Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. S & G HERBS FARM LTD, Αρ. Υπόθεσης 5115/23, 25/9/2023

(1)του Άρθρου 82 προβλέπονται τα ακόλουθα: «82

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου Νόμου αλλά τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 16 του περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμου, όπως αυτός τροποποιήθηκε περαιτέρω από τον περί Τροποποίησης των Παραρτημάτων του περί Προστασίας και Διαχείρισης της Φύσης και της Άγριας Ζωής Νόμου, Διάταγμα του 2007, κανένα πρόσωπο δε λαμβάνει ή προκαλεί ή επιτρέπει σε άλλο πρόσωπο να λάβει νερό από οποιαδήποτε πηγή νερού, εκτός αν ο Διευθυντής έχει εκδώσει άδεια για το σκοπό αυτό δυνάμει του παρόντος Νόμου, που στο εξής θα καλείται "άδεια υδροληψίας" και σύμφωνα με τους όρους της άδειας αυτής.» Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος του παρόντος κατηγορητηρίου, η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι η Κατηγορούμενη Εταιρεία δεν βαρύνετε με οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη. Η ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης της Κατηγορούμενης Εταιρείας δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα ως τέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή και αγόρευσε προφορικά προς μετριασμό της ποινής της Κατηγορούμενης Εταιρείας. Τα όσα επικαλέστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούμενη Εταιρεία έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να αναφερθούν εδώ στην ολότητα του. Αναφορά όμως αξίζει να γίνει σχετικά με την άμεση παραδοχή της Κατηγορούμενης Εταιρείας. Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος Υπεράσπισης αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και ότι η Κατηγορούμενη Εταιρεία έχει σήμερα πλήρως συμμορφωθεί. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκε η Κατηγορούμενη Εταιρεία διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές. Σύμφωνα με την νομολογία, η σοβαρότητα ενός αδικήματος, κρίνεται πάντοτε με σημείο αναφοράς την προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή (βλ. Γιάννης Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Κώστας Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Προς τούτο το άρθρο 112

(1)του Νόμου, προνοεί τα εξής: «112

(1)Πρόσωπο που παραλείπει να συμμορφωθεί με ή παραβαίνει οποιαδήποτε από τις απαγορευτικές ή επιτακτικές διατάξεις των άρθρων 80, 81, 82, 95, 106, 108, 109, 110, 111 ή 114 του παρόντος Νόμου ή οποιουσδήποτε όρους ή περιορισμούς που επιβάλλονται σε οποιαδήποτε άδεια η οποία χορηγήθηκε δυνάμει του παρόντος Μέρους, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα

(12)μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δώδεκα χιλιάδες ευρώ (€12.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα για την διάπραξη του οποίου η Κατηγορούμενη Εταιρεία κρίθηκε ένοχη είναι σοβαρό. Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο. Έχοντας υπόψη την ποινή που προβλέπει το προαναφερόμενο νομοθετήμα αναφορικά με το αδίκημα το οποίο αποτελεί αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και όσα λέχθηκαν από πλευράς της συνηγόρου της Κατηγορούμενης Εταιρείας, προς μετριασμό της ποινής, κρίνω ότι για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής που καλούμαι να επιβάλλω ότι τα εξής αποτελούν επιβαρυντικά στοιχεία:

(1)Ότι η Κατηγορούμενη Εταιρεία για 8 μήνες παραβίαζε τον όρο 4 της άδειας υδροληψίας που της είχε εκδοθεί. Συγκεκριμένα για την περίοδο μεταξύ 10/01/22 μέχρι και τις 27/09/22 αντλούσε από συγκεκριμένες γεωτρήσεις, ως αναφέρονται στο κατηγορητήριο, συνολική ποσότητα νερού πέραν του επιτρεπόμενου σύμφωνα με την εκδοθείσα, σε αυτήν, άδεια υδροληψίας.

(2)Η σοβαρότητα του αδικήματος, όπως αυτή διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές, η οποία επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής στην Κατηγορούμενη Εταιρεία.

(3)Η ανάγκη για προστασία των υδάτινων πόρων και την διασφάλιση της αειφορίας των πόρων αυτών. Βεβαίως τα πιο πάνω θα πρέπει να εξεταστούν σε συνάρτηση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες, ως έχουν τεθεί από την ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούμενης Εταιρείας. Αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη:

(1)Η άμεση παραδοχή της Κατηγορούμενης Εταιρείας, σε σχέση με την κατηγορία για την οποία τώρα της επιβάλλεται ποινή, η οποία σε συνδυασμό με την πλήρη συμμόρφωση της δεικνύει το έμπρακτο της μεταμέλειας της.

(2)Η απολογία της Κατηγορούμενης Εταιρείας (βλ. Λένος Γεωργίου Μυλωνά ν Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 384) και το λευκό ποινικό μητρώο της (Αbe Victor v Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Κυριάκος Παντέλα ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 562, Σιδέρης Ισιδώρου ν G. M. Christofi Enterprises Ltd κ. α.

(1999)2 Α.Α.Δ. 60). Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη και ότι η Κατηγορούμενη Εταιρεία είναι νομικό πρόσωπο και η μόνη ποινή που δύναται να της επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλη από την χρηματική, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη Εταιρεία χρηματική ποινή €2.000. Επιπλέον εναντίον της Κατηγορούμενης Εταιρείας επιδικάζονται €350 δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον €24 έξοδα επίδοσης. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο