ΓΕΝΙΚΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΡΟΓΗΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 9533/2020, 27/11/2023

(1)(β) και (στ), 20

(1)(α),

(2)και

(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα η μοναδική κατηγορία που προσάπτεται στον Κατηγορούμενο, κατόπιν τροποποίησης αυτής, διαλαμβάνει τα εξής: Πρώτη Κατηγoρία Ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β) και (στ), 20

(1)(α),

(2)και

(3)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕIΕΣ ΑΔIΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος σε άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή χρόνο, υπό την ιδιότητα του ως ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής (α) [.], Φ/Σχ [.], Τεμ. [.], (β) αριθμός εγγραφής [.], Φ/Σχ [.], Τεμ. [.] και (γ) αριθμός εγγραφής [.], Φ/Σχ [.], Τεμ. [.], το οποίο ευρίσκεται στην κοινότητα [.] της επαρχίας Λεμεσού, ανέγειρε και/ή ανέχθηκε και/ή επέτρεψε την ανέγερση τριώροφης οικοδομής εντός του εν λόγω ακινήτου χωρίς να έχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Ο Κατηγορούμενος προέβη σε απάντηση «μη παραδοχής» στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη του παρόντος κατηγορητηρίου, παρουσιάστηκε μαρτυρία από την κα. Ε. Ιωσήφ (ΜΚ.1) και τον κ. Α. Περικλέους (ΜΚ.2). Ακολούθως, στις 23.10.2023 το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία, με βάση το Άρθρο 74

(1)(γ) του Κεφ. 155 και ο Κατηγορούμενος αφού του επεξηγηθήκαν τα δικαιώματα του από το Δικαστήριο επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, ως ΜΥ.1. Συνολικά κατατέθηκαν 7 Τεκμήρια, ως θα αναφερθούν πιο κάτω. Σημειώνεται ότι για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης μου δεν έλαβα υπόψη μου το Τεκμήριο 2 προς Αναγνώριση (Αντίγραφο Εγγράφου Γνωστοποιήσεων Λήψεως Πολεοδομικής Αιτήσεως ημερ. 18.12.20) που δεν κατατέθηκε ως κανονικό Τεκμήριο (βλ. Δημοκρατία ν. Epco CyprusLtd

(2007)1Β Α.Α.Δ. 883, Lefkaritis Bros Ltd v Tanya Shipping Office

(1987)1 C.L.R. 43, 49, Demeco Company Ltd v Beckhoff Gasellchaft MBH

(1988)1 C.L.R. 82 και Galip v Suleyman

(1963)2 C.L.R. 129). Η Μαρτυρία Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ.1) παρουσιάστηκε η κα. Ελισάβετ Ιωσήφ, η οποία εργάζεται, από τον Απρίλιο 2019, στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού ως Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης και από τον Οκτώβριο του 2019 είναι η κάτοχος του φακέλου της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού που αφορά την υπό εξέταση υπόθεση. Η ΜΚ.1 αναφέρθηκε ότι στις 15.10.2019, μαζί με τον ΜΚ.2, προέβηκε σε επιτόπιο έλεγχο του υποστατικού, που βρίσκεται εντός των ακινήτων με (α) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], (β) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.] και (γ) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.] (στο εξής «το επίδικο υποστατικό»). Περαιτέρω, η ΜΚ.1 κατάθεσε αντίγραφο του πιστοποιητικού έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 21.01.2015, όπου εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ [.], Τεμάχιο [.], είναι ο Κατηγορούμενος (Τεκμήριο 1), διευκρινίζοντας βεβαίως ότι από τις 16.05.2022 το επίδικο υποστατικό μεταβιβάστηκε στην θυγατέρα του Κατηγορούμενου. Κατά τον επιτόπιο έλεγχο του επίδικου υποστατικού, η ΜΚ.1 ανάφερε ότι διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν κτήρια για τα οποία δεν εξασφαλίστηκε Άδεια Οικοδομής. Συγκεκριμένα, ενώ στον τίτλο της Άδειας Οικοδομής αναγραφόταν μόνο ότι υπήρχε ισόγειος κατοικία, ανεγέρθηκε ακόμη ένας όροφος στο Τεμάχιο [..] και ακόμα δυο όροφοι στο Τεμάχιο [.]. Προς τούτο, η ΜΚ.1 κατάθεσε αντίγραφο δέσμης φωτογραφιών, όπου διαφαίνονται οι κατ'ισχυρισμό παράνομες οικοδομές (Τεκμήριο 2) και αντίγραφο του τοπογραφικού χάρτη όπου διαφαίνεται το επίδικο υποστατικό (Τεκμήριο 3). Η ΜΚ.1, κατά την μαρτυρία της ανάφερε ότι δεν υπήρχε άδεια οικοδομής για τις παράνομες οικοδομές και ότι από το 2011 μέχρι το 2018 στάλθηκαν επιστολές προς τον Κατηγορούμενο για συμμόρφωση (Τεκμήριο 4), χωρίς αυτός να συμμορφώνεται και να ανταποκρίνεται στις επιστολές της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού. Τέλος, η ΜΚ.1 ανάφερε ότι επισκέφθηκε το ακίνητο πρόσφατα και ότι δεν υπήρξε καμία διαφοροποίηση και οι παρανομίες εξακολουθούν να υφίστανται. Η αντεξέταση της ΜΚ.1 ήταν ιδιαίτερα σύντομη. Η ΜΚ.1 επανάλαβε ότι δεν υπήρχε άδεια οικοδομής για τις νέες οικοδομές εντός των Τεμαχίων [.]. Όταν τις υποδείχθηκε αντίγραφο της Άδειας Οικοδομής για τα Τεμάχια [.] (Τεκμήριο 6), η ΜΚ.1 ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος έχει υποβάλει αίτηση για Άδεια οικοδομής από το 2008 που δεν προχώρησε επειδή το ακίνητο δεν ήταν βιώσιμο. Τέλος, η ΜΚ.1 ανάφερε ότι εκδόθηκε Πολεοδομική Άδεια με Αρ. 1066/10 στις 13/1/2011 και έληξε στις 13/1/2014, κατά την οποία περίοδο, έπρεπε ο Κατηγορούμενος να λάβει άδεια οικοδομής και ότι δεν ενημερώθηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως αναφορικά με την εξέταση οποιασδήποτε αίτησης για σκοπούς Άδειας Οικοδομής αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ.2) ήταν ο κ. Αντρέας Περικλεούς, ο οποίος από το 1984 εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού ως τεχνικός οικοδομών. Ανάφερε ότι ανάμεσα στις αρμοδιότητες του είναι ο έλεγχος άδειων οικοδομής και διαχωρισμών οικοπέδων αλλά και οποιαδήποτε τεχνικά θέματα. Περαιτέρω, ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι στις 15.09.19 μαζί με την ΜΚ.1 προέβηκε σε επιτόπια επίσκεψη του επίδικου υποστατικού όπου παρατήρησε ότι στο Τεμάχιο [.], πέραν της εγγεγραμμένης ισόγειας κατοικίας έγιναν επεκτάσεις στο ισόγειο και επιπρόσθετος όροφος χωρίς εξασφάλιση άδειας οικοδομής και ότι στα Τεμάχια [.] έχει ανεγερθεί επιπρόσθετος όροφος επίσης χωρίς εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Επιπλέον, ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι στα Τεμάχια [.] στο επίπεδο του ισογείου έχουν γίνει επεκτάσεις και επιπλέον έχει ανεγερθεί τρίτος όροφος χωρίς άδεια. Προς τούτο, ο ΜΚ.2 κατέθεσε δέσμη φωτογραφικού υλικού (Τεκμήριο 5). Επί του Τεκμηρίου 6, ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι είναι η εξασφάλιση άδεια οικοδομής αναφορικά με τα Τεμάχια [.] και [.] τα οποία αφορούν νέα οικοδομή στα Τεμάχια [.] και [.], ήτοι κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον όροφο και περίφραξη. Εντούτοις, ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι με βάση την επιτόπια επίσκεψη, στα Τεμάχια [.] και [.] υπάρχει ένα ισόγειο κτίριο, που θεωρείται ο πρώτος όροφος και υπάρχει δεύτερος και τρίτος όροφος, για τον οποίο δεν έχει εξασφαλιστεί οποιοδήποτε άδεια οικοδομής. Ο ΜΚ.2 εξήγησε ότι για να καλυφθούν τα υφιστάμενα υποστατικά πρέπει εκ των προτέρων να εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και ακολούθως άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή, ήτοι την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Περαιτέρω, ο ΜΚ.2 αναφέρθηκε στις προϋποθέσεις λήψης πολεοδομικής άδειας, ήτοι ότι πρέπει να ετοιμαστούν σχέδια από τον αρχιτέκτονα που να απεικονίζουν την επιτόπου κατάσταση και ακολούθως να υποβληθούν στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, για έγκριση, ως το αρμόδιο Τμήμα. Κατά την αντεξέταση ο ΜΚ.2, με αναφορά στο Τεκμήριο 6 και τα πιστά αντίγραφα σχεδίων πολεοδομικής άδειας ημερ. 27.04.05 (Τεκμήριο 7) επανάλαβε ότι για τα Τεμάχια [.] και [.] έχει εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής για κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον όροφο αλλά κατά την επί τόπου εξέταση στα Τεμάχια [.] και [.] υπάρχει επιπρόσθετος όροφος, ο οποίος δεν προβλέπεται στα εγκεκριμένα σχέδια. Επιπλέον, ο ΜΚ.2 εξήγησε τους λόγους δια τους οποίους το επίδικο υποστατικό, με βάση την σχετική Νομοθεσία, θεωρείται τριώροφο υποστατικό. Κατά την μαρτυρία του ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι για να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής πρέπει να υπάρχει πολεοδομική άδεια. Στην παρούσα περίπτωση, ως η θέση του ΜΚ.2, δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής για τον επιπρόσθετο όροφο, εντός των Τεμαχίων [.] και [.], χωρίς να γνωρίζει βεβαίως κατά πόσο ο Κατηγορούμενος προς τούτο υπέβαλε σχετική αίτηση για πολεοδομική άδεια. Τέλος, ο ΜΚ.2 ανάφερε ότι δεν είναι εις γνώση του τα προβλήματα νερού και σκοτεινότητας που περικλείουν το επίδικο υποστατικό, τονίζοντας πάρα ταύτα ότι η παρανομία των επίδικων οικοδομών δεν σχετίζονται με αυτά τα προβλήματα και επαναλαμβάνοντας ότι ο Κατηγορούμενος έχει άδεια οικοδομής μόνο για ισόγειο και επιπρόσθετο όροφο αλλά όχι για τον τρίτο όροφο του επίδικου υποστατικού. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ο Κατηγορούμενος (ΜΥ1). Ο ΜΥ1 εξήγησε γιατί δεν προχώρησε στην έκδοση άδεια οικοδομής, δηλαδή ότι δεν μπορούσε να κάνει κατοικία επειδή δεν μπορούσε να κάνει παράθυρα. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι θα κατασκευάζονταν δρόμος πάνω από την οικία του και του αναφέρθηκε ότι θα του έδιδαν οικιστική άδεια να προβεί σε επέκταση κατοικίας αν αυτός παραχωρούσε 3 μέτρα για να βάλουν τοίχο πάνω από την οικία του ΜΥ.1. Εντούτοις, ως ανάφερε ο ΜΥ.1, πρόσφατα τον επισκέφθηκε το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως και του ανάφεραν ότι ο ΜΥ.1 δεν μπορεί να προβεί σε επέκταση οικίας καθώς δεν μπορούν να γίνουν παράθυρα προς τα έξω γιατί ήταν ο τοίχος του δρόμου. Ο ΜΥ.1 ανάφερε ότι έκανε τον τρίτο όροφο, ο οποίος είναι φωταγωγός επειδή υπήρχε προβλήματα σκοτεινότητας και ψυχρότητας του επίδικου υποστατικού. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι υπήρχαν και προβλήματα υγρασίας και αναγκάστηκε να σπάσει ορόφους και να προβεί σε πληρωμές. Προς τούτο ενημέρωσε τόσο τον μουχτάρη της κοινότητας όσο και τον μηχανικό του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Τέλος, ο ΜΥ.1 ανάφερε ότι προέβηκε σε αίτηση, περί το 2020, στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για πολεοδομική άδεια και για τα τρία Τεμάχια και πιο συγκεκριμένα για την ενοποίηση των τεμαχίων και μετατροπή τους σε εμπορικό αφού δεν γίνεται κατοικία αλλά ακόμη δεν έχει λάβει απάντηση. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ.1, με αναφορά στο Τεκμήριο 6, εξήγησε τι άδεια οικοδομής είχε αναφορικά με τα Τεμάχια [.] και [.]. Ο ΜΥ.1 αναφέρθηκε ότι τα Τεμάχια [.] και [.] δεν επηρεαστήκαν απλώς ενώθηκαν με την πατρικία οικία εντός του Τεμαχίου [.]. Ο ΜΥ.1 ανάφερε επιπλέον ότι ο δεύτερος και τρίτος όροφος εντός του Τεμαχίου [.] είναι φωταγωγός και ότι ο τρίτος όροφος εντός των Τεμαχίων [.] και [.] είναι φωταγωγός καθώς είναι ανοιχτός όροφος όπου μπαίνει φως. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων των διαδίκων που εκπροσωπούν. Λαμβάνω υπόψη τις θέσεις των συνηγόρων και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Παρακολουθήσα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου πάντα έχοντας υπόψη όλους εκείνους τους παράγοντες και παραμέτρους που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα, ως άλλωστε έχει καθιερωθεί από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. C & A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ., Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 83 κ.α.). Επιπλέον, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)2 Α.Α.Δ. 207 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (βλ. Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Περαιτέρω, έχω διεξέλθει με προσοχή τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο από έκαστο μάρτυρα. Προτού το Δικαστήριο ασχοληθεί με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, θεωρώ ορθό και σκόπιμο να επισημάνω ότι τα πιο κάτω, μέσα από την ακροαματική διαδικασία, παρέμειναν αναντίλεκτα και αδιαμφισβήτητα γεγονότα με αποτέλεσμα να γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου:

1. Ο Κατηγορούμενος καθ'ολους τους ουσιώδης προς την παρούσα υπόθεση χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού.
2. Στις 16.05.2022 το επίδικο υποστατικό μεταβιβάστηκε στην θυγατέρα του Κατηγορούμενου.
3. Το επίδικο υποστατικό βρίσκεται στην κοινότητα [.] της Επαρχίας Λεμεσού.
4. Η Αρμόδια Αρχή για έκδοση άδειας οικοδομής, αναφορικά με το επίδικο υποστατικό, είναι η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Η ΜΚ.1 μου έκανε θετική εντύπωση. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε μεμπτό είτε σε αυτά που ανάφερε είτε στον τρόπο που αυτή κατέθετε όπου θα μπορούσε να διαφανεί η όποια πρόθεση της να παραποιήσει τα γεγονότα. Αντιθέτως, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψή της εκ της θέσης και των καθηκόντων της ως Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού. Η ΜΚ.1 ήταν αρκετά κατατοπιστική και επεξηγηματική αναφορικά με τους επιτόπιους ελέγχους του επίδικου υποστατικού στους οποίους προέβη η ίδια και τις μη αδειοδοτημένες οικοδομές τις οποίες διαπίστωσε εντός του επίδικου υποστατικού. Τα όσα ανάφερε η ΜΚ.1 ενισχύονται και από την έγγραφη μαρτυρία που παρουσίασε. Περαιτέρω, η ΜΚ.1 ήταν ειλικρινής και δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι δεν ενημερώθηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως αναφορικά με την εξέταση οποιασδήποτε νέας αίτησης του Κατηγορούμενου σχετικά με την απόκτηση νέας Πολεοδομικής Άδειας για το επίδικο υποστατικό. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ.1 στην ολότητα της, ως πλήρως αξιόπιστη και κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτήν για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα σχημάτισα και σε σχέση με τον ΜΚ.
5. Συνεπώς, δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να μην αποδεχθώ την μαρτυρία του. Ήταν το πρόσωπο που είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 (πρώην Τεκμήριο 1 προς αναγνώριση) που η Υπεράσπιση επιθυμούσε να κατατεθεί. Περαιτέρω, ο ΜΚ.2 απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με ευθύτητα και σαφήνεια χωρίς προσχεδιασμό ή επίδειξη τάσης υπερβολής. Η αντίφαση που αναφέρθηκε από τους ΜΚ.1 και ΜΚ.2 αναφορικά με την ημερομηνία επιτόπιου ελέγχου του επίδικου υποστατικού δεν είναι ουσιώδεις εφόσον και οι δύο επιβεβαιώνουν ότι οι μη αδειοδοτομένες οικοδομές διαπιστώθηκαν το έτος 2019 και επομένως η αντίφαση, ως προς τον μήνα του επιτόπιου ελέγχου του επίδικου υποστατικού, δεν έχει μολύνει την καλή εικόνα που εξέπεμψε ως μάρτυρας. Κατά συνέπεια, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ2 ως εκφράζουσα την αληθινή όψη των γεγονότων. Αναφορικά με τον ΜΥ.1, παρά το γεγονός ότι γενικά θεωρώ ότι προσπάθησε να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια, εντούτοις ο τρόπος παρουσίας της μαρτυρίας του ήταν ιδιαίτερα δυσνόητη ως προς τα γεγονότα, ως άλλωστε διαφαίνεται από τα σχετικά πρακτικά του Δικαστηρίου. Την μαρτυρία του συνεπώς αποδέχομαι μόνο ως το γεγονός ότι τα Τεμάχια [.] και [.] ενώθηκαν με την πατρικία οικία εντός του Τεμαχίου [.] και ότι ο δεύτερος και τρίτος όροφος εντός του Τεμαχίου [.] είναι φωταγωγός και ότι ο τρίτος όροφος εντός των Τεμαχίων [.] και [.] είναι επίσης φωταγωγός. Ευρήματα Αφού έλαβα υπόψη μου την αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπόθεση:
6. Κατά το τέλος του 2019, οι ΜΚ.1 και ΜΚ.2, προέβηκαν σε επιτόπιο έλεγχο του επίδικου υποστατικού, όπου διαπίστωσαν ότι υπήρχαν νέες οικοδομές για τις οποίες δεν εξασφαλίστηκαν Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή (βλ. Τεκμήρια 2 και 5).
7. Η Άδεια Οικοδομής για το Τεμάχιο [.] προέβλεπε μόνο ισόγειο κατοικία.
8. Η Άδεια Οικοδομής για τα Τεμάχια [.] και [.] προέβλεπε για «κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον όροφο και περίφραξη» (βλ. Τεκμήριο 6).
9. Το επίδικο υποστατικό είναι τριώροφη οικοδομή.
10. Ο Κατηγορούμενος είχε υποβάλει αίτηση για Άδεια οικοδομής για το Τεμάχιο [.] και λόγω της μη ανταπόκρισης του Κατηγορούμενου στις υποδείξεις της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, δεν εκδόθηκε η σχετική Άδεια Οικοδομής για το Τεμάχιο [.]. Ως εκ τούτου, η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού με επιστολές της ημερ. 25.02.2014, 03.12.2014, 05.01.2015, 10.07.2015, 25.01.2016 και 08.06.2018 (Τεκμήριο 4) κάλεσε τον Κατηγορούμενο να προχωρήσει στην εξασφάλιση νέας Πολεοδομικής Άδειας σε ισχύ, την οποία να καταθέσει στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, για σκοπούς έκδοσης Άδειας Οικοδομής για το Τεμάχιο [.].
11. Εκδόθηκε Πολεοδομική Άδεια με Αρ. 1066/10 στις 13/1/2011, η οποία έληξε στις 13.1.2014, χωρίς να εκδοθεί Άδεια Οικοδομής (βλ. επιστολές ημερ. 05.01.2015, 10.07.2015 και 17.09.2018 του Έπαρχου Λεμεσού εντός του Τεκμηρίου 4).
12. Τα Τεμάχια [.] και [.] ενώθηκαν με την πατρικία οικία εντός του Τεμαχίου [.].
13. Στο επίδικο υποστατικό εντός του Τεμαχίου [.] κτίστηκε επιπρόσθετος δεύτερος όροφος, δηλαδή φωταγωγός, χωρίς Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή.
14. Στο επίδικο υποστατικό εντός των Τεμαχίων [.], [.] και [.] κτίστηκε επιπρόσθετος τρίτος όροφος, δηλαδή φωταγωγός, χωρίς Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή
15. Ο επιπρόσθετος δεύτερος όροφος, εντός του Τεμαχίου [.] του επίδικου υποστατικού και ο οποίος είναι φωταγωγός, εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα χωρίς Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή.
16. Ο επιπρόσθετος τρίτος όροφος, εντός των Τεμαχίων [.] του επίδικου υποστατικού και ο οποίος είναι φωταγωγός, εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα χωρίς Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή.
17. Η ανέγερση και οι εργασίες που αναφέρονται πιο πάνω στα σημεία

(7)έως

(11)έγιναν από τον Κατηγορούμενο, όπως εξάλλου είναι παραδεκτό και από τον ίδιο. Βάρος Απόδειξης Ως είναι γνωστά νομολογημένο, η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.[1] Ο κανόνας αυτός βασίζεται στο τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται με το Άρθρο 12

(4)του Συντάγματος.[2] Στις ποινικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης, σωρευτικά, όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος βαρύνει την Κατηγορούσα Αρχή. Συγκεκριμένα, η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2. Α.Α.Δ. 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ.363 και Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2. Α.Α.Δ. 482). Εναπόκειται, επίσης, στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Περαιτέρω, στην Χαραλάμπους κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97, αναφέρθηκε, ότι εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε το Δικαστήριο οφείλει να απαλλάξει τον Κατηγορούμενο. Νομική Πτυχή Η επίδικη κατηγορία, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος, στηρίζεται σε διάφορα άρθρα του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 (στο εξής «ο Νόμος»). Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται για το αδίκημα της ανέγερσης τριώροφης οικοδομής εντός των ακινήτων με (α) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], (β) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.] και (γ) αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμάχιο [.], χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Το Άρθρο 2 του Νόμου προνοεί τα εξής σχετικά ως προς την ερμηνεία της «αρμόδιας αρχής» και «οικοδομής»: «αρμόδια αρχή» σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται ή διορίζεται. «οικοδομή» σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλ. South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ. 96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης «οικοδομής», ως το Άρθρο 2 του Κεφ. 96, γίνεται και στην Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 C.L.R. 451, με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Επιπλέον, στην Tsiolis v. The District Officer Nicosia (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή, ως το Άρθρο 2 του Κεφ. 96, πρέπει να είναι μια κατασκευή που χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως χρησιμοποιείται μια οικοδομή και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή η ανέγερση μιας οικοδομής. Μια κατασκευή που περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να περικλείσει ή να οριοθετήσει οποιοδήποτε έδαφος ή χώρο είναι οικοδομή. Περαιτέρω, η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την Αρμόδια Αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή προκύπτει από το Άρθρο 3

(1)του Νόμου. Συγκεκριμένα, το Άρθρο 3

(1)(β) του Νόμου προνοεί ότι: «3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) να διανοίγει ή κατασκευάζει οδό (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή (γ) να διανοίγει ή να διαιρεί οποιαδήποτε γη (ανεξάρτητα από το αν οποιεσδήποτε άλλες οικοδομές ή οικοδομές που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για γεωργία ή δασοκομία, υπάρχουν επ' αυτής ή όχι) σε χωρισμένα οικόπεδα (δ) να διαιρεί οποιαδήποτε οικοδομή (ανεξάρτητα από το αν οποιαδήποτε τέτοια διαίρεση καθιστά αναγκαία οποιαδήποτε κατασκευή ή όχι) σε χωρισμένα διαμερίσματα (ε) να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: [.]» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 384 αναφέρθηκε ότι ο σκοπός του Κεφ. 96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεσης της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Προς τούτο το Άρθρο 3

(2)(β) του Νόμου, ορίζει ως αρμόδια αρχή εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, τον Έπαρχο της Επαρχίας. Περαιτέρω, το Άρθρο 20 του Νόμου προνοεί τα εξής σχετικά: «20

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3 (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου

(2)του άρθρου 10 (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10 (δ) υποβάλει στην αρμόδια αρχή παραπλανητικά στοιχεία αναφορικά με τα καθοριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 3Β (ε) παραβαίνει οποιοδήποτε όρο επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 6 ή 9 (στ) παραβαίνει διάταγμα στο οποίο καθορίζεται ο τύπος και ο τρόπος υποβολής αίτησης για έκδοση άδειας για οποιαδήποτε οδό ή οικοδομή με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3Α (ζ) παραβαίνει διάταγμα που εξαιρεί από την υποχρέωση έκδοσης οποιασδήποτε άδειας με βάση τον παρόντα Νόμο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4Β (η) παραβαίνει οποιαδήποτε ειδοποίηση επιδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων (β) και (γ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 15Β (θ) ενεργεί κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 9Α διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Συμπεράσματα Δικαστηρίου Με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου και έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα πραγματικά γεγονότα, το ερώτημα που παραμένει προς εξέταση από το Δικαστήριο είναι κατά πόσον ο επιπρόσθετος δεύτερος όροφος, δηλαδή ο φωταγωγός, που έχει ανεγερθεί εντός του Τεμαχίου [...] του επίδικου υποστατικού και ο επιπρόσθετος όροφος, ήτοι ο φωταγωγός, που έχει ανεγερθεί στον τρίτο όροφο των Τεμαχίων [.] του επίδικου υποστατικού εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής, ως προνοεί το Άρθρο 2 του Νόμου. Αφού έλαβα υπόψη μου την σχετική επί του θέματος νομοθεσία, νομολογία, την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα καταλήγω ότι ο επιπρόσθετος δεύτερος όροφος που έχει ανεγερθεί εντός του Τεμαχίου [.] του επίδικου υποστατικού αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας που προνοεί το Άρθρο 2 του Κεφ. 96. Συγκεκριμένα, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αποτελείτε από τοίχο που περικλείει τον χώρο και χρησιμοποιείται ως φωταγωγός (βλ. Τεκμήριο 5). Περαιτέρω, καταλήγω ότι και ο επιπρόσθετος όροφος που έχει ανεγερθεί στον τρίτο όροφο των Τεμαχίων [.] του επίδικου υποστατικού εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής, ως προνοεί το Άρθρο 2 του Κεφ.96, καθώς και αυτός αποτελείται από τοίχο, ο οποίος περικλείει τον χώρο και χρησιμοποιείται ως φωταγωγός (βλ. Τεκμήριο 5). Οι προαναφερθείσες οικοδομές, ως τα πιο πάνω ευρήματα, έχουν ανεγερθεί από τον Κατηγορούμενο χωρίς να έχει εξασφαλιστεί, μέχρι και σήμερα, Άδεια Οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Κατάληξη Ως εκ τούτου, με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες του Άρθρου 20

(1)(α) του Κεφ. 96 και έχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς τα πραγματικά γεγονότα, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η πρώτη και μοναδική κατηγορία του κατηγορητήριου και όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Κατά συνέπεια ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει με βάση το κατηγορητήριο. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η αρχή που εφαρμόστηκε στην Αγγλική απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462. [2] Ο κατηγορούμενος δι' αδίκημά τι θεωρείται αθώος, μέχρις ου αποδειχθή ένοχος συμφώνως προς τον νόμο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο