← Κύπρος

Έπαρχος Λεμεσού ν. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης 15625/23, 25/9/2023

Έπαρχος Λεμεσού ν. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης 15625/23, 25/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2023:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Παρπαρίνου Πρ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 15625/23 Μεταξύ: Έπαρχος Λεμεσού Εναντίον

  1. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ
  2. ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ
  3. ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ
  4. ΑΝΝΑ ΠΑΥΛΟΥ
  5. ΑΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ
  6. Μουάντ Αττία
  7. ΑΝΤΡΕΑΣ ΛΟΥΚΑ
  8. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΝΙΑΚΑΣ
  9. MARINA SEMJONOVA
  10. MAYA VALKOVA TINCHEVA
  11. AL SALOUM CONSTRUCTION LTD
  12. GLOBAL HEALTH I.C. L.T.D
  13. ALHAJYOUSEF CONSTRUCTIONS LTD
  14. MAHMOUND AL SALOUM
  15. IRINA ALEKSIY
  16. ODAI AL JAY YOUSEF Ημερομηνία: 25/09/23 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μαρκίδης Για Κατηγορούμενους 1 - 4, 6 - 16: κ. Κοϊνάς Κατηγορούμενοι 14 και 16: Παρών ΠΟΙΝΗ ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ 11, 13, 14 και 16 Οι Κατηγορούμενες Εταιρείες 11 και 13, κατόπιν δικής τους παραδοχής, βρέθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες υπ'αρ. 1 και 2 του κατηγορητηρίου και οι Κατηγορούμενοι 14 και 16, κατόπιν δικής τους παραδοχής, βρέθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες υπ'αρ. 3, 4, 7 και 8 αντίστοιχα του κατηγορητηρίου και οι οποίες αφορούν παραβάσεις προνοιών του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ. 96) και του περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδόμων Γενικού Διατάγματος Εξαίρεσης (ΚΔΠ 384/22). Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες αφορούν την ανέγερση οικοδομών άνευ άδειας της αρμόδιας αρχής αλλά και την ανοχή προς τέτοια ανέγερση. Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων του παρόντος κατηγορητηρίου, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι σύμφωνα με της Συμφωνία Διανομής ημερ. 01/08/23 (Τεκμήριο 1) η Κατηγορούμενη 11 Εταιρεία είναι συνιδιοκτήτρια του σημείου 5 του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμ. [.], Τοποθεσία [.], στο χωριό [.] της επαρχίας Λεμεσού (στο εξής «το επίδικο ακίνητο») και η Κατηγορουμένη 13 Εταιρεία είναι συνιδιοκτήτρια του σημείου 4 του επίδικου ακινήτου. Προς τούτο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής διευκρίνισε ότι εντός των σημείων 4 και 5 του επίδικου ακινήτου πραγματοποιήθηκε ανέγερση οικοδομών άνευ άδειας της αρμόδιας Αρχής, ήτοι του Έπαρχου Λεμεσού. Επιπλέον, ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως εκδοθεί διάταγμα κατεδάφισης των οικοδομών που έχουν ανεγερθεί εντός του επίδικου ακινήτου εναντίων των Κατηγορουμένων Εταιρειών 11 και 13 ως ιδιοκτήτες και εναντίων των Κατηγορουμένων 14 και 16, ως διευθυντές των Κατηγορούμενων Εταιρειών 11 και 13 αντίστοιχα. Τέλος, ο κ. Μαρκίδης ανάφερε ότι οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14 και 16 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων 11, 13, 14 και 16 αναφέρθηκε στην παραδοχή και Λευκό Ποινικό Μητρώο των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16 καθώς και στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα. Περαιτέρω αναφέρθηκε στις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές συνθήκες των Κατηγορούμενων 14 και 16 και ότι οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14 και 16 αποδέχονται την κατεδάφιση των οικοδομών εκτός εάν εντός 4 μηνών, αντί 2 που προνοεί το Κεφ. 96, εξασφαλιστεί η σχετική άδεια από την αρμόδια Αρχή. Η σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκαν οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14 και 16 διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές αλλά και την σχετική Νομολογία. Σύμφωνα με την νομολογία, η σοβαρότητα ενός αδικήματος, κρίνεται πάντοτε με σημείο αναφοράς την προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή (βλ. Γιάννης Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Κώστας Λεβέντης ν Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Προς τούτο το άρθρο 3
(1)(β) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ. 96) προνοεί ότι κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο Νόμο. Τυχόν παραβιάσεις συγκεκριμένων διατάξεων του Κεφ. 96, ποινικοποιούνται σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Κεφ. 96 που προβλέπει τα εξής: «20
(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο: (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3 (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 10 (δ) υποβάλει στην αρμόδια αρχή παραπλανητικά στοιχεία αναφορικά με τα καθοριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 3Β (ε) παραβαίνει οποιοδήποτε όρο επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 6 ή 9 (στ) παραβαίνει διάταγμα στο οποίο καθορίζεται ο τύπος και ο τρόπος υποβολής αίτησης για έκδοση άδειας για οποιαδήποτε οδό ή οικοδομή με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3Α (ζ) παραβαίνει διάταγμα που εξαιρεί από την υποχρέωση έκδοσης οποιασδήποτε άδειας με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4Β (η) παραβαίνει οποιαδήποτε ειδοποίηση επιδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων (β) και (γ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 15Β (θ) ενεργεί κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 9Α, διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα
(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» Περαιτέρω, το Άρθρο 20
(3)(α) του Κεφ. 96 προνοεί ότι: «20
(3)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1), δύναται να διατάξει (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχτηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρχή αυτή δύναται, κατά τη χορήγηση τέτοιας άδειας, να επιβάλει τέτοιους όρους ως ήθελε αυτή θεωρήσει σκόπιμο και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται σε κάθε τέτοια άδεια.» Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για την διάπραξη των οποίων οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14, και 16 κρίθηκαν ένοχοι είναι σοβαρά. Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον προαναφερόμενο Νόμο. Για σκοπούς προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής που καλούμαι να επιβάλλω στους Κατηγορούμενους 11, 13, 14 και 16, λαμβάνω υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων ως αυτή διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες εκ του Νόμου ποινές, η οποία επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής στους προαναφερόμενους Κατηγορούμενους. Βεβαίως τα πιο πάνω θα πρέπει να εξεταστούν σε συνάρτηση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες, ως έχουν τεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16. Συνεπώς προς όφελος των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16 λαμβάνω υπόψη την άμεση παραδοχή τους σε σχέση με τις κατηγορίες για οποίες τώρα τους επιβάλλεται ποινή, η οποία σε συνδυασμό με την αποδοχή εκ μέρους τους για έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, δεικνύει το έμπρακτο της μεταμέλειας τους. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη την απολογία των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16 (βλ. Λένος Γεωργίου Μυλωνά ν Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 384) και το λευκό ποινικό μητρώο τους (Αbe Victor v Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Κυριάκος Παντέλα ν Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 562, Σιδέρης Ισιδώρου ν G. M. Christofi Enterprises Ltd κ. α.
(1999)2 Α.Α.Δ. 60). Επιπλέον λαμβάνω υπόψη τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα, ως έχουν τεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16 και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, πάντοτε και μόνο σχετικά με το γεγονός ότι η ειδοποίηση για αναστολή της εξαίρεσης στάλθηκε στην προηγούμενη ιδιοκτήτρια και δεν ενημερώθηκαν οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14 και 16 ότι δεν εμπίπτουν στην εξαίρεση που προνοεί το άρθρο 3
(1)του περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Γενικού Διατάγματος Εξαίρεσης Κ.Δ.Π. 384/22, ότι δηλαδή δεν απαιτείται άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Σημειώνεται βεβαίως ότι η άγνοια του Νόμου και ότι οι Κατηγορούμενοι 11, 13, 14 και 16 όφειλαν να γνωρίζουν ότι δεν εμπίπτουν στην εξαίρεση που προνοεί η προαναφερόμενη Κανονιστική Διοικητική Πράξη, δεν αποτελεί μετριαστικός παράγοντας. Επιπλέον, προς όφελος των Κατηγορουμένων 14 και 16 λαμβάνω υπόψη τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές τους συνθήκες πάντοτε στο βαθμό, που σύμφωνα με την νομολογία μπορούν να επηρεάσουν μετριαστικά την ποινή (βλ. Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Έχοντας όλα τα ως άνω υπόψη κρίνω ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η χρηματική ποινή και ως εκ τούτου, εφαρμόζοντας την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στους Κατηγορούμενους 11, 13, 14 και 16 οι κάτωθι ποινές: Στην Κατηγορούμενη 11 Εταιρεία: 1η κατηγορία - €2000 πρόστιμο. Σημειώνεται ότι στην 2η κατηγορία που αφορά την Κατηγορούμενη 11 Εταιρεία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή σε αυτήν λαμβάνοντας υπόψη ότι της επιβλήθηκε ποινή στην κατηγορία 1 αλλά και για χάρη της αρχής της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Στην Κατηγορούμενη 13 Εταιρεία: 1η κατηγορία - €2000 πρόστιμο. Σημειώνεται ότι στην 2η κατηγορία που αφορά την Κατηγορούμενη 13 Εταιρεία δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή σε αυτήν λαμβάνοντας υπόψη ότι της επιβλήθηκε ποινή στην κατηγορία 1 αλλά και για χάρη της αρχής της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Στον Κατηγορούμενο 14 (Διευθυντή της Κατηγορούμενης 11 Εταιρείας): 4η κατηγορία - €1000 πρόστιμο. Σημειώνεται ότι στην κατηγορία 3 που αφορά τον Κατηγορούμενο 14 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή σε αυτόν λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος 14, ως Διευθυντής της Κατηγορούμενης 11 Εταιρείας, δεν ανέγειρε τις παράνομες οικοδομές αλλά ανέχτηκε την παράνομη ανέγερση των οικοδομών, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και για χάρη της αρχής της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Στον Κατηγορούμενο 16 (Διευθυντή της Κατηγορούμενης 13 Εταιρείας): 8η κατηγορία - €1000 πρόστιμο. Σημειώνεται ότι στην κατηγορία 7 που αφορά τον Κατηγορούμενο 16 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή σε αυτόν λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος 16, ως Διευθυντής της Κατηγορούμενης 13 Εταιρείας, δεν ανέγειρε τις παράνομες οικοδομές αλλά ανέχτηκε την παράνομη ανέγερση των οικοδομών, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά και για χάρη της αρχής της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Ακολούθως προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η παρούσα περίπτωση δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος κατεδάφισης. Στην Α/φοί Λαμπριανίδη ν. Συμβ. Βελτ. Γερίου
(1989)2 Α.Α.Δ. 390, η οποία αφορούσε την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης παρανόμως υποστατικών λέχθηκαν τα εξής: «Αποτελεί θεμελιώδη κανόνα του κράτους δικαίου ότι κανένας, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται, δε μπορεί να εξουσιοδοτήσει εκτροπή από τη νομιμότητα. Πρέπει να γίνει κατανοητό, τόσο από τους εφεσείοντες όπως και από κάθε πολίτη, στον προγραμματισμό των πράξεων του ότι ο νόμος δεν είναι μόνο η υπέρτατη αρχή αλλά και η μόνη πηγή για την απόκτηση δικαιωμάτων. Η προσδοκία για την ανοχή της παρανομίας δεν αποτελεί λόγο για τη διαιώνισή της. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία έγινε εκτεταμένη αναφορά από το πρωτόδικο Δικαστήριο υποστηρίζει ότι ο πρωταρχικός παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης είναι η διασφάλιση της εγκυρότητας της πολεοδομικής νομοθεσίας (Περί Οδών και Οικοδομών Νόμος και Κανονισμοί) και η αποκατάσταση της νομιμότητας. Η έκδοση διατάγματος για την κατεδάφιση παράνομων οικοδομών μπορεί να αποφευχθεί μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που η παρέκκλιση από τους όρους οικοδομής είναι ασήμαντη σε τέτοιο βαθμό που η κατεδάφιση του συνόλου της οικοδομής θα συνιστούσε τιμωρία δυσανάλογη προς τη βαρύτητα του πταίσματος. Όμως και στην περίπτωση που η παρέκκλιση από τους όρους είναι ασήμαντη, και το μέρος της οικοδομής το οποίο συνιστά την παρανομία διαχωρίζεται από το υπόλοιπο και σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται έκδοση διατάγματος κατεδάφισης του συγκεκριμένου μέρους που συνιστά την παράβαση. Στην προκείμενη περίπτωση οι όροι της άδειας όχι μόνο δεν τηρήθηκαν αλλά ουσιαστικά αγνοήθηκαν. Μόνο μικρό μέρος των εγκαταστάσεων κτίστηκε σύμφωνα με την άδεια οικοδομής.» Η πιο πάνω προσέγγιση υιοθετήθηκε και στις μεταγενέστερες αποφάσεις Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου
(1991)2 Α.Α.Δ. 369, Α & P Kkaras Estates Ltd v. A. & A. Topharos Catering Ltd κ.ά.
(2002)2 A.A.Δ. 400 και Έπαρχου Λάρνακας ν. Marinakis Developers Ltd κ.ά., Ποινική Έφεση 173/14 ημερ. 24.03.2017. Έχοντας υπόψη την προαναφερθείσα Νομολογία και ότι οι Κατηγορούμενες 11 και 13 Εταιρείας, μέσω του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, αποδέχονται την έκδοση τέτοιου διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 20
(3)(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ.96), εκδίδεται διάταγμα εναντίον των Κατηγορουμένων Εταιρειών αρ. 11 και 13, ήτοι τις Εταιρείες AL SALOUM CONSTRUCTION LTD και ALHAJYOUSEF CONSTRUCTIONS LTD με το οποίο διατάσσονται να κατεδαφίσουν τις οικοδομές, οι οποίες περιγράφονται στις λεπτομέρειες της 1ης Κατηγορίας, δηλαδή την βάση από μπετόν στην οποία τοποθετήθηκε προκατασκευασμένη οικοδομή, η οποία είναι κατασκευασμένη από σάντουιτς πάνελς και πασαμάνα αλλά και την οικοδομή με τσιμεντοπλόκς, η οποία εφάπτεται της προκατασκευασμένης οικοδομής, η οποία βρίσκεται εντός του επίδικου ακινήτου, εντός 2 μηνών από σήμερα, εκτός εάν στο μεταξύ εξασφαλιστεί η σχετική άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Αναφορικά με το αίτημα του συνηγόρου των Κατηγορουμένων Εταιρειών 11 και 13 να παραταθεί ο χρόνος εξασφάλισης της σχετικής άδειας σε 4 μήνες αντί 2 μήνες αυτό απορρίπτεται καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο με τις πρόνοιες του Άρθρου 20
(3)του Κεφ. 96 που ξεκάθαρα προνοεί ότι οποιοδήποτε διάταγμα κατεδάφισης οικοδομής δεν μπορεί να προβλέπει χρονικό διάστημα συμμόρφωσης πέραν των 2 μηνών. Συνεπώς, ο Νομοθέτης δεν παρέχει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια για παράταση του χρονικού περιθωρίου συμμόρφωσης. Επιπλέον εναντίον των Κατηγορουμένων 11, 13, 14 και 16 επιδικάζονται αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένα δικηγορικά έξοδα €750. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.