Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ν. G.M.A. GENERAL METAL ASSEMBLY LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης 2708/23, 18/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου Πρ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 2708/23 Μεταξύ: Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων Εναντίον
- G.M.A. GENERAL METAL ASSEMBLY LTD
- ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΤΑΓΚΙΝΗ
- ΜΟΥΧΑΜΑΝΤ ΝΑΝΤΙΜ ΑΡΑΑΙΝ Ημερομηνία: 18/09/23 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Νεοκλέους Για Κατηγορούμενους 1 - 3: κα. Πιερούδη Κατηγορούμενη 2: Απών κατόπιν άδειας Δικαστηρίου Κατηγορούμενος 3: Παρών ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι 1 μέχρι 3, κατόπιν δικής τους παραδοχής, βρέθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες υπ'αρ. 1 - 9 του κατηγορητηρίου και οι οποίες αφορούν παραβάσεις προνοιών του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 2010, Νόμος 59(I)/2010, του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967, Νόμος 8/1967, του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Νόμος 24/1967, του περί Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού Νόμου του 1999, Νόμος 125(I)/1999, του περί Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής Νόμου του 2002, Νόμος 124(I)/2002, του περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου του 2001, Νόμος 89(I)/2001 και των δυνάμει αυτών εκδοθέντων Κανονισμών. Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες αφορούν την μη καταβολή εισφορών και τελών, ως ορίζεται από τα προαναφερόμενα νομοθετήματα, συνολικού ποσού €27.
- Η Κατηγορούσα Αρχή, κατά την έκθεση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, ως όφειλε, αναφέρθηκε στην μερικώς συμμόρφωση των Κατηγορούμενων, με αποτέλεσμα να παραμένει σήμερα ως οφειλόμενο το ποσό των €25.835,62, και στο λευκό ποινικό μητρών των Κατηγορούμενων. Επιπλέον, η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως εκδοθεί διάταγμα πληρωμής του σημερινού οφειλόμενου ποσού των €25.835,62, το οποίο ποσό να τελεί υπό τετράμηνη αναστολή. Προχώρησα με την διαδικασία επιβολής ποινής, χωρίς την ετοιμασία έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, σχετικά με τους Κατηγορούμενους 2 και 3, καθότι δεν το έκρινα απαραίτητο (βλ. Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 701), λαμβάνοντας υπόψη τον συνοπτικό χαρακτήρα της διαδικασίας, την ηλικία των Κατηγορουμένων 2 και 3 και ότι αυτοί εκπροσωπούνται από δικηγόρο. Συγκεκριμένα, κατά την αγόρευση της, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος των Κατηγορούμενων 1 - 3 αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα, τονίζοντας επιπλέον τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 2 και 3. Περαιτέρω αναφέρθηκε στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των Κατηγορούμενων 2 και 3 και ότι οι Κατηγορούμενοι αποδέχονται την έκδοση διατάγματος πληρωμής του σημερινού οφειλόμενου ποσού προς πλήρη εξόφληση των υποχρεώσεων τους. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκαν οι Κατηγορούμενοι 1, 2, και 3 διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές αλλά και τη σχετική Νομολογία. Σύμφωνα με την νομολογία, η σοβαρότητα ενός αδικήματος, κρίνεται πάντοτε με σημείο αναφοράς την προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή (βλ. Γιάννης Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Κώστας Λεβέντης ν Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Η παράλειψης ή αμέλεια πληρωμής εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων ή πρόσθετου τέλους ποινικοποιείται από το άρθρο 85
(1)του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 2010, Ν.59(Ι)/2010, το οποίο προβλέπει, σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος, ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €3.400, ή και στις δύο αυτές ποινές. Για παράλειψη πληρωμής ετήσιων αδειών το άρθρο 14 του περί Ετησίων Αδειών μετ'Απολαβών Νόμου του 1967, Νόμος 8/1967, προβλέπει χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €3.417 ή φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή και τις δύο αυτές ποινές. Σχετικά με την παράλειψη καταβολής εισφορών στο Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού, το Άρθρο 19 των περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείον διά Πλεονάζον Προσωπικόν) Κανονισμών του 1977 έως 1996, προβλέπει, σε περίπτωση καταδίκης, χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.281,
- Περαιτέρω, σχετικά με την παράλειψη καταβολής τέλους ανάπτυξης ανθρωπίνου δυναμικού το Άρθρο 8 των περί Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού (Τέλος Καταβλητέον υπό Εργοδοτών) Κανονισμών του 1979 μέχρι (Αρ. 2) 2012, προβλέπει, σε περίπτωση καταδίκης, χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.
- Επιπλέον, η άρνηση, παράλειψη ή αμέλεια καταβολής εισφοράς κοινωνικής συνοχής ή πρόσθετου τέλους ποινικοποιείται από το Άρθρο 5 του περί Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής Νόμου του 2002, Ν.124(I)/2002, το οποίο προβλέπει χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €854, ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, ή και στις δυο αυτές ποινές. Τέλος, η παράλειψη ή αμέλεια πληρωμής εισφορών στο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας ή πρόσθετου τέλους ποινικοποιείται από το άρθρο 61
(7)του περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου του 2001, Ν.89(Ι)/2001, το οποίο προβλέπει, σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος, ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €3.400, ή και στις δύο αυτές ποινές. Στην υπόθεση J. E. L. Holdings Ltd v Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(2011)2 Α.Α.Δ 422, σε ότι αφορά την σημασία της υποχρέωσης [εμπρόθεσμης] καταβολής των εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που αποτελεί και την βάση της όλης φιλοσοφίας της ποινικοποίησης της παράλειψης ή αμέλειας καταβολής τους, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε το εξής: «. η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από τη συνέπεια και συμμόρφωση των εισφορέων για έγκαιρη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς το Ταμείο. Παράλειψη συμμόρφωσης, όταν μάλιστα αυτή γίνεται κατ' επανάληψη, συνεπάγεται αυστηρή τιμωρία των παραβατών από τα δικαστήρια.». (υπογράμμιση δική μου) Το πιο πάνω σκεπτικό υιοθετήθηκε και στην Αθηνόδωρος κ.α. ν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(2014)2 Α.Α.Δ. 590, όπου ελέχθει: «Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί η αναγκαιότητα εκπλήρωσης έγκαιρα των υποχρεώσεων που οι φορολογικές νομοθεσίες, όπως είναι αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, δημιουργούν σε ένα έκαστο από τους πολίτες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως η παρούσα περίπτωση, όπου, η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων ουσιαστικά εξαρτάται από τη συνέπεια και συμμόρφωση των εισφορέων για έγκαιρη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς το Ταμείο. Ο νομοθέτης μάλιστα μερίμνησε ώστε, εκεί και όπου διαπιστώνεται κατ' επανάληψη παράλειψη συμμόρφωσης, η παράλειψη να συνεπάγεται αυστηρότερη τιμωρία (J.E.L. Holdings Ltd. ν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Michael James Judge ν Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(2011)2 Α.Α.Δ. 422). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως νομοθεσίες όπως αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, πουθενά αλλού δεν στοχεύουν παρά μόνο στην καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Η διαβίωση ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας μας, εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, από την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία Δημόσιων Ταμείων, όπως αυτών που προβλέπει ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος. Αποτελεί καθήκον όλων μας η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας αυτών των Ταμείων.». (υπογράμμιση δική μου) Περαιτέρω, στην Μαραγκού κ.α. ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Ποινική Έφεση Αρ. 148/2018, ημερ. 14/06/2018 αναφέρθηκε ότι: «Δεν μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι οφειλές προς το Ταμείο Kοινωνικών Ασφαλίσεων θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως μια, ιερά, υποχρέωση κάθε εργοδότη. Οι εισφορές στο Ταμείο αποτελούν την σπονδυλική στήλη της βιωσιμότητας του και η ευρωστία του καθιστά δυνατή την παροχή συνταξιοδοτικών και άλλων ωφελημάτων στους εργαζόμενους - ασφαλισμένους, όταν και εφόσον αυτά χρειαστούν. Δεν παραγνωρίζουμε ότι το έλλειμμα που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα των παραλείψεων του Εφεσείοντα, ανέρχεται στο ένα και πλέον εκατομμύριο.» Επιπλέον στην πολύ πρόσφατη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. GDG Sport Fitness LTD κ.α., Ποινικές Εφέσεις Αρ. 341/2018, 357/2018, ημερ. 15/6/2020, σε υπόθεση που αφορούσε οφειλές της τάξεως των €20.657,37, αφού αναλύθηκαν οι σχετικές αρχές επιβλήθηκε συνολικό πρόστιμο €2000 σε έκαστο Κατηγορούμενο. Έχοντας υπόψη τις ποινές που προβλέπουν τα προαναφερόμενα νομοθετήματα αναφορικά με τα αδικήματα τα οποία αποτελούν αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, την σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και όσα ελέχθει από πλευράς της συνηγόρου των Κατηγορουμένων 1 - 3, προς μετριασμό της ποινής τους, κρίνω ότι για προσδιορισμό και εξατομίκευσης της ποινής που καλούμαι να επιβάλλω ότι τα εξής αποτελούν επιβαρυντικά στοιχεία:
(1)Η σοβαρότητα των αδικημάτων και το γεγονός ότι αδικήματα, όπως της παρούσας υπόθεσης, παρεμποδίζουν την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία δημόσιων ταμείων που στόχο έχουν την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (βλ. J. E. L. Holdings Ltd v Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), Αθηνοδωρος ν Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), Μαραγκού κ. α. ν Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, (ανωτέρω), Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Βίκτωρα Μενελάου Ιωάννου
(1999)2 Α.Α.Δ. 603, Ανδρέας Δημητρίου Πισκοπου ν Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342).
(2)Η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη των αδικημάτων αυτών, γεγονός, που σε συνδυασμό με την σοβαρότητα των αδικημάτων, ως αυτή διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές, επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής στους Κατηγορουμένους 1, 2 και 3 (βλ. J.E. L. Holdings Ltd v Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), Αθηνοδωρος ν Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), L.C.A. Domiki Ltd v R. K. A. Kikkos Developers Ltd κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 116/2011, 17/03/2015, Παναγιώτα Νικολάου ν Rolandos Enterprises Ltd
(2004)2 Α.Α.Δ. 546, The Attorney-General v Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 Α.Α.Δ. 93).
(3)Το ύψος του ποσού των οφειλόμενων εισφορών και τελών, αντικείμενο του παρόντος κατηγορητηρίου, που είναι ενδεικτικό της τάσης των Κατηγορουμένων στην διάπραξη των αδικημάτων.
(4)Το γεγονός ότι οι εισφορές και τέλη, αντικείμενο του παρόντος κατηγορητηρίου, δεν έχουν πλήρως εξοφληθεί (βλ. Anastassis Savva v Director of Social Insurance Services
(1980)2 Α.Α.Δ. 126, Χριστάκης Κίρλαππος ν Ανδρέα Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 32/2016, 26/06/2018, Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ κ. α. ν Χρίστου Ορφανίδη κ. α. Ποινική Έφεση Αρ. 102/2014 και 115/2014, 25/02/2016, Σιδέρης Ισιδώρου ν G. M. Christofi Enterprises Ltd κ. α.
(1999)2 Α.Α.Δ. 60, Ανδρέας Παπαντωνίου ν D.K. Andreou Co. Ltd
(2002)2 Α.Α.Δ. 368). Βεβαίως τα πιο πάνω θα πρέπει να εξεταστούν σε συνάρτηση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες, ως έχουν τεθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο των Κατηγορουμένων. Αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες των Κατηγορούμενων 1 - 3 λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη:
(1)Η άμεση παραδοχή των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3, σε σχέση με τις κατηγορίες για οποίες τώρα τους επιβάλλεται ποινή, η οποία σε συνδυασμό με την αποδοχή εκ μέρους τους για έκδοση διατάγματος πληρωμής, δεικνύει το έμπρακτο της μεταμέλειας τους.
(2)Η απολογία των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 (βλ. Λένος Γεωργίου Μυλωνά ν Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 384) και το λευκό ποινικό μητρώο τους (Αbe Victor v Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Κυριάκος Παντέλα ν Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 562, Σιδέρης Ισιδώρου ν G. M. Christofi Enterprises Ltd κ. α.
(1999)2 Α.Α.Δ. 60).
(3)Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3 πάντοτε στο βαθμό, που σύμφωνα με την νομολογία μπορούν να επηρεάσουν μετριαστικά την ποινή (βλ. Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Ιδιαίτερα, λαμβάνονται υπόψη τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, στο βαθμό που η Νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι μπορεί να προσμετρήσει προς μετριασμό ποινής ενός κατηγορούμενου (βλ. Μάριος Παναγιώτου ν Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540, Μάριος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 282, Asoltanei Christinel v Κυπριακής Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 742) και ότι λόγω των προβλημάτων υγείας δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους. Έχοντας όλα τα ως άνω υπόψη κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η χρηματική ποινή και ως εκ τούτου, εφαρμόζοντας την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στους Κατηγορούμενους 1 - 3 οι κάτωθι ποινές: Στην Κατηγορούμενη 1 Εταιρεία: 1η κατηγορία - €2500 πρόστιμο. 2η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 3η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 4η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 5η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 6η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 7η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 8η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 9η κατηγορία - ουδεμία ποινή. Σημειώνεται ότι στις κατηγορίες 2 - 9, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας. Στους Κατηγορούμενους 2 και 3 επιβάλλεται σε έκαστο οι ακόλουθες χρηματικές ποινές: 1η κατηγορία - €1500 πρόστιμο. 2η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 3η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 4η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 5η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 6η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 7η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 8η κατηγορία - ουδεμία ποινή. 9η κατηγορία - ουδεμία ποινή. Σημειώνεται ότι στις κατηγορίες 2 - 9, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας. Τέλος κατ' εφαρμογήν των διατάξεων του Άρθρου 85
(2)του Νόμου 59(Ι)/2010 και των ως άνω αναφερόμενων διατάξεων, εναντίον της Κατηγορούμενης 1, εκδίδεται διάταγμα πληρωμής του ποσού των €25.835,62, το οποίο αναστέλλεται για περίοδο 4 μηνών. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο