Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 15926/22, 30/6/2023

(9)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα την 02/12/21 στη Λεμεσό ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα Α επι πεζοδρομίου χρησιμοποιούμενου συναφώς προς την οδό Βιστούλα. Ο κατηγορούμενος ο οποίος χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση, αρνήθηκε την κατηγορία. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 1 μάρτυρα κατηγορίας, τον Αστ. Σ.Σ. (ΜΚ1). Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσαχθείσα μαρτυρία μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως. ΜΚ1 Ανέφερε ότι την 02/12/2021 και περί ώρα 09:37 π.μ. βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία για έλεγχο της τροχαίας και κατήγγειλε το όχημα Α ότι ήταν σταθμευμένο σε πεζοδρόμιο, μαζί με άλλα αυτοκίνητα. Εξέδωσε εξώδικο €100 με το ηλεκτρονικό του μηχάνημα και το τοποθέτησε στον ανεμοθώρακα του οχήματος, το οποίο δεν πληρώθηκε και ετοίμασε φάκελο άλλος συνάδελφος του για προχωρήσει η υπόθεση στο Δικαστήριο. Αντίγραφό του εξωδίκου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και μηχανογραφημένο έντυπο με στοιχεία του ιδιοκτήτη κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν υπέγραψε το εξώδικο πρόστιμο το οποίο εξέδωσε. ΑΝΩΜΟΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση αναφέροντας τα ακόλουθα. Εδώ και 2 χρόνια ταλαιπωρείται με την υπόθεση, υπήρχε παράλειψη με το ότι δεν υπεγράφη το εξώδικο και το άφησε απλήρωτο για να αποφασίσει το Δικαστήριο. Πρόσθεσε ότι όταν ένα κυβερνητικό έντυπο επικαλείται Νόμους πρέπει να έχει υπογραφή. Είτε από φόβο είτε από συνήθεια ο ΜΚ1 δεν το υπέγραψε και έτσι ο κατηγορούμενος θεωρεί ως μη γενόμενο το αδίκημα και το άφησε για να κριθεί από το Δικαστήριο. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στην τελική της αγόρευση η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι είναι θέση της κατηγορούσας αρχής ότι υπάρχουν στο εξώδικο τα στοιχεία του ΜΚ1, η ημερομηνία και ο χώρος, άρα το γεγονός ότι δεν υπογράφηκε δεν θεωρείται ως μη υπάρχον και ανυπόστατο. Μπορούσε να μην εκδοθεί εξώδικο αλλά να κατηγορηθεί για το εν λόγω αδίκημα. Αυτό που έχει σημασία τόνισε η κα.Γιασκούρη, είναι ότι διαπράχθηκε το αδίκημα, πράγμα που δεν αμφισβητήθηκε. Ο κατηγορούμενος αγορεύοντας ανάφερε ότι είναι σημαντική η υπογραφή και πρέπει να αθωωθεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από την ενώπιον μου μαρτυρία του ΜΚ1 και την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου, το μοναδικό που πρέπει να κριθεί από το παρόν Δικαστήριο είναι το κατά πόσον η μη υπογραφή εξωδίκου συνιστά τέτοιας μορφής σφάλμα, ούτως ώστε να πρέπει ο κατηγορούμενος να αθωωθεί για το αδίκημα που κατηγορείται, παρόλο που παραδέχεται ότι διέπραξε το αδίκημα. Η όλη μαρτυρία του ΜΚ1 ότι εντόπισε το όχημα Α επί πεζοδρομίου και εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο δεν αμφισβητήθηκε, ενώ ο ΜΚ1 παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος ότι δεν υπέγραψε το εξώδικο. Ο κατηγορούμενος επανειλημμένα τόνισε τη θέση του, τόσο αντεξετάζοντας τον ΜΚ1, όσο και με την ανώμοτη του δήλωση, αλλά και στο στάδιο των αγορεύσεων, ότι υπήρχε παράλειψη με την μη υπογραφή του εξωδίκου και ότι ξεπίτηδες το άφησε απλήρωτο για να αποφασίσει το Δικαστήριο, εφόσον θεωρεί ότι η μη υπογραφή του εξωδίκου συνεπάγεται ότι δεν έγινε αδίκημα, παρόλο που όντως το όχημα Α το είχε σταθμεύσει στο πεζοδρόμιο. Συνακόλουθα κρίνω αξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ1 ενώ αναφορικά με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου αυτή δε στερείται πειστικότητας, εφόσον δεν υπάρχει αμφισβήτηση ούτε αναφορικά με την παράνομη στάθμευση, ούτε με την μη υπογραφή του εξωδίκου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τα ανωτέρω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 02/12/21 και περί ώρα 09:37π.μ. ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα Α επί πεζοδρομίου χρησιμοποιούμενου συναφώς προς την οδό Βιστούλα. Εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο ύψους €100 για το αδίκημα που υπέπεσε, το οποίο τοποθετήθηκε στον ανεμοθώρακα του οχήματος Α. Το εξώδικο πρόστιμο δεν έφερε την υπογραφή του Αστυνομικού που το εξέδωσε. Ο κατηγορούμενος δεν πλήρωσε το εξώδικο πρόστιμο εντός της καθορισμένης προθεσμίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στις ποινικές υποθέσεις η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ.Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482) και εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Ο κανονισμός 58

(9)(στ) των Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84 καθορίζει τα εξής׃ «

(9)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό- (στ) πάνω σε πεζοδρόμιο ή πεζόδρομο.» Ο κανονισμός 58

(9)(στ) ανωτέρω, καθιστά τη στάθμευση σε πεζοδρόμιο ως αδίκημα αυστηρής ευθύνης, άρα εκείνο που χρειάζεται να αποδειχθεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής είναι κατά πόσον το σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα Α είναι ή όχι πεζοδρόμιο εν τη έννοια του Νόμου. To άρθρο 2 της Κ.Δ.Π 66/1984 ορίζει ότι: «"πεζοδρόμιο" σημαίνει το υπερυψωμένο ή με άλλο τρόπο διαχωρισμένο τμήμα δρόμου που προορίζεται για τη διακίνηση πεζών·» Στην παρούσα υπόθεση δόθηκε μαρτυρία από τον ΜΚ1 αναφορικά με το ότι το όχημα Α βρισκόταν σταθμευμένο σε πεζοδρόμιο, ενώ ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, στην ανώμοτη δήλωση του και στην τελική του αγόρευση δεν αμφισβήτησε και παραδέχτηκε ότι το όχημα Α ήταν σταθμευμένο επί του πεζοδρομίου. Ως εκ τούτου το αδίκημα έχει αποδειχτεί ότι διαπράχθηκε. Εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι η θέση του κατηγορούμενου ότι η μη υπογραφή του εξωδίκου συνεπάγεται ότι δεν έγινε αδίκημα και ότι πρέπει να αθωωθεί. Η εξουσία έκδοσης εξωδίκων προστίμων πηγάζει από τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμο του 1997 (Ν.47(Ι)/1997). Συγκεκριμένα το άρθρο 3 του Ν.47(Ι)/1997 αναφέρει: «Αδικήματα που τιμωρούνται χωρίς να ασκείται δίωξη 3.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2), ο παρών Νόμος εφαρμόζεται για τα αδικήματα που περιγράφονται στην πρώτη στήλη των Πινάκων, ανεξάρτητα αν τα αδικήματα αυτά απαντώνται και σε νόμους ή κανονισμούς άλλους από τους αναφερόμενους στη δεύτερη στήλη των Πινάκων.» Σύμφωνα με τον Αυξ.αρ.45(α) του «ΠΙΝΑΚΑ II-ΟΧΗΜΑΤΑ-ΟΔΗΓΗΣΗ» του Ν.47(Ι)/1997, η στάθμευση σε πεζοδρόμιο ή πεζόδρομο τιμωρείται με εξώδικο πρόστιμο ύψους €100, ενώ η επίδοση του εξωδίκου ρυθμίζεται από το άρθρο 5 του Ν.47(Ι)/

1. Όσον αφορά το τι πρέπει να εμπεριέχεται στο εξώδικο αυτό ορίζεται από το άρθρο 8 του Ν.47(Ι)/1997 το οποίο αναφέρει: «Περιεχόμενο της ειδοποίησης
2. Η ειδοποίηση που εκδίδεται, δυνάμει του άρθρου 5- (α) Καθορίζει το αδίκημα το οποίο φέρεται ότι έχει διαπραχθεί κατά παράβαση συγκεκριμένης διάταξης νόμου ή κανονισμού. (β) Παρέχει σε συντομία κάθε στοιχείο του αδικήματος που κρίνεται αναγκαίο για να δικαιολογηθεί ο προβαλλόμενος ισχυρισμός. (γ) Εκθέτει την περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με το άρθρο 6, δε θα ασκηθεί δίωξη για το αδίκημα. (δ) Παραθέτει το ποσό του εξώδικου προστίμου και αναφέρει ότι, αν το ποσό αυτό δεν πληρωθεί μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, αυξάνεται κατά το ήμισυ. (ε) Παραθέτει τη διεύθυνση όπου το πρόστιμο δύναται να πληρωθεί. (στ) Παραθέτει τους βαθμούς ποινής στην περίπτωση όπου το αδίκημα είναι μεταξύ εκείνων που η εξώδικη ρύθμιση επιτρέπεται μόνο με την επιβολή βαθμών και εξώδικου προστίμου, καθώς επίσης και τα απαραίτητα στοιχεία που η εν λόγω ρύθμιση απαιτεί σύμφωνα με τους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμους του 1972 μέχρι (Αρ. 3) του 2000.» Ως διαφαίνεται από το ανωτέρω άρθρο, η υπογραφή δεν περιλαμβάνεται στα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να περιέχονται σε ένα εξώδικο και άρα το ότι αυτή δεν τέθηκε δεν επηρεάζει την εγκυρότητα του εξωδίκου. Ακόμη όμως και εάν δεν ήταν έγκυρο το εξώδικο πρόστιμο λόγω μη υπογραφής και πάλι η κατάληξη μου θα ήταν καταδικαστική για τον κατηγορούμενο. Ο λόγος είναι διότι η εξουσία που δίδεται με τον Ν.47(Ι)/1997 στην Αστυνομία και στις τοπικές αρχές να ρυθμίζουν εξωδίκως κάποια αδικήματα, δεν αφαιρεί από το Δικαστήριο την εξουσία όταν τα αδικήματα αυτά τεθούν ενώπιον του εφόσον έχουν τελεστεί και δεν επιτεύχθηκε εξώδικη ρύθμιση, να επιβάλει ποινή στον αδικοπραγούντα για αυτά. Στην παρούσα περίπτωση ο ίδιος ο κατηγορούμενος έχει παραδεχτεί ότι έχει σταθμεύσει το όχημα Α επί πεζοδρομίου, ενώ δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε εξώδικο για το αδίκημα. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος για το αδίκημα που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............................. Κ. Γεωργίου, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο