ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. T. V., Αρ. Υπόθεσης: 8442/23, 26/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2023:26 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, Α.E.Δ. Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8442/23 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. T. V. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 26/7/2023 Για τη Δημοκρατία: κα Α. Τιμοθέου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Μ. Αρμεύτης με κα Δ. Χριστοδούλου. Κατηγορούμενος παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Η διαδικασία διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών) Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες βιασμού, απόπειρας βιασμού, απαγωγής, απαίτησης περιουσίας με απειλές, επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, απειλής, κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία και άσκησης ψυχολογικής βίας (κατηγορίες 1 - 8 αντίστοιχα). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών, ο κατηγορούμενος διέπραξε τα ως άνω αναφερόμενα αδικήματα εναντίον της παραπονούμενης, στις 15/5/
- Στις 6/7/2023, κατά την πρώτη εμφάνιση του ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος ζήτησε αναβολή για να απαντήσει στις κατηγορίες και η υπόθεση ορίστηκε για απάντηση σήμερα. Τότε για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του κατηγορούμενου, η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε αίτημα όπως αυτός παραμείνει υπό κράτηση. Το αίτημα στηρίχθηκε στον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορούμενου, ως αυτός προέκυπτε με βάση τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης (με βάση το μέχρι τότε υπάρχον μαρτυρικό υλικό) και τις ποινές που ενδεχομένως θα επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης του. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου έφερε ένσταση στο αίτημα και αγόρευσε σχετικά επί του θέματος. Ήταν βασικά η θέση αυτού ότι με βάση τη μέχρι τότε υπάρχουσα μαρτυρία η προσδοκία αθώωσης του κατηγορούμενου ήταν μεγαλύτερη από ότι η πιθανότητα καταδίκης του. Περαιτέρω ο συνήγορος στήριξε τη θέση του περί μη ύπαρξης κινδύνου φυγοδικίας, στους υποκειμενικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, με αναφορά στις προσωπικές περιστάσεις και στους δεσμούς του κατηγορούμενου με τη Δημοκρατία. Ήταν εν τέλει η εισήγηση του κ. Αρμεύτη ότι η παρουσία του κατηγορούμενου στη δίκη του μπορούσε να εξασφαλισθεί με την επιβολή συγκεκριμένων όρων. Το Δικαστήριο, με απόφαση του ημερομηνίας 7/7/2023, ενέκρινε το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής και διέταξε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι σήμερα. Η απόφαση αυτή δεν έχει εφεσιβληθεί. Νωρίτερα σήμερα ο κατηγορούμενος δήλωσε ενώπιον μας μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση ορίσθηκε για ακρόαση στις 16/10/
- Η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε και πάλι αίτημα όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Προς στήριξη αυτού παρέπεμψε στα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6/7/2023 και περαιτέρω κατέθεσε, ως μαρτυρικό υλικό που εξασφαλίσθηκε έκτοτε, Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του Εργαστηρίου Δακτυλοσκοπίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών (Τεκμήριο Ι) και Έκθεση του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (Τεκμήριο ΙΙ). Ο συνήγορος Υπεράσπισης ήγειρε ένσταση στο αίτημα κράτησης. Ήταν κατ' ουσίαν η θέση του ότι στη βάση νέων δεδομένων και συγκεκριμένα μέρους του Τεκμηρίου ΙΙ αλλά και του Τεκμηρίου ΙΙΙ, που ο ίδιος εξασφάλισε (από τον πάροχο κινητής τηλεφωνίας), κατέθεσε και αφορά τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του αριθμού του κινητού τηλεφώνου του πελάτη του (αφορά μόνο τα εξερχόμενα δεδομένα), η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου αποδυναμώνεται - μειώνεται σε μεγάλο βαθμό και ενδυναμώνεται η λογική προσδοκία αθώωσης του. Ήταν έτσι η εισήγηση του κ. Αρμεύτη ότι η παρουσία του κατηγορούμενου στη δίκη του μπορεί να εξασφαλισθεί με την επιβολή συγκεκριμένων όρων, τους οποίους παρέθεσε και είναι οι ίδιοι με αυτούς που εισηγήθηκε στις 6/7/2023, με τη μόνη διαφοροποίηση να αφορά το ύψος του ποσού της εγγύησης σε μετρητά, το οποίο αυξάνεται από €3.000 σε €5.
- Ως έχει νομολογηθεί, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως, και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής (βλ. Μ.Β. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 10/23, ημερ. 23/2/2023). Σχετικά παραπέμπουμε και στην Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 416, όπου με βάση τα πιο πάνω, κρίθηκε ότι κακώς το Κακουργιοδικείο ασχολήθηκε εξ υπαρχής με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την κρίση επί της κράτησης σε συνάρτηση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης στη δίκη και με ευρύτερες αναφορές στην πιθανότητα καταδίκης και στην ενδεχόμενη ποινή. Σχετικό με το θέμα είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 165-166/20, ημερ. 22/10/2020: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. ΄Αλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.
- Στην προκειμένη περίπτωση, αναμφίβολα, η απόφαση της πλειοψηφίας στις υποθέσεις Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, καθιέρωσε τέτοιο δεδικασμένο, ήτοι αναφορικά με την ένδειξη της πιθανότητας καταδίκης, στη βάση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής που υπήρχε στις 30.6.2020.» (η υπογράμμιση δική μας). Παραπέμπουμε επίσης στην S.M. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299 αλλά και στην ακόμη πιο πρόσφατη Μ.Β. (ανωτέρω), οι οποίες επιβεβαίωσαν το νομολογιακό κανόνα ύπαρξης δεδικασμένου, εάν δεν υπάρχουν νέα δεδομένα που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν την κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος της κράτησης. Στην προκειμένη, ως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, η Κατηγορούσα Αρχή εξακολουθεί να στηρίζει το αίτημα της στον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορούμενου. Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/7/2023 δεν έχει εφεσιβληθεί και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι τα δεδομένα στα οποία στηρίχθηκε τότε το Δικαστήριο εξακολουθούν να ισχύουν. Αυτό που βασικά υποστηρίζουν και οι δύο πλευρές αφορά μόνο το θέμα της πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου και συνίσταται στο ότι υπάρχουν νέα δεδομένα. Από τη μια πλευρά η Κατηγορούσα Αρχή ουσιαστικά προβάλλει ότι τα νέα αυτά δεδομένα επιβεβαιώνουν έτι περαιτέρω την εν λόγω πιθανότητα ενώ αντίθετα η πλευρά της Υπεράσπισης υποστηρίζει ότι τα νέα δεδομένα αποδυναμώνουν - μειώνουν την πιθανότητα αυτή σε βαθμό που ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος με όρους. Εδώ να σημειωθεί ότι και οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι το Τεκμήριο Ι δεν προσθέτει τίποτα στα μέχρι τώρα υφιστάμενα δεδομένα. Όσον αφορά το Τεκμήριο ΙΙΙ δέον όπως αναφερθούν τα ακόλουθα: Ως ανέφερε ο συνήγορος Υπεράσπισης, ο ίδιος εξασφάλισε αυτό από τον πάροχο κινητής τηλεφωνίας του αριθμού κινητού τηλεφώνου του κατηγορούμενου, καθότι, παρά την παράκληση του προς τούτο, δεν το έπραξε η Αστυνομία. Ως προς το τελευταίο πρέπει να λεχθεί ότι δεν τίθεται θέμα εξέτασης, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας που αφορά το θέμα της εξασφάλισης της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη, του κατά πόσο η Αστυνομία προέβη ή παρέλειψε να προβεί στις ορθές και δέουσες, για την υπόθεση, εξετάσεις και ενέργειες. Αυτό άλλωστε το δέχθηκε και ο κ. Αρμεύτης, ο οποίος κατ' ουσία υποστήριξε ότι παρουσιάζει το εν λόγω έγγραφο στο Δικαστήριο ως μαρτυρία που περιέχει νέα δεδομένα τα οποία θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, αφού σύμφωνα με τον ίδιο επηρεάζουν το θέμα της ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου. Ήταν δε η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το Τεκμήριο ΙΙΙ δεν περιέχει νέα δεδομένα αλλά δεδομένα που ήταν γνωστά στην πλευρά του κατηγορούμενου στις 6/7/2023 και παρά ταύτα δεν τέθηκαν τότε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η θέση αυτή μας βρίσκει σύμφωνους. Δεν μας διαφεύγει ότι η πλευρά του κατηγορούμενου εξασφάλισε το Τεκμήριο ΙΙΙ μετά τις 7/7/2023 δηλαδή μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του κατηγορούμενου. Το γεγονός αυτό όμως δεν καθιστά το περιεχόμενου του ως νέο δεδομένο. Αυτό καθότι, το εν λόγω Τεκμήριο φαίνεται να καταγράφει τις επικοινωνίες που είχε κάνει, κατά τους επίδικους για την παρούσα υπόθεση χρόνους, με το κινητό του τηλέφωνο, ο ίδιος ο κατηγορούμενος - ως λέχθηκε αφορά τις εξερχόμενες επικοινωνίες - και συναφώς αυτές ήταν σε γνώση του κατηγορούμενου στις 6/7/2023 και κατ' επέκταση θα μπορούσαν, έστω ως ισχυρισμοί, να τεθούν τότε ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Μ.Β. ανωτέρω). Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Συνεπώς καταλήγουμε ότι το Τεκμήριο ΙΙΙ δεν περιέχει νέα δεδομένα τα οποία μπορούν να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο εξέτασης του υπό κρίση αιτήματος. Το μόνο θέμα λοιπόν που τίθεται προς εξέταση είναι το κατά πόσο τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από το Τεκμήριο ΙΙ είναι τέτοια ώστε να μεταβάλουν την κρίση του Δικαστηρίου, αναφορικά με το θέμα της ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης του κατηγορούμενου, σε βαθμό που να το οδηγήσουν σε διαφορετική κατάληξη από αυτή της απόφασης του ημερομηνίας 7/7/
- Το πως εξετάζεται το θέμα αυτό παρατίθεται στην εν λόγω απόφαση μας, λαμβάνεται υπόψη και δεν χρήζει επανάληψης για σκοπούς της παρούσας. Αρκεί να λεχθεί ότι προς διαπίστωση της ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς δηλαδή το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζει τη θέση της σε μέρος του περιεχομένου του Τεκμηρίου ΙΙ και συγκεκριμένα στον εντοπισμό γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στα εσώρουχα και στο πουλόβερ της παραπονούμενης, στοιχεία που σύμφωνα με την κα Τιμοθέου διαψεύδουν τη θέση της Υπεράσπισης ότι η παραπονούμενη έβγαλε από μόνη της τα ρούχα της κατά τον επίδικο χρόνο και ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει αγγίξει καν τα ρούχα της παραπονούμενης. Ο συνήγορος Υπεράσπισης, ως προαναφέρθηκε, στηρίζει τη θέση του σε μέρος του περιεχομένου του Τεκμηρίου ΙΙ, άλλο από αυτό στο οποίο στηρίζεται η Κατηγορούσα Αρχή και συγκεκριμένα: · Στο σημείο 25, σελ. 17, σύμφωνα με το οποίο εντοπίσθηκε γενετικό υλικό της παραπονούμενης στο εξωτερικό χερούλι ανοίγματος της αριστερής πισινής πόρτας του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Αρμεύτη, καταδεικνύει προσπάθεια της παραπονούμενης να εισέλθει στο εν λόγω όχημα. · Στα σημεία 30 - 33, σελ. 18 και 19, σύμφωνα με τα οποία εντοπίσθηκε γενετικό υλικό της παραπονούμενης στο δεξιό πίσω κάθισμα, στο μεσαίο πίσω κάθισμα, στο αριστερό πίσω κάθισμα και το πίσω πάνω μέρος της ράχης του καθίσματος του συνοδηγού του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Αρμεύτη, ο εντοπισμός του πιο πάνω αναφερόμενου γενετικού υλικού της παραπονούμενης, καταδεικνύει ότι έλαβε χώρα συναινετική συνουσία στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου, ως η θέση αυτού και όχι βιασμός στο εξωτερικό μέρος του αυτοκίνητου, ως ισχυρίζεται η παραπονούμενη στην κατάθεσή της. Εξετάζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις, να υπενθυμίσουμε ότι το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, αφού το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, με σκοπό να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη χωρίς να υπεισέρχεται σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή αξιοπιστίας μαρτύρων. Ό,τι αποφασίζεται είναι αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και B.T.T. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 111/2023, ημερ. 23/6/2023, ECLI:CY:AD:2023:B225). Είναι με βάση τις πιο πάνω αρχές που θα εξετάσουμε το θέμα. Από τα όσα έχουν θέσει αμφότερες οι πλευρές στην προκειμένη είναι εμφανές ότι καλούν το Δικαστήριο όχι απλά να λάβει υπόψη του τα συγκεκριμένα νέα δεδομένα αλλά να τα αξιολογήσει και να καταλήξει με βάση αυτά σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα με τα οποία να αποκλείει τη μια ή την άλλη εκδοχή. Με άλλα λόγια καλούμαστε να αποφασίσουμε επί της ουσίας της υπόθεσης, πράγμα όμως ανεπίτρεπτο στο πλαίσιο εξέτασης αιτήματος κράτησης. Από προσεκτική μελέτη λοιπόν του ως άνω αναφερόμενου νέου μαρτυρικού υλικού στην όψη του και μόνο και λαμβανομένου ασφαλώς σωρευτικά υπόψη, κατά τον ίδιο τρόπο, του μαρτυρικού υλικού στη βάση του οποίου εκδόθηκε η απόφαση μας ημερομηνίας 7/7/2023, καταλήγουμε ότι η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τέτοια δύναμη ώστε να εξακολουθεί να στοιχειοθετείται και δεν αποδυναμώνεται - μειώνεται κατά τον τρόπο και στον βαθμό που εισηγείται η πλευρά του κατηγορούμενου, η πιθανότητα καταδίκης του στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, χωρίς φυσικά ποτέ να αποκλείουμε κάθε λογική προσδοκία αθώωσης του. Με άλλα λόγια τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από την προαναφερόμενη μαρτυρία δεν είναι τέτοια ώστε να μπορούν να οδηγήσουν σε διαφοροποίηση της κρίσης του Δικαστηρίου επί του θέματος της κράτησης του κατηγορούμενου. Τέλος, παρά το ότι δεν έχει τεθεί από πλευράς της Υπεράσπισης, αναφορά θα πρέπει να γίνει - εφόσον αυτό είναι αντικειμενικό στοιχείο το οποίο διαφοροποιείται - στον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία που έχει ορισθεί η παρούσα υπόθεση για ακρόαση. Ως έχει αναφερθεί και στην απόφαση μας ημερομηνίας 7/7/2023, ο χρόνος για τον οποίο διατάσσεται η κράτηση υποδίκου αναμφίβολα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εφόσον, ως έχει προαναφερθεί, η κράτηση προσώπου χωρίς καταδίκη από αρμόδιο Δικαστήριο είναι ένα μέτρο που λαμβάνεται κατ' εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε περίπτωσης. Με βάση τη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45, το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα κρίσης. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, σε συνδυασμό με την ημερομηνία που η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση και τον συνολικό χρόνο που ο κατηγορούμενος θα τελεί υπό κράτηση μέχρι τότε, κρίνουμε ότι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο, δεν είναι μεγάλο ώστε να διαφοροποιεί την κρίση μας επί του θέματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά, για όλους τους λόγους που έχουμε εξηγήσει πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μας ευχέρεια, διατάσσουμε την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι τις 16/10/2023. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο