Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 8113/23, 13/9/2023

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, αυτή επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΚ1 κατατέθηκαν από κοινού ως Παραδεκτά Έγγραφα, ως προς την αλήθεια του περιεχόμενου τους, τα ακόλουθα: - ως ΠΕ1 η κατάθεση της Α/Αστ.Μ.Γ. η οποία έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορούμενη - ως ΠΕ2 το ημερολόγιο ενεργείας και - ως ΠΕ4 ο κατάλογος των τεκμηρίων της υπόθεσης Επιπλέον κατατέθηκε ως ΠΕ3 η ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης ημερ.16/05/23 ως Παραδεκτό Έγγραφο αναφορικά με τη λήψη του. Επιπρόσθετα δηλώθηκε ως Παραδεκτό Γεγονός ότι η διακίνηση των τεκμηρίων έγινε νομότυπα και χωρίς να σπάσει η αλυσίδα αυτών. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσαχθείσα μαρτυρία στα κύρια σημεία της μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως. ΜΚ1 Ο ΜΚ1 αρχικά αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του ημερ.15/05/23 και 16/05/23, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2, τις οποίες και διάβασε στο Δικαστήριο. Αναγνώρισε επιπλέον την κατηγορούμενη ως την γυναίκα την οποία ανέφερε στην κατάθεση του. Αναφέρθηκε στα αντικείμενα που είχε στο όχημα του τα οποία είχαν κλαπεί και συγκεκριμένα ότι το τσαντάκι και οι αλυσίδες βρίσκονταν κάτω από τη θέση του συνοδηγού και το ποσό €5.000 βρισκόταν στο ντουλαπάκι του οχήματος. Κατέθεσε προς τούτο ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της απόδειξης ημερ.14/05/23 για το ποσό των €5.000, ποσό που έλαβε από τον κουμπάρο του, ως ισχυρίστηκε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η απόδειξη δόθηκε στον κουμπάρο του λόγω του ότι του πούλησε 1 σκύλο και του έβαλε κεραμικά. Σε υποβολή ότι η απόδειξη- Τεκμήριο 3 είναι μεταγενέστερη και ότι την έκανε μετά, αυτός ανέφερε ότι αυτό δεν ισχύει, εφόσον ξέρει ότι δεν θα πάρει τίποτα από την κατηγορούμενη. Ανέφερε ότι τον ξαναέκλεψαν άλλες 2 φορές και σε ερώτηση γιατί άφησε τις €5.000 στο όχημα, απάντησε ότι ήταν βλακεία του. Με τον κουμπάρο του, που του έδωσε τα λεφτά, βρέθηκε στο δρόμο στην Γεροσκήπου. Ο ΜΚ1 διέμενε σε ξενοδοχείο στην Πάφο, τον πληροφόρησε ο κουμπάρος του ότι θα πήγαινε σε αγρυπνία σε Εκκλησία στην Πάφο και βρέθηκαν έξω από το περίπτερο στο δρόμο. Την απόδειξη -Τεκμήριο 3 την έδωσε στον κουμπάρο του στις 14/05/23 την επόμενη μέρα. Ανέφερε ότι στο ξενοδοχείο που διέμενε κατέβασε τα λεφτά και δεν τα άφησε στο όχημα, ενώ όταν επέστρεψε σπίτι ξέχασε να τα κατεβάσει από το όχημα του. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι το ποσό δεν ήταν υπερβολικό λόγω των κεραμικών και του σκύλου. Σε υποβολή ότι το όχημα ήταν ξεκλείδωτο διότι πιάστηκε μια αλυσίδα μικρή στην πόρτα, ανέφερε ότι αποκλείεται να συνέβη κάτι τέτοιο και ότι αυτός κλείδωσε το όχημα του. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στην τελική της αγόρευση η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι στην παρούσα υπόθεση κατέθεσε μόνο ο ΜΚ1, δηλαδή ο παραπονούμενος και στη συνέχεια κατατέθηκαν υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων κάποιες καταθέσεις και έγγραφα, αφού στην ουσία αυτό που αμφισβητήθηκε από την κατηγορούμενη και ήταν η θέση της είναι ότι από το όχημα του παραπονούμενου έκλεψε μόνο κάποιο μέρος των αντικείμενων που αναγράφονται στην 1η κατηγορία και γι' αυτό κλήθηκε ως μοναδικός μάρτυρας ο ΜΚ1. Όμως, κατά την αντεξέταση, αμφισβήτηση υπήρξε μόνο ως προς το χρηματικό ποσό, αφού για τα υπόλοιπα αντικείμενα δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε ερώτηση στον παραπονούμενο και δεν υποβλήθηκε σε αυτόν ότι δεν τα έκλεψε η κατηγορούμενη. Όσον αφορά το ποσό των €5.000 ήταν η θέση της κατηγορούσα αρχής ότι ο παραπονούμενος είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, απάντησε με αμεσότητα τις ερωτήσεις που του είχαν τεθεί από την Υπεράσπιση και πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστος μάρτυρας. Την αξιοπιστία του την επιβεβαιώνει και το ότι ανέφερε ο ίδιος ότι ούτε οποιαδήποτε αγωγή κίνησε εναντίον της κατηγορούμενης, ούτε προτίθεται να κινηθεί και μοναδικός του σκοπός ήταν να φανεί η αλήθεια. Ως εκ τούτου η κα.Δανιηλίδου εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί η 1η κατηγορία στην ολότητα της. Η κα.Ιωάννου ανέφερε ότι με βάση τα Παραδεκτά Γεγονότα η υπεράσπιση δέχτηκε ότι άνοιξε το αυτοκίνητο η κατηγορούμενη, δεχτήκε ότι μπήκε μέσα, αλλά δεν δέχεται ότι πήρε τις €5.000. Ανέφερε η κα.Ιωάννου, ότι ο ΜΚ1 είπε ψέματα στο Δικαστήριο και δεν υπήρχαν τέτοια χρήματα στο αυτοκίνητο και το Δικαστήριο θα πρέπει να αθωώσει την κατηγορούμενη στην 1η κατηγορία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση του ΜΚ1, αναφέρω ότι με βάση τα Παραδεκτά Έγγραφα και Γεγονότα καθώς και από την αντεξέταση της υπεράσπισης, δεν υπάρχει αμφισβήτηση αναφορικά με το ότι η κατηγορούμενη έκλεψε από το όχημα του ΜΚ1 τα αντικείμενα που περιγράφονται στο κατηγορητήριο, αυτό που αμφισβητείται είναι ότι υπήρχε το ποσό των €5.000 και ότι έκλεψε αυτό. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι έκλεψε μόνο 1 αλυσίδα σκύλου και όχι 15, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντεξέταση του ΜΚ1 για αυτή τη θέση της κατηγορούμενης και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αυτός του ΜΚ1 παραμένει αναντίλεκτος (βλ.Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc

(2002)1ΑΑΔ1527, Γ.Α. ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποιν.Έφ.178/2017, ημερ.24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, Pal Tekinder κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2ΑΑΔ551, Βάσος Τάκη ν. Δημοκρατίας

(2009)2ΑΑΔ599). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω το ΜΚ1 μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης, παρακολούθησα να δίνει δια ζώσης τη μαρτυρία του από το εδώλιο του μάρτυρα και άκουσα με προσοχή και υπομονή τα όσα κατέθεσε ενόρκως, παρακολούθησα τις αντιδράσεις του, τον τρόπο που απαντούσε, την επιφυλακτικότητα ή την νευρικότητα του (βλ.C&A Pelecanos Associates LTD v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1ΑΑΔ1273). Έλαβα υπόψιν μου στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του, τη συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά του, με δείκτη μεταξύ άλλων την πηγή της γνώσης του, τη μνήμη του, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή τυχόν προκατάληψης, την ανιδιοτέλεια, την ακεραιότητα και την αληθοφάνεια (βλ.Αθανασίου ν. Κουνούνη

(1997)1ΑΑΔ614). Περαιτέρω, το περιεχόμενο της μαρτυρίας του συσχετίστηκε και συγκρίθηκε με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία (βλ.Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ371). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του, έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη Νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ.Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1ΑΑΔ339). Επιπροσθέτως, αξιολογώντας τη μαρτυρία υπενθύμισα στον εαυτό μου, ότι ακόμη και απόρριψη κάποιων εκδοχών της μαρτυρίας, δεν σημαίνει αναγκαστικά και την μη αποδοχή της, εφόσον το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να βασιστεί σε μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, η οποία συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας, στην απουσία ισχυρών λόγων περί του αντιθέτου (βλ.Σάββα Γεώργιος ν. Aστυνομίας

(1998)2ΑΑΔ391, Evpalia Trading Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ162). Περαιτέρω είχα υπόψιν μου κατά την αξιολόγηση, ότι επουσιώδεις αντιφάσεις στη μαρτυρία, δεν κλονίζουν την αξιοπιστία μάρτυρα (βλ.Κυπριανού Κύπρος ν. Αστυνομίας

(2008)2ΑΑΔ816, Muskita Aluminium Industries Ltd και Άλλοι ν. Alsako Aluminium Ltd και Άλλων (Aρ. 2),

(2009)1ΑΑΔ1481) και αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν (βλ.Akil Mohammed Jaber ν. Αστυνομίας

(2009)2ΑΑΔ148). Η εντύπωση που αποκόμισα από τον ΜΚ1 ήταν θετική. Από την όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, σχημάτισα την εντύπωση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει την αλήθεια, παραθέτοντας τα γεγονότα που περιήλθαν στην γνώση του μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του. Απάντησε με ευθύτητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και δεν διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε, είτε στον τρόπο που κατέθετε, είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει ή να αλλοιώσει τα γεγονότα, ούτε και ανίχνευσα στη μαρτυρία του οποιοδήποτε ψήγμα ψέματος ή πρόθεσης επηρεασμού και παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Δεν διαπίστωσα κατά την αντεξέταση του να έχει περιπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση ούτε και διέκρινα ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα ή να κινηθεί εκδικητικά εναντίον της κατηγορούμενης. Αναφορικά με τον λόγο που είχε αφήσει τις €5.000 στο όχημα του, αυτός ανέφερε ότι τα ξέχασε, ενώ χαρακτήρισε την πράξη του ως «βλακεία». Επιπρόσθετα σε υποβολή της υπεράσπισης ότι δεν υπήρχε το ποσό των €5.000 στο όχημα και ότι η απόδειξη -Τεκμήριο 3 έγινε εκ των υστέρων, αυτός ανέφερε ότι γνωρίζει ότι δεν θα πάρει πίσω τα λεφτά του εφόσον η κατηγορούμενη δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να τον αποζημιώσει και ότι ζητά τη δικαίωση του ως πολίτης διότι είναι η τρίτη φορά που τον κλέβουν. Σε υποβολή της υπεράσπισης ότι όταν προέβη στην καταγγελία είχε λάβει συμβουλή ότι μπορεί να προχωρήσει με Αγωγή για να ζητήσει τα λεφτά αυτός αρνήθηκε ότι έλαβε τέτοια συμβουλή. Όσον αφορά την υποβολή της υπεράσπισης ότι είχε αφήσει το όχημα του ξεκλείδωτο, ο ΜΚ1 ήταν κάθετος ότι το κλείδωσε αλλά δεν ξέρει πως το ξεκλείδωσε η κατηγορούμενη. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ΜΚ1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και αποδεχόμενος, όπως προανέφερα, τη μαρτυρία του ΜΚ1 σε συνάρτηση με τα Παραδεκτά Έγγραφα και το Παραδεκτό Γεγονός καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Την 15/05/2023 στη Λεμεσό, η κατηγορούμενη εισήλθε στο όχημα ιδιοκτησίας του ΜΚ1 και πήρε μέσα από αυτό το χρηματικό ποσό των €5.000, ένα τσαντάκι μέσης με φαρμακευτικά σκευάσματα για σκύλους και σύριγγες αξίας €200, 15 αλυσίδες λαιμού για σκύλους αξίας €450 και διάφορα μικροεργαλεία όπως κάβουρες και κατσαβίδια αξίας €100. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στις ποινικές υποθέσεις η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ.Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2ΑΑΔ363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2ΑΑΔ482) και εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2ΑΑΔ401). Το άρθρο 255 του Κεφ.154 αναφέρει τα ακόλουθα: «

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.» Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2ΑΑΔ486, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στο Άρθρο 255 του Κεφ. 154 το οποίο αφορά το αδίκημα της κλοπής ορίζεται και η έννοιά της. Στην υπόθεση Ζησιμίδης ν. Δημοκρατίας

(1978)2 C.L.R. 382, έγινε πλήρης ανάλυση της νομολογίας από το Larceny Act 1916 που ίσχυε στην Αγγλία μέχρι και το Theft Act 1968 που αντικατέστησε αυτό μεταγενέστερα. Στην υπόθεση αναφέρθηκε επίσης η R. v. Cockburn [1968] 1 All ER 466, στην οποία λέχθηκε ότι στοιχεία της κλοπής είναι

(1)η λήψη της περιουσίας χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη

(2)χωρίς δικαίωμα κατοχής ή απόκτησης και

(3)με πρόθεση αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής. Στην υπόθεση Ζησιμίδη αναφέρθηκε και η υπόθεση Πλατρίτης ν. Αστυνομίας

(1967)2 C.L.R. 174, όπου στη σελίδα 188 έγινε αναφορά και επεξήγηση της έννοιας «fraudulently» και όπου επίσης σημειώνεται η διαφορά ως προς την πρόθεση με το Larceny Act.» Με βάση τα ανωτέρω, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής είναι:

1. ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής,
3. η λήψη της περιουσίας αυτής να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
4. ο κατηγορούμενος να ενήργησε «δολίως» και χωρίς αξίωση δικαιώματος µε καλή πίστη και
5. ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα. Το ΑΔ στην Azinas v. Police

(1981)2 CLR9, προχώρησε σε ανάλυση της Νομολογίας καταλήγοντας ότι η λέξη δολίως («fraudulently») σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως, ερμηνεία που επαναλήφθηκε και στην Απόφαση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2ΑΑΔ14. Επιπλέον στην Κλεάνθους ν. Αστυνομίας, Ποιν.Έφ.236/2018, ημερ.11/01/2019, ECLI:CY:AD:2019:B3, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το κλοπιμαίο της περιουσίας, ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κλοπής ή της κλεπταποδοχής, μπορεί ν' αποδειχθεί με άμεση μαρτυρία για την κλοπή (R. V. Reynolds, 20 Cr. App. R. 125, CCA), ή μπορεί να αποδειχθεί, συμπερασματικά με μαρτυρία για τις περιστάσεις υπό τις οποίες η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορούμενου (Kyprianou v. The Police

(1976)2 CLR 75, R. V. Sbarra, 13 Cr. App. R.118, R. V. Korniak

(1983)76 Cr. App. R. 145.» Τέλος θα πρέπει να σημειώσω ότι συστατικό στοιχείο της κλοπής αποτελεί η κλαπείσα περιουσία και όχι η αξία της ή το ύψος του κλαπέντος ποσού (βλ. Αντωνιάδης Ανδρέας ν. Αστυνομίας

(2015)2 ΑΑΔ 700). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Από την προσκομισθείσα μαρτυρία την οποία έχω κάνει αποδεκτή και τα ευρήματα μου, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης κατηγορίας που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο και η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στο αδίκημα που αντιμετωπίζει στην 1η κατηγορία. (Υπ.)......................... Κ. Γεωργίου, Προσ.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο