ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΚΑΛΟΥΑΝ ΚΙΕV KOLEV κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17582/22, 4/8/2023

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Συγκεκριμένα, και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πιο πάνω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος αρ. 1 παραδέχτηκε ότι σε άγνωστη προς την Κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία, μεταξύ 20.6.22 και 26.6.22 στη Λεμεσό, της επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 2 κιλά και 91,7 γραμμάρια μεθαμφεταμίνης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η κατηγορία αρ. 2, η οποία αφορούσε στο αδίκημα της κατοχής της πιο πάνω ποσότητας μεθαμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο καθώς επίσης οι κατηγορίες αρ. 3 και 4, οι οποίες αφορούσαν στα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή την κατοχή της εν λόγω ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και την κατοχή της με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, τις οποίες ο κατηγορούμενος αρ. 1 επίσης αντιμετώπιζε, αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και ο κατηγορούμενος αρ. 1 απαλλάχθηκε από αυτές. Σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2, αντιμετωπίζει όλες τις πιο πάνω κατηγορίες τις οποίες αρχικά αντιμετώπιζε και ο 1ος κατηγορούμενος καθώς επίσης τις κατηγορίες αρ. 5, 6, 7 και 8 που αφορούν στα αδικήματα της κατοχής άγνωστης ποσότητας μεθαμφεταμίνης σε διαφορετικές ημερομηνίες και της προμήθειας της, στις οποίες αρνήθηκε ενοχή και η υπόθεση εναντίον του εκκρεμεί. Μετά την παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 1, ζητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, συμφωνούντος του κατηγορούμενου αρ. 1 και του Κατηγορούμενου αρ. 2, όπως η υπόθεση ολοκληρωθεί γι αυτόν με την επιβολή ποινής καθότι υπάρχει πρόθεση ο κατηγορούμενος αρ. 1 να χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας, αίτημα το οποίο το Δικαστήριο ενέκρινε συμφώνως της σχετικής νομολογίας (βλ. χχχ Χατζηξενοφώντος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 26/2020, Ημερ. 06/10/2021 και Pal κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος από τον κατηγορούμενο αρ. 1, έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση, με αυτά συμφώνησε και η συνήγορος του κατηγορούμενου αρ. 2, και έχουν ως ακολούθως: «Στις 25/06/22 και περί ώρα 22:30, οι Λοχ. 70 Γ. Γεωργίου και Αστ. 722 Φ. Ιορδάνους (Μ-Κ1) του ΟΠΕ Λεμεσού, κατόπιν πληροφορίας, μετέβηκαν σε ανοιχτό χώρο, ο οποίος εφάπτεται αγροτικού δρόμου σε πάροδο του κυρίου δρόμου Λεμεσού - Πλατρών στο χωριό Παραμύθα, όπου εντόπισαν θαμμένο στο έδαφος ένα νάιλον σακούλι χρώματος καφέ το οποίο περιείχε πέντε ξεχωριστές νάιλον διαφανείς συσκευασίες οι οποίες περιείχαν ποσότητα άσπρης κρυσταλλικής ουσίας και δεκαοχτώ

(18)ξεχωριστές νάιλον συσκευασίες οι οποίες περιείχαν ποσότητα μπεζ κρυσταλλικής ουσίας. Την ίδια ημέρα κλήθηκαν και μετέβηκαν στην σκηνή, οι Αστ. 1742 Xρ. Πολυμνίου (Μ-Κ2) και Αστ. 2075 Χρ. Χριστοφή (ΜΚ18) της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Ο Μ.Κ.1 η ώρα 23:15 υπόδειξε στον ΜΚ18 τα πιο πάνω τεκμήρια και ακολούθως αυτά φωτογραφήθηκαν και παραλήφθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 02/09/2022 λήφθηκε πληροφορία στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ότι στην παρούσα υπόθεση ενέχεται ο 1ος κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου, κλήθηκε και προσήλθε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο 1ος κατηγορούμενος, όπου η ώρα 10:45 ο ΜΚ18, τον ενημέρωσε γραπτώς για τα νομικά του δικαιώματα ως ύποπτος χωρίς αυτός να θέλει να τα ασκήσει και υπόγραψε το σχετικό έντυπο. Ακολούθως, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου, ο Μ.Κ18 έλαβε από αυτόν δύο παρειακά επιχρίσματα τα οποία σφράγισε μέσα με καφέ φάκελο, και τα οποία υπεγράφησαν από τον Μ.Κ18 και τον 1ον κατηγορούμενο. Κατόπιν μεταγενέστερων εξετάσεων που έγιναν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας προέκυψε πως το γενετικό υλικό του 1ου κατηγορούμενου εντοπίστηκε στις συσκευασίες με την άσπρη και μπεζ κρυσταλλική ουσία που εντοπίστηκαν στο χωριό Παραμύθα. Στις 19/09/2022 εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του 1ου κατηγορούμενου και την ίδια ημέρα και ώρα 16:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ18 συνέλαβε τον 1ον κατηγορούμενο για τα υπό διερεύνηση εναντίον του αδικήματα, του εξήγησε τους λόγους σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε: «Εντάξει». Στη συνέχεια και ώρα 16:30 ο ΜΚ18 ενημέρωσε γραπτώς τον 1ον κατηγορούμενο για τα νομικά του δικαιώματα ως κρατούμενος χωρίς να θέλει να τα ασκήσει και αυτός υπόγραψε το σχετικό έντυπο. Σε σωματική έρευνα που διενέργησε ο ΜΚ18 στον 1ον κατηγορούμενο, εντόπισε στην κατοχή του και ώρα 16:35, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας REDMI, με αριθμό ΙΜΕΙ 1: χχχχ24/86 και ΙΜΕΙ 2: χχχχ32/86 και μια κάρτα SIM με αριθμό χχχχ1322 της εταιρείας Cablenet. Ο ΜΚ-18 το παρέλαβε, πληροφόρησε τον 1ον κατηγορούμενο ότι θα παραληφθεί για εξετάσεις, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε: «Κάμε τη δουλειά σου». Την ίδια ημέρα δηλαδή στις 19/09/2022 και μεταξύ των ωρών 17:00 - 20:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο ΜΚ18 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Στην ανακριτική του κατάθεση ο 1ος κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 20/06/22 άλλο άτομο τον οδήγησε σε πάρκο στην Γερμασόγεια όπου ξέθαψαν ποσότητα κρύσταλ που ήταν μέσα σε πλαστικό δοχείο και ακολούθως έθαψαν την εν λόγω ποσότητα σε χωματόδρομο στο χωριό Παραμύθα. Ο 1ος κατηγορούμενος ακολούθως την νύκτα την ίδιας ημέρας, ξέθαψε την ποσότητα κρύσταλ από το πιο πάνω σημείο και την έθαψε σε άλλο σημείο στον ίδιο χωματόδρομο, όπου και εντοπίστηκε από την αστυνομία. Στις 20/09/2022 και ώρα 01:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ18 συνέλαβε τον 1ον κατηγορούμενο για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του, του εξήγησε τους λόγους σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε: «Κατάλαβα». Την 21/09/2022, ο 1ος κατηγορούμενος κατόπιν δικής του επιθυμίας, προέβη σε υποδείξεις σκηνών του σημείου από όπου ξέθαψαν τα ναρκωτικά με το άλλο άτομο στο πάρκο, του σημείου που τα έθαψαν στη συνέχεια και του σημείου που τα έθαψε ο ίδιος ακολούθως την ίδια νύχτα. Οι σχετικές υποδείξεις σκηνών φωτογραφήθηκαν και καταγράφηκαν σε πρακτικό στο οποίο υπέγραψε ο 1ος κατηγορούμενος ενώ ακολούθως την ίδια ημέρα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου, ο ΜΚ18 έλαβε από τον 1ον κατηγορούμενο τα δακτυλικά και παλαμικά του αποτυπώματα. Κατόπιν μεταγενέστερων εξετάσεων του κρατικού χημείου, διαπιστώθηκε ότι η κρυσταλλική ουσία που εντοπίστηκε από την αστυνομία και την οποία κατείχε ο 1ος κατηγορούμενος, μεταξύ 20/06/22 και 25/06/22 ήταν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α δηλαδή κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη συνολικού βάρους 2 κιλών και 91,7 γραμμαρίων.» Όπως περαιτέρω έχει αναφερθεί από τον εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα, ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου αρ.1, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αφού αναγνώρισε τη σοβαρότητα του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ.1, αναφέρθηκε σε νομικές θεωρίες γύρω από το ζήτημα επιβολής ποινής και τους σκοπούς που αυτή πρέπει να εξυπηρετεί καθώς επίσης στην ανάγκη που υπάρχει για εξατομίκευση της, ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην παραδοχή του κατηγορουμένου αρ.1 στο Δικαστήριο και στην ομολογία και συνεργασία του με τις αρχές. Ο κατηγορούμενος αρ. 1, είπε, βοήθησε στην ανεύρεση των ναρκωτικών δίνοντας τη σχετική πληροφόρηση και στην συνέχεια συνεργάστηκε πλήρως στην διερεύνηση του αδικήματος που τον αφορά, υποδεικνύοντας και σκηνές. Η συνήγορος επίσης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι διατεθειμένος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, στοιχείο το οποίο αποτελεί περαιτέρω ελαφρυντικό παράγοντα, είπε, καθώς επίσης το λευκό του ποινικό μητρώο. Απέδωσε την εμπλοκή του κατηγορούμενου αρ. 1 στην παρούσα υπόθεση στην εξάρτηση που έχει από τα ναρκωτικά. Ενόσω τελεί υπόδικος όμως για την παρούσα υπόθεση παραμένει καθαρός από την χρήση οποιασδήποτε εξαρτησιογόνας ουσίας και επίσης εκκρεμεί η αίτηση του για ένταξη στο πρόγραμμα απεξάρτησης των φυλακών «Δανάη». Σε σχέση με τις προσωπικές του συνθήκες, η συνήγορος του κατηγορουμένου αρ. 1, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε, τονίζοντας το γεγονός ότι πρόκειται για άτομο ηλικίας 36 ετών και πατέρα δύο ανήλικων τέκνων ηλικίας 17 και 9 ετών. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις επιπτώσεις που τυχόν μακροχρόνια ποινή φυλάκισης θα έχει στα παιδιά του και την οικογένεια του και τις συνέπειες σε αυτά. Τέλος, η συνήγορος το κατηγορουμένου αρ. 1, κάλεσε το Δικαστήριο όπως εξετάσει και το ενδεχόμενο αναστολής τυχόν ποινής φυλάκισης που ήθελε επιβληθεί στην βάση όλων των πιο πάνω που ανάφερε. Αναμφίβολα το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ.1 είναι ιδιαίτερα σοβαρό και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή ποινή του προστίμου ή και των δύο αυτών ποινών. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ 356 «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.» Ο ίδιος ο Νόμος, στο Άρθρο 30

(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Ως γενική αρχή επίσης τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν την σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η σοβαρότητα των αδικημάτων τέτοιας φύσεως και η ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή επιβεβαιώθηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Χαρακτηριστικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016). Αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Όπως έχει λεχθεί στην Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 193/2019, Ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221 «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών. Παραπέμπουμε επίσης στις αποφάσεις Ελενοδώρου Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, ημερ. 11/05/2022 και Ελ Χαπιρ Νάζιπ v. Αστυνομίας,

(2014)2Β Α.Α.Δ 808 όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Στην Παρασκευάς Παπαπαντελής v. Αστυνομίας

(2016)2Β Α.Α.Δ. 988 ποινή άμεσης φυλάκισης 18 μηνών για το αδίκημα της απλής κατοχής 618,315 γραμμαρίων κάνναβης επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Λέχθηκαν τα εξής: «Το αδίκημα που διέπραξε ο Εφεσειών είναι πολύ σοβαρό και καθημερινά παρατηρείται η διάπραξη του με τους κινδύνους που το περιβάλλουν και εγκυμονούν, να είναι ορατοί για την κοινωνία. Διαφορετική μεταχείριση του Εφεσείοντα θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σ' άλλους επίδοξους παραβάτες και θα υπονόμευε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβληθείσας ποινής. Τα ναρκωτικά είναι μια μάστιγα για την κοινωνία μας και τα Δικαστήρια οφείλουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να την καταπολεμήσουν με το μόνο όπλο που διαθέτουν, τις αποτρεπτικές ποινές. Περαιτέρω, παραπέμπουμε στην Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 123, όπου, στον εφεσείοντα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος - μετά από ακρόαση - στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα, ρητίνης κάνναβης, βάρους 228.11 γραμμαρίων, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών χρόνων, η οποία κρίθηκε ισοζυγισμένη από κάθε άποψη, κάτι που επιβεβαιώνει την αυστηρή αντιμετώπιση υποθέσεων ναρκωτικών, ακόμη και στις περιπτώσεις που το αδίκημα δεν σχετίζεται με την εμπορία τους. Η σοβαρότητα λοιπόν του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 1 και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση του είναι δεδομένη. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 είχε στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα μεθαμφεταμίνης. Αυτή ανερχόταν στα δύο κιλά και 91,7 γραμμάρια. Πρόκειται επίσης για ναρκωτικό τάξεως Α που είναι από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών του Νόμου και που θεωρείται σκληρό ναρκωτικό. Η εξάρτηση του κατηγορούμενου αρ. 1 από τα ναρκωτικά και οι εν γένει προσωπικές του περιστάσεις, δεν μπορεί να αποτελούν δικαιολογία για την επίδειξη αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς. Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα. Αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου (βλ. Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος αρ. 1 ενεπλάκηκε στη διάπραξη του επίδικου αδικήματος όταν ξέθαψε αρχικά ποσότητα κρύσταλ που ήταν μέσα σε πλαστικό δοχείο και ακολούθως την έθαψε σε χωματόδρομο στο χωριό Παραμύθα. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος αρ. 1 επίσης από μόνος του την νύκτα της ίδια ημέρας, ξέθαψε την επίδικη ποσότητα από το πιο πάνω σημείο και την έθαψε σε άλλο σημείο στον ίδιο χωματόδρομο, όπου και εντοπίστηκε από την Αστυνομία. Αναφύεται από τα πιο πάνω ότι ο κατηγορούμενος είχε εμπλοκή στην μετακίνηση και απόκρυψη μεγάλης ποσότητας μεθαμφεταμίνης χωρίς να δοθεί από τον ίδιο οποιαδήποτε ουσιαστική δικαιολογία για την εμπλοκή του αυτή. Το γεγονός ότι μετά τη διάπραξη του αδικήματος αποφάσισε να δώσει τη σχετική πληροφορία για την ύπαρξη των ναρκωτικών, στο βαθμό που τούτο το ζήτημα τέθηκε ενώπιον μας, δεν αναιρεί την ευθύνη του. Συνυπολογίζεται όμως για σκοπούς καθορισμού της υπαιτιότητας του κατηγορούμενου και θα ληφθεί δεόντως υπόψη κατωτέρω. Δεν παραγνωρίζουμε ότι, παρά την μεγάλη ποσότητα μεθαμφεταμίνης που ο κατηγορούμενος αρ. 1 είχε στην κατοχή του, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, αντιμετωπίζει μόνο την κατηγορία της παράνομης κατοχής της και δεν αντιμετωπίζει κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Λαμβάνουμε δηλαδή σοβαρά υπόψη μας ότι η εγκληματική συμπεριφορά του περιορίζεται μόνο στην παράνομη κατοχή των επίδικων ναρκωτικών και ότι δεν εμπλέκεται με την εμπορία ή με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Παρά ταύτα όμως ακόμη και η απλή κατοχή ναρκωτικών είναι αδίκημα ιδιαίτερης σοβαρότητας. Η κατοχή ναρκωτικών και ιδιαίτερα σε τέτοιες ποσότητες ως η παρούσα, δεν είναι αυτοσκοπός. Εγκυμονεί κινδύνους για την κοινωνία και θα πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι η εμπλοκή με ναρκωτικά δεν μπορεί, κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις και αν αυτή λαμβάνει χώρα, να γίνει αποδεκτή. Πρωταρχικός σκοπός είναι η πάταξη του φαινομένου αυτού δια της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών και η αντιμετώπιση των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν (βλ. Ελ Χαπιρ Νάρζιπ v. Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808, Λαζάρου v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Βάσος Γκυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 171/2020, Ημερ. 08/07/2022). Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς όφελος του κατηγορουμένου αρ. 1 λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Θα δώσουμε την δέουσα βαρύτητα στην εν λόγω παραδοχή, όπως επιτάσσει η νομολογία. Η παραδοχή στις κατηγορίες αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μη σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση των υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, 36, Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448, σελ. 453 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Βέβαια η σημασία της παραδοχής δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος (βλ. Ahmad Azizi Inloo v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 441). Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αρ. 1 συνέβαλε ουσιαστικά στην καταδίκη του με την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Δεν παραγνωρίζουμε ότι ανευρέθηκε γενετικό υλικό στα επίδικα ναρκωτικά και κατά συνέπεια υπήρχε μαρτυρία που μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του. Η παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 1 όμως περίσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και αποτελεί ένδειξη της μεταμέλειας του. Η μεταμέλεια του επίσης καταδεικνύεται και από την απόλυτη συνεργασία του με τις αρχές και την ομολογία του, μετά την πληροφορία που υπήρχε για την εμπλοκή του στη διάπραξη του αδικήματος και την σύλληψη του. Ο ίδιος ευθύς εξ' αρχής συγκατατέθηκε στην λήψη παρειακών επιχρισμάτων, παρέθεσε λεπτομέρειες για την εμπλοκή του και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών. Σοβαρά υπόψη μας επίσης λαμβάνουμε και το γεγονός ότι η επίδικη ποσότητα ναρκωτικών ανευρέθηκε μετά από, προγενέστερη της σύλληψης του κατηγορούμενου αρ. 1, πληροφόρηση του ιδίου. Όλα τα πιο πάνω θα ληφθούν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο και είναι στοιχεία που καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορουμένου αρ. 1. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αρ. 1 λαμβάνεται επίσης υπόψη και αποτελεί στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Περαιτέρω, λαμβάνεται υπόψη η ετοιμότητα και επιθυμία του κατηγορούμενου αρ. 1 να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, στο βαθμό που αυτό το γεγονός έχει τεθεί ενώπιον μας. Στην Πάρης Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 202/2020, Ημερ. 20/09/2022 αναγνωρίστηκε ότι στην περίπτωση που ένας κατηγορούμενος με κίνδυνο τη ζωή του οδήγησε στον εντοπισμό και σύλληψη προσώπων, οι οποίοι βρίσκονται πίσω από την όλη επιχείρηση των ναρκωτικών, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός αυτό και στην ετοιμότητα του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Σε κάθε περίπτωση η συνεργασία του κατηγορούμενου αρ. 1 με την Αστυνομία και η ετοιμότητα του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο και θα δώσουμε την δέουσα βαρύτητα στο γεγονός αυτό, υπό τις περιστάσεις (βλ. Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 746 και Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/

1. Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορούμενου αρ. 1, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία η συνήγορος του υιοθέτησε. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη το ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ηλικίας 37 ετών, έγγαμος και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών ηλικίας 17 και 10 ετών, τα οποία είναι μαθητές σε σχολεία στη Λεμεσό. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατάγεται από τη Βουλγαρία, προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια και είναι το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά που απέκτησαν οι γονείς του. Τη φύλαξη και φροντίδα του ιδίου και του μεγαλύτερου εκ των τριών αδελφών του, Nicholas ανέλαβε αρχικά η μητρική γιαγιά, στη Βουλγαρία. Σε νεαρή ηλικία ο Nicholas ήρθε στη Κύπρο για σκοπούς εργασίας και, το 1996, έφερε μαζί του τον τότε 11 χρονο κατηγορούμενο αρ.
2. Το 2004 ο κατηγορούμενος αρ. 1 γνώρισε τη σύζυγο του, η οποία επίσης κατάγεται από τη Βουλγαρία, όμως μεγάλωσε στην Κύπρο από 13ων ετών με την οποία τέλεσε γάμο το
3. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι άτομο χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, αφού ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε δημοτικό στη Βουλγαρία και από την ηλικία των 14ων ετών εργαζόταν σε πλυντήριο αυτοκινήτων στη Λευκωσία. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό, έλαβε επαγγελματική άδεια οδήγησης φορτηγών, επάγγελμα το οποίο ασκούσε μέχρι το
4. Έχει λάβει 5ετή στέρηση της επαγγελματικής άδειας, λόγω των προηγούμενων φυλακίσεων του και από τότε εργάζεται ευκαιριακά σε οικοδομές, χωρίς να λαμβάνει σταθερά εισοδήματα. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 παραδέχεται χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (κρύσταλ) από το 2018, γεγονός το οποίο τον οδήγησε σε περαιτέρω αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά. Τα τελευταία τρία χρόνια διατηρούσε συνεργασία με επαγγελματίες ψυχικής υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, που τον βοήθησε να διακόψει σταδιακά τη χρήση ναρκωτικών. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αρ. 1 και καθετί που αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και την εξάρτηση του από τα ναρκωτικά (βλ. Άρθρο 30

(4)(β)(ιν) του Ν.29/77) και θα δώσουμε την ανάλογη βαρύτητα. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται ότι στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών και γενικότερα σοβαρών αδικημάτων τα οποία χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης και αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν μόνο οριακή σημασία. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Υπόψη μας επίσης λαμβάνουμε τα όσα η συνήγορος του κατηγορουμένου αρ. 1 ανάφερε σε σχέση με τις επιπτώσεις που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στα ανήλικα τέκνα του καθώς και στην οικογένεια του ευρύτερα, κάτι το οποίο δεν μας αφήνει αδιάφορους. Εντούτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Θα λάβουμε περαιτέρω υπόψη μας τη θέληση και επιθυμία του κατηγορούμενου αρ. 1 για απεξάρτηση από το βραχνά των ναρκωτικών. Όπως έχει λεχθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο του, ο κατηγορούμενος αρ.1 το τελευταίο διάστημα παραμένει καθαρός και έχει υποβάλει αίτημα για ένταξη του στο πρόγραμμα απεξάρτησης «Δανάη» που προσφέρεται εντός των Κεντρικών Φυλακών. Θα δώσουμε την ανάλογη βαρύτητα στο γεγονός αυτό, όπως τάσσει η νομολογία (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148, Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333, Ελ Χαπιρ Ναζιπ v. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Νικόλαος Γιαννακάκη v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 177/2015, Ημερ. 21/04/2016). Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 είχε στην κατοχή του μεγάλη ποσότητα μεθαμφεταμίνης που είναι από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών του Νόμου με ορατούς τους κινδύνους που εγκυμονούσε προς την κοινωνία αυτή η εγκληματική του συμπεριφορά. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου αρ. 1, ως λεπτομερώς αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα παίξουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ελ Χαπιρ Ναζίπ ν Αστυνομίας (ανωτέρω): «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμα στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η έρευνα μας δεν μας έχει οδηγήσει στον εντοπισμό παρόμοιας υπόθεσης η οποία να αφορά στο αδίκημα της απλής κατοχής τέτοιας μεγάλης ποσότητας μεθαμφεταμίνης. Συνήθως τέτοιου είδους υποθέσεις συνοδεύονται από την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία στην οποία επιβάλλεται ποινή. Παρόλα αυτά έχουν εντοπιστεί υποθέσεις που αφορούσαν κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α για πολύ μικρότερες ποσότητες, οι οποίες είναι ενδεικτικές της σοβαρότητας αλλά και του τρόπου που πρέπει να αντιμετωπίζονται υποθέσεις ναρκωτικών, ακόμα και όταν η σχετική κατηγορία αφορά μόνο σε απλή κατοχή, στις οποίες θα αναφερθούμε. Στην Στέλιος Ζωμενής v. Αστυνομίας (ανωτέρω) επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών στον εφεσείοντα σε δύο κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 1809 χαπιών γνωστών ως Ecstacy και 390,0592 γρ. κοκαϊνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Ο εκεί εφεσείοντας δέχθηκε να φυλάξει τα ναρκωτικά για λογαριασμό του κατηγορούμενου 1, αδελφού του και για συγκεκριμένες ώρες γνωρίζοντας ότι επρόκειτο για ναρκωτικά, κάνοντας έτσι το «χατίρι» του μοναδικού του αδελφού λόγω των προβλημάτων υγείας που είχε ο τελευταίος. Αργότερα, εντός της ίδιας ημέρας, ο εφεσείων ειδοποίησε τον κατηγορούμενο 1 να πάρει τα ναρκωτικά από το διαμέρισμα του, πράγμα το οποίο έχει γίνει. Η έφεση του κατά την ποινής απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο αφού αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, τόνισε ότι «Άσχετα με τη διάρκεια της κατοχής των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα κυρίαρχο στοιχείο της εγκληματικής του συμπεριφοράς ήταν η διευκόλυνση του κατηγορούμενου 1 στο να αποφύγει τις συνέπειες της εγκληματικής δράσης του. Αυτό αποτελεί ένα άκρως επιβαρυντικό παράγοντα.» Στην Τouras Aboutalebi v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 677 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων σε Ιρανό ηλικίας 26 ετών, άγαμο, λευκού ποινικού μητρώου και ο οποίος εισήλθε παράνομα στην Κύπρο για κατοχή 19,682 γρ. οπίου το οποίο ανευρέθηκε σε σακούλι κάτω από τον κάλαθο αχρήστων του αποχωρητηρίου στο διαμέρισμα και 6 μήνες για κατοχή 9,0087 γρ. κάνναβης. Στην BEYKI v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60 ποινή φυλάκισης 3 χρόνων που επιβλήθηκε σε Ιρανό ηλικίας 41 χρόνων, λευκού ποινικού μητρώου, νυμφευμένο και με ένα ανήλικο τέκνο ηλικίας 6 ½ χρόνων, για κατοχή 12,1311 γρ. οπίου μειώθηκε κατ' έφεση σε 2 χρόνια. Ο εφεσειών προέβη αμέσως σε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ήταν δικά του και για δική του χρήση. Στην Γεωργίου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 24/06, ημερ. 11/09/2006 το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης από 3 σε 2 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών, τάξεως Α, δηλαδή για κατοχή 4 περίπου γραμμαρίων κοκαϊνης αφού έλαβε υπόψη πως ο εφεσειών ήταν χρήστης ναρκωτικών ο οποίος με δική του θέληση ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης, με επιτυχία, και, επίσης, ότι η ποσότητα των ναρκωτικών που είχε στην κατοχή του ήταν μικρή. Στην Αfroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174 το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης 3 ετών που είχε επιβληθεί για κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α, δηλαδή 22.243 γραμμαρίων οπίου, σε φυλάκισης 18 μηνών. Ο εφεσειών ήταν Ιρανός ηλικίας 24 ετών με λευκό ποινικό μητρώο, χρήστης ναρκωτικών ο ίδιος, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή και βοήθησε στη διερεύνηση των εγκλημάτων. Πέραν των πιο πάνω, παραπέμπουμε στην Γιώργος Χαρίτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 225 όπου επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα ποινές φυλάκισης 3 και 5 χρόνων για τα αδικήματα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 910 χαπιών ecstasy, σπασμένων χαπιών ecstasy και άσπρης σκόνης που περιείχε συγκεκριμένη ναρκωτική ουσία τάξης Α, συνολικού βάρους 245,1133 γραμμάρια. Περαιτέρω επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων για την κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια κάνναβης συνολικού βάρους 305,7714 γραμμαρίων, μετά από ακρόαση. Όλα τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ανευρέθηκαν στην οικία της πρώην συγκατηγορούμενης του εφεσείοντα η οποία τα κατείχε για να τα φυλάξει στο σπίτι της και να τα επιστρέφει σταδιακά στον εφεσείοντα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου και το λευκό του ποινικό μητρώο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε ότι υπό άλλες περιστάσεις οι ποινές των 10 και 5 ετών που επιβλήθηκαν δεν θα ήταν έκδηλα υπερβολικές. Παρόλα αυτά η ποινή των 10 ετών μειώθηκε σε 8 έτη καθότι δεν λήφθηκε υπόψη η αναστολή της ποινικής δίωξης εναντίον της συγκατηγορούμενης, με σκοπό να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας παρόλο που υπήρχε επαρκής μαρτυρία εναντίον της. Περαιτέρω, θα αναφερθούμε και στις κατωτέρω αποφάσεις, οι οποίες όμως αφορούν σε επιβολή ποινών φυλάκισης σε υποθέσεις ναρκωτικών τάξεως Α τα οποία κατέχονταν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία σαφώς σοβαρότερη από αυτή την απλή κατοχή για να διαφανεί το μέτρο τιμωρίας και σε αυτές τις περιπτώσεις. Στην υπόθεση Μουσταφά Ρεσλαν ν Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ 127, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 5 και 8 χρόνων αντίστοιχα, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ηρωίνης, βάρους 199.1013 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, στον κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με παιδιά και οικονομικές υποχρεώσεις, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Hadavand ν Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ 359, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 6 ½ χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.867,2 γραμμαρίων, στην κατηγορούμενη, με λευκό ποινικό μητρώο, μητέρα ενός 16χρονου κοριτσιού με την οποία συζούσε στον Καναδά και με προβλήματα υγείας, η οποία καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική της παραδοχή (η οποία προέβη και στην Αστυνομία σε παραδοχή αμέσως, δίδοντας και σχετική προς τούτο κατάθεση θεληματικά, σύντομα μετά), δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297, ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο στις κατηγορίες της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.021 γραμματίων κοκαϊνης, στις οποίες κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του, αυξήθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Ο εφεσίβλητος, ήλθε ειδικά στην Κύπρο, για να µεταφέρει την πιο πάνω ποσότητα κοκαϊνης και ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Η κοκαϊνη ήταν καλά κρυµµένη µέσα στις χειρολαβές της βαλίτσας που µετέφερε. Στην υπόθεση Memic ν Δημοκρατίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 276, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 8 χρόνων, στο ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 915,27 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 35 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με δύο ανήλικα παιδιά, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αρ.1 αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα των ναρκωτικών την οποία ο κατηγορούμενος αρ. 1 κατείχε και τον τρόπο εμπλοκής του, το είδος τους και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, ως λεπτομερώς αναφέρθηκαν ανωτέρω και ειδικότερα την βοήθεια του στην ανεύρεση των ναρκωτικών, την ομολογία και συνεργασία του με τις αρχές, την παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο και την διάθεση του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, επιβάλλεται σε αυτόν η ακόλουθη ποινή: Στην κατηγορία αρ. 1: Ποινή φυλάκισης 4 ½ ετών. Η ποινή φυλάκισης να μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος αρ. 1 τελεί υπό κράτηση και δη από τις 28/09/2022. Τα τεκμήρια της υπόθεσης να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) .................. Χριστόδουλος Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε. Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο