Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χριστίνα Καλυφόμματου, Αρ. Υπόθεσης: 548/22, 19/10/2023

(9)(στ)[1] και και 72[2] των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (Κ.Δ.Π. 66/84) και κατά παράβαση του άρθρου 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη στις 31/03/2021, στη Λεμεσό, στάθμευσε το όχημα της επί πεζοδρομίου στην οδό Βιστούλα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) η στάθμευση οχήματος επί πεζοδρομίου (β) από πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος (γ) σε οποιονδήποτε δρόμο. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Αστυφύλακα 3999 - Αντρέα Θεοφάνους (ΜΚ1). Στις 31/03/21 ο ΜΚ1 υπηρετούσε στην Τροχαία Λεμεσού. Εκείνη την ημέρα, δέχθηκε παράπονα πως υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα επί του πεζοδρομίου στην οδό Βιστούλα πίσω από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις στη Λεμεσό. Ο ΜΚ1 μετέβηκε στο σημείο, εντόπισε τα οχήματα, μεταξύ αυτών και το όχημα της κατηγορούμενης, και στις 10:55 π.μ προχώρησε με την έκδοση του εξωδίκου (Τεκμήριο 2). Συνεχίζοντας, ο ΜΚ1 ανέφερε πως λόγω του ότι παρήλθε το χρονικό διάστημα για την πληρωμή του εξωδίκου, εντόπισε τα στοιχεία της κατηγορουμένης από τα στοιχεία του ιδιοκτήτη οχήματος (Τεκμήριο 3) και επικοινώνησε μαζί της στις 27/07/21. Ενημέρωσε την κατηγορούμενη ότι λόγω της μη πληρωμής του εξωδίκου θα καταγγελθεί και ότι θα προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και η ίδια απάντησε: «Δεν ξέρω. Μπορεί να είναι κάποιο από τα παιδιά μου». Ακολούθως, ο ΜΚ1 ετοίμασε τον ανακριτικό φάκελο (Τεκμήριο 1). Οι ερωτήσεις που τέθηκαν στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση επικεντρώθηκαν στο ότι αυτός δεν διερεύνησε ποιο άτομο οδηγούσε ή είχε υπό τον έλεγχο του το όχημα την επίδικη ημέρα. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 πως η κατηγορούμενη του είχε αναφέρει πως δεν οδηγεί η ίδια το συγκεκριμένο όχημα αλλά ότι το όχημα χρησιμοποιείται από τα παιδιά της. Ο ΜΚ1 ανέφερε πως η κατηγορούμενη στην τηλεφωνική τους επικοινωνία δεν ήταν σε θέση να υποδείξει ποιος ήταν ο οδηγός του οχήματος αλλά ούτε απέκλεισε την πιθανότητα να οδηγούσε η ίδια το όχημα την επίδικη ημέρα. Τέθηκε στον ΜΚ1 πως η κατηγορούμενη του είχε αναφέρει πως έχει δέκα παιδιά, οκτώ από τα οποία έχουν ασφάλεια και χρησιμοποιούν το όχημα της. Ήταν η θέση της υπεράσπισης πως ο ΜΚ1 παρέλειψε να διερευνήσει ποιο από τα οκτώ παιδιά της κατηγορούμενης οδηγούσε το όχημα την επίδικη ημέρα. Ο ΜΚ1 ανέφερε πως η κατηγορούμενη ως ιδιοκτήτρια του οχήματος είχε την ευθύνη του οχήματος και σε περίπτωση που δεν οδηγούσε η ίδια το όχημα και ήθελε να αποποιηθεί της ευθύνης της όφειλε να υποδείξει ποιος ήταν ο οδηγός ή ποιος είχε τον έλεγχο του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο. Η κατηγορούμενη επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Ο ΜΚ1 ήταν σαφής και επεξηγηματικός. Ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε πως με βάση το άρθρο 9 του Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νόμο του 1997 (Ν. 47(Ι)/1997) ο ιδιοκτήτης του οχήματος τεκμαίρεται ότι είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Ήταν η θέση του πως η κατηγορούμενη ως ιδιοκτήτρια του οχήματος είχε την ευθύνη του οχήματος. Συνεχίζοντας ανέφερε πως η κατηγορούμενη δεν κατονόμασε άλλο πρόσωπο ως οδηγό του οχήματος ή ως πρόσωπο που είχε τον έλεγχο του οχήματος τον επίδικο χρόνο ενώ παράλληλα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να οδηγούσε η ίδια το όχημα. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου υπεράσπισης. Ανέφερε πως στο κατηγορητήριο δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 9 του Ν. 47(Ι)/1997 και ως εκ τούτου το βάρος απόδειξης δεν μετατίθεται σε αυτήν. Αποτέλεσε εισήγηση της ότι συστατικό στοιχείο του αδικήματος που περιγράφεται στον κανονισμό 58

(9)(στ) των Κ.Δ.Π. 66/84 είναι η οδήγηση του οχήματος από τον κατηγορούμενο. Όπως ανέφερε, η ιδιοκτησία του οχήματος από την κατηγορούμενη δεν αποδεικνύει πως ήταν η ίδια που οδήγησε το όχημα προτού αυτό βρεθεί σταθμευμένο επί του πεζοδρομίου. Ήταν η θέση της συνηγόρου υπεράσπισης πως η κατηγορία της στάθμευσης εξυπακούει προγενέστερη οδήγηση από την κατηγορούμενη. Παρέπεμψε προς τούτο σε πρωτόδικη απόφαση αδελφού δικαστή. Η δική μου όμως σκέψη εκφράζεται στην παρούσα απόφαση. Έχω εξετάσει τις θέσεις των μερών. Ο κανονισμός 58

(9)(στ) των Κ.Δ.Π. 66/84 αποδίδει την ευθύνη για τη στάθμευση οχήματος επί πεζοδρομίου είτε στον οδηγό είτε στο πρόσωπο που έχει την ευθύνη του οχήματος είτε στο πρόσωπο που έχει τον έλεγχο του οχήματος. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η κατηγορούμενη είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος και παραδέχθηκε ότι το έδιδε στα παιδιά της. Ως ιδιοκτήτρια είχε την ευθύνη του οχήματος και ως εκ τούτου σαφώς εμπίπτει στις πρόνοιες της διάταξης του κανονισμού 58

(9)(στ) των Κ.Δ.Π. 66/84 βάσει του οποίου κατηγορείται. Η εισήγηση της δικηγόρου της κατηγορούμενης πως η φράση «σε οποιοδήποτε δρόμο» (που απαντά στην κατηγορία της στάθμευσης επί πεζοδρομίου) προϋποθέτει την απόδειξη οδήγησης κάποιου ατόμου σε δρόμο είναι κατά τη γνώμη μου παντελώς ανεδαφική. Η εισήγηση της δικηγόρου υπεράσπισης πως δεν αποδείχθηκε από την κατηγορούσα αρχή πως η οδός Βιστούλα είναι στην Επαρχία Λεμεσού δεν ευσταθεί. Ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε επί τούτου και το Τεκμήριο 1 ομιλεί από μόνο του. Συνεπώς, η κατηγορούμενη κρίνεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)......................... Ντ. Βαρωσιώτου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό πάνω σε πεζοδρόμιο ή πεζόδρομο [2] Πας όστις παραβαίνει οιανδήποτε των διατάξεων των παρόντων Κανονισμών ή οιονδήποτε όρον άδειας χορηγηθείσης αυτώ δυνάμει οιουδήποτε των παρόντων Κανονισμών, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις ποινή φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή εις χρημματικήν ποινήν μέχρι τρεις χιλιάδες ευρώ (€3.000) ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο