ΚΥΡΙΑΚΟ ΑΛΛΑΓΙΩΤΗ ν. ΚΑΛΛΗ ΜΟΝΟΓΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 19504/22, 25/10/2023

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπου η Κατηγορούμενη, κατά ή περί την 07.09.22, εξέδωσε και παρέδωσε στον Παραπονούμενο την επιταγή υπ'αρ. [.] της ΤΡΑΠΕΖΑΣ [ ] ημερ. 07.09.22 δια το ποσό των €5.600 (στο εξής «η επίδικη επιταγή») και η οποία κατά την παρουσίαση της προς πληρωμή στην Τράπεζα δεν εξοφλήθηκε λόγω του ότι η Κατηγορούμενη, χωρίς εύλογη αιτία, προκάλεσε την μη εξόφληση της. Το κατηγορητήριο με το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπη η Κατηγορούμενη καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 04.11.22. H κατηγορία του παρόντος κατηγορητηρίου αφορά παράβαση του Άρθρου 305Α

(2)του Περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα το Άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 προβλέπει τα ακόλουθα: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της.» Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων του παρόντος κατηγορητηρίου, η ευπαίδευτη συνήγορος του Παραπονούμενου ανάφερε ότι οι λεπτομέρειες αδικημάτων είναι ως το κατηγορητήριο, ήτοι το συνολικό οφειλόμενο ποσό, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ανέρχεται στις €5.600 και ενόψει της μερικής συμμόρφωσης εκ μέρους της Κατηγορούμενης, το οφειλόμενο ποσό σήμερα ανέρχεται στις €5.

1. Παράλληλα, η κα. Ιωαννίδου δεν αναφέρθηκε σε οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες της Κατηγορούμενης και ότι, δυνάμει του Άρθρου 24 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, αξιώνει όπως εκδοθεί εναντίον της Κατηγορούμενης διάταγμα καταβολής αποζημίωσης στον παραπονούμενο ύψους €4.900, το οποίο να τελεί υπό 3μηνη αναστολή. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε επί της ουσίας τους τα γεγονότα της παρούσας ποινικής υπόθεσης ως τέθησαν από την συνήγορο του παραπονούμενου και αγόρευσε προφορικά προς μετριασμό της ποινής της Κατηγορούμενης. Το σύνολο της αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου έχει ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να αναφερθεί εδώ στην ολότητα του. Αξίζει όμως να αναφέρω ότι γίνεται αναφορά στις προσωπικές και οικονομικές συνθήκες της Κατηγορούμενης. Περαιτέρω, με την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούμενης πρόβαλε αριθμό μετριαστικών παραγόντων, οι οποίοι όπως εισηγείται θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς εξατομίκευσης της ποινής. Μεταξύ αυτών αποτελούν οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης, η άμεση παραδοχή και απολογία της καθώς και η μερική συμμόρφωση της Κατηγορούμενης αλλά και την αποδοχή αυτής για έκδοση διατάγματος καταβολής αποζημίωσης στον παραπονούμενο διά το ποσό των €4.
2. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από πλευράς τόσο του Παραπονούμενου όσο και της Κατηγορούμενης δια μέσω των συνηγόρων τους. Πιο κάτω θα αναφερθώ στα συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία κρίνονται ουσιαστικά για την διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου αναφορικά με το είδος και έκταση της επιβαλλόμενης ποινής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα για την διάπραξη του οποίου η Κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη είναι σοβαρό. Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον πιο πάνω Νόμο, ήτοι προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €10.000 ή και τις δυο ποινές. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων, όπως αυτό που έχει παραδεχθεί η Κατηγορούμενη έχει τονιστεί επανειλημμένα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα στην Σάββας Θεοχάρους & Υιος Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη κ.α.,

(2016)2 ΑΑΔ 179, αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες στις οποίες οι εφεσίβλητοι κρίθηκαν ένοχοι είναι αρκετά σοβαρές εφόσον η έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα πλήττει καίρια σημαντικό έννομο αγαθό. Αυτό της ασφάλειας και εμπιστοσύνης των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς. Πρόκειται για αδικήματα για τα οποία ο νόμος (Άρθρο 305(Α)

(2)του Π.Κ.) προνοεί κατά ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης 3 ετών ή ποινή προστίμου €10.000 ή αμφότερες τις ποινές, πρόνοια που αντανακλά και τη σοβαρότητα που προσδίδει ο Νομοθέτης στα υπό αναφορά αδικήματα. Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία (Νεοφύτου ν. Κυριακίδης (Αρ. 3)

(1999)2 Α.Α.Δ. 299, Σιμιλλίδης ν. Νικολάου

(2013)2 Α.Α.Δ. 444, Nikiforos Technologies Ltd ν. Χρίστου (Αρ. 1)

(2014)2 Α.Α.Δ. 287 και L.C.A. Domiki Ltd ν. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά.

(2015)2 Α.Α.Δ. 91), το σύνηθες μέτρο ποινικής μεταχείρισης για τα αδικήματα έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα είναι η επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης. Όμως το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των περιστατικών της.» Η πιο πάνω αρχή, ως προς την επιβολή ποινής σε υποθέσεις έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα, επιβεβαιώθηκε και στην μεταγενέστερη απόφαση Ttozios Management Ltd v Κυριάκος Κυριάκος,

(2016)2 ΑΑΔ 277. Στην Χρίστος Αντωνίου Χρίστου ν. Μάρκου Αδάμου

(2012)2 Α.Α.Δ. 772, αναφέρθηκε ότι: «Η ευκολία διάπραξης αδικημάτων αυτής της μορφής, συνδυαζόμενη με την καταστρεπτική συνέπεια που επιφέρει στην κοινωνική εμπορική και οικονομική ζωή του τόπου, είναι αναντίλεκτα. Η συχνότητα καταχώρισης υποθέσεων ενώπιον των δικαστηρίων για παρόμοια αδικήματα, επίσης δεν αμφισβητείται. Επιβάλλεται και συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο ότι αδικήματα αυτής της μορφής πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα αυστηρότητα.» Περαιτέρω, στην L.C.A. Domiki Ltd v R. K. A. Kikkos Developers Ltd κ. α.,

(2015)2 Α.Α.Δ. 91, που αφορούσε την πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής, χωρίς εύλογη αιτία, κατά παράβαση του Άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η κατηγορία που αντιμετώπισαν οι εφεσίβλητοι στο πρωτόδικο Δικαστήριο και στην οποία βρέθηκαν ένοχοι από το Εφετείο, στηρίχθηκε στο Άρθρο 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και επιφέρει ποινή φυλάκισης μέχρι τα τρία έτη ή ποινή προστίμου μέχρι €10.000 ή αμφότερες τις ποινές. Η νομολογία κατά συστηματικό τρόπο έχει στιγματίσει την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρυσμα ή την πρόκληση μη εξόφλησης επιταγών χωρίς εύλογη αιτία, ενέργειες που δημιουργούν σοβαρή αναστάτωση στο εμπόριο εφόσον αφαιρείται το υπόβαθρο της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης που πρέπει να εμποτίζουν τις συναλλαγές αυτές. Η σοβαρότητα συνεπώς του αδικήματος για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσίβλητοι είναι δεδομένη, ιδιαίτερα διότι είναι, δυστυχώς, σύνηθες αδίκημα που πλήττει ευθέως τις εμπορικές συναλλαγές. Παρόλον που ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης, εν τούτοις παρατηρείται ότι το σύνηθες μέτρο ποινικής μεταχείρισης είναι η επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης. Στη Νεοφύτου ν. Κυριακίδης (Αρ. 1)

(1999)2 Α.Α.Δ. 102, το Εφετείο παραμέρισε την αθωωτική απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και έκρινε ένοχο τον εφεσίβλητο για την έκδοση δύο επιταγών χωρίς αντίκρισμα για ποσά ύψους £32.100 και £34.240, αντίστοιχα. Κατά την επιβολή της ποινής στη Νεοφύτου ν. Κυριακίδης (Αρ. 3)

(1999)2 Α.Α.Δ. 299, αφού τονίστηκε και πάλι από το Εφετείο η σοβαρότητα των αδικημάτων με έμφαση στις δυσμενείς επιπτώσεις που τα αδικήματα έχουν στις συναλλαγές των ανθρώπων, ο εφεσίβλητος καταδικάστηκε σε τρίμηνη συντρέχουσα ποινή φυλάκισης σε κάθε κατηγορία. Πιο πρόσφατα, στη Συμιλλίδης ν. Νικολάου

(2013)2 Α.Α.Δ. 444, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε επτά μήνες σε αδίκημα έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος ύψους €100.000 έναντι του οποίου πληρώθηκε μόνο το ποσό των €1.000. Λήφθηκε υπόψη ότι δεν υπήρξε ουσιαστική συμμόρφωση, αλλά ο εφεσείων είχε μακρά εμπορική δραστηριότητα και κοινωνική ζωή χωρίς προηγούμενες καταδίκες ενώ ήταν ευθύς εξ αρχής η επιδίωξη του να παραδεχθεί, όπως και έγινε τελικώς. Δεν λήφθηκε υπόψη, όμως, η περίοδος των 3½ ετών από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι την επιβολή της ποινής, η δε καθυστέρηση της καταχώρησης υπόθεσης στο Δικαστήριο είχε εξηγηθεί στο πλαίσιο των εκεί γεγονότων, με το Εφετείο να παρατηρεί ότι η καθυστέρηση αυτή ήταν εύλογη στα συνήθη πλαίσια της διαδικασίας, ενώ η όποια περαιτέρω καθυστέρηση οφειλόταν εξ ολοκλήρου στον ίδιο τον εφεσείοντα. Στην Nikiforos Technologies Ltd v. Χρίστου

(2014)2 Α.Α.Δ. 424, το Εφετείο αφού ανέτρεψε την πρωτόδικη αθωωτική απόφαση, καταδίκασε τον εφεσίβλητο σε 10μηνη συντρέχουσα φυλάκιση σε κάθε μια από τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπισε για το αδίκημα της πρόκλησης μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία κατά παράβαση του Άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Οι κατηγορίες αφορούσαν σε δύο επιταγές των €40.000 εκάστη και μια τρίτη για €20.
2. Κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε μετά την καταδίκη και ούτε έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια για να καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό ως στοιχείο ουσιαστικής μεταμέλειας.» Λαμβάνω, ως αποτέλεσμα, υπόψη την ποινή που προβλέπει το Άρθρο 305Α

(2)Κεφ. 154, αναφορικά με το αδίκημα το οποίο αποτελεί αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, την σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και όσα έχουν λέχθει από πλευράς του συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2, προς μετριασμό της ποινής της. Κρίνω ότι για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής που καλούμαι να επιβάλλω ότι τα εξής αποτελούν επιβαρυντικά στοιχεία:

(1)Η σοβαρότητα του αδικήματος και το γεγονός ότι αδίκημα, όπως της παρούσας υπόθεσης, κλονίζει την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς (βλ. Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ κ. α. ν Χρίστου Ορφανίδη (ανωτέρω)).

(2)Η έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στην διάπραξη των αδικημάτων αυτών, για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου και που, σε συνδυασμό με την σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή διαφαίνεται μέσα από την προβλεπόμενη εκ του Νόμου ποινή, επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής στην Κατηγορούμενη.

(3)Το ύψος του ποσού της επίδικης επιταγής.

(4)Το γεγονός ότι το ποσό της επίδικης επιταγής δεν έχει πλήρως εξοφληθεί.

(5)Η χρονική διάρκεια της παράλειψης της Κατηγορούμενης, σε ότι αφορά την μη αποκατάσταση του παραπονούμενου και την συνεπαγόμενη βλάβη που επέφερε σε αυτόν (βλ. Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 285). Βεβαίως τα πιο πάνω εξετάζονται σε συνάρτηση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες, ως έχουν τεθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης. Αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες της Κατηγορούμενης λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη:

(1)Η άμεση παραδοχή της Κατηγορούμενης στην κατηγορία σε σχέση με την οποία τώρα της επιβάλλεται ποινή.

(2)Το γεγονός ότι δεν έχουν λεχθεί προηγούμενες καταδίκες της Κατηγορούμενης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Λεωνίδα Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Γεώργιος Χατζηνικολάου ν Αστυνομίας

(1976)2 Α.Α.Δ. 63).

(3)Οι οικονομικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης, που όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα του αδικήματος που έχει διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής (βλ. L.C.A. Domiki Ltd v R. K. A. Kikkos Developers Ltd κ. α., (ανωτέρω), Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου, Ποινική Έφεση Αρ. 276/15 ημερ. 18.09.2017).

(4)Η καταβολή ποσού ύψους €500 προς τον παραπονούμενο, το οποίο δεικνύει και το έμπρακτο της μεταμέλειας της Κατηγορούμενης (βλ. Λίνος Μελάς ν Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 412).

(5)Το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δέχεται όπως εκδοθεί εναντίον της διάταγμα αποζημίωσης του παραπονούμενου διά το ποσό των €4.900, το οποίο επίσης δεικνύει την ειλικρινή μεταμέλεια της. Με βάση τα πιο πάνω, χωρίς να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στο οποίο κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη την μερική συμμόρφωση της Κατηγορούμενης και το γεγονός ότι αυτή αποδέχεται όπως εκδοθεί εναντίον της διάταγμα καταβολής αποζημίωσης στον παραπονούμενο διά το ποσό των €4.900, κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι η αρμόζουσα ποινή είναι η χρηματική ποινή, δίδοντας προς τούτο μια δεύτερη ευκαιρία στην Κατηγορούμενη να τηρεί τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη χρηματική ποινή €600 στην πρώτη κατηγορία. Επίσης η Κατηγορούμενη να υπογράψει εγγύηση ύψους €3.000 να τηρεί τον Νόμο και Κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για 3 έτη. Επιπλέον, έχοντας υπόψη ότι η Κατηγορούμενη συμφωνεί όπως εναντίον της εκδοθεί διάταγμα αποζημίωσης υπερ του παραπονουμενου, ο οποίος δεν έχει πλήρως αποζημιωθεί, ασκώ την διακριτική μου ευχέρεια δυνάμει του Άρθρου 24

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως επιπρόσθετα εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται εναντίον της Κατηγορουμένης διάταγμα αποζημίωσης του παραπονούμενου δια το ποσό των €4.900. Το διάταγμα αποζημιώσεις να τελεί υπό 3μηνη αναστολή. Επιπλέον εναντίον της Κατηγορούμενης επιδικάζονται €1.000 συμφωνηθέντα δικηγορικά έξοδα. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο