Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. MAHMOUD AMARA (Μαχμούτ Αμάρα) κ.α., Αρ. Υπόθεσης 3249/22, 20/10/2023

(1)Κλήση Κατηγορούμενου στην παρούσα ποινική υπόθεση επιδόθηκε προσωπικά στον Κατηγορούμενο 1 στις 06.05.22.

(2)Στις 03.06.22, ημερομηνία πρώτου ορισμού της παρούσας υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος 1 αρχικά δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να απαντήσει στις κατηγορίες υπ'αρ. 1 - 6 που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου εκδόθηκε εναντίον του Ένταλμα Σύλληψης (στο εξής «Ε/Σ»). Ακολούθως, ως διαφαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου, εντός της ίδιας μέρας αλλά σε μεταγενέστερη ώρα, ο Κατηγορούμενος 1 παρουσιάστηκε και ζήτησε χρόνο όπως απαντήσει στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ως εκ τούτου, η υπόθεση ορίστηκε στις 16.09.22 για να απαντήσει ο Κατηγορούμενος 1 στις κατηγορίες ενώ αυτός υπέγραψε εγγύηση €3000 για να είναι παρών και το Ε/Σ εναντίον του ακυρώθηκε.

(3)Ακολούθως, στις 15.09.22, το Δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης νωρίτερα της προγραμματισμένης ημερομηνίας, καθώς αυτό θα απουσίαζε στις 16.09.22 για υπηρεσιακούς λόγους και ως εκ τούτου η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για απάντηση στις 04.11.22 και εναντίον του Κατηγορούμενου 1 εκδόθηκε Ε/Σ το οποίο παρέμεινε ανεκτέλεστο.

(4)Στη συνέχεια, στις 04.11.22, αν και ο Κατηγορούμενος 1 είχε νομική εκπροσώπηση δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς, η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για Απάντηση στις κατηγορίες στις 18.11.22 ενώ το Ε/Σ εναντίον του Κατηγορούμενου 1 συνέχισε να παραμένει ανεκτέλεστο και οι δικηγόροι του ανάλαβαν όπως τον παρουσιάσουν την επόμενη δικάσιμο.

(5)Στις 18.11.22, όμως, ο Κατηγορούμενος 1 δεν εμφανίστηκε και ούτε είχε νομική εκπροσώπηση και ως εκ τούτου ενεργοποιήθηκε το Ε/Σ που εκκρεμούσε εναντίον του, με οδηγίες όπως εκτελεστεί πάραυτα. Συνεπώς, η υπόθεση ορίστηκε ξανά για απάντηση στις Κατηγορίες στις 27.1.23 και Έλεγχο του Ε/Σ εναντίον του Κατηγορούμενου 1.

(6)Στις 27.01.23 εμφανίστηκε ο αρμόδιος αστυνομικός που προσπάθησε να εκτελέσει το Ε/Σ και ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος 1 αναχώρησε από την Κυπριακή Δημοκρατία στις 01.07.22 με προορισμό την Βουκουρέστι, Ρουμανίας και χωρίς ημερομηνία επιστροφής. Προς απόδειξη των προαναφερόμενων παρουσίασε αντίγραφο ημερολογίου ενέργειας της Αστυνομίας ημερ. 26.01.23 και αντίγραφο του έντυπου βεβαίωσης από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ). Ως εκ τούτου, η υπόθεση παρέμεινε για Απάντηση στις κατηγορίες αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 στις 24.03.23 ενώ το Ε/Σ εναντίον του Κατηγορούμενου 1 ακυρώθηκε.

(7)Ακολούθως, στις 24.03.23 και πάλι η υπόθεση ορίστηκε εν νέου για Απάντηση στις κατηγορίες αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 στις 28.04.23, διαδικασία η οποία επαναλήφθηκε στις 28.04.23 και η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου στις 26.05.23 για Απάντηση στις κατηγορίες αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1.

(8)Στις 26.05.23, η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε όπως παραμείνει η υπόθεση για εξέταση κατά πόσο μπορεί να προχωρήσει η υπόθεση στην απουσία του Κατηγορούμενου 1 και ως εκ τούτου η υπόθεση παρέμεινε στις 09.06.23 και ακολούθως στις 30.06.23 και ξανά στις 06.10.23 για να υποβληθεί το σχετικό αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής.

(9)Στις 06.10.23 υποβλήθηκε αίτημα, από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ενώπιον του Δικαστηρίου υπό την νέα του σύνθεση, όπως η παρούσα υπόθεση αποπερατωθεί στην απουσία του Κατηγορούμενου 1. Κατά την προφορική αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή ανάφερε τους λόγους επί τους οποίους στηρίζει το αίτημα του και παράπεμψε το Δικαστήριο στην σχετική επί του θέματος Νομολογία. To κύριο νομοθετικό πλαίσιο που καθορίζει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδικάζει συνοπτική δίκη στην απουσία κατηγορουμένου, καθορίζεται από το Άρθρο 89

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, το οποίο προνοεί τα εξής: «89.-

(1)Αν σε συνοπτική δίκη κατηγορούμενος ο οποίος δεν έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να παραστεί αυτοπροσώπως δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 45, παραλείπει να εμφανιστεί στον ορισμένο χρόνο για εμφάνιση, κατόπι απόδειξης επίδοσης σε αυτόν κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην ακρόαση της υπόθεσης και να αποφασίσει στην απουσία του ή, αν θεωρεί σκόπιμο να αναβάλει την υπόθεση και να εκδώσει ένταλμα για τη σύλληψη του δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού.» Περαιτέρω, στον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ως έχει τροποποιηθεί, περιέχονται διατάξεις σχετικά με την παρουσία ενός κατηγορούμενου στη δίκη μιας ποινικής υπόθεσης. Συγκεκριμένα το άρθρο 63

(1)του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «63.-

(1)Ο κατηγορούμενος δικαιούται να είναι παρών στο Δικαστήριο καθόλη τη διάρκεια της δίκης εφόσον συμπεριφέρεται ευπρεπώς.» Ενώ το Άρθρο 112

(3)του Κεφ. 155 προνοεί ότι: «112

(3)Καμιά απόφαση που εκδόθηκε από οποιοδήποτε Δικαστήριο δεν λογίζεται άκυρη λόγω μόνο της απουσίας οποιουδήποτε διαδίκου ή του δικηγόρου του κατά την ημέρα που γνωστοποιήθηκε η έκδοση της ή λόγω οποιασδήποτε παράλειψης να παρασχεθεί στους διαδίκους ή στους δικηγόρους τους ή σε οποιοδήποτε από αυτούς, ειδοποίηση για την ημέρα αυτή ή λόγω οποιουδήποτε μειονεκτήματος στην παροχή τέτοιας ειδοποίησης.» Σύμφωνα με την υπάρχουσα Νομολογία επί του θέματος, τόσο Κυπριακή όσο και Αγγλική, αλλά και ως προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό του Άρθρου 89

(1)του Κεφ. 155, το ζήτημα αφορά άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ως μοναδικού κριτή εξισορρόπησης της διφυούς φύσεως της παρουσίας του κατηγορούμενου, ανάλογα ως δικαίωμα και ως υποχρέωση του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα, στην Γρηγορίου ν. Συμβούλιου Εγγραφής Κτηματομεσιτών,

(2016)2 Α.Α.Δ. 816, οπού εξετάστηκε ενδελεχώς το ζήτημα της παρουσίας κατηγορούμενου σε ποινική υπόθεση, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Είναι γεγονός ότι η παρουσία ενός κατηγορουμένου σε μια δίκη μπορεί ταυτόχρονα να νοηθεί και σαν δικαίωμα και σαν υποχρέωση. Η διφυής αυτή φύση διέπεται από τις αρχές που αφορούν την προστασία της έννομης τάξης η οποία καθορίζεται από την ανάγκη σεβασμού της δικαστικής διαδικασίας ως προαπαιτούμενο για την ύπαρξη της. Επίσης διέπεται από τις αρχές προστασίας του ατομικού δικαιώματος της παρουσίας ενός ατόμου σε διαδικασία που τον αφορά, ποινικής υφής, με τις συνέπειες που μπορεί αυτή να έχει.» Συναφώς, κατά πόσο το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην απουσία του Κατηγορούμενου να ακούσει την υπόθεση του και να επιβάλει ποινή ή να εκδώσει ένταλμα σύλληψης για να είναι αυτός παρών επαφίεται στη διακριτική του εξουσία η οποία ασκείται δικαστικά. Μεταξύ των παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής αυτής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η φύση και η σοβαρότητα των κατηγοριών, κατά πόσο αυτές ενέχουν το στίγμα της ανεντιμότητας, το είδος και το ύψος της ποινής που επιβάλλεται για τέτοιου είδους κατηγορίες (βλ. Niazi Ahmed v. The Police

(1952)19 C.L.R. 127, Kapodistria v. Petrakis A. Petrides

(1957)22 C.L.R. 181, Ioannis Socratis alias "Kokkalos" v. The Police

(1967)2 C.L.R. 26, Christodoulos Michael and Others v. Police

(1987)2 C.L.R. 98, Aριστοδήμου ν. Κ.Ο.Τ.

(2007)2 Α.Δ.Δ.193), αν ο κατηγορούμενος βαρύνεται ή όχι με προηγούμενες καταδίκες, κατά πόσο αυτός έχει παραιτηθεί οικειοθελώς του δικαιώματος να είναι παρών ή, καίτοι απών, εκπροσωπείται από συνήγορο και δηλώνει ότι επιθυμεί να είναι παρών (βλ. Ποταμός v. Alpha Bank Cyprus Ltd

(2012)2 Α.Α.Δ. 167). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση ημερ. 13.12.2021, Δοξάκη ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/21. Περαιτέρω, στην Γρηγορίου (ανωτέρω) αναφέρθηκαν ότι «Η συμπεριφορά του ίδιου του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τη φύση της υπόθεσης και την ποινή που δύναται να επιβληθεί είναι δύο βασικοί παράμετροι που το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ασκώντας τη σχετική διακριτική του εξουσία. Ωστόσο και σε σοβαρές υποθέσεις το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει στην εκδίκαση στην απουσία του κατηγορούμενου, αν η απουσία του είναι αποτέλεσμα οικειοθελούς πράξης με σκοπό την παρεμπόδιση της πορείας της δικαιοσύνης.» Στο Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016 σελ.1923 υπό τον τίτλο Failure of an accused to appear τονίζεται η σημασία του οικειοθελούς της παραίτησης εκ του δικαιώματος παρουσίας του κατηγορουμένου, αλλά και ταυτόχρονα επιδοκιμάζεται η ανάγκη εξέτασης του θέματος υπό το πρίσμα πάντοτε των συμφερόντων της δικαιοσύνης «With due regard for the interest of justice» (βλ. R (Drinkwater) v. Solibull Magistrates' Court [2012] 176 JP 401 και R (Killick) ν. West London Magistrates' Court [2012] EWHC 3864 (Admin) at

(17)). Στην Αγγλική υπόθεση R. v. Jones (RE W)(No 2) [1972] 2 All E.R., σελ. 731, τονίστηκε πως αν και ως γενικός κανόνας ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να είναι παρών στη δίκη του, εάν οικειοθελώς απεκδύεται του δικαιώματος του, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να συνεχίσει την διαδικασία στην απουσία του. Το Αγγλικό Εφετείο προς τούτο έκρινε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε την διακριτική του εξουσία να συνεχίσει στην απουσία του κατηγορούμενου, ο οποίος ενώ γνώριζε την ημέρα συνέχισης της δίκης, παρέλειψε να εμφανισθεί. Περαιτέρω, στην υπόθεση The Republic v. Nicos Demetriades and another

(1973)2 C.L.R. 289 τονίστηκε ότι η παρουσία του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του είναι δικαίωμα και ταυτόχρονα υποχρέωση και το Δικαστήριο, ασκώντας τις συμφυείς εξουσίες του, δύναται σε εξαιρετικές περιστάσεις και ανεξαρτήτως εάν ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται ή όχι από συνήγορο να προχωρήσει σε εκδίκαση της υπόθεσης του στην απουσία του. Στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην αγγλική υπόθεση R. v. Abrahams [1895] 21 V.L.R. 343, όπου λέχθηκαν τα εξής σημαντικά από τον William J στην σελ. 347: «It will thus be seen that in my opinion in all cases whether of felony or misdemeanor, whether the accused be on bail or in custody, whether he be represented by counsel or not, he has a right to be present, subject only to onequalification, and that is, that he does not abuse that right. If he abuses that right for the purpose of obstructing the proceedings of the Court by unseemly, indecent, or outrageous behaviour, the Judge may have him removed and proceed with the trial in his absence, or he may discharge the jury, but subject to that qualification the right of being present remains with the accused as long as he claims it. When he waives it, then the discretion of the Judge comes into play. To take an extreme case by way of illustration: Suppose an accused person to be out on bail, to appear and take his trial for either a felony or misdemeanor, and that when his trial comes on he is found to have absconded. By so doing, I take it, the accused has clearly waived his right to be present, and the Crown might elect to go on with the trial in the prisoner's absence, but then the presiding Judge has to exercise his discretionary power;if in such a case the accused was not represented by counsel in Court, or even if he were so represented, his presence was necessary for the proper conduct of his defence by his counsel, the Judge would, I apprehend, certainly exercise his discretion by post» Επιπρόσθετα, στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Criminal Procedure in Cyprus' των κ.κ. Λοΐζου και Πική, στις σελίδες 79-80, σημειώνονται σχετικά επί του θέματος τα εξής: «The accused has a right to be present at his trial, a right safeguarded by the provisions of Articles 12 and 30 of the Constitution and those of Article 6 of the European Convention on Human Rights, ratified by Law 118 of 1968. Further he has a duty to be present at his trial unless his appearance has been dispensed with under Cap.155 and in particular sections 45

(1)and 63

(3). In the case of The Republic v. Demetriades and Another, the Supreme Court held (Hadjianasstassiou, J., dissenting) that the obligation cast on the accused to be present at his trial is not inconsistent and does not frustrate his right to attend. Reasonable force may be exercised to bring the accused before the Court. Exceptionally, the Court may decide, in the exercise of its discretion, to proceed with the hearing of a serious criminal case in the absence of the accused; reasons relating to the proper administration of justice may dictate such course, especially where the absence of the accused is the product of a deliberate act, intended to frustrate the course of justice. If it is decided to hear a case in the absence of the accused where he has not pleaded to the charge, the presumption of innocence makes it imperative to record a plea of not guilty. Where a case is heard in the absence of the accused, while he is detained in custody, steps should be taken to serve him with a copy of the charge, inform him of the right to be present and ask, in a proper case, if he wishes, free legal assistance. The right of the accused to be present at the trial, personally or through an advocate, as the case may be, is vigorously protected by the Courts. On one occasion a retrial was ordered where the accused was represented by counsel, his personal attendance having been dispensed with, and the case was heard in the absence of counsel who failed to attend owing to a misunderstanding as to the date of hearing.» To ζήτημα διεξαγωγής ακρόασης στην απουσία του κατηγορουμένου, εάν αυτός παραιτηθεί από το δικαίωμα να παραστεί στην ακρόαση, έχει επίσης εξεταστεί και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), στα πλαίσια διασφάλισης του δικαιώματος που κατοχυρώνεται στο Άρθρο 6

(3)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α). Μια τέτοια παραίτηση του δικαιώματος παράστασης του κατηγορούμενου στην ακρόαση μπορεί να είναι ρητή ή υπονοούμενη από τη συμπεριφορά κάποιου, όπως όταν για παράδειγμα επιδιώκει να αποφύγει τη δίκη (βλ. Lena Atanasova ν. Βουλγαρίας, 2017, §52 και Chong Coronado ν. Ανδόρας, 2020, §42-45). Ωστόσο, οποιαδήποτε παραίτηση από τα δικαιώματα που διασφαλίζονται στο Άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. πρέπει να πληροί το κριτήριο ότι ο κατηγορούμενος γνωρίζει για αυτήν του την παραίτηση και εύλογα μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι συνέπειες της μη εμφάνισης του ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Sejdovic κατά Ιταλίας [GC], 2006, §86-87). Ως εκ τούτου ότι προκύπτει από τη πλούσια Νομολογία επί του θέματος είναι πως «. η κρατούσα τάση είναι η εκδίκαση να λαμβάνει χώρα στην παρουσία του κατηγορουμένου. Εξίσου όμως δυναμικά προκύπτει η ανάγκη διασφάλισης του κύρους της διαδικασίας ως μέρος της σύμφητης εξουσίας του Δικαστηρίου να πράττει διαφορετικά αν το θεωρεί ότι η πορεία αυτή προστατεύει και διαφυλάσσει το κύρος της διαδικασίας» (βλ. Γρηγορίου (ανωτέρω) και Surefood Ltd ν. Μιχαήλ , Ποινική Έφεση Αρ. 46/2015 ημερ. 07.11.2018). Η διασφάλιση του κύρους και της ορθότητας της διαδικασίας δεν συναρτάται πάντοτε με την παρουσία του κατηγορούμενου, αν και βεβαίως η παρουσία του κατηγορούμενου είναι πρωταρχικής σημασίας προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα του κατηγορούμενου ως κατοχυρώνεται τόσο στα Άρθρα 12 και 30

(3)του Συντάγματος όσο και στο Άρθρο 6

(3)της Ε.Σ.Δ.Α. Άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει και όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της εκάστοτε υπόθεσης. Περαιτέρω, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να προχωρήσει στην απουσία του κατηγορούμενου υπάρχει σε όλα τα στάδια που η υπόθεση είναι ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Λουκαΐδης ν. Αστυνομία

(2014)2 Α.Α.Δ. 884). Στα πλαίσια απονομής της δικαιοσύνης το Δικαστήριο καλείται από την μια να διασφαλίσει τις αρχές τις δίκαιας δίκης και από την άλλη να προστατέψει το κύρος της διαδικασίας και της έννομης τάξης, στον κύριο πυρήνα του οποίου βρίσκεται ο σεβασμός προς το Δικαστήριο και την όλη δικαστική διαδικασία. Επαφίεται, λοιπόν, στο Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία είναι συνηφασμένη με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διασφαλίζει το κύρος της διαδικασίας που βρίσκεται σε εξέλιξη ενώπιον του, αν θα προχωρήσει να επιληφθεί της υπόθεσης στην απουσία του κατηγορούμενου ή αν θα επιμένει στην έκδοση του εντάλματος σύλληψης για να προσαχθεί ο κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι ξεκάθαρο ότι τέτοια εξουσία του Δικαστηρίου να προχωρήσει την ακροαματική διαδικασία στην απουσία του κατηγορούμενου (in absentia) θα πρέπει να ασκείται με πολύ προσοχή και μετά από βαθύ προβληματισμό και κατόπιν προσεκτικής στάθμισης και εκτίμησης όλων των γεγονότων που περιβάλλουν την ενώπιον του υπόθεση και μόνο εκεί που είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί το κύρος της διαδικασίας, χωρίς παράλληλα να θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα ενός κατηγορούμενου για δίκαια δίκη, ως καθορίζεται τόσο από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και την Ε.Σ.Δ.Α. Στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει υπό το φως των γεγονότων, ως έχουν εκτεθεί, κατά πόσο είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να προχωρήσει και να ολοκληρώσει την υπόθεση στην απουσία του Κατηγορούμενου

1. Στάθμισα κάθε σχετικό παράγοντα και συνεκτίμησα κάθε στοιχείο της υπόθεσης με βάση τις νομικές αρχές της νομολογίας που έχω αναφέρει και κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο αλλά και το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται με τη συνέχιση της διαδικασίας, στην απουσία του Κατηγορούμενου 1, λαμβάνοντας υπόψη τους εξής παράγοντες:
2. Ο Κατηγορούμενος 1 έλαβε γνώση του κατηγορητηρίου και της υπόθεσης που καταχωρήθηκε εναντίον του και εμφανίστηκε στο Δικαστήριο μια φορά στις 03.06.22 και προς τούτο υπέγραψε και σχετική εγγύηση.
3. Ο Κατηγορούμενος 1 γνώριζε ότι η υπόθεση του ήταν ορισμένη και έπρεπε να εμφανιστεί. Συγκεκριμένα, στις 03.06.22, όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για Επίδοση, ο Κατηγορούμενος 1 εμφανίστηκε και γνώριζε ότι η υπόθεση του επαναορίστηκε στις 16.09.22 για να απαντήσει στις κατηγορίες. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος 1 μέχρι της 16.09.22 ήταν πλήρως ενήμερος για την ποινική υπόθεση που εκκρεμούσε εναντίον του.
4. Η εκδίκαση της υπόθεσης έχει ήδη αναβληθεί 10 φορές για να απαντήσει ο Κατηγορούμενος 1 στις κατηγορίες ενώ το Ε/Σ ημερ. 18.11.22 εναντίον του Κατηγορούμενου 1 δεν μπορούσε να εκτελεστεί καθώς ο Κατηγορούμενος 1 αποχώρησε από την Κυπριακή Δημοκρατία στις 01.07.22 χωρίς ημερομηνία επιστροφής και δια αυτό τον λόγο ακυρώθηκε από το προηγούμενο Δικαστήριο το προαναφερόμενο Ε/Σ στις 27.01.
5. Συνεπώς, έχει δοθεί αρκετός χρόνος και περιθώριο από το Δικαστήριο προκειμένου να καταστεί δυνατή η παρουσία του Κατηγορουμένου 1 στο Δικαστήριο.
6. Η απουσία του Κατηγορουμένου 1 ανάγεται σε δική του συνειδητή απόφαση εφόσον βρίσκεται στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, καθίσταται ξεκάθαρο ότι ο Κατηγορούμενος 1 ηθελημένα και ενσυνείδητα δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και μάλιστα όχι μόνον δεν προέβη σε οιεσδήποτε ενέργειες για να εμφανιστεί σε μεταγενέστερο χρόνο ή να διορίσει δικηγόρο να τον εκπροσωπεί αλλά έχει φύγει από την γνωστή του διεύθυνση, προφανώς για να αποφύγει τη σύλληψη του και τις όποιες συνέπειες στην υπόθεση, δηλώνοντας προς τούτο την πλήρη αδιαφορία και περιφρόνηση του σε ότι αφορά την παρούσα διαδικασία και προς το Δικαστήριο.
7. Με την επιλογή του Κατηγορουμένου 1 να μην παρουσιαστεί στη δίκη του και να μεταβεί στο εξωτερικό, ο Κατηγορούμενος 1 έδειξε ότι δεν τον ενδιαφέρει να βρίσκεται παρών στο υπόλοιπο της δικαστικής διαδικασίας, επιλέγοντας συνειδητά κάτι τέτοιο.
8. Η όλη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 1, σε συνδυασμό με την παραβίαση των όρων που ετέθησαν από το Δικαστήριο προς εξασφάλιση της παρουσίας του, οδηγούν το Δικαστήριο στο εύλογο συμπέρασμα ότι αυτός έχει πλέον αποποιηθεί του δικαιώματος του να είναι παρών στη δίκη του και να δηλώσει οτιδήποτε αναφορικά με τις κατηγορίες που του προσάπτονται ενώ επίσης εύλογα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος 1 γνωρίζει ποιες θα ήταν οι συνέπειες της συμπεριφοράς του να μην εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
9. Τυχόν Εντάλματα Σύλληψης και συνακόλουθα Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης δεν θα μπορούσαν να εκτελεστούν άμεσα ή σε σύντομο χρόνο αφού δεν είναι γνωστό προς το Δικαστήριο αν ο Κατηγορούμενος 1 ακόμα βρίσκεται στην Ρουμανία από τις 01.07.
10. Συνεπώς οι διαδικασίες για εντοπισμό του Κατηγορούμενου 1 και εκτέλεση του Ε/Σ εναντίον του Κατηγορούμενου 1 δυνατόν να είναι χρονοβόρες και ατέρμονες.
11. Η καθυστέρηση που θα προκαλούσε στην υπόθεση η ενδεχόμενη απόφαση του Δικαστηρίου να επιμένει στην έκδοση νέου Ε/Σ και συνεπακόλουθης εκτέλεσης αυτού εναντίον του Κατηγορούμενου 1 σε υπόθεση η οποία έχει ήδη αποπερατωθεί για τους υπόλοιπους Κατηγορούμενους 2 και 3 με την επιβολή ποινής. Διαφορετική προσέγγιση επί του θέματος θα σήμαινε ότι το Δικαστήριο επικροτεί την μη παρουσία του Κατηγορούμενου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου και την παραβίαση των όρων που τέθηκαν σε αυτόν, προκειμένου να διασφαλιστεί η παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο θα έδιδε πιστεύω λανθασμένα μηνύματα και προς άλλους Κατηγορουμένους. Περαιτέρω, αν αφεθεί η υπόθεση να αναβάλλεται συνεχώς για εκτέλεση του Ε/Σ εναντίον του Κατηγορούμενου 1, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την καταστρατήγηση του κύρους της παρούσας διαδικασίας. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και τις αρχές ως έχουν τεθεί στην υπόθεση Γρηγορίου (ανωτέρω), ασκώ την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ακουστεί η υπόθεση στην απουσία του Κατηγορούμενου
12. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο