ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΙΩΑΝΝΗ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 15978/23, 27/11/2023

(2)και 51 του Περί Πυροβόλων και μη πυροβόλων όπλων Νόμου 113

(1)/04 όπως τροποποιήθηκε (κατηγορίες αρ. 1 και 2, αντίστοιχα), της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 21/70, 27/78, 95

(1)/03 και 19

(1)/05 (κατηγορίες αρ. 3 και 4, αντίστοιχα), της κατοχής πυροβόλου όπλου με σκοπό την προξένηση βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 92 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ. 5) και της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορία αρ. 6). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου της υπόθεσης με αρ. 11555/2019, ο κατηγορούμενος στις 31/05/2019 στη Λεμεσό, μετέφερε και χρησιμοποίησε πυροβόλο όπλο της κατηγορίας Δ', δηλαδή, ένα ΔΟΚΟ άγνωστου αριθμού εγγραφής κατά τη διάρκεια της κλειστής περιόδου για το κυνήγι χωρίς να είναι κάτοχος ειδικής άδειας την οποία εκδίδει ο Αρχηγός Αστυνομίας (κατηγορίες αρ. 1 και 2, αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, κατά τον ίδιο χρόνο κατείχε και μετέφερε εκρηκτικές ύλες, δηλαδή, 2 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, διαμετρήματος 12 χλμ, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητού Εκρηκτικών Υλών (κατηγορίες αρ. 3 και 4, αντίστοιχα). Επίσης, κατά τον ίδιο χρόνο είχε στην κατοχή του ένα ΔΟΚΟ αγνώστου αριθμού εγγραφής με σκοπό να θέσει με αυτό σε κίνδυνο τη ζωή άλλου (κατηγορία αρ. 5) και κατά τον ίδιο χρόνο δημοσία και άνευ νομίμου αιτίας μετέφερε επιθετικό όργανο, δηλαδή, ένα ΔΟΚΟ αγνώστου αριθμού εγγραφής, κατά τρόπο διεγείροντα τρόμο σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία αρ.6). Τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, καθώς και της υπόθεσης με αρ. 11555/2019 που λαμβάνεται υπόψιν, εκτέθηκαν με λεπτομέρεια από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος παρέδωσε σχετικό έγγραφο στο Δικαστήριο που καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης και με αυτά συμφώνησε και ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Οι περιστάσεις διάπραξης των ποινικών αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Την 01ην/08/2023 λήφθηκε πληροφορία, ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του και θα διακινούσε ποσότητα κοκαΐνης, την οποία έκρυβε τόσο στη δική του οικία, όσο και σε αυτή της μητέρας του. Εν όψει των πιο πάνω, και οι δύο οικίες τέθηκαν υπό παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ. Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης παρατηρήθηκαν ύποπτες κινήσεις και για το λόγο αυτό την ίδια ημέρα εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας και για τις δύο οικίες. Όταν στη συνέχεια μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στην οικία της μητέρας του κατηγορούμενου για την εκτέλεση του δικαστικού εντάλματος έρευνας, διαπιστώθηκε ότι εκεί βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, ενώ ο ίδιος θεάθηκε να κρατάει κάτι στα χέρια του. Όταν ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών, πήδηξε τον φράχτη της οικίας και διέφυγε πεζός τρέχοντας προς άγνωστη κατεύθυνση. Κάποια από τα μέλη της ΥΚΑΝ αναχώρησαν από το μέρος προς αναζήτηση του, ενώ άλλα μέλη προχώρησαν στην εκτέλεση του εντάλματος έρευνας της οικίας της μητέρας του. Εντός της εν λόγω οικίας βρίσκονταν οι γονείς του κατηγορουμένου και ο Π. Ευριπίδου. Κατά την διάρκεια της έρευνας, ο Αστ.1745 Α. Παπαντωνίου εντόπισε μέσα σε κάλαθο σκουπιδιών στην κουζίνα, δύο νάιλον διαφανή σακούλια, εντός των οποίων υπήρχε άσπρη συμπαγής ουσία, ομοιάζουσα με κοκαΐνη. Ακολούθως, προέβη σε προκαταρτικό έλεγχο του περιεχομένου των δύο σακουλιών, με θετική ένδειξη στην κοκαΐνη. Οι γονείς του κατηγορούμενου στη συνέχεια συνελήφθησαν για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και αφού τους επεστήθηκε η προσοχή τους στον Νόμο, ο μεν πατέρας του κατηγορούμενου απάντησε «Είπα σου εν ηξέρω», η δε μητέρα του απάντησε: «Εν ηξέρω είπα σου». Ανακρινόμενοι γραπτώς οι δύο συλληφθέντες αρνήθηκαν οποιαδήποτε ανάμειξη τους με την ανευρεθείσα ποσότητα κοκαΐνης. Ο Αστ. 3807 Ι. Ιωάννου, ο οποίος με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ στο μεταξύ αναζητούσαν τον κατηγορούμενο, τον εντόπισε περί τις 14:30 να πηδά το περιτοίχισμα της αυλής οικίας η οποία βρισκόταν στη γωνία των οδών Αναγνωστοπούλου και 37ου δρόμου και να τρέχει κατά μήκος της οδού 37ου δρόμου, χωρίς να κρατάει οτιδήποτε. Ο Αστ. 3807 τον ακολούθησε και τον είδε να στρίβει αριστερά προς την οδό 38ου δρόμου, όπου και έχασε οπτική επαφή μαζί του. Στη συνέχεια, όταν ο Αστ.3807 μετέβηκε στην πιο πάνω οικία, ο ιδιοκτήτης της, Γ. Γεωργίου, τον πληροφόρησε ότι είδε ένα άγνωστο άνδρα να φεύγει τρέχοντας από την αυλή της οικίας του. Ο Αστ.3807, προχώρησε σε προκαταρτικό έλεγχο στην αυλή της οικίας, όπου εντόπισε μέσα σε εξωτερικό φούρνο ένα διαφανές νάιλον σακούλι το οποίο περιείχε άλλα δυο διαφανή σακούλια τα οποία περιείχαν άσπρη συμπαγή ουσία, ομοιάζουσα με κοκαΐνη. Από την επιθεώρηση του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που υπήρχε στην προαναφερόμενη οικία, διαπιστώθηκε ότι είναι ο κατηγορούμενος που τοποθέτησε το σακούλι στο φούρνο. Ως εκ τούτου, εξασφαλίσθηκε εναντίον του κατηγορούμενου δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Κατά την περαιτέρω επιθεώρηση του κλειστού κυκλώματος σε μεταγενέστερο χρόνο, διαπιστώθηκε ότι ο Π. Ευριπίδου, που όπως αναφέρθηκε πιο πάνω βρισκόταν στην οικία των γονέων του κατηγορούμενου, είχε μεταβεί σε μεταγενέστερο χρόνο στην πιο πάνω οικία αναζητώντας κάτι εντός του φούρνου. Αργότερα την ίδια μέρα, ο κατηγορούμενος πήγε με τον δικηγόρο του στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, όπου και συνελήφθη για όλα τα υπό διερεύνηση εναντίον του αδικήματα. Όταν πληροφορήθηκε για τους λόγους της σύλληψης του και του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Στην ανακριτική του κατάθεση που λήφθηκε την ίδια ημέρα παραδέχθηκε ότι, εν αγνοία των γονέων του, τοποθέτησε την ποσότητα της κοκαΐνης που βρέθηκε στον κάλαθο της οικίας τους. Την εν λόγω ποσότητα την αγόρασε, όπως περαιτέρω ανέφερε, από κάποιο πρόσωπο στο μόλο Λεμεσού το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει, επειδή φοβόταν για τη ζωή του. Στις υπόλοιπες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, περιλαμβανομένων και ερωτήσεων σε σχέση με την ποσότητα κοκαΐνης που εντοπίστηκε στο φούρνο της οικίας του Γ. Γεωργίου, απάντησε «Ότι έχω να πω, θα το πω στο δικαστήριο». Όταν στις 02/08/2023 ο Π. Ευριπίδου κλήθηκε για ανάκριση στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ανέφερε, ότι την 01/08/23 έλαβε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο με οδηγίες όπως μεταβεί στην αυλή της οικίας του Γ. Γεωργίου για να παραλάβει κάτι που έβαλε μέσα σε φούρνο, χωρίς όπως περαιτέρω ανάφερε να γνωρίζει τι ήταν. Όταν πήγε στην οικία και άνοιξε το φούρνο δεν βρήκε οτιδήποτε μέσα και ενημέρωσε σχετικά τον κατηγορούμενο. Την ίδια ημέρα και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου του λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα και τα παλαμικά και δακτυλικά του αποτυπώματα. Ο κατηγορούμενος στη 2η ανακριτική του κατάθεση ημερ. 03/08/23, παραδέχθηκε ότι αυτός τοποθέτησε την ποσότητα κοκαΐνης στο φούρνο της προαναφερόμενης οικίας. Ανέφερε, επίσης, ότι την είχε στην κατοχή του για να την παραδώσει σε άλλο πρόσωπο το οποίο θα του υποδείκνυε το πρόσωπο που την είχε δώσει, το οποίο όμως αρνήθηκε να κατονομάσει φοβούμενος για τη ζωή του. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε, περαιτέρω, ότι η αμοιβή του για την πιο πάνω δουλειά θα ήταν 20 γραμμάρια κοκαΐνης, τα οποία πήρε από την ποσότητα που εντοπίστηκε στον φούρνο και τα τοποθέτησε στον κάλαθο σκουπιδιών της οικίας των γονέων του, τα οποία εντοπίστηκαν από την Αστυνομία. Ανέφερε, επίσης, ότι όταν έστειλε τον φίλο του Π. Ευριπίδου να παραλάβει το σακούλι με την κοκαΐνη από το φούρνο, δεν του είχε αναφέρει οτιδήποτε για το παράνομο περιεχόμενο του. Παραδέχθηκε, περαιτέρω, ότι προέβη σε χρήση κοκαΐνης την προηγούμενη ημέρα της σύλληψης του, δηλαδή, στις 31/07/23. Από εξετάσεις του Κρατικού Χημείου προέκυψε, ότι η άσπρη σκόνη που εντοπίστηκε στην οικία των γονέων του κατηγορούμενου είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή, κοκαΐνη συνολικού βάρους 19,78 γραμμαρίων και η άσπρη σκόνη που εντοπίστηκε μέσα στον φούρνο είναι, επίσης, κοκαΐνη βάρους 641,51 γραμμαρίων. Το συνολικό βάρος της κοκαΐνης που εντοπίστηκε ανέρχεται σε 661,29 γραμμάρια. Από εξετάσεις του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής προέκυψε, ότι το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε στα διαφανή νάιλον σακούλια που εντοπίστηκαν εντός του φούρνου. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπόθεσης 11555/19, που λαμβάνεται υπόψη, έχουν ως ακολούθως: Στις 31/05/2019 και περί ώρα 06:00, λήφθηκε πληροφορία από το Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, για κάποιο τραυματισμένο πρόσωπο που βρισκόταν εκεί. Όταν μετέβηκαν στο Νοσοκομείο και συνάντησαν τον κατηγορούμενο, αυτός τους ανάφερε ότι κτύπησε από μόνος του και αρνήθηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία. Η σύζυγος του κατηγορούμενου που βρισκόταν στο χώρο, ανέφερε ότι, όπως πληροφορήθηκε από τον κατηγορούμενο, αυτός είχε τσακωθεί με άλλα άτομα στο νυχτερινό κέντρο Le Panashe και αφού έφυγε, επέστρεψε ακολούθως στο κέντρο με κυνηγετικό όπλο και έριξε ένα πυροβολισμό στον αέρα. Κάποιοι από τους θαμώνες τον κτύπησαν και του άρπαξαν το όπλο. Εν όψει των πιο πάνω, διενεργήθηκαν εξετάσεις στο πιο πάνω νυχτερινό κέντρο από μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού και του Εγκληματολογικού Εργαστηρίου της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Αρχηγείου αστυνομίας. Από τις εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι προκλήθηκαν ζημιές στο δεξιό μέρος της δοκού του ταβανιού και στην δεξιά τοιχοποιία του κέντρου από πυροβολισμό που ρίχθηκε από κυνηγετικό όπλο. Στη σκηνή εντοπίστηκαν ένα πλήρες φυσίγγιο διαμετρήματος 12mm, ένα ρολόι χειρός, ένας κάλυκας φυσιγγίου και πλαστικό πιστονάκι φυσιγγίου. Επίσης, στο δάπεδο του αποχωρητήριου του κέντρου εντοπίστηκαν κηλίδες αίματος. Σύμφωνα με μαρτυρία που λήφθηκε από τον ιδιοκτήτη του νυκτερινού κέντρου, Α. Ευστρατίου, στις 31/05/2019 και περί ώρα 04:00, ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο νυκτερινό κέντρο είχε μια λεκτική παρεξήγηση με κάποιους θαμώνες και στην συνέχεια αναχώρησε. Ακολούθως, περί ώρα 05:00, είδε τον κατηγορούμενο να εισέρχεται ξανά στο νυκτερινό κέντρο κρατώντας κυνηγετικό όπλο. Πριν προλάβει οποιοσδήποτε να αντιδράσει, ο κατηγορούμενος έριξε ένα πυροβολισμό στον αέρα προς το ταβάνι και αμέσως έστρεψε το όπλο προς ένα από τα τρία άτομα που κάθονταν στο τραπέζι με τους οποίους είχε προηγουμένως την παρεξήγηση. Αμέσως έτρεξε προς το μέρος του κατηγορούμενου και του άρπαξε το κυνηγετικό όπλο. Ο κατηγορούμενος τότε απομακρύνθηκε από θαμώνες του κέντρου και ακολούθως αναχώρησε. Εναντίον του κατηγορούμενου, εκδόθηκε στις 31/05/2019 δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Αυτός αναζητήθηκε χωρίς να εντοπιστεί και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στο stop- list. Από εξετάσεις στο μητρώο πυροβόλων όπλων, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης τεσσάρων ΔΟΚΟ κατηγορίας Δ΄, δύο ΜΟΚΟ και τριών μη πυροβόλων όπλων. Στις 02/06/2019 και μεταξύ των ωρών 11:43-12:40, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης της συζύγου του κατηγορουμένου, ο Αστ/4096 Π. Παναγιώτου διενέργησε έρευνα στην οικία του, όπου εντόπισε και παρέλαβε δύο όπλα τύπου ΔΟΚΟ, δύο όπλα τύπου ΜΟΚΟ, τρία αεροβόλα όπλα και 42 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου διαφόρων διαμετρημάτων. Αφού ο Αστ/4096 επέστησε την προσοχή της συζύγου του κατηγορούμενου στο Νόμο, αυτή απάντησε «εν του άντρα μου, έννε δικά μου», «εν ηξέρω τίποτε εγώ»,«εν ηξέρω τίποτε»,«εντάξει»,«είπα σας, εν ούλλα του άντρα μου»,«έσιει τσιερό που τα σιει». Αργότερα την ίδια μέρα, ο κατηγορούμενος μετέβη στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, όπου ο Αστ/1810 Α. Νικολά τον συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε τη προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Στην ανακριτική κατάθεση του αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση και ανέφερε ότι ήθελε να επισκεφτεί το νοσοκομείο, γιατί δεν ένιωθε καλά. Στις 03/06/2019 στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού, ο Αστ/4096 Π. Παναγιώτου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση που του υποβλήθηκε λέγοντας ότι, ό,τι έχει να πει θα το πει στο δικαστήριο. Στις 08/06/2019 η σύζυγος του κατηγορούμενου ενημέρωσε τηλεφωνικά το ΤΑΕ Λεμεσού, ότι εντόπισε σε ερμάρι του δωματίου του παιδιού της μια θήκη μαύρη στην οποία βρισκόταν ένα όπλο. Την ίδια μέρα η Λοχ/213 Α. Θεοδοσίου μετέβηκε στην οικία του κατηγορούμενου, όπου παρέλαβε από τη σύζυγο του κατηγορούμενου ένα κυνηγητικό όπλο τύπου ΔΟΚΟ, το οποίο ανήκει στον τελευταίο. Από μεταγενέστερες εξετάσεις που έγιναν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας, διαπιστώθηκε πως το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε στις κηλίδες αίματος που εντοπίστηκαν στο αποχωρητήριο του πιο πάνω κέντρου, αλλά και στο άδειο φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου που, επίσης, εντοπίστηκε στο πιο πάνω νυκτερινό κέντρο. Από περαιτέρω εξετάσεις που διενεργήθηκαν από την υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών, διαπιστώθηκε ότι ο κάλυκας που εντοπίστηκε στο νυκτερινό κέντρο αλλά και το πλαστικό πιστονάκι, δεν πυροβολήθηκαν από τα όπλα που παραλήφθηκαν από την οικία του κατηγορούμενου, αλλά μέσα από την κάννη κυνηγετικού όπλου διαμετρήματος 12, τύπου ΔΟΚΟ κατηγορίας Δ και αγνώστου αριθμού εγγραφής,. Από το σύνολο της διερεύνησης, προέκυψε πως στις 31/05/2019 ο κατηγορούμενος μετέφερε και πυροβόλησε με το πιο πάνω όπλο αγνώστων στοιχείων εντός του προαναφερόμενου κέντρου κατά τη διάρκεια της κλειστής περιόδου για το κυνήγι και χωρίς να κατέχει ειδική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας. Προέκυψε, επίσης, πως ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο κατείχε και μετέφερε 2 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Ακολούθως, και μετά που ο κατηγορούμενος πυροβόλησε εντός του νυκτερινού κέντρου, δημόσια και άνευ νόμιμης αιτίας έστρεψε το πιο πάνω όπλο εναντίον θαμώνα που βρισκόταν στο κέντρο θέτοντας τη ζωή του σε κίνδυνο και προκαλώντας τρόμο στους παρευρισκόμενους. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αναφέρθηκε επιπρόσθετα στο γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, κατ' αρχάς αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και την ανάγκη που υπάρχει για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, αλλά κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής του κατηγορούμενου, ο συνήγορος του εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, η οποία, όπως είπε, είναι έμπρακτη και προκύπτει από την παραδοχή του αλλά και από την ομολογία και συνεργασία του με την Αστυνομία, στοιχεία τα οποία κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη του. Ειδικότερα σε ότι αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο συνήγορος του κατηγορουμένου, ανέφερε πως η εξάρτηση του κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά τον τελευταίο χρόνο αλλά και η πενιχρή του οικονομική κατάσταση ήταν οι λόγοι που τον οδήγησαν στο να αποδεχθεί να μεταφέρει για λογαριασμό άλλου προσώπου τα ναρκωτικά, με αντάλλαγμα να πάρει από την ποσότητα που θα μετέφερε 20 γραμμάρια κοκαΐνης, τα οποία και εντοπίστηκαν από την Αστυνομία στην οικία της μητέρας του. Κάλεσε, επίσης, το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και τις προσπάθειες που καταβάλλει για την απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά, από την ημερομηνία σύλληψης του στην παρούσα υπόθεση. Όπως ανέφερε, κάνει προσπάθειες για την ένταξη του στο πρόγραμμα απεξάρτησης των φυλακών «Δανάη». Επίσης, στα πλαίσια της προαναφερόμενης προσπάθειας του παρακολουθείται από τον ψυχολόγο των φυλακών. Σε σχέση με τις προσωπικές του συνθήκες, ο συνήγορος του κατηγορουμένου, υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, τονίζοντας το γεγονός ότι είναι πατέρας τριών ανήλικων τέκνων ηλικίας 17,15 και 14 ετών τα οποία, λόγω της ηλικία τους, χρειάζονται την καθοδήγηση και προστασία του πατέρα τους. Σε ότι αφορά την υπόθεση 11555/19, που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα, ο συνήγορος υπεράσπισης τόνισε ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και ότι δεν τραυματίστηκε οποιοδήποτε πρόσωπο ενώ ο ίδιος κακοποιήθηκε το βράδυ εκείνο. Αναμφίβολα τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή ποινή προστίμου ή και οι δύο αυτές ποινές. Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα καθώς και για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, προνοείται μέχρι και δια βίου φυλάκιση, πέραν της ποινής του προστίμου. Οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές συνιστούν ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος και ο οποίος λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία v. Kυριάκου κ.α.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2Α Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 129). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ως γενική αρχή, επίσης, τα γεγονότα της υπόθεσης μπορούν να επηρεάσουν την σοβαρότητα ενός αδικήματος. Στην Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα του αδικήματος ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής (βλ. Πέτρος Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ 197 και Γενικός Εισαγγελέας v. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 3770). Ως απαύγασμα της νομολογίας αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά στις περιπτώσεις κατοχής τους με σκοπό την εμπορία, οπόταν σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το οποίο προέχει είναι η αυστηρή τιμωρία του παραβάτη και η αποτροπή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Marcos Alexander dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297). Σε αυτές τις περιπτώσεις η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους. Όπως έχει αναφερθεί στην Hussein Hassan v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ 356 «Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον και η άλλη αφορά στην αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη παρόμοιων εγκλημάτων.» Ο ίδιος ο Νόμος, στο Άρθρο 30

(4)(α) και (β) παραθέτει τα περιστατικά τα οποία καθιστούν τα αδικήματα των ναρκωτικών ως περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά. Η νομολογία έχει καταδείξει, ότι τέτοιας φύσεως αδικήματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα και την επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθότι «τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας και η συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν αλλά επιδεινώνονται ραγδαία.» (βλ. Κλεομένης v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ευθύμιου Σωκράτους, Ποιν. Έφεση Αρ. 67/2021, Ημερ. 17/03/2023), ECLI:CY:AD:2023:B92. Χαρακτηριστικό της σοβαρότητας των αδικημάτων για ναρκωτικά και του τρόπου αντιμετώπισης τους, είναι και το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην Ismen Bora v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση Αρ. 79/2017, ημερ. 13/03/2018 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» Και πιο κάτω στην ίδια απόφαση: «Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016). Αντλούμε δικαστική γνώση για τη συχνότητα που διαπράττονται τέτοιας φύσεως αδικήματα από τις πολλές υποθέσεις που άγονται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή, αφού η έξαρση που παρατηρείται δεν παρουσιάζει σημεία κάμψης. Όπως έχει λεχθεί στην Παττίχης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 193/2019, Ημερ. 02/06/2021, ECLI:CY:AD:2021:B221 «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται. Η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση του εγκλήματος αυτής της φύσεως ήταν και παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο, εφόσον πρωταρχική σημασία έχει η ανάγκη αντιμετώπισης των σοβαρών συνεπειών που προκύπτουν για τα άτομα και την κοινωνία, από την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Rafael Alexis Valdez v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 144/2016 Ημερ. 21/02/2017, ECLI:CY:AD:2017:B57 αναφέρθηκαν τα εξής: «Διαχρονικά έχουμε τονίσει τη σημασία του ρόλου του Δικαστηρίου ως προς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών σε συνάρτηση με αδικήματα ναρκωτικών, ειδικά όταν αφορούν την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ (όπως εδώ, κοκαϊνης) με σκοπό την προμήθεια. Είναι φανερό ότι τέτοιες ενέργειες, ως των εφεσειόντων, δίδουν τη δυνατότητα της άμεσης εξάπλωσης και χρήσης ναρκωτικών σε ευρύ αριθμό ατόμων με άμεσο καταστρεπτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό. Γι΄ αυτό το λόγο, όπως επίσης έχει νομολογηθεί, οι προσωπικές περιστάσεις αν και δεν ατονούν, έχουν σαφώς μειωμένη σημασία αφού προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου για προστασία του κοινωνικού συνόλου.» Παραπέμπουμε, επίσης, στις αποφάσεις Ελενοδώρου Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, ημερ. 11/05/2022 και Ελ Χαπιρ Νάζιπ v. Αστυνομίας,

(2014)2Β Α.Α.Δ 808 όπου αναφέρθηκε ότι η ενασχόληση με τα ναρκωτικά, είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η σοβαρότητα, λοιπόν, των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και η ανάγκη για αποτροπή και αυστηρή αντιμετώπιση τους είναι δεδομένη. Ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του σημαντική ποσότητα κοκαΐνης, η οποία αποτελεί ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, από τις σοβαρότερες μορφές ναρκωτικών που καθορίζει ο Νόμος, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Όπως, περαιτέρω, προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος εν γνώση του και αυτοβούλως μετέβηκε σε συγκεκριμένο σημείο όπου παρέλαβε την ποσότητα των ναρκωτικών την οποία θα παρέδιδε σε άλλο πρόσωπο που θα του υποδείκνυε το πρόσωπο από το οποίο την παρέλαβε. Αφού απέκρυψε στην οικία των γονέων του μέρος από την ποσότητα που παρέλαβε, η οποία αποτελούσε και το αντάλλαγμα για την προαναφερόμενη δράση του, στη συνέχεια όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας έξω από την οικία των γονέων του, τράπηκε σε φυγή έχοντας στην κατοχή του τα ναρκωτικά, τα οποία στη συνέχεια απέκρυψε στον εξωτερικό φούρνο της οικίας στην οποία εισήλθε. Μάλιστα, αργότερα εντός της ίδιας ημέρας, επικοινώνησε τηλεφωνικά με το πρόσωπο που βρισκόταν στην οικία των γονέων του ζητώντας του να μεταβεί στη συγκεκριμένη οικία για να πάρει το αντικείμενο που τοποθέτησε στο φούρνο, χωρίς να του αποκαλύψει το περιεχόμενο του. Λαμβάνουμε, βέβαια, υπόψη μας το ρόλο τον οποίο ο κατηγορούμενος διαδραμάτισε στη διάπραξη των αδικημάτων και δη αυτό της φύλαξης των ναρκωτικών για σκοπούς παράδοσής τους σε τρίτο πρόσωπο που θα του υποδεικνυόταν και ότι, συνεπώς, δεν ήταν ο ιθύνων νους και δεν μπορεί να καταταχθεί στην κατηγορία των οργανωμένων μεγαλεμπόρων ναρκωτικών που δρουν με σκοπό το άμεσο οικονομικό κέρδος. Από την άλλη όμως δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, ο κατηγορούμενος ο οποίος έδρασε έναντι ανταλλάγματος, αδιαφόρησε για τις συνέπειες των πράξεων του και την καταστροφή που θα επέφερε η διοχέτευση των ναρκωτικών στην κοινωνία, η οποία αποφεύχθηκε λόγω της έγκαιρης παρέμβασης της Αστυνομίας, η οποία αξιοποίησε σχετικές πληροφορίες (βλ. Μemic v. Δημοκρατίας

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 276). Ο ρόλος που ανέλαβε, έναντι του πιο πάνω ανταλλάγματος, ως κατόχου και μεταφορέα των ναρκωτικών δεν ήταν επουσιώδης, αλλά ουσιώδης εφόσον αποτέλεσε βασικό και αναγκαίο κρίκο στην αλυσίδα διάδοσης του αργού θανάτου (βλ. Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Όπως έχει νομολογηθεί, ο ρόλος των μεταφορέων στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών είναι εξίσου σημαντικός με αυτό των εμπόρων, αφού χωρίς τους μεταφορείς δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία τους (βλ.Valdez ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ.144/2016 και 145/2016, ημερ. 21/02/2017). Στην απόφαση Xhaferi ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 207/2021, 16/11/2022 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε, ότι η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρότερες ποινές σε οργανωμένους εμπόρους απ' ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές ή διαμεσολαβητές με παράλληλη, όμως, επισήμανση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Αυτό διότι, όπως λέχθηκε, είτε γίνεται για χρηματικό κέρδος, είτε για άλλο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή, η διάδοση ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεση τους δεν διαφέρει, αφού κοινός είναι ο σκοπός και το αντικείμενο, δηλαδή, η μόλυνση της κοινωνίας και το κέρδος (έγινε παραπομπή στις Κωνσταντίνου (ανωτέρω) και στην Salaryand v. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Ενδεικτικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από τη ίδια υπόθεση: «Εκείνο το οποίο, ωστόσο, παραμένει ως γεγονός στην παρούσα περίπτωση είναι ότι ο Εφεσείων αναμφίβολα κατέστη συνεργός κάποιου ή κάποιων οργανωμένων εμπόρων ναρκωτικών. Με τις ενέργειες του προσέφερε σημαντική εκδούλευση και συνδρομή στον τελικό προμηθευτή και έμπορο ναρκωτικών, όποιος και αν ήταν αυτός. Η κατάληξη της ενέργειας του αυτής δεν μπορούσε να ήταν άλλη εκτός από τη συνδρομή στη διακίνηση και διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Οφείλουμε δε καθηκόντως να παρατηρήσουμε και τα ακόλουθα: Παρότι αυτός ο τρόπος δράσης δεν μετατρέπει κάποιο συνεργό αυτού του είδους σε ιθύνοντα νου και ούτε εξισώνει την ευθύνη μεταξύ τους, εντούτοις δεν καθιστά άνευ σπουδαιότητας και σημασίας τη συνδρομή, συνέργεια, βοήθεια και εκδούλευση την οποία παρέχουν οι ενδιάμεσοι συνεργάτες προς ευόδωση του τελικού στόχου, που είναι η ολοκλήρωση του εγκλήματος, χωρίς τον κίνδυνο σύλληψης του ίδιου του εμπόρου από την Αστυνομία. Στην πραγματικότητα οι συνεργοί αυτού του είδους, εν γνώσει τους και έναντι κάποιας μορφής ανταλλάγματος, συμμετέχουν στα πιο ριψοκίνδυνα στάδια της δραστηριότητας και συνιστούν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών κατά τρόπο που μπορεί να λεχθεί ότι χωρίς την προθυμία τέτοιων ατόμων δεν θα διαπράττετο το αδίκημα ή τουλάχιστον δεν θα καθίστατο τόσο εύκολη η διάπραξη του για τους οργανωτές του». Θα πρέπει, επίσης, να λεχθεί πως ο λόγος εμπλοκής του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων, που όπως τέθηκε ενώπιον μας, ήταν η εξάρτηση του από τα ναρκωτικά, δεν μπορεί να αποτελεί επαρκή δικαιολογία. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ. 400 «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Σοβαρά είναι και τα αδικήματα στα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος στην υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη με αρ. 11555/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπως προκύπτει από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές και τη νομολογία. Τα αδικήματα της μεταφοράς και χρήσης πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, τιμωρούνται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €42,715.00 ή και με τις δύο ποινές. Τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών, τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι τα 15 χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι €5000 ή και με τις δύο ποινές (άρθρο 4 του Κεφ. 54, όπως αυτό τροποποιήθηκε με τον Νόμο 27/1978). Το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου με σκοπό προξένησης βλάβης σε περιουσία, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια και το αδίκημα της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 2 χρόνια. Η σοβαρότητα των αδικημάτων της παράνομης μεταφοράς και χρήσης όπλων ως επίσης και της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών έχει τονιστεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Διαχρονική και σαφής είναι η θέση της νομολογίας ότι η παράνομη μεταφορά και χρήση πυροβόλων όπλων και η κατοχή εκρηκτικών υλών υπονομεύουν την έννομη τάξη, ανοίγουν το δρόμο για την αναρχία, θέτουν σε κίνδυνο ανυποψίαστους, κυρίως, πολίτες, εκθέτουν ολόκληρη την κοινωνία στο αίσθημα ασφάλειας και γενικότερα αφήνουν αιμορραγούσα την έννομη τάξη (βλ. Κίτας ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 433 και Παναγή ν. Δημοκρατίας

(2015)2 Α.Α.Δ. 875). Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος όχι μόνο κατείχε και μετέφερε εκρηκτικές ύλες χωρίς την απαιτούμενη άδεια, αλλά μετέφερε και χρησιμοποίησε το πυροβόλο όπλο του σε νυχτερινό κέντρο στην παρουσία μάλιστα άλλων προσώπων που βρίσκονταν στο χώρο. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας, μετά τη λεκτική αντιπαράθεση που ο κατηγορούμενος είχε με θαμώνες του νυχτερινού κέντρου, αναχώρησε από το μέρος και όταν στη συνέχεια επέστρεψε έριξε με το κυνηγετικό του όπλο ένα πυροβολισμό στον αέρα, προκαλώντας τρόμο στους παρευρισκόμενους. Η έκνομη συμπεριφορά του δεν περιορίστηκε στη ρίψη του πυροβολισμού αλλά αμέσως μετά έστρεψε το όπλο του σε ένα από τους θαμώνες με τον οποίο είχε διαπληκτιστεί ενωρίτερα, θέτοντας τη ζωή του εν λόγω προσώπου σε κίνδυνο. Δεν παραγνωρίζουμε τα όσα ο συνήγορος του ανάφερε και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και ότι ο ίδιος είχε κακοποιηθεί το επίδικο βράδυ, αλλά τούτα δεν δικαιολογούν την φύση και έκταση της εγκληματικής συμπεριφοράς την οποία επέδειξε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σε μια πολιτισμένη κοινωνία, όπως θέλουμε να θεωρούμε τη δική μας, η επίλυση διαφορών με τη βία ή την οπλοφορία με σκοπό την πρόκληση τρόμου δεν μπορεί να γίνει ανεχτή (βλ. Κυριάκος Τσίβικος v. Αστυνομίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 566). Στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε, ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Παρά τα πιο πάνω όμως, η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά και κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται η εξατομίκευση της έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου και των γεγονότων. Η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας δεν ατονεί ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 245, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Κόκκινος v. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022). Δεν παραγνωρίζουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στη διάθεση της ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας. Σε κάθε περίπτωση όμως ο κατηγορούμενος με την παραδοχή του, βοήθησε στην καταδίκη του και περίσωσε πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου γι' αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Λαμβάνουμε υπόψη μας, περαιτέρω, την ομολογία και συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Αστυνομικές Αρχές. Στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος πριν την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του μετέβηκε στον αστυνομικό σταθμό και στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 03.08.2023, ομολόγησε, ότι αυτός τοποθέτησε τα ναρκωτικά που η Αστυνομία εντόπισε στην οικία της μητέρας του και στον φούρνο της οικίας στην οποία εισήλθε. Παραδέχθηκε, επίσης, ότι αυτός ζήτησε από τον φίλο του Π. Ευριπίδου, να μεταβεί στη συγκεκριμένη οικία για να παραλάβει τα ναρκωτικά που τοποθέτησε στο φούρνο. Θα πρέπει, όμως, να αναφερθεί ότι η συνεργασία του κατηγορούμενου δεν ήταν πλήρης, αφού δεν κατονόμασε τα πρόσωπα τα οποία τον στράτευσαν στην επιχείρηση αυτή, κάτι το οποίο αν υπήρχε θα είχε και άλλη βαρύτητα (βλ. Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 746 και Πάρης Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 202/2020, Ημερ. 20/09/2022). Η πιο πάνω στάση του κατηγορούμενου, δηλαδή η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, η συνεργασία του με την Αστυνομία στο βαθμό που αναφέρθηκε πιο πάνω, η ομολογία του και η απολογία του, καταδεικνύουν και την έμπρακτη μεταμέλεια του, στοιχείο το οποίο θα λάβουμε υπόψη μας. Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου, ο οποίος σήμερα είναι ηλικίας 37 ετών, προσμετρούμε και το γεγονός ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το λευκό ποινικό μητρώο ενός κατηγορουμένου, σε συσχετισμό και με την ηλικία του, αποτελούν σημαντικό παράγοντα μετριασμού της ποινής, γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του προς την νομιμότητα (βλ. Ψωμά v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 40 και Γενικός Εισαγγελέας ν Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη την εξάρτηση του από τα ναρκωτικά (βλ. άρθρο 30

(4)(β)(ιν) του Ν.29/77) και την προσπάθεια για την απεξάρτηση από αυτά, αφού, όπως μας έχει λεχθεί, προβαίνει σε ενέργειες για την ένταξη του στο πρόγραμμα απεξάρτησης ΔΑΝΑΗ του Τμήματος των Κεντρικών Φυλακών, ενώ παρακολουθείται και από ψυχολόγο των Κεντρικών Φυλακών. Η απεξάρτηση ή η προσπάθεια απεξάρτησης αξιολογείται ως μετριαστικός παράγοντας, αφού δεικνύει αλλαγή στάσης ζωής (βλ. άρθρο 30

(4)(β)(v) Ν.29/77). Θα λάβουμε υπόψη μας την πιο πάνω προσπάθεια και θα της δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82). Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως φαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου και τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το περιεχόμενο της προαναφερόμενης Έκθεσης είναι ηλικίας 37 χρόνων, έγγαμος και πατέρας τριών ανήλικων τέκνων, ηλικίας 17, 15 και 14 ετών. Δεν ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο Γυμνάσιο. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και εργάστηκε ως οικοδόμος και ηλεκτρολόγος σε διάφορες εταιρείες. Τον τελευταίο χρόνο διατηρεί δική του πλατφόρμα και το μηνιαίο του εισόδημα είναι €1.500, χωρίς αυτό να είναι σταθερό. Επίσης, τον τελευταίο χρόνο είναι χρήστης ουσιών. Λαμβάνουμε υπόψη μας όλες τις πιο πάνω προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και ειδικότερα ότι είναι πατέρας τριών ανήλικων τέκνων, θα πρέπει, ωστόσο, να λεχθεί ότι οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου στο πλαίσιο της αποτελεσματικής προστασίας της κοινωνίας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών, δεν πρέπει να εξατομικεύονται σε τέτοιο βαθμό που να εξουδετερώνουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Μακρή v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 33/12, ημερ. 15/01/2013). Υπόψη μας, επίσης, λαμβάνουμε τα όσα ο συνήγορος του κατηγορουμένου ανάφερε σε σχέση με τις επιπτώσεις που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στα ανήλικα τέκνα του, κάτι το οποίο δεν μας αφήνει αδιάφορους. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 14/2020, ημερ. 22.12.2021). Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, κρίνουμε ότι η ποινή φυλάκισης στην παρούσα είναι η μόνη ενδεδειγμένη. Οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω, δεν είναι ικανά να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο εκτός από ποινή στερητική της ελευθερίας του, αλλά θα παίξουν ρόλο στο ύψος αυτής, όπως θα διαφανεί κατωτέρω. Η νομολογία είναι καθοδηγητική για τον τρόπο αντιμετώπισης τέτοιου είδους αδικημάτων και για το ύψος της ποινής που θα πρέπει να επιβάλλεται, αλλά όχι δεσμευτική καθότι κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «Ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ελ Χαπιρ Ναζίπ ν Αστυνομίας (ανωτέρω): «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι το πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χριστόδουλος Μαυρουδής v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2021, Ημερ. 19/12/2022, αναφέρθηκε ότι η αναφορά σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων δεν συνιστά ουσιαστική καθοδήγηση και ενίοτε αποπροσανατολίζει. Θα πρέπει να επιλέγονται οι υποθέσεις εκείνες όπου γεγονότα, στο βαθμό που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος προσομοιάζουν. Και εξυπηρετεί να καταγράφονται οι ουσιαστικές παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή που μνημονεύεται, ώστε να καθίσταται ευχερής η όποια σύγκριση. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, σχετικές είναι οι ακόλουθες αποφάσεις: Στην υπόθεση Memic ν Δημοκρατίας,

(2014)2Α Α.Α.Δ 276, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 8 χρόνων, στο ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 915,27 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 35 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με δύο ανήλικα παιδιά, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Mbakoup ν Δημοκρατίας,

(2015)2Α Α.Α.Δ 119, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 7 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 351,4998 γραμμαρίων, στον αλλοδαπό κατηγορούμενο, 34 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, πατέρα τριών ανήλικων παιδιών, με πρόβλημα υγείας λόγω ατυχήματος και αιτητή από την Δημοκρατία διεθνούς προστασίας, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Kωνσταντίνος Ιωάννου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 39/2015, Ημερ. 15/11/2016,το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 248,54 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 29 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, από διαλυμένη οικογένεια, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και με οικονομικά προβλήματα, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση ΧΧΧ Αναστασιάδης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 242/2018, Ημερ. 31/05/2019, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 4 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, κοκαΐνης, βάρους 600,9 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 39 χρόνων, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Ghassan Elias Sfeir ν Δημοκρατίας,

(1993)2 Α.Α.Δ 143, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 8 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.158 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Ulus Eminiyet κ.α. v Αστυνομίας,

(2007)2 Α.Α.Δ 216, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 8 χρόνων, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 227.82 γραμμαρίων, στους κατηγορούμενους (οι οποίοι βοήθησαν στην μεταφορά της ηρωίνης από τις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας), με λευκό ποινικό μητρώο, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Hadavand ν Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ 359, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 6 ½ χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 1.867,2 γραμμαρίων, στην κατηγορούμενη, με λευκό ποινικό μητρώο, μητέρα ενός 16χρονου κοριτσιού με την οποία συζούσε στον Καναδά και με προβλήματα υγείας, η οποία καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική της παραδοχή (η οποία προέβη και στην Αστυνομία σε παραδοχή αμέσως, δίδοντας και σχετική προς τούτο κατάθεση θεληματικά, σύντομα μετά), δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Aboujaoude ν Δημοκρατίας,

(1990)2 Α.Α.Δ 517, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης των 5 χρόνων, στην κατηγορία για το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, ηρωίνης, βάρους 109.8 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 53 χρονών, άεργο και πληγέντα από τον πόλεμο τότε στον Λίβανο, με οικονομικές δυσκολίες, με λευκό ποινικό μητρώο, οι οποίος καταδικάστηκε σε αυτήν μετά από δική του παραδοχή (ο οποίος προέβη και στην Αστυνομία σε παραδοχή αμέσως, δίδοντας και σχετική προς τούτο κατάθεση θεληματικά), δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Μουσταφά Ρεσλαν ν Αστυνομίας,

(2006)2 Α.Α.Δ 127, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 5 και 8 χρόνων αντίστοιχα, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της παράνομης κατοχής ηρωίνης, βάρους 199.1013 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, στον κατηγορούμενο, με λευκό ποινικό μητρώο, οικογενειάρχη με παιδιά και οικονομικές υποχρεώσεις, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Tomatari ν Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ 169, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι επιβληθείσες από το Κακουργιοδικείο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 4 και 10 χρόνων αντίστοιχα, στις κατηγορίες για τα ποινικά αδικήματα της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος και της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο, οπίου, βάρους 498.6158 γραμμαρίων, στον κατηγορούμενο, 25 χρονών, με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος καταδικάστηκε σε αυτές μετά από δική του παραδοχή, δεν ήταν έκδηλα υπερβολική (αν και χαρακτηρίστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο ως αυστηρές). Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ 297, o εφεσίβλητος ήρθε στην Κύπρο με μοναδικό σκοπό να μεταφέρει 1,021 γραμμάρια κοκαϊνης και με μοναδικό κίνητρο του το οικονομικό κέρδος. Ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Συνελήφθηκε επ' αυτοφόρω στο αεροδρόμιο και προέβηκε σε παραδοχή στο Δικαστήριο, η οποία όμως, υπό τις περιστάσεις είχε μειωμένη αξία. Επιβλήθηκαν πρωτόδικα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών στα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια της πιο πάνω ποσότητας κοκαϊνης, οι οποίες αυξήθηκαν κατ' έφεση σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και αφού λάβαμε υπόψη από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την ανάγκη για αποτροπή, την ποσότητα των ναρκωτικών και τον τρόπο εμπλοκής του, το ρόλο του, το είδος τους καθώς επίσης και του γεγονότος ότι, για σκοπούς επιβολή ποινής, λαμβάνεται ακόμη μια υπόθεση, ως ανωτέρω αναφέρθηκε και από την άλλη όλα τα ελαφρυντικά του, όπως λεπτομερώς αναφέρθηκαν πιο πάνω και ειδικότερα την παραδοχή του, το λευκό του ποινικό μητρώο και τις προσωπικές του συνθήκες και το ότι είναι πατέρας τριών ανήλικων τέκνων, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 2η κατηγορία: Καμία ποινή, αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 3ης κατηγορίας στην οποία θα επιβληθεί ποινή (βλ. Βασιλείου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην 3η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 6 ½ ετών. Στην 4η κατηγορία: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να μειωθούν κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 10.08.23 μέχρι και σήμερα. Για σκοπούς επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο λήφθηκε υπόψη η υπόθεση με αριθμό 11555/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα Τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης να καταστραφούν. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια της υπόθεσης 11555/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, τα όπλα και φυσίγγια που εντοπίστηκαν εντός της οικίας του κατηγορούμενου καθώς και το ρολόι που εντοπίστηκε εντός του νυκτερινού κέντρου Le Panashe να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Τα υπόλοιπα Τεκμήρια της υπόθεσης 11555/2019 να καταστραφούν. (Υπ.) .................... Χριστόδουλος Ι. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Μιχάλης Γ. Λοϊζου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Εύη Χατζήπαπα - Αβραάμ, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο