ή ανυπαρξία γεγονότων αφορούντων το επίδικο θέμα.» Επιπλέον στο ίδιο σύγγραμμα στη σελ.552 αναφέρονται τα κάτωθι: «Στη Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172, αναφέρθηκε συναφώς ότι τα ξεχωριστά μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους μιας αλυσίδας και ότι όπως αυτοί πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας χρειάζεται να συσχετίζονται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συνθέτουν ένα αδιάσπαστο σύνολο.» Στην Απόφαση Χρυσάνθου Λουκάς ν. Δημοκρατίας

(2013)2ΑΑΔ687 το ΑΔ τόνισε τα κάτωθι: «Η υπόθεση εναντίον του εφεσείοντα βασιζόταν εξ' ολοκλήρου σε περιστατική μαρτυρία. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 260 εφόσον η υπόθεση στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, η απόφαση του δικαστηρίου πρέπει να αναφέρει με καθαρότητα και ένα προς ένα τα αποδειχτικά στοιχεία που ευρίσκει ότι συνιστούν κρίκους περιστατικής μαρτυρίας και να τα συνδέει με τη σειρά σε αλυσίδα που τελικά να δένει τον κατηγορούμενο ως το δράστη του εγκλήματος. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται σε δύναμη οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρίας. Τα σκόρπια μέρη της μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν, με ακαταμάχητη πειστικότητα, την καταδίκη για ένα έγκλημα (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Για να οδηγήσει όμως σε καταδίκη, πρέπει να είναι τέτοια που στο σύνολο της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Τίθεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο τα στοιχεία που συνέθεταν την περιστατική μαρτυρία στην προκείμενη περίπτωση στο σύνολο τους στοιχειοθετούσαν την αναγκαία γνώση και κατοχή των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα ώστε να δικαιολογείται συμπέρασμα ενοχής. Το Κακουργιοδικείο καθοδηγήθηκε ορθά ως προς τις αρχές που διέπουν το ζήτημα της αποτελεσματικότητας της περιστατικής μαρτυρίας και τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετώπιζε ο εφεσείων, ιδιαίτερα την κατοχή και την γνώση, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, πως η έννοια της κατοχής καλύπτει και τις περιπτώσεις φύλαξης ναρκωτικών σε υποστατικό τρίτου, εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο τους (Βλ. Ιωάννου άλλως Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409).» Τέλος στην Απόφαση RIDHA ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 143/2017, 25/9/2019, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το αδίκημα της παράλειψης οδηγού μοτοσικλέτας να φέρει στερεά προσδεδεμένο στο κεφάλι προστατευτικό κράνος. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψιν του την περιστατική μαρτυρία ότι το κράνος βρισκόταν μακριά από τον κατηγορούμενο, οι ιμάντες και η κλειδαριά πρόσδεσης των ιμάντων ήταν άθικτοι, οδηγούμενο σε κατάληξη ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα ανωτέρω και σύμφωνα με τα ευρήματα μου και την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, καταλήγω ότι το γεγονός ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος έθεσε τον εαυτό του στη σκηνή του ατυχήματος, το όχημα του είναι γκρίζου χρώματος ως η μαρτυρία, η ζημιά στο αριστερό μπροστινό μέρος συνάδει με το κτύπημα στο όχημα Β, το ότι απομακρύνθηκε από τη σκηνή και σημειώθηκε ο αριθμός εγγραφής του, αποτελούν κρίκους μίας ενιαίας αλυσίδας που με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το όχημα του κατηγορούμενου είναι το όχημα Α. Άρα ο κατηγορούμενος με βάση την περιστατική μαρτυρία που ανέλυσα ανωτέρω, την 04/11/17 οδηγούσε το όχημα Α, προκάλεσε ατύχημα και εγκατέλειψε τη σκηνή χωρίς την παροχή βοήθειας προς τους ΜΚ5 και ΜΚ6. Ως εκ των ανωτέρω η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............................. Κ. Γεωργίου, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο