ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Θ.Θ., Αρ. Υπόθεσης: 17830/23, 30/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, Α.E.Δ. Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17830/23 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Θ.Θ. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 30/10/2023 Για τη Δημοκρατία: κα Α. Τιμοθέου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Χρίστου με κ. Ν. Ζένιου, κ. Μ. Καζάκο και κ. Κ. Φένεκ (για να ακούσoυν την απόφαση κ. Ν. Ζένιου και κ. Μ. Καζάκος) Κατηγορούμενος παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 1), παράνομης κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (κατηγορίες 2 και 3), πλαστογραφίας επίσημου εγγράφου (κατηγορία 4), κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (κατηγορία 5) και πλαστοπροσωπίας (κατηγορίες 6 και 7). Ό,τι του αποδίδεται σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των ως άνω αδικημάτων είναι ότι: · Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 26/8/2023, στην επαρχία Λεμεσού συνωμότησε με άλλο πρόσωπο να διαπράξουν το κακούργημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, δηλαδή 20 κιλών και 756 γραμμαρίων κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 1). · Την 26/8/2023, στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του την ως άνω αναφερόμενη ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ και κατείχε αυτήν με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα). · Μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 26/7/2023, με σκοπό την καταδολίευση, κατήρτισε πλαστό έγγραφο, το οποίο εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα, δηλαδή κατήρτισε το ελληνικό δελτίο ταυτότητας με αριθμό ΑΜ051467 και κάτοχο τον Ιωάννη Καραπετούδη, ενώ γνώριζε ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (κατηγορία 4). · Την 28/7/2023, στη Λεμεσό, εν γνώσει του δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό επίσημο έγγραφο, δηλαδή το πλαστό έγγραφο που αναφέρεται στην κατηγορία 4 (κατηγορία 5). · Την 28/7/2023, στη Λεμεσό, με σκοπό καταδολίευσης της Νίκης Κέστα, παρέστησε ψευδώς τον εαυτό του ως άλλο πρόσωπο, δηλαδή τον Ιωάννη Καραπετούδη (κατηγορία 6). · Μεταξύ 23/7/2023 και 28/7/2023, στη Λεμεσό, με σκοπό καταδολίευσης της Μαρίας Βασιλείου, παρίστανε τον εαυτό του ψευδώς ότι είναι άλλο πρόσωπο δηλαδή, ο Ιωάννης Καραπετούδης (κατηγορία 7). Η υπόθεση καταχωρήθηκε για σκοπούς παραπομπής της στο Κακουργιοδικείο, στις 8/9/2023 και ορίσθηκε ως ημερομηνία εμφάνισης στο Κακουργιοδικείο η 11/10/
- Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε την κράτηση του κατηγορούμενου, στηρίζοντας το αίτημα της στον κίνδυνο φυγοδικίας αυτού, στη βάση του μαρτυρικού υλικού. Ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν έφερε ένσταση στην κράτηση του πελάτη του, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να εγείρει τέτοια κατά την εμφάνιση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Το παραπέμπον Δικαστήριο στη βάση των πιο πάνω, με απόφαση του ίδιας ημερομηνίας, διέταξε την κράτηση του κατηγορούμενου. Στις 11/10/2023 κατά την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ο συνήγορος Υπεράσπισης ζήτησε χρόνο για να απαντήσει ο πελάτης του, αναφέροντας ότι εκκρεμούσε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου η εκδίκαση της Πολιτικής Αίτησης 117/23, με την οποία ζητείτο η έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari σε σχέση με ένταλμα σύλληψης που είχε εκδοθεί στο πλαίσιο διερεύνησης της υπόθεσης. Ως ανέφερε ο κ. Χρίστου, το αποτέλεσμα της εν λόγω διαδικασίας θα ήταν καθοριστικό για την παρούσα υπόθεση και η διαδικασία ήταν ορισμένη για αγορεύσεις στις 16/10/
- Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής επιβεβαίωσε την ύπαρξη και εκκρεμότητα της προαναφερόμενης διαδικασίας και συμφώνησε στην αναβολή της υπόθεσης. Ενόψει των ανωτέρω, η υπόθεση ορίσθηκε για απάντηση στις 27/10/2023 και ακολούθως ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση και πάλι στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας και προς υποστήριξη του αιτήματος του παρέδωσε στο Δικαστήριο φάκελο με αντίγραφο του μαρτυρικού υλικού. Ο συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι είχε επιφυλάξει το δικαίωμα του για το θέμα και ότι λόγω του χρόνου δεν υπήρχε λόγος να φέρει ένσταση. Με βάση τα πιο πάνω με απόφαση ίδιας ημερομηνίας διατάχθηκε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση. Στις 27/10/2023, ο συνήγορος Υπεράσπισης ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι εκδόθηκε απόφαση στην Πολιτική Αίτηση 117/23 και παρέδωσε αντίγραφο αυτής. Ως ανέφερε ο κ. Χρίστου αλλά φαίνεται και από το κείμενο της, με την απόφαση αυτή ημερομηνίας 16/10/2023 εκδόθηκε Προνομιακό Ένταλμα Certiorari με το οποίο ακυρώθηκε το ένταλμα έρευνας ημερομηνίας 25/8/
- Η κα Τιμοθέου επιβεβαίωσε δε την έκδοση και το αποτέλεσμα της εν λόγω απόφασης και ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας θα εφεσιβάλει αυτήν. Εν συνεχεία ο κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η υπόθεση ορίσθηκε για ακρόαση στις 24/1/
- Ακολούθως η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε αίτημα όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση, κάτι που συνάντησε την ένσταση του συνηγόρου Υπεράσπισης. Τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά, έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν. Τα συνοψίζουμε για σκοπούς της παρούσας απόφασης μας. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε το αίτημα της στον κίνδυνο φυγοδικίας αλλά και στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Όσον αφορά τον κίνδυνο φυγοδικίας, η κα Τιμοθέου διευκρίνισε, δηλώνοντας ότι όσον αφορά τις κατηγορίες 1-3 θα ασκηθεί έφεση επί της απόφασης ημερομηνίας 16/10/2023, ότι στηρίζει - περιορίζει το αίτημα της μόνο σε σχέση με τις κατηγορίες 4-
- Σε σχέση με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε το αίτημα της στο γεγονός ότι εκκρεμεί εναντίον του κατηγορούμενου, η Ποινική Υπόθεση Αρ. 13956/
- Ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας ο κ. Χρίστου υποστήριξε ουσιαστικά ότι, με βάση τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο πελάτης του (αυτά των κατηγοριών 4-7), το ότι δεν υπάρχει, κατά την ίδια εισήγηση, πιθανότητα καταδίκης σε αυτά αλλά και των υποκειμενικών παραγόντων του κατηγορούμενου, δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος και ότι η παρουσία του στη δίκη μπορεί να εξασφαλισθεί με την επιβολή συγκεκριμένων όρων, τους οποίους ο συνήγορος εισηγήθηκε. Αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, ο συνήγορος Υπεράσπισης υποστήριξε βασικά, ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν στήριξε το αίτημα της σε τέτοιο λόγο, ενώ θα μπορούσε να το κάνει από την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου και ότι είναι καταχρηστικά και χωρίς καθαρά χέρια που το κάνει για πρώτη φορά σήμερα, λόγω της απόφασης ημερομηνίας 16/10/2023 με την οποία ακυρώθηκε το ένταλμα σύλληψης που αφορούσε τις κατηγορίες 1-
- Ανεξάρτητα των πιο πάνω, ο κ. Χρίστου υποστήριξε ουσιαστικά ότι σε κάθε περίπτωση η εκκρεμότητα της εν λόγω υπόθεσης δεν στοιχειοθετεί κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον πελάτη του. Εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης, το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα, πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:
- Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο.
- Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
- Ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνδρομή και των τριών αυτών παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Στην προκειμένη θα αρχίσουμε από την εξέταση του αιτήματος στο μέτρο που στηρίζεται στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ως έχει νομολογηθεί, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής (βλ. Μ.Β. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 10/23, ημερ. 23/2/2023). Σχετικό με το θέμα είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 165-166/20, ημερ. 22/10/2020: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. ΄Αλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.2020.» Παραπέμπουμε επίσης στην S.M. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299 αλλά και στην Μ.Β. (ανωτέρω) και την ακόμη πιο πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση T.V. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 173/2023, ημερ. 15/9/2023, οι οποίες επιβεβαίωσαν το νομολογιακό κανόνα ύπαρξης δεδικασμένου, εάν δεν υπάρχουν νέα δεδομένα που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν την κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος της κράτησης. Να πούμε στο σημείο αυτό ότι με βάση τα πιο πάνω, μπορεί βέβαια η Κατηγορούσα Αρχή να υποβάλει αίτημα κράτησης στην βάση άλλου, από τους αναγνωρισμένους από τη νομολογία, λόγου από αυτόν στον οποίο στηρίχθηκε προηγουμένως και επί του οποίου αποφάσισε το Δικαστήριο, αρκεί όμως το αίτημα αυτό να στηρίζεται σε νέα δεδομένα με την έννοια ότι αυτά δεν υπήρχαν εξ αρχής ή έστω σε προηγούμενη δικάσιμο όπου τέθηκε και εξετάσθηκε θέμα κράτησης. Στην προκειμένη αρχίζοντας από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας και δεν αμφισβητήθηκαν προκύπτουν τα ακόλουθα σε σχέση με την Υπόθεση Αρ. 13956/23: · Αυτή καταχωρήθηκε στις 5/9/2023 και είναι ορισμένη στις 6/11/
- · Από το κατηγορητήριο της (μας δόθηκε αντίγραφο) που είναι συνταγμένο σε Ποινικό Έντυπο Αρ. 7 και στο οποίο αναγράφεται στο πάνω δεξί μέρος «ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ», προκύπτει ότι η υπόθεση είναι ορισμένη κατά την πιο πάνω ημερομηνία με σκοπό να γίνει διαδικασία παραπομπής της στο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας. · Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην εν λόγω υπόθεση, είναι, σύμφωνα με το ίδιο κατηγορητήριο, αυτές της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα 6 κιλών και 375,8 γραμμαρίων κάνναβης, από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες 1 και 2). Φέρεται δε ως χρόνος διάπραξης των αδικημάτων η περίοδος «μεταξύ της 26ης και της 29ης Μαΐου 2017». · Το εν λόγω κατηγορητήριο επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 26/10/
- · Για τις ίδιες κατηγορίες είχε καταχωρηθεί στο παρελθόν η Υπόθεση Αρ. 8961/17, στην οποία κατηγορούμενα ήταν άλλα πρόσωπα και όχι ο κατηγορούμενος στην παρούσα. · Ο κατηγορούμενος κλήθηκε, πριν 2 χρόνια, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν., όπου για την ίδια υπόθεση του λήφθηκαν κατάθεση, δαχτυλικά αποτυπώματα καθώς και δείγμα για σκοπούς εξετάσεων γενετικού υλικού. · Ο κατηγορούμενος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στη Δημοκρατία. Εδώ να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την κα Τιμοθέου, ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με την ως άνω υπόθεση, μετά από ταυτοποίηση του με γενετικό υλικό, στις 20/8/
- Ως προς τούτο δέον όπως λεχθεί ότι το γεγονός ότι τότε έγινε η ταυτοποίηση δεν μεταβάλλει το ότι το δείγμα για τον σκοπό αυτό του λήφθηκε πριν από 2 χρόνια. Σε κάθε περίπτωση, ως θα διαφανεί στη συνέχεια, το θέμα αυτό δεν είναι κρίσιμο για την παρούσα. Πέραν των πιο πάνω για σκοπούς εξέτασης του θέματος λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για την παρούσα στις 26/8/2023 και ότι η υπόθεση καταχωρήθηκε για σκοπούς παραπομπής της στο Κακουργιοδικείο, στις 8/9/
- Από τα πιο πάνω προκύπτει αβίαστα ότι, σε κάθε περίπτωση, κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης δηλαδή στις 8/9/2023 είχε ήδη καταχωρηθεί (στις 5/9/2023) και άρα υφίστατο ως δεδομένη η εκκρεμότητα της Υπόθεσης Αρ. 13956/23, στην οποία μπορούσε η Κατηγορούσα Αρχή να στηρίξει αίτημα κράτησης όπως αυτό που υποβάλλει σήμερα. Χωρίς όμως να δώσει οποιαδήποτε δικαιολογία προς τούτο, δεν το έπραξε τότε αλλά ούτε και στις 11/10/2023 που η υπόθεση είχε τεθεί για πρώτη φορά ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Ως εκ των άνω κρίνουμε ότι η ύπαρξη και η εκκρεμότητα της Υπόθεσης Αρ. 13956/23 εναντίον του κατηγορούμενου, δεν συνιστά δεδομένο που δεν υπήρχε εξ αρχής δηλαδή από τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης και κατ' επέκταση ότι η Κατηγορούσα Αρχή εμποδίζεται στο στάδιο αυτό από του να εγείρει και να στηρίζει επί της εν λόγω υπόθεσης αίτημα κράτησης του κατηγορούμενου. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μας, η εξέταση του αιτήματος επί της ουσίας του θα ήταν ανεπίτρεπτη και αντίθετη με τη σχετική νομολογία (βλ. Μ.Β. ανωτέρω). Στο σημείο αυτό θεωρούμε ορθό όπως αναφέρουμε και το εξής. Ελλείψει οποιασδήποτε δικαιολογίας γιατί το αίτημα κράτησης του κατηγορούμενου, στη βάση του συγκεκριμένου λόγου, έγινε για πρώτη φορά στις 27/10/2023 και λαμβανομένων υπόψην των όσων έχουν εκτεθεί ανωτέρω ως προς το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, από την καταχώρηση της και εντεύθεν, η θέση της Υπεράσπισης ότι είναι καταχρηστικά που η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε το αίτημα αυτό, παρέμεινε αναπάντητη. Ενόψει όμως της πιο πάνω κατάληξης μας κρίνουμε ότι το θέμα δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού. Θα προχωρήσουμε στη συνέχεια στην εξέταση του έτερου λόγου κράτησης, που αφορά τον κίνδυνο μη εμφάνισης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Στην προκειμένη, τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι αναμφίβολα σοβαρά. Αυτό φαίνεται κατ' αρχάς από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Συγκεκριμένα, για το αδίκημα της πλαστογραφίας επισήμου εγγράφου (κατηγορία 4) και της κυκλοφορίας αυτού (κατηγορία 5) προνοείται ποινή φυλάκισης 10 ετών. Λιγότερο σοβαρά είναι τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας (κατηγορίες 6 και 7) για τα οποία προνοείται η γενική ποινή του πλημμελήματος. Στην Θεοδωρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139 επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του (βλ. και Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600). Βεβαίως δεν μας διαφεύγει ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες διάπραξης τους σε κάθε υπόθεση. Στην Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48 αναφέρθηκε ότι σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Ως χαρακτηριστικά λέχθηκε: «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στην Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στην Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν πρέπει να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για τη διαπίστωση πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς δηλαδή το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στο πλαίσιο τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Για σκοπούς της παρούσας έχουμε διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης σε σχέση με τις κατηγορίες 4 έως 7, όπως αυτό φαίνεται στις καταθέσεις, χωρίς να προβαίνουμε σε αξιολόγηση του. Να υπενθυμίσουμε ότι το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, αφού το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του (βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54 και Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Από προσεκτική μελέτη του μαρτυρικού υλικού προκύπτουν τα εξής: Κατά τις 23 με 25 Ιουλίου 2023 επικοινώνησε με τη Μαρία Βασιλείου, η οποία εργάζεται σε μεσιτική εταιρεία, ένας άνδρας, ο οποίος της συστήθηκε ως «Ιωάννης» και ζήτησε πληροφορίες για ένα συγκεκριμένο σπίτι στον Αρακαπά, το οποίο ήταν αναρτημένο για ενοικίαση στην ιστοσελίδα της εν λόγω εταιρείας. Στη συνέχεια η Βασιλείου διευθέτησε συνάντηση με το εν λόγω πρόσωπο στις 27/7/2023 το απόγευμα για να του δείξει άλλο, διαθέσιμο προς ενοικίαση, σπίτι στη Βάσα Κοιλανίου. Αφού συναντήθηκε μαζί του και του έδειξε το σπίτι αυτό, ο «Ιωάννης» ανέφερε στη Βασιλείου ότι ήθελε να το ενοικιάσει. Μεταξύ άλλων της ανέφερε δε ότι είναι μισός Κύπριος και μισός Έλληνας και έχει εταιρεία με την ονομασία «nano medicine». Πριν φύγουν από το μέρος η Βασιλείου ζήτησε από αυτόν να της στείλει την ταυτότητα του και ό,τι στοιχεία είχε για την εταιρεία του για να ετοιμάσει το συμβόλαιο. Την ίδια ημέρα ο «Ιωάννης» απέστειλε στη Βασιλείου μέσω SMS από τον αριθμό κλήσης [ ] φωτογραφίες της ελληνικής του ταυτότητας (μπροστά και πίσω) με αριθμό ΑΜ051467 και μιας ισπανικής κάρτας με αριθμό
- Στην εν λόγω ταυτότητα υπήρχε φωτογραφία του «Ιωάννη» ενώ στο πίσω μέρος της αναγραφόταν το όνομα «Ιωάννης Καραπετούδης» και στην ισπανική κάρτα φαινόταν το όνομα «IOANNIS KARAPETOUDIS». Την ίδια ημέρα με μήνυμα του ο «Ιωάννης» έστειλε στη Βασιλείου ως ηλεκτρονική του διεύθυνση την «nanomedcyprus@gmail.com». Με βάση τα στοιχεία που έλαβε η Βασιλείου ετοίμασε το ενοικιαστήριο συμβόλαιο στις 28/7/
- Την ίδια ημέρα διευθέτησε ραντεβού με την ιδιοκτήτρια του εν λόγω σπιτιού, Νίκη Κέστα και τον «Ιωάννη», στο γραφείο της. Για τα πιο πάνω παραπέμπουμε στις καταθέσεις της Μαρίας Βασιλείου ημερ. 28/8/2023 και 29/8/
- Η Νίκη Κέστα, συνάντησε το εν λόγω πρόσωπο στις 28/7/2023 στο γραφείο της Βασιλείου και εκείνος της συστήθηκε ως «Ιωάννης Καραπετούδης», της έδωσε το τηλέφωνο του [ ] (πρόκειται για τον ίδιο προαναφερόμενο αριθμό) και της είπε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα αλλά η μητέρα του ήταν Κύπρια και ο πατέρας του Έλληνας και ότι είχε εταιρεία στην Ελλάδα, η οποία ασχολείτο με εισαγωγή και εξαγωγή ιατρικού εξοπλισμού (βλ. κατάθεση Νίκης Κέστα ημερ. 27/8/2023). Στην εν λόγω συνάντηση υπήρχαν τρία σετ εγγράφων. Το κάθε σετ εγγράφων περιλάμβανε το ενοικιαστήριο έγγραφο, έγχρωμα αντίγραφα των προαναφερόμενων φωτογραφιών που απέστειλε ο «Ιωάννης» στη Βασιλείου και αντίγραφο της ταυτότητας της Κέστα. Η φωτογραφία στην ελληνική ταυτότητα του Ιωάννη Καραπετούδη απεικόνιζε το ίδιο πρόσωπο με τον «Ιωάννη». Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπεγράφη από τη Νίκη Κέστα ως ιδιοκτήτρια του σπιτιού, από τον «Ιωάννη Καραπετούδη» ως ενοικιαστή και τη Μαρία Βασιλείου ως μάρτυρα. Ο κάθε ένας από αυτούς παρέλαβε ένα σετ εγγράφων. Μόλις υπέγραψαν, ο «Ιωάννης» έδωσε στην Κέστα το χρηματικό ποσό των €2.400 για τα ενοίκια 3 μηνών και η ίδια του εξέδωσε απόδειξη είσπραξης. Για τα πιο πάνω παραπέμπουμε στις καταθέσεις της Μαρίας Βασιλείου ημερ. 28/8/2023 και της Νίκης Κέστα ημερ. 27/8/
- Σε διαδικασία αναγνώρισης, η Κέστα αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον άνδρα που ενοικίασε το ως άνω αναφερόμενο σπίτι της και ο οποίος της παρουσιάστηκε ως «Ιωάννης Καραπετούδης» (βλ. κατάθεση της Νίκης Κέστα ημερ. 4/9/2023, ημερολόγιο ενεργείας Κυανούν 122 και κατάθεση του Α/Αστ.3428 Κ. Χαραλάμπους ημερ. 7/9/2023). Στις 28/9/2023 μετά από έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου ανευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, δύο έγγραφα στην αγγλική γλώσσα με στοιχεία του κατηγορούμενου, στα οποία φαίνεται η διεύθυνση διαμονής του και η ηλεκτρονική διεύθυνση «[ ]@gmail.com» και το προαναφερόμενο πρωτότυπο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλ. κατάθεση Αστ.329 Δ. Κωνσταντινίδη ημερ. 6/9/2023 και κατάθεση Αστ.2368 Χριστόφορου Γρηγορίου ημερ. 7/9/2023). Φωτοαντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορούμενου υποδείχθηκε στη Βασιλείου και στην Κέστα, οι οποίες το αναγνώρισαν ως αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου που υπέγραψαν, στο γραφείο της Βασιλείου στις 28/7/2023, οι δύο τους και ο «Ιωάννης Καραπετούδης» (βλ. κατάθεση Μαρίας Βασιλείου ημερ. 6/9/2023 και κατάθεση Νίκης Κέστα ημερ. 4/9/2023). Από εξετάσεις που έγιναν μέσω της Ίντερπολ Αθηνών διαπιστώθηκε ότι η ελληνική ταυτότητα με αριθμό ΑΜ051467 εκδόθηκε από το Τμήμα Ασφάλειας Αγίας Βαρβάρας σε Έλληνα υπήκοο με εντελώς διαφορετικά στοιχεία και όνομα «Μηνάς Κωνσταντίνου» με ημερομηνία γεννήσεως 9/7/
- Η εν λόγω ταυτότητα δηλώθηκε ως απολεσθέν έγγραφο στις 24/11/
- Επιπλέον στα στοιχεία «Καραπετούδης Ιωάννης» ανταποκρίνεται ταυτότητα με άλλα δεδομένα. Παραπέμπουμε για τούτα στην κατάθεση του Α/Αστ.1810 Α. Νικόλα ημερ. 7/9/2023 και στο Κυανού 124 και ειδικότερα στα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερ. 1/9/
- Με βάση τα πιο πάνω κρίνουμε ότι στοιχειοθετείται πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου στις κατηγορίες 4 - 7, στην όψη του μαρτυρικού υλικού και μόνο, χωρίς φυσικά να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία αθώωσης του. Ενόψει και των όσων αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω μπορούμε να πούμε, ότι με βάση τη φύση και τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο νομοθέτης, αλλά και η νομολογία τα εν λόγω αδικήματα, οι ποινές οι οποίες δυνατό να επιβληθούν στον κατηγορούμενο σε περίπτωση καταδίκης του, ιδιαίτερα όσον αφορά τις κατηγορίες 4 και 5 ενδέχεται να είναι αυστηρές και μάλιστα μπορεί να είναι πολυετείς ποινές φυλάκισης. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν εκτιμάται όμως με κατά απομόνωση αναφορά στα αντικειμενικά κριτήρια, δηλαδή στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό όλων των άλλων σχετικών παραγόντων που ανάγονται σε υποκειμενικά δεδομένα. Το εγχείρημα συνίσταται λοιπόν και στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Προς εξέταση αυτού λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, στοιχεία σχετικά με τον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του περιστάσεις. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνουμε υπόψη όλα όσα τέθηκαν σχετικά στην προκειμένη για τον κατηγορούμενο, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και συγκεκριμένα ότι: Ο κατηγορούμενος είναι Κύπριος πολίτης, 43 ετών, διαμένει μόνιμα στη Δημοκρατία σε σταθερή διεύθυνση, δεν έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό, είναι λήπτης Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) και η οικογένεια του (οι γονείς και τα αδέρφια του) διαμένουν στην Κύπρο. Εκ των άνω είναι λοιπόν προφανές ότι οι δεσμοί του κατηγορούμενου είναι με τη Δημοκρατία και όχι με οποιανδήποτε άλλη χώρα. Αναφορικά με τους δεσμούς ενός κατηγορουμένου με τη Δημοκρατία, δεν μας διαφεύγουν τα κάτωθι που λέχθηκαν στην Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790: «Όσον αφορά τους δεσμούς του εφεσείοντος με την Κύπρο, ως κριτήριο για την υπό εγγύηση παραμονή του εκτός συνθηκών κράτησης, στο οποίο κριτήριο λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του υπόδικου, είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του υπόπτου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του. Όπως αναφέρθηκε στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, είναι τελικά ο συνυπολογισμός όλων των σχετικών δεδομένων που πρέπει να αποτιμηθούν στην εκτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο κατηγορούμενος τη δίκη του. Οι συνήθεις άλλοι σχετικοί παράγοντες και δεδομένα που λαμβάνονται υπόψη, αποτελούνται από στοιχεία που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία, το επάγγελμα, τα οικονομικά του δεδομένα, και τους ευρύτερους δεσμούς του με τη χώρα στην οποία διώκεται (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109), χωρίς όμως αυτά να απομονώνονται από το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της δικαιοσύνης. (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω -). Η στάθμιση όλων των δεδομένων γίνεται στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία βέβαια πρέπει να ασκείται δικαστικά». Η σημασία της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη του. Επαναλαμβάνουμε ωστόσο ότι οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (βλ. Καρυπίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 45/22, ημερ. 22/3/2022). Στην προκειμένη, δεν μας διαφεύγει η σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Ως επίσης έχει νομολογηθεί, κίνδυνος φυγοδικίας υπάρχει, σχεδόν πάντα, όταν ο κατηγορούμενος αφήνεται ελεύθερος και είναι εδώ που υπεισέρχεται το κριτήριο της αναλογικότητας και της στάθμισης του ατομικού δικαιώματος στην ελευθερία, έναντι του δημοσίου συμφέροντος στην εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη του (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ.131/21, ημερ.1/9/2021). Έχοντας υπόψη ότι ως ζήτημα γενικής αρχής ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του και ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνον εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι και σταθμίζοντας από τη μια τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και από την άλλη τους υποκειμενικούς παράγοντες που αφορούν το πρόσωπο του, κρίνουμε ότι οι υποκειμενικοί αυτοί παράγοντες είναι τέτοιοι, που μπορούν να λειτουργήσουν με την παράλληλη επιβολή όρων, ως ικανό αντιστάθμισμα έναντι του κινδύνου φυγοδικίας και ότι κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης αυτού με συγκεκριμένους όρους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που έχουμε εξηγήσει πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μας ευχέρεια, διατάσσουμε όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος υπό τους ακόλουθους όρους για εξασφάλιση της παρουσίας του στο Δικαστήριο: · Να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους €50.000. · Να παραδώσει όλα του τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία. · Το όνομα του να τεθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία (Stop List). · Να εμφανίζεται δύο φορές ημερησίως, μεταξύ των ωρών 08:00 - 11:00 και 18:00 - 21:00, στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας. · Να μην διέρχεται των οδοφραγμάτων που οδηγούν στις μη ελεγχόμενες από τη Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Τζ. Σολομωνίδου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο