XONARE TRADING & INVESTMENTS LIMITED ν. Ιωάννης Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10518/21, 30/10/2023

(1)ανέγερση οικοδομής άνευ άδειας της Αρμόδιας Αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β) και (στ) και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96 και των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154,

(2)κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 10 και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96 και των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 καθώς και

(3)μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρία άδεια της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(ε),

(2), 9 και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96, των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 καθώς και του άρθρου 2, 20

(1), 21 - 23 και 87

(1)-

(7)του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972, Ν. 90/72 (στο εξής «τα επίδικα αδικήματα»). Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης είναι αίτημα των Κατηγορουμένων 1 και 2 όπως εξηγηθεί ποιος κατηγορείται ότι διέπραξε τα επίδικα αδικήματα και υπό ποια ιδιότητα οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται. Προς τούτο ζητηθήκαν από τον κ. Ιωάννου περαιτέρω λεπτομέρειες μια ημερά πριν την ημερομηνία ορισμού της Ακρόασης μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ημερ. 17.10.2023 του συνηγόρου Υπεράσπισης (Τεκμήριο 1). Συγκεκριμένα, ο κ. Ιωάννου ανάφερε ότι δεν διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες των επίδικων αδικημάτων ποιοι κατηγορούνται ότι διέπραξαν τα επίδικα αδικήματα, υπό ποια ιδιότητα, ήτοι αν ο Κατηγορούμενος 1 κατηγορείται υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 2 και/ή προσωπικά ως ενοικιαστής και/ή ως κάτοχος μέρους του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [...], Τεμάχιο [.], το οποίο βρίσκεται στις [...], στην Λεμεσό (στο εξής «το επίδικο ακίνητο») και ούτε προκύπτει υπό ποια ιδιότητα κατηγορείται η Κατηγορούμενη 2 Εταιρεία. Προς τούτο ο συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2 παρέπεμψε το Δικαστήριο στην σχετική επί του θέματος Νομολογία, η οποία λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο κ. Ιωάννου ανάφερε ότι δεν επιμένει όπως παρασχεθούν λεπτομέρειες ως προς την ημερομηνία τέλεσης των αδικημάτων. Από την αντίθετη πλευρά, ο κ. Χαραλάμπους ανάφερε ότι οι λεπτομέρειες που ζητούνται από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 τελούν υπό την δική τους αποκλειστική γνώση και οι λόγοι που έχουν συμπεριληφθεί διαζευκτικές ιδιότητες προκύπτει από επιστολογραφία μεταξύ των συνηγόρων των μερών (Τεκμήριο 2), όπου, κατά την θέση του κ. Χαραλάμπους, διαφαίνεται ότι υπάρχει υπενοικίαση μεταξύ του Κατηγορούμενου 1 και της Κατηγορούμενης 2 Εταιρείας, καθώς ουδέποτε η Παραπονούμενη Εταιρεία έχει συμβατική σχέση με την Κατηγορούμενη 2 Εταιρεία. Ως εκ τούτου, είναι η θέση του κ. Χαραλάμπους ότι δεν μπορούν να παράσχουν από την παραπονούμενη Εταιρεία οι περαιτέρω λεπτομέρειες που ζητούνται. Σημειώνεται σε αυτό το σημείο, ότι ο κ. Ιωάννου κατά την αγόρευση του προέβη σε αναφορά περί πολλαπλότητας του κατηγορητηρίου. Εξέτασα με πολλή προσοχή την εισήγηση του κ. Ιωάννου και δεν συμφωνώ με αυτήν, έχοντας υπόψη τόσο το κατηγορητήριο όσο και με βάση την σχετική επί του θέματος Νομολογία (βλ. Ξυδιάς κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 174, Ομήρου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 588). Από τις κατηγορίες διαφαίνεται ξεκάθαρα ποια είναι τα επίδικα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, ήτοι η πρώτη κατηγορία αφορά την ανέγερση οικοδομής άνευ άδειας της Αρμόδιας Αρχής, η δεύτερη κατηγορία αφορά κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή και η τριτη κατηγορία αφορά μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρία άδεια της αρμόδιας αρχής. Προς τούτο παρατίθενται και τα σχετικά Άρθρα του περί Ρυθμίσεων Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96. Σύμφωνα με το Άρθρο 12

(5)(α) του Συντάγματος, κάθε κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα «να πληροφορηθή εις καταληπτήν υπ' αυτού γλώσσαν αμέσως και λεπτομερώς την φύσιν και τους λόγους της εις αυτόν αποδιδομένης κατηγορίας.» Το δικαίωμα του κατηγορούμενου να γνωρίζει τις κατηγορίες εναντίον του έχει αναγνωριστεί και από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Panayiotis Kannas alias Pombas v. The Police

(1968)2 C.L.R. 29 και Κypros Chrysostomou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 176). Έκφραση του δικαιώματος αυτού είναι και η ευχέρεια που παρέχεται στον κατηγορούμενο για υποβολή αιτήματος για περαιτέρω λεπτομέρειες εκεί όπου η κατηγορία δεν παρέχει επαρκή πληροφόρηση για ουσιαστικό συστατικό (βλ. Attorney General v. Petros Demetriou Hjiconstanti

(1969)2 C.L.R. 5, Δημοκρατία ν. ΧΑΡAΛΑΜΠΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΣΠYΡΟΥ

(2000)2 Α.Α.Δ. 107, ΣΙΜΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766, Σ.Π. ν. Αστυνομίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 468). Σκοπός του ποινικού δικαίου, ως προκύπτει από την προαναφερθείσα Νομολογία, αποτελεί να μην γίνεται οποιαδήποτε παραπλάνηση ή σύγχυση του Κατηγορούμενου, σε τέτοιο βαθμό που να έχει επηρεαστεί η Υπεράσπισή του. Περαιτέρω, στην υπόθεση Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Υποβλήθηκε παράπονο ως προς τη στέρηση του δικαιώματος του εφεσείοντα να υπερασπιστεί δεόντως τον εαυτό του. Το παράπονο κρίνεται ανυπόστατο. Το Άρθρο 6

(3)(α) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβάλλει να γνωστοποιούνται οι συγκεκριμένες κατηγορίες και οι αναγκαίες λεπτομέρειες. Αυτό είναι βέβαια ορθό εφόσον οι λεπτομέρειες ενός αδικήματος διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο στην όλη ποινική διαδικασία, ώστε ο κατηγορούμενος να γνωρίζει εκ των προτέρων τι επακριβώς αντιμετωπίζει, ώστε να δύναται να ετοιμάσει την υπεράσπιση του σε κάθε μια από τις κατηγορίες. Το ουσιώδες πάντοτε για τον κατηγορούμενο είναι να γνωρίζει με επάρκεια το μέγεθος και την έκταση των κατηγοριών. Αυτό πέραν βέβαια της δυνατότητας που αυτός έχει να ζητήσει περαιτέρω λεπτομέρειες των συνθηκών κάτω από τις οποίες επέδειξε την κατ' ισχυρισμόν παράνομη συμπεριφορά (Loizou & Pikis: "Criminal Procedure in Cyprus" σελ. 47).» Αναφορικά με την υπόθεση Κ.Ο.Τ. ν. Σωφρονίου

(2008)2 Α.Α.Δ. 803, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Ιωάννου, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει την αρχή ότι περαιτέρω λεπτομέρειες μπορούν να ζητηθούν ως προς την ιδιότητα του Κατηγορούμενου, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά επί του αν αυτό το αίτημα θα γινόταν αποδεκτό από το Δικαστήριο σχετικά με τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε στην υπόθεση εκείνη. Σημειώνεται ότι η προαναφερθείσα υπόθεση αφορούσε κατηγορίες για παράβαση των περί Κέντρων Αναψυχής Κανονισμών του 1986, Kαν. 11

(9)και 32, όπου αποφασίστηκε ότι οι Κανονισμοί αυτοί δεν αποκάλυπταν οποιοδήποτε αδίκημα για την παραβίαση των οδηγιών της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Ως προς τις περεταίρω λεπτομέρειες που ζητούνται στα πλαίσια του παρόντος ενδιάμεσου αιτήματος, ο κ. Ιωάννου στήριξε το αίτημα του επί του ότι ζητούνται περαιτέρω λεπτομέρειες μόνο αναφορικά με το ποιοι διέπραξαν τα επίδικα αδικήματα και υπό ποια ιδιότητα κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Για να γίνει αντιληπτό το ενδιάμεσο αίτημα θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω τις λεπτομέρειες αδικημάτων του παρόντος κατηγορητηρίου. Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες για τα οποία κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 προνοούν τα εξής: ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ανέγερση οικοδομής άνευ άδειας της Αρμόδιας Αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β) και (στ) και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96, καθώς και των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ «Ο κατηγορούμενος 1 σε άγνωστη ημερομηνία και μέχρι σήμερα στην Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 2 και/ή ως ενοικιαστής και/ή ως κάτοχος μέρους του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [..], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], το οποίον βρίσκεται στις [.], εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού καθώς και η Κατηγορούμενη 2, ανήγειραν και/ή ανέχθηκαν και/ή επέτρεψαν να ανεγερθεί και/ή προέβηκαν σε μετατροπή και/ή προσθήκη στο εν λόγω ακίνητο και/ή ανέχθηκαν και/ή επέτρεψαν να γίνει μετατροπή και/ή προσθήκη στο ακίνητο των ακολούθων: α) προσθήκη δαπέδου τύπου deck κυμαινόμενου πλάτους 120/140 εκ. στο δυτικό δημόσιο πεζοδρόμιο β) προσθήκη/επέκταση δωματίου στη βορειοανατολική πλευρά του ακινήτου στο ισόγειο με μεταλλικό/ξύλινο σκελετό και οροφή από ανάγλυφους τσίγκους, διαστάσεων 3,50 x 1,70 x 3,30 μέτρων γ) προσθήκη μεταλλικού στεγάστρου με οροφή διαφανείς πλάκες από fiberglass στον εξωτερικό χώρο μπροστά από την προσθήκη/ bar διαστάσεων 3,50 2,30 μέτρων και μεταξύ προσθήκης και σκάλας προς το υπόγειο του ακινήτου διαστάσεων 4,30 x 4,00 μέτρων (δ) δρόμο/πεζοδρόμιο με άνισο ύψος σκαλοπατιών από 15,0 εκ. μέχρι 24,0 εκ. και πλάτος από 19,0 εκ. μέχρι 30,0 εκ. (ε) προσθήκη/επέκταση στεγάστρου στην αρχή της υφιστάμενης σκάλας προς το υπόγειο του ακινήτου με κολώνα διαστάσεων 0.97 x 0,50 μέτρα επενδυμένη με πέτρα από τριγωνικό αέτωμα με μετόπη και δίκλινη στέγη με κεραμίδια μήκους 2,10 μέτρων και ύψους 0,70 μέτρων και (στ) προσθήκη πάγκους κατά μήκους 5 μέτρων και οριζόντιας σωλήνας κάτω από τον πάγκο σε ύψος περί τα 0,40 μέτρα όλα χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή.» ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως της Αρμόδιας Αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 2, 10 και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96 καθώς και των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ως έχουν τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ «Ο κατηγορούμενος 1 σε άγνωστη ημερομηνία και μέχρι σήμερα στην Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 2 και/ή ως ενοικιαστής και/ή ως κάτοχος μέρους του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], το οποίον βρίσκεται στις [.], εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού καθώς και η Κατηγορούμενη 2 κατέχουν και/ή χρησιμοποιούν μέρος του εν λόγω ακινήτου χωρίς τελικό πιστοποιητικό εγκρίσεως παρά της Αρμόδιας Αρχής.» ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής χωρία άδεια της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(ε),

(2), 9 και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96, των άρθρων 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 καθώς και του άρθρου 2, 20

(1), 21 - 23 και 87

(1)-

(7)του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972, Ν. 90/72 όπως τροποποιηθήκαν. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ «Ο κατηγορούμενος 1 σε άγνωστη ημερομηνία και μέχρι σήμερα στην Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 2 και/ή ως ενοικιαστής και/ή ως κάτοχος μέρους του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], το οποίον βρίσκεται στις [.], εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού καθώς και η Κατηγορούμενη 2 μετέτρεψαν ή επέτρεψαν η ανέχθηκαν τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης του ακινήτου από χώρο εισόδου και/ή διέλευσης πελατών του ξενοδοχείου και/ή του ακινήτου σε επιχείρηση καφετερίας και/ή σνακ μπαρ και/ή χώρο λιανικής πώλησης διαφόρων ροφημάτων (όπως μεταξύ άλλων αλκοολούχων) χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής.» Από τις Λεπτομέρειες Αδικημάτων, ως έχουν αναφερθεί πιο πάνω, καθίσταται ξεκάθαρο ότι κατηγορείται τόσο ο Κατηγορούμενος 1 όσο και η Κατηγορούμενη 2 Εταιρεία για την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Συγκεκριμένα στις Λεπτομέρειες Αδικημάτων γίνεται αναφορά ότι «Ο κατηγορούμενος 1» και «καθώς και η Κατηγορούμενη 2» κατηγορούνται για τα επίδικα αδικήματα. Μάλιστα στις τρεις κατηγορίες του κατηγορητηρίου περιλαμβάνονται και τα Άρθρα 20, 21 και 23 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, καθιστώντας ξεκάθαρο ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται τόσο ως αυτουργοί όσο και ως συναυτουργοί και συνεργοί. Ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα περαιτέρω λεπτομερειών ως προς το ποιος κατηγορείται ότι διέπραξε τα επίδικα αδικήματα καθώς κάτι τέτοιο προκύπτει ξεκάθαρα από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων. Ως προς τις περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με ιδιότητα με την οποία κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, αναφορικά με την πρώτη κατηγορία, η ανέγερση οικοδομής, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, αποτελεί ποινικό αδίκημα με βάση το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96 που προνοεί τα εξής: «20

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3 [.] διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Από το προαναφερόμενο Άρθρο προκύπτει ότι πρόσωπο το οποίο ανεγείρει οικοδομή χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή διαπράττει αδίκημα και υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο μέχρι ένα έτος ή χρηματική ποινή μέχρι τις €10.000 ή και στις δύο ποινές. Όμως, το Άρθρο 20 του Κεφ. 96 δεν διαχωρίζει την ιδιότητα με την οποία πρόσωπο μπορεί να έχει ποινική ευθύνη. Δηλαδή το ζήτημα της ιδιότητας του προσώπου που διαπράττει το προαναφερόμενο αδίκημα δεν αποτελεί ουσιαστικό συστατικό του αδικήματος που εκτίθεται στην πρώτη κατηγορία, ώστε να τίθεται οποιαδήποτε παραπλάνηση των Κατηγορουμένων και να είναι επιθυμητή η περαιτέρω διευκρίνηση που επιζητούν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Εν πάση περίπτωση ο κ. Ιωάννου δεν αμφισβήτησε ούτε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είναι είτε διευθυντής της Κατηγορούμενης 2 Εταιρείας είτε ενοικιαστής είτε κάτοχος του επίδικου ακινήτου. Το επίδικο ζήτημα κατά πόσο εν τέλει και υπό ποια ιδιότητα οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 όντως διέπραξαν το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας είναι θέμα απόδειξης της υπόθεσης από την Παραπονούμενη, στο επίπεδο που διέπει ποινικές υποθέσεις,[1] κατά την ακροαματική διαδικασία. Σημειώνεται επιπλέον, ως ανάφερε και ο κ. Χαραλάμπους κατά την δική του αγόρευση, ότι εν πάση περίπτωση η Παραπονούμενη δεν γνωρίζει την ακριβή ιδιότητα των Κατηγορουμένων 1 και 2, ώστε να είναι σε θέση να παράσχει τις περαιτέρω λεπτομέρειες και συμφωνώ με την θέση του κ. Χαραλάμπους ότι οι λεπτομέρειες αυτές βρίσκονται στην αποκλειστική γνώση των Κατηγορουμένων 1 και 2 και θα διασαφηνιστούν κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης. Στρεφόμενη τώρα στην δεύτερη κατηγορία, αυτή της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως της αρμόδιας αρχής που με βάση το Άρθρο 20

(1)(γ) του Κεφ. 96 αποτελεί ποινικό αδίκημα. Συγκεκριμένα, το Άρθρο 20

(1)(γ) του Κεφ. 96 προνοεί τα εξής: «20

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο [.] (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10 [.] διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Ως εκ τούτου και για την δεύτερη κατηγορία το ζήτημα της ιδιότητας του προσώπου που διαπράττει το προαναφερόμενο αδίκημα δεν αποτελεί ουσιαστικό συστατικό του προαναφερόμενου αδικήματος ώστε να τίθεται θέμα οποιασδήποτε σύγχυσης των Κατηγορουμένων 1 και 2 και να είναι επιθυμητή η περαιτέρω διευκρίνηση που επιζητούν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 σχετικά με την ιδιότητα με την οποία αυτοί κατηγορούνται με την δεύτερη κατηγορία. Αναφορικά με την τρίτη κατηγορία με βάση το Άρθρο 20

(1)(ε) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει οποιοδήποτε όρο επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 6 ή 9 του Κεφ. 96, διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές.[2] Το Άρθρο 9

(1)(β) (viii) του Κεφ. 96 προβλέπει τα εξής: «9

(1)Kατά τη χορήγηση άδειας δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η αρμόδια αρχή έχει εξουσία, τηρουμένων των εκάστοτε κανονισμών που είναι σε ισχύ, να εξετάσει και επιβάλει όρους οι οποίοι εκτίθενται στην άδεια ως ακολούθως, δηλαδή [.] (β) σχετικά με την ανέγερση οποιασδήποτε νέας οικοδομής ή προσθήκης, μετατροπής ή επισκευής σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή, όρους αναφορικά με [.] (viii) τη χρήση στην οποία η οικοδομή δυνατό να τεθεί.» Στην παρούσα περίπτωση, ως φαίνεται από τις λεπτομέρειες αδικήματος της τρίτης κατηγορίας, η εγκεκριμένη χρήση ήταν «ως χώρος εισόδου και/ή διέλευσης πελατών του ξενοδοχείου και/ή του ακινήτου» και μετατράπηκε σε «επιχείρηση καφετερίας και/ή σνακ μπαρ και/ή χώρο λιανικής πώλησης διαφόρων ροφημάτων». Συνεπώς ούτε για την τρίτη κατηγορία το ζήτημα της ιδιότητας του προσώπου που διαπράττει το αδίκημα της μετατροπής της εγκεκριμένης χρήσης του επίδικου ακινήτου αποτελεί ουσιαστικό συστατικό του προαναφερόμενου αδικήματος ώστε να τίθεται οποιαδήποτε παραπλάνηση των Κατηγορουμένων 1 και 2 και συνεπώς να είναι επιθυμητή η περαιτέρω διευκρίνηση που επιζητούν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 σχετικά με την ιδιότητα με την οποία αυτοί κατηγορούνται και για αυτήν την κατηγορία. Σημειώνεται ξανά ότι το ζήτημα αν εν τέλει και υπό ποια ιδιότητα οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 όντως διέπραξαν το αδίκημα που τους προσάπτεται με την τρίτη κατηγορία είναι θέμα απόδειξης και διασαφήνισης κατά την ακροαματική διαδικασία. Συνακόλουθα, για λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, το ενδιάμεσο αίτημα των Κατηγορούμενων 1 και 2 να τους παρασχεθούν περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με το ποιος κατηγορείται ότι διέπραξε τα επίδικα αδικήματα απορρίπτεται καθώς προκύπτει ξεκάθαρα από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ότι κατηγορούνται τόσο ο Κατηγορούμενος 1 όσο και η Κατηγορούμενη 2 Εταιρεία. Επιπλέον, απορρίπτεται το ενδιάμεσο αίτημα των Κατηγορούμενων 1 και 2 να τους παρασχεθούν περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με την ιδιότητα που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται, στις τρεις κατηγορίες που τους προσάπτονται, καθότι δεν αποτελεί ουσιαστικό συστατικό των αδικημάτων του κατηγορητηρίου. (Υπ) .............................. Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. [2] Σημειώνεται ότι με βάση το Άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 96, κανένα πρόσωπο δεν δύναται να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής χωρίς άδεια, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως, από την αρμόδια αρχή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο