ΓΕΝΙΚΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΝΤΩΝΗ Γ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Υπόθεσης 1957/23, 8/11/2023

(1)(β), (ε), (στ), 10 και 20

(1)(α), (γ),

(3)(α), (β), 3Α και

(5)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

1. O Κατηγορούμενος ενώ διατάχθηκε, δυνάμει προσωρινού διατάγματος ημερ. 01.06.2022, το οποίο κατέστη απόλυτο στις 20.06.22, στα πλαίσια της Ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού, όπως αναστείλει αμέσως και τερματίσει τις οικοδομικές εργασίες εντός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής [.], Φ/Σχ. [.], Τεμ. [.], το οποίο ευρίσκεται στην κοινότητα [.] στην Λεμεσό, (στο εξής «το επίδικο ακίνητο»), μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, από τις 21.06.22 μέχρι σήμερα ο Κατηγορούμενος συνεχίζει να παρακούει το διάταγμα ημερ. 01.06.
2. Να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει εξασφαλίσει την σχετική άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Το άρθρο 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 προβλέπει τα ακόλουθα στις υποπαραγράφους

(1)(α), (γ)

(3)(α) (β), (3Α) και

(5): «20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο- (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· [.] (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ [.] διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί.

(3)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να διατάξει- (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχτηκε κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί σε τέτοιο διάταγμα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ ληφθεί άδεια σε σχέση με αυτή από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρχή αυτή δύναται, κατά τη χορήγηση τέτοιας άδειας, να επιβάλει τέτοιους όρους ως ήθελε αυτή θεωρήσει σκόπιμο και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται σε κάθε τέτοια άδεια. (β) σε περίπτωση οικοδομής για την οποία δε χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10, ή όταν η συγκεκριμένη χρήση οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, με βάση τη σχετική άδεια, χρήση, τον τερματισμό της χρήσης της οικοδομής αυτής μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στο διάταγμα του Δικαστηρίου, αλλά δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες, εκτός αν στο μεταξύ εξασφαλιστεί το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης ή η σχετική άδεια για τη συγκεκριμένη χρήση από την αρμόδια αρχή: Νοείται ότι η αρμόδια αρχή, κατά την έκδοση της πιο πάνω αναφερόμενης άδειας, δύναται να επιβάλλει τους όρους που θεωρεί σκόπιμους και οι διατάξεις του άρθρου 4 εφαρμόζονται για κάθε τέτοια άδεια ή πιστοποιητικό. (3Α) Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκδικάζεται κατηγορία που προσάχθηκε εναντίον κάποιου προσώπου για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση του εδαφίου

(1)δύναται κατόπι αίτησης ex parte να διατάξει αναστολή κάθε περαιτέρω εργασίας αναφορικά με κάποια υπό ανέγερση, κατεδάφιση, κατασκευή ή ανοικοδόμηση οικοδομή ή οδό ή την υπό μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης της οικοδομής, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης αναφορικά με την οποία προσάχθηκε η κατηγορία: Νοείται ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος υπόκειται στις διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, των περί Δικαστηρίων Νόμων και των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.

(5)Οποιοδήποτε πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει του εδαφίου

(3)ή (3Α), το οποίο δεν υπακούει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με τέτοιο διάταγμα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος ανεξάρτητα από το αν η αρμόδια αρχή προχώρησε στην εκτέλεση ή εκτέλεσε το διάταγμα αυτό, και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εκατό πενήντα λίρες ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής.» (υπογράμμιση του Δικαστηρίου) Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος του παρόντος κατηγορητηρίου, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι μέχρι σήμερα ο Κατηγορούμενος παραλείπει να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 01.06.2022 και ότι όχι μόνο ο Κατηγορούμενος δεν ανέστειλε τις εργασίες αλλά ολοκλήρωσε τις οικοδομικές εργασίες εντός του ακινήτου, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Προς τούτο, ο κ. Καρατσής προσκόμισε δέσμη φωτογραφιών που δεικνύουν την ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών εντός του ακινήτου (Τεκμήριο Α). Περαιτέρω, ο κ. Καρατσής ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη. Συγκεκριμένα, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ Λεμεσού, που αφορούσε ανέγερση οικοδομής εντός του επίδικου ακινήτου χωρίς άδεια από την Αρμόδια αρχή, κατόπιν παραδοχής του Κατηγορούμενου, αυτός βρέθηκε ένοχος και στις 12.10.23 του επιβλήθηκε ποινή προστίμου και επιπλέον εκδόθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου διάταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός του επίδικου ακινήτου εντός 2 μηνών, εκτός αν στο μεταξύ ο Κατηγορούμενος εξασφάλιζε σχετικά άδεια οικοδομής. Σημειώνεται για σκοπούς πληρότητας ότι η προηγούμενη καταδίκη αφορά την ποινική υπόθεση υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ Λεμεσού, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερ. 01.06.22, η παρακοή του οποίου προαναφερόμενου προσωρινού διατάγματος αποτελεί αντικείμενο του παρόν κατηγορητηρίου. Η ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορούμενου δεν αμφισβήτησε επί της ουσίας τους τα γεγονότα της παρούσας ποινικής υπόθεσης ως τέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή και αγόρευσε προφορικά προς μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου. Το σύνολο της αγόρευσης της ευπαιδεύτου συνηγόρου έχει ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και δεν χρειάζεται να αναφερθεί εδώ στην ολότητα του. Αξίζει όμως να αναφέρω ότι γίνεται αναφορά στις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές συνθήκες του Κατηγορούμενου και ότι αυτός μαζί με την σύζυγο του, η οποία δεν εργάζεται, φροντίζουν τα 3 ανήλικα παιδιά τους. Επιπλέον με την αγόρευση της η ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου πρόβαλε αριθμό μετριαστικών παραγόντων, οι οποίοι όπως εισηγείται θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς εξατομίκευσης της ποινής. Μεταξύ αυτών αποτελούν η άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου και οι συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, ήτοι ότι ο Κατηγορούμενος προέβησε στην ανέγερση της οικοδομής χωρίς άδεια για να κατοικήσει η οικογένεια του ενώ η άδεια οικοδομής που είχε ο Κατηγορούμενος ήταν μόνο για την ανέγερση γεωργικής αποθήκης. Σε σχέση με το ενδεχόμενο κατά το οποίο το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, ήταν η θέση της ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης ότι αυτή θα πρέπει υπό τις περιστάσεις να τύχει αναστολής εκτέλεσης λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσωπικών και οικογενειακών του περιστάσεων, το γεγονός ότι έχει παραδεχτεί τις εναντίον του κατηγορίες και λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και ότι η παρούσα περίπτωση είναι ιδιάζουσα περίπτωση όπου ο Κατηγορούμενος έχει ήδη τιμωρηθεί και έχει εκδοθεί εναντίον του τελικό διάταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός του επίδικου ακινήτου, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ Λεμεσού, με το οποίο θα συμμορφωθεί. Παράλληλα η ευπαίδευτη συνήγορος Υπεράσπισης αποδέχτηκε την προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ Λεμεσού, ως αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Έλαβα υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από πλευράς τόσο της Κατηγορούσας Αρχής όσο και του Κατηγορούμενου μέσω της ευπαίδευτου δικηγόρου του. Πιο κάτω θα αναφερθώ στα συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία κρίνονται ουσιαστικά για την διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου αναφορικά με το είδος και έκταση της επιβαλλόμενης ποινής στον Κατηγορούμενο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα για την διάπραξη του οποίου ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι σοβαρό. Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτό από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον πιο πάνω Νόμο, ήτοι προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι 150Λ.Κ. (€256) ή και τις δυο ποινές. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την παρακοή δικαστικών διαταγμάτων έχει τονιστεί επανειλημμένα από την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται προς τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου. Στην υπόθεση Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με τη σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος.» Σχετικά με την εξατομίκευση της ποινής που επιβάλλεται σε πρόσωπο που έχει παραβεί τους όρους ενός δικαστικού διατάγματος, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285 λέχθηκε ότι: «Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής.» Στην Houssein Halin v. Naime Timour κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 424, το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση εναντίον της παρακοής, σημείωσε ότι τα διατάγματα των Δικαστηρίων πρέπει να τηρούνται και να υπάρχει συμμόρφωση με αυτά. Ως εκ τούτου, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η ποινή φυλάκισης των 30 ημερών που είχε επιβάλει το πρώτοδικο Διακστήριο για παρακοή διατάγματος ήταν επιεικέστατη. Επιπλέον, πρόσφατα στην απόφαση ημερ. 13.05.2021 στα πλαίσια της Έφεσης Αρ. 8/21 μεταξύ Γ.Κ. v. Ε.Ζ , έγινε αναφορά στις αρχές που αφορούν την τιμωρία παρακοών διαταγμάτων και σημειώθηκαν τα ακόλουθα: «Με αυτό το σκεπτικό και επί της αρχής ότι η τιμωρία για συνεχιζόμενη παρακοή διατάγματος είναι κατά κανόνα η φυλάκιση και δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη παρέχεται εάν υπάρχει συμμόρφωση και τούτο χωρίς να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος (Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 227), έκρινε ως αναπόφευκτη την επιβολή ποινής φυλάκισης. Υπέδειξε παράλληλα ότι η συμμόρφωση προς τα διατάγματα των δικαστηρίων αποτελεί ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας και μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (Serafino v. Sunshoes

(1964)1 C.L.R. 738, Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ν.

(2002)1 Α.Α.Δ. 133, Μ. ν. P. (Αρ.2)

(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 1007).» Έχοντας υπόψη την ποινή που προβλέπει ο προαναφερθείς Νόμος αναφορικά με το αδίκημα το οποίο αποτελεί αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης, την σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και όσα έχουν λέχθει από πλευράς της συνηγόρου του Κατηγορουμένου, προς μετριασμό της ποινής του, κρίνω ότι για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής που καλούμαι να επιβάλλω ότι τα εξής αποτελούν επιβαρυντικά στοιχεία:

(1)Η σοβαρότητα του αδικήματος και το γεγονός ότι αδίκημα όπως του παρόντος κατηγορητηρίου πλήττουν το θεμέλιο της έννομης τάξης (Λοΐζου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω).

(2)Η έξαρση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην διάπραξη του αδικήματος αυτού, για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου και που, σε συνδυασμό με την σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή διαφαίνεται μέσα από την προβλεπόμενη εκ του Νόμου ποινή, επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής στον Κατηγορούμενο.

(3)Η προηγούμενη καταδίκη του Κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού, όπου στις 12.10.23 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ποινή προστίμου και παράλληλα εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός του επίδικου ακινήτου εντός 2 μηνών.

(4)Η χρονική διάρκεια της παρακοής δικαστικού διατάγματος, ήτοι από τις 21.06.2022 μέχρι τις 12.10.23 όταν το προσωρινό διάταγμα ημερ. 01.06.22 εκτοπίστηκε από την τελική απόφαση ημερ. 12.10.23 στην ποινική υπόθεση 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού (βλ. Ιωάννου ν. Έλλης Νίκου Μανώλη κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1423). Βεβαίως τα πιο πάνω εξετάζονται σε συνάρτηση με τους ελαφρυντικούς παράγοντες, ως έχουν τεθεί από την ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου. Αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες του Κατηγορούμενου λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη:

(1)Η άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου στην κατηγορία σε σχέση με την οποία τώρα του επιβάλλεται ποινή (βλ. Χαρτούπαλλος v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, Λένος Γεωργίου Μυλωνά ν Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 384, Κυριάκος Παντέλα ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 562).

(2)Οι προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από την ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης.

(3)Η απολογία του Κατηγορούμενου, ως έχει λεχθεί δια μέσω της συνηγόρου του και την πρόθεση του Κατηγορούμενου να κατεδαφίσει πλήρως την οικοδομή εντός του επίδικου ακινήτου, προκειμένου να συμμορφωθεί πλήρως με το διάταγμα ημερ. 12.10.23 στα πλαίσια της ποινικής υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού, γεγονός το οποίος δεικνύει την ειλικρινή μεταμέλεια του. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, δηλαδή ότι ο Κατηγορούμενος προέβησε στην ανέγερση της οικοδομής χωρίς άδεια για να κατοικήσει η οικογένεια, κρίνω ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί μετριαστικός παράγοντας, καθώς ο Κατηγορούμενος, όφειλε να συμμορφωθεί με το προσωρινό διάταγμα ημερ. 01.06.22 και να αναστείλει τις οικοδομικές εργασίες. Ο λόγος που προβάλλεται για συνέχιση των οικοδομικών εργασιών και ολοκλήρωση της ανέγερσης της μη αδειοδοτημένης οικοδομής, ήτοι για την οικογένεια του Κατηγορούμενου, δεν αναιρεί ότι ο Κατηγορούμενος όφειλε να συμμορφωθεί με το δικαστικό διάταγμα ημερ. 01.06.

1. Αναφορικά με τους λοιπούς μετριαστικούς παράγοντες, ως αναφέρονται πιο πάνω, αυτοί δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος στην οποία έχω αναφερθεί αλλά και την επιτακτική ανάγκη απόδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα σύμφωνα με την πιο πάνω Νομολογία. Μπορούν όμως να επηρεάσουν το εύρος της ποινής. Συνεπώς, αποτιμώντας, από την μια, την σοβαρότητα του αδικήματος στην οποία ο Κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος και την ανάγκη να προσλάβει η ποινή αποτρεπτικό χαρακτήρα τόσο για τον ίδιο τον Κατηγορούμενο αλλά και για άλλους επίδοξους παραβάτες σε συνδυασμό, από την άλλη, με τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή για τον Κατηγορούμενο είναι η επιβολή ποινής φυλάκισης. Στην απόφαση μου αυτή λήφθηκε σε μεγάλο βαθμό υπόψη το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Δικαστικού Διατάγματος ημερ. 01.06.22 για αναστολή των οικοδομικών εργασιών αλλά προχώρησε στην ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών. Νοείται, βεβαίως, ότι στον καθορισμό του ύψους τέτοιας ποινής το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που τέθηκαν. Κατά συνέπεια και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια και εφαρμόζοντας την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 30 ημερών. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή στον Κατηγορούμενο θα εξετάσω τώρα, ως ήταν και το αίτημα της ευπαίδευτης συνηγόρου Υπεράσπισης, κατά πόσο η επιβληθείσα ποινή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/
2. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης προνοείται από το Άρθρο 3

(2)του Ν.95/72. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλ. Στεφάνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 339 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Περαιτέρω, στην απόφαση ημερ. 21.09.2018 στην Ποινική Έφεση Αρ. 121/2017, Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, έγινε αναφορά στον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης και λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Κατόπιν προσεκτικής μελέτης του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης, ήτοι την παραδοχή του Κατηγορούμενου καθώς και των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών του Κατηγορουμένου και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με την σύζυγο του, η οποία δεν εργάζεται, φροντίζουν τα 3 ανήλικα παιδιά τους, χωρίς να υποβιβάζω τη σοβαρότητα του αδικήματος για το οποίο κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος, αποφασίζω όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπερ της αναστολής έκτισης της προαναρθείσας επιβληθείσας ποινής του Κατηγορούμενου με βάση το Άρθρο 3

(2)του Ν.95/72 για περίοδο τριών ετών. Στην απόφαση μου αυτή για αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής στον Κατηγορούμενο λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι η οικογένεια του Κατηγορούμενου συντηρείται οικονομικά αποκλειστικά από τον Κατηγορούμενο και τυχόν επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης σε αυτόν θα έθετε σε κίνδυνο την διαβίωση της οικογένειας του. Περαιτέρω, στην απόφαση μου για αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι η συνήγορος του Κατηγορούμενου διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος θα προβεί άμεσα σε συμμόρφωση με το τελικό δικαστικό διάταγμα ημερ. 12.10.23, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού, όπου ο Κατηγορούμενος έχει διαταχθεί να κατεδαφίσει πλέον την παράνομη οικοδομή εντός του επίδικου ακινήτου, εκτός εάν εντός 2 μηνών από τις 12.10.23 εξασφαλιστεί η σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή. Προς τούτο κρίνω ότι η άμεση ποινή φυλάκισης θα εμπόδιζε τον Κατηγορούμενο από του να συμμορφωθεί με το τελικό δικαστικό διάταγμα ημερ. 12.10.23, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ'αρ. 6578/22 του Ε.Δ. Λεμεσού και να κατεδαφίσει πλέον ολόκληρη την παράνομη οικοδομή. Το Δικαστήριο εξηγεί στον Κατηγορούμενο τι σημαίνει η ποινή φυλάκισης με αναστολή. (Υπ.)........... Α. Παρπαρίνου, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο