ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΑΒΒΑ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17525/22, 11/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Μ. Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. Ε. Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17525/22 Mεταξύ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v.
- XΡΙΣΤΟΥ ΧΑΜΠΙΑΟΥΡΗ
- ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΣΟΥ
- ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΑΒΒΑ
- ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ----------------------------------------------------------------------------------------- Hμερ.: 11/10/
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. A. Tιμοθέου και κα. Θ. Παπακυριακού. Για τον Κατηγορούμενο αρ. 3: κ. Δ. Λοχίας. Κατηγορούμενος αρ. 3, παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αρ. 3, έχει κριθεί ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στην κατηγορία αρ. 2, η οποία αφορά στο αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ως έχει τροποποιηθεί, και του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Πρόκειται για ποσότητα 3 κιλών και 817.2 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και η διάπραξη του αδικήματος έλαβε χώρα στις 07/09/2022 στη Λεμεσό. Οι κατηγορίες της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (βλ. κατηγορία αρ. 1) και της κατοχής της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών (βλ. κατηγορία αρ. 3) καθώς επίσης της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία αρ. 4), τις οποίες ο κατηγορούμενος αρ. 3 επίσης αντιμετώπιζε, αναστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και ο κατηγορούμενος αρ. 3 απαλλάχθηκε από αυτές. Πρέπει να αναφερθεί, προτού γίνει αναφορά στα γεγονότα που πλαισιώνουν την κατηγορία που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος αρ. 3, ότι μαζί με τον κατηγορούμενο 3, συγκατηγορούμενοι του ήταν άλλα τρία πρόσωπα, δηλαδή οι πρώην κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 4 για τους οποίους η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί σε προηγούμενες ημερομηνίες, αφού οι εν λόγω κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν κατηγορίες που τους αφορούσαν στο κατηγορητήριο σε προγενέστερο στάδιο και το Δικαστήριο προχώρησε και τους επέβαλε ποινές, στις οποίες θα αναφερθούμε κατωτέρω. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος από τον κατηγορούμενο αρ. 3, έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και τα παραθέτουμε αυτούσια: «Κατόπιν πληροφορίας που είχε ληφθεί από την ΥΚΑΝ, η οποία είχε διαβιβαστεί και στις Ελληνικές Αρχές, σε συγκεκριμένη αποθήκη στην Αθήνα της μεταφορικής εταιρείας J&D Logistics Limited, υπήρχαν δύο παλέτα με οικιακές συσκευές, είδη ρουχισμού και άλλα αντικείμενα και ότι κρυμμένα ανάμεσα σε αυτά βρίσκονταν ναρκωτικές ουσίες. Στην πληροφορία γινόταν αναφορά μεταξύ άλλων, ότι στα παλέτα αναγράφονταν τα στοιχεία του 1ου κατηγορούμενου ως αποστολέα αυτών και τα στοιχεία του 2ου κατηγορούμενου ως παραλήπτη. Στην πληροφορία γινόταν επίσης αναφορά ότι οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 μετέβησαν πρόσφατα στην Αθήνα με σκοπό τη διευθέτηση αποστολής στη Δημοκρατία μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών. Κατόπιν έρευνας που έγινε από τις Ελληνικές Αρχές εντοπίστηκαν πράγματι μέσα στα παλέτα δύο νάιλον συσκευασίες, επιμελώς κρυμμένες, οι οποίες όπως διαπιστώθηκε περιείχαν κάνναβη. Κατασχέθηκαν από τις Ελληνικές Αρχές και κατόπιν όλων των ενδεδειγμένων διαδικασιών διευθετήθηκε η ελεγχόμενη παράδοση ομοιωμάτων που είχαν αντικατασταθεί μέσα στα παλέτα, όπως ήταν αρχικά συσκευασμένα οι ναρκωτικές ουσίες. Στις 07.09.22, το εμπορικό πλοίο Ακρίτας ελλιμενίστηκε στην Λεμεσό προερχόμενο από το Πειραιά και μέσα σε αυτό και τα επίδικα παλέτα. Το φορτίο τέθηκε άμεσα υπό διακριτική παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ και τα παλέτα μεταφέρθηκαν στις αποθήκες της εταιρείας J&D Logistics Limited στη Κύπρο. Η γραμματέας της εταιρείας τηλεφώνησε στις 08.09.22 στον 2ον κατηγορούμενο, εφόσον τα στοιχεία αυτού αναγράφονταν πάνω στα σχετικά έντυπα ως παραλήπτης των ναρκωτικών, αλλά αυτός δεν απάντησε. Τηλεφώνησε τότε στον 1ον κατηγορούμενο, τα στοιχεία του οποίου ήταν καταγραμμένα στα έγγραφα της μεταφορικής εταιρείας ως αποστολέας των παλέτων, για να τον ενημερώσει για την άφιξη τους. Ο 1ος κατηγορούμενος της απάντησε ότι θα επικοινωνούσε ο ίδιος με το πρόσωπο που αναφερόταν ως παραλήπτης, για να τον ενημερώσει σχετικά. Περί ώρα 10.20 της ίδιας ημέρας, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μετέβηκαν στις αποθήκες της εταιρείας, συνοδευόμενοι από ακόμη ένα πρόσωπο, παρέλαβαν τα παλέτα, τα φόρτωσαν στο διπλοκάμπινο όχημα με το οποίο είχαν μεταβεί στο χώρο και αναχώρησαν. Μέλη της ΥΚΑΝ βρίσκονταν στο χώρο και παρακολουθούσαν διακριτικά και το διπλοκάμπινο όχημα ανακόπηκε αφού εξήλθε από τους χώρους της αποθήκης. Σε έρευνα που ακολούθησε στο όχημα, εντοπίστηκαν τα ομοιώματα των ναρκωτικών ουσιών και παραλήφθησαν ως τεκμήρια. Σε έρευνα που ακολούθησε από τα μέλη της ΥΚΑΝ στα παλέτα, εντοπίστηκαν ακόμη δύο συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν ναρκωτικές ουσίες. Εντοπίστηκαν ακόμη κόλλες χαρτιού Α4 πάνω στα παλέτα, όπου χειρόγραφα ήταν αναγραμμένα τα στοιχεία του 2ου κατηγορούμενου ως παραλήπτη. Όλα τα τεκμήρια που είχαν εντοπιστεί παραλήφθηκαν και ακολούθως μεταφέρθηκαν για να τύχουν των απαραίτητων επιστημονικών εξετάσεων. Εναντίον του 3ου κατηγορούμενου εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης και έρευνας της οικίας του. Στις 8.9.22 ο 3ος κατηγορούμενος συνελήφθηκε και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε 'Δεν έχω να πω τίποτε'. Την ίδια ημέρα ερευνήθηκε η οικία στην οποία και εντοπίστηκε μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 3ου κατηγορούμενου για πτήση από Λάρνακα προς Σόφια ημερομηνίας 26.6.22 στη θέση 8B, μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 2ου κατηγορούμενου για την ίδια πτήση στη θέση 8D, μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 3ου κατηγορούμενου για πτήση από Σόφια προς Φρανκφούρτη ημερομηνίας 26.6.22 στη θέση 8B και μια κάρτα επιβίβασης στο όνομα του 2ου κατηγορούμενου για την ίδια πτήση στη θέση 8D. Παρελήφθησαν από την Αστυνομία και αφού επιστήθηκε η προσοχή του 3ου κατηγορούμενου στο Νόμο, αυτός απάντησε 'Εντάξει'. Εντοπίστηκε επίσης μια SIM card της Ελληνικής εταιρείας Q-Telecom και αφού ενημερώθηκε ο 3ος κατηγορούμενος ότι θα παραλαμβάνετο και αυτή ως τεκμήριο και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Αφού λήφθηκε συγκατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο για έρευνα του οχήματος του, διενεργήθηκε την ίδια ημέρα έρευνα στη παρουσία του όπου εντοπίστηκαν διάφορες χειρόγραφες σημειώσεις του, δύο αποδείξεις της εταιρείας Western Union με ημερομηνίες 30.8.22 και 31.8.22 στις οποίες αναγράφετο ότι η συμβία του 3ου κατηγορούμενου, του απέστειλε ενόσω αυτός βρισκόταν στην Ελλάδα, τα χρηματικά ποσά των €150 και €200 αντίστοιχα και ένα απόκομμα εισιτηρίου του 3ου κατηγορούμενου της εταιρείας SKY Express ημερομηνίας 31.8.22 από Αθήνα προς Λάρνακα. Αφού ενημερώθηκε ο 3ος κατηγορούμενος ότι θα παραλαμβάνονταν τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε 'Κάμε τη δουλειά σου'. Την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 8.9.22 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από το 3ο κατηγορούμενο στη παρουσία του δικηγόρου κατά την οποία ερωτήθηκε για τις σχέσεις του με τους κατηγορούμενους 1 και 2 και απάντησε ότι δεν είχε να πει τίποτε. Σε ερωτήσεις που του έγιναν σε σχέση με τα επίδικα ναρκωτικά και σε σχέση με τα τεκμήρια που είχαν ανευρεθεί στην οικία του, απαντούσε σε όλες 'ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο'. Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι οι δύο συσκευασίες με τις ναρκωτικές ουσίες που εντοπίστηκαν στα παλέτα, ήταν κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 1 κιλού και 923,3 γραμμαρίων. Μέλη της Κυπριακής Αστυνομίας μετέβησαν στην Αθήνα και παρέλαβαν τις ναρκωτικές ουσίες οι οποίες είχαν κατασχεθεί και μεταφέρθηκαν και αυτές για εξετάσεις στο Γενικό Χημείο του Κράτους, όπου και διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 1 κιλού και 894,1 γραμμαρίων. Μέσω της εταιρείας Western Union διαπιστώθηκε ότι η συμβία του 3ου κατηγορούμενου απέστειλε σε αυτόν ενόσω βρισκόταν στην Ελλάδα, χρηματικά ποσά συνολικού ύψους €1950 σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις. Κατά τη διάρκεια των ερευνών διαπιστώθηκε ότι ο 3ος κατηγορούμενος ταξίδεψε από την Αθήνα στη Κύπρο στην ίδια πτήση με τον 1ον κατηγορούμενο στις 31.8.22, οκτώ ημέρες πριν την άφιξη με πλοίο των επίδικων ναρκωτικών και τα εισιτήρια είχαν πληρωθεί από τον 3ον κατηγορούμενο. Κατόπιν διενέργειας γραφολογικών εξετάσεων, στις κόλλες Α4 οι οποίες εντοπίστηκαν πάνω στα παλέτα με τα στοιχεία του 2ου κατηγορούμενου γραμμένα χειρόγραφα, ταυτίστηκε ο γραφικός χαρακτήρας του 3ου κατηγορούμενου. Σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από το 3ο κατηγορούμενο στις 21.9.22 σε σχέση με τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από τις αστυνομικές ανακρίσεις, αυτός δεν απάντησε και είπε πως 'ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο'. Περαιτέρω, από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, διαπιστώθηκε ότι το γενετικό υλικό του 3ου κατηγορούμενου εντοπίστηκε στις κόλλες Α4 που εντοπίστηκαν πάνω στα παλέτα και σε νάιλον διαφανές μεμβράνη που περιέχει νάιλον τσάντα δεμένη κόμπο εντός της οποίας υπήρχε σακούλι περιτυλιγμένο με κολλητική ταινία μέσα στο οποίο υπήρχαν οι ναρκωτικές ουσίες που εντοπίστηκαν μέσα στα παλέτα (σε επιχρίσματα της εξωτερικής μεμβράνης που ήταν τυλιγμένη γύρω από τη τσάντα και στη περιοχή του κόμπου στη τσάντα). Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν από την Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών, διαπιστώθηκε ταύτιση των αποτυπωμάτων του 3ου κατηγορούμενου με τα αποτυπώματα που εντοπίστηκαν στις κόλλες Α4 που υπήρχαν πάνω στα παλέτα.» Όπως, περαιτέρω, έχει αναφερθεί από την εκπρόσωπο του Γενικού Εισαγγελέα, ο κατηγορούμενος αρ. 3 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αρ.3, για σκοπούς μετριασμού της ποινής κατάθεσε γραπτή αγόρευση στην οποία αναφέρει και επεξηγεί όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που, κατά την κρίση του, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής. Συνοπτικά, ο ευπαίδευτος συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 3, το λευκό του ποινικό μητρώο και την απολογία και μεταμέλεια του για την παράνομη συμπεριφορά του. Παρόλο που αναγνώρισε τη σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο ο κατηγορούμενος αρ. 3 έχει κριθεί ένοχος, αποτέλεσε θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα ιδιάζουσα περίπτωση, η οποία είναι πολύ οριακή και που δεν εμπεριέχει το στοιχείο της εμπλοκής προσώπου σε αδίκημα ναρκωτικών με σκοπό το κέρδος. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 και οι πρώην κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 ήταν φίλοι. Είχαν ταξιδέψει οικογενειακώς στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένου και του καλοκαιριού του
- Ο κατηγορούμενος αρ. 3, είχε μεταβεί στην Αθήνα με τη συμβία του στις 06/08/2022 για διακοπές. Eίχε, επίσης, μεταβεί ο κατηγορούμενος αρ. 1 στην Αθήνα, στην ίδια πτήση μαζί τους. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 είχε πληρώσει για τα ταξιδιωτικά εισιτήρια τους, αφού τα έκλεισε στα πλαίσια της ίδιας κράτησης, ενώ ο κατηγορούμενος αρ. 1 του έδωσε το ποσό σε μετρητά. Το ίδιο ισχύει και για την επιστροφή τους. Ενώ αρχικά ο κατηγορούμενος αρ. 3 και η συμβία του είχαν προγραμματίσει την επιστροφή τους πριν από τις 31/08/2022, ο κατηγορούμενος αρ. 3 αποφάσισε να παραμείνει στην Αθήνα, καθότι στις 25/08/2022 ήθελε να μεταβεί σε συγκεκριμένο αγώνα ποδοσφαίρου. Στον αγώνα μετέβηκε με τον πρώην κατηγορούμενο αρ.
- Κατά ή περί τις ημέρες εκείνες, οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 3 σύχναζαν μαζί. Κάποια μέρα ενώ σύχναζαν σε χώρο όπου διέμενε ο κατηγορούμενος αρ. 1 αυτός εξήγησε στον κατηγορούμενο αρ. 3 ότι θα έστελνε παλέτες στην Κύπρο, και ειδικότερα στον κατηγορούμενο αρ. 2, εντός των οποίων θα υπήρχε ποσότητα κάνναβης. Προς τούτο, επειδή βιαζόταν να προλάβει να αποστείλει τις παλέτες, ζήτησε από τον κατηγορούμενο αρ. 3 να τον βοηθήσει να συμπληρώσει τον κατάλογο με τα (νόμιμα) αντικείμενα που βρίσκονταν εντός της παλέτας. Στο χώρο βρισκόταν μια νάιλον μεμβράνη, επί της οποίας ανευρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου αρ.
- Ο συνήγορος ανάφερε ακόμα ότι αυτή ήταν η εμπλοκή του κατηγορούμενου αρ. 3 με την εν λόγω εισαγωγή, δηλαδή ο κατηγορούμενος δεν είχε αποκομίσει όφελος από τα ναρκωτικά ή την εισαγωγή. Παρείχε συνδρομή υπό οριακές καταστάσεις στον κατηγορούμενο αρ. 1, προκειμένου να βοηθήσει τον τελευταίο στην αποστολή των δύο παλέτων στην Κύπρο. Συγκριτικά ο ρόλος του κατηγορούμενου αρ. 3 ήταν πολύ περιορισμένος από αυτό των πρώην συγκατηγορούμενων του, στους οποίους επιβλήθηκε ποινή σε προγενέστερο στάδιο. Πέραν των πιο πάνω, ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρ. 3 κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις προσωπικές του συνθήκες, ως αποκαλύπτονται από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία υιοθέτησε. Αναμφίβολα το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 3 είναι ιδιαίτερα σοβαρό και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές, ο οποίος προνοεί μέχρι και δια βίου φυλάκιση. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν την σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 391 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ 356 «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.» Ο ίδιος ο Νόμος, στο Άρθρο 30
(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.» (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευθύμιου Σωκράτους, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2021, Ημερ. 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας αδικημάτων ναρκωτικών και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016). Αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Όπως έχει λεχθεί στην Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 193/2019, Ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221 «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.» Παραπέμπουμε, επίσης, στις αποφάσεις Ελενοδώρου Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, ημερ. 11/05/2022 και Ελ Χαπιρ Νάζιπ v. Αστυνομίας,
(2014)2Β Α.Α.Δ 808 όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η σοβαρότητα λοιπόν του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 3 και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση του είναι δεδομένη. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας την εμπλοκή του κατηγορούμενου αρ. 3 στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο, όπως αυτή αναφύεται από τα γεγονότα τα οποία τέθηκαν ενώπιον μας, τόσο από την Κατηγορούσα Αρχή όσο και εκ μέρους της υπεράσπισης. Δεν παραγνωρίζουμε το ρόλο που διαδραμάτισε ο κατηγορούμενος αρ. 3 στην όλη επιχείρηση διακίνησης των επίδικων ναρκωτικών και ότι αυτός περιορίστηκε στο να λάβει μέρος στην εισαγωγή τους με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω. Δηλαδή, ο κατηγορούμενος αρ. 3 με σκοπό να βοηθήσει τον φίλο του και πρώην κατηγορούμενο αρ. 1 προχώρησε με τη συμπλήρωση όλων των απαραίτητων εντύπων για την αποστολή των παλέτων στην Κύπρο, εν γνώσει του ότι μέσα σε αυτά θα υπήρχαν ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 όμως, με την ενέργεια του αυτή, έλαβε μέρος στην επιχείρηση αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο. Η συμμετοχή του αυτή βοήθησε στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο και κατ' επέκταση στη διάδοση τους στην κυπριακή κοινωνία, αν η Αστυνομία δεν παρέμβαινε. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος αρ. 3 αποτέλεσε κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, αφού για να καταστεί εφικτή η αποστολή των ναρκωτικών απαιτείτο η συμπλήρωση των πιο πάνω εγγράφων. Συνυπολογίζουμε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης και ότι δεν ήταν το άτομο το οποίο θα είχε οικονομικό κέρδος από την εισαγωγή των επίδικων ποσοτήτων ναρκωτικών. Λαμβάνουμε υπόψη μας τον πιο πάνω ρόλο τον οποίο ο κατηγορούμενος αρ. 3 διαδραμάτισε στην διάπραξη του αδικήματος και ότι δεν μπορεί να καταταχθεί στην κατηγορία των οργανωμένων μεγαλεμπόρων ναρκωτικών που δρουν με σκοπό το άμεσο οικονομικό όφελος. Δεν παύει όμως από το να ενεπλάκηκε στην εισαγωγή των ναρκωτικών συμπληρώνοντας όλα τα απαραίτητα έγγραφα που απαιτούνταν για την αποστολή των παλέτων, εντός των οποίων υπήρχαν τα ναρκωτικά, αναγράφοντας τα στοιχεία του παραλήπτη και αποστολέα, τα οποία ήταν αυτά των πρώην κατηγορούμενων αρ. 1 και 2, φίλων του κατηγορούμενου αρ. 3. Κατ΄ αυτό τον τρόπο συνέβαλε στην εισαγωγή, μεταφορά και διακίνηση των ναρκωτικών. Ο ρόλος όμως τόσο των εισαγωγέων όσο και των μεταφορέων στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών είναι εξίσου σημαντικός με αυτό των εμπόρων, αφού χωρίς τους εισαγωγείς και τους μεταφορείς δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία (βλ. Rafael Alexis Valdez v. Δημοκρατίας, Ποινική ΄Εφεση αρ. 144/2016 σχετ. με 145/2016, Hμερ. 21/02/2017). Όπως αναφέρθηκε στην Xhaferi v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022, ακόμη και αν αναγνωρίζεται ότι, από τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους, από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές ή γενικά σε πρόσωπα που παράσχουν στους πρώτους συνδρομή, και ότι ο τρόπος δράσης των τελευταίων δεν τους μετατρέπει σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις, «δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία, ως ενδιάμεσοι συνεργάτες αυτοί παρέχουν προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία.». Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε περαιτέρω: «Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του.» Στην Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466 αναγνωρίστηκε ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ' ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές. Επισημάνθηκε όμως στην εν λόγω απόφαση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό, διότι, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (βλ. Xhaferi v Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Στη δε Salaryand v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 541 τονίστηκε ότι: «Κατ' ουσίαν, η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δε διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος.». Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη μας το είδος των ναρκωτικών, τα οποία επρόκειτο για τάξης Β και την ποσότητα της κάνναβης, την οποία ο κατηγορούμενος αρ. 3 συνέδραμε στην εισαγωγή της, με τον τρόπο που αυτή έγινε, και η οποία, ως αναφέρθηκε, ανερχόταν σε 3 κιλά και 887,4 γραμμάρια. Η ποσότητα αυτή είναι τέτοια, η διοχέτευση της οποίας σε τρίτα πρόσωπα θα προκαλούσε βλάβη σε πλειάδα χρηστών αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Ο λόγος εμπλοκής του κατηγορούμενου αρ. 3 στη διάπραξη του αδικήματος, που ως τέθηκε ενώπιον μας, ήταν η επιθυμία του να βοηθήσει το φίλο του και πρώην κατηγορούμενο αρ. 1, ο οποίος του το ζήτησε, δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία. Το αποτέλεσμα ήταν αυτός να συμμετάσχει και να καταστεί συνεργός στη εισαγωγή των ναρκωτικών. Οικειοθελώς, αποδέχτηκε και συμπλήρωσε τα αναγκαία έντυπα για να καταστεί εφικτή η αποστολή των παλέτων εντός των οποίων υπήρχαν τα ναρκωτικά, εν γνώσει του για το γεγονός αυτό και κατ' επέκταση στη διάδοση των ναρκωτικών, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση της συγκεκριμένης ποσότητας κάνναβης στην κοινωνία, η οποία αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας, η οποία αξιοποίησε σχετικές πληροφορίες (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Εκείνο το οποίο προβάλλει επιτακτικά, στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, είναι η αυστηρή τιμωρία, με σκοπό την πάταξη της εισαγωγής, διακίνησης και εμπορίας των ναρκωτικών και την αντιμετώπιση των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν από αυτή (βλ. Ελ Χαπιρ Νάρζιπ v. Αστυνομίας (ανωτέρω), Λαζάρου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Βάσος Γκυκερίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 171/2020, Ημερ. 08/07/2022). Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς όφελος του κατηγορουμένου αρ. 3 λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή του στο Δικαστήριο, αν και αυτή δεν ήταν άμεση. Έλαβε χώρα όμως πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125). Θα δώσουμε την δέουσα βαρύτητα στην εν λόγω παραδοχή, όπως επιτάσσει η νομολογία. Η παραδοχή στις κατηγορίες αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μη σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση των υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, 36, Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448, σελ. 453 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Βέβαια η σημασία της παραδοχής δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος (βλ. Ahmad Azizi Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 441). Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αρ. 3 συνέβαλε ουσιαστικά στην καταδίκη του με την παραδοχή του στο Δικαστήριο. Δεν παραγνωρίζουμε ότι ανευρέθηκε γενετικό υλικό στα νάιλον σακούλια εντός των οποίων βρίσκονταν τα ναρκωτικά και ότι ο γραφικός χαρακτήρας στις κόλλες στις οποίες αναγράφονταν τα στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη άνηκε στον κατηγορούμενο αρ. 3 καθώς επίσης στις κόλλες αυτές ανευρέθηκαν και τα αποτυπώματα του. Υπήρχε κάποιου είδους μαρτυρία και συγκεκριμένα περιστατική που μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του. Παρόλα αυτά η παραδοχή του κατηγορούμενου αρ. 3 συνέβαλε στην καταδίκη του, περίσωσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και αποτελεί ένδειξη της μεταμέλειας του. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022). Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αρ. 3 λαμβάνεται επίσης υπόψη και αποτελεί στοιχείο το οποίο του δίνει την ευχέρεια να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Πέραν των πιο πάνω, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορούμενου αρ. 3, όπως αυτές εκτίθενται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, την οποία ο συνήγορος του υιοθέτησε. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη το ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 είναι ηλικίας 28 ετών, διέκοψε τη φοίτηση του στη β΄ τάξη γυμνασίου και ακολούθως εντάχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στο Σύστημα Μαθητείας. Απαλλάχτηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις για λόγους που δεν διευκρινίστηκαν στην αρμόδια λειτουργό κατά την ετοιμασία της σχετικής Έκθεσης. Είναι παιδί πενταμελούς οικογένειας με την οποία οι σχέσεις του χαρακτηρίζονται ως καλές, αλλά τυπικές. Από την ηλικία των 17 ετών ζει μόνος του στη Λεμεσό ενώ η υπόλοιπη οικογένεια του, επέστρεψε πίσω στην επαρχία Αμμοχώστου από όπου κατάγεται. Ο κατηγορούμενος από την ηλικία των 14 περίπου ετών, άρχισε να εργάζεται με τον πατέρα του, ο οποίος τότε ήταν εργάτης σε οικοδομές. Στη συνέχεια εργάστηκε για 2 - 3 χρόνια ως υπάλληλος σε εταιρεία τοποθέτησης γυψοσανίδων. Ακολούθως, απασχολείτο στον ίδιο κλάδο ως αυτοτελώς εργαζόμενος, μέχρι το 2020 που δημιούργησε τη δική του επιχείρηση, την οποία λειτουργούσε μέχρι τη σύλληψη του. Τα εισοδήματα από την εργασία του ανέρχονταν στα €1,700 μηνιαίως. Ο κατηγορούμενος τα τελευταία πέντε χρόνια διατηρεί δεσμό με γυναίκα από τη Λεμεσό, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, εκτός γάμου, ηλικίας σήμερα 3,5 ετών και 5 μηνών. Η σύζυγος του έχει ακόμη ένα γιο ηλικίας 8 ετών από προηγούμενη σχέση που διατηρούσε και παραμένει εκτός εργασίας, έχοντας αναλάβει την αποκλειστική φροντίδα του νοικοκυριού και της οικογένειας. Πέραν των πιο πάνω, δεν αναφέρθηκαν από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε χρόνια θέματα υγείας στην οικογένεια, ιστορικό εξαρτήσεων, κατάχρησης αλκοόλ ή χρήσης παράνομων ουσιών. Ο ίδιος πάσχει από άσθμα και είναι παχύσαρκος. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αρ. 3 και καθετί που αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς επίσης όσα ανάφερε ο συνήγορος του και θα δώσουμε την ανάλογη βαρύτητα. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζεται ότι στις περιπτώσεις διακίνησης ναρκωτικών, περιλαμβανομένου εισαγωγής αυτών και γενικότερα σοβαρών αδικημάτων τα οποία χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης και αποτροπής, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν μόνο οριακή σημασία. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Υπόψη μας επίσης λαμβάνουμε τα όσα ο συνήγορος του κατηγορουμένου αρ. 3 ανάφερε σε σχέση με τις επιπτώσεις που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στα ανήλικα τέκνα του καθώς και στην οικογένεια του ευρύτερα, κάτι το οποίο δεν μας αφήνει αδιάφορους. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη μας το γεγονός ότι το μικρότερο παιδί του κατηγορούμενου αρ. 3 γεννήθηκε ενώ αυτός ήταν κρατούμενος και ότι δεν το βλέπει να μεγαλώνει, παρά το γεγονός ότι δέχεται τακτικές επισκέψεις από την οικογένεια του στις Φυλακές. Περαιτέρω, λαμβάνουμε υπόψη ότι η σύζυγος του δεν εργάζεται και ότι η οικογένεια συντηρείται από τις τραπεζικές καταθέσεις οι οποίες έχουν εξαντληθεί και ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 ήταν το μόνο άτομο που συνείσφερε οικονομικά. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου αρ. 3, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Ο κατηγορούμενος αρ. 3, με τις πράξεις και ενέργειες του συμμετείχε στην επιχείρηση εισαγωγής και διακίνησης ναρκωτικών, στο βαθμό που αναφέρθηκε ανωτέρω, με ορατούς τους κινδύνους που εγκυμονούσε προς την κοινωνία αυτή η εγκληματική του συμπεριφορά. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου αρ. 3, ως λεπτομερώς αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα παίξουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ελ Χαπιρ Ναζίπ ν Αστυνομίας (ανωτέρω): «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Στην ΧΧΧ Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 127/2019 (σχ. με 130/2019), ο Εφεσειών στην Ποινική Έφεση Αρ. 127/2019, σε κάποιο στάδιο που η ακροαματική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, άλλαξε απάντηση και παραδέχτηκε τις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα κάνναβης 4 κιλών και 785,7 γραμμαρίων κάνναβης και της κατοχής της ίδιας ποσότητας. Ο Εφεσειών συμμετείχε στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο αποστέλλοντας τα με εταιρεία ταχυμεταφορέα, αφού είχε προηγουμένως μεταβεί στην Αθήνα για να το πράξει. Τα ναρκωτικά ήταν κρυμμένα μέσα σε παιχνίδια. Ο Εφεσειών ήταν λευκού ποινικού μητρώου, επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό και απολύθηκε από την εργασία του. Ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε στην κατηγορία της εισαγωγής των ναρκωτικών, μειώθηκε στα 7 έτη καθότι λήφθηκαν υπόψη επιβαρυντικά γεγονότα και τα οποία αποτελούσαν γεγονότα για τις κατηγορίες της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος καθώς και κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, κατηγορίες οι οποίες αναστάληκαν. Επίσης, δεν δόθηκε η δέουσα βαρύτητα στην παραδοχή του Εφεσείοντα. Στον συγκατηγορούμενο και εφεσείοντα στην Ποιν. Έφεση Αρ. 130/2019, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, επικυρώθηκαν οι ποινές φυλάκισης των 10 χρόνων που επιβλήθηκαν για τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην Μάριος Κλεομένης v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στην κατηγορία της εισαγωγής 2.307,5256 γραμμάρια κάνναβης αφού κρίθηκε ότι δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Σε εκείνη την υπόθεση υπήρχε επαγγελματικός σχεδιασμός αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο, συστατικά στοιχεία του οποίου συνιστούσαν η λήψη μέτρων με στόχο την παρεμπόδιση ανίχνευσης των ναρκωτικών και η σύσταση εταιρείας που δήθεν εμπορευόταν ινδικά αντικείμενα λαϊκής τέχνης. Ο εφεσειών καταδικάστηκε μετά από ακρόαση, ήταν ηλικίας 27 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και απόφοιτος γυμνασίου. Στην Κυριάκος Κουλουμής v. Δημοκρατίας
(2015)2 Α.Α.Δ. 248 ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα 2 κιλών και 373,8 γραμμαρίων κάνναβης δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική. Σε εκείνη την υπόθεση τα ναρκωτικά μεταφέρθηκαν στην Κύπρο μέσα σε βαλίτσα κατά την άφιξη της συγκατηγορούμενης του εφεσείοντα στο αεροδρόμιο Πάφου. Η συγκατηγορούμενη συνεργάστηκε με τις αρχές για να εντοπιστούν οι παραλήπτες και διευθετήθηκε ελεγχόμενη παράδοση στο ξενοδοχείο που η κατηγορούμενη θα τα παρέδιδε. Το ξενοδοχείο τέθηκε υπό παρακολούθηση και η συγκατηγορούμενη συναντήθηκε με τον εφεσειόντα έξω από το ξενοδοχείο και αφού του παράδωσε τα ναρκωτικά, τα τοποθέτησε στο καπό του αυτοκινήτου, οπόταν συνελήφθηκε. Λήφθηκε υπόψη ο περιορισμένος ρόλος του εφεσείοντα, του μεταφορέα των ναρκωτικών, το λευκό του ποινικό μητρώο, η παραδοχή και μεταμέλεια του, η άθλια οικονομική του κατάσταση που τον ώθησε στη διάπραξη των αδικημάτων και το ότι ήταν ηλικίας 24 ετών και προερχόταν από διαλυμένη οικογένεια. Στην Zahra Ali Gholi v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 30 ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στην εφεσείουσα στις κατηγορίες τις εισαγωγής και κατοχής 1,623,85 γραμμαρίων κάνναβης, μετά από ακρόαση, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Η εφεσείουσα, Περσίδα την καταγωγή, ηλικίας 53 ετών, μητέρα εννέα παιδιών με προβλήματα υγείας, μετέφερε τα ναρκωτικά στην Κύπρο μέσα στην τσάντα της, η οποία ερευνήθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Στην Σωκράτης Καλαβαζίδης v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 540, ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα στο αδίκημα της εισαγωγής 10.760 κιλών κάνναβης, στο οποίο κρίθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή, μειώθηκε κατ' έφεση στα 5 έτη. Ο εφεσειών συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο όταν έφτασε στην Κύπρο από την Ολλανδία μεταφέροντας τα ναρκωτικά εντός βαλίτσας. Λήφθηκε υπόψη όμως σε εκείνη την υπόθεση το γεγονός ότι επρόκειτο για χειραγωγημένη περίπτωση από την Αστυνομία η οποία εμπόδισε την περαιτέρω εξέλιξη των αδικημάτων και ότι δεν υπήρχε περίπτωση τα ναρκωτικά να είχαν διατεθεί στην εγχώρια αγορά. Επίσης, λήφθηκε υπόψη το γεγονός ότι ο εφεσείοντας δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης, αλλά ο ρόλος του περιορίστηκε στην εισαγωγή, το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο και η παραδοχή του, έστω και σε καθυστερημένο στάδιο. Αντλούμε καθοδήγηση από την νομολογία για τον καθορισμό του ύψους της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ. 3 λαμβανομένου υπόψη των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος, του ρόλου του και των ελαφρυντικών του. Έχουμε υπόψη μας επίσης την αρχή της ισότητας σύμφωνα με το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος, δεδομένου ότι στους συγκατηγορούμενους του κατηγορούμενου αρ. 3 επιβλήθηκαν σε προγενέστερο στάδιο ποινές φυλάκισης με ανώτατη αυτή των 6 ½ χρόνων στα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα της επίδικης ποσότητας κάνναβης. Εκείνο που διασφαλίζεται με το εν λόγω άρθρο είναι ότι ίσα και όμοια πράγματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Όπως προκύπτει από την νομολογία επί του θέματος είναι ότι το πιο πάνω άρθρο, δεν προϋποθέτει την εξομοίωση των ανομοίων, ούτε παρεμβάλει κώλυμα σε διακρίσεις μεταξύ των ανομοίων οι οποίες δικαιολογούνται από την ανομοιότητα τους. Εκεί όπου τα δεδομένα δικαιολογούν τη μεταξύ των κατηγορουμένων διαφοροποίηση, η διαφοροποίηση είναι επιτρεπτή και δεν οδηγεί σε παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου που επηρεάζεται (βλ. Μιχάλης Καλαθάς ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2002)2 Α.Α.Δ. 38 Τάσος Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 360, Λούκας Παναγιώτου Κακουρή και Άλλος ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 391 και Γιαννάκης Ξυδιάς & Άλλος ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης μεταξύ αδικοπραγούντων εξετάστηκε στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2019 ημερ. 27.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:B173, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Η αρχή της ισότητας διασφαλίζεται από το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου κατά την επιβολή ποινής είναι να μεταχειρίζεται με ομοιόμορφο τρόπο όλους όσους βρίσκονται στην ίδια θέση, έτσι ώστε να μην προκαλείται, δικαιολογημένα, αίσθημα αδικίας. Η ισότητα, όμως, ενώπιον του Νόμου δε σημαίνει αριθμητική εξίσωση, αλλά ισότητα έναντι αυθαίρετων διακρίσεων, μη αποκλείοντας εύλογες διακρίσεις, εάν αυτό δικαιολογείται από τις περιστάσεις (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 354 και Γερμανός ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 525).» Στην περίπτωση που ο βαθμός συμμετοχής των συνενόχων στο έγκλημα είναι διαφορετικός, τότε αυτό αποτελεί αποφασιστικό και ουσιαστικό παράγοντα ο οποίος νομιμοποιεί τη διαφορετική μεταχείριση (βλ. Hassan ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, Κάττος ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 195 και Ζαχαρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 595). Πέραν του ρόλου συμμετοχής των συνενόχων στο έγκλημα και άλλοι παράγοντες είναι δυνατό να διαφοροποιήσουν τον τρόπο μεταχείρισης τους, όπως η παραδοχή στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας, η συνεργασία με τις διωκτικές αρχές και η έμπρακτη μεταμέλεια (βλ. Suresh Crisnatha Rangajeeva ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 485 και Λοϊζου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 546). Λαμβάνουμε υπόψη μας στην παρούσα ότι η εμπλοκή του κατηγορούμενου αρ. 3 περιορίστηκε μόνο στην παροχή βοήθειας για την αποστολή των ναρκωτικών στην Κύπρο σε αντίθεση με τους κατηγορούμενους αρ. 1 και 2, οι οποίοι έδρασαν και ως αποστολέας και παραλήπτης, αντίστοιχα, των επίδικων ναρκωτικών καθώς επίσης προχώρησαν με την παραλαβή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Εξ' ού και αντιμετώπισαν και την κατηγορία της κατοχής των επίδικων ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία η οποία έχει ανασταλεί για τον κατηγορούμενο αρ.
- Μπορεί να αναφύεται από τα γεγονότα, ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 και οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2, ήταν φίλοι και ταξίδεψαν στην Ελλάδα αλλά με τα όσα έθεσε ενώπιον μας η υπεράσπιση και δεν αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν προκύπτει να έδρασαν από κοινού και δεν προκύπτει ο κατηγορούμενος αρ. 3 να είχε εμπλοκή σε όλα τα στάδια της διακίνησης της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών. Συνυπολογίζουμε επίσης το γεγονός, ότι τόσο οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 έχουν προβεί σε παραδοχή όσο και ο κατηγορούμενος αρ. 3 (αν και μεταγενέστερα των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2, εντούτοις πριν την έναρξη της ακρόασης), ότι όλοι είναι λευκού ποινικού μητρώου, και το σχετικά νεαρό της ηλικίας τους. Οι προσωπικές τους συνθήκες επίσης δεν παρουσιάζουν κάτι το ξεχωριστό και ιδιαίτερο μεταξύ τους, πέραν του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 είναι οικογενειάρχης με παιδιά και εξαρτώμενα, στοιχείο το οποίο συνυπολογίζουμε. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και ειδικότερα το ρόλο εκάστου των κατηγορούμενων αρ. 1, 2 και 3 κρίνουμε ότι δικαιολογείται η διαφοροποίηση στην ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ. 3 από αυτήν που επιβλήθηκε στους κατηγορούμενους αρ. 1 και 2, ένεκα του ρόλου και συμμετοχής του στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω, και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αρ.3 αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα των ναρκωτικών στην οποία ο κατηγορούμενος αρ. 3 ενεπλάκηκε με την εισαγωγή της και τον τρόπο εμπλοκής του, το είδος τους και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, ως λεπτομερώς αναφέρθηκαν ανωτέρω και ειδικότερα την παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο και τις προσωπικές του συνθήκες, επιβάλλεται σε αυτόν η ακόλουθη ποινή: Στην κατηγορία αρ. 2: Ποινή φυλάκισης 4 ½ ετών. Η ποινή φυλάκισης να μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος αρ. 3 τελεί υπό κράτηση και δη από την 01ην/11/
- Τα τεκμήρια της υπόθεσης να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Χριστόδουλος Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε. Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο