ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α.Φ. κ.α., Υπόθεση με αρ.: 4141/2023., 21/11/2023

(4)(α) καθώς επίσης του Άρθρου 4

(4)(δ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, αντίστοιχα. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αρ. 2, κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στην κατηγορία αρ. 3, η οποία αφορά στο αδίκημα της Εισαγωγής εκρηκτικών υλών άνευ αδείας του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κατά παράβαση των Άρθρων 4

(4)(α) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 και των Άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας για την Κατηγορούσα Αρχή και της 14ης και 16ης/03/2023, οι κατηγορούμενοι 2 και 3, συνωμότησαν μεταξύ τους για να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή την εισαγωγή και κατοχή εκρηκτικών υλών, χωρίς άδεια από τον επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, περαιτέρω, εισήγαγε εκρηκτικές ύλες, χωρίς την άδεια από τον επιθεωρητή εκρηκτικών υλών, δηλαδή: «300.000 κόκκινες κροτίδες και 3.000 κυλινδρικές κροτίδες χρώματος μαύρου.». Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες της κατοχής και μεταφοράς των πιο πάνω αναφερόμενων εκρηκτικών υλών (βλ. κατηγορίες αρ. 4 και 5), τις οποίες οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 επίσης αντιμετώπιζαν καθώς και η κατηγορία της εισαγωγής τους την οποία αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος αρ. 3, διακόπηκαν και αναστάλησαν και αυτοί απαλλάχθηκαν από αυτές. Η δε υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αρ. 1, αναστάληκε εξ' ολοκλήρου και διακόπηκαν όλες οι πιο πάνω κατηγορίες που αντιμετώπιζε από κοινού με τους κατηγορούμενους αρ. 2 και 3 και ως εκ τούτου, απαλλάχθηκε από αυτές. Πέραν των πιο πάνω, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 3 και κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 81 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, λαμβάνεται υπόψη ακόμη μια υπόθεση και συγκεκριμένα η Ποινική Υπόθεση Αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στην οποία ο εν λόγω κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε συνολικά τέσσερις κατηγορίες. Ειδικότερα, κρίθηκε ένοχος στα αδικήματα της Συνομωσίας με άλλο πρόσωπο για την διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση του Άρθρου 372 του Κεφ. 154 (κατηγορία αρ.1), της Παράνομης εισόδου σε αθλητικό χώρο, κατά παράβαση του Άρθρου 54

(2)του περί της Πρόληψης και της Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου του 2008, Νόμος 48(I)/2008 (κατηγορία αρ.2), της παράνομης Συνάθροισης εντός των εγκαταστάσεων αθλητικού χώρου, κατά παράβαση των Άρθρων 61 και 60 του Νόμου 48(Ι)/2008 (κατηγορία αρ. 3) και της Παράνομης πρόκλησης βλάβης ή ζημιάς σε εγκαταστάσεις αθλητικού χώρου, κατά παράβαση του Άρθρου 67 του Νόμου 48(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου της Υπόθεσης με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ο κατηγορούμενος αρ. 3, την 17η/04/2022, συνωμότησε, με άγνωστα προς την Κατηγορούσα Αρχή πρόσωπα, για να διαπράξει το προαναφερόμενο πλημμέλημα της 2ης κατηγορίας (1η κατηγορία). Επίσης, ότι κατά την ίδια ημερομηνία, παράνομα εισήλθε στον αθλητικό χώρο του Τσιρείου σταδίου, από την θύρα εκτάκτου ανάγκης της ανατολικής του κερκίδας, κατά την διάρκεια του ποδοσφαίρου αγώνα των ομάδων ΑΡΗΣ και ΑΠΟΕΛ (2η κατηγορία). Επιπρόσθετα, ότι κατά τον ίδιο χρόνο, συμμετείχε σε οχλαγωγία εντός των εγκαταστάσεων του αθλητικού χώρου του Τσιρείου σταδίου (3η κατηγορία). Και τέλος, ότι κατά τον ίδιο και πάλι χρόνο, συμμετείχε σε οχλαγωγία και παράνομα προκάλεσε ζημιά, ύψους €70, στην κλειδωνιά και μοχλό ανοίγματος της θύρας εκτάκτου ανάγκης της ανατολικής κερκίδας, εντός των αθλητικών εγκαταστάσεων του Τσιρείου σταδίου. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, καθώς επίσης και της Υπόθεσης με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που λαμβάνεται υπόψιν, αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3, εκτέθηκαν με λεπτομέρεια από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο οποίος παρέδωσε σχετικό έγγραφο στο Δικαστήριο που καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης. Με αυτά συμφώνησαν και οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων αρ. 2 και
2. Ως μέρος του παραδεκτού υπόβαθρου γεγονότων αυτής της υπόθεσης, στο Δικαστήριο, παρουσιάστηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, με τη συμφωνία των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, επίσης: (α) Η έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Υπαστυνόμου Περσέα Κουτρουζά, του Κλάδου Πυροτεχνουργών της Αστυνομίας με Αρ. 6/2023, ημερομηνίας 23/03/2023· και (β) Η έκθεση εξέτασης των Δρ. Αφροδίτης Τύλληρου και Τασούλας Καζάκου, του Γενικού Χημείου του Κράτους, ημερομηνίας 29/06/
3. Οι περιστάσεις διάπραξης των εν λόγω ποινικών αδικημάτων από τους κατηγορουμένους 2 και 3, παρατίθενται, ως ακριβώς αυτές παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από την Κατηγορούσα Αρχή και έχουν ως ακολούθως: «
4. Στις 15/03/23 δόθηκε πληροφορία στην Αστυνομία, σύμφωνα με την οποία οι Α. Φ. και Γ. Σ., εφεξής κατηγορούμενοι 2 και 3 αντίστοιχα, ασχολούνται με την εισαγωγή και εμπορία μεγάλων ποσοτήτων κροτίδων και βεγγαλικών, από την οποία αποκομίζουν μεγάλα κέρδη. Σύμφωνα με την ίδια πληροφορία οι εν λόγω κατηγορούμενοι, ανέμεναν παραλαβή μεγάλου φορτίου κροτίδων στις 16/03/23 που θα γίνονταν εισαγωγή μέσω της εταιρείας S.M. Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd στη Λεμεσό.
5. Μετά τη λήψη της πιο πάνω πληροφορίας, στις 16/03/23 τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου η αποθήκη που διατηρεί η πιο πάνω εταιρεία στην οδό Άλπεων αρ.8 στον Ύψωνα.
6. Περί ώρα 09:30, στην αποθήκη κατέφθασε ένα ρυμουλκό φορτηγό, με εμπόρευμα. Αφού εκφορτώθηκε το περιεχόμενο του στην αποθήκη, εντοπίστηκαν δύο μπαλέτα που ήταν έκαστο τυλιγμένο με μαύρη πλαστική μεμβράνη και πάνω σ΄ αυτά είχε κόλλες Α4 στις οποίες αναγραφόταν: «Γ. Π. +[ ] ΛΕΜΕΣΟΣ». Τα δύο μπαλέτα κίνησαν υποψίες και ως εκ τούτου η ώρα 09:40 λήφθηκε γραπτή συγκατάθεση από τον Νικόλα Μυλόπουλο (ΜΚ-9), για έρευνα των δύο μπαλέτων.
7. Η έρευνα έγινε μεταξύ των ωρών 09:41-11:00 από μέλη της ΥΚΑΝ συνεπεία της οποίας στο πρώτο μπαλέτο ανευρέθηκαν έντεκα χάρτινα κιβώτια εντός των οποίων εντοπίστηκαν συνολικά 55,000 κόκκινες κροτίδες Barbarossa 3 Shots, και δέκα χάρτινα κιβώτια εντός των οποίων εντοπίστηκαν 3,000 μαύρες κυλινδρικές κροτίδες.
8. Στο δεύτερο μπαλέτο ανευρέθηκαν σαράντα εννέα χάρτινα κιβώτια εντός των οποίων εντοπίστηκαν 245,000 κόκκινες κροτίδες Barbarossa 3 Shots. Συνολικά και στα δύο μπαλέτα εντοπίστηκαν 300,000 κόκκινες κροτίδες Barbarossa 3 Shots και 3,000 μαύρες κυλινδρικές κροτίδες.
9. Αφότου λήφθηκαν οι σχετικές εγκρίσεις σύμφωνα με τον Περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμο του 1995 Ν.3(I)/1995, μέρος των κροτίδων αντικαταστάθηκε και προστέθηκαν ομοιώματα με σκοπό να γίνει ελεγχόμενη παράδοση.
10. Από το σύνολο των κροτίδων που εντοπίστηκαν, 5 κροτίδες χρώματος μαύρου και ένα κουτί που περιέχει 50 κροτίδες χρώματος κόκκινου τύπου Barbarossa 3 shots, παραλήφθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις από τον ΜΚ7, πυροτεχνουργό της Αστυνομίας Π. Κουτρουζα ενώ μέρος της εκρηκτικής ύλης που εντοπίστηκε σε έκαστο είδος κροτίδας τοποθετήθηκε σε γυάλινα μπουκαλάκια τα οποία στάληκαν για εξετάσεις στο κρατικό χημείο.
11. Την ίδια ημέρα δηλαδή 16/03/2023 και περί ώρα 10:00 εντοπίστηκαν από τα μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου οι κατηγορούμενοι 2 και 3 εντός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ], μάρκας TOYOTA VITZ, έξω από τα γραφεία της εταιρείας Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd στο Ζακάκι.
12. Ο 2ος κατηγορούμενος Α. Φ., εξήλθε του αυτοκινήτου και εισήλθε εντός των γραφείων της εταιρείας, επιστρέφοντας πίσω μετά από λίγα λεπτά κρατώντας κάποια έγγραφα και ακολούθως το όχημα αναχώρησε. Στη συνέχεια το πιο πάνω όχημα κατευθύνθηκε προς τον Ύψωνα όπου βρίσκεται η αποθήκη της πιο πάνω εταιρείας και για αρκετή ώρα το όχημα περιφέρονταν στη γύρω περιοχή της αποθήκης.
13. Περί ώρα 13:00 οι κατηγορούμενοι σταμάτησαν στην οδό Αγοράς στην Βιομηχανική περιοχή του Ύψωνα, δίπλα από το VAN αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ], μάρκας FORD Transit. Οι κατηγορούμενοι εξήλθαν του αυτοκινήτου που επέβαιναν και εκείνη την ώρα επενέβησαν τα μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου. Αφού ο Αστ.3700 Κ.Παφίτης (ΜΚ-4) ενημέρωσε τους κατηγορούμενους για τον λόγο της εκεί παρουσίας τους και για τον εντοπισμό των κροτίδων στην αποθήκη, οι κατηγορούμενοι απάντησαν και οι δύο «εν έχουμε τίποτε».
14. Ακολούθησε έρευνα στους ίδιους και στα δύο οχήματα. Στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ], εντοπίστηκαν τρία έγγραφα που αφορούσαν το εμπόρευμα που εισήχθηκε μέσω της αναφερόμενης εταιρείας και συγκεκριμένα, αντίγραφο απόδειξης λιανικής πώλησης της εταιρείας ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΕ, απόδειξη της εταιρείας SM HELLENIC CARGO στο όνομα Γ. Π., έγγραφο της εταιρείας SM HELLENIC CARGO, που φέρει τίτλο release way bill, στο όνομα Γ. Π., καθώς επίσης και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA. Αφού επεστήθηκε η προσοχή και των δυο κατηγορούμενων στο νόμο, αυτοί ανάφεραν ότι θέλουν να μιλήσουν με τον δικηγόρο τους και ως εκ τούτου κλήθηκαν και μετέβηκαν για ανάκριση στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού.
15. Σε κλήση που έκανε από το κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ που εντοπίστηκε στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [ ] σε σταθερό υπηρεσιακό τηλέφωνο, ο Λοχ.3064 Α. Κοκκινόφτας (ΜΚ-25), διαπίστωσε ότι ο αριθμός της κάρτας sim που είχε το NOKIA, ήταν [ ] δηλαδή ο αριθμός τηλεφώνου που βρισκόταν στις κόλλες Α4 που ήταν κολλημένες στα μπαλέτα αλλά και στην απόδειξη λιανικής πώλησης της εταιρείας ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΕ που εντοπίστηκε εντός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής [ ].
16. Από κατάθεση που λήφθηκε από τον Νικόλαο Μυλόπουλο (ΜΚ-9), υπεύθυνο της εταιρείας S.M. Hellenic Cargo, προέκυψε πως τα μπαλέτα ήρθαν από τον Πειραιά στο Λιμάνι Λεμεσού στις 15/03/2023 με το πλοίο Alassa με παραλήπτη τον Γ. Π. με αριθμό τηλεφώνου [ ].
17. Σε κατάθεση που λήφθηκε από την Φωτεινή Καραγιάννη (ΜΚ-11), υπάλληλο της εταιρείας S.M. Hellenic Cargo, αυτή ανάφερε ότι μετά την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι Λεμεσού, άρχισε να ενημερώνει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους παραλήπτες των εμπορευμάτων. Στην συγκεκριμένη φορτωτική υπήρχε πελάτης με το όνομα Γ. Π., αλλά λόγω του ότι δεν είχε καταχωρημένο email τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου που είχε δηλωμένο και αφού απάντησε κάποιος άντρας η (ΜΚ-11) τον ρώτησε αν είναι ο Γ. Ο άντρας αυτός τότε την ρώτησε ποια ήταν και αφού του εξήγησε του ζήτησε ένα email για να του στείλει την ενημέρωση για το φορτίο. Αυτός της είπε ότι θα την έπαιρνε αργότερα και της έκλεισε το τηλέφωνο.
18. Σε κατάθεση που λήφθηκε από την Νικολίνα Ιωάννου (ΜΚ-12), αυτή ανάφερε ότι περί ώρα 09:00-09:30 στις 16/03/23 κάποιος άντρας επικοινώνησε με τα γραφεία της εταιρείας S.M. Hellenic Cargo και ρώτησε κατά πόσο ήρθαν τα εμπορεύματα του Γ. Π. στην Κύπρο. Η (ΜΚ-12) του ανάφερε πως είχαν έρθει αλλά θα μπορούσε να τα παραλάβει μετά τις 11:30 από την αποθήκη της εταιρείας και του είπε πως μπορούσε να πάει από τα γραφεία τους για να πληρώσει και να του παραδώσουν το release way bill, το οποίο θα υποδείκνυε στην αποθήκη για να μπορέσει να παραλάβει το εμπόρευμα. Στη συνέχεια μετά από περίπου μία ώρα, κάποιος άντρας μετέβηκε στα γραφεία της εταιρείας και αφού πλήρωσε το χρηματικό ποσό των €357, του παραδόθηκαν τα τρία έγγραφα που εντοπίστηκαν στο όχημα [ ].
19. Σε κατάθεση που λήφθηκε από την Αντωνία Ευθυμίου (ΜΚ-18), υπεύθυνη μεταφορών της εταιρείας Transbox η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Hellenic Cargo, αυτή ανάφερε ότι στις 16/03/23 και ώρα 10:29 κάποιο πρόσωπο την κάλεσε στο γραφείο από το κινητό [ ] και της είπε ότι είχε δύο μπαλέτα να παραλάβει στο όνομα Γ. Π. και ρώτησε αν μπορούσαν να τους τα παραδώσουν στο Ζύγι. Η (ΜΚ-18) του είπε ότι μπορούσε να γίνει αυτό την επόμενη μέρα. Το πρόσωπο που την κάλεσε της είπε ότι θα έβλεπε τι θα έκανε και μπορεί να πήγαινε από της αποθήκες την ίδια μέρα.
20. Την ίδια ημέρα δηλαδή 16/03/2023 και μεταξύ των ωρών 17:00-18:25 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, ο Λοχ.407 Α. Κανάρης (ΜΚ-14) πήρε ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο στην οποία ο 2ος κατηγορούμενος ανέφερε ότι έλαβε νομική συμβουλή όπως δώσει κατάθεση σε μεταγενέστερο στάδιο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 17:00-17:30, στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού ο Αναπλ. Υπαστυνόμος Α. Χατζήκκου (ΜΚ-15), έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο στην οποία και αυτός ανέφερε ότι έλαβε νομική συμβουλή όπως απαντήσει σε μεταγενέστερο στάδιο.
21. Ακολούθως και ώρα 19:19 στα Γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, ο Αν Υπ/μος Α. Χατζήκκος (ΜΚ-15) συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον 3ον κατ/νο. Αφού του εξήγησε τους λόγους στη σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «Έχω νομική συμβουλή να μην απαντήσω στο παρόν στάδιο».
22. Την ίδια μέρα και ώρα 19:20 στα Γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού, ο Λοχ. 407 Α. Κανάρης (ΜΚ-14) συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον 2ον κατ/νο. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε: «Εν έχω να πω τίποτε».
23. Στις 17/03/2023 η Αστ.3712 Μ. Καδή(ΜΚ-24), έλαβε μεταξύ των ωρών 16:20 - 17:10 νέα ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο, και παρέλαβε γραπτή δήλωση που ο 2ος κατηγορούμενος παρέδωσε στην αστυνομία. Στην γραπτή του κατάθεση και στην πιο πάνω δήλωση, ο 2ος κατηγορούμενος, ανέφερε ότι, στη Λεμεσό είχε έρθει στις 16/03/23 μαζί με τον 3ο κατηγορούμενο με σκοπό να παραλάβουν αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES GLE από το λιμάνι. Είχαν έρθει με το VAΝ αυτοκίνητο και θα επέστρεφαν Λευκωσία και με το MERCEDES. Το τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ με αριθμό κλήσης [ ] που εντοπίστηκε στο όχημα [ ] είναι δικό του και τα έγγραφα που εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο τα είχε παραλάβει ο ίδιος από την εταιρεία S.M. Hellenic Cargo. Επρόκειτο να παραλάβει τρία air condition τα οποία είχε πληρώσει κάποιος Ελλαδίτης Γ. Π. και είναι αυτός που του τα έστειλε. Τα air condition θα τα τοποθετούσε στο σπίτι της φίλης του που ανακαινίζουν. Όσον αφορά τον Γ. Π. ανάφερε ότι θα προσπαθούσε να βρει το τηλέφωνο του και θα το έδινε στην Αστυνομία ενώ ανέφερε ότι ο 3ος κατηγορούμενος γνώριζε μόνο για το αυτοκίνητο που θα παραλάμβαναν.
24. Στις 20/03/23 και μεταξύ των ωρών 14:10 - 15:00 στο ΤΑΕ Λεμεσού, η Αστ.3712 Μ. Καδή (ΜΚ-24), έλαβε νέα ανακριτική κατάθεση από τον 3ο κατηγορούμενο στην οποία ο κατηγορούμενος στις απαντήσεις του παρέπεμπε σε γραπτή δήλωση που παρέδωσε στην Αστυνομία. Στην εν λόγω δήλωση ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι είχε έρθει Λεμεσό για να βοηθήσει τον 2ο κατηγορούμενο να παραλάβει το αυτοκίνητο ΜERCEDES GLE από το Λιμάνι και δεν γνώριζε αν θα παραλάμβανε οτιδήποτε άλλο ο 2ος κατηγορούμενος. Ανέφερε περαιτέρω ότι ασχολήθηκε με τις κροτίδες το 2018 και παραδέχθηκε διάπραξη αδικήματος στο Δικαστήριο αλλά έκτοτε δεν ασχολήθηκε ξανά με κροτίδες.
25. Από εξετάσεις που έγιναν από το Τελωνείο Λεμεσού σε σχέση με τους ισχυρισμούς των κατηγορουμένων, ότι δηλαδή είχαν έρθει Λεμεσό στις 16/03/23 με σκοπό να παραλάβουν αυτοκίνητο από το Λιμάνι, προέκυψε σύμφωνα με την Αλεξία Μενελάου (ΜΚ-20) βοηθό τελώνη στο επαρχιακό τελωνείο Λεμεσού, πως υπήρχε πράγματι αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES για παραλαβή αλλά αυτό δεν μπορούσε να παραδοθεί πριν τις 20/03/23 όπου και εκτελωνίστηκε.
26. Κατάθεση λήφθηκε και από τον εκτελωνιστή που θα εκτελώνιζε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο Δημήτρη Παναγιώτου (ΜΚ-21), ο οποίος ανάφερε ότι το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να εκτελωνιστεί γιατί δεν υπήρχε πρωτότυπος τίτλος ιδιοκτησίας, γεγονός για το οποίο ενημέρωσε στις 16/03/23 τον εισαγωγέα του αυτοκινήτου. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES, εκτελωνίστηκε τελικά στις 20/03/2023 όταν παραλήφθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας.
27. Στις 22/03/23 η Αστ.3712 Μ. Καδή (ΜΚ-24) έλαβε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον 2ο κατηγορούμενο, στην οποία αυτός ανέφερε ότι δεν έχει τίποτε περαιτέρω να δηλώσει εκτός από τα όσα ανέφερε στη δήλωση του.
28. Κατόπιν νομότυπης έκδοσης και εκτέλεσης Ευρωπαϊκής εντολής έρευνας, στις 11/5/23, λήφθηκε κατάθεση από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος ηλεκτρικών ειδών ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΕ, Παπαδόπουλο Βασίλειο στην Ελλάδα. Στην κατάθεση του, αυτός ανάφερε ότι δύο Κύπριοι, αγόρασαν κλιματιστικά στις 08/03/2023 από το κατάστημα του, παρέλαβαν τα κλιματιστικά και αποχώρησαν. Εξέδωσε την ίδια απόδειξη προς τον Γ. Π. που εντοπίστηκε στο όχημα [ ], στην οποία αναγράφεται ο αριθμός τηλεφώνου του 2ου κατηγορούμενου.
29. Περαιτέρω από κατάθεση που λήφθηκε από τον ιδιοκτήτη της μεταφορικής DNF Logıstıcs ΦΩΣΚΟΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΟΝΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ στην Ελλάδα προέκυψε πως αυτός παρέλαβε στις 10/03/2023 από οδηγό φορτηγού τα δύο μπαλέτα με παραλήπτη τον Π. Γ. και απόδειξη για αγορά κλιματιστικών για λογαριασμό της εταιρείας S.M. Hellenic Cargo.
30. Ως επίσης προέκυψε από απάντηση που λήφθηκε από την αεροπορική εταιρεία SKY EXPRESS, o 2oς κατηγορούμενος επέστρεψε με πτήση της εν λόγω εταιρείας από την Αθήνα στη Κύπρο στις 09/3/2023, την επομένη δηλαδή της αγοράς των κλιματιστικών.
31. Από την εξέταση στην οποία προέβη ο ΜΚ7, στις 5 κροτίδες χρώματος μαύρου και στο κουτί που περιέχει 50 κροτίδες χρώματος κόκκινου τύπου Barbarossa 3 shots προέκυψε πως έκαστη κροτίδα τύπου Barbarossa 3 shots έχει μήκος 75 χιλιοστά και διάμετρο 5 χιλιοστά και περιέχει πυροτεχνική σύνθεση βάρους 0.8 γραμμαρίων. Η μια άκρη είναι κλειστή με αδρανή ύλη ενώ στην άλλη άκρη υπάρχει πυρείο εναύσεως που καίγεται σε 7-8 δευτερόλεπτα προκαλώντας έναυση της πυροτεχνικής σύνθεσης η οποία εκρήγνυται διαδοχικά σε τρείς φάσεις. Από τον έλεγχο του ΜΚ7 προέκυψε ότι οι κροτίδες τύπου Barbarossa 3 shots βρίσκονταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.
32. Εκάστη κροτίδα χρώματος μαύρου έχει μήκος 10 εκατοστόμετρα και διάμετρο δυόμισι εκατοστόμετρα και περιέχει ποσότητα πυροτεχνικής σύνθεσης βάρους 20 γραμμαρίων. Η μια άκρη είναι κλειστή με πλαστικό πώμα, ενώ από την άλλη προεξέχει ταχύκαυστο σχοινί 10 εκατοστών που καίγεται σε χρόνο 7-8 δευτερολέπτων προκαλώντας έναυση της πυροτεχνικής σύνθεσης η οποία αρχικά καίγεται βραδέως, παράγοντας έντονη φλόγα διάρκειας 10 δευτερολέπτων και ακολούθως εκρήγνυται. Από τον έλεγχο του ΜΚ7 προέκυψε πως και οι μαύρες κροτίδες βρίσκονταν σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.
33. Τα υλικά και των δύο ειδών κροτίδων που προαναφέρθηκαν, είναι εργοστασιακά, εντάσσονται στην κατηγορία των ειδών πυροτεχνίας και περιέχουν ποσότητα πυροτεχνικής σύνθεσης η οποία είναι εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. Η εισαγωγή, κατοχή, μεταφορά και χρήση των πιο πάνω υλικών απαγορεύεται χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Τα υλικά των πιο πάνω τεκμηρίων με την πυροδότηση τους εκρήγνυνται, προκαλώντας θερμικό, ηχητικό και αέριο πυροτεχνικό αποτέλεσμα. Τυχόν πυροδότηση τους, πλησίον του ανθρώπινου σώματος, δύναται να επιφέρει σοβαρό τραυματισμό.
34. Από εξετάσεις που έγιναν και σύμφωνα με τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, κανένας εκ των κατηγορουμένων δεν είχε άδεια εισαγωγής, κατοχής ή άλλη άδεια που σχετίζεται με εκρηκτικές ύλες.
35. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο κρατικό χημείο στην εκρηκτική ύλη έκαστου είδους κροτίδας προέκυψε πως οι κροτίδες τύπου Barbarossa, περιείχαν, θείο, ιόντα καλίου, χλωρικά ιόντα, Αλουμίνιο και Μαγνήσιο ενώ οι μαύρες κροτίδες περιείχαν Θείο, Ιόντα Καλίου, Υπερχλωρικά ιόντα και αλουμίνιο. Τα προαναφερόμενα στοιχεία έκαστου είδους κροτίδας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μείγμα πυροτεχνικής σύνθεσης.
36. Το συνολικό βάρος της εκρηκτικής ύλης που περιείχαν οι κροτίδες που εντοπίστηκαν στα μπαλέτα ανέρχεται περί τα 300 Kg.
37. Ως προέκυψε από το σύνολο της διερεύνησης, ο 2ος κατηγορούμενος εισήγαγε στις 15/3/2023 από την Ελλάδα τα δύο μπαλέτα με τις κροτίδες που εντοπίστηκαν στην αποθήκη της εταιρείας Hellenıc Cargo, προφασιζόμενος ότι πρόκειται για κλιματιστικά, ενώ συμφώνησε τόσο για την εισαγωγή όσο και την παραλαβή των κροτίδων με τον 3ο κατηγορούμενο.» Τα δε γεγονότα της Υπόθεσης με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, που, επαναλαμβάνεται, αφορά μόνο τον κατηγορούμενο αρ. 3, ως παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, έχουν ως ακολούθως: «
38. Στις 17/4/2022 και περί ώρα 18:30, πριν από την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων ΑΡΗΣ-ΑΠΟΕΛ, ο οποίος ήταν ορισμένος η ώρα 19:00, στο Τσίρειο Στάδιο Λεμεσού, ομάδα οργανωμένων οπαδών της ομάδας του ΑΠΟΕΛ Λευκωσίας, πέρασε αρχικά από τον έλεγχο των επιτηρητών ασφαλείας γηπέδου στην Θύρα 3, στην Νότια πλευρά της ανατολικής κερκίδας και ακολούθως αριθμός ατόμων άρχισαν να φωνάζουν και να οχλαγωγούν. Στη συνέχεια, αριθμός οπαδών προσέγγισαν τη θύρα εκτάκτου ανάγκης του Τσίρειου Σταδίου η οποία είναι πάντοτε κλειστή και αφού έσπασαν την κλειδωνιά και τον σιδερένιο μοχλό ανοίγματος, άνοιξαν την πιο πάνω είσοδο με αποτέλεσμα να εισέλθουν παράνομα εντός του σταδίου, μεγάλος αριθμός οπαδών της εν λόγω ομάδας.
39. Από την παράνομη είσοδο των οπαδών στο στάδιο, προκλήθηκε ζημιά στη κλειδωνιά και στο μοχλό ανοίγματος της θύρας εκτάκτου ανάγκης, το ύψος της οποίας ανέρχεται στο ποσό των €
41. Στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης λήφθηκαν καταθέσεις από τους Σίμο Χαραλάμπους (ΜΚ2), Μάριο Αγαπίου (ΜΚ3), Πρόδρομος Χαραλάμπους (ΜΚ4), Κυριάκο Πυγιώτη (ΜΚ9) και Φραντζέσκο Φραντζέσκου (ΜΚ10) οι οποίοι κατά την διάπραξη των προαναφερόμενων αδικημάτων, εργάζονταν ως επιτηρητές ασφαλείας στο Τσίρειο Στάδιο και για την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων τους ορίστηκαν καθήκον στην Θύρα 3, όπου και διαδραματίστηκαν τα επεισόδια. Οι προαναφερόμενοι μάρτυρες ανάφεραν ότι αριθμός οπαδών εισήλθαν στο γήπεδο από την θύρα ασφαλείας που βρισκόταν κοντά στην θύρα 3, αφού προκάλεσαν ζημιά στην κλειδωνιά και στο μοχλό ανοίγματος της πόρτας ασφαλείας.
42. Οι κινήσεις των δραστών καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα βιντεοπαρακολούθησης του Τσιρείου Σταδίου και παραλήφθηκαν πλάνα τα οποία καταγράφηκαν στις κάμερες μεταξύ των ωρών 18:20 -18:40 στις 17/4/
43. Τα πλάνα μεταφέρθηκαν από τον Αστ.744 Μ. Μέρτα (ΜΚ5) σε δίσκο dvd και σε usb και ετοιμάστηκαν σχετικές φωτογραφίες των υπόπτων που προβήκαν στην διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων.
44. Στα πλάνα του κλειστού κυκλώματος βιντεοπαρακολούθησης εντοπίστηκαν 4 άτομα να προκαλούν ζημιά στη κλειδωνιά και στο μοχλό ανοίγματος της θύρας εκτάκτου ανάγκης. Κατά την αξιολόγηση του κλειστού κυκλώματος και των φωτογραφιών ο κατηγορούμενος αναγνωρίστηκε από τον Λοχ.3848 Κώστα Παπαγεωργίου του ΤΑΕ Λ/σίας (ΜΚ6), ως ένας εκ των πιο πάνω ατόμων που προκάλεσαν ζημιά στη κλειδωνιά και στον μοχλό ανοίγματος της θύρας εκτάκτου ανάγκης. Ο ΜΚ6 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο μέσω περιπολιών και ελέγχων προσώπων στην πόλη και επαρχία Λευκωσίας καθώς επίσης και από διερεύνηση ποινικών υποθέσεων.
45. Εν όψει των πιο πάνω, εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου και στις 28/4/2022 και ώρα 20:25, συνελήφθηκε στη Λευκωσία από τον Α/Αστ.2206 Ν. Χριστοδούλου (ΜΚ7) του ΤΑΕ Λευκωσίας. Αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει».
46. Στις 29/4/2022 και μεταξύ των ωρών 00:30-01:00 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού ο Α/Αστ.4797 Στ. Ανδρέου (ΜΚ14) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Κατά την διάρκεια της ανακριτικής του κατάθεσης ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο και όταν ρωτήθηκε κατά πόσον βρισκόταν στο Τσίρειο Στάδιο στις 17/4/2022 αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο».
47. Την 29/04/22 και περί ώρα 0700 ο Αστ. 3851 Κωνσταντίνος Κλεοβούλου (ΜK8) του ΤΑΕ Λεμεσού ο οποίος βρισκόταν καθήκον κατά τη διάρκεια του εν λόγω ποδοσφαιρικού αγώνα, είδε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το άτομο που βρισκόταν στην είσοδο 3 του Τσιρείου Σταδίου και προσπαθούσε να εισέλθει μαζί με άλλους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ στο γήπεδο από την παραβιασμένη πόρτα εκτάκτου ανάγκης. Κατά την αναγνώριση ο ΜK8 επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στον Νόμο και αυτός απάντησε «όχι, απόδειξε ότι ήμουν εγώ».
48. Ακολούθως την 29/04/22 και ώρα 1400 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού ο Αν/Λοχ.494 Μ. Φιλίππου (ΜK13) παρέλαβε από τον κατηγορούμενο, μια φανέλα μαύρου χρώματος, μάρκας Redfield, size 8XL. Αφού ο ΜK13 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα παραλάβει την εν λόγω φανέλα για σκοπούς διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Πιάστην εγώ δεν ήμουν τζιαμέ στο γήπεδο».
49. Από το σύνολο της μαρτυρίας που εντοπίστηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε πως ο κατηγορούμενος συμφώνησε μαζί με διάφορα άγνωστα πρόσωπα στις 17/4/2033, όπως εισέλθουν παράνομα στον αθλητικό χώρο του Τσίρειου σταδίου πριν την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα άτομα, συναθροίστηκαν παράνομα με σκοπό την παράνομη είσοδο εντός του αθλητικού χώρου του Τσιρείου σταδίου, προκαλώντας φόβο στους εκεί παρευρισκόμενους, ότι σκοπός της συνάθροισης ήταν η διασάλευση της ειρήνης. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος μαζί με άλλα άτομα προκάλεσαν ζημιά στην κλειδωνιά και τον μοχλό ανοίγματος της θύρας εκτάκτου ανάγκης που βρίσκεται εντός των εγκαταστάσεων του Τσιρείου σταδίου και εισήλθαν παράνομα εντός του γηπέδου οχλαγωγώντας δηλαδή διασαλεύοντας την ειρήνη και προκαλώντας τρόμο στο κοινό.». Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, αναφέρθηκε επιπρόσθετα στο γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος αρ. 2, είναι λευκού ποινικού μητρώου και ότι, ο κατηγορούμενος αρ. 3, βαρύνεται µε προηγούμενες καταδίκες. Αντίγραφο του ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου αρ. 3, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, για την ορθότητα του οποίου συμφώνησε και ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ.
50. Αναφερόμαστε στο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αρ. 3, στην συνέχεια. Ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο, προώθησε στο Δικαστήριο τους μετριαστικούς παράγοντες, που, κατά την άποψη του, περιβάλλουν την περίπτωση. Αυτοί, περιλαμβάνονται και σε γραπτό κείμενο αγόρευσης, το οποίο ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2 παρέδωσε στο Δικαστήριο και υιοθέτησε, προσθέτοντας σε αυτό, κατά την αγόρευση του προφορικά, και κάποια επιπρόσθετα στοιχεία. Αναφορά, κατ' αρχάς, έγινε από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αρ.
51. Εκτέθηκαν, λεπτομερώς, το ιστορικό και οι περιστάσεις της οικογένειας του κατηγορουμένου αρ. 2, καθώς και οι προσωπικές του περιστάσεις, με ειδική αναφορά, στην εκπαίδευση που έλαβε, τον χαρακτήρα, τον επαγγελματικό προσανατολισμό και την εργασία του. Κυρίως, τονίστηκαν, το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου αρ. 2, των 24 ετών, και η στόχευση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αναμόρφωση κατηγορουμένων αυτής της ηλικίας, μέσα από την ποινική αντιμετώπιση τους για παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερη αναφορά, έγινε και στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αρ. 2, που αποτελεί ένδειξη, ως αναγνωρίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στη νομολογία, ενός έντιμου πρότερου βίου. Αυτή η υπόθεση, αναφέρθηκε συναφώς, αφορά ένα μεμονωμένο περιστατικό έκνομης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου αρ.
52. Περαιτέρω, προβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, η στάση του κατηγορουμένου αρ. 2 μετά τη διάπραξη των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων, η οποία, κατά την εισήγηση, δείχνει ότι αυτός βρίσκεται ήδη σε πορεία αναμόρφωσης και συγχρόνως, υποστηρίζει την εξασθένιση της ανάγκης, σε ότι τον αφορά, για αυστηρή τιμωρία. Αναφέρθηκε σχετικά ότι, ο κατηγορούμενος αρ. 2, έχοντας συλληφθεί και προσωποκρατηθεί σχετικά με αυτή την υπόθεση, και πλέον συνειδητοποιήσει το «παραστράτημα» του και μετανιώσει για την έκνομη συμπεριφορά του, στο χρονικό διάστημα των επτά περίπου μηνών που μεσολάβησε, είναι νομοταγής, αφοσιώθηκε στην εργασία του στις οικογενειακές επιχειρήσεις, έγινε πιο υπεύθυνος σχετικά με τις υποχρεώσεις του και συγκεντρώθηκε στην προοπτική δημιουργίας της δικής του οικογένειας με τη σύντροφο του. Έμφαση δόθηκε, από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, και στην παραδοχή του στο Δικαστήριο ότι διέπραξε τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα. Υπογραμμίστηκε, ότι αποτελεί και αυτή, στοιχείο που καταδεικνύει την ειλικρινή και έμπρακτη μεταμέλεια του, για την έκνομη συμπεριφορά του. Όπως υποστηρίχθηκε, αν και, με βάση την νομική συμβουλή που έλαβε, υπήρχαν δύο τουλάχιστον σημεία, καίρια κατά την εισήγηση, σχετικά με την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, στα οποία θα μπορούσε να βασιστεί για να επιδιώξει το αθωωτικό αποτέλεσμα, ο κατηγορούμενος αρ. 2 προτίμησε την αξιοπρέπεια και την εντιμότητα. Συνεπώς, η παραδοχή του κατηγορουμένου αρ. 2, τονίστηκε, ήταν άμεση και γνήσια, και αποτελεί την κορυφαία έκφανση της έμπρακτης μεταμέλειας του. Αναφορά, για το προκείμενο, έγινε από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2 και σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σε ότι αφορά τις συνθήκες διάπραξης από τον κατηγορούμενο αρ. 2 των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων, προβλήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης του, ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 έπραξε παρασυρόμενος και από νεανική επιπολαιότητα. Τονίστηκε ότι, έκαστη μεμονωμένα, οι κροτίδες που αποτελούν το αντικείμενο του κατηγορητηρίου του κατηγορουμένου αρ. 2, με βάση το είδος τους, θα μπορούσαν, με βάση τον σχετικό Νόμο, υπό προϋποθέσεις και κατόπιν άδειας από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, να διατεθούν και να χρησιμοποιηθούν νόμιμα. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, γνώριζε άλλωστε, υπογραμμίστηκε, ότι επρόκειτο για κροτίδες της χαμηλότερης ισχύος, οι οποίες και δεν προορίζονταν για οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια και, για αυτό τον λόγο, αφελώς προσεγγίζοντας τα πράγματα, δεν είχε αντιληφθεί την σοβαρότητα των πράξεων του. Σημασία έχει περισσότερο, τονίστηκε, το είδος της σύνθεσης των συγκεκριμένων κροτίδων, που με βάση τον Νόμο, τις κατατάσσει στην έννοια της εκρηκτικής ύλης. Όπως επίσης, η πολύ χαμηλή ισχύς τους, ως εκρηκτικές ύλες και ο κίνδυνος που αυτές, ανάλογα, συνιστούσαν. Καθώς επίσης, αντί για τον συνολικό αριθμό τους, των 303.000, το συνολικό βάρος τους σε εκρηκτική ύλη, των 300 κιλών. Κατά την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, προηγούμενες αποφάσεις, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όσο και Κακουργιοδικείων, στις οποίες έκανε ειδική αναφορά, οι οποίες αφορούσαν το ζήτημα της ποινής κατηγορουμένων σε υποθέσεις στις οποίες το κατηγορητήριο είχε παρόμοιο αντικείμενο, δοσμένου του συνόλου των συνθηκών και δεδομένων τους, δικαιολογούν την κατάταξη αυτής της υπόθεσης, σε ηπιότερη διαβάθμιση από απόψεως σοβαρότητας και την, με περισσότερη επιείκεια, αναλογικά, ποινική αντιμετώπιση του κατηγορουμένου αρ.
53. Τέλος, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 2, εισηγήθηκε και υποστήριξε, με αναφορά και στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι, τυχόν ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο αρ. 2 από το Δικαστήριο στις σχετικές κατηγορίες για τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα, μπορεί, υπό τις περιστάσεις, σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο, να ανασταλεί, με την ταυτόχρονη έκδοση, ενδεχομένως, διατάγματος από το Δικαστήριο για την επιτήρηση του. Ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3, κατά την δική του αγόρευση για μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ. 3 από το Δικαστήριο, παρουσίασε και αυτός στο Δικαστήριο, τους μετριαστικούς παράγοντες, που, κατά την άποψη του, αφορούν την περίπτωση του κατηγορουμένου αρ.
54. Αυτοί, περιλαμβάνονται και σε γραπτό κείμενο αγόρευσης, το οποίο ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3 παρέδωσε στο Δικαστήριο και υιοθέτησε. Σε ότι αφορά κάποια από τα θέματα που παρουσιάζει, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3 τοποθετήθηκε περαιτέρω και προφορικά, ενώ προέβη και σε κάποιες άλλες, θεματικά, μικρές προσθήκες. Αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αρ. 3 διέπραξε, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3, τόνισε την ανάγκη, όπως προκύπτει από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ.
55. Εισαγωγικά της αγόρευσης του, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3, αναφέρθηκε στις περιστάσεις του κατηγορουμένου αρ. 3, οικογενειακές και προσωπικές. Ιδιαίτερα, έστρεψε την προσοχή του Δικαστηρίου, στον μονογονεϊκό χαρακτήρα της πενταμελούς οικογένειας του κατηγορουμένου αρ. 3 και τις δυσκολίες, περιλαμβανομένων και των οικονομικών, που η μητέρα του κατηγορουμένου αρ. 3 αντιμετώπισε κατά την ανατροφή του κατηγορουμένου αρ.3 και των αδελφιών του. Τονίστηκε το γεγονός ότι, ο κατηγορούμενος αρ. 3, από νεαρή ηλικία, βγήκε στην αγορά εργασίας για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια του και ότι, ως εκ τούτου, δεν ολοκλήρωσε την μέση γενική εκπαίδευση του. Αυτό, αναφέρθηκε περαιτέρω, είναι ενδεικτικό και του χαμηλού πνευματικού επιπέδου του κατηγορουμένου αρ. 3, και υποστηρίχθηκε ότι, με βάση νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δικαιολογεί μετριασμό της ποινής. Υπογραμμίστηκαν επίσης, και τα προβλήματα βίας στην οικογένεια του κατηγορουμένου αρ.3, έναντι, τόσο του ιδίου, όσο και της μητέρας του, από τον μεγαλύτερο ηλικιακά αδελφό του, Μ.Σ., ο οποίος, από πολύ νεαρή ηλικία, έχει ουσιοεξαρτηθεί και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Καθώς επίσης, σημειώθηκε και η ανάγκη της μητέρας του κατηγορουμένου αρ. 3, να έχει τον κατηγορούμενο αρ. 3 κοντά της για στήριγμα, βοήθεια και προστασία. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστήριο, αναφέρθηκε περαιτέρω, τέτοιες επιπτώσεις στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου, όπως είναι, για παράδειγμα, η απώλεια της παρουσίας του, δικαιολογούν μετριασμό της ποινής. Τονίστηκε επίσης, από τον συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3, η άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου αρ. 3, ως ενδεικτικό, με βάση την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, της έμπρακτης μεταμέλειας του. Ενώ, βαρύτητα δόθηκε, και στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου αρ. 3, των 24 ετών και στον καλοκάγαθο, ως αναφέρθηκε, χαρακτήρα του. Ο κατηγορούμενος αρ. 3, υποστηρίχθηκε συναφώς, δεν είναι εγκληματίας, έχει μετανιώσει για την έκνομη συμπεριφορά του, για την οποία και απολογείται, και «είναι έτοιμος να ξεγράψει το βλαβερό παρελθόν του». Ενδεικτικό των προαναφερόμενων, άλλωστε, αναφέρθηκε επιπρόσθετα, είναι και το γεγονός ότι, κατά την διάρκεια της κράτησης του ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές σε σχέση με αυτή την υπόθεση, ο κατηγορούμενος αρ. 3 επιδεικνύει πολύ καλή διαγωγή. Παράγοντας, υποστηρίχθηκε με αναφορά σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που δικαιολογεί μετριασμό της ποινής. Ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ.3, υποστήριξε επίσης, με αναφορά και πάλι στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως μετριαστικό παράγοντα, την μη δίωξη συνεργών του κατηγορουμένου αρ.3, τόσο σε αυτή την υπόθεση, όσο και στην Υπόθεση με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Σχετικά με το είδος της ποινής και την επιμέτρηση της, ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ.3, παρέπεμψε το Δικαστήριο, σε συγκεκριμένη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που αφορούσε την ποινή που επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο για παρόμοιο κατηγορητήριο. Και κατέληξε, εισηγούμενος ότι, υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης και του κατηγορουμένου αρ. 3, αν το Δικαστήριο επιλέξει να επιβάλει στον κατηγορούμενο αρ. 3 ποινή φυλάκισης, αν είναι εκείνου του εύρους που το νομιμοποιεί, να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια που ο σχετικός Νόμος του παρέχει, και να αναστείλει την εκτέλεση της. Η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, διαγράφεται από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής. Η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη για ποινικό αδίκημα, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το μέγεθος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις των οποίων μέσω αυτής επιδιώκεται η αποτροπή. Όπως ειπώθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία ν Κυριάκου κ. α.

(1990)2 Α.Α.Δ. 264 από το Ανώτατο Δικαστήριο, η ταξινόμηση της εγκληματικής συμπεριφοράς για σκοπούς τιμωρίας, αποτελεί ευθύνη του νομοθέτη. Τελικός κριτής της σοβαρότητας του εγκλήματος για σκοπούς καθορισμού της ποινής, είναι βεβαίως το Δικαστήριο, το οποίο όμως, είναι υποχρεωμένο: «να αποδώσει στη νομοθετική ταξινόμηση την πρέπουσα βαρύτητα.». Συνεπώς, όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το ποινικό αδίκημα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η αρχή από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος επίσης επιδρούν καθοριστικά στο ζήτημα της ποινής. Και αυτό επειδή, όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μιχαηλίδης v Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, η σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, δεν εξαρτάται αποκλειστικά, από το ανώτατο όριο της ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του, αλλά: «σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης». Στην προκείμενη περίπτωση, τα αδικήματα της Συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, (στη βάση των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης) τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 7 χρόνια (κατηγορίες με αρ. 1 και 2)· ενώ το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία εκρηκτικής ύλης, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €5.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί (κατηγορία με αρ. 3 και Άρθρο 4 του Κεφ. 54 ως αυτό τροποποιήθηκε με τον Νόμο 27/1978). Πρόκειται σαφώς, για πολύ σοβαρά ποινικά αδικήματα, κακουργηματικού χαρακτήρα και για τα οποία υπάρχει η ανάγκη για αποτροπή. Εκ της φύσεως τους είναι πολύ σοβαρά, έχουν διαδοθεί και παρατηρούνται στην κοινωνία να διαπράττονται με τέτοια συχνότητα, ώστε, σύμφωνα με την Δικαστική μας γνώση, έχοντας υπόψη τον αριθμό των υποθέσεων που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου στις οποίες τελικά υπάρχει καταδίκη, να μπορεί με βεβαιότητα να λεχθεί ότι βρίσκονται σε έξαρση, δεδομένα που δημιουργούν αυξημένο αίσθημα ανησυχίας, οπότε το Δικαστήριο επιδιώκει, εκτός από την τιμωρία, και την γενική καταστολή. Αυτό επιτυγχάνεται, δια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Ενδεικτικά, για το προκείμενο, είναι τα ακόλουθα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Abunazha ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551, όπου, σε ότι αφορά το πότε, ακόμη και γενικότερα, στον χαρακτήρα της ποινής, πρέπει να προβάλλει το στοιχείο της αποτροπής, επισημάνθηκε και η ανάγκη παρατήρησης και αξιολόγησης από το Δικαστήριο, των «κοινωνικών συνθηκών μιας δεδομένης χρονικής περιόδου». Το φαινόμενο «κροτίδες» και οι προεκτάσεις του, στις μέρες μας, αποτελούν μία τέτοια κοινωνική συνθήκη, μπροστά στην οποία, το Δικαστήριο, ασφαλώς δεν μπορεί να αδιαφορεί. Ιδιαιτέρως, επειδή προκύπτει να είναι πολύ διαδεδομένο μεταξύ νεαρών ατόμων, σε μεγάλο βαθμό, ακόμη και ανήλικων. Το παρατηρούμε έντονα, κατά την περίοδο των εορτασμών του Πάσχα, αλλά και σε αθλητικούς χώρους και πολύ συχνά, σε διάφορους άλλους χώρους και εκδηλώσεις, ακόμη και στα σχολεία, πολλές φορές και υπό συνθήκες συνωστισμού. Αρκετές ήταν οι περιπτώσεις, που, από την χρήση τους, εκτός της δημόσιας οχληρίας, προκλήθηκε βλάβη σε πρόσωπα, περισσότερο μάλιστα σε ανήλικους, καθώς και ζημιά σε περιουσία. Το καθήκον του Δικαστηρίου για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, για προστασία της κοινωνίας, επιβάλλει, όταν αφορά βεβαίως παράνομη συμπεριφορά, την καθήλωση του εν λόγω φαινομένου, μέσω της τιμωρίας. Συναφώς, αποτελεί νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η χωρίς σημεία κάμψης έξαρση, η επιμονή, η συνεχιζόμενη αυξητική τάση και η αυξανόμενη ένταση στην διάπραξη συγκεκριμένων ποινικών αδικημάτων, όπως συμβαίνει και με αυτά του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης, εκτός από αυστηρές, για σκοπούς αποτροπής, ποινές, δικαιολογεί και σταδιακή αύξηση των ποινών. Στην υπόθεση Cotorceanu ν Αστυνομίας, κ. α., Ποινικές Εφέσεις Αρ. 84/2020 και 87/2020, 17/02/2021, ειπώθηκε χαρακτηριστικά από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι: «όπου συγκεκριμένα αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση τότε δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή.». Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όταν το Δικαστήριο καλείται να τιμωρήσει για ποινικά αδικήματα εγγενούς ή και ιδιάζουσας σοβαρότητας, πρέπει να επιβάλλει ποινή που να είναι αναλόγως αυστηρή και αποτρεπτική. Στην υπόθεση Παπαευσταθιού ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39, το Ανώτατο Δικαστήριο, ανέφερε: «Η σοβαρότητα των υπό αναφορά αδικημάτων είναι πρόδηλη. Και ενώ, καθώς ευστόχως σημειώθηκε πρωτόδικα, "δεν παρατηρείται έξαρση ή έστω ιδιαίτερη συχνότητα στη διάπραξη τους, εντούτοις αυτό δεν μειώνει τη σοβαρότητα τους ούτε δικαιολογεί χαλάρωση στην αντιμετώπιση τους".». (Βλ. επίσης, Μαυραντωνίου ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333 και Cristinel ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 742). Πέραν των πιο πάνω, γενικά, η παράνομη απόκτηση, κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων, πυρομαχικών και εκρηκτικών υλών, όπως έχει κατά επανάληψη αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στη νομολογία, υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας στους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση στη ζωή σε μια Δημοκρατική κοινωνία (βλ. Θεοδούλου ν Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206, Δημοκρατία v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Κλεάνθους v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 281). Βέβαια θα πρέπει να αναφερθεί ότι η πιο πάνω νομολογία αφορούσε σαφώς σοβαρότερης μορφής αδικήματα αφού συνδεόταν και με την κατοχή και χρήση πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών υλών για εγκληματικούς σκοπούς, κάτι που δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Η απλή κατοχή όμως, έστω και του πιο υποβαθμισμένου τύπου από απόψεως επικινδυνότητας, πυροβόλου όπλου, πυρομαχικού και εκρηκτικής ύλης, εγκυμονεί κινδύνους, εφόσον, χρήση, επεξεργασία ή εκμετάλλευση τους, μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή και ποικιλοτρόπως, ιδιαιτέρως στα χέρια επικίνδυνων ή και ακατάλληλων ατόμων. Η εγγενής σοβαρότητα αυτών των ποινικών αδικημάτων, ανεξαρτήτως της συχνότητας με την οποία παρατηρούνται στην κοινωνία, και περισσότερο όταν παρουσιάζουν έξαρση, επιβάλλει την αντιμετώπιση τους από το Δικαστήριο, με την αναγκαία, ως ειπώθηκε ήδη, αυστηρότητα, για προστασία της κοινωνίας (βλ. Μαυραντωνίου ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Ιδιαίτερα σοβαρά είναι και τα αδικήματα στα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος αρ. 3 στην Υπόθεση αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ως προκύπτει από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές και την νομολογία. Το αδίκημα της συνομωσίας με άλλο πρόσωπο για την διάπραξη πλημμελήματος, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.562 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί· της παράνομης εισόδου σε αθλητικό χώρο, τιμωρείται με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €1.000 και με διάταγμα απαγόρευσης εισόδου σε αθλητικούς χώρους για περίοδο μέχρι και 3 χρόνων· της παράνομης συνάθροισης εντός των εγκαταστάσεων αθλητικού χώρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τον 1 χρόνο ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί· και της παράνομης πρόκλησης βλάβης ή ζημιάς σε εγκαταστάσεις αθλητικού χώρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €4.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. Στην Κύπρο, ο Νόμος 48(Ι)/2008, αποβλέπει στην πρόληψη και/ή καταστολή της βίας στους αθλητικούς χώρους. Ο αυτός είναι καταργητικός του περί της Αντιμετώπισης της Βίας, της Ανάρμοστης Συμπεριφοράς και Συναφών Αδικημάτων στους Αθλητικούς Χώρους Νόμο του 1994, Νόμος 5(I)/1994, ο οποίος είχε τον ίδιο σκοπό. Ο προαναφερόμενος σκοπός του νομοθέτη και η σημασία του, σε σχέση και με το καθήκον του Δικαστηρίου για αποτελεσματική εφαρμογή των προνοιών του με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στα σχετικά ποινικά αδικήματα, εξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1 στην οποία λέχθηκαν τα εξής, τα οποία εξακολουθούν να έχουν απήχηση μέχρι σήμερα: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονομένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. the Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64).». Η μάστιγα της παραβατικής συμπεριφοράς και βίας στους αθλητικούς χώρους και ειδικότερα στο ποδόσφαιρο, έχει επισκιάσει τον αθλητισμό εδώ και χρόνια, όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και στο εξωτερικό. Όπως αναφέρθηκε στην R v Doyle a. o. [2012] EWCA Crim 995 αθώοι άνθρωποι, είτε εμποδίζονται να παρακολουθήσουν αθλητικούς αγώνες, όπως για παράδειγμα ποδοσφαιρικούς, ειδικά μαζί με τα ανήλικα ή και νεαρά παιδιά τους, όπως θα έπρεπε να είναι σε θέση να κάνουν, ή κινδυνεύουν να υποστούν αναταραχή, παρενόχληση ή ακόμη και σοβαρής μορφής βία εάν το κάνουν. Επιπλέον, τέτοια αναταραχή και βία, μπορεί να προκαλέσει πραγματικό τραυματισμό σε άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με το αθλητικό δρώμενο, αλλά τυχαίνει να είναι παρόντα εκεί όπου διαπράττονται τα σχετικά ποινικά αδικήματα. Είναι ένα θλιβερό, αλλά καθιερωμένο χαρακτηριστικό του φαινομένου ότι, ενώ μερικές φορές οι παραβάτες είναι άτομα με ιστορικό βίαιης ή και άλλης παραβατικής συμπεριφοράς που δεν σχετίζεται με το συγκεκριμένο άθλημα, πολλοί άλλοι, είναι κατά τα άλλα πρόσωπα εργατικά και με λευκό ποινικό μητρώο, που στο πλαίσιο τέτοιων αθλητικών αγώνων και ειδικά ποδοσφαιρικών, συμπεριφέρονται με τρόπο που δεν θα το έκαναν διαφορετικά. Ένα σαφές πρόβλημα, είναι ο τρόπος με τον οποίο η βίαιη συμπεριφορά τροφοδοτείται από τους αριθμούς και από μια αίσθηση φυλετικής, ομαδικής ή σωματιακής ταυτότητας, η οποία μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι, η παραβατική συμπεριφορά, η βία και οι απειλές είναι αποδεκτές. Συχνά, οι ενέργειες ενός πλήθους, έχουν μεγαλύτερη ισχύ και αντίκτυπο, από το άθροισμα των ατομικών ενεργειών των μελών του. Η σοβαρότητα λοιπόν όλων των πιο πάνω αδικημάτων είναι δεδομένη καθώς επίσης η ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Η ανάγκη όμως για επιβολή ποινής ανάλογης με την σοβαρότητα ενός ποινικού αδικήματος, ως προαναφέρθηκε, πρέπει ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, να σταθμίζεται με την ανάγκη για την εξατομίκευση της ποινής, ώστε η ποινή που τελικά θα επιβληθεί από το Δικαστήριο, να αρμόζει στις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, λαμβάνοντας πραγματικά υπόψη, όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν (βλ. Abe ν Δημοκρατίας

(2008)2 A.A.Δ. 211). Και αυτό, πάντοτε με προσοχή, ώστε να μην εξουδετερώνονται τα στοιχεία εκείνα που σχετίζονται με την σοβαρότητα του ποινικού αδικήματος και την ανάγκη, ως και προελέχθη, για προστασία της κοινωνίας (βλ. Ιωάννου ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν Niland, Ποιν. Έφεση Αρ. 18/2017, Ημερ. 14/02/2018), ECLI:CY:AD:2018:B

1. Στρεφόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ιδιαίτερα σοβαρός και καθοριστικός παράγοντας, κρίνεται ο αντικειμενικά μεγάλος αριθμός, των 303.000 κροτίδων, με περιεχόμενο περί τα 300 κιλά εκρηκτικής ύλης, που παράνομα εισάχθηκαν από τον κατηγορούμενο αρ. 3 στην Δημοκρατία, την 15η/03/2023, κατά τον τρόπο που περιεγράφηκε από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής κατά την παρουσίαση των γεγονότων της υπόθεσης. Όπως προκύπτει αυτές μεταφέρθηκαν και κατέφθασαν στο πολλαπλής χρήσεως και κύριο λιμάνι της Δημοκρατίας, λιμάνι της Λεμεσού, δια θαλάσσης, με εμπορικό πλοίο προερχόμενο από Ελλάδα, από το λιμάνι του Πειραιά, μέσα σε χάρτινα κιβώτια, που είχαν τοποθετηθεί στοιβαγμένα πάνω σε δύο παλέτα και τυλιχθεί με μαύρη πλαστική μεμβράνη. Στο ένα από αυτά τα παλέτα, μέσα σε είκοσι ένα χάρτινα κιβώτια, ήταν συγκεντρωμένες συνολικά 58.000 κροτίδες. Και στο άλλο, μέσα σε σαράντα εννέα χάρτινα κιβώτια, ήταν συγκεντρωμένες 245.000 κροτίδες. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες ποσότητες κροτίδων που, όπως κατέδειξε σχετική έρευνα μας, μνημονεύεται σε Δικαστική απόφαση τα τελευταία χρόνια. Στην R v Harvey [2018] EWCA Crim 755, λέχθηκε ότι κατά την επιβολή ποινής σε τέτοιου είδους υποθέσεις (σε εκείνη την υπόθεση: κατασκευής ή κατοχής εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του Section 4 του Explosive Substances Act 1883), τρία είναι τα βασικά ζητήματα που πρέπει να εξετάζονται: Κατ' αρχάς, το παρασκήνιο της διάπραξης του ποινικού αδικήματος και το κίνητρο του κατηγορουμένου. Κατά δεύτερο, η πιθανότητα πρόκλησης βλάβης που παρουσίαζε η εκρηκτική ύλη (ακόμη και εάν δεν υπήρχε πρόθεση χρησιμοποίησης της). Και τέλος, η έντονη ανάγκη για αποτροπή. Το είδος της εκρηκτικής ύλης, η ποσότητα της και ο σκοπός για τον οποίο κατέχεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, είναι επίσης μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Στην προκείμενη περίπτωση, προγενέστερα της 15ης/03/2023, οι κατηγορούμενοι 2 και 3, είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους, να διαπράξουν τα κακουργήματα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία και κατοχής, εκρηκτικής ύλης. Ως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος 2, ταξίδεψε στην Ελλάδα και, στην Αθήνα, μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο, επίσης κυπριακής καταγωγής, προέβη σε πράξεις, όχι μόνο προς εφαρμογή των εν λόγω συμφωνιών τους με τον κατηγορούμενο 3, αλλά και συγκάλυψης του εγκληματικού σκοπού τον οποίο αυτές ήθελαν να επιτύχουν. Σημειώνεται ότι, τα προαναφερόμενα δύο παλέτα, στα οποία είχαν φορτωθεί τα χάρτινα κιβώτια που περιείχαν τις κροτίδες και τα οποία ήταν τυλιγμένα με μαύρη πλαστική μεμβράνη, είχαν ως παραλήπτη τους, κάποιο Γιώργο Παπαδόπουλο από την Λεμεσό, όταν κανένας εκ των κατηγορουμένων 2 και 3 δεν έχει αυτό το ονοματεπώνυμο ή και δεν κατάγεται από ή και κατοικεί στην Λεμεσό. Στην περιτύλιξη των παλετών, υπενθυμίζεται, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, υπήρχαν επικολλημένες κόλλες χαρτιού Α4, στις οποίες ήταν αναγραμμένο το προαναφερόμενο ονοματεπώνυμο, καθώς επίσης, εκτός από την πόλη της Λεμεσού, και ένας αριθμός κινητού τηλεφώνου. Αυτός, όπως στην πορεία διαπιστώθηκε από τις έρευνες της Αστυνομίας, χρησιμοποιείτο από τον κατηγορούμενο 2, από συσκευή κινητού τηλεφώνου που βρέθηκε στην κατοχή του. Στοιχεία τα οποία, ως συνάγεται από τα γεγονότα της υπόθεσης, είχαν δοθεί από τον κατηγορούμενο αρ. 2 και στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών της Παπαδόπουλος Γ. Βασίλειος Ε.Ε., στις 08/03/2023, κατά την αγορά στην Αθήνα κλιματιστικών συσκευών, για σκοπούς τιμολόγησης. Τιμολόγιο το οποίο, στην συνέχεια, χρησιμοποίησε φαίνεται ο κατηγορούμενος 2, για σκοπούς φόρτωσης, μεταφοράς και αποστολής των προαναφερόμενων δύο παλετών στα οποία είχαν φορτωθεί τα χάρτινα κιβώτια που περιείχαν τις κροτίδες, στην Κύπρο, με τις Φώσκολος Δημήτριος Μονοπρόσωπη ΙΚΕ και S.M. Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd στην Αθήνα. Τα ίδια δε στοιχεία, παρουσιάζονται και στο σχετικό έγγραφο της φορτωτικής τους, από την S.M. Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd, που μαζί με το προαναφερόμενο τιμολόγιο της Παπαδόπουλος Γ. Βασίλειος Ε.Ε., τα συνόδευσε μέχρι και το λιμάνι της Λεμεσού. Αποτέλεσμα των προαναφερόμενων ενεργειών του κατηγορουμένου αρ. 2 ήταν τα προαναφερόμενα δύο παλέτα, στα οποία είχαν φορτωθεί τα χάρτινα κιβώτια που περιείχαν τις κροτίδες, και τα οποία, υπενθυμίζεται, ήταν τυλιγμένα με μαύρη πλαστική μεμβράνη, να φαίνεται ότι είχαν φορτωμένα, αντί του πραγματικού περιεχομένου τους, δηλαδή των χάρτινων κιβωτίων με τις κροτίδες, κλιματιστικά. Αξιοσημείωτος, σε σχέση με τα προαναφερόμενα, ήταν και ο τρόπος με τον οποίο ενέργησε ο κατηγορούμενος αρ. 2, μετά την εισαγωγή των προαναφερόμενων δύο παλετών στα οποία είχαν φορτωθεί τα χάρτινα κιβώτια που περιείχαν τις κροτίδες, στην Κύπρο. Αποφεύγοντας να αποκαλύψει, προκύπτει εμφανώς από τα γεγονότα της υπόθεσης, την πραγματική του ταυτότητα στους αντιπροσώπους της S.M. Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd στις διάφορες επικοινωνίες που είχε μαζί τους (κάποιες εκ των οποίων, έγιναν τηλεφωνικώς, προς ή από τον προαναφερόμενο αριθμό κινητού τηλεφώνου που βρέθηκε στην κατοχή του), ο κατηγορούμενος αρ. 2 προέβηκε με την S.M. Hellenic Cargo Freight Logistics Ltd, σε όλες τις αναγκαίες διαδικασίες εκτελωνισμού και αποδέσμευσης τους. Μετέβηκε στα γραφεία της εν λόγω εταιρείας μαζί με τον κατηγορούμενο αρ. 3 και στη συνέχεια περιφέρονταν στην περιοχή των αποθηκών της εταιρείας μεταφοράς ελέγχοντας την περιοχή. Συναφώς, από τα γεγονότα της υπόθεσης, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2, έδρασε, μετά από κάποιου βαθμού σχεδιασμό και προετοιμασίας και σίγουρα όχι αυθόρμητα, παρορμητικά ή τυχαία. Το έπραξε μάλιστα, κατόπιν, ως προαναφέρθηκε, συνομωσίας μεταξύ τους προς τούτο, με τον κατηγορούμενο αρ. 3, έχοντας διαπράξει και τα σχετικά ποινικά αδικήματα των κατηγοριών με αρ. 1 και 2 στο κατηγορητήριο. Η συμφωνία για εισαγωγή στην Δημοκρατία, αλλά και για κατοχή, κροτίδων, ή σε κάθε περίπτωση, αποκλειστικά η εισαγωγή τους στην Δημοκρατία, παράνομα και σε μία τέτοια μεγάλη, ως προελέχθη, αντικειμενικά ποσότητα, δεν θα μπορούσε να αποτελεί αυτοσκοπό για τους κατηγορουμένους αρ. 2 και
2. Όπως παρουσιάστηκε από πλευράς κατηγορουμένου αρ. 2, και υιοθετήθηκε ουσιαστικά με την εισαγωγική τοποθέτηση του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3, κατά την αγόρευση τους για μετριασμό της ποινής, σκοπός των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, δεν ήταν η αποθήκευση των κροτίδων ή και η χρησιμοποίησης τους ή της ύλης τους για εγκληματική ενέργεια, στοιχείο βέβαια που λαμβάνεται υπόψη. Αν και δεν έχει ευθέως καταδειχθεί ο σκοπός της εισαγωγής των επίδικων κροτίδων από τους κατηγορούμενους και κατά πόσο οι ίδιοι θα είχαν οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από αυτό, εντούτοις θα πρέπει να λεχθεί ότι είναι ευρέως γνωστό, από την δικαστική γνώση που μπορούμε να έχουμε, ότι οι κροτίδες χρησιμοποιούνται κυρίως κατά τις εορτές του Πάσχα στις εκκλησίες και στα γήπεδα όπου διεξάγονται αθλητικές και άλλες εκδηλώσεις, στην παρουσία μάλιστα χιλιάδων συνανθρώπων μας και αποτελεί ένας σύνηθες φαινόμενο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε τραυματισμούς προσώπων και πρόκλησης ζημιών σε περιουσία. Τυχόν διοχέτευση λοιπόν της εν λόγω ποσότητας κροτίδων στην κοινωνία, ενείχε σοβαρούς κινδύνους σε πλειάδα ατόμων, λαμβάνοντας υπόψη το είδος και ποσότητα της εκρηκτικής ύλης που αυτές περιείχαν και την δυνητική επικινδυνότητα τους, ως θα αναφερθεί, περαιτέρω, κατωτέρω. Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι η εκρηκτική ύλη που περιείχαν οι επίδικες κροτίδες ήταν χαμηλής ισχύος. Παρόλα αυτά δυνητικά υπήρχε ο κίνδυνος πρόκλησης σωματικών βλαβών ή ζημιών σε περιουσία. Σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Υπαστυνόμου Περσέα Κουτρουζά, του Κλάδου Πυροτεχνουργών της Αστυνομίας με Αρ. 6/2023, ημερομηνίας 23/03/2023, οι προαναφερόμενες 303.000 κροτίδες, περιείχαν ύλη, εργοστασιακή, που τις κατατάσσει στην κατηγορία των ειδών πυροτεχνίας. Περαιτέρω, η ύλη τους, είχε σύνθεση πυροτεχνική, η οποία, στην βάση και της ποσότητας της σε κάθε μία από αυτές, ήταν εκρηκτική, χαμηλής όμως ισχύος. Επιπρόσθετα, η ύλη τους, με την πυροδότηση τους, εκρήγνυται, παράγωντας θερμικό, ηχητικό και αέριο πυροτεχνικό αποτέλεσμα. «Τυχόν πυροδότηση τους πλησίον του ανθρώπινου σώματος, δύναται να επιφέρει σοβαρό τραυματισμό.». Όσον λοιπόν και αν η εκρηκτική ύλη που περιείχαν οι εν λόγω κροτίδες ήταν χαμηλής ή έστω πολύ χαμηλής ισχύος, ο κίνδυνος πρόκλησης σωματικής βλάβης ή ζημιάς ήταν υπαρκτός και δεδομένος. Στην υπόθεση Regina v Flint a. a. [2020] EWCA Crim 1266, η οποία επίσης σχετιζόταν με κροτίδες («firecrackers»), Εφετείο του Ηνωμένου Βασιλείου, με υστερόγραμμα στην απόφαση του, σημείωσε ότι, οι εκρηκτικές ύλες, αναλόγως πάντοτε της φύσης τους και των εμπλεκόμενων ποσοτήτων, εκτός και αν τυγχάνουν χειρισμού και αποθηκεύονται με υπευθυνότητα και προσοχή, αυταπόδεικτα αποτελούν δυνητικό κίνδυνο για ανθρώπους και περιουσία. Κάποιες από αυτές, είναι εγγενώς ασταθείς και η χρήση τους, ιδιαίτερα κατά την έκρηξη τους, μπορεί κάλλιστα να προκαλέσει βλάβη σε πρόσωπα και ζημιά σε περιουσία, ή να προκαλέσει δημόσια οχληρία, και η αποθήκευση τους μπορεί να είναι επικίνδυνη. Στην προκείμενη περίπτωση προκύπτει ότι, οι προαναφερόμενες 303.000 κροτίδες, αν και αποτελούσαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος και μπορούσαν, με βάση τον σχετικό Νόμο και υπό προϋποθέσεις, να αδειοδοτηθούν, δυνητικά, ενείχαν, για τον κάτοχο και χρήστη τους, ή και για πρόσωπα ή και περιουσία πλησίον των οποίων δυνατόν να πυροδοτούντο, επικινδυνότητα λόγω της έκρηξης τους, για πρόκληση βλάβης ή και ζημιάς. Με την δημόσια οχληρία, να αποτελεί αντικειμενικά, τον μικρότερο ουσιαστικά κίνδυνο. Ιδιαίτερα σοβαρός και επιβαρυντικός παράγοντας είναι το γεγονός ότι οι επίδικες κροτίδες εισάχθηκαν στη Δημοκρατία χωρίς οποιαδήποτε σχετική άδεια και κατά συνέπεια ανεξέλεγκτα με τους κινδύνους από αυτή την ενέργεια αυτονόητους, στην βάση των γεγονότων. Φορτώθηκαν και στοιβάχθηκαν σε δύο παλέτα σε πλοίο από την Αθήνα στην Κύπρο, συγκεκαλυμένες και εν αγνοία των εμπλεκόμενων με την μεταφορά ότι αποτελούσαν εκρηκτικές ύλες. Ακολούθως και κατά την άφιξη τους φορτώθηκαν σε φορτηγό και μεταφέρθηκαν στις αποθήκες της μεταφορικής εταιρείας, χωρίς πάλι να είναι σε γνώση του οποιουδήποτε το πραγματικό περιεχόμενο του φορτίου. Δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η συνολική ποσότητα της εκρηκτικής ύλης ανερχόταν στα 300 κιλά, ποσότητα σημαντική και ενυπήρχε σε κάθε στάδιο της μεταφοράς τους αλλά και κατά την αποθήκευση τους στις αποθήκες της μεταφορικής εταιρείας, κίνδυνος να προκληθούν σοβαρές σωματικές βλάβες σε ανυποψίαστα πρόσωπα ή τουλάχιστον εκτεταμένες υλικές ζημιές σε περίπτωση ανάφλεξης ή έκρηξης τους. Έχουμε λάβει υπόψη μας το νεαρό της ηλικίας των κατηγορούμενων και την παρορμητικότητα τους, που σύμφωνα με τους δικηγόρους τους, έπαιξε ρόλο στη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Στην προκείμενη περίπτωση, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3, διέπραξαν τα εν λόγω ποινικά αδικήματα που τους αφορούν, όταν ήταν στην ηλικία των 24 ετών. Πρόκειται, συνεπώς, για πρόσωπα νεαρής ηλικίας ή και εκείνης της ωριμότητας, στους οποίους, για τους προαναφερόμενους λόγους, θα επιδείξουμε και την ανάλογη επιείκεια κατά την ποινική αντιμετώπιση τους. Χωρίς, ωστόσο, συγχρόνως, το να παραγνωρίζουμε, το σύνολο των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης και ειδικότερα, την φύση και σοβαρότητα των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 πρέπει να τιμωρηθούν, στα οποία «το νεαρό της ηλικίας του παραβάτη, δεν προσδίδει στη διάπραξη [τους] ιδιάζοντα χαρακτήρα.» (βλ. Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 83). Και ότι, πρόκειται για ποινικά αδικήματα, το είδος των οποίων, δυστυχώς, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, και μεταξύ προσώπων νεαρής ηλικίας, οπότε η ανάγκη για αποτροπή, ως προ ειπώθηκε, παρουσιάζεται άμεσα συνυφασμένη και με αυτό το ιδιαίτερο στοιχείο (βλ. Λαζάρου ν Δημοκρατίας, κ. α.

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Πέραν των πιο πάνω, και σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 3, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη ακόμη μια υπόθεση, ως αναφέρθηκε ανωτέρω και στην οποία κρίθηκε ένοχος για ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα. Αυτός μαζί με άλλα άτομα φώναζαν και οχλαγωγούσαν μετά που πέρασαν από τον έλεγχο των επιτηρητών ασφαλείας του γηπέδου και αφού προσέγγισαν τη θύρα εκτάκτου ανάγκης, η οποία είναι πάντοτε κλειστή, έσπασαν την κλειδωνιά και τον σιδερένιο μοχλό ανοίγματος, άνοιξαν την πιο πάνω είσοδο με αποτέλεσμα να εισέλθουν παράνομα εντός του σταδίου, μεγάλος αριθμός οπαδών της εν λόγω ομάδας. Τέτοιες συμπεριφορές που σκοπό έχουν, ως συνάγεται, την παράνομη και ανεξέλεγκτη είσοδο οπαδών στο γήπεδο θα πρέπει να παταχθούν. Πέραν των ζητημάτων ασφαλείας τα οποία τίθενται, τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν θέσει σε ένα αθλητικό γεγονός και δεν αρμόζουν σε μια πολιτισμένη κοινωνία. Όπως έχει νομολογηθεί και αναφερθεί ανωτέρω η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων στα γήπεδα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με πάσα αυστηρότητα και δια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Στην Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 λέχθηκε ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και άλλα αδικήματα μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ 129, Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ 194). Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αρ. 3 αντιμετωπίζει και προηγούμενες καταδίκες. Σύμφωνα με το ποινικό του μητρώο, ο κατηγορούμενος αρ. 3, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 10890/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στις 08/02/2023, καταδικάστηκε από το Δικαστήριο για το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία εκρηκτικής ύλης, καθώς επίσης, και για το αδίκημα της παράνομης αποθήκευσης εκρηκτικής ύλης, του Άρθρου 4

(4)(γ) του Κεφ. 54. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των σχετικών κατηγοριών, ο κατηγορούμενος αρ. 3, κατά την χρονική περίοδο μεταξύ της 01ης/10/2019 και της 30ης/03/2020, εισήγαγε στην Δημοκρατία παράνομα, 8.000 κροτίδες και 3.340 πυροτεχνήματα, τα οποία και αποθήκευσε παράνομα. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 9 μηνών στο αδίκημα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία εκρηκτικής ύλης, η εκτέλεση των οποίων αναστάλθηκε σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο για περίοδο τριών ετών. Είχε, σημειώνεται, με βάση τις πρόνοιες του προαναφερόμενου Άρθρου 81 του Κεφ. 155, ληφθεί υπόψιν από το Δικαστήριο, για σκοπούς επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο αρ. 3 στην εν λόγω υπόθεση, και το κατηγορητήριο του της Υπόθεσης με αρ. 8754/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Εκείνη η υπόθεση, αφορούσε, το αδίκημα της παράνομης κατοχής εκρηκτικής ύλης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της σχετικής κατηγορίας, ο κατηγορούμενος αρ. 3, κατά την 13ην/04/2021, είχε στην κατοχή του παράνομα, 20.745 κροτίδες και 2.000 πυροτεχνήματα. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο γεγονός ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και τη φύση των αδικημάτων, την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο, αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των Νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Κλείτος Κλεοβούλου v. Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ 17). Στην Κλεοβούλου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/18, Ημερ. 26/09/2018, σε σχέση με τις προηγούμενες καταδίκες, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω ελήφθη υπόψη η σωρεία προηγούμενων καταδικών τις οποίες έχει εις βάρος του ο εφεσείων, που αφορούσαν παρόμοια αδικήματα, καταδίκες στις οποίες κάθε φορά λαμβάνετο υπόψη και μεγάλος αριθμός άλλων παρόμοιων επίσης υποθέσεων. Βέβαια η αναφορά σε προηγούμενες καταδίκες δεν έχει την έννοια ότι ένας κατηγορούμενος τιμωρείται για δεύτερη φορά. Η προηγούμενη όμως εγκληματική συμπεριφορά, αφενός επηρεάζει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει και, αφετέρου αποτελεί ένδειξη της όλης στάσης και της έλλειψης σεβασμού του κατηγορούμενου έναντι του νόμου (Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Περικλέους ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 397). Ροπή ενός δράστη στο έγκλημα και μάλιστα συγκεκριμένου τύπου αναδεικνύει την ιδιαίτερη ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής.» (βλ. επίσης Cotorceanu ν Αστυνομίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 84/2020, κ. α., 17/02/2021 και Κυριάκου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 68/2020, 11/05/2022). Στην παρούσα περίπτωση, εκείνο το οποίο παρατηρείται σε σχέση με το μητρώο του κατηγορούμενου αρ. 3, είναι ότι τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε, είναι της ίδιας ή έστω παρόμοιας φύσης και σοβαρότητας, με αυτά του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω, τονίζεται ότι πρόκειται για πολύ πρόσφατες καταδίκες που έλαβαν χώρα στις 08/02/2023 και αφορούσε τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος αρ. 3 διέπραξε, αντιστοίχως, κατά την χρονική περίοδο μεταξύ της 01ης/10/2019 και της 30ης/03/2020 και στις 13/04/2021. Ο κατηγορούμενος αρ. 3, ως συνάγεται από τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, πολύ σύντομα μετά, κατά τον Μάρτιο του έτους 2023 (και μετά από χρονικό διάστημα, περίπου, τριών χρόνων και δύο χρόνων, αντίστοιχα, σχετικά με τα ανωτέρω παλαιότερα διαπραχθέντα ποινικά αδικήματα), διέπραξε τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα για τα οποία το Δικαστήριο σήμερα πρέπει να του επιβάλει ποινή. Επιπρόσθετα, δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 10890/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το Δικαστήριο, ως προαναφέρθηκε, άσκησε την διακριτική ευχέρεια που του παρέχει ο σχετικός Νόμος, και ανέστειλε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης που επέβαλε στον κατηγορούμενο αρ. 3 που είχαν ως μεγαλύτερη αυτή των 9 εννέα μηνών, για περίοδο τριών ετών, προφανώς για να του δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία, για να αναμορφωθεί. Παρόλα αυτά, ο κατηγορούμενος αρ. 3, εντός της περιόδου της αναστολής και μάλιστα, ως προ ειπώθηκε, πολύ σύντομα μετά, διέπραξε τα προαναφερόμενα σοβαρά αδικήματα αυτής της υπόθεσης. Η πιο πάνω συμπεριφορά του κατηγορούμενου αρ. 3 καταδεικνύει τη στάση του έναντι των Νόμων και επιπλέον καταδεικνύει και ροπή προς τη διάπραξη της ίδιας ή παρόμοιας φύσεως αδικημάτων, κάτι το οποίο καταδεικνύει την ιδιαίτερη ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής (βλ. Vedat ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 787, Παναγιώτου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557 και Ηρακλέους ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 534). Προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στους κατηγορουμένους αρ. 2 και 3 λαμβάνουμε υπόψη μας την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, τη απολογία και ειλικρινή και έμπρακτη μεταμέλεια τους. Η παραδοχή τους έλαβε χώρα πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125) και σε σχετικά σύντομο χρόνο από την παραπομπή της παρούσας υπόθεσης ενώπιον μας και αφού διακόπηκαν και κάποιες κατηγορίες εναντίον τους, ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Η παραδοχή τους αυτή καταδεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια τους. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, 11/07/2016, «. η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να "μεταφερθεί" στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής.» (βλ. επίσης, M. C. T. ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 222/2020, 14/10/2022). Συνυπολογίζουμε επίσης τα όσα ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρ. 2 ανάφερε σχετικά με την παραδοχή του και ότι θα μπορούσε να αμφισβητήσει συγκεκριμένα μέρη της μαρτυρίας και των ενεργειών των ανακριτικών αρχών. Δεν θα πρέπει όμως να παραγνωρίζεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε στην διάθεση της ικανοποιητική μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου αρ. 2, στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας. Σε κάθε περίπτωση όμως αμφότεροι οι κατηγορούμενου με την παραδοχή τους, βοήθησαν στην καταδίκη τους και περίσωσαν πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου γι' αυτό θα της δοθεί η πρέπουσα και ανάλογη βαρύτητα, υπό τις περιστάσεις (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2019, 03/07/2020 και Γενικός Εισαγγελέας ν Πέτρου, Ποινική Έφεση Αρ. 71/2022, 01/12/2022). Λαμβάνουμε επίσης υπόψη μας την απολογία και μεταμέλεια των κατηγορούμενων, η οποία εκφράστηκε δια των συνηγόρων τους και την διάθεση του κατηγορούμενου αρ. 3 να αποζημιώσει τη ζημιά την οποία προκάλεσε κατά τη διάπραξη των αδικημάτων της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, στοιχεία που καταδεικνύουν την έμπρακτη μεταμέλεια τους. Προς περαιτέρω μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου αρ. 2, ο οποίος σήμερα είναι ηλικίας 24 ετών, προσμετρά και το γεγονός ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το λευκό ποινικό μητρώο ενός κατηγορουμένου, σε συσχετισμό αυτό και με την ηλικία του, αποτελούν σημαντικό παράγοντα μετριασμού της ποινής, γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του προς την νομιμότητα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Προς εξατομίκευση και περαιτέρω μετριασμό της ποινής των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές τους περιστάσεις. Αυτές, παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, μέσω σχετικής έκθεσης αρμόδιας Λειτουργού για έκαστο των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, οι οποίες και, για σκοπούς παρουσίασης τους και από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων αρ.2 και 3, πέραν των όσων σχετικά ανέφεραν κατά την αγόρευση τους για μετριασμό της ποινής, υιοθετήθηκαν στην ολότητα τους για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Αν και δεν θα αναφερθούμε σε αυτές με λεπτομέρεια, παρά μόνο εκεί όπου, για σκοπούς ποινής, κρίνεται απαραίτητο, έχει εκτιμήσει και αξιολογήσει, σχετικά με το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 δικαιούνται, λόγω αυτών, σε μετριασμό της ποινής τους και σε ποιο βαθμό, το κάθε τι. Το πράξαμε, χωρίς, ως και προαναφέρθηκε, να αγνοούμε, ότι, λόγω της εγγενούς σοβαρότητας των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 διέπραξαν, οι προσωπικές τους περιστάσεις, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν ή να αποδυναμώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή τους. Η σημασία τους, έναντι της ανάγκης για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, η οποία, για προστασία της κοινωνίας, προέχει, είναι μειωμένη (βλ. Μηλικκίδης ν Δημοκρατίας

(2016)2 Α.Α.Δ. 1186, Γενικός Εισαγγελέας ν Σπύρου, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, κ. α., 18/09/2017). Ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό των ανωτέρω, έχουμε λάβει υπόψη τα εξής: Ο κατηγορούμενος αρ. 2, είναι σήμερα ηλικίας 24 ετών, δεν είναι νυμφευμένος και δεν έχει παιδιά ή κάποιο εξαρτώμενο. Προέρχεται από συγκροτημένη, πενταμελή οικογένεια, με καταγωγή από τον κατεχόμενο Κορμακίτη, καλής κοινωνικοοικονομικής θέσης. Διαμένει σε κατοικία στο Τσέρι, μαζί με τους γονείς και τα δύο μικρότερα σε ηλικία αδέλφια του. Ωστόσο, λόγω σχέσης που διατηρεί με 24χρονη ιδιωτική υπάλληλο, αρκετό από τον χρόνο του τον περνά στο διαμέρισμα της στην Έγκωμη, στα έξοδα συντήρησης του οποίου συνεισφέρει. Εργάζεται σε επιχειρήσεις που διατηρεί η οικογένεια του, ιδιοκτησίας του πατέρα του. Ειδικότερα, διευθύνει τρείς επιχειρήσεις και λαμβάνει μηνιαίο μισθό €2.

1. Πρόκειται για επιχειρήσεις: πλυντηρίου αυτοκινήτων, αγοραπωλησιών αυτοκινήτων και εστιατορίου. Ο πατέρας του, ηλικίας 55 ετών, διευθύνει επιχείρηση παροχής υπηρεσιών διαχείρισης κινδύνων, η οποία επίσης του ανήκει. Η μητέρα του, ηλικίας 45 ετών, εργάζεται και αυτή στις προαναφερόμενες επιχειρήσεις της οικογένειας, ως διοικητικό προσωπικό. Τα δύο αδέλφια του, ηλικίας 21 και 14 ετών, είναι, ο μεν, φοιτητής πανεπιστημίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και ο δε, μαθητής ιδιωτικής μέσης γενικής εκπαίδευσης. Ο ίδιος, είναι απόφοιτος ιδιωτικής μέσης γενικής εκπαίδευσης και, μετά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας στην Εθνική Φρουρά, ακολούθησε σπουδές σε πανεπιστήμιο του Ηνωμένου Βασιλείου στον κλάδο της Διοίκησης Επιχειρήσεων, τις οποίες όμως, μετά από δύο χρόνια, διέκοψε, λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Είναι σε καλή οικονομική θέση. Λαμβάνει τον προαναφερόμενο μηνιαίο μισθό από την εργασία του, έχει αποταμιεύσεις και είναι ιδιοκτήτης αυτοκινήτου αξίας περίπου €50.
2. Ο κατηγορούμενος αρ. 3, είναι επίσης ηλικίας 24 ετών, είναι ανύπαντρος και άτεκνος. Προέρχεται από διαλυμένη, πενταμελή οικογένεια, με καταγωγή από τον κατεχόμενο Κορμακίτη. Οι γονείς του, διέλυσαν τον γάμο τους, όταν εκείνος ήταν ακόμη σε παιδική ηλικία, και δεν γνώρισε ουσιαστικά τον πατέρα του (ο οποίος, μετά το διαζύγιο, μετακόμισε στον Κορμακίτη) πριν την ηλικία των 14 ετών. Ένα χρόνο μετά, ο πατέρας του (με τον οποίο, μετά την γνωριμία τους, διατηρούσε τακτική επαφή), απεβίωσε αιφνίδια, λόγω προβλήματος υγείας. Διαμένει με την μητέρα και τον μεγαλύτερο σε ηλικία αδελφό του, Μ.Σ., 32 ετών, σε ιδιόκτητη κατοικία της μητέρας του στο Τσέρι. Η αγορά της εν λόγω οικίας από την μητέρα του, έγινε με δάνειο, στου οποίου την εξόφληση συνεισφέρει το ½ της μηνιαίας δόσης, €
3. Κατά τον χρόνο της σύλληψης του, σχετικά με αυτή την υπόθεση, εργαζόταν ως μισθωτός, σε επιχείρηση πλυντηρίου αυτοκινήτων, με μηνιαίο μισθό, περί τα €
4. Δεν είναι σε καλή οικονομική θέση. Είναι ιδιοκτήτης ενός παλαιού αυτοκινήτου και οφείλει προς το δημόσιο, λόγω προστίμων που του επιβλήθηκαν. Η μητέρα του, ηλικίας 56 ετών, είναι δημόσια υπάλληλος και εργάζεται στο Τμήμα Δασών. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ι.Σ., 34 ετών, είναι ιδιωτικός υπάλληλος και εργάζεται σε ελεγκτικό γραφείο. Διαμένει ξεχωριστά, σε δική του οικία. Η μικρότερη σε ηλικία αδελφή του, Ο.Σ., 27 ετών, είναι επίσης ιδιωτικός υπάλληλος και εργάζεται σε επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφάλειας, ως γραμματέας. Διαμένει ξεχωριστά, μαζί με τον σύντροφο της, με τον οποίο περιμένουν παιδί, σε δική τους οικία και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας (βλ. Ιατρική γνωμάτευση ημερ. 30/01/2020). Ο αδελφός του, Μ.Σ. με τον οποίο συγκατοικούν αυτός και η μητέρα του, είναι ουσιοεξαρτημένος και έχει ιστορικό κρατήσεων στις Κεντρικές Φυλακές, λόγω παραβατικής συμπεριφοράς. Λόγω τούτου, η σχέση του μαζί του δεν είναι καλή. Λαμβάνουμε υπόψη όλες τις προσωπικές συνθήκες εκάστου των κατηγορούμενων και ειδικότερα το νεαρό της ηλικίας τους, ως έχει αναφερθεί και ανωτέρω. Περαιτέρω, λαμβάνουμε τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει τυχόν ποινή φυλάκισης, στους ιδίους και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας τους. Ειδικότερα και σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 2, λαμβάνουμε υπόψη ότι αν και η εργασία του είναι στις επιχειρήσεις της οικογένειας του και θα μπορούσε, από αυτή την άποψη, να λεχθεί ότι είναι διασφαλισμένη, ο επηρεασμός της, σε προσωπικό, αλλά και σε επιχειρησιακό επίπεδο, για όσο καιρό χρειαστεί να απομακρυνθεί από τα καθήκοντα του ως αποτέλεσμα της ποινής που θα του επιβληθεί. Σε ότι δε αφορά τον κατηγορούμενο αρ. 3, δίδουμε σημασία στο γεγονός ότι, για όσο χρονικό διάστημα, λόγω της ποινής που θα του επιβληθεί από το Δικαστήριο, θα βρίσκεται μακριά της μητέρας του, η τελευταία θα βρίσκεται μόνη, χωρίς υποστήριξη, να διαχειρίζεται τα προαναφερόμενα προβλήματα με τον αδελφό του, Μ.Σ. και δεν θα τυγχάνει της οικονομικής βοήθειας, που στον βαθμό των δυνατοτήτων του, της παρείχε. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Πέραν των πιο πάνω, έχουμε στρέψει την προσοχή μας στα όσα ο συνήγορος του κατηγορούμενου αρ. 3, ζήτησε όπως ληφθούν υπόψη ως μετριαστικά στοιχεία και σχετίζονται με το ζήτημα της άνισης μεταχείρισης του από τις διωκτικές αρχές. Η θέση αυτή εδράζεται στο ότι η κατηγορούσα αρχή προχώρησε σε αναστολή της ποινικής δίωξης του κατηγορούμενου αρ. 1 στην παρούσα υπόθεση και στο γεγονός ότι στην υπόθεση η οποία λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής σε αυτόν στην παρούσα, δεν διώχθηκαν οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα, πέραν του κατηγορούμενου αρ.

1. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών, αναλύθηκε σχετικά πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Κυριάκου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 35/2022, 25/01/
2. Αφού αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι έχει ως βάση της το Άρθρο 28 του Συντάγματος, αντιπαρατέθηκε με την συνταγματικά κατοχυρωμένη και ανέλεγκτη εξουσία του Γενικού Εισαγγελέα, με βάση το Άρθρο 113.2 του Συντάγματος, να αναστείλει ποινική δίωξη κατηγορουμένου. Με αναφορά στην νομολογία τονίστηκε ότι, επειδή η αναστολή της ποινικής δίωξης κατηγορουμένου, άπτεται του τρόπου μεταχείρισης των παραβατών, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στον καθορισμό της τιμωρίας των ατόμων οι οποίοι συγκατηγορούνται. Και αυτό επειδή, όπως υπενθυμίστηκε, η αρχή της ισότητας, όπως καθιερώνεται στο Άρθρο 28 του Συντάγματος είναι καθολική. Η ισονομία και ισοπολιτεία, υπογραμμίστηκε, αποτελούν την πεμπτουσία της Δικαιοσύνης. Η επιλεκτική μεταχείριση των παραβατών, τονίστηκε, αποδυναμώνει το δίκαιο και καταστρατηγεί το κράτος δικαίου. Η απάμβλυνση του αισθήματος αδικίας που δημιουργείται, λόγω του γεγονότος της αναστολής της ποινικής δίωξης εναντίον του συγκατηγορούμενου, επιτυγχάνεται από το Δικαστήριο με την μείωση, της κατά τα άλλα, αρμόζουσας για τον κατηγορούμενο ποινής. Δόθηκαν και παραδείγματα από την νομολογία. Αναφέρθηκαν οι περιπτώσεις της αναστολής της ποινικής δίωξης εναντίον συγκατηγορούμενου: για να χρησιμοποιηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή ως μάρτυρας κατηγορίας· και υπό περιστάσεις που άφηναν σαφή εντύπωση, περί απροθυμίας των Διωκτικών Αρχών ή της Κατηγορούσας Αρχής, να τον προσάξει ενώπιον της Δικαιοσύνης ως συνεργό. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις (λόγος για τον οποίο εξ αρχάς είχε καταχωρηθεί εναντίον του κατηγορητήριο με το οποίο άρχισε η ποινική του δίωξη), ήταν δεδομένο ότι οι Διωκτικές Αρχές είχαν στην διάθεση τους ή και κατείχαν μαρτυρία η οποία ενέπλεκε τον συγκατηγορούμενο, του οποίου η εναντίον του ποινική δίωξη αναστάλθηκε. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αυτό δεν φαίνεται να ισχύει, και η αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών δεν παραβιάζεται, όταν οι Διωκτικές Αρχές κατά τον χρόνο αναστολής της ποινικής δίωξης εναντίον του συγκατηγορούμενου, δεν είχαν στην διάθεση τους ή και κατείχαν, τέτοια μαρτυρία. Ο ακόλουθος σχολιασμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταληκτικά της προαναφερόμενης απόφασης του, είναι σχετικός: «Σημειώνουμε ακόμη πως ουδέποτε τέθηκε θέμα μεταβολής της θέσης της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με την αποδεικτική αξία του μαρτυρικού υλικού που αυτή κατείχε σε σχέση με τον συγκατηγορούμενο, ούτε βεβαίως είχαν έλθει στο φως νέα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ανέτρεπαν το βάθρο των αρχικών σοβαρών κατηγοριών που ο συγκατηγορούμενος αντιμετώπιζε.». Στην προκείμενη περίπτωση, σχετικά με την αναστολή και διακοπή της ποινικής δίωξης του κατηγορουμένου αρ. 1 από τον Γενικό Εισαγγελέα, ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε, και σχετικά με αυτό δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου αρ. 3 (ή και του κατηγορουμένου 2), ότι αυτή έλαβε χώρα: «διότι από τη μαρτυρία δεν πρόκυπτε να υπήρχε ή τουλάχιστον ο 1ος [κατηγορούμενος] να ήταν συνεργός.». Επεξήγησε δε ότι: «η υπόθεση είχε καταχωριστεί για 3 κατηγορούμενους, συμπεριλαμβανομένου και του 1ου [κατηγορούμενου], αναμενόταν μαρτυρικό υλικό μετά την καταχώρηση, το οποίο αφότου λήφθηκε εξακριβώθηκε ότι η μαρτυρία στο σύνολό της δεν επαρκούσε για την καταδίκη του 1ου κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Ως εκ τούτου η δίωξη εναντίον του 1ου κατηγορούμενου αναστάλθηκε.». Προκύπτει συνεπώς ότι, η αναστολή της ποινικής δίωξης του κατηγορουμένου 1, έγινε λόγω μεταβολής της θέσης της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με την αποδεικτική αξία του μαρτυρικού υλικού που αυτή κατείχε εναντίον του, ώστε να μην τίθεται ζήτημα άνισης μεταχείρισης των κατηγορουμένων αρ. 2 και
3. Σε ότι δε αφορά την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου 3, ότι η ποινική του δίωξη στην Υπόθεση με Αρ. 5344/2022 παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών και θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, αρκεί να αναφερθεί ότι, η θέση της Κατηγορούσας Αρχής με βάση και το κατηγορητήριο, ήταν ότι, ο κατηγορούμενος 3 συνωμότησε «με άγνωστα πρόσωπα προς την Κατηγορούσα Αρχή» για να διαπράξει το σχετικό πλημμέλημα της κατηγορίας αρ.
4. Από τα γεγονότα άλλωστε της υπόθεσης, ανωτέρω, δεν προκύπτει ότι οι Διωκτικές αρχές, στην βάση της υπάρχουσας μαρτυρίας, θα μπορούσαν να είχαν προσάγει και άλλα πρόσωπα ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν το έπραξαν. Κατά συνέπεια δεν προκύπτει να τίθεται ζήτημα άνισης μεταχείρισης του κατηγορούμενου αρ. 3 και/ή έστω του κατηγορούμενου αρ. 2 από τα πιο πάνω τα οποία τέθηκαν ενώπιον μας. Πέραν των πιο πάνω, έχουμε λάβει υπόψη μας και το γεγονός, το οποίο μας αναφέρθηκε από το συνήγορο του και δεν έτυχε αμφισβήτησης, ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3, ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές, επιδεικνύει καλή διαγωγή, στο βαθμό που αυτό μπορεί να ληφθεί υπόψη και στη σημασία που τούτο έχει, υπό τις περιστάσεις και στο βαθμό που τέθηκε (βλ. Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας

(2015)2Α Α.Α.Δ. 277 και Γρηγορίου ν Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 158 Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3 διέπραξαν, τόσο βάσει του Νόμου, όσο και βάσει των περιστάσεων τους, είναι ιδιαίτερα σοβαρά, χρήζουν αποτροπής και παρά τα όσα μετριαστικά χαρακτηρίζουν την περίπτωση, καμία άλλη ποινή, εκτός από αυτή της φυλάκισης, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Οποιαδήποτε άλλη ποινή, θα ήταν ανεπαρκής και απαράδεκτη. Όλα τα ελαφρυντικά των κατηγορούμενων αρ. 2 και 3 προσμετρούν στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί και όχι στο είδος της. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αποφάσεις του για το ζήτημα της ποινής, σχετικά με συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, είναι μόνο ενδεικτικές της ποινικής μεταχείρισης που ένας κατηγορούμενος μπορεί να τύχει από το Δικαστήριο, καθότι: «ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων.». Όπως ελέχθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ναζίπ ν Αστυνομίας

(2014)2Β Α.Α.Δ 808: «Εκείνο στο οποίο βοηθά η προηγούμενη νομολογία, είναι στο πλαίσιο ανάδειξης εκείνου του μέτρου που ακολουθείται σε διάφορες υποθέσεις, ώστε να εξετάζεται σφαιρικά και η ποινή που θα επιβληθεί στη συγκεκριμένη υπόθεση που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου.» (βλ. επίσης, Bistriceanu ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 76/2017, 26/04/2018). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Θα πρέπει επίσης να καταγράφονται οι ουσιαστικοί παράμετροι που συνέδραμαν στην ποινή και τα ελαφρυντικά που λήφθηκαν υπόψη (βλ. Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 2/2022, 19/12/2022). Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, η έρευνα, μας έχει οδηγήσει σε μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την οποία άλλωστε επικαλέστηκαν και οι συνήγοροι των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3 η οποία αφορούσε της ίδιας ή παρόμοιας φύσης αδικήματα. Οι συνήγοροι ωστόσο βασίστηκαν στην πιο πάνω απόφαση με σκοπό να καταδείξουν ότι η παρούσα υπόθεση είναι λιγότερο σοβαρή από εκείνη, κάτι στο οποίο θα αναφερθούμε κατωτέρω. Πρόκειται για την υπόθεση Καραπατέας ν Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 664 Ο κατηγορούμενος σε εκείνη την υπόθεση, με δική του παραδοχή, είχε κριθεί ένοχος σε τρείς κατηγορίες, που αφορούσαν τα ποινικά αδικήματα: της παράνομης κατασκευής εκρηκτικής ύλης, του Άρθρου 4

(4)(β) του Κεφ. 54, της παράνομης αποθήκευσης εκρηκτικής ύλης, του Άρθρου 4

(4)(γ) του Κεφ. 54 και της παράνομης κατοχής εκρηκτικής ύλης, του Άρθρου 4

(4)(δ) του Κεφ. 54, και το Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων, στο αδίκημα της παράνομης κατασκευής εκρηκτικής ύλης, και καμία ποινή στα άλλα δύο ποινικά αδικήματα, τα οποία κρίθηκε ότι εμπεριέχονταν σε αυτό. Το κατηγορητήριο αφορούσε: 33.829 κροτίδες, 128 επίγεια εκτοξευόμενα πυροτεχνήματα, 3.414 άλλα είδη πυροτεχνημάτων και 519 βεγγαλικά. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος, λόγω οικονομικής ανάγκης, κατασκεύαζε τα προαναφερόμενα στην οικία του, με σκοπό να τα πωλούσε κατά την διάρκεια των εορτών του Πάσχα. Σε έφεση που ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο στο Ανώτατο Δικαστήριο αναφορικά με την ορθότητα του ύψους της προαναφερόμενης ποινής που του επιβλήθηκε, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, αυτή, αν και ενδεχομένως να ήταν λίγο ψηλή, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως έκδηλα υπερβολική για να δικαιολογείτο παρέμβαση του. Τονίστηκαν, από το Ανώτατο Δικαστήριο, σχετικά με την ορθότητα της απόφασης του Δικαστηρίου, τα ευρήματα του που αφορούσαν: στην τεράστια ποσότητα των 1.875 κιλών εκρηκτικής ύλης, την οποία ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του στην οικία του, χωρίς οποιοδήποτε έλεγχο ή εποπτεία και εντός κατοικημένης περιοχής· και τον υπαρκτό κίνδυνο, σε περίπτωση έκρηξης της, για πρόκληση τραυματισμών, λόγω του οστικού κύματος που το συγκεκριμένο μίγμα της μπορούσε να προκαλέσει. Λαμβάνουμε υπόψη μας την πιο πάνω απόφαση και τα όποια διαφοροποιητικά στοιχεία που παρουσιάζει σε σχέση με την παρούσα, χωρίς όμως να παραγνωρίζονται οι ιδιαιτερότητες των συνθηκών διάπραξης της παρούσας υπόθεσης. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη την μεγάλη ποσότητα εκρηκτικής ύλης που αφορούσε εκείνη η υπόθεση και τις συνέπειες που αυτή μπορούσε να έχει σε περίπτωση έκρηξης της, υπό τις δοσμένες περιστάσεις που ανευρέθηκε. Επρόκειτο όμως και σε εκείνη την περίπτωση για εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. Ο αριθμός των κροτίδων περαιτέρω σε εκείνη την υπόθεση ήταν σαφώς χαμηλότερος από αυτόν της παρούσας, στοιχείο που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται καθώς και οι κίνδυνοι που υπήρχαν για πρόκληση τραυματισμών ή ζημιών. Ούτε πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η επίδικη ποσότητα των κροτίδων και της εκρηκτικής ύλης εισήχθηκε από την Ελλάδα με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω χωρίς αυτή να γίνει αντιληπτή, φορτώθηκε σε πλοίο το οποίο ταξίδεψε στην Κύπρο και ακολούθως κατέληξε στην αποθήκη της μεταφορικής εταιρείας με τους ανάλογους κινδύνους που τέτοια ενέργεια εγκυμονούσε. Επίσης, παρά το ότι η παρούσα υπόθεση αφορά λιγότερη ποσότητα εκρηκτικής ύλης από εκείνη την υπόθεση, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι αυτή αφορά ποσότητα 300 κιλών που είναι σημαντική και σε περίπτωση έκρηξης ή έστω ανάφλεξης της σε οποιοδήποτε στάδιο, τόσο κατά την μεταφορά όσο και κατά την αποθήκευση της θα επέφερε σοβαρές συνέπειες. Σημειώνεται επίσης ότι εκείνη η απόφαση εκδόθηκε το 2014 και όπως διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο ανωτέρω, σήμερα το φαινόμενο κροτίδες είναι ευρέως διαδεδομένο, με την χρήση τους, ιδιαίτερα σε αθλητικούς χώρους - πέραν από τις εορτές του Πάσχα - να είναι ένα συχνό φαινόμενο, κάτι το οποίο καταδεικνύει την ανάγκη για αποτροπή. Προτού προχωρήσουμε στον καθορισμό τους ύψους των ποινών που θα πρέπει να επιβληθούν, θα πρέπει να εξεταστεί και το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 3, θα πρέπει να τύχουν της ίδιας μεταχείρισης ή διαφορετικής. Στην υπόθεση Ζαχαρίου ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 595 αναφέρθηκε ότι: «Η ίση μεταχείριση των παραβατών αποτελεί θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, συνταγματικά κατοχυρωμένο από τις διατάξεις του Άρθρου 28 του Συντάγματος. Η εφαρμογή της στην τιμωρία των παραβατών επιβάλλει την απόδοση των ίσων στα ίσα. Κατά συνέπεια, δε χωρεί διάκριση στην τιμωρία παραβατών, η συνδρομή των οποίων στη διάπραξη του εγκλήματος έχει τον ίδιο βαθμό εγκληματικότητας. Χωρεί, όμως, διαχωρισμός όπου διακρίνεται ο ρόλος των παραβατών στη διάπραξη του εγκλήματος και, γενικά, όπου διαφέρει το στοιχείο εγκληματικότητας, που συνοδεύει τις πράξεις τους.». Στην Salaryand v Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541 αναφέρθηκε ότι, για να είναι βάσιμη η διάκριση στην τιμωρία παραβατών, πρέπει η εξέταση του Δικαστηρίου να είχε επεκταθεί «και στα προσωπικά δεδομένα των συγκατηγορουμένων, εφόσον η εξατομίκευση της ποινής αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας.» ( βλ. επίσης, Παναγιώτου ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 354. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και άλλοι παράγοντες είναι δυνατό να διαφοροποιήσουν τον τρόπο μεταχείρισης συγκατηγορουμένων, όπως η παραδοχή στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας, η συνεργασία με την Αστυνομία και η έμπρακτη μεταμέλεια (βλ. Rangajeeva ν Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 485 και Λοϊζου κ. α. ν Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546). Στην παρούσα περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη ότι αμφότεροι αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της Συνομωσίας προς διάπραξης κακουργήματος, ως αναφέρθηκε ανωτέρω και ο ρόλος τους στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων δεν διαφοροποιείται, στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μας. Επίσης, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 2 και 3, ως προαναφέρθηκε, καταδικάστηκαν στις προαναφερόμενες κατηγορίες, μετά από δική τους παραδοχή, η οποία και καταχωρήθηκε ταυτόχρονα ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 2 και 3, ως και προελέχθη, μεταμελήθηκαν και απολογήθηκαν για την εγκληματική τους δράση. Οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, δεν μπορούν, να δικαιολογήσουν διαφορετική μεταχείριση, τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό. Δεν παραγνωρίζεται φυσικά ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο αρ. 3, προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, καλής οικονομικής θέσης και με υποστηρικτικό περιβάλλον, χωρίς προβλήματα εκείνης της φύσης, που θα μπορούσε να λεχθεί ότι έχουν επηρεάσει ή θα μπορούσαν να επηρεάσουν, τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα και τις καθημερινές λειτουργίες του και δη, της λήψης αποφάσεων, σχετικά με παραβατική συμπεριφορά. Ο κατηγορούμενος αρ.2 όμως, έχει επιπρόσθετα καταδικαστεί, και στο ποινικό αδίκημα της κατηγορίας αρ. 3, το οποίο, ως το ποινικό αδίκημα που ολοκλήρωσε την σχετική συνομωσία μεταξύ του και του κατηγορουμένου αρ.3 για να διαπράξουν το κακούργημα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία εκρηκτικής ύλης, έχει διαφορετική πραγματική βάση και είναι σοβαρότερο, ως προκύπτει και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 όμως είναι λευκού ποινικού μητρώου σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο αρ. 3 ο οποίος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης μάλιστα αδικήματα - ως εξηγήθηκε ανωτέρω - και επιπλέον για σκοπούς επιβολής ποινής σε αυτόν λαμβάνεται υπόψη ακόμη μια υπόθεση, ως επίσης αναφέρθηκε ανωτέρω. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιολογείται διαφοροποίηση στην έκταση της ποινής φυλάκισης που θα επιβληθεί στους κατηγορουμένους αρ. 2 και 3. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, πέραν των συνομωσιών προς διάπραξη κακουργημάτων, αντιμετωπίζει και την κατηγορία της εισαγωγής των επίδικων κροτίδων προβαίνοντας σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες και με οργάνωση, αδίκημα που επισύρει και μεγαλύτερη ποινή από αυτή των συνομωσιών. Ο δε κατηγορούμενος αρ. 3 αντιμετωπίζει μόνο τα αδικήματα της συνωμοσίας, χωρίς φυσικά να παραγνωρίζεται το μητρώο του και η άλλη υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη. Στην βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, εφαρμόζοντας τις αρχές της αναλογικότητας και συνολικότητας της ποινής, το Δικαστήριο επιβάλλει στους κατηγορουμένους αρ. 2 και 3, τις ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο 2: Στην 1η Κατηγορία: Καμία ποινή, λόγω επιβολής ποινής στο ολοκληρωμένο ποινικό αδίκημα της 3ης κατηγορίας (βλ. Κουλουντή ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 154/2015, 02/12/2015). Στην 2η Κατηγορία: 10 μήνες φυλάκιση. Στην 3η Κατηγορία: 2 χρόνια φυλάκιση. Στον κατηγορούμενο 3: Στην 1η Κατηγορία: 15 μήνες φυλάκιση. Στην 2η Κατηγορία: 15 μήνες φυλάκιση. Για σκοπούς επιβολής των πιο πάνω ποινών στον κατηγορούμενο αρ. 3 λήφθηκε υπόψη και η Υπόθεση Αρ. 5344/2022 Ε.Δ. Λεμεσού. Οι προαναφερόμενες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους κατηγορουμένους αρ. 2 και 3 να συντρέχουν. Ενόψει του ύψους των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους κατηγορουμένους αρ. 2 και 3, ως ανωτέρω, θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε την εισήγηση αμφοτέρων των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, για αναστολή εκτέλεσης τους. Σχετικές, είναι οι πρόνοιες του προαναφερόμενου Νόμου 95/1972, το Άρθρο 3 [

(1)και

(2)] το οποίο, καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει τέτοια διαταγή. Προνοείται ότι: «3.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)οσάκις Δικαστήριον επιβάλλη ποινήν φυλακίσεως μη υπερβαίνουσαν τα τρία έτη, τούτο δύναται να διατάξη όπως η ποινή μη εκτελεσθή εκτός εάν, διαρκούσης της εν τω διατάγματι οριζομένης τριετούς περιόδου από της ημέρας της εκδόσεως του διατάγματος ., ο καταδικασθείς ήθελε διαπράξει έτερον αδίκημα τιμωρούμενον διά φυλακίσεως και μετά την τοιαύτην διάπραξιν Δικαστήριον ήθελε διατάξει συμφώνως προς το άρθρον 4 όπως η αρχική ποινή εκτελεσθή.

(2)Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου.». Ο σκοπός του Νόμου 95/1972, με αναδρομή στο ιστορικό του, αναφέρθηκε και πάλι από το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Καραολή, Ποινική Έφεση Αρ. 231/2019, 27/04/2021: «Ο περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/1972, θεσπίστηκε έτσι ώστε να προσφέρεται η δυνατότητα διεύρυνσης του περιθωρίου επιείκειας προς ένα πρόσωπο με απόφαση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε αρχικά με το Ν.41(Ι)/1997, ο οποίος περιόρισε σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει αναστολή της εκτέλεσης ποινής φυλάκισης καθιστώντας τις προϋποθέσεις ανελαστικές. Συναρτάτο δηλαδή με την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, είτε στο πρόσωπο ενός κατηγορουμένου, είτε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Ακολούθησε στη συνέχεια η τροποποίηση του με το Ν.186(Ι)/2003 μέσω του οποίου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου.». Οι αρχές της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε ότι αφορά την εφαρμογή του εν λόγω Άρθρου 3 [

(1)και

(2)] του Νόμου 95/1972, συνοψίζονται περιεκτικά, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αστυνομία ν Μιλτιάδους, Ποινική Έφεση Αρ. 277/2018, 10/05/2019, στο εξής απόσπασμα: «Όπως συναφώς τονίζεται από τη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583, Σώζου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 12/2016 ημερ. 29.3.2016, Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/2016 ημερ. 19.7.2016, Χαλκιά ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 240/2016 ημερ. 13.3.2017, ECLI:CY:AD:2017:B90, ECLI:CY:AD:2017:B90, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, Ποιν. Εφ. 137/2015 ημερ. 23.6.2018 και άλλες), η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί από το Νόμο, ώστε αυτή να μπορεί να αποφασίζεται εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών ενός κατηγορουμένου. Με βασικό πάντοτε το ερώτημα κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσε ή θα έπρεπε οι παράγοντες αυτοί να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί να δοθεί στον εφεσείοντα μια δεύτερη ευκαιρία. Κατά την εξέταση δε του ζητήματος σημαντικό είναι και το ερώτημα κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος, θα εξυπηρετεί τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.». Σε ότι αφορά την διεργασία του Δικαστηρίου για εφαρμογή των προνοιών του εν λόγω Άρθρου 3 [

(1)και

(2)] του Νόμου 95/1972 με βάση τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Ιωσήφ ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι, η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Τόνισε, ως και προελέχθη, ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα, είναι κατά πόσο, η ανασταλείσα ποινή, θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του ποινικού αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Και επιπρόσθετα, ανέφερε ότι: «Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής.». Ωστόσο, όπως επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Μυλωνά, Ποινική Έφεση Αρ. 65/2017, 14/12/2018: «Οι μετριαστικοί . παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της ποινής και του ύψους της δεν μπορούν να είναι ταυτόσημοι και να αποτελούν ταυτόχρονα και αιτιολογία για την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Το σύνολο των περιστάσεων μαζί με τα προσωπικά περιστατικά του παραβάτη θα πρέπει να αναδύουν μία εικόνα που να δικαιολογεί την απόφαση για αναστολή.». Τονίζεται βεβαίως, σε συνέχεια των προαναφερόμενων, και η αρχή της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι, ποινή φυλάκισης που επιβάλλεται σε κατηγορούμενο από το Δικαστήριο, παραμένει ποινή φυλάκισης για όλους τους σκοπούς του Νόμου. Και ότι, το μόνο που διαφοροποιείται είναι η εκτέλεση της, η οποία αναστέλλεται. Ως και προελέχθη, ο κύριος λόγος για την αναστολή της ποινής φυλάκισης, είναι για να αποφευχθεί ο εγκλεισμός του κατηγορούμενου στη φυλακή (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Ττίγκη

(2013)2 Α.Α.Δ. 134). Συναφώς, επισημαίνεται ότι, η ποινή φυλάκισης με αναστολή, δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο, αποφασίζει πρώτα το ύψος της ποινής και ακολούθως εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Στην προκείμενη περίπτωση, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, τα αδικήματα στα οποία οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής. Οι περιστάσεις δε διάπραξης τους είναι σοβαρές. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι συνωμότησαν να εισάξουν και να κατέχουν εκρηκτική ύλη, άνευ αδείας αγνοώντας και αψηφώντας όλους τους κινδύνους που μια τέτοια ενέργεια τους ενείχε για την ασφάλεια. Ο δε κατηγορούμενος αρ. 2 προχώρησε με την εισαγωγή μιας μεγάλης ποσότητας κροτίδων από το εξωτερικό στη βάση μάλιστα ενός οργανωμένου σχεδίου για να μην γίνει τούτο αντιληπτό. Δεν παραγνωρίζουμε την χαμηλή ισχύ της εκρηκτικής ύλης και την ποσότητα που περιεχόταν σε έκαστη των κροτίδων, αλλά ακόμα και κάτω από αυτές τις περιστάσεις ήταν δυνατό να προκληθούν σωματικές βλάβες ή ζημιές ανάλογα με τη χρήση τους αλλά και κατά την μεταφορά και αποθήκευση τους, λαμβάνοντας υπόψη μας το σύνολο της εκρηκτικής ύλης που οι κροτίδες περιείχαν. Έχουμε λάβει υπόψη μας το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου αρ. 2 και ότι ένα άτομο με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης. Έχουμε επίσης συνυπολογίσει τις προσωπικές του περιστάσεις, ως λεπτομερώς αναφέρθηκαν ανωτέρω και ειδικότερα ότι προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, η οποία διατηρεί επιχειρήσεις, μέλος των οποίων είναι και ο ίδιος. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις επιπτώσεις που ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα έχει στις εργασίες του, ως επίσης ανωτέρω εξηγήθηκε και ότι τούτο, υπό τις περιστάσεις, δεν αποτελεί σημαντική επίπτωση προς αυτές. Ιδιαίτερα έχουμε λάβει υπόψη μας το νεαρό της ηλικίας του, ότι δηλαδή αυτός είναι ηλικίας 24 ετών και προσπαθεί να οργανώσει τη ζωή του με τη σύντροφο του. Έχουμε συνεκτιμήσει εκ νέου όλες τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου αρ. 2, και κρίνουμε ότι, υπό τις περιστάσεις δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που του επιβλήθηκαν. Τα αδικήματα και τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο αρ. 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά και χρήζουν αποτροπής. Θα πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι όσοι εμπλέκονται με την παράνομη εισαγωγή τέτοιων μεγάλων ποσοτήτων κροτίδων και εκρηκτικών υλών για οποιουσδήποτε υποκειμενικούς λόγους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες και τους κινδύνους που ενυπάρχουν από μια τέτοια συμπεριφορά, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από το Δικαστήριο. Τυχόν αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί, δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων αλλά και των περιστάσεων διάπραξης τους και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα (βλ. Νεοφύτου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 9/2021, 29/07/2021 και Αριστοδήμου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 121/2017, 21/09/2017. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 3, η κατάληξη μας είναι η ίδια, δηλαδή ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης των ποινών που του επιβλήθηκαν. Λαμβάνουμε υπόψη ότι αυτός καταδικάστηκε μόνο σε σχέση με τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, τα οποία όμως τόσο αντικειμενικά όσο και υπό τις περιστάσεις είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Περαιτέρω, για τον κατηγορούμενο αρ. 3, λαμβάνεται υπόψη ακόμη μια υπόθεση, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, ιδιαίτερα, επίσης σοβαρή. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αρ. 3 βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, ως εξηγήθηκε ανωτέρω και μάλιστα για της ίδιας ή παρόμοιας φύσης αδικήματα και για τα οποία καταδικάστηκε σε πολύ σύντομο χρόνο προηγουμένως της διάπραξης των επίδικων αδικημάτων. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω επίσης η στάση του κατηγορούμενου καταδεικνύει και ροπή προς τη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικήματα. Περαιτέρω, στην προηγούμενη υπόθεση που καταδικάστηκε η ποινή φυλάκισης των 9 μηνών αναστάληκε, χωρίς όμως να αδράξει την ευκαιρία και αναμορφωθεί. Αντιθέτως σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα υπέπεσε στα αδικήματα της παρούσας εντός της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της προηγούμενης του ποινής (βλ. Αστυνομίας ν Μιλτιάδους, Ποινική Έφεση Αρ. 277/2019, 10/05/2019). Έχουμε συνυπολογίσει τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου αρ. 3, τις δυσκολίες που είχε ως παιδί λόγω της οικογενειακής του κατάστασης και μετέπειτα τα προβλήματα με τον αδελφό του καθώς επίσης την βοήθεια και προστασία που ο ίδιος παρέχει στη μητέρα του. Όλα τα πιο πάνω όμως, δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αρ. 3 διέπραξε, της ανάγκης που υπάρχει για αποτροπή και για να σταλεί το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές σε συνδυασμό με το ποινικό του μητρώο και του γεγονότος ότι λαμβάνεται υπόψη και άλλη υπόθεση στην παρούσα, δεν είναι ικανά να δικαιολογήσουν την αναστολή εκτέλεσης των ποινών που του επιβλήθηκαν. Συνεπώς το αίτημα των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3 για αναστολή εκτέλεσης των ποινών που τους επιβλήθηκαν, απορρίπτεται και κατ' εφαρμογή των προνοιών του Άρθρου 117

(1)του Κεφ.155, οι προαναφερόμενες ποινές φυλάκισης των κατηγορουμένων αρ. 2 και 3, θα αρχίσουν να εκτίονται από σήμερα που τους έχουν ανακοινωθεί από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, και όσον αφορά μόνον τον κατηγορούμενο 3, οι ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν, θα μειωθούν κατά το χρόνο που αυτός τελεί υποκράτηση για την παρούσα υπόθεση και συγκεκριμένα από τις 24/03/2023 μέχρι και σήμερα. Έχοντας αποφασίσει ότι δεν θα ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο αρ. 3, απομένει το ζήτημα του κατά πόσο, θα ενεργοποιήσουμε εν όλω ή εν μέρει ή καθόλου την εκτέλεση από τον κατηγορούμενο αρ. 3, των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης, που είχαν ως μεγαλύτερη αυτή των 9 μηνών, που του επιβλήθηκαν στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 10890/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, λόγω της διάπραξης από αυτόν των ποινικών αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης εντός της περιόδου της τριετούς αναστολής (βλ. Gagloshvili ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 33/2021, 21/12/2021). Σύμφωνα με το άρθρο 4

(1)του Περί της Υφ' Όρον Aναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου Ν.95/72 όπως τροποποιήθηκε, όταν ο κατηγορούμενος διαπράξει αδίκημα ενώ βρίσκεται σε ισχύ διάταγμα αναστολής προηγούμενης ποινής φυλάκισης, το Δικαστήριο, μπορεί να διατάξει την εκτέλεση της ανασταλείσας ποινής για την περίοδο για την οποία επιβλήθηκε ή για μικρότερη περίοδο, την τροποποίηση του αρχικού διατάγματος όσον αφορά την περίοδο εφαρμογής του διατάγματος για αναστολή ή να μη λάβει κανένα μέτρο σχετικά με την ανασταλείσα ποινή. Για να αποφασιστεί ένα τέτοιο ζήτημα, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το λόγο της παράβασης των όρων της αναστολής από τον κατηγορούμενο και κατά πόσο η παράβαση αυτή είναι δικαιολογημένη για οποιοδήποτε λόγο ή η σοβαρότητα της μειώνεται εξαιτίας extenuating περιστάσεων. Η ομοιότητα επίσης του πρώτου αδικήματος και του δεύτερου αδικήματος δεν συνδέεται με την ενεργοποίηση της προηγούμενης ποινής φυλάκισης (βλ. Λουκά ν. Αστυνομίας,

(1986)2 ΑΑΔ 141). Περαιτέρω, στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148 λέχθηκε ότι η ενεργοποίηση μέρους ή όλης της προηγούμενης ποινής φυλάκισης, κάτω υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης εκείνης ήταν επιβεβλημένη για να μην απωλέσει η φυλάκιση με αναστολή το νόημα της, για να μην εξασθενίσει ή να εξουδετερωθεί η αποτελεσματικότητα της ως σωφρονιστικό μέτρο. Στην Λοϊζου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει τους λόγους της αναστολής της ποινής αλλά αυτό που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του είναι η συνολική τιμωρία να μην είναι υπερβολική (βλ. επίσης Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 409). Γενικότερα, η ανασταλείσα ποινή θα πρέπει να ενεργοποιείται, εν όλο ή εν μέρει, εκτός αν αυτό θα ήταν άδικο λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων (βλ. επίσης Ευαγγέλου κ.α. ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 52). Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει δοθεί καμία δικαιολογία από τον κατηγορούμενο αρ. 3 για την παράβαση των όρων της αναστολής. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 ενώ καταδικάστηκε τις 08/02/2023 στα ποινικά αδικήματα της Υπόθεσης με αρ. 10890/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και του επιβλήθηκαν οι προαναφερόμενες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης η εκτέλεσης των οποίων ανεστάλη, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά από αυτό, υπέπεσε στη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. Δεν έχουν εντοπιστεί επίσης από τα γεγονότα της υπόθεσης, οποιαδήποτε περιστατικά που να μειώνουν την βαρύτητα της παράβασης ή να καθιστούν την ενεργοποίηση άδικη. Αντιθέτως, το γεγονός ότι η αναστολή φυλάκισης δόθηκε από το Δικαστήριο στις 08/02/2023 και ο κατηγορούμενος μετέπειτα αυτής και/ή περί τον Μάρτιο του 2023, σε ένα δηλαδή πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, καταδεικνύει ότι δεν αντιλήφθηκε καθόλου την ευκαιρία που του δόθηκε από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, το υπόβαθρο για την αναστολή και οι λόγοι μη ενεργοποίησης της αρχικής ποινής δεν υφίστανται πλέον. Τυχόν μη ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης στην παρούσα περίπτωση θα έχει ως αποτέλεσμα, η φυλάκιση με αναστολή να χάσει το νόημά της και να εξουδετερωθεί η αποτελεσματικότητά της (βλ. Πέτρος Α. Χριστοφίδης v. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο θα πρέπει να ενεργοποιηθεί εν όλο ή εν μέρει η ανασταλείσα ποινή έτσι ώστε η συνολική ποινή και τιμωρία του κατηγορουμένου να μην είναι δυσανάλογη προς την εγκληματική του δραστηριότητα. Στην υπόθεση Παπαχρίστου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 62), αναφέρθηκε ότι: «Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς την δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (Δέστε: Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το επιβάλλον ποινή Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (Δέστε: Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255)». Έχοντας υπόψη μας όλα τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, τη φύση των αδικημάτων και οτιδήποτε σχετικό με την παρούσα υπόθεση και γενικότερα την όλη εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις ότι η ενεργοποίηση μέρους της ανασταλείσας ποινής που επιβλήθηκε στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 10890/2021 Ε.Δ. Λευκωσίας και συγκεκριμένα για συνολική περίοδο 5 μηνών, έτσι ώστε το σύνολο της ποινή που θα πρέπει να εκτίσει να ανέρχεται στους 20 μήνες, δεν θα απέληγε σε υπερβολική τιμωρία. Έχοντας υπόψη μας τα πιο πάνω, διατάσσουμε την ενεργοποίηση μέρους της ανασταλείσας ποινής που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο στις 08/02/2023 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην Ποινική Υπόθεση Αρ. 10890/202021 και συγκεκριμένα ενεργοποιείται ποινή φυλάκισης 5 μηνών από τους 9 συνολικά μήνες φυλάκισης που είχαν επιβληθεί. Η πιο πάνω ποινή φυλάκισης των 5 μηνών που ενεργοποιήθηκε να εκτελεστεί από τον κατηγορούμενο αρ. 3, διαδοχικά και μετά την εκτέλεση των συντρεχουσών ποινών φυλάκισης των 15 μηνών που του επιβλήθηκαν στην παρούσα υπόθεση. Η συσκευή κινητού τηλεφώνου μάρκας ΝΟΚΙΑ που εντοπίστηκε από την Αστυνομία στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής [ ] και το οποίο κατακρατεί ως τεκμήριο σχετικά με αυτή την υπόθεση, να επιστραφεί στον νόμιμο δικαιούχο του. Τα υπόλοιπα τεκμήρια αυτής της υπόθεσης στην κατοχή της Αστυνομίας, να καταστραφούν. Η φανέλα χρώματος μαύρου μάρκας REDFIELD που κατακρατείται από την Αστυνομία ως τεκμήριο σχετικά με την Υπόθεση με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, να επιστραφεί στον νόμιμο δικαιούχο της. Τα υπόλοιπα τεκμήρια της Υπόθεσης με αρ. 5344/2022 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην κατοχή της Αστυνομίας, να καταστραφούν. €180 έξοδα μαρτύρων, σχετικά με την παρούσα υπόθεση, θα βαρύνουν το Πάγιο Ταμείο της Δημοκρατίας. (Υπ.) ______________________________________ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ι. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Π. Ε. Δ. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Α. Ε. Δ. (Υπ.) _____________________________ ΕΥΗ ΧΑΤΖΗΠΑΠΑ ΑΒΡΑΑΜ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο